Russian military ghosttown

Vorig jaar betrapt

Vorig jaar in de herfst werden we door een boswachter betrapt toen we op een zandpad liepen, op weg naar deze Russische legerbasis, een van de meest belangrijke Russische militaire standplaatsen in de DDR-tijd. Deze plek ligt goed en diep verstopt in de Brandenburger bossen. We waren al heel vaak door bordjes gewaarschuwd dat we op militair terrein zaten. De eerst keer toen we zijn jeep zagen naderen konden we nog wegduiken in de bosjes . Nog géén vijf minuten later zoefde hij wéér voorbij maar dan met hoge snelheid. De boswachter had blijkbaar ons in de bosjes geparkeerd busje gezien. Als hij ons nu zou aanhouden dan hadden we een groot probleem. We besloten een jaartje te wachten en ons urbex-tripje voor die dag te cancellen. Omdat we niet gepakt wilden worden hadden we besloten om niet over het zandpad te lopen maar midden door het bos en de struiken. Een helse tocht. Helemaal achteraan deze blog zie je de GPS-coördinaten van deze plek.

Een jaar later

Vandaag parkeerden we ons busje na een trip van 70 km vanuit Berlijn, op een andere plek, bij een oud treinstation. Ik gebruikte nu een ander kaartenprogramma waarop ook bospaden getekend stonden. Google maps doet het hier niet altijd i.v.m. het slechte bereik dus we moesten onze routekaart inladen via het programmaatje maps.me. Op onze hotelkamer had ik ‘s avonds de route bekeken en de meest eenvoudige er uit gepikt. Vanaf het treinstation hoefden we maar even over de rails te lopen waarna er een bospad zou moeten opduiken. Vanaf dat punt was het nog maar een uurtje lopen tot we de eerste Russische gebouwen zouden gaan zien. We hadden genoeg te drinken meegenomen want inclusief op en neer lopen had ik toch een uurtje of zes voor dit urbex-avontuur uitgetrokken.

Het verlaten treinstationnetje

Het spookdorp

Na een uur stonden we midden in de Russische militaire basis wat eigenlijk een klein dorp was. Compleet met een school, een wasserette, een sporthal, woonhuizen, garages en bunkers. Een echt spookdorp. Héél bizar en interessant ! Het was soms heel moeilijk te zien waar de paden lagen. Vergeet niet dat deze paden zo’n 40 jaar geleden twee meter breed waren. Nu had de natuur de paden weer opgeslokt. Soms reikte het hoge gras tot aan onze knieën. Via maps.me konden we goed zien waar gebouwen stonden en waar een pad verborgen lag onder het gras. De verf op de muren van de gebouwen bladerde overal af. Op de muren die behangen waren zag je het behang gewoon loskomen. Ruitjes waren ingegooid en op veel plekken zagen we mooie maar ook lelijke graffiti. Ook zagen we overal Russisch propaganda materiaal maar niet meer dan dat we zouden zijn tegengekomen in een Amerikaanse of Duitse legerbasis. Ieder land doet natuurlijk iets om de soldaten moed in te spreken en te motiveren. Zo zingt men in de VS iedere morgen op het werk of op school collectief het nationale volkslied en hijsen ze de vlag. Hier zagen we afbeeldingen van spelende kinderen of van werkende mensen. Je zag duidelijk dat men in Rusland in die tijd veel waarde hechtte aan arbeid. Verder zagen we afbeeldingen van tanks, soldaten, stoere, sterke Russische mannen en Lenin. Enkele teksten heb ik laten vertalen door een Russische vriendin die ik ooit in Barcelona heb ontmoet en jaren later heb bezocht in Moskou: Inna Negulyaeva.

Hondenhok

De video van ons urbex-avontuur

Achtergelaten soldatenschoen in de kantine.
Russische propaganda
Russische propaganda
Afbeelding van Lenin welke momenteel ergens veilig staat opgeslagen.

GSSD

Deze kazerne was één van de grootste in de DDR. Hier zat de Russische GSSD (Gruppe der Sowjetischen Streitkräfte in Deutschland). Een heel offensief ingestelde militaire eenheid compleet uitgerust met kernwapens. Deze troepen waren belast met het handhaven van de voorwaarden van de Overeenkomst van Potsdam. Bovendien waren ze het gezicht van de militair-politieke aanwezigheid van de Sovjet-Unie. De troepen van de GSSD stonden boven de NVA en andere militaire organisaties in de DDR. De taak van de GSSD was om de DDR tegen het Westen te beveiligen. Met hun offensieve bewapening, waaronder kernwapens, konden ze een bedreiging vormen voor de Bondsrepubliek Duitsland. Alleen al in de voormalige DDR verbleven tussen 1945-1994 rond de 10 miljoen Russische soldaten met hun gezinnen (!). In het dorpje waar we nu waren hebben in totaal 15.000 mensen gewoond. Over de hele DDR zaten in totaal 280 Russische legerkazernes verdeeld. Strategisch natuurlijk zodat men snel kon toeslaan bij een aanval vanuit het westen. Tijdens de koude oorlog en zeker tijdens de Cuba-crisis in 1962 toen de Amerikanen de staat van paraatheid hadden opgeschaald tot Defcon-2.

Het wasgebouw waar de was centraal werd gedaan.
Theaterzaal
WC waar je op je hurken moest schijten.

Kernraketten

Deze militaire basis was uitgerust met diverse kernraketten met een bereik van 1200 km. Ver genoeg dus om Nederland te raken (Amsterdam-Berlijn is 700 km). Vergeleken met deze kernraketten deelden de atoombommen die op Hiroshima en Nagasaki waren gevallen maar speldenprikjes uit. Op onze terugweg zag Angelica een stenen gebouwtje uit de grond steken. Aan de vorm zagen we dat hier een trap omlaag moest gaan. Toen we dichterbij naderden hadden we meteen in de gaten waar deze trap heen ging: de nucleaire bunker !! We hadden hem gevonden ! Kijk hieronder het filmpje hoe ik naar binnen glipte.

De toegangstrap naar de nucleaire bunker

De video van de nucleaire bunker van binnen

Sloop complex

Nadat in 1989 de muur viel was het over en uit voor de Russische invloeden in de DDR. De Russen werden afgekocht en ze kregen genoeg tijd om hun kazernes leeg te maken. In 1994 was er geen enkele Russische soldaat meer in de voormalige DDR. Inmiddels zijn hier in de Brandenburger bossen al een aantal gebouwen gesloopt. Ze staan weliswaar nog op maps.me maar in werkelijkheid zijn ze al verdwenen. Voor diegene die dit grote openluchtmuseum nog wil verkennen: ben er snel bij !

Verlaten soldatenkamer met meubilair
Garage
Ingang theater
Achtergelaten legerkistjes
Russische staatspropaganda.
Russische schilderingen op de muur.
Hier zat vroeger een winkeltje. Op de muren Russische schilderingen.
Dit was het huis van de Russische commandant die de leiding had over de kazerne.
Het centrale verwarmingsgebouw. Van hieruit werden alle gebouwen op de kazerne voorzien van warm water en warm CV-water.
WC’s. Je zat dus letterlijk naast je collega te poepen. Er waren geen tussenwandjes. Dit zorgde voor een goede band tussen de soldaten.
Afbladerend behang zorgt voor een leuke foto.
Russische staatspropaganda
Russische staatspropaganda
Russische staatspropaganda
Een lekkage in het dak zorgt voor mosgroei op de houten vloer
De kamer van een soldaat. Hij had 13 m2 om op te wonen, douchen gebeurde in het gezamenlijke bad. Eten deed men ook gezamenlijk in de eetzaal.
De kamer van een soldaat. Hij had 13 m2 om op te wonen, douchen gebeurde in het gezamenlijke bad. Eten deed men ook gezamenlijk in de eetzaal.
Oude verkeersborden
Uitkijktoren
“En het leven is ook zo mooi omdat we kunnen reizen 🌍”, aldus Dhr.Przewalski, een Russische reiziger. Tekst is vrij vertaald door mijn Russische vriend Inna Negulyaeva.
Basketbalveld in de sporthal
Socialistische tekst “oprichting en versterking van de staat van de dictatuur van het proletariaat.
afschaffing van uitbuitende klassen.
vorming van een nieuwe klassenstructuur van de samenleving.
de vorming en ontwikkeling van socialistische naties.” Tekst is vrij vertaald door mijn Russische vriend Inna Negulyaeva
Mooie murals
Een waslokaal

Hoe kom je er ?

Tik de volgende GPS-coördinaten in in google maps: 53.037545, 13.386077. Je smartphone brengt je dan precies naar de parkeerplaats vóór het treinstationnetje. Vervolgens zet je maps.me aan (van te voren installeren op je smartphone) en geef je de volgende coördinaten in: 53.05370372220076, 13.375764902073163. Je zult dan de eerste gebouwen zien verschijnen. Dit echter na 45 minuten lopen.

Teufelsberg

Teufelsberg

We parkeerden ons busje op de parkeerplaats naast het oude Amerikaanse afluisterradarstation. 40 jaar lang luisterden de Amerikanen hier de Russen af. 24 uur per dag draaide men hier in ploegendiensten. Tot begin jaren ‘90 kreeg je een waarschuwingsschot voor je voeten als je met een vinger het hek aanraakte. Nu konden we gelukkig gewoon naar binnen en gingen op zoek naar het plekje waar we geschiedenis, avontuur, uitzicht, sfeer en kunst op een paar vierkante meter zouden vinden. Overigens, als je de berg te voet op loopt zie je hier en daar nog brokstukjes zoals stukjes glas en oranje dakpan. Langzaam geeft de berg zijn verleden prijs.

WOII

In 1937 begonnen de nazi’s hier bouwwerkzaamheden voor een militaire school. De plannen werden gemaakt door de belangrijkste architect van Hitler: Albert Speer. Geallieerde bombardementen beschadigden tijdens WOII de onvoltooide gebouwen, waarvan de bouw vanwege de oorlog was uitgesteld. In 1950 werd de locatie gebruikt om 75 miljoen kubieke meter puin van de kapotgebombardeerde Berlijnse gebouwen te dumpen. De heuvel in Grünewald groeide uit tot 55 meter hoogte en werd daarmee het hoogste punt van Berlijn.

Koude oorlog

Op een dag zagen de Berlijners champignonvormige torens ver boven de bomen uitsteken. Dit mysterieuze bouwwerk maakte deel uit van een Amerikaans afluisterstation. In 1957 kwam het Amerikaanse National Security Agency (NSA) erachter dat dit de uitgelezen plek was om het radarstation neer te planten, aangezien de ontvangst hier beduidend beter was dan elders in de stad. Vanaf deze locatie werden militaire gesprekken in Oost-Berlijn en de Sovjetunie afgeluisterd. Stel je eens voor je bent hier operator en je moet alle gesprekken die je hoort gaan filteren. Welk gesprek is interessant en welk niet ? Ik kan me ook voorstellen dat van de 1,2 miljoen oost-Berlijners er altijd wel twee bezig waren met wel héél lief voor mekaar te zijn. Ik wist dan wel wie ik zou gaan afluisteren haha. De torens zijn nu verlaten, alle apparatuur is verwijderd, maar de radar koepels zijn nog in tact.

360° dakterras

Het torengebouw van het oude afluisterstation is een van de belangrijkste gebouwen van de hele site. Op een hoogte van 140 meter boven zeeniveau konden Angelica en ik genieten van een panoramisch uitzicht over heel Berlijn. We waren net iets te vroeg voor de zonsondergang in deze sfeer mee te maken. Deze had ik al eens meegemaakt zo’n 8 jaar geleden: onvergetelijk !

Street Art

Teufelsberg Berlijn is een van de grootste straatkunstgalerijen ter wereld. Op de hele site vind je kunst van internationale kunstenaars uit de street art scene. Graffitikunstwerken bereiken soms wel afmetingen tot 270 vierkante meter.

Rechtsboven kantoren van Amerikaans personeel van de NSA.

Teufelberg vroeger

1988
Begin jaren ‘90
Begin jaren ‘90

Hoe kom je gratis binnen ?

Zet je auto op GPS 52.4965931, 13.2408750 en loop de trap omhoog zoals hieronder aangegeven.

Kneipe Klo, Berlin

Wil je bier drinken uit een plasfles (0.8 ltr./ 9.90€) ? Zitten op een doodskist of wc-pot midden in de kroeg ? Wil je bij binnenkomst eens helemaal afgezeikt worden door de DJ terwijl iedereen je uit lacht ? De DJ is werkelijk continu bezig om iedereen op zijn Hansje Teeuwen te verarschen. Als je eenmaal rustig zit stort het plafond in elkaar en gaat het licht uit maar dat komt wel weer goed. Op weg naar de wc wordt je vermaakt met snel omlaag kruipende spinnen. Snel doorlopen dus. Als je eenmaal staat te piesen wordt je er door woord en gebaar continu op gewezen hoe klein je Dirkje wel niet is. Op je tafel ligt trouwens een handig meetlatje voor het tegendeel te bewijzen. Ook ligt er een coupon waarmee je flinke korting krijgt bij de “dames” om de hoek. Het eten wat je bestelt krijg je niet opgediend op een bord. Nee, dat krijg je op een poeppan rechtstreeks afkomstig uit het ziekenhuis een eindje verderop. Kortom, als je naar Berlijn gaat is dit wel een leuke hoek van vermaak. Het kroegje op de hoek ligt in stadsdeel Berlin-Charlottenburg nabij de Kurfürstendamm.

Oh ja…. Bij binnenkomst wacht je een leuke verrassing ! Regenjas is géén luxe ! Koop je Berlin welcome-card hieronder. Je kunt met deze kaart in iedere vorm van openbaar vervoer terecht. Superhandig ! https://www.berlin-welcomecard.de/en

Drinken uit een plasfles (0.8 ltr./ 9.90€)
In deze kroeg kijk je je ogen uit. reserveer zeker twee uurtjes voor deze kroeg !
Samen een biertje drinken, zittend op een doodskist.
Het eten wordt geserveerd op een poeppan uit het ziekenhuis.
Bukken ! Met een oorverdovend kabaal stort ineens het plafond in. Géén paniek, er is nog nooit iets gebeurd.
Ogen te kort !
De wc
De entree waar je wordt natgespoten zodra je een voet over de drempel zet.

Nazi hospital Buch

In totaal werden tijdens het nazi-regiem 698 hersenen van vermoorde tbc-patiënten afgeleverd bij het in dit complex gevestigde Kaiser Wilhelm Institut für Hirnforschung.

Het werd Angelica en mij niet gemakkelijk gemaakt om binnen te komen. Om het complex stond een stevig, hoog hekwerk en alle ramen en deuren op de begane grond waren dichtgelast met ijzeren platen. Via een klein gat in het hek en via een kelderingang kwamen we uiteindelijk in het gebouw waarvan de bouw in 1901 startte en nu al 30 jaar leeg staat. We zagen een pand gebouwd in een barokke stijl in een T-vorm met drie vleugels. De indrukwekkende gang was ontworpen volgens de kenmerken van de binnenplaats van een Italiaans Renaissance-paleis, met zijn gewelfde plafond, balustrades en kolommen, samen met sculpturen en bloemmotieven langs de balustrades. We hoorden voetstappen in het gebouw maar deze waren ver weg. We waren dus niet alleen, waarschijnlijk mede-urbexers. We liepen de brede, mooie trap omhoog naar de eerste verdieping waar tot 1942 tbc-,en tyfuspatiënten werden verzorgd. Het door de nazi’s geïntroduceerde “Action Brandt” zorgde voor de lugubere massamoord op ongeveer 200.000 zieke Duitsers. Ze moesten plaats maken voor gewonde soldaten. De oorlogsmachine moest immers blijven draaien. Aan het hoofd hiervan stond Julius Hallervorden. Hij ging na de oorlog verder als directeur van het Max Planck Instituut voor Hersenonderzoek en kreeg in 1956 zelfs het Federale Kruis van Verdienste. Hij stond bekend om de volgende uitspraak:

Hallervorden: “Kijk hier nu, jongens. Als je al die mensen gaat vermoorden, haal dan in ieder geval de hersenen eruit zodat het materiaal kan worden gebruikt.” Ze vroegen me: “Hoeveel kunt u er onderzoeken?” en dus vertelde ik ze … hoe meer hoe beter “. 

Kun je je dit voorstellen ? Het gebouw is in redelijk goede staat, vermoedelijk omdat er zoveel moeite is gedaan om het te behouden en te voorkomen dat mensen binnenkomen. Wil je hier eens naar toe ? Kopieer dan de onderstaande GPS naar Google maps:

52.637364, 13.503723

Het hele gebouw is voorzien van mooi murals
De eerste etage waar tbc-patiënten lagen
Een wasbak uit 1901
De zolder
De dienstlift

Skybar Loft 14, Berlin

Om de verjaardag van Angelica te vieren gingen we een poosje geleden naar de Skybar Loft 14 in de wijk Friedrichshain. Deze skybar heeft een indrukwekkend panorama over the urban jungle van onze lievelingsstad Berlijn. Zo hadden we ‘s avonds een mooi uitzicht over de duizenden auto’s die over de Landsberger Allee onder ons door reden. De Skybar herbergt een gedurfde selectie en uitvoering van kleuren en materialen. Vanuit de lift stapten we op de 14e etage van het hotel uit en we zaten meteen midden in het restaurant. Vanaf hier werden we als het ware meteen de ruimte in getrokken door de warme hardhouten vloeren die om de centrale bar heen waren gelegd. Daar omheen lag een zachtgrijs tapijt welke mooi afstak tegen de diepgroene marmeren bar. Er waren in de Corona-tijd maar weinig mensen aanwezig dus we hadden alle keus om te bepalen waar we zouden gaan zitten. In de comfortabele fauteuils of in de in rijke tinten uitgedoste banken langs de glazen panoramische buitengevel of namen we een stoel bij de halfronde koperen “kooien” ? Maar dat vonden we meer iets voor degenen die graag zien en gezien wilden worden. Er was nog zo’n klef tortelduif hoekje met een merkwaardig jungle-wandtapijt en een zacht fluwelen gordijn. Niet iets voor ons dus als mensen met hoogtevrees genoten we van onze cocktail aan een tafel direct langs de gevel en hadden we een plaats op de eerste rij met een uitzicht op de schoonheid van de twinkelende lichtjes van de skyline van Berlijn. Kijk hieronder het filmpje van deze absolute aanrader.

Abandoned Panzerkaserne, Berlin (English)

Wanna check out this place ? Sent a message with your request to Ran Groetjes (FB-Messenger)  and get the GPS-coordinats.

Now that he was relegated from the central spots of the capital, Josef Stalin has got to hang around in remote ruins. In Bernau there are two parcels with big building blocks, which were the headquarter of the Heeresbekleidungsamts – something like a national clothing agency – during the Third Reich. After the war, the Red Army took over the place. The 90. Armoured Division was the last group to use the installations, before they were abandoned in the year of 1993: Where once was a direct train track, in order to deliver asap the new fancy uniforms or the most modern weapons, trees and bushes are growing now completely unwound. And in the buildings, in which generals were discussing the possible development of a third world war, now prevails the decay and a grave silence, which is only interrupted by some distant footsteps and you ask yourself if it’s only the echo of your own ones or maybe the ones of a soldier, which was left behind…

IMG_6963.jpgIMG_6934.jpgIMG_6948.jpg

For our blog the big question is, of course: Is Stalin still sneaking around in some corner of this giant complex? The rooms, garages and storehouses were cleared, but you can still find some vestiges, which remind you of the particular past of this spot: The constant „Rauchen Verboten“ (smoking forbidden) in Oldgerman letters, the Cyrillic inscription on walls, panels and elevators, cards of the soviet communist party, an old can of imported delicacy, a few tattered khaki-colored-coats, old world-maps and deteriorated military murals, which judging from its artistic value, would seem to have been made by a kindergarden-class: Army and art is a peculiar (or shall we even dare to say dangerous?) combination, which does not always lead to satisfactory results.

IMG_6959.jpgIMG_6941.jpg

An old trick to hang wallpaper, tells you to put a layer of newspapers sopped in glue between the wall and the wallpaper. The soviets apparently strictly followed this recommendation, because in many rooms you can see, next to the shreds of paper hangings, odd mosaics of Russian newspapers from the 80s and 90s. IMG_6926.jpgIMG_6951.jpgIMG_6939.jpgIMG_6965.jpgIMG_6932.jpg

 

Disclaimer: I never claimed that I visited this place. Nor did I advise or force anyone to visit this place. Entering such buildings is prohibited and can be punished with high fines or in some countries you may be fined with a prison sentence.

 

 

Abandoned Children’s Hospital (English)

Wanna check out this place ? Sent a message with your request to Ran Groetjes (FB-Messenger)  and get the GPS-coordinats.

The fence bends easily like they want you to come in. Some trees sportingly hinder progress briefly so you don’t feel cheated, but the invitation is clear from the open door – they’re willing you, begging you to enter.No children cry here anymore, no longer do they suffer. No brave little soldiers, sad eyes wide above glistening cheeks, nor any laughter from those over the worst, happy now to be the centre of attention, the cause of so much worry and pain. No birthday parties, Christmas parties, balloons or cake.

IMG_6824Visitors gave up waiting a long time ago. It’s too late to save any of them now. They’re all gone, the last drama played out before the wards were left creaking and empty, rooms bare and lonely. The Kinderkrankenhaus is krank and no one’s there to provide the cure. No wonder the little souls of those left behind are desperate for visitors to come through its doors once again.

IMG_6828The children’s hospital and women’s clinic in Neukölln was discarded like an old nappy in 2005, when it and two other local hospitals were closed down and shunted together to a new super-duper complex up the road.
Kaiser Wilhelm II, the Prussian king, must be spinning in his mausoleum at the thought. Germany’s last monarch decided in 1913 that Brandenburg needed a midwife school for Brandenburg. Germans not being people to do things by halves, not even for midwives, it was opened on July 1st, 1917, during the war.
Under the leadership of Prof. Sigfrid Hammerschlag, it developed quickly and became very important, 20,000 nippers being brought into the world here by 1928. Unfortunately, another crowd came into the world too and Prof. Hammerschlag was forced into retirement on November 1st, 1933 – because he was Jewish.

IMG_6836In his inauguration speech the next day, Prof. Benno Ottow promised to fight for the “reorganisation and inclusion of this clinic in the whole of the state structure under National Socialism without compromise.” I presume all babies gave Nazi salutes as soon as they came out of the womb.Prof. Ottow, who even had the Hitler moustache favoured at the time, stayed in charge until 1945, when he managed to escape to Stockholm. There he worked with baby animals and wrote stuff about dinosaurs. He lived to the not insignificant age of 91 before dying in 1975. Of course, the hospital had been severely damaged in the second war, but was rebuilt and progressively expanded over the decades. A new children’s hospital building was built in 1969 and another new building with surgery and facilities to care for newborns and premature babies was built in 1978.
By this time 3,000 babies a year were seeing their first light of day here, making the Frauenklinik Neukölln the biggest such hospital in Germany for many years.
Now, before it’s converted to apartments, it’s occupied by bums and crawling with Polizei. At least it was when we were there, when one guy was being led away in handcuffs.

IMG_6830
No bodies, but long empty crumbling corridors, open doors, smashed glass and concrete crunching underfoot. Cheery paintings on walls somehow having the opposite effect. Everything’s smashed. Most of the buildings are the same.The older one, from 1917, is magnificent however, with statues on the outside walls, a wonderful stairway, great doorways and fantastic bay windows.
Some idiot tried burning it down though, so be careful if you go to the roof!
Someone else was roaming around too; voices drifted over every so often as I explored and admired the ubiquitous street art. I did stumble across a few hidden lairs, decrepit, dank and lonely, albeit luxurious when compared to what else must be available. There’s not a huge amount else to see unless you get a kick out of meeting homeless people. Just don’t kick them back or you might end up in another hospital.
IMG_6844
Abandoned children’s hospital and previously Germany’s biggest women’s gynaecology hospital for births, the care of newborns, premature nippers etc. By that, I mean the clinic was the biggest of its type in Germany, not that it was only for Germany’s biggest women. Ditto the hospital, it was abandoned. It wasn’t a hospital for abandoned children. 

IMG_6841

Tourist-o-meter Rating: 8/10. A lot of people were inside as we came. Even an older couple was interested in this art of decay.
Disclaimer: I never claimed that I visited this place. Nor did I advise or force anyone to visit this place. Entering such buildings is prohibited and can be punished with high fines or in some countries you may be fined with a prison sentence.

Abandoned Anatomy Institute, Berlin (English)

Wanna check out this place ? Sent a message with your request to Ran Groetjes (FB-Messenger)  and get the GPS-coordinats.

This week’s urban exploration adventure led me to the abandoned Anatomy Institute in Rathaus Steglitz, Berlin. This was the former location for Freie Universität Berlin’s Institute of Anatomy before it moved to a new campus in Mitte. Opened in 1949 the institute was only abandoned in 2005, the majority of the building is classrooms and lecture halls, however,  dig a little deeper and you will find a whole lot more than you bargained for.

IMG_7034.jpgThe building itself has been completely trashed, there was no window left un-smashed and no wall left untouched with the exception of one extremely creepy room containing a strange hospital trolley bed and a viewing gallery. Upstairs were traces of people squatting and although the building was in pretty bad shape, structuraly it seems to be pretty sound.

IMG_7039.jpgIMG_7044.jpgHeading down to one of three basements is where the real fun starts. Be prepared to stumble across an array of cadaver cabinets used to store dead bodies, an autopsy table and some strange sinks – I don’t even want to imagine the purpose of (but if anyone does know then please tell me!), just be careful which door you choose and which cadaver cabinet you open, because you never know what lies in the shadows.

IMG_7048.jpg

If you can stomach it then head down into one of the three basements (it’s more fun if I don’t tell you which one) to find the morgue – the darkness and immediate temperature drop make for a chilling setting. See if you can find the mortuary table through this labyrinth of rooms, but watch out for the dead bodies, and whatever you do, do not follow the signs. I recommend bringing someone to hold your hand and possibly a torch but in my experience leading the way via camera flash is a whole lot more entertaining.IMG_7057.jpgIMG_7060.jpg

Tourist-o-meter Rating: 9/10

While this place is still illegal to enter, the foot traffic was unbelievable. We saw groups practising spray painting, a shooting session with a German rapper and even a family with their kids.

 

Disclaimer: I never claimed that I visited this place. Nor did I advise or force anyone to visit this place. Entering such buildings is prohibited and can be punished with high fines or in some countries you may be fined with a prison sentence.
 
 

 

Abandoned chemical Nazi-factory (English)

Wanna check out this place ? Sent a message with your request to Ran Groetjes (FB-Messenger)  and get the GPS-coordinats.

Abandoned since 1999 and falling into disrepair, the Chemiewerk Rüdersdorf resembles a post-apocalyptic world, just outside of Berlin.  After a short walk along the railway track over the riverbridge we were not prepared for the sheer vastness of this abandoned place, it loomed before us surrounded in razor-sharp wire, like something out of a zombie movie.

IMG_7106

The history of the factory dates back to 1899 starting its life with “CO Wegener” a company which built a cement plant at this location. This was a strategic choice given that the industrial processing of quicklime and cement was carried out in the nearby Rüdersdorf. During World War II the site was then used by the Nazis for the production of synthetic bauxite used in the process of aircraft production. Germany was almost entirely dependent on Hungary and Yugoslavia for bauxite during the war and the British attempted to stop the bauxite trade by sending undercover agents in, however, this did not go to plan. As with many buildings in East Berlin, the Soviets dismantled the plant after the war, then in 1950, it was used to make animal feed and other farming materials.IMG_7097

There are several buildings to explore and this at site you cab climb to dizzying new heights. If you suffer from Vertigo or a fear of heights then this might not be the location for you. Climbing up the exposed concrete stairways to the top of the eight-story-high silo tanks is not for the faint-hearted – especially when there are large holes in the floor that would have you fall straight through to the bottom (not to mention the gap between the stairs and the floor that you have to jump over).IMG_7117

The roofing is quite unstable so I would not recommend walking on it, but if you fancy making across this rickety bridge then be my guest. Just remember if you are on German health insurance you most likely will not be covered…IMG_7107

Items are left in disarray as if there was a swift evacuation, chemical bottles fill rooms and meticulously handwritten documents are scattered throughout the ruins.  The factory has been used for several movies including ‘Enemy at the Gates’ and ‘The Monuments Men’. I can see why – the beauty and epic presence of these buildings is nothing short of cinematic.IMG_7092

Plans to make something out of the location were rejected,  and the thick reinforced concrete and enormous contaminated sites put many companies off furthering these proposals. Now it is just left to nature and the outcasts of society. As with any urban exploration, I urge you to not destroy or vandalise anything, it ruins the experience for others and often makes these places more off limits then they already are due to security. Remeber our credo: take nothing but pictures and leave nothing but footsteps.IMG_7115IMG_7121IMG_7094

 

Disclaimer: I never claimed that I visited this place. Nor did I advise or force anyone to visit this place. Entering such buildings is prohibited and can be punished with high fines or in some countries you may be fined with a prison sentence.

Return of the Cows (E)

Wanna check out this place ? Sent a message with your request to Ran Groetjes (FB-Messenger)  and get the GPS-coordinats.

There aren’t many reasons to visit quiet Dietrich-Bonhoeffer Strasse, which lies on the bleeding edge of gentrified Prenzlauerberg’s encroachment into (formerly) gritty Friedrichshain. But Sergej Dott’s whimsical public art installation, “Die Rückkehr der Kühe” (“The Return of the Cows”) just might make it worth the trip.

Halfway down the block, if you peer into the empty lot and look up, you’ll see a green field full of larger-than-life cows “walking” up and down the side of a pre-war Berlin apartment house.

Dott specializes in public installations, including the cow installations he calls “Kuhunst.” Savvy Germanophiles will recognize the pun on the German words for art (“Kunst”) and cow (“Kuh”). Another can be found just west of The Return of the Cows, at Kollwitzstraße 18 in Prenzlauerberg. At the time Angelica and I went there, they were renovating some buildings so the entrance to the cows was fenced and guarded by monitors so watch out !

IMG_7077.jpgIMG_7082.jpgIMG_7072.jpg