The King’s City of Marrakech 🇲🇦

Om 06:00u vertrokken we op de rug van de dromedarissen naar onze auto bij het hotel. Na een lekkere douche zetten we koers naar B&B La Terrasse des Delices in de Fint-oase. Iemand heeft me ooit eens getagged in een FB-berichtje en ik had dit plekje meteen genoteerd voor het geval ik eens naar Marokko zou gaan. Deze plek was té mooi om er geen biertje te gaan drinken. Alleen de weg er naar toe was verschrikkelijk zwaar. Niet voor ons maar voor Panda🚗. Kilometers lang off-road. Ze baande zich een weg door modderige karresporen, holle wegen, hobbelend over dikke stenen en kleine stenen, door een riviertje waar locals de vuile onderbroekjes van de familie aan het wassen waren. Panda ging van links naar rechts, overhangende takken ontwijkend, bergje op en bergje af. Van de eerste versnelling naar de tweede en weer terug. Panda piepte en kraakte. De schokdempers schreeuwden “stop” maar Panda zette door. De banden kreunden onder zoveel spanning. Ze wilde de top bereiken en na drie kwartier stond ze op de parkeerplaats van de B&B. Ze had het gehaald !

La Terrasse des Delices

Het uitzicht was fenomenaal mooi maar als ik dit had geweten had ik het niet nog eens gedaan. Een dag later moesten we dezelfde weg weer terug. De spijker die al die tijd in de band had gezeten was afgebroken en de lucht had kans gezien te ontsnappen waardoor we al een tijdje op de velg aan het rijden waren maar dit door de slechte weg nog niet eens in de gaten hadden. Binnen 10 minuten hadden we het reservewiel er op liggen zodat we verder konden rijden richting Marrakech. Af en toe vraag ik me af waarom ik dit allemaal doe. De meeste mensen voelen zich het lekkerst bij huisje, boompje, beestje. Niets mis mee uiteraard. Ik wil echter paspoortje, aparte plekjes, vreemde culturen en dingetjes proeven wat ik nog nooit heb gehad. De spanning van het “weg” gaan, wat kom ik tegen en wat ga ik beleven. Ik zie ook een trend t.o.v. 15 jaar geleden. De gemiddelde reiziger wordt steeds jonger. Vroeger kwam ik reizigers tegen van rond de 30. Maar nu zijn ze begin 20 of zelfs nog jonger. Men is regular life een beetje beu. Iedere week een andere dance-of jaren ‘80-festijn.Men zet een plastic palmboom in de kroeg, gooit een kwartje op de bierprijs en men heeft een “beachparty”. Met like-en deel acties op Facebook worden de kaarten voor dancefeestjes gratis weg gegeven om sommige toko’s toch maar vol te krijgen (niet álle feestjes natuurlijk). Jonge mensen zoeken een nieuwe trend en willen eens wat anders: met whalesharks zwemmen in Cebo, met een camper door de States, een close encounter met een Zilverrug. Ze hebben eens een écht spannend verhaal te vertellen dan de doorsnee ik-heb-8-pilletjes-op-verhalen. Alles ligt ook zo dichtbij. Met 12 uur vliegen ben je al aan de andere kant van de wereld. The place where the magic happens.

IMG_6762.jpg

Riad Zenithya

De mooie riad lag op slechts 20 minuten lopen naar de grote markt en centrum. Het ontbijt is geweldig en groot. De eigenaren waren super behulpzaam en vriendelijk. Kamers zijn een beetje goud en ruiken soms een beetje raar, maar misschien komt dit doordat we westerse geuren gebruiken. Makkelijk om excursies te boeken en de pendeldienst naar de luchthaven is geweldig. De prijs was goed voor wat we kregen.

Op het dakterras zat dit leuke schildpadje.

Spijt van Marrakech

Ik heb toch wel spijt van die twee overnachtingen. Maar de foto’s op internet deden me thuis besluiten om deze stad toch aan te doen. Veel bekenden hadden het er ook over. Helaas viel het vies tegen. Duizenden kwalmende scooters, overal troep op straat, een drukte van jewelste, stinkende uitlaatgassen, continu geclaxoneer van auto’s en super agressieve mensen die eerst heel vriendelijk tegen ons deden maar als ze geen geld aan je konden verdienen werd je uitgescholden voor vuile klootzak of spuugden ze voor je op de grond. Éénmaal had ik een potentiële zakkenroller in de gaten dus draaide ik me plots om. Meteen ging hij voor me staan en bracht de Hitler-groet. Pal voor mijn neus. Op zo’n moment zou je hem het liefst onder zijn zak willen trappen maar dit is net wat ze willen: een handgemeen waarbij je als toerist natuurlijk het onderspit delft en ze m.b.v. hun vriendjes met je bagage, paspoort, telefoon en beurs er tussen uit knijpen. Dus wil je Marokko zien dan is mijn mening: kijk uit in de grote steden als Casablanca, Marrakech, Féz en Agadir. Ontwijk de mensen die contact met je willen zoeken. Nooit antwoord geven op een vraag. Gewoon niets zeggen. Ieder woord wat je antwoord is voor hun aanleiding om honderden meters met je mee te lopen en je te bombarderen met vragen of je iets wilt kopen. En huur een autotootje. Voor 13,70€ per dag huur je al een Panda. En vanuit stinkstadje Marrakech zit je binnen 2,5 uur in Quarzazate: the poort naar de Sahara. Maar goed: gelukkig hebben we ook de leuke mensen van Marokko leren kennen. Héle vriendelijke en ondanks de taalbarrière zéér behulpzame mensen.

Deftigste hotel van Marokko: La Mamounia

Ik wist van te voren dat dit een hotel was dat ieder jaar wel ergens een prijsje won. Ooit was het zelfs eens uitgeroepen tot beste hotel ter wereld. Het heeft een van de meest fotogenieke zwembaden ter wereld en Winston Churchills kwam er zelfs een paar keer per jaar. Dus toen we eenmaal hier waren kon ik niet wachten om langs te gaan bij dit aparte hotel. We hebben er niet geslapen want dat laten we liever over aan rijke mensen die zelfs hier met de lekkerste locale lekkernijen niet afwijken van hun eetgewoonte en voor de 20e keer deze vakantie een tournedootje nemen. Het onlangs gerenoveerde hotel zag luxer uit dan ooit. Overal die Moorse weelde met enkele van de beste eetgelegenheden die Marrakesh te bieden heeft. Naast de rijke stoffen, Instagrambare betegelde binnenplaatsen en mooie zwembaden is het echter ook een oase van rust. We namen gewoon een verse jus d’orange op het terras en genoten van dit mooie hotel.

Top drie van Marokko

Wat waren nu de mooiste bezoekjes die we hebben gedaan in Marokko ?

  • Bezoek aan het blauwe stadje Chefchaouen
  • De roadtrip van Mèknes naar Arrachidia door de Atlasbergen, wouden met Berberaapjes en het maanlandschap.
  • Overnachting in een Bedoeïen-tentje in de Sahara (met een kameel de Sahara in).

Ciao Angelica en Ran (en Panda 🚗)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.