Cambodia (dutch blog)

Ik was in slaap gevallen op het voordek van de boot van Siem Reap naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja. Je vaart dan over het Tonlé Sap meer. In regentijd groter dan de helft van Nederland. We deden er ongeveer zes uur over en ik was helemaal rood verbrand. Onderweg legden we aan bij een klein vissersdorpje om wat te gaan eten.

img_4338
Jaren 50 cruiseboot op het Tonlé Sap meer

Onder het eten keek ik naar een oud mannetje met een kromme rug. Hij droeg een oud grijs jasje met een beige pet. Aan zijn rechterhand  fonkelde een blauwe zegelring. Hij stond aan de rand van het water en keek over het meer. Hij bracht ineens zijn handen langzaam naar zijn mond en maakte een raar, hard kloekkloek-geluid. Dat deed hij drie keer. In de daaropvolgende minuten overspoelden honderden, misschien wel duizend eenden de waterkant. Ik wist niet wat ik zag en keek het streekmeisje dat naast me zat te spelen met haar armbandje, verbaasd aan. Ze lachte terug.

img_4135
Cambodjaans streekmeisje

Er volgde terstond één groot gespetter in het water vergezeld door een kakofonie van eendengekwaak. Eenden vind ik sowieso leuke beestjes. Het is de enige vogelsoort die loopt alsof ze de hele dag paard heeft gereden. Enfin. Het oude mannetje pikte een willekeurige eend eruit en heel liefdevol pakte hij haar op en stopte haar onder zijn stoffig grijze jasje. Het mooi gekleurde kopje van de eend stak ter hoogte van zijn borst naar buiten. Wederom bracht de man beide handen naar zijn mond en een tweede raar, hard geluid overstemde het eendengekwaak. Plotsklaps was het één groot geroezemoes in het water en alle eenden maakten zich uit de “voeten” en vlogen weg. IMG_4074.jpeg
Het mannetje liep over de steiger onze kant op. Onder het lopen pakte hij de eend onder zijn jasje vandaan, aaide het beestje een paar keer en brak vervolgens, vergezeld door een laatste kwaak, zijn nek. We waren met stomheid geslagen. Ik stond op en al kauwend op mijn kip-curry liep ik het mannetje achterna. Hier moest een verhaal achter zitten en ik zou het te weten komen ook.

img_3996
Ta Prohm Temple, Banteay Chhmar, Cambodja

Ik haalde hem in en in mijn beste gebarentaal -engels spreken ze hier nauwelijks- vroeg ik hem waarom hij de eend zijn nek had gebroken. Aangezien hij verbaal niet in staat was het me uit te leggen nam hij me mee naar zijn houten paalhuisje op het water. Hier zou alles duidelijk worden. Eenmaal binnen liep een tiental kuikentjes onder luid gepiep hem tegemoet en hield halt bij zijn slippers.

img_4502
Koh Rong Sanloem, Sihanoukville, Cambodja

Verderop zag ik een tiental eenden in een soort broedhok op een ei zitten. Hij maakte me duidelijk dat als een ei op barsten stond, hij de moeder snel van het ei af trok. Vervolgens ging hij met zijn gezicht voor het uitkomende ei zitten en zorgde ervoor dat hij degene was die het kuikentje als eerste zou zien. Zoals jullie weten wordt diegene die het kuikentje, nadat ze uit het ei is gekomen, als eerste ziet, geacht de moeder to be te zijn. Het kuikentje zal je daarna continu volgen. Overal waar je ook maar heen gaat.

img_0242
Rode Khmer curry

Zich geheel inlevend in die moederrol had hij dus heel wat kuikentjes opgevoed en hen geleerd met een kloekkloekgeluid te komen en te gaan wanneer hij dat wilde. In de laatste jaren had hij dus zodoende honderden eenden getrained. De oude geeltandige rotzak bestierde warempel aan huis een lucratief eenmans eendenzaakje en verkocht na de slacht de eenden aan de mensen uit zijn dorp !

img_4487
Otres Beach, Sihanoukville, Cambodja

Ik stond versteld van zijn uiterst inventieve manier van “running a business”. Hij hoefde de diertjes niet te voeren en hij hoefde niet te jagen. Het enige wat hij hoefde te doen was éénmaal per dag naar de kant van de rivier te lopen en zijn brul te laten horen. Nietsvermoedend kwamen de eenden dan regelrecht naar hun “moeder”  die hun vlak na hun geboorte zoveel warmte en liefde had gegeven.  Magnificent !! 😎

Moraal van het verhaal: het geluk fladdert in het rond. Grijp je kans ! 😉

img_0238
Koh Rong Sanloem, Sihanoukville, Cambodja

IMG_4502.jpegBinnenkort zullen ook reportages verschijnen van de Bamboo-train in Battambang, ’s werelds meest bezochte plek: de tempels van Angkor Wat in Siem Reap en de Killing Fields nabij Phnom Penh van de Rode Khmer.

 

42444e56-a671-4d3b-bede-b4072f08f411
The old bastard
Advertenties

Khao Sok National Park, in dreamland on a floating lodge

In 2008 I visited Khao Sok National Park for the first time in my life. A few years after the all-killing tsunami. It’s like a hidden gem of Thailand. It has one of the oldest rainforrests on earth, huge limestone mountains shooting straight up in the air, deep valleys, breathtaking lakes, exciting caves, wild animals and much more. We just booked one night on the Ratchaprapha lake and this was an unforgettable experience! 

We stayed in Khao Sok Plern Prai Raft House which had comfortable wooden cottages in the middle of nature.Angelica and I arrived very early with the train from Bangkok and arrived in Surat Thani. In front of the railway station we were picked up by a minivan. After an hour enjoying the views of mountains and forest and a quick stop at a local market, we arrived at the pier of the lake. We hopped into the long tail boat which seemed not very stable (luckily this was not the case).

IMG_9733.jpeg

We went across the lake and before we knew, it was only us and nature. It felt like entering Jurassic Park and see dinosaurs around the corner of the lake. Of course that didn’t happen but it was just magical.  We heard sounds of birds, insects and monkeys but couldn’t see them. 

img_9797
Very foggy in the morning at 05:30AM just before sunrise
img_9789
Sunsets are beautiful at the lake !

After an hour we arrived at our floating lodge which existed of a floating pier and around 20 basic floating lodges. The lodges are made of wood and have a matras only. The view was amazing!  Every lodge has a canoe which we used to explore the lake. After the canoe trip we stepped into a long tail boat and we were driven around to spot some animals in the jungle. We saw monkeys and a lot of birds. In the evening we had a delicious meal with fresh fish from the lake, rice, fruit and a lot more. The sky was full of bright stars and the best of all: No mosquitos!
The next morning we woke up early to see the sunrise. We had breakfast and headed back around noon to the pier. This was such a great trip and I can recommend it to everyone who loves to go on an adventureIMG_9771.jpegIMG_9728.jpeg

img_9799
Foggy in the early morning 06:00AMIMG_9763.jpeg

IMG_9707.jpeg

IMG_9781.jpeg

 

How to get there
Khao Sok National Park is situated in the south of Thailand, 100 km south of Surat Thani. From here you can arrange a minivan to take you to the pier of the lake, it takes about one hour.  The minivans are comfortable with airconditioning and before you know, you’re already thereIMG_9737.jpegIMG_9784.jpeg

img_9827
Kitchen
img_9729
Dinner room
img_9726
Bathroom
img_9725
Bedroom

 

NUTS weekend Bastogne

Our friends Tinka, Sven and Sander asked Angelica and me to join them to the NUTS weekend at the Bastogne Barracks. Bastogne is always worth a visit, and I would like to make you discover one big  seasonal event of Belgium in Bastogne. From our place in Hillensberg it’s only about a two hour drive. As a child my family went to Bastogne only once to do some shopping, as there’s a huge street market, where you can buy fresh food, fruits, vegetables, but also plants and flowers, biscuits and chocolates. Due to the tourists shopping or having dinner in Bastogne is not cheap ! Traditionally in mid-December Bastogne celebrates the commemoration of the Battle of the Bulge, which is the name of the horrible and frightful battles taking place in and around Bastogne, the Ardennes, northeast France and Luxembourg between December 16th 1944 and January 25th 1945. The second weekend of December is called  “Nuts weekend” at the “Bastogne Barracks”. There are some exhibitions to visit, as well as the vehicle exhibition and vehicle restoration centre.

After a two hours drive and a coffee pitstop we arrived in Bastogne where we found a parking lot very quickly. My friends had plans to have a 12 km walk in the fields around Bastogne but it was very, very cold and a bit windy so we changed plans and visited some venues in the village with 15.000 inhabitants. In this particular weekend they even organize convoys through Bastogne and to other sites in the surroundings and many enthusiasts dressed in historical uniforms are present with or without vehicle.

We visited several halls where different vehicles such as tanks and jeeps were renovated. There were also buildings where people had reconstructed daily life during a war. You could see a lot of original stuff from that time. There were even people who walked around in original army clothes, such as a NAZI pastor. We also saw children’s toys from that time such as Playmobil but with specific war puppets. Congrats to all those volunteers to do their very best to perform such a realistic presentation to show what the circumstances have been like.

After visiting the military venue we  headed to Bastogne centre to see the parade. In this parade some old soldiers were driven around in wheelchairs. These men must have been between 90-100 years old. The massive public along the road began to clap spontaneously for these war heroes. These men have ensured our liberation. The mental scars have dragged them all their lives. We had all the respect for these heroes. Then we looked for a local restaurant to eat something. In a shop we bought la Chouffe beer which we drank in our cozy AirBnb. We played card games the whole evening and it started snowing outside. What a great day in Bastogne!  Absolutely to be recommended and to notice in your agenda for the next years. 

Why is the weekend called: NUTS ?

In Bastogne the besieged garrison began to worry seriously about the slow advance of the 3rd army. General Anthony McAuliffe, the garrison commander, had confidently rejected an ultimatum by Heinrich von Lüttwitz on 22 December with a legendary short answer: “Nuts!“. The German general threatened to throw the city into ruins if the 101st Airborne Division did not surrender “honorably” within two hours. The American General McAuliffe found the ultimatum utterly absurd, for he was convinced that his troops were winning this battle against the Germans and he was not worried about the fact that they were surrounded.

Where to stay ?

Check this lovely, cozy Airbnb and get a local bottle of beer for free when you book this place: https://abnb.me/pDdiUJ6kDS

Belgrado (blog)

Rauwe schoonheid

Op mijn rondreis door Australië maakte ik kennis met Jonathan en Iva. Een jong Zwitsers/Servisch stel in de bloei van hun leven. Soms heb je maar een paar dagen nodig om er achter te komen dat iets gewoon klikt. Zo ook met deze twee. Op Fraser Island mocht ik al meteen op hun kamer slapen omdat er voor mij anders geen slaapplaats zou zijn. Nu, bijna 4 jaar later werden Angelica en ik uitgenodigd om in Belgrado de 30e verjaardag van Jonathan te vieren samen met hun Zwitserse en Italiaanse vrienden en enkele familieleden van Iva.

Uitzicht over de Sava rivier, op de Brankov brug
Boven Februari 2015 en onder December 2018.
De rest van de genodigden uit Zwitserland, Italie en Nederland

Om eerlijk te zijn moest ik even wennen aan deze stad. Angelica en ik landden pas heel laat in de avond op de luchthaven en deze deed heel oost-Europees aan. Véél politie op de been, oude wc’s, veel beton en kapotte wegen. In principe niets mis mee maar het viel gewoon op. Na een dag kwamen we er achter dat het misschien de moeheid was die ons deze eerste indruk gaf. Nu, overdag zagen we een hele andere stad. Een stad met een urban vibe, waar altijd iets te doen is en met een nachtleven waar je ‘u’ tegen zegt. Achter de soms grauwe gebouwen vonden we de gaafste plekjes. Oude littekens veranderden in hippe barretjes en restaurants. En behalve dat is haar uitstraling zo mooi, haar behulpzame en vriendelijke bewoners, die zo trots vertellen over hun stad. Ze ligt op het kruispunt tussen oost en west en is daardoor boeiend anders. Het beste van twee werelden. Belgrado, fantastico !

Een typisch Servisch banketzaakje met lekkernijen
Uitzicht vanuit rooftopbar Restaurant Caruso

Bijzonder Belgrado

Belgrado is een stad die moeilijk in één woord te vangen is. In twee woorden zou ik wellicht ‘rauwe schoonheid’ zeggen. Het is geen klassieke schoonheid zoals Parijs, maar een stad waar de mooie plekjes zeker te vinden zijn. Misschien kun je het een beetje vergelijken met Berlijn. Het is een stad die leeft, een stad die zich niet anders voor doet dan dat hij is. Zoals de locals er leven, zo leef je mee. Volgens toonaangevende reisbladen zoals de Lonely Planet heeft Belgrado zelfs het beste nachtleven ter wereld maar dat trek ik in twijfel. Voor mij blijft het nachtleven van Berlijn nog altijd op nummer één. Parijs, Barcelona en Londen mogen niet ruiken in de hoek waar Berlijn geplast heeft. In Belgrado is daarentegen wel elke avond een feestje te vinden. Als voormalig Joegoslavië en Oostblokland verwacht je grauwe betonnen flatgebouwen en die zijn er ook. Maar toch is de stad allesbehalve grauw en grijs. Er heerst een fijne en gemoedelijke sfeer, de stad is super groen en staat bol van de groene parken en er zijn prachtige historische bouwwerken. Omdat de stad nog niet heel toeristisch is nemen de locals de tijd om je eens uitgebreid te vertellen over hun stad. Dit hebben Angelica en ik ook gedaan. Zo spraken we heel uitgebreid met de tante van Iva, Olgica en haar 40-jarige zoon Ivan. Niet alleen over de stad maar ook over de oorlog. Vergeet niet dat deze stad in 1999 79 dagen achter elkaar gebombardeerd is door de NAVO. Hierbij vielen 550 doden te betreuren. Ivan heeft in die tijd zijn land verdedigd en hij vertelde me zijn verhaal. Opmerkelijk detail was dat na dag 20 van het bombardement het volk de beschietingen dermate beu was dat men tijdens de bombardementen gewoon de kroeg in dook om de week door te bieren.

Bewogen geschiedenis

Als hoofdstad van het voormalige Joegoslavië is Belgrado een stad met een verhaal. Nog niet zo heel lang geleden, op 10 juni 1999, vielen de laatste bommen in de stad. Ook vandaag de dag is nog te zien dat Belgrado onder vuur lag. Her en der staan ruïnes als stille getuigen van dit verleden. De ruïnes zijn niet opgeruimd of opgeknapt maar staan als een soort van monument in de stad. Na de val van Joegoslavië was Belgrado de hoofdstad van Servië -en Montenegro en nu dus alleen van Servië.

Gebombardeerd gebouw van ministerie van Defensie
Gebombardeerd gebouw van ministerie van Defensie

De Witte Stad

De Witte Stad is de bijnaam van Belgrado. In de stad, bovenop de hoogste heuvel, uitkijkend over het water stond een imposant fort van witte steen. Beligrad betekent ‘wit fort’ of ‘witte stad’. De Serven zelf noemen hun stad Beograd. De karakteristieke witte steen is nog steeds in de stad te vinden. Ook delen van het fort staan nog overeind en kan je bezoeken. Rondom het fort vind je een enorm park met uitzicht op de beide rivieren van de stad.

Top 8 Bezienswaardigheden Belgrado

Wat mag je nou echt niet missen tijdens je tripje Belgrado? Hieronder som ik een aantal must see plekjes op:

The Blue train (Tito’s trein)

Tito’s Blue Train is een luxetrein , ooit gebruikt door Josip Broz Tito , terwijl hij president was van de voormalige Socialistische Federale Republiek Joegoslavië . In deze presidentiële trein reisde hij door Europa. Toen Tito overleed in Slovenië werd hij met deze trein naar Belgrado vervoerd. Langs de gehele route stonden mensen naast de rails te huilen en brachten deze staatsman de laatste groet. De trein wordt nu geëxploiteerd als een toeristische attractie in een hangar van de Servische Spoorwegen. Er is bijna geen toerisme omdat het net even buiten Belgrado ligt. De kaartjes moet je kopen op het centrale busstation in de stad zelf. Ze kosten 2,50 Euro per stuk. Het gemakkelijkste is om een taxi te bestellen. Voor 15 euro brengt de taxichauffeur je heen en terug. Hij blijft dat uurtje dat je in de trein bent gewoon buiten op je wachten.

De eetzaal

Badkamer van president Tito
Hangar waar de trein in staat

House of Flowers

House of Flowers” werd in 1975 gebouwd met werk- en rustplekken van president Josip Broz nabij de woonplaats waar hij woonde. In het centrale deel, naar aanleiding van zijn persoonlijke wens, werd Tito begraven in mei 1980. De naam House of Flowers komt van het feit dat veel bloemen het graf omsingelden totdat het voor het publiek werd gesloten na het uiteenvallen van de Socialistische Federale Republiek Joegoslavië. Ministerie van defensie (gebombardeerd door NAVO)Het gebouw van het Joegoslavische ministerie van Defensie is een gebouw dat voorheen werd gebruikt door het ministerie van Defensie van Joegoslavië , een regeringsafdeling die verantwoordelijk is voor de verdediging van de Federale Republiek Joegoslavië tegen interne en externe militaire dreigingen. Het werd beschouwd als een meesterwerk van naoorlogse architectuur en werd gebombardeerd en zwaar beschadigd tijdens het NAVO-bombardement op Joegoslavië in 1999. Angelica en ik zagen nu goed wat de gevolgen kunnen zijn van de inslag van enkele bommen.

Tito’s graf
Tito’s vrouw Jovanka’s graf

Belgrado Fort en Kalemegdan Park

Het grootste park in de binnenstad van Belgrado is Kalemegdan Park en hier vind je ook het oude Belgrado Fort. Het park en het Fort zijn gratis toegankelijk en een heerlijke plek om rond te wandelen. Hier bevindt zich een militair museum en buiten staat veel artillerie opgesteld. Niet alleen is het park een fijne oase van rust en groen, maar ook het uitzicht van de heuvel is erg mooi. Je kijkt vanaf hier over de Sava rivier, over de nieuwe stad én ziet een deel van de oude stad. Zeker het ’s avonds heb je een heel mooi uitzicht over de rivier met zijn verlichte bruggen. Locals komen hier graag om te picknicken of gewoon ‘te chillen’. Het Fort is meer dan 2000 jaar oud en op het complex van je overblijfselen van kerken, poorten en torens. Het Fort is ook te bezoeken en huisvest een museum over de geschiedenis van Belgrado. Wij hadden een rondleiding van twee uur geboekt met een hele vriendelijke vrouwelijke gids die ons meenam in de tunnels onder het fort. Na de rondleiding kregen we een wijnproeverijtje met nog twee Duitse meiden.

Uitzicht over de Sava rivier

Oude stadscentrum, Kneza Mihailova

Een boulevard met oude gebouwen, winkels en restaurant. Dit is het kloppende hart van Belgrado. Overdag kan je hier goed winkelen en ’s avonds is het hét uitgaanshart van de stad. Behalve winkels vind je er veel restaurants en cafeetjes. Ook in de zijstraatjes zag het heel gezellig uit. De meeste gebouwen zijn gebouwd in een klassieke art nouveau stijl. Republic Square is het middelpunt van het oude stadscentrum, hier begint of eindigt de Kneza Mihailova. Hier zijn we een aantal malen overheen gewandeld. Ook wordt hier veel gedemonstreerd tegen alles en nog wat. Wat opvalt zijn overal de kleine bakkerijtjes en eetkraampjes waar je allerlei lekkernijen kan kopen voor op de vuist.

St. Sava Kerk

Eén van de meest gefotografeerde bouwwerken van de stad en een icoon voor Belgrado is de St. Sava kerk. Dit is één van de grootste orthodoxe kerken van de hele wereld. De meeste Serviërs zijn orthodox en trots op dit bouwwerk. We zijn hier echter niet binnen geweest omdat men volop aan het werk was.

Wijk Savamala

Savamala is een populaire wijk aan de rivier met oude gebouwen en betonnen pakhuizen. Ooit waren deze betonnen pakhuizen gevuld met goederen bedoeld voor de scheepvaart, maar tegenwoordig een hippe ‘place to be’. De waterkant is een bruisende plek waar je ’s avonds lekker kan eten en borrelen. In de oude pakhuizen zitten nu trendy tentjes die er stuk voor stuk gaaf uit zien. Vanaf de terrassen heb je uitzicht op de voorbijvarende bootjes in de Sava rivier. De zon zie je langzaam zakken achter de nieuwe stad. Onze B&B lag midden in deze wijk. Op zaterdagavond bezochten we “the Hype”, een hippe club waar een chilled sfeertje hing. 

Marcus kerk

De Kerk van de Heilige Marcus een Servisch-orthodoxkerkgebouw in de Servische hoofdstad Belgrado. De kerk is gelegen in het Tašmajdan park, in de buurt van het Servische parlement. 

The National Assembly

Het Huis van de Nationale Assemblee van de Republiek Servië is de zetel van de Nationale Vergadering van Servië . Het gebouw bevindt zich op het Nikola Pašić-plein in het centrum van Belgrado en is een belangrijke en toeristische trekpleister . Tussen de voltooiing ervan in 1936 en 2006 was het de zetel van het parlement van Joegoslavië en het parlement van Servië en Montenegro.

In een oorlog heb je altijd aan twee kanten slachtoffers

Overnachten in Belgrado

Overnachten in de stad is, vergeleken met de Nederlandse prijzen, nog steeds erg goedkoop. Net buiten de binnenstad heb je nóg meer waar voor je geld en het vervoer naar de stad is makkelijk en goedkoop. Wij verbleven in Bed and Breakfast Savamala. De kamers zijn ruim en voorzien van een boxspring. De Kneza Mihailova winkelstraat bereik je in 10 minuutjes te voet. https://www.savamalahotel.rs/

Food Belgrado

Stevige maaltijden en veel vlees. De Servische keuken is typisch oost-Europees: veel vlees en hartig. Het klopt hoor, dat de Serven wel houden van een stevige maaltijd met worst. Zeker de Ćevapčići – worstjes gemaakt van gehakt – zijn een echte aanrader. En probeer ook zeker de saus Ajvar – een smaakmaker van rode paprika en aubergine – die men hier royaal op een boterham met vlees smeert. Maar er is meer! Een verfijnde keuken met mediterraanse maar ook met Turkse invloeden. Hieronder op de foto zie je:Lile punjena stuffed paprika.Pihtije: Is in wezen een concentraat van varkenssoep. In feite is het geen soep die is gemaakt van vlees, maar van varkenspoten of andere delen van het varken, die veel gelatine bevatten.Sarme: betekent opgerold. In dit geval gekruid gehakt gerold in koolbladeren.Prebanac: een bonengerecht.

Tito’s Blue Train

Decades after the death of the communist revolutionary Josip Broz Tito and the fall of Yugoslavia, the Blue Train remains one of the most beloved symbols of a country that no longer exists. 

The Art Deco interior of the train is mostly made of mahogany, pear and walnut wood, according to Serbian Railways, the country’s national railway company. The saloons and hallways are decked out with intricate marquetry, wool carpets, velvet and silk.

The carriages include apartment saloons for Tito and his guests, a “ceremonial” conference room, dining car, a kitchen and sleeping quarters.

The train used to take Yugoslavia’s president-for-life, his wife and their entourage to Brijuni islands in Croatia, Tito’s favourite place in summertime. It was on this train that he hosted important guests from around the world, from Queen Elizabeth II to Haile Selassie, Yasser Arafat, Jawaharlal Nehru… The Blue Train is also remembered for Tito’s last journey, after he passed away on 4 May 1980, when it transported his coffin from Ljubljana to Belgrade.