Langkawi 🇲🇾

De laatste week hebben we besloten om ons reisschema aan te passen. In Sabah was het slecht weer en het zou slecht weer blijven. Aangezien we liever met zon buiten zitten dan met regen binnen, zijn we niet naar Sandakan gegaan maar naar het tropische eiland Langkawi in west-Maleisië. Voor 50€ p.p. konden we een binnenlands vluchtje boeken en drie uur later stonden we op de luchthaven van Langkawi. Met een Uber-taxi werden we voor 20 Ringit (4€) naar ons hotel 25 km verderop gebracht. Langkawi heeft mooie witte stranden en een hele warme blauwe zee die ons meteen uitnodigde om er in te springen. Binnen een half uur waren onze ruggen helemaal rood verbrand. Dju, dit hadden we niet verwacht.

Oriental village

Aangekomen in Oriental village zagen we een thematisch, in Aziatische stijl gebouwd openluchtdorp waar medetoeristen  zich de ogen uitkeken. Het ligt aan de voet van de Mount Machinchang en en het dorp is gebouwd rondom een meertje en staat vol met souvenirwinkels, kledingzaken en restaurantjes die lokale Maleisische gerechten serveren. Lekker smikkelen dus maar niet bepaald dé plek waar we wilden zijn. Maar ach, het was lekker weer en een beetje meegaan met de grote meute kan ook wel eens leuk zijn.

Padang Matsirat

Even later gingen we naar Padang Matsirat, een historisch dorp dat bekend staat om zijn diepe historische en mythologische betekenis voor het eiland zoals Beras Terbakar (het Veld van de Verbrande Rijst). Dit is de bekendste plek van het dorp. Volgens de legende hebben de lokale bewoners in 1821, tijdens een invasie door het Siamese koninkrijk, hun complete rijstoogst begraven en in brand gestoken om te voorkomen dat deze in handen van de vijand zou vallen. Zelfs vandaag de dag beweren locals dat er na zware regenval nog steeds zwarte, verschroeide rijstkorrels naar boven komen. Ik tuurde over de rijstvelden maar ik zag helemaal niks. Zoals bij veel legendes.

Langkawi SkyCab

Om bij de Langkawi SkyBridge te komen namen we de Langkawi SkyCab, een van de steilste kabelbanen ter wereld, die ons naar de top van de berg Gunung Machinchang bracht. De kabelbaan vertrok vanuit het Oriental Village aan de voet van de berg en over een afstand van dik 2 kilometer zweefden we in onze gondel over het Machinchang Cambrian Geoforest Park, een dicht oerwoud van meer dan 550 miljoen jaar oud. Eenmaal boven aangekomen hadden we een prachtig uitzicht.

Langkawi Sky Bridge

Boven aangekomen liepen we meteen naar de Langkawi Sky Bridge, een gebogen hangbrug op ongeveer 660 meter hoogte boven het dichtbegroeide oerwoud van de berg Gunung Machinchang. We liepen over de brug  die 125 meter lang is en maar aan één paal vasthangt. Op een aantal plekken in het loopdek waren glazen vloerpanelen ingebouwd en onder ons keken we naar de boomtoppen van de jungle.  Aan beide uiteinden van de brug zagen we driehoekige platforms om even te genieten van het uitzicht over de Andamanse Zee maar het verste platform hebben we niet gehaald omdat er veel wind stond en we niet van Lotje zijn. 

Pulau Dayang Bunting island

Na een korte wandeling over een aangelegd junglepad en houten trappen bereikten we het grote, diepe zoetwatermeer Tasik Dayang Bunting. Het lag verscholen te midden van steile kalksteenwanden en dichte jungle. Er was een drijvend ponton gebouwd vanwaar we meteen het koele water in konden springen om te zwemmen. Daarna stapten we in een kajak om het meer op te gaan. Hier was het oppassen voor grote groepen Makaken. 

Pulau Beras Basah island

We kwamen aan op dit tropisch eiland dat deel uitmaakt van de Langkawi-archipel, voor de noordwestkust van Maleisië. Het strand bestond uit zand met hele fijne korreltjes dat niet onder onze slippers bleef plakken. Voor ons zagen we het heldere blauwe water en en de wuivende groene palmbomen. Hier moesten we ook oppassen voor wilde Makaken die rondliepen op het strand want die stonden erom bekend eten en tassen van toeristen te stelen zodat ze de inhoud lekker konden oppeuzelen.

Cenang Beach 🏝️

We boekten een hotelletje voor nog geen 18€ per nacht. Mét airco maar helaas geen gouden kraan op de wastafel waarbij het water automatisch hoort te gaan lopen als je je handen voor de sensor beweegt. Soms sta ik dan voor zo’n wastafel op mijn Hans Kloks met armen en benen te zwaaien alsof ik een complete Airbus moet laten verdwijnen. En dan nog geen water. Nee, dan liever eenvoudig. Het zal me ook een rotzorg wezen als de voegen van de tegeltjes niet overal even breed zijn. De stranden waren erg mooi en er lag niet veel troep. Iets wat je wel eens vaker tegenkomt op plekken waar veel Chinezen komen. Of er valt wat uit hun mond of uit hun handen. Dweilen met de kraan open. Maar wonder boven wonder hielden ze zich hier ook aan de regels. Op het strand is veel vertier. Zeker het ‘s avonds. Vanuit een zitzak kun je de dag met de voetjes in het zand lekker van je afbieren. Jonge mannen verzorgen een vuurspektakel waarbij ze stokken in wasbenzine dopen en deze vervolgens in de hens zetten. Daarna gaan ze er heel snel mee ronddraaien zoals bij ons de meiden van marionettengroepen dat ook doen.

Der Frits

Aan de Ah Chong Beach bar aan het Cenang-strand namen we eerst een Snicker-milkshake van Barman Yusri. Eerst dacht ik dat er een soort chemisch goedje inging met een Snicker-smaakje maar nee, er werd een complete Snicker door de blender heen gejaagd samen met wat melk en twee bolletjes vanille-ijs. Héérlijk. Wie het nat maakt mag het weglikken. Daarna begonnen we maar aan het bier. Tiger bier uit Singapore. Lekker koud op zo’n warme dag. Het was ook niet normaal deze dag. Ik zweette als een dame van lichte zeden tijdens happy hour. Het ene biertje na het andere biertje werd naar binnen gehakt. Ik heb het bieren maar op mijn bucketlist gezet. Dan lijkt het nog alsof ik deze trip iets gepresteerd heb. Er kwam een man naast ons zitten. Hij luisterde naar de naam Frits en gaf Frans les in Nijmegen. Hij had al zijn overuren opgepakt en was bezig om van vier maanden vakantie te genieten. Echter, in Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja werd Frits ziek. Hij voelde zich niet lekker. Hij had een lichte koorts en voortdurende keelpijn. Hij besloot in het ziekenhuis een bloedtest te doen. En jawel hoor. Hij was gestoken door een mug die het Dengue-virus bij zich droeg. Frits lag vijf dagen op intensive care met de gedachte dat er méér mensen door muggensteken waren overleden dan in alle oorlogen bij elkaar. Hij had het de week ervoor in Vietnam opgelopen en pas in Cambodja had de ziekte zich geopenbaard. Hij had besloten om het gebied te verlaten en naar Maleisië af te dalen. Hij sprak nog erg onsamenhangend maar dat kon ook aan het bier gelegen hebben.

Eettentjes

Cenang-beach kent heel veel eettentjes die praktisch allemaal Aziatisch georiënteerd zijn. Superlekker ! Tegenover ons hotel stond een lopend buffet op straat met allemaal lekkers. Je propte je bordje gewoon vol met datgene wat je lekker vond en je rekende incl. een vers ananas sapje gewoon vier euro af. Dit was dan ons ontbijt. En dan huiver ik weer bij de gedachte dat ik thuis brood met pindakaas mag eten😩. Achja, ik denk maar zo: als ik lekker eten, bier drinken en roken opgeef dan zal ik niet lánger leven. Het lijkt alleen langer 😉🤛🏻.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France