Slettestrand, Denmark

Één van mijn hobby’s is plekjes te bezoeken met een rare naam. Niet zo zeer raar in de zin dat je de naam nooit hoort maar meer in de zin dat de naam van het straatje of dorp even blijft hangen tussen je oren. Zo ook het Slettestrand in het noorden van Denemarken. Meestal beland ik bij mijn zoektocht naar een plek met een rare naam in een of ander kutdorp waar dan ook helemaal niks aan is. Maar hier was dat wel anders. Hier in provincie Jutland schijnt dus één van de mooiste strandjes van Denemarken te liggen. Slettestrand heeft een heerlijk breed zandstrand en de altijd wapperende blauwe vlag is een teken van schoon zwemwater. Het strand wordt afgeschermd door lage duinen en is autovrij. Dit in tegensteling tot vele andere Deense stranden waar je met je auto mag crossen.  Dit strand is ook bij de plaatselijke bevolking zeer geliefd gezien de hoeveelheid auto’s met Deens kenteken. Op weg naar het strand kwamen we door gezellige vissersdorpjes waar veel kunstenaars wonen. Op het strand zelf lagen overal houten vissersbootjes in mooie felle kleuren.  Wil je mijn andere plekjes met rare namen zien ? Klik hier.

Stockholm

Rond 12:00 uur vertrokken we vanuit Oslo naar Stockholm. Het zou een oersaaie rit van zes uur lang worden. Als je twee weken gewend bent om met een maximale snelheid van 50 km/uur alleen maar leuke, scherpe bochten te snijden en als je alleen maar tussen de hoge bergen hebt gereden dan valt het wel tegen om alleen maar op vlak wegdek te rijden en alleen maar dennenboompjes te zien. ’s Avonds kwamen we aan op het eiland Färentuna, op een uurtje rijden van Stockholm. Gelukkig was het lang licht zodat we nog konden zien waar we reden. Onze vrienden Andreas, Thalita en hun kinderen Bam en Pixie wonen op een prachtig eiland. Een aantal jaren geleden hebben ze Limburg uitgezwaaid en zijn vanuit Weert naar Zweden verhuisd. Het leek net alsof je zo’n gezellig vakantiepark op reed. Overal stonden van die gezellige houten huisjes en hadden ze een lap grond achter de hut waar we in Nederland alleen maar jaloers op zouden kunnen zijn. Achter in de tuin stonden twee boten. Ze deden het niet maar Andreas is een klusser eerste klas dus het zou me niet verwonderen als hij binnenkort aanmeert in de haven van Stein zo van:”joehoeee…we zijn er !”. Hun huiskamer is heel knus ingericht en overal hangen of liggen wel spulletjes die me aan festivals doen denken. Het zijn twee echte gadget lovers. Je komt ze overal wel tegen in huis. Achter in de tuin stonden ook nog drie tuinhuisjes. In ene daar van slaapt Bam. Bam vond het niet erg om twee nachten bij zijn zusje Pixie te moeten slapen om zodoende zijn tuinhuisje aan ons af te staan. Ik zag een hele verzameling autootjes staan en zei op blijde toon:” kijk, Bam heeft op iedere auto oogjes getekend met een stift”. Angelica moest al lachen en vertelde me dat die oogjes er standaard op zitten en dat die auto’s mee doen in de animatiefilm “Cars”. Tja…. aan dit soort dingen merk ik dat ik ouder word haha. Qua water en stroom zijn ze bijna zelfvoorzienend en in de winter lijkt het me heel gezellig zo met zijn alleen voor een met hout gestookte kachel.

Achtertuin met helemaal rechts het knusse tuinhuis waarin we sliepen
Limburgers in Zweden
Bospop 2018
Hier wonen Andres en Thalita met hun kids Bam en Pixie
Riddarholmen church

Gamla Stan

Gamla Stan betekent letterlijk oude stad. Hier namen we een lekkere lunch in één van de vele bistrootjes op het oergezellige plein Stortorget dat omgeven wordt door kleurrijke huizen. In de omgeving liggen nauwe straten en stegen die een middeleeuwse aanblik hebben. Toch is dat een niet helemaal realistisch beeld. De nauwe straten stammen inderdaad uit de Middeleeuwen, maar de meeste huizen zijn jonger. Maar wat maakt het uit, in dit romantische deel van de stad maakten we een leuke wandeling en kwam we toch weer wat verrassingen tegen.

Gamla Stan
Gamla Stan
Gamla Stan
Riddarholmen church
Stockholms ström

De stadsbibliotheek

We gingen op zoek naar de stadsbibliotheek zoals je die alleen in sprookjesboeken tegen komt. Met van die boekenkasten waarbij je een ladder nodig hebt om bij de bovenste plank te komen. Zo’n soort bibliotheek bestaat echt, en hij staat hier in Stockholm! De Stadsbibliotheek, gebouwd in 1928, heeft boeken in meer dan 100 talen. Woww…

Stockholm Public Library
Stockholm Public Library

Koninklijk domein Drottningholm

Het Koninklijk Domein van Drottningholm is een kasteel met bijgebouwen en tuinen in de gemeente Ekerö, net buiten Stockholm. Het is gelegen op het eiland Lovön, een van de vele eilanden in het Mälarmeer en is sinds 1981 de privéwoning van de Zweedse koninklijke familie. Het werd in 1991 opgenomen als cultureel erfgoed op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Het zuidelijke deel van het kasteel is gereserveerd voor de koninklijke familie.

Koninklijk domein Drottningholm

Christiania, Denmark

Mocht je ooit naar Denemarken gaan dan is vrijstaat Christiania hét plekje om eens te bezoeken. Het is een zelfverklaarde semi-onafhankelijke enclave in de Deense hoofdstad Kopenhagen en er hangt een wietlucht zo dik dat je de fiets ertegen aan kunt zetten. Krakers, hippies, anarchisten, kunstenaars en drugdealers bepalen het straatbeeld in dit voormalig kazernecomplex uit 1617 maar alles gaat er heel vredig aan toe.

Pusherstreet
Pusherstreet
Een rommelmarkt
Christiania aan het water

Christiania heeft geen eigen school, wel kinderopvang, en enkele kruidenierswinkeltjes, een postkantoor voor lokale post, een bibliotheek, een stedelijk museum en een eigen vuilnisdienst. In het centrum van Christiania zijn verschillende kroegjes en restaurantjes te vinden. Er zijn diverse ingangen tot deze wijk waar 1000 mensen wonen.

Dingetjes om niet bij je te hebben
Een rommelmarkt
Een winkeltje met drugsattributen

We namen de zuidingang en liepen onder een bakstenen rondboog naar de locatie. Overal was kleurrijke graffiti op de muren van gebouwen aangebracht. Over straat liepen of fietsen mensen met een zaligmakende blik in hun ogen. Vandaag gingen we weer eens na lange tijd zo’n rijke ervaringsdag tegemoet waarin ‘gewoon zwijgen’ beter zou zijn voor onze gezondheid. De laatste keer tussen veroordeelde moordenaars in de gevangenis zonder muren in Palawan, Filipijnen ging dat maar nét goed. Ik heb er dus een probleem mee dat je overal wordt geconfronteerd met het feit dat je geen foto’s mag maken. En die drugdealers hebben er een probleem mee dat er mensen zijn die daar schijt aan hebben. Aan mij dus ! 🤦🏻😂. Dussss…. een mogelijke optie zou kunnen zijn dat ik stiekem zou moeten fotograferen. Maar wat zou er met me gebeuren als iemand me toch zou zien fotograferen ? 110 kg op de kop houden lijkt me erg lastig. Misschien een draai om mijn oren ? Even spookten een aantal Mexicaanse filmpjes door mijn hoofd maar gelukkig zitten we hier in Europa waar je niet wordt uitgebeend voor een JPG.-tje.

We hadden bij één van de tientallen eetkraampjes op Pusherstreet wat vis en een flesje cola besteld. In een hoek stond een tafeltje met twee bankjes en een parasol. Er tegenover zat een junkie op haar billen met haar benen wijd de stoep te vegen, het zand waaide rechtstreeks, nou ja, rechtstreeks…..via broekspijpjes en slip, zo haar kruis in. Nu nog even een strak broekje aantrekken zodat je een cameltoe zag en het leek of ze rechtstreeks van de Sahara was gekomen.

Pusherstreet

Een drugsdealer kwam richting het tafeltje waaraan we zaten. Naast het tafeltje stond zo’n groene vuilcontainer. Hij bukte zich en verschoof twee bakstenen die er onder lagen. Daarna zocht hij met zijn arm naar iets maar hij vond het niet. Binnen drie seconden ging hij helemaal Gilles de la Tourette. Even later trok hij een klomp hasj zo groot als een baksteen onder de container vandaan er brak er een groot stuk van af. Hij duwde het weer op zijn plek en kwam naar ons tafeltje gelopen. Hier lag een hele stapel van die plastic drugszakjes waar hij de hasj in deed.

Plastic drugszakjes op een tafel

Ik meende Afghaan te herkennen. Een donkere en neutrale hasj, hoog uit de bergen maar wel met een THC-gehalte van 38%. Ik heb het vroeger wel eens geprobeerd. Maar helaas blijkt het nemen en genieten van drugs niets voor mij te zijn. Reeds een half uur na een jointje zat ik al op een Dixie te genieten van een anale regendans. De klomp paste er maar net in. Hiermee liep hij naar vermoedelijk de baas van de straat. En grote, brede Deense jongeman. Begin dertig. Stereotype druggangsta: sportschoenen, joggingbroek met een Mocro-tasje en een dure bijpassende sweater. En dan heel zwaar kijkend alsof ie de hele dag daydreamed over bushokjes een pak rammel geven. Gelukkig had hij niet in de gaten dat ik in het geniep foto’s maakte en zelfs video’s. Angelica begon zich druk te maken en zei dat ik moest stoppen. “Kom op zei ze, stop nu, dalijk hebben we big shit, doe gewoon als iedereen, go with the flow en maak het je niet zo moeilijk !” Weet je wie met de flow meegaat ? Dooie visjes. Ik niet. Ik maak liever wat foto’s. Gelukkig had de grote baas niets in de gaten. Dat was ook niet mogelijk met zo’n setje ogen. Hij keek niet scheel maar zijn ogen keken allebei dermate naar buiten dat als hij bij de bakker stond meteen kon zien wat de slager in de aanbieding had.

Ingang zuidzijde

Nadat we het visje opgegeten hadden struinden we nog even over het gigagrote complex. Tip: je kunt hier rustig naar toe komen en wat rondwandelen. Maar een aantal keer per maand valt de politie dit gebied binnen. In 2016 werden bij een routinecontrole door de politie agenten beschoten: twee agenten en een omstander raakten gewond. In 2005 waren er schietpartijen tussen strijdende groepen van drugshandelaren, en op 24 april 2005 werd een man doodgeschoten en drie anderen verwond. Toch even uitkijken dus 🤗☠️🇩🇰

Politieagenten doen een inval

Denkt U ook eens aan de ondernemers die de loterij van Dutch Traveljunk mogelijk maken:

Restaurant San Blas in Schin op Geul. Www.eetcafesanblas.nl. De San Blas eilanden naast Panama behoren tot de mooiste eilanden ter wereld. Mijn vriend John en zijn vrouw Sonja van het gelijknamige eetcafé in Schin op Geul laten de Latijns-Amerikaanse sfeer herleven in hun wel heel erg mooi ingericht zaak met buitenterras. En mocht je niet winnen, wat kan jou het schelen, gewoon eens even langsgaan voor een lekkere steak of een lekkere pot bier. Vraag Johnny naar het panty-verhaal na onze Amsterdamse kroegentocht of de stage-dive vanaf de bar recht in mijn armen en de tranen lopen over je wangen 😂👌🏻🍺. Smakelijk !

Gedichtenbundels. Samen met Vera heb ik toch wel wat avonden de binnenstad van Sittard onveilig gemaakt. Vera is nu schrijfster en wilde heel graag een drietal boeken beschikbaar stellen. Haar teksten zijn uit het hart geschreven en berusten allemaal op een stuk ervaring en waarheid waarin je je wellicht kunt vinden of zelfs aangetrokken door kunt voelen. Bij de bijlage van dit bericht zit een mooi gedicht wat ze voor me maakte. Héél lief ! Voor diegene die het boek niet gaan winnen: je kunt het ook gewoon bestellen op https://veraschrijftpuur.wordpress.com/bestelformulier/

www.veraschrijftpuur.nl

Oslo, Norway

Nu zitten we hier in Oslo en krijg ik van een volger de vraag waarom ik het verkennen van de wereld zo leuk vind. Welnu. De interesse in de wereld begon bij mij al op hele jonge leeftijd. Op mijn achtste kon ik al alle landen van de wereld benoemen. Inclusief hun hoofdsteden. De landen herkende ik aan hun contouren. Op mijn 13e ging ik voor de eerste keer op tienertour. In mijn up naar Amsterdam. Ik kreeg geld van mijn moeder mee om een Coolcat jas te kopen. In Amsterdam stond in de jaren ‘80 de enige Coolcat winkel van Nederland. Die winkel heb ik helaas nooit gevonden. Ik heb er ook niet lang naar gezocht. Ik meende bij thuiskomst dat in heel Amsterdam de straatverlichting rood was. Tot zover mijn Amsterdam-ervaring in die tijd. Mijn vriendje van toen had dezelfde fascinatie. Die schreeuwde vanaf zijn vijfde iedere dag :”Sjinaaahhh !!”. Hij wilde met zijn fietsje naar China 🇨🇳. Na drie maanden was het geduld van zijn vader op. Ze fietsten via het dorpscentrum naar de Chinees en aten er een loempia. Zijn vader maakte hem wijs dat ze in China waren. Met dichtgeknepen ogen als een Chinees at hij zijn bordje leeg. Niet alleen zijn honger maar ook zijn wanderlust was sindsdien gestild. Frankie vertaalt tegenwoordig in zijn stoffig kantoor in Utrecht al 32 jaar teksten van het Latijn naar het Nederlands. Spannender gaat het de komende 17 jaar van zijn carrière niet worden vrees ik.

Oslo stond oorspronkelijk niet op onze route maar op weg naar onze vrienden Andreas en Thalita in Zweden kwamen we hier langs en besloten twee nachten op een camping te verblijven. Ik heb me nooit echt verdiept in de stad Oslo maar eenmaal in het stadsdeel Sentrum lagen er toch een paar leuke plekjes zoals de Deichman bibliotheek Bjørvika. Je kunt er niet alleen boeken lenen maar er is ook een bioscoop. Zo worden er media workshops gegeven en zijn er gaming zones, lounges en is er zelfs een restaurant. Daarbij kijk je uit op het naastgelegen iconische Opera House. In de Noorse natuur mag iedereen vrij wandelen en de in 2008 geopende Opera van Oslo is gebouwd in diezelfde gedachtegang. Ook het uitzicht is fantastisch. Aan je rechterhand: de fjordenarchipel met kleine, traditionele zomerhuisjes in heldere, optimistische kleuren. Aan onze linkerhand: een snel overzicht van het hart van Oslo. Daarachter: de sprookjesachtige heuvels en bergen rondom de snelst groeiende hoofdstad van Europa.

Op het dak van de opera
Op het dak van de opera
Op het dak van de opera
Op het dak van de opera
Opera huis
Centraal station
Bibliotheek

Aan de overzijde van het water lag Vippa, een levendige foodcourt met smaken van over de hele wereld. Vippa Oslo is een eet-en cultuurcentrum aan de rand van Vippetangen, direct aan de Oslofjord. We gingen er heen met een electrische step. Angelica achterop en ik voorop. Een kwestie van even een app-je downloaden, je creditcardgegevens invoeren en gas geven. Naast het gebouw waren Noorse jongens een potje aan het voetballen. Ik daagde hen uit. Ze moesten zich allemaal bukken en diegene waarvan ik met de bal zijn kont raakte moest een rondje bier halen. Deal ! Weet je wie ik raakte ? Check video hieronder.

Foodcourt Vippa
Foodcourt Vippa
Foodcourt Vippa
Foodcourt Vippa

Langs de Havnepromenade lagen drijvende sauna’s in het water. Via het platte dak kwam je aan boord en zo kon je meteen de sauna in. De sauna’s waren gebouwd op een soort vlot/bootje. De eigenaar startte de motor en voer van de kade af. Na een saunarondje sprong je dan vanaf het dak voor een frisse duik het water in. Morgen vertrekken we voor twee dagen naar Stockholm in Zweden en daarna gaan we nog naar de vrijstaat Christiania in Denemarken 🇩🇰.

Haven Oslo

Onderweg door het centrum kwamen we ook nog in een heuse demonstratie terecht van moslims tegen extreem rechtse partijen. De ME moets tussenbeiden komen maar het liep gelukkig met een sisser af.

Demonstratie van moslims tegen extreem rechtse partijen
Demonstratie van moslims tegen extreem rechtse partijen
Demonstratie van moslims tegen extreem rechtse partijen
Demonstratie van moslims tegen extreem rechtse partijen
Binnenstad Oslo
Binnenstad Oslo

Denkt U ook eens aan de ondernemers die de loterij van Dutch Traveljunk mogelijk maken:

Restaurant San Blas in Schin op Geul. Www.eetcafesanblas.nl. De San Blas eilanden naast Panama behoren tot de mooiste eilanden ter wereld. Mijn vriend John en zijn vrouw Sonja van het gelijknamige eetcafé in Schin op Geul laten de Latijns-Amerikaanse sfeer herleven in hun wel heel erg mooi ingericht zaak met buitenterras. En mocht je niet winnen, wat kan jou het schelen, gewoon eens even langsgaan voor een lekkere steak of een lekkere pot bier. Vraag Johnny naar het panty-verhaal na onze Amsterdamse kroegentocht of de stage-dive vanaf de bar recht in mijn armen en de tranen lopen over je wangen 😂👌🏻🍺. Smakelijk !

Gedichtenbundels. Samen met Vera heb ik toch wel wat avonden de binnenstad van Sittard onveilig gemaakt. Vera is nu schrijfster en wilde heel graag een drietal boeken beschikbaar stellen. Haar teksten zijn uit het hart geschreven en berusten allemaal op een stuk ervaring en waarheid waarin je je wellicht kunt vinden of zelfs aangetrokken door kunt voelen. Bij de bijlage van dit bericht zit een mooi gedicht wat ze voor me maakte. Héél lief ! Voor diegene die het boek niet gaan winnen: je kunt het ook gewoon bestellen op https://veraschrijftpuur.wordpress.com/bestelformulier/

www.veraschrijftpuur.nl

Vöringsfossen-Flåmsbana train- Låttefossen

Vannacht de deuren van het busje opengezet en alle muggen één voor één binnengelaten. Daarna heb ik de deuren weer gesloten en zijn we buiten gaan liggen. Kijk….zo breng je de vijand compleet in verwarring☝🏻. Dit werkt beter dan mijn tactiek van vorig jaar toen ik de hele nacht muziek van Kanye West op mijn slaapkamer draaide. Die motherfuckers bleven komen.

Snel sprongen we in ons busje om de watervallenroute te doen. Op deze route liggen tientallen mooie, hoge watervallen waaronder de tweelingwaterval Låttefossen nabij het stadje Odda in de provincie Vestland. Hier valt het smeltwater van 165 meter hoog de diepte in waarna het onder een boogbrug in een rivier verdwijnt.

De Vøringsfossen waterval nabij Eidfjord is de op twee na meest bezochte attractie van Noorwegen. Nu in de Coronatijd kon je de bezoekers op twee handen tellen. Vanaf een stalen look-out platform kun je goed zien hoe het water van de 280 meter hoge waterval in het ravijn verdwijnt. Er was een mogelijkheid om steentjes omlaag te gooien maar dat hebben we niet gedaan 😇. Onderweg kwamen we in een tunnel een rotonde tegen. Heel apart dat blauwe licht.

Daarna namen we het treintje van Flåm naar Myrdal. Hetzelfde als vorige maand toen we in Zwitserland de Glacier-Express deden, was dit een hele mooie treinrit dwars door de bergen en langs mooie watervallen.

Denkt U ook eens aan de ondernemers die de loterij van Dutch Traveljunk mogelijk maken:

Restaurant San Blas in Schin op Geul. Www.eetcafesanblas.nl. De San Blas eilanden naast Panama behoren tot de mooiste eilanden ter wereld. Mijn vriend John en zijn vrouw Sonja van het gelijknamige eetcafé in Schin op Geul laten de Latijns-Amerikaanse sfeer herleven in hun wel heel erg mooi ingericht zaak met buitenterras. En mocht je niet winnen, wat kan jou het schelen, gewoon eens even langsgaan voor een lekkere steak of een lekkere pot bier. Vraag Johnny naar het panty-verhaal na onze Amsterdamse kroegentocht of de stage-dive vanaf de bar recht in mijn armen en de tranen lopen over je wangen 😂👌🏻🍺. Smakelijk !

Gedichtenbundels. Samen met Vera heb ik toch wel wat avonden de binnenstad van Sittard onveilig gemaakt. Vera is nu schrijfster en wilde heel graag een drietal boeken beschikbaar stellen. Haar teksten zijn uit het hart geschreven en berusten allemaal op een stuk ervaring en waarheid waarin je je wellicht kunt vinden of zelfs aangetrokken door kunt voelen. Bij de bijlage van dit bericht zit een mooi gedicht wat ze voor me maakte. Héél lief ! Voor diegene die het boek niet gaan winnen: je kunt het ook gewoon bestellen op https://veraschrijftpuur.wordpress.com/bestelformulier/

www.veraschrijftpuur.nl

Preikestolen (Pulpit Rock)

Omgeven door de frisse geur van dennenbossen, rotsen en avontuur, snakten we al na 200 meter naar adem. Het pad vanaf de parkeerplaats is het steilste deel van de hele hike. Onderweg naar boven hoorden we vele vogels en een mix van stemmen uit alle hoeken van de wereld. De aantrekkingskracht van Pulpit Rock reikt schijnbaar heel ver.

Het pad is aangelegd door Sherpa’s uit Nepal. Het is eigenlijk geen echt pad maar een bonte verzameling van rotsblokken waar je overheen moet klauteren. Veel stenen liggen wel 50 cm hoger dan de steen ervóór dus de beentjes moeten flink de lucht in.

We gingen steeds hoger en hoger. Pulpit rock ligt op 350 meter hoogte. Ver onder ons zagen we het blauwe water van de Lysefjord. We liepen door moerassen waar ze houten planken overheen hadden gelegd. Hierachter lag het Neverdalsskaret ravijn; een steile puinhelling met gladde rotsblokken die op een regenachtige dag kon zorgen voor de nodige glijpartijen.

Vandaag was het echter een zonnige dag dus we hadden er geen last van. Slechts één keer ging Angelica onderuit en bezeerde haar hand en knie. Wil je Pulpit Rock zien ? Dan moet je er wat voor doen. Een hike van vijf uur is niet niks. Een paar honderd meter verderop steeg onze hartslag: eindbestemming bereikt ! Van hieruit had je het mooiste uitzicht over de Lysefjord. De majestueuze fjord die de omgeving in tweeën splitst.

Er waren mensen die op hun buik een dikke 600 meter omlaag keken. Voor die ene Instagram foto. Van de andere kant: ik kijk liever naar een foto van de Pulpit Rock dan naar een gefilterde foto van zo’n tiener die een gezicht trekt als een krolse poes met een eendenbek. Voor de foto van Pulpit Rock heb je je immers een halve dag in het zweet gewerkt. Daar mag je dan best trots op zijn 👌🏻.

Denkt U ook eens aan de ondernemers die de loterij van Dutch Traveljunk mogelijk maken:

Restaurant San Blas in Schin op Geul. Www.eetcafesanblas.nl. De San Blas eilanden naast Panama behoren tot de mooiste eilanden ter wereld. Mijn vriend John en zijn vrouw Sonja van het gelijknamige eetcafé in Schin op Geul laten de Latijns-Amerikaanse sfeer herleven in hun wel heel erg mooi ingericht zaak met buitenterras. En mocht je niet winnen, wat kan jou het schelen, gewoon eens even langsgaan voor een lekkere steak of een lekkere pot bier. Vraag Johnny naar het panty-verhaal na onze Amsterdamse kroegentocht of de stage-dive vanaf de bar recht in mijn armen en de tranen lopen over je wangen 😂👌🏻🍺. Smakelijk !

Gedichtenbundels. Samen met Vera heb ik toch wel wat avonden de binnenstad van Sittard onveilig gemaakt. Vera is nu schrijfster en wilde heel graag een drietal boeken beschikbaar stellen. Haar teksten zijn uit het hart geschreven en berusten allemaal op een stuk ervaring en waarheid waarin je je wellicht kunt vinden of zelfs aangetrokken door kunt voelen. Bij de bijlage van dit bericht zit een mooi gedicht wat ze voor me maakte. Héél lief ! Voor diegene die het boek niet gaan winnen: je kunt het ook gewoon bestellen op https://veraschrijftpuur.wordpress.com/bestelformulier/

www.veraschrijftpuur.nl

Kristiansand- Stavanger

Na een rit van dik negen uur kwamen we aan bij onze eerste overnachtingsplek in Denemarken. In het busje had ik van wat balkjes en platen een bed getimmerd. Van Pascal en Kira hadden we een matras gekregen waarop we konden slapen. Hotels in Noorwegen 🇳🇴en Denemarken 🇩🇰 zijn peperduur en wij zijn budgetreizigers. Daarbij is wildkamperen in Noorwegen toegestaan dus met een doosje nieuwe Hornybach-schroefjes van 12,95€ spaarden we ons alle hotelkosten uit.

De Deense douaniers deden niet moeilijk over de 33 liter bier die we bij ons hadden. Maar ze vroegen er dan ook niet naar 😇. De dag erna reden we na een overtocht van drie uur in Kristiansand (N) ons busje van de ferry af en met mijn meest schijnheilige ik-heb-niks-gedaan tronie vertelde ik de douanier dat we niets aan te geven hadden.

In Noorwegen 🇳🇴 mag je maar 5 liter bier p.p. Invoeren. Gezien de supermarktprijs van 3,40€ voor een blikje bier vonden we het een legitieme optie om dan maar alcohol te gaan smokkelen. De grande smokkel was dus gelukt ! Na een korte nacht gingen we op weg van Kristiansand naar Stavanger in het zuid-westen van Noorwegen.

Bij een gezellig ogend meertje nabij Søgne aten we onze boterham die we even daarvoor hadden gekocht bij de plaatselijke grootgrutter Kiwi.

Daarna bezochten we het enige onderwaterrestaurant van Europa, Under. Hier kun je niet à la carte eten maar je krijgt een negen gangenmenu voor het prijsje van 250€ p.p. 😩. En dan krijg je geen bief maar dode vis.

Visjes zie je ook genoeg zwemmen als je door het raam kijkt. De Noorse wateren staan niet voor niets bekend vanwege de zalm, haringen, orka’s en walvissen. Maar ik houd van vlees. Veel vlees. Voor mij geen mega porseleinen bord met in het midden zo’n high tech creatuur van een overijverige kok maar gewoon een levensgrote steak. Één van mijn lijfspreuken is dan ook:”Alles onder de 500 gram gooi ik op de boterham”. Ze gaan sowieso pas het ‘s avonds open maar we wilden het toch even gezien hebben. Voor de fun heb ik er even een foto van de binnenzijde bij gedaan.

In Rogaland bezochten we de gezellige haven en de daarbij liggende wijk Gamle Stavanger.

Hier liggen 250 houten huisjes uit de 18e en 19e eeuw. Na WOII wilde het stadsbestuur Stavanger weer opbouwen en er een betonnen stad van maken. Één raadslid hielt dit echter tegen en sprak zich uit voor het behoud van deze mooie wijk.

Dan het Sverd Fjell monument: een drietal mega grote vikingzwaarden die de éénwording van Noorwegen in het jaar 872 symboliseren. Het was nu niet echt warm die dag. Laten we zeggen 18c. Maar het naastgelegen strand lag vol badgasten en in zee werd naar hartelust gezwommen. Pittig volkje die Noren.

We reden onder de zee door via de Ryfylketunnel. Met zijn 14,4 km en 292 meter onder zeeniveau de diepste zeetunnel ter wereld. Halverwege is de tunnel helemaal blauw verlicht om het daglicht na te bootsen zodat passanten niet achter het stuur in slaap sukkelen. Morgen gaan we op weg naar Preikestolen. Het wordt zweten geblazen tijdens deze vijf uur durende hike !

Ryfylketunnel
Onderweg naar Preikestolen kwamen we leuke dorpjes tegen
Onderweg naar Preikestolen kwamen we leuke dorpjes tegen

Denkt U ook eens aan de ondernemers die de loterij van Dutch Traveljunk mogelijk maken:

Restaurant San Blas in Schin op Geul. Www.eetcafesanblas.nl. De San Blas eilanden naast Panama behoren tot de mooiste eilanden ter wereld. Mijn vriend John en zijn vrouw Sonja van het gelijknamige eetcafé in Schin op Geul laten de Latijns-Amerikaanse sfeer herleven in hun wel heel erg mooi ingericht zaak met buitenterras. En mocht je niet winnen, wat kan jou het schelen, gewoon eens even langsgaan voor een lekkere steak of een lekkere pot bier. Vraag Johnny naar het panty-verhaal na onze Amsterdamse kroegentocht of de stage-dive vanaf de bar recht in mijn armen en de tranen lopen over je wangen 😂👌🏻🍺. Smakelijk !

Gedichtenbundels. Samen met Vera heb ik toch wel wat avonden de binnenstad van Sittard onveilig gemaakt. Vera is nu schrijfster en wilde heel graag een drietal boeken beschikbaar stellen. Haar teksten zijn uit het hart geschreven en berusten allemaal op een stuk ervaring en waarheid waarin je je wellicht kunt vinden of zelfs aangetrokken door kunt voelen. Bij de bijlage van dit bericht zit een mooi gedicht wat ze voor me maakte. Héél lief ! Voor diegene die het boek niet gaan winnen: je kunt het ook gewoon bestellen op https://veraschrijftpuur.wordpress.com/bestelformulier/

www.veraschrijftpuur.nl

Finatics financial services http://www.finatics.bl

Riquewihr

Op onze terugreis naar huis kwamen we langs Riquewihr. Dit stadje is één van de meest prachtige dorpen die als een parelketting langs de wijnroute van de Elzas liggen. Het dorp ligt fantastisch tussen de wijngaarden, heeft prachtige straatjes en pleintjes met vakwerkhuizen en wordt voor een groot deel omringt door verdedigingsmuren. Of eigenlijk de stadsmuren, want Riquewihr is officieel een stad, omdat het in 1320 stadsrechten kreeg. Frankrijk en Duitsland hebben de laatste 150 jaar al drie keer tegenover elkaar gestaan in een oorlog. Toch is het Riquewihr telkens gelukt om zonder schade aan huizen de drie oorlogen te doorstaan. Gelukkig maar want vandaag scheen de zon en konden we een paar uurtjes uit trekken om dit wel heel mooie stadje te aanschouwen. Het lijkt heel veel op Colmar en Straatsburg waar ook heel veel vakhuizen staan. Op een terrasje dronken we een drankje. We hadden goed uitzicht op Féerie de Noël, de kerstwinkel van Käthe Wohlfahrt. De hoofdstraat beklinkerd met kasseien loopt vrij steil omhoog maar we deden dit in een heel rustig tempo. Er was immers genoeg te zien in dit mooie stadje. Op de begane grond van de woningen zijn allemaal leuke winkeltjes gehuisvest. In de Corona-tijd was het stadje zo goed als onbevolkt daar waar we normaal gezien over de koppen konden lopen.

Abaco cocktail bar Mallorca

Één van de mooiste cocktailbarretjes waar ik ooit ben geweest is toch wel de Abaco-bar in Palma de Mallorca. Aan de buitenzijde is het helaas niet te zien dat je zo’n mooie bar binnen gaat. Dát is ook de reden waarom de meeste mensen die naar Mallorca gaan dit pareltje helaas voorbij lopen. Daarbij wordt er heel weinig reclame gemaakt voor deze bar. Als je eenmaal achter de grote houten deur bent waan je je in een voorstelling van een violist van de Weense school uit de 18e eeuw, zittend in een excentriek decor.  Overal liggen bloemen, vers fruit en groenten als een prachtig stilleven op de grond. Beneden kun je zowel binnen als buiten zitten. Ook is er een lommerijke binnentuin met een fontein en fel gekleurde vogeltjes fluiten op de achtergrond. Via een stijlvolle brede trap ga je naar de eerste verdieping waar alle kamers in barokstijl zijn ingericht. Helaas is de drank erg prijzig. Een biertje kost acht euro, de koffie zes euro en een lekkere cocktail krijg je vanaf 16 euro.  Maar voor deze prijs krijg je een heel erg vorstelijk gevoel !

Adres: Calle San Juan, 1, 07012 Palma, Balearic Islands, Spanje (GPS 39.568963, 2.645135)

Kijk ook even op een FB-pagina: https://www.facebook.com/Bar-Abaco-118753878180966/ of op hun wel heel erg mooie website: https://bar-abaco.es/inicio/

Villa de Vecchi

Op onze rondreis door Italië kwamen Angelica en ik langs deze oude villa gebouwd in de 19e eeuw. Villa De Vecchi, bijgenaamd Casa Rossa vanwege zijn originele roze kleur, werd gemaakt in opdracht van Felice De Vecchi. De graaf had de villa destijds versierd met veel voorwerpen uit verschillende delen van de wereld. Naast de vele meubels die op de drie verdiepingen zijn geplaatst, had de villa een aangrenzend park met een grote buitentuin met, naar het schijnt, een fontein die nu op mysterieuze wijze is verdwenen. De villa werd in 1938 officieel verlaten door de erven van de familie De Vecchi. In de daaropvolgende jaren werd het bewoond door enkele zwervers en in 1959 werd het landgoed gekocht door de Medici van Marignano.

Begin jaren tachtig werd het complex overgenomen door enkele families van lokale ondernemers. Ondertussen werd de villa geplunderd en vernield. Al decennia lang verkeert het in een staat van verwaarlozing. Het gebouw is gelegen in het Valsassinesi-gebergte en staat lokaal bekend als “de Villa van de Geesten”, aangezien het verlaten gebouw vermoedelijk de plaats was van een moord. Degene die vermoord zou zijn zou hier nog rondlopen volgens de dorpsbewoners. Uiteraard geloven wie hier niet in dus gingen we op ons gemakje naar de achterzijde van het gebouw waar een flink gat in het hek was gemaakt.

Mensen uit de omgeving vertellen dat tijdens de zwoele zomernachten een vrouwelijke klaagzang van binnenuit te horen is, vermoedelijk behorend tot de minnares van de historische eigenaar, die binnen de muren is vermoord. Verder wordt gezegd dat het huis de plaats is waar in de loop der jaren zelfmoorden hebben plaatsgevonden welke nooit opgehelderd zijn geworden. Daarnaast doet het verhaal van de spelende piano de ronde. Buurtgenoten zweren dat ze een piano hebben horen spelen. Het kan kloppen want op de begane grond is een piano te zien maar deze is defect. Tegenwoordig verkeert het gebouw in een staat van verwaarlozing en om de veiligheid te beschermen heeft de gemeente hekken rond het huis geplaatst. De oude eigenaren waren bereid de villa gratis weg te geven. Er is ongeveer 6 miljoen euro nodig. Iets voor jou ?

https://www.ilgiorno.it/lecco/cronaca/2013/08/18/935835-Villa-De-Vecchi-Cortenova.shtml