image_pdfimage_print

Bocas del Toro Archipel, Panama 🇵🇦

image_pdfimage_print

Lopend de grens over 🇨🇷🇵🇦

Al vroeg vertrokken we met ons jeepje naar de grens bij Sixaola. We besloten de jeep ter plekke langs de weg te parkeren want deze mochten we van de verhuurder niet over de grens meenemen. We zagen sowieso geen verkeer bij deze grensovergang. Beetje raar. Waarschijnlijk i.v.m. Corona. Allereerst moesten we ons melden bij de douane van Costa Rica voor een exit-stempeltje in ons paspoort (alez wéér een stempel 😊). Via een brug over Rio Sixaola kwamen we Panama binnen. Hier stonden drie bazen die ons paspoort controleerden. Een jongetje stond te wachten om ons naar het immigratiekantoor te brengen. Het duurde een dik half uur om alle paperassen in orde te maken. Het jongetje bracht ons vervolgens naar een busje dat klaar stond om ons naar het haventje in Almirante te brengen. Hier pakten we een watertaxi en 45 minuten later stonden we op Isla Colón, het grootste eiland van Bocas del Toro. Het is een eilandengroep heel dicht bij de grens met Costa Rica 🇨🇷 en Panama 🇵🇦. Het is Caribisch gebied, vandaar de schitterende stranden die we hier zouden gaan zien. Deze eilanden staan bekend om hun ongelooflijke biodiversiteit en zo te zien was het erg populair bij eco-reizigers op blote voeten die zich helemaal de tyfus hadden geyogad. Maar ook zagen we veel backpackers en surfdudes met knotjes. In ons hostel zaten alleen maar surfdudes. Allemaal hadden ze wel ergens een pleistertje of een bandage. Om de hoek ligt Punta Kurva. Een plek waar deze dudes hun kunsten vertonen. Leuk om maar te kijken maar ik moest er niet aan denken om een kwartier in het water te liggen wachten op die mooie golf die me 5 seconden plezier zou gunnen op mijn plankje. Langer dan vijf seconden heb ik niemand overeind zien blijven staan overigens. Qua tijd een slechte investering maar eerlijk is eerlijk: als je zo’n golf kunt bedwingen dan ben je een baas en daar mag je best trots op zijn 🌊

Video grensovergang

In de rij bij de douane van Costa Rica 🇨🇷.
Een exit-stempeltje bij het verlaten van Costa Rica 🇨🇷.
In de rij voor de immigratiedienst van Panama 🇵🇦.
Aanmelden bij de immigratiedienst van Panama 🇵🇦.
In het busje naar de haven van Barrio Frances.
In het busje naar de haven van Barrio Frances.
Wachten op de speedboat.

Bocas town

Bocas Town is een klein gezellig dorpje met een haventje, kleine winkeltjes en restaurantjes geschilderd in hele vrolijke Caribische kleuren. Ik heb even mijn best gedaan maar hier krijg je niemand wild gemaakt. Iedereen lijkt wel gevangen in zo’n trance-momentje, vol op de kokos. Hier vind je géén kansloze slissers met Gucci-tasjes en bontkraagjes maar voornamelijk veel surfdudes die hun leven op het spel zetten voor die ene goeie golf. Bocas del Toro is de ultieme eilandbestemming voor een ontspannen, tropisch uitje. Lekker de hele dag naar de golfjes kijken en op leuke strandjes lopen met een blikje bier in je knuisten.

Het pittoreske haventje van isla Colón 🥰.

Tesoro Escondido Lodge Cabinas 😍

Dit hostel is één van de mooiste hostels waar ik ooit ben geweest. Voor 55€ per nacht (!) weliswaar ver boven ons budget maar eijjj…. Kijk even waar we drie nachten mogen slapen. Zoveel betaal je bij ons in Nederland voor een Formule 1 krikhotel. Het hostel is gebouwd op een rots en ligt naast het beroemde Bluff-strand. De weg er naar toe is zanderig en op sommige plekken is de weg door de golven weggeslagen. We konden ons eigen eten meenemen maar we konden ter plekke ook eten wat de pot schafte. Voor gemiddeld 13,50$ hadden we een dinner en voor 5,50$ maakten ze ons een ontbijtje met ei. Surfers van over de hele wereld kwamen hierheen om de zee te bedwingen. Twee hondjes en een kat maakten de staf compleet. De staf bestond uit jonge mensen die hier een zakcentje bijverdienden. Super aardige gasten. We liepen de trap omlaag en kwamen terecht op een privé-strandje helemaal omgeven door de zee. Morgen vertrekken we weer naar Costa Rica richting Monteverde in het midden van het land 😊👌🏻.

Luiaard.
Uitzicht vanuit onze cabin.

Video lodge

Onze kleurrijke cabin.
Ontbijtje met uitzicht op de zee.

De stranden

De stranden hier zijn supermooi. Zeer zeker Bluff-beach (!). Houd je echter van gerepte stranden zoals bij resorts waar ze ieder uur de aangewaaide blaadjes uit het zand harken dan is dit niks voor jou. Wat hier op het strand aanspoelt blijft ook liggen. Zeewier, wreckwood, stukken boom noem het maar op. Aangezien ik sowieso niet graag op stranden lig vind ik het natuurlijk mooier om de ongerepte stranden te zien. Het liefst zonder bedjes, parasols en verkopers van zonnebrilletjes 😊.

Video Bluff-beach

Metershoge golven beuken op de kust.
Met babbi aan de wandel.
Surfdude zonder knotje.
Wachten op de golf.
Duiken !!
Bluff-road door de jungle. Leuk om over te wandelen.
Shoeflower langs Bluff-road.
Leuk doorkijkje.
Hotel aan zee.
Onze vlag is er weer bij 😊.
Killer waves 🌊☠️.
Ongerepte stranden met weinig toerisme.
Strandhuisje only the lonely.
Mooie foto met een drone gemaakt.
Bocas del Toro.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Lekker gezellige restaurantjes en kroegjes. Altijd wel wat te doen 🙂

Local’s, Sittard

https://www.locals-sittard.nl/

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

Walking with a Cheetah

image_pdfimage_print

Wat te doen met Cheeta-weesjes ?

IMG_6743.jpg

Wat zou je doen als je deze Cheeta welpjes moederziel alleen in het gras zag liggen ? Het gebeurt maar al te vaak dat de moeders van deze welpjes vroegtijdig komen te overlijden door bijvoorbeeld een ziekte. Aangezien de jonge jachtluipaardwelpjes zich niet kunnen verdedigen belanden ze meestal in de buik van een roofdier.

Gelukkig zijn er in veel landen in Afrika weeshuizen die deze weesjes opvangen. In het Cheeta opvangtehuis van CCF in Namibië worden kleine cheeta-cubs of oudere cheeta’s die niet meer in het wild kunnen leven, opgevangen en verzorgd.

Niemand heeft ze ooit leren jagen. Het vlees dat ze hier iedere dag krijgen gevoerd moet voor ze in stukjes worden gesneden anders krijgen ze het niet afgeslikt. Ze kunnen geen vlees kapotscheuren laat staan een karkas met hun vlijmscherpe kaken en klauwen, open maken. Niemand heeft ze dit ooit geleerd, aldus de Amerikaanse oprichtster van de CCF organisatie, Dr.Laurie Marker waar we een kort gesprek mee hadden. Haar wereldwijde organisatie https://cheetah.org/ heeft tot doel om te voorkomen dat de cheeta wordt uitgeroeid.
Momenteel leven er 3000 cheeta’s in Namibië is daarmee is de populatie hier het hoogst van alle landen van Afrika.

Laurie Marker

Anatolische herdershonden

Zo wordt er hier research gedaan naar niet alleen het gedrag van de cheeta maar ook hoe bepaalde ziektes kunnen worden overwonnen. Namibië noemen ze ook wel de cheeta-hoofdstad van de wereld. In het gebied waar we nu zitten (Otjiwarongo) komen de meeste cheeta’s ter wereld voor. En we hebben er heel wat gezien ! Uit onderzoek bleek dat de meeste cheeta’s afgeschoten werden door locale boeren. Niet vanwege hun vacht of als trofee maar gewoon om hun veestapel te beschermen. Is natuurlijk wat over te zeggen. CCF ontwikkelde een programma waarbij Anatolische herdershonden uit Turkije werden getraind om de veestapel te beschermen.

De honden werden zodanig getraind dat ze een cheeta op grote afstand kunnen waarnemen/ruiken. Op dat moment beginnen ze massaal te blaffen waardoor de cheeta niet meer in de buurt durft te komen. De honden leven samen met schapen, geiten, ezels en ander vee zodat ze gewend aan elkaar zijn. Door dit truukje toe te passen werden er ineens bijna geen cheeta’s meer afgeschoten. We spraken met een aantal meiden die hier vrijwilligerswerk deden. Ze kwamen uit Engeland, VS, Duitsland, Australië en een meid uit Den Haag. Dit was natuurlijk wat anders dan 6 weken zomervakantie met je earphones op je hoofd iedere dag op het terras hangen of met je voetjes in het water hangen in een Maasplas. Wil je eens écht wat leuks en spannends maar vooral wat nuttigs doen ? Wordt dan vrijwilliger in een CCF organisatie in Namibië en vul dit formulier in: https://cheetah.org/volunteer-survey/

Zambia

Ook in Zambia heb je een soortgelijke organisatie waarbij ze jonge weesjes trainen om weer in het wild te kunnen worden uitgezet. Om wat geld bij elkaar te harken mag je met een jachtluipaard een wandelingetje maken.

IMG_6767

Je krijgt wel twee dringende adviezen mee:

1. Niet vóór haar gaan lopen want dan kan ze niet goed meer zien. Dan wordt ze pissed en kan ze gaan grommen.

2. Als ze op de grond ligt en je aait haar kan het zijn dat ze zich ineens omdraait. Op dat moment moet je je naar achteren laten vallen of snel opstaan. Zodoende ontwijk je de scherpe klauwen van het beest en spaar je je een armpje want die gaat er geheid vanaf als de nagels jouw huid doorboren.Bekijk het filmpje vooraan in de blog en je ziet me nog net snel opstaan.

IMG_6707
5 seconden voordat ik snel moest opstaan

Wanneer je ooit een kat hebt gehad, weet je dat deze dieren scherpe nagels hebben die ze op ieder moment in en uit kunnen trekken. Dit geldt voor alle katachtigen ter wereld, behalve het jachtluipaard. Bij deze dieren staan de nagels altijd in de “uitstand”. Ze kunnen niet ingetrokken worden. Dat heeft verschillende redenen. Jachtluipaarden gebruiken hun nagels namelijk constant. Zo hebben ze de nagels nodig om extra grip te hebben tijdens een harde sprint, maar ook wanneer ze een prooi willen overmeesteren en wanneer ze rondwandelen over het ruige terrein van de savanne. Zonder hun nagels zouden ze gemakkelijk uitglijden.

Jachtluipaard

IMG_6706.jpgIMG_6818.jpg

Het jachtluipaard is het snelste landzoogdier ter wereld. Hij haalt een topsnelheid van gemiddeld 100 km per uur. In ongeveer drie seconden kan hij een snelheid van tachtig kilometer per uur halen! De topsnelheid houdt hij echter maar ongeveer 30 seconden vast. Het komt niet vaak voor dat een jachtluipaard zo hard rent. Het kost veel energie. Een jachtluipaard haalt deze snelheden door de bouw van zijn lichaam. Hij weegt namelijk niet veel en zijn gewrichten zijn flexibel. Door de lange poten en het kantelen van zijn heupen en schouderbladen kan de jachtluipaard extra grote sprongen maken. Doordat hij zijn nagels niet kan intrekken, dienen deze als grip tijdens de zigzaggende achtervolging. Het zijn eigenlijk een soort noppen die wij hebben onder onze voetbalschoenen!

IMG_3586.jpg

Dancing with killers (prison without walls)

image_pdfimage_print

This blog is in English and in Dutch (for the English version you have to scroll down)

Bezoek een gevangenis zonder muren op de Filipijnen

In Puerto Princesa op het eiland Palawan (Filipijnen) staat de bijzondere Iwahig gevangenis. Deze gevangenis is uniek omdat er geen muren omheen staan. Iedereen kan zomaar weglopen. De gevangenis en het land eromheen hebben een oppervlakte dat ongeveer twee keer zo groot is als Parijs en bijna 3000 gevangenen werken en leven hier samen alsof het een groot dorp is. Angelica en ik konden deze gevangenis gewoon binnenwandelen en zien hoe het is om hier te wonen en te leven. Er is altijd wel een gevangene die je wat kan vertellen over zijn leven hier.

IMG_2442.jpgIMG_2438.jpgWanneer je in de Filipijnen een grote misdaad pleegt zoals een moord, kom je de eerste jaren waarschijnlijk terecht in de gevangenis in de hoofdstad Manila. Daar zit je met 300 gevangenen in een cel van 150 m2. Om de beurt mag er iemand een paar uurtjes slapen. Daarna wordt hij wakker gemaakt zodat een ander even kan gaan liggen. Na een aantal jaar je goed gedragen te hebben, heb je kans op een overplaatsing naar de Iwahig gevangenis op Palawan. IMG_2495.jpgIMG_2504.jpgHier werken ze met drie afdelingen; maximum, medium en minimum. Op welke afdeling je zit, is afhankelijk van je gedrag en hoeveel jaar straf je nog te gaan hebt. Elke afdeling heeft een andere vorm van vrijheid binnen de gevangenis. De medium en minimum gevangenen zitten niet opgesloten en werken enkele dagen op de rijstvelden binnen de gevangenis. In hun vrije tijd zijn ze daadwerkelijk vrij om te doen wat ze willen binnen het grondgebied van Iwahig.

IMG_2445.jpgDe gevangenis lijkt gewoon op een rustig dorp met een ontzettend mooie omgeving. De gevangenen lopen niet weg omdat de kans groot is dat ze niet ver komen. Wanneer ze dan gepakt zouden worden, krijgen ze extra jaren celstraf en moeten ze terug naar de gevangenis in Manila. Dit is ook de reden dat er bijna geen incidenten van geweld of diefstal voorkomen. De mensen zijn blij met de vrijheid die ze hebben en willen dit niet op het spel zetten.

IMG_2506.jpgJe hoort de verhalen die vaak erg aangrijpend zijn en hoewel de meeste mannen er vrij ruig uitzien, zijn ze eigenlijk poeslief. Ze vinden het ontzettend leuk dat je langskomt. Ze genieten er van om je belangrijke levenslessen te leren over de waarde van familie en dat mensen daadwerkelijk kunnen veranderen. Daarnaast zijn ze gek op dansen, rappen en zingen dus je kan zeker rekenen op een optreden.

IMG_2437.jpgJason zit een straf uit van 23 jaar. Hij vermoordde de twee moordenaars van zijn vader, moeder en zusje die op een avond aan hun deur stonden. Tegen zijn advies in maakte zijn vader destijds toch de deur open. Met twee pistoolschoten werd hij vermoord. Daarna stormden de twee overvallers naar binnen en schoten hun magazijn leeg op de rest van het gezin. Zwaargewond werd Jason afgevoerd naar het ziekenhuis. Wonder boven wonder overleefde hij deze meervoudige moord. Jaren later zag hij de overvallers in zijn dorp rondlopen. Ongestraft. De politie deed niets. Steeds als hij ze tegen kwam lachten de twee hem uit. Hij besloot wraak te nemen. Op een dag kocht hij een pistool, wachtte de overvallers op en schoot ze allebei dood. Daarna fietste hij naar het politiebureau, vertelde wat hij gedaan had en werd meteen gearresteerd. Hij kreeg 23 jaar cel. Hij heeft 8 jaar in de gevangenis van Manila gezeten. Nu zit hij hier en heeft nog maar 12 jaar te gaan. Tijdens ons gesprek kwam een Filipijnse jongedame in een tennisrokje aangefietst. Ze was op vakantie in eigen land en kwam al een paar dagen langs om met de jongens te gaan tennissen. Mooi toch ?

IMG_2463.jpgBen je van plan om langs te gaan, kom dan vooral niet met lege handen aan. Koop vooraf wat lekkers en een paar pakjes sigaretten. Hier zijn ze erg blij mee want ze hebben zelf geen geld voor dit soort dingen. Met het werken op de boerderij verdienen ze eten voor de week maar dit is niets bijzonders. Als vrouw is het daarnaast gepast om je een beetje bedekt te kleden. Er zullen ook gevangenen zijn die je een rondleiding geven binnen het gebied en aan het einde om wat geld vragen. Kom dus niet met een lege portemonnee maar zorg dat je wat briefjes van 100 Pesos bij je hebt. Je kunt ook allemaal spulletjes die ze zelf gemaakt hebben kopen. Probeer niet te veel in discussie met ze te gaan. Ze probeerden te achterhalen hoeveel straf ze zouden hebben gekregen in Nederland. Jason stelde Angelica de vraag wat zij nu vond van het feit dat hij die dubbele moord had gepleegd. Op dat moment moet je even slikken en een tactisch antwoord geven. Ik bedoel: je zit wel tussen 300 moordenaars 😉

IMG_2512.jpg

Visit a prison without walls in the Philippines

In Puerto Princesa on the island of Palawan (Philippines) there is the special Iwahig prison. This prison is unique because there are no walls around it. Anyone can just run away. The prison and the land around it have an area that is about twice as big as Paris and almost 3000 prisoners work and live together as if they were in a big village. Angelica and I could just walk into this prison and see what it’s like to work and live here. There is always a prisoner who can tell you something about his life.IMG_2478.jpg

When you commit a major crime such as murder in the Philippines, you will probably end up in prison in the capital Manila in the first years. There you live with 300 prisoners in a cell of 150 m2. Someone can sleep for a few hours. Then he is awakened so that another person can lie down. After a few years you have behaved well, you have a chance of a transfer to the Iwahig prison in Palawan. Here they work with three departments; maximum, medium and minimum. Which department you are in depends on your behavior and how many years you still have to stay.

IMG_2508.jpgEach department has a different form of freedom within the prison. The medium and minimum prisoners are not locked up and work on the rice fields within the prison for a few days. In their free time they are actually free to do what they want within the territory of Iwahig. The prison just looks like a quiet village with an incredibly beautiful environment. The prisoners do not run away because they will not get far. When they get caught, they get extra years in prison and have to go back to the prison in Manila. This is also the reason that there are almost no incidents of violence or theft. People are happy with the freedom they have and do not want to risk this.

IMG_2428.jpgYou hear the stories that are often very poignant and although most men look pretty rough, they are actually very cute. They really like it that you come along. They enjoy learning your important life lessons about the value of family and that people can actually change. They are crazy about dancing, rapping and singing so you can certainly count on a performance.

IMG_2511.jpgJason is sentenced to prison for 23 years. He killed the two murderers of his father, mother and sister who were standing in front of  their door one evening. Against his advice, his father opened the door. He was murdered with two gunshots. Then the two robbers rushed in and emptied their guns on the rest of the family. Jason was taken off to hospital severely wounded. Miraculously, he survived this multiple murder. Years later he saw the robbers walking around in his village. Unpunished. The police didn’t do anything. Every time he came across them, the two laughed at him. He decided to take revenge. One day he bought a gun and shot the two robbers. Then he went to the police station, told what he had done and was immediately arrested. He was sentenced to prison for 23. He spent 8 years in Manila prison. Now he is here and has only 12 years more to go. During our conversation, a young Filipina lady stopped by in a short tennis skirt. She was on holiday in her own country and came along for a few days to play tennis with the boys.

If you intend to visit this place, do not approach empty-handed. Buy some goodies and a few packs of cigarettes in advance. They are very happy with this because they have no money to buy those things themselves. With working on the farm they earn food for the week but this is nothing special. As a woman, it is also appropriate to dress a bit covered. There will also be prisoners who give you a tour of the area and ask for some money at the end. So do not come with an empty wallet but make sure you have some 100 Pesos notes with you. You can also buy all the things they have made themselves. Do not try to argue with them too much. They try to find out how much punishment they would have received in the Netherlands. Jason asked Angelica aabout her thoughts that he had committed that double murder. At that moment you have to swallow and give a tactical answer. I mean: you’re among 300 murderers;)

Alien Giger Bar…

image_pdfimage_print

Aliens

Wil je eens een echte aparte bar bezoeken of ben je een fan van de kaskrakers Alien of Predator, kijk dan eens naar deze bar. Het is tegelijkertijd griezelig en cool. Je moet deze plek eigenlijk gewoon eens zelf zien. De bar is heel speciaal ingericht en we hadden het gevoel alsof we in de buik van moeder-Alien zaten te drinken. Ik bezocht deze bar met mijn mooie nichtje Verena in Gruyères en we waren allebei overweldigd door de creatie van de kunstenaar Hansrudi Giger: de ontwerper van de microfoonstandaard van Jonathan Davis, frontman van metalband Korn maar ook de ontwerper van de buitenaardse wezens in de kaskrakerserie Aliens uit de jaren ´80.

Stap gewoon naar binnen en je mond valt open van verbazing. Het is alsof je een filmset binnen stapt. H.R. Giger ontwierp de bar op een manier die de 400 jaar oude gotische architectuur vertegenwoordigt. Hij versterkt het spelonkachtige effect met dramatische skeletbogen die over het plafond zwaaien. Onder deze benige gewelven staan schelpachtige stoelen met een hoge rugleuning. Ze waren oorspronkelijk ontworpen voor de Harkonnen-troon voor de Dune-film die nooit is gemaakt. Wat een spannend gevoel om  te mogen kruipen in een van deze ruggengraatstoelen bij de ronde ramen, en het gevoel te hebben dat je word opgeslokt door een intergalactisch beest. 

Tip:

De Gigerbar is enorm populair bij toeristen, dus probeer lunchtijd en andere spitsuren te vermijden. Het kan zijn dat je even moet wachten om plaats te nemen aan de tafel van je voorkeur. We hebben ons best gedaan om wat foto’s te maken, maar het was erg moeilijk om ze vast te leggen met al die bezoekers in de buurt. De Gruyères Giger-bar is eigenlijk de vierde bar die ooit is gebouwd. Dit is de enige bar die nog open is. Zoals je kunt zien op het menubord, serveert Bar HR Giger drankjes en kleine snacks, inclusief thema-items. Verena bestelde een Alien-koffie, het visueel meest interessante gerecht dat op een houten dienblad met kleine schuimgebakjes en honingkruidenlikeur wordt geserveerd. Ik bestelde een Giger Mojito. Bezoek trouwens ook eens haar website Derde Etage .

Als je de Alien-serie uit de jaren tachtig hebt gezien herken je misschien wel de klauwen van het beest. Klauwen die mensen uit elkaar trokken waarbij het bloed in het rond spoot. Vergeet ook de dubbele kakenrij van het beest niet !  De impact van Alien leverde de Zwitserse kunstenaar in 1980 een Academy Award op voor de beste prestatie in visuele effecten. Het Oscar-beeld is te zien onder een van de oude trappen in het museum. Dus: eerst even een lekker drankje doen in de Giger-bar. Daarna even het Giger-museum in en tot slot in één van de restaurantjes genieten van een typische Gruyère raclette. Een geurend kaasje wat nog lang in je neus zal blijven hangen. Yummiee ! GPS: 46.584251821900054, 7.082280455600975

IMG_3859 2.jpgIMG_7977

FullSizeRender 6

IMG_7967

FullSizeRender 7

FullSizeRender 9

IMG_7979 2

Abandoned chemical Nazi-factory (English)

image_pdfimage_print

GPS: below article

Abandoned since 1999 and falling into disrepair, the Chemiewerk Rüdersdorf resembles a post-apocalyptic world, just outside of Berlin.  After a short walk along the railway track over the riverbridge we were not prepared for the sheer vastness of this abandoned place, it loomed before us surrounded in razor-sharp wire, like something out of a zombie movie.

IMG_7106

The history of the factory dates back to 1899 starting its life with “CO Wegener” a company which built a cement plant at this location. This was a strategic choice given that the industrial processing of quicklime and cement was carried out in the nearby Rüdersdorf. During World War II the site was then used by the Nazis for the production of synthetic bauxite used in the process of aircraft production. Germany was almost entirely dependent on Hungary and Yugoslavia for bauxite during the war and the British attempted to stop the bauxite trade by sending undercover agents in, however, this did not go to plan. As with many buildings in East Berlin, the Soviets dismantled the plant after the war, then in 1950, it was used to make animal feed and other farming materials.IMG_7097

There are several buildings to explore and this at site you cab climb to dizzying new heights. If you suffer from Vertigo or a fear of heights then this might not be the location for you. Climbing up the exposed concrete stairways to the top of the eight-story-high silo tanks is not for the faint-hearted – especially when there are large holes in the floor that would have you fall straight through to the bottom (not to mention the gap between the stairs and the floor that you have to jump over).IMG_7117

The roofing is quite unstable so I would not recommend walking on it, but if you fancy making across this rickety bridge then be my guest. Just remember if you are on German health insurance you most likely will not be covered…IMG_7107

Items are left in disarray as if there was a swift evacuation, chemical bottles fill rooms and meticulously handwritten documents are scattered throughout the ruins.  The factory has been used for several movies including ‘Enemy at the Gates’ and ‘The Monuments Men’. I can see why – the beauty and epic presence of these buildings is nothing short of cinematic.IMG_7092

Plans to make something out of the location were rejected,  and the thick reinforced concrete and enormous contaminated sites put many companies off furthering these proposals. Now it is just left to nature and the outcasts of society. As with any urban exploration, I urge you to not destroy or vandalise anything, it ruins the experience for others and often makes these places more off limits then they already are due to security. Remeber our credo: take nothing but pictures and leave nothing but footsteps.IMG_7115IMG_7121IMG_7094

 GPS: 52.4808939, 13.7991168

Disclaimer: I never claimed that I visited this place. Nor did I advise or force anyone to visit this place. Entering such buildings is prohibited and can be punished with high fines or in some countries you may be fined with a prison sentence.

Iwahig gevangenis (dancing with killers) 🇵🇭

Iwahig gevangenis (dancing with killers) 🇵🇭
image_pdfimage_print

De gevangenis die we vandaag bezochten huisvest gevangenen met een hele zware gevangenisstraf. De mensen die we ontmoet hebben zijn allen veroordeeld voor moord of meervoudige moord. Het frappante aan deze gevangenis is dat het geen muren heeft. Iedereen kan zomaar ontsnappen. Maar toch kiezen ze er voor om dat niet te doen. De regel is simpel. Als je niet ontsnapt dan mag je in de gevangenis in Palawan blijven, je mag tennissen, voetballen, zelf koken, tuinieren, je familie en vrienden mogen langskomen, je mag zelfs aan je vriendin knabbelen zo vaak je wilt. Je hebt dus heel veel privileges.

Ontsnappen ?

Probeer je te ontsnappen dan ga je linea recta terug naar de gevangenis van Manilla. Daar zit je in een grote cel met 180 man waar plaats is voor 20 man. Je word dan gedwongen je bij een bende aan te sluiten om te kunnen overleven. Doe je dat niet dan overleef je geen twee weken. Moord en doodslag is er aan de orde van de dag. Iedere bende heeft een leider. Als deze even zijn benen wil strekken dan wordt hij geëscorteerd door ongeveer 300 bendeleden die hem beschermen tegen vijandige leden van een andere bende. Aldus Jason, een 40-jarige inmate met twee inkttraantjes onder zijn rechteroog, die ons te woord stond.

Aankomst

Bij aankomst moesten we ons even melden bij een kantoortje. We wisten niet wat we moesten verwachten en hadden gehoopt op een bewapende cipier die ons zou begeleiden. Helaas was dat niet zo dus in ons uppie moesten we maar contact zien te maken.

Op de foto met zes killers.

Jason

De zwaar getatoeëerde Jason kwam lachend op ons af en stelde ons enigszins gerust. Zijn ouders hadden vroeger in Manilla een zaak. Op een avond hoorde hij geluid bij het tuinhek. Door het geopende raam vernam hij dat de twee mannen zijn vader wensten te spreken. Toen zijn vader de voordeur opende werd hij meteen neergeschoten. Jason werd getroffen door twee kogels en raakte buiten westen. Toen hij bij kwam in het ziekenhuis bleken zijn jongere zusje, zijn vader en moeder te zijn vermoord. Beroving was de reden. Jason was diverse malen naar de politie gegaan om een aanklacht in te dienen maar kreeg telkens geen gehoor. Na een jaar besloot hij de moordenaars van zijn familie te vermoorden. Na deze dubbele moord stapte hij met het wapen naar de politie en deed zijn verhaal. Hij kreeg 22 jaar cel. Hiervan had hij 17 jaar in de gevangenis van Manilla gezeten. Wegens goed gedrag kwam hij in aanmerking voor de Iwahig gevangenis, een droom voor iedere Filipijnse gevangene. Hier zat hij al twee jaar en moest er nog drie. Toen hij het verhaal vertelde kreeg hij tranen in zijn ogen. Iedere dag stonden ze om 05:00u op en gingen aan het werk op het land. Daarna werd er gedoucht en konden ze hun dag verder invullen. Ik mocht van hem dit verhaal op FB zetten maar over bepaalde dingen mocht ik niet schrijven. Als slot kregen we een heuse gangsterdans te zien á la de Backstreet boys. Na twee uurtjes zijn we weer gegaan. Een superervaring rijker ! #neverbored#. Wil je zien hoe het er in een Filipijnse gevangenis aan toegaat kijk dan op youtube:

Jason rechts. De linkse meneer had vier mensen vermoord.
Dansje !
Samen koken.
Stiekem roken als niemand het zag.
Ingang naar de akker waar ze mochten werken.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Schoolbezoek El Nido 🇵🇭

Schoolbezoek El Nido 🇵🇭
image_pdfimage_print

Vandaag hebben we gewoon allerlei leuke dingetjes gedaan. Een dagje een ATV gehuurd en daarmee door de modder geknald en op een aangewezen stukje strand langs de waterkant gescheurd. Altijd leuk. Maar het leukste was het bezoek aan een school. Een stagiaire liet ons een aantal lessen bijwonen. De leeftijden varieerden van vier jaar tot 16 jaar oud en de klassen bestonden uit 30-40 kinderen. De kinderen uit de buitengebieden moesten soms wel een uur lopen om op school te komen. Vanwege de ondervoeding konden sommige kinderen zich niet altijd goed concentreren. Discussies over wel of geen frisdrank op school worden hier niet gevoerd. Je krijgt water of water. Overal waar we binnen kwamen werden we door de klas welkom geheten. Soms werd er zelfs voor ons gezongen. Er werd les gegeven in het engels (!). Wat ons op viel was de grote hoeveelheid sporten die men kon doen. Voetbal, basketbal, softbal, zwemmen, taekwondo. Daar waar onze regering het zwemmen uit het lessenpakket heeft gehaald wordt hier lichaamsbeweging gestimuleerd en gesubsidieerd door de overheid. Bij een aantal klassen mocht ik uitleggen waar we vandaag kwamen. Europa hebben ze wel eens van gehoord maar kom niet aan met Nederland of Amsterdam. Ze waren een en al oor. Na een paar uurtjes gingen we weer weg. Als dank trakteerden we op 160 ijsjes (😂) hetgeen leidde tot een flink gejuich 🍦🍦🍦

Uitleggen waar Nederland ligt. Ze hebben geen idee.
Voeten wassen voordat je het klaslokaal binnenstapt.
De visie en missie is duidelijk.
Voorlezen.
Afwas na de lunch.
Wc in het klaslokaal.
Voorlezen.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Islandhopping (expeditie Robinson eilandjes) 🇵🇭

Islandhopping (expeditie Robinson eilandjes) 🇵🇭
image_pdfimage_print

Vanuit het hostel liepen we de rustige zee in. De windstilte zorgde er voor dat de zee zo glad was als een biljartlaken. De temperatuur van het water was heerlijk warm. Één groot bad voor je deur. Het was ongeveer 100 meter lopen en op het laatst kwam het water tot aan je middel. Opdrogen kon je op de boot.

Video

Outrigger

De groep bestond uit voornamelijk engelse en Australische twintigers die in ons hostel verbleven. De meesten hadden nog kleine oogjes van het drinken de avond van te voren. Veel van het vervoer over water in de Filipijnen gebeurt met de zogenaamde Outrigger (Bangka). Dit is een type kano met een of meerdere drijvers langs de zijkant bevestigd aan een of beide zijden van de boot. De Outrigger heeft een veel grotere stabiliteit en zeewaardigheid ten opzichte van de traditionele kano. Kleine boten hebben vaak slechts 1 drijver aan bakboordzijde, terwijl grotere boten er een aan beide zijde hebben.

Pinagbuyutan island

Met deze boot gingen we de zee op en na een half uurtje kwamen we aan op het eerste eiland: Pinagbuyutan island. Een helse regenbui barstte los en iedereen op de boot werd kletsnat. Onze tassen hadden we gelukkig droog weg kunnen zetten. Er zat niets anders op dan maar het warme badwater in te duiken. Eenmaal in het water boeide het niet meer zo veel. Dit was een prachtig eilandje. Erg klein maar heel hoog. Ik waande me net zo’n Robinson Crusoë. Alleen maar palmbomen en een wit strand. Prachtig 😍.

Snake island

Het volgende eiland was Snake Island (het had de vorm van een slang). Op het eilandje zat één aap. Die kwam ook meteen naar ons toe gelopen. Aangezien hij uiterst agressief scheen te zijn werd hem door Jay-Jay, de lolbroek van de bemanning, een banaan in zijn mond geschoven. Dat zou hem even rustig houden zodat de groep hem rustig kon passeren. We wilden immers naar de top van de berg klimmen zodat we een mooi uitzicht hadden. Eenmaal weer onder stond er een tafel op het strand. Met een surfplank werd het lopend buffet van onze boot naar het strand gebracht. Op het menu stond rijst, kip, vis, groenten en fruit. De mannen hadden dit ondertussen aan boord bereid. Heel apart zo’n buffetje in zee.

West Entalula island

Hierna gingen we naar West Entalula Island. Paradijselijk witte stranden waar we konden snorkelen. Natuurlijk zagen we allemaal mooie visjes in allerlei bonte kleuren. Het enige visje wat ik herkende was het papegaai-visje.

Miniloc island

De big lagoon op Miniloc Island was alleen te bereiken met een kano die je kon huren van een drijvend kanoverhuurbedrijfje. Eenmaal aangekomen in de lagoon viel onze mond open van verbazing. Het water was vrij ondiep, je zou in principe kunnen lopen maja: we hadden nu al betaald voor de kano 😂. Aan weerszijden van de strip water waren hele hoge, mooi groen bekleedde rotsen die datgene wat je schreeuwde met een echo terugkaatsten. We echter maar een uurtje de tijd maar net genoeg om dit moois in ons op te slaan.

7 Commandos Beach

We sloten deze trip af op 7 Commandos Beach. Hier namen we een kokosnoot om te drinken. Op het strand was een volleybalveldje en met de hele boot deden we een wedstrijdje beachvolleybal. Zo sloten we deze mooie dag af. ‘s Avonds aten we lekker vis van de BBQ op het strand van el Nido. Super lekker !

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

El Nido, Palawan 🇵🇭

El Nido, Palawan 🇵🇭
image_pdfimage_print

Overal op straat heb je van die kleine ondernemers die altijd wel wat lekkers te eten hebben in hun klaarstaande pannetjes. Voorbijgangers tillen het deksel van een pan omhoog om even te neuzen wat er in zit. Vinden ze het niet lekker dan sjokken ze gewoon verder. Voor een snel ontbijtje bestaande uit rijst en twee spiegeleieren met een flesje cola betaalde ik 0,80€. Je schaamt je bijna om geen fooi te geven. De uitbaatster onderhield drie kinderen. Een jongen van acht jaar sneed de groenten en een meid van zes jaar oud trok haar broertje van twee jaar, die met zijn blote piel naast me zat, van zijn krukje. Blijkbaar vonden ze dit niet gepast.

Busjes

Even later stopte ons local busje die ons van Puerto Princesa naar het noorden van het eiland zou brengen. In het busje zaten allemaal Filipinos die ook naar het noorden gingen. Voor hun is dit de goedkoopste manier van reizen. Per persoon betaal je 500 pesos (8,30€). De rit duurde vijf uur. Je betaalde dus zo’n 1,70€ per uur. Ik heb het alleen goedkoper meegemaakt in het Andes-gebergte. Daar reden coaches (grote bussen) voor één euro per uur. Geen geld.
Er gaat maar één weg naar het noorden. Al het verkeer ging over deze tweebaans weg waardoor deze tocht van 180 km zolang duurde. Onderweg slapen honden gewoon op de weg of ze riskeren zo’n last minute oversteek zonder uit te kijken. Gewoon om de chauffeur het moeilijk te maken volgens mij. De pestkoppen. Toch weten de chauffeurs al zigzaggend over de weg deze hondjes goed te ontwijken. Tenminste: ik heb geen honden zien liggen die het niet meer deden. Angelica heeft vijf uur met de handen voor haar ogen gezeten. Iedere keer als ik zei:” bohhh, dat was close”, verstijfde ze van schrik. Ik besloot er maar mee op te houden. Not funny en slecht voor haar hart.
Langzaam veranderde het landschap. Mooie palmbomen en schitterende vergezichten. We naderden El Nido. Welcome in paradise ! Van hier uit gaan we island-hoppen.

Outpost beach hostel

Ons hostel is supermooi. The Outpost Beach Hostel  is een backpackers hostel maar je kunt er ook een priv’ekamer boeken.. Hier voel ik me toch meer thuis dan in een hotel. Alles gaat altijd lekker gladjes. Het personeel bestaat vaak uit mensen die ook veel reizen dus die weten je ook meteen van het goede advies te voorzien. Ze weten wat speelt. De zee bevond zich op vier (!) meter van de trapjes naar de bar. Daartussen in bevond zich een kleine strip met zand. In het hostel zat vanwege de goedkope prijzen uiteraard veel jeugd. En die hebben altijd goede zin ! Je kunt het hostel hier boeken.

El Nido town

Ook het dorpje is heel leuk. Genoeg te zien. Mensen werken, gaan naar school, doen hun dingetje. Zoals bij ons, alleen anders.  ‘s Avonds reden we met een locale tricycle richting het dorpje El Nido. Een tricycle is niet meer dan een klein brommertje waar de plaatselijke Jan Handig een karretje tegenaan heeft gefixed. We pasten nét met ons tweetjes erin. Voor 50 pesos (0.80€) bracht hij ons naar het dorpje.  We  moesten pinnen. Alle pinautomaten worden hier zwaar bewaakt. Het maximale wat je per dag kan pinnen is 10.000 pesos (165€). Dat zou dus de ultieme buit zijn na een klap in je nek. Maar ook ieder restaurant heeft een gewapende bewaker. Zelfs ons hostel aan zee heeft er ene.

Reisadvies

Als je op de site kijkt van buitenlandse zaken dan zie je dat van het eiland Palawan de kuststreek oranje is gekleurd m.a.w. te vermijden gebied. Nu weet ik ook dat die heren die de reisadviezen verzinnen heerlijk kunnen overdrijven. De enige keer dat ik wat meemaakte in een kuststreek was in de Keniaanse havenstad Mombassa, zo’n 15 jaar geleden. Ik zat met een blonde langharige vuilnisman uit de Achterhoek ‘s nachts aan de bar samen met de keniaanse barman de dag af te bieren. Opeens kwam de hotelmanager met de mededeling dat hij was gewaarschuwd dat Somalische piraten op zee waren gespot op zo’n 10 km afstand van ons strand. Ter verdediging had het Keniaanse leger een tiental soldaten naar ons hotel gestuurd om de boel te bewaken. Die arriveerden inderdaad een half uurtje later toen ik met mijn kompaan aan het biljarten was. Nieuwsgierig als ze waren gingen ze met hun kalashnikovs rondom de biljart staan om te kijken wat we er van bakten. Degene met zijn Rocky Balboa shirtje aan zei dat hij tegen de winnaar wilde spelen. Even later mocht ik het tegen hem opnemen. Om zijn handen vrij te houden had hij zijn geweer even rechtop tegen de biljartkast aangezet. Echter, dat ding stond lelijk in de weg toen ik wilde aanleggen voor een punt te maken. Ik vroeg heel lief of ik zijn AK47 even mocht verplaatsen. Hij knikte toestemmend. En daar liep ik dan met zijn wapen naar de hoek van de bar en legde hem daar op de grond. Niemand keek er van op. Ook deze meneer legde uiteindelijk het loodje en na het vieren van deze zegen kroop ik in bed.

‘s Morgens

‘s Morgens liep ik vanuit mijn kamer naar buiten en onder het balkon lag Rocky te slapen op een bedje met het geweer als kussen onder zijn hoofd. Er was uiteindelijk geen aanval geweest die nacht. Wel hadden ze die week 12 man in het dorpje waar ik verbleef ter plekke opgehangen. Gewoon, omdat ze tijdens de verkiezingen die werden gehouden op het moment dat ik daar was,  op de tegenstander van de zittende president (Kenyatta) hadden gestemd. Mijn advies luidt dan ook: nooit naar Afrika gaan als er verkiezingen zijn. De situatie kan zo maar uit de hand lopen. Het respect voor het leven kan dan heel snel verdwijnen.  Hier op de Filipijnen heeft men soms last van de tereurgroep IS. Echter, deze zitten in de provincie Mindanao. Een flink stuk hier vandaan. No worries 😊.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Underground river, Palawan 🇵🇭

Underground river, Palawan 🇵🇭
image_pdfimage_print

s Morgens vertrokken we al vroeg naar de Underground river. Deze ondergrondse rivier kun je bereiken door eerst met een bootje naar een eilandje te varen, een stukje te lopen door het oerwoud en uiteindelijk weer in een bootje te stappen waarna het bootje een grot invaart. Het imposante grottenstelsel bevat twee rivieren boven elkaar. Ze zijn verbonden middels watervallen. Daarbij lekt er veel water naar beneden waardoor je telkens nat regent. Het wemelt er van de vleermuizen, groot en klein. Ze scheren rakelings langs je hoofd maar door hun echo-systeem raken ze je niet. Dat was maar goed ook. Sommige vleermuizen hebben hondsdolheid en dat wil je hier niet krijgen. In het stukje woud kwamen we wat aapjes tegen en ook een joekel van een varaan. Die kunnen heel hard met hun staart meppen maar gelukkig was hij op zoek naar een avondmaaltijd en met zijn lange tong propte hij steeds weer iets eetbaars naar binnen.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Puerto Princesa, Palawan 🇵🇭

Puerto Princesa, Palawan 🇵🇭
image_pdfimage_print

Met het vliegtuig vlogen we in een uur tijd naar het eiland Palawan. We hadden op de luchthaven een uur in het vliegtuig vast gezeten omdat meneer Trump wilde landen en dan moest het luchtruim vrij zijn.

De hoofdstad Puerto Princesa deed erg armoedig aan. Ik had natuurlijk weer een cheap hostel geboekt en dat was ook te merken aan de kamer. We sliepen in een nasty bed met allemaal ondefinieerbare vlekken in het beddenlaken. De gezamenlijke douche had alleen koud water en het gebruikte wc-papier moest je in een vuilnisbak droppen i.p.v. doortrekken. Overigens kon je je kont ook gewoon met de waterslang die naast de wc op de grond lag, afspoelen. In ieder geval een stuk beter als bij -5c op een gegraven gat schijten op de verlaten steppe in Mongolië twee maanden geleden. De weg naar pubstreet was weliswaar geasfalteerd maar de stoep aan weerszijden bevatte vele brekebeentjes. Hierdoor werden we gedwongen op straat te lopen. Het verkeer hier knalt je van links en van rechts voorbij dus het werd even uitkijken.

De pubs zijn uitermate gezellig. Ik was blij dat ik weer deel mocht uitmaken van het Aziatische uitgaansleven. Toch heel anders als in Europa waar het meer draait om zien en gezien worden. Hier zit iedereen met zijn modderige teenslippers en vlekkerige shirtje gewoon eurobier te drinken. Op het podium staan drie foute meiden zich uit de naad te werken. Ze brengen hedendaagse muziek ten gehore maar de voorrondes van the Voice zouden ze niet halen. Maar daar gaat het niet om. Ze hebben fun en dat slaat over op het publiek. Als meisje A aan het zingen is checked meisje B even haar berichtjes op haar foon. Als ze aan de beurt is om het refrein te zingen dan doet ze dat onder het appen. Zonder naar het publiek te kijken. Meisje C kwebbelt ondertussen even met een Fransman wat voorbij loopt. Een en al chaos op het podium. De drummer heeft niet eens in de gaten dat hij zijn drumstick heeft laten vallen. Als een Spaanse meid aan het tafeltje voor het podium een nieuw flesje bier aan haar lippen zet stormen de drie meiden naar haar toe, onderbreken hun song en schreeuwen “shot shot shot” met als bedoeling dat ze die fles bier moet leeg atten. Dat deed ze dan ook. Tot genoegen van het publiek. Daarna zongen ze hun Britney Spears nummer verder. ‘s Nachts terug gekomen in het hostel kwam ik op de badkamer een kakkerlak tegen. Aangezien kakkerlakken kunnen bijten en je met salmonella kunnen besmetten besloot ik toch maar diegene met bardienst er bij te halen. Eer hij daar was met zijn blik en veger, was de vogel helaas al gevlogen

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Manilla 🇵🇭

Manilla 🇵🇭
image_pdfimage_print

Mijn keuze om een extra halve nachtdienst verlof te nemen bleek achteraf geen slechte te zijn. Zodoende had ik enigszins een beetje slaap gehad voor een reis die heel lang zou gaan duren. Om 14:00u vertrokken we naar Schiphol. Om 20:30u namen we het vliegtuig naar Abu Dhabi alwaar we om 06:00u zouden arriveren. Om 10:00u hingen we weer in de lucht om rond 22:30u local time te landen in de heerlijke warmte van de hoofdstad van de Filipijnen, Manilla. Toch een kleine 20 uur onderweg geweest.

Ons hostel lag in een buitenwijkje. Vlakbij de sloppenwijken van Manila waar veel drugsgebruikers heen zijn getrokken. Op de Filipijnen worden sinds het aantreden van de nieuwe president, de doden niet echt meer geteld. Sommigen houden het op ruim 8000, anderen op 9000. Duidelijk is dat de willekeur en terreur van de keiharde strijd van president Rodrigo Duterte tegen drugscriminaliteit niet voorbij zijn. Zo werd in een politiebureau in de hoofdstad Manilla achter een kast een clandestiene gevangenis ontdekt waar gevangenen zaten die nergens geregistreerd waren. Niemand zal het merken als die worden vermoord. Gemaskerde anti-drugs eenheden van de politie vermoorden niet alleen drugsdealers maar ook drugsverslaafden gewoon midden op straat in de sloppenwijken. De lijken laten ze liggen. Niemand die zich er om bekommerd. Vandaag gingen we eens kijken. Gewoon nieuwsgierig. Morgen komt president Trump met president Duterte praten. De mensenrechten zullen hoog op de agenda staan. 

Helemaal ‘im Arsch’ zou een Duitser zeggen.

Hostel

Klein rustig hostelletje in een buitenwijkje om twee nachten door te brengen.

Manilla traffic

En daar gaan we dan. Met de tuktuk, bus en taxi door Manilla.

Markt nabij sloppenwijk Smokey Mountain

De stank op deze markt was niet te harden. Veel afval en troep in alle hoekjes van de markt. Er werd ons zelfs een baby te koop aangeboden. De ouders vonden dat hun kind een betere toekomst in Nederland zou hebben.

Haantje de voorste.
Meubelmaker.
Worsten draaien.
Eitje erbij ?

Vuilnisbelt

Manilla by night

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Favela kartel-party 🎈🔫

Favela kartel-party 🎈🔫
image_pdfimage_print

Bij het boeken dacht ik nog:’ dit ga ik Angelica pas vertellen als ik terug ben’. Anders had ze ‘s nachts vast géén oog dichtgedaan. Ik had plannen om naar een favela-party in de grootste favela ter wereld te gaan (sloppenwijk Rocinha), de z.g. Bailes Funk party oftewel een Proibidão (verboden) feest. Niet om de lokale kartelleden te sponsoren want die verdienen toch al genoeg aan drugshandel, mototaxi’s, barretjes en vreetschuren waar ik me voor een habbekrats helemaal kon laten gaan. Maar de lokale bevolking brengt met dit soort party’s wat extra geld in het laatje.

Was ik zenuwachtig ?? Túúrlijk. Op een uur tijd drie keer moeten schijten zegt genoeg. Ook al wist ik dat de grote drugsbazen van het kartel een ongeschreven regel hanteren dat toeristen absoluut niet lastiggevallen of bestolen mogen worden: je weet maar nooit. 

Rond 23:00u werd ik door een motorrijder opgepikt bij metrostation Rocinha en binnen 10 minuten kwamen we boven aan op de berg. Hier was ik twee weken geleden ook al eens geweest dus ik begaf me op bekend terrein wat me enigszins geruststelde. 

Hij reed nog even door tot we aankwamen bij een smal steegje. Hier stond een gangmember me op te wachten met een AR15 in zijn handen. Hij lachte me aan met zijn gouden tanden en wees me de weg naar het dakterras waar we samen zouden komen. Omdat ik twee weken geleden al een laatste waarschuwing had gekregen omdat ik een kartellid op de foto had gezet was mijn besluit om mijn iphone in mijn koffer te laten niet helemaal onverstandig. Met deze gasten moet je niet lang ouwehoeren. Het zijn niet echt types ‘ideale schoonzoon’. 

Binnen zaten nog een 12-tal personen variërend in leeftijd en nationaliteit. Ze keken me bij binnenkomst aan alsof ze aan het wachten waren op het fatale nekschot.  Ik was dus niet de enige die zenuwachtig was. We kregen instructie wat we absoluut NIET mochten doen (zoals foto’s maken of wapens aanraken) en kregen het verzoek om de mobieltjes uit te zetten en in onze broek te doen én te houden. Hierna gingen we met dit kleine groepje naar het feest even verderop. Het was gemakkelijk te vinden want we hoefden maar op het lawaai af te gaan. Eenmaal aangekomen waren er zo’n 75-100 mensen aan het dansen op hoe ze het hier noemen: Favela funk-muziek. Hier stonden de speakers metershoog zware bass te brullen en een gezonnebrilde MC bromde er zijn gangsta-teksten door heen. Onze begeleider vertelde ons dat de teksten bedoeld waren om rivaliserende bendes te kleineren en uit te dagen. Maar wat nog belangrijker was was het feit dat door tijdens dit soort, voor de locals, gratis party’s te houden er op een natuurlijke manier voor werd gezorgd dat er jonge jongens werd gerecruteerd. Die werden als het ware door de geëtaleerde luxe het criminele circuit in gezogen. Vertel nou: wat is nu cooler dan op je 17e met een doorgeladen AK47 op je brommertje op de hoek van de straat de wacht te houden en een 54-jarige kalende, grijsaard uit Nederland kijkt je vol respect aan terwijl jijzelf wordt geknuffeld door twee jonge Braziliaanse schoonheden ?

Nadat een paar dames met shotjes aankwamen draaide de sfeer zich in positieve zin om. De shotjes zaten bij de prijs van 25$ inbegrepen maar het bier moest ik zelf betalen maar 4€ voor een 600ml Brahma was niet teveel gevraagd.

Steeds meer kartelmembers kwamen binnen en het begon een beetje te lijken op een aflevering van Narcos. Schaarsgeklede dames kropen op schoot bij kartelleden en deden hun best om in de smaak te vallen. Twee Texaanse jongens 🇺🇸 naast me keken naar het tafereel alsof ze een pater zagen branden. Ik zei dat als ze rustig bleven en alleen met hun ogen zouden kijken de kans op overleven groter zou zijn dan groep 8 halen op een Amerikaanse basisschool. De dames hadden van die dikke Braziliaanse konten en hun ogen heel dik opgemaakt met joekels van wimpers. Vroeg me af wanneer die rupsen op hun ogen vlinders zouden worden.  Als zij met haar ogen gingen knipperen dan zouden we geheid van onze stoel worden afgeblazen. 

Dit was wel eventjes wat anders dan een laf latte macchiato-middagje op het terras van Tapas in Sittard. Lekker knus met een dekentje op de knieën ‘s zondagsmiddags lekker genieten van je drie lagen leut en samen je favoriete sportscholen ratings geven.

Hier zat het drugsschorem van de favela bij elkaar. Ondanks dat ze zwaarbewapend waren voelde ik me toch op mijn gemak. Na twee uurtjes hield ik het voor gezien en liet de motorrijder me weer oppikken daar waar de rest nog verder ging. Hij bracht me naar het metrostation en bleef even wachten tot mijn Uber er aan kwam. Dat vond ik wel fijn van hem want er liepen ongure types rond. Al met al weer een spannende ervaring verder. 

Onderstaande foto’s zijn niet van de betreffende avond maar van een andere avond. Deze mocht ik gebruiken op mijn website want er stonden geen kartelleden op.

Video

De onderstaande video toont de voormalige corrupte militaire politieagent van Rio de Janeiro, Yuri Luiz Desiderati Ribeiro, die met een geweer danst en de criminele organisatie Comando Vermelho (CV) verheerlijkt. In juni 2026 werd hij doodgeschoten.

Foto’s

Onderstaande foto’s komen van hun eigen pagina en mocht ik wél gebruiken voor op mijn reisblogsite.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Valongo Wharf Archaeological Site 🇧🇷

image_pdfimage_print

De archeologische site Valongo Werf is gelegen in centraal Rio de Janeiro en omvat het hele Jornal do Comércio Plein, het voormalige havengebied van de stad waarin een stenen werf werd gebouwd voor de aankomst van tot slaaf gemaakte Afrikanen. Vanaf 1811 kwam een geschat aantal van 900.000 Afrikanen aan in Zuid-Amerika via Valongo. De fysieke site bestaat uit verschillende archeologische lagen, waarvan de laagstgelegen bestaat uit bestrating in pé de moleque stijl, toegeschreven aan de originele werf. Het is het belangrijkste fysieke spoor van de aankomst van Afrikaanse slaven op het Amerikaanse continent.

Cais do Valongo (De oorspronkelijke Valongo-werf)

Dit is de oudste en diepste laag, gebouwd in 1811. Dit was de feitelijke kade waar naar schatting 900.000 tot een miljoen tot slaaf gemaakte Afrikanen voet aan wal zetten in Zuid-Amerika. De vloer is herkenbaar aan de karakteristieke pé de moleque-stijl: een plaveisel van onregelmatige, handgekapte stenen die rechtstreeks in het strandzand zijn gelegd.

Cais da Imperatriz (De Keizerinnenwerf)

Dit is de bovenliggende, vlakkere laag van gladde, regelmatige stenen. In 1843 werd de brute geschiedenis van de Valongo-werf letterlijk weggestopt en overbouwd om een monumentale ontvangstkade te maken voor de Napolitaanse prinses Teresa Cristina, de echtgenote van keizer Dom Pedro II.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Santa Teresa, Rio de Janeiro 🇧🇷

Santa Teresa, Rio de Janeiro 🇧🇷
image_pdfimage_print

Het hostel was een voormalig kasteel in de wijk Santa Teresa en dus erg groot en had zelfs twee recepties. Ene onder aan de berg en ene boven op de berg. Mag je raden waar ik me door de Uber had laten afzetten en bij welke receptie ik me moest melden 🫣. Het kostte me twee dagen om hier een beetje wegwijs te worden.

Castelo dos Tucanos Host

In het hostel zat een groepje jongens uit Stockholm: Nils, Sven, Lars en de laatste stelde zich voor als Ovlov. Jij hebt een Russische naam zei ik. Het is maar een bijnaam zei hij. Mijn drie vrienden noemen me zo omdat ik als kind aangereden ben door een Zweedse auto en ik vier weken lang met een afdruk van het embleem van het automerk op mijn voorhoofd heb rondgelopen. Haha. Flauwekul natuurlijk maar ik slikte het goed weg.

Grafiti

De wijk ligt op een berg en toen ik met een Uber de kronkelende, heuvelachtige straatjes met oude koloniale herenhuizen omhoog reed was er niet één muur te zien waar geen grafiti op was aangebracht. Santa Teresa staat niet voor niets al decennia bekend als het artistieke hart van Rio. Het barst er van de ateliers, galeries en kunstenaars die gewoon op straat zitten te tekenen.

Largo dos Guimarães

‘s Avonds liep ik naar Largo dos Guimarães, een plein met veel tamtam op vijf minuten loopafstand van het hostel. Hier was het allemaal te doen. Hier waren de leuke restaurantjes en gezellige barretjes waar iedere dag van de week ’s avonds  live jazz- of sambamuziek werd gespeeld. Ik had een Bife Ancho besteld. Een Argentijnse steak met chimichurrie saus. Net toen ik mijn eerste fles bier aan mijn mond wilde  zetten kon ik mijn ervaring als brandweervrijwilliger tonen want de speaker van de bassiste van het bandje wat speelde vloog in de fik. Flink wat rook in de zaak. Stekker uit getrokken en vanwege het ontbreken van een brandblusser maar mijn 600 ml fles Amstel-bier over de rokende isolatie van de speaker uitgegoten. Het liep gelukkig met een sisser af. Maar ik kreeg gelukkig daarna wel meteen een nieuw flesje van de eigenaar die even bij me aan tafel kwam zitten. Dat gelukkig wel.

Restaurant Aprazível

Met een lift werd ik de steile berg omlaag gebracht en had een tafeltje met een mooi uitzicht over Rio de Janeiro. Ik had een geroosterde lamsschouder, geserveerd met canjiquinha in Minas-stijl met zoete aardappel en rode kool.

Parque Lage

Parque Lage is een openbaar park in Rio de Janeiro, gelegen aan de voet van de Corcovado-berg. Vroeger was hier een suikerplantageterrein en menig slaaf kreeg ze er hier flink van langs als hij zijn werk niet goed deed. Het werd in de jaren ‘20 door een rijke stinkerd omgetoverd tot een romantisch landgoed voor zijn vrouw. In het landhuis heeft Snoop Dogg nog een video opgenomen zo stond er te lezen. Dit is overigens de startplek om door de jungle naar Cristo Redentor te lopen. Een hike van drie uur. Op het einde schijnen kettingen te hangen zodat je je de rots omhoog kan trekken. Ik pak wel het treintje.

Bonde de Santa Teresa

Op de berg stapte ik in deze felgele, aan de zijkanten open tram welke het drukke centrum van Rio met de heuvelachtige, artistieke wijk Santa Teresa verbindt. Binnen een paar minuten kunnen ze de zitbanken draaien zodat de tram over hetzelfde spoor weer terug kan en de mensen met de rijrichting mee kunnen kijken. Erg leuk en het kost maar twee Real (0,35€).

Horeca

Werkelijk overal in Santa Teresa heb je kleine barretjes en lokale straatverkopers met een handkar die de cocktails klaar maken terwijl je wacht.

Escada Bandeira do Brasil

Iets minder populair dan de Escadaria Selarón maar daarom was ik ook alleen op die twee meisjes na.

Museu do Amanhã

Ben er niet binnen geweest maar van buiten zag het museum prachtig uit.

Pedra do Sal

In de 17eeuw laadden de slaafgemaakte Afrikanen op deze berg (pedra) zout uit (sal). Deze plek is eigenlijk de navel van de samba want iedere dag van de week is het hier feest en wordt er samba gedanst alsof het de laatste keer was. Hier was het extra oppassen geblazen voor zakkenrollers dus ik bleef er niet te lang. Er waren geen kroegjes maar wel veel kraampjes waar ik mijn bier kon kopen. 

Catedral Metropolitana de São Sebastião

Van buiten ziet het gebouw eruit als een saaie, grijze betonnen constructie zoals het brutalisme dat altijd laat zien. Van binnen echter is het een groot kleurenpallet veroorzaakt door de 60 meter hoge glas in lood ramen. Er is plaats voor 20.000 mensen. 

Video

Mosteiro de São Bento

Toen ik de buitenkant zag dacht ik: ‘wat een flutkerkje’ want het was in hele sobere koloniale stijl gebouwd maar zodra ik binnen was zag ik een heel vet interieur met veel goudkleurig geverfd houtsnijwerk in de rococostijl. 

Confeitaria Colombo

Met de lift incl. liftboy ging ik maar de eerste verdieping van Confeitaria Colombo, het sjiekste café van Rio de Janeiro en onlangs uitgeroepen tot een van de mooiste cafés ter wereld. Rond 1900 was dit dé ontmoetingsplek voor de Braziliaanse elite. Op vandaag mag iedere Jan Doedel naar binnen om te genieten van de Art Nouveau stijl.  

Centro Historico

Rio de Janeiro was de hoofdstad van Brazilië van 1763 tot 1960 en zelfs de tijdelijke hoofdstad van het Portugese Rijk omdat Napoleon Portugal wilde binnenvallen. Ik vond het maar raar om al die koloniale gebouwen tussen die akelige glazen nieuwbouw te zien. Heel apart maar het heeft niet mijn voorkeur.

Theatro Municipal

Het mooie operagebouw is al 120 jaar oud en is in Art Nouveau stijl gebouwd en sterk geïnspireerd door de beroemde Opéra Garnier in Parijs.

Escadaria Selarón Santa Teresa

Men had me geadviseerd om heel vroeg hier naar toe te komen om deze trappen te fotograferen maar ik besloot om rond het middaguur te gaan waar het toerisme piekt. Gewoon om de waanzin te bekijken van mensen die denken nog alleen op de foto te kunnen staan met enkele van de 215, door een kunstenaar, beklede traptredes. Ik heb een foto van internet geplukt om te laten zien hoe de trappen er uit zien rond 07:00u ‘s morgens.

Videoclip U2 ‘walk on’.

Moderne hoogbouw

Daar waar Amsterdam en Parijs ervoor kozen om de binnenstad origineel te laten en de moderne gebouwen aan de buitenzijde van de stad te bouwen dacht Rio er anders over. Gewoon er tussen in knallen. Hoogst zonde (!).

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France