Dutch Traveljunk oet Limburg

Bocas del Toro Archipel, Panama 🇵🇦

Lopend de grens over 🇨🇷🇵🇦

Al vroeg vertrokken we met ons jeepje naar de grens bij Sixaola. We besloten de jeep ter plekke langs de weg te parkeren want deze mochten we van de verhuurder niet over de grens meenemen. We zagen sowieso geen verkeer bij deze grensovergang. Beetje raar. Waarschijnlijk i.v.m. Corona. Allereerst moesten we ons melden bij de douane van Costa Rica voor een exit-stempeltje in ons paspoort (alez wéér een stempel 😊). Via een brug over Rio Sixaola kwamen we Panama binnen. Hier stonden drie bazen die ons paspoort controleerden. Een jongetje stond te wachten om ons naar het immigratiekantoor te brengen. Het duurde een dik half uur om alle paperassen in orde te maken. Het jongetje bracht ons vervolgens naar een busje dat klaar stond om ons naar het haventje in Almirante te brengen. Hier pakten we een watertaxi en 45 minuten later stonden we op Isla Colón, het grootste eiland van Bocas del Toro. Het is een eilandengroep heel dicht bij de grens met Costa Rica 🇨🇷 en Panama 🇵🇦. Het is Caribisch gebied, vandaar de schitterende stranden die we hier zouden gaan zien. Deze eilanden staan bekend om hun ongelooflijke biodiversiteit en zo te zien was het erg populair bij eco-reizigers op blote voeten die zich helemaal de tyfus hadden geyogad. Maar ook zagen we veel backpackers en surfdudes met knotjes. In ons hostel zaten alleen maar surfdudes. Allemaal hadden ze wel ergens een pleistertje of een bandage. Om de hoek ligt Punta Kurva. Een plek waar deze dudes hun kunsten vertonen. Leuk om maar te kijken maar ik moest er niet aan denken om een kwartier in het water te liggen wachten op die mooie golf die me 5 seconden plezier zou gunnen op mijn plankje. Langer dan vijf seconden heb ik niemand overeind zien blijven staan overigens. Qua tijd een slechte investering maar eerlijk is eerlijk: als je zo’n golf kunt bedwingen dan ben je een baas en daar mag je best trots op zijn 🌊

Video grensovergang

In de rij bij de douane van Costa Rica 🇨🇷.

Een exit-stempeltje bij het verlaten van Costa Rica 🇨🇷.

In de rij voor de immigratiedienst van Panama 🇵🇦.

Aanmelden bij de immigratiedienst van Panama 🇵🇦.

In het busje naar de haven van Barrio Frances.

Bocas town

Bocas Town is een klein gezellig dorpje met een haventje, kleine winkeltjes en restaurantjes geschilderd in hele vrolijke Caribische kleuren. Ik heb even mijn best gedaan maar hier krijg je niemand wild gemaakt. Iedereen lijkt wel gevangen in zo’n trance-momentje, vol op de kokos. Hier vind je géén kansloze slissers met Gucci-tasjes en bontkraagjes maar voornamelijk veel surfdudes die hun leven op het spel zetten voor die ene goeie golf. Bocas del Toro is de ultieme eilandbestemming voor een ontspannen, tropisch uitje. Lekker de hele dag naar de golfjes kijken en op leuke strandjes lopen met een blikje bier in je knuisten.

Het pittoreske haventje van isla Colón 🥰.

Tesoro Escondido Lodge Cabinas 😍

Dit hostel is één van de mooiste hostels waar ik ooit ben geweest. Voor 55€ per nacht (!) weliswaar ver boven ons budget maar eijjj…. Kijk even waar we drie nachten mogen slapen. Zoveel betaal je bij ons in Nederland voor een Formule 1 krikhotel. Het hostel is gebouwd op een rots en ligt naast het beroemde Bluff-strand. De weg er naar toe is zanderig en op sommige plekken is de weg door de golven weggeslagen. We konden ons eigen eten meenemen maar we konden ter plekke ook eten wat de pot schafte. Voor gemiddeld 13,50$ hadden we een dinner en voor 5,50$ maakten ze ons een ontbijtje met ei. Surfers van over de hele wereld kwamen hierheen om de zee te bedwingen. Twee hondjes en een kat maakten de staf compleet. De staf bestond uit jonge mensen die hier een zakcentje bijverdienden. Super aardige gasten. We liepen de trap omlaag en kwamen terecht op een privé-strandje helemaal omgeven door de zee. Morgen vertrekken we weer naar Costa Rica richting Monteverde in het midden van het land 😊👌🏻.

Video lodge

De stranden

De stranden hier zijn supermooi. Zeer zeker Bluff-beach (!). Houd je echter van gerepte stranden zoals bij resorts waar ze ieder uur de aangewaaide blaadjes uit het zand harken dan is dit niks voor jou. Wat hier op het strand aanspoelt blijft ook liggen. Zeewier, wreckwood, stukken boom noem het maar op. Aangezien ik sowieso niet graag op stranden lig vind ik het natuurlijk mooier om de ongerepte stranden te zien. Het liefst zonder bedjes, parasols en verkopers van zonnebrilletjes 😊.

Video Bluff-beach

Bluff-road door de jungle. Leuk om over te wandelen.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Lekker gezellige restaurantjes en kroegjes. Altijd wel wat te doen 🙂

Local’s, Sittard

https://www.locals-sittard.nl/

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

Afrika, Crazy Spots, Namibia, Zambia

Walking with a Cheetah

Uitgelichtdoor Ran GroetjesPlaats een reactie

Wat te doen met Cheeta-weesjes ?

Wat zou je doen als je deze Cheeta welpjes moederziel alleen in het gras zag liggen ? Het gebeurt maar al te vaak dat de moeders van deze welpjes vroegtijdig komen te overlijden door bijvoorbeeld een ziekte. Aangezien de jonge jachtluipaardwelpjes zich niet kunnen verdedigen belanden ze meestal in de buik van een roofdier.

Gelukkig zijn er in veel landen in Afrika weeshuizen die deze weesjes opvangen. In het Cheeta opvangtehuis van CCF in Namibië worden kleine cheeta-cubs of oudere cheeta’s die niet meer in het wild kunnen leven, opgevangen en verzorgd.

Niemand heeft ze ooit leren jagen. Het vlees dat ze hier iedere dag krijgen gevoerd moet voor ze in stukjes worden gesneden anders krijgen ze het niet afgeslikt. Ze kunnen geen vlees kapotscheuren laat staan een karkas met hun vlijmscherpe kaken en klauwen, open maken. Niemand heeft ze dit ooit geleerd, aldus de Amerikaanse oprichtster van de CCF organisatie, Dr.Laurie Marker waar we een kort gesprek mee hadden. Haar wereldwijde organisatie https://cheetah.org/ heeft tot doel om te voorkomen dat de cheeta wordt uitgeroeid.
Momenteel leven er 3000 cheeta’s in Namibië is daarmee is de populatie hier het hoogst van alle landen van Afrika.

Anatolische herdershonden

Zo wordt er hier research gedaan naar niet alleen het gedrag van de cheeta maar ook hoe bepaalde ziektes kunnen worden overwonnen. Namibië noemen ze ook wel de cheeta-hoofdstad van de wereld. In het gebied waar we nu zitten (Otjiwarongo) komen de meeste cheeta’s ter wereld voor. En we hebben er heel wat gezien ! Uit onderzoek bleek dat de meeste cheeta’s afgeschoten werden door locale boeren. Niet vanwege hun vacht of als trofee maar gewoon om hun veestapel te beschermen. Is natuurlijk wat over te zeggen. CCF ontwikkelde een programma waarbij Anatolische herdershonden uit Turkije werden getraind om de veestapel te beschermen.

De honden werden zodanig getraind dat ze een cheeta op grote afstand kunnen waarnemen/ruiken. Op dat moment beginnen ze massaal te blaffen waardoor de cheeta niet meer in de buurt durft te komen. De honden leven samen met schapen, geiten, ezels en ander vee zodat ze gewend aan elkaar zijn. Door dit truukje toe te passen werden er ineens bijna geen cheeta’s meer afgeschoten. We spraken met een aantal meiden die hier vrijwilligerswerk deden. Ze kwamen uit Engeland, VS, Duitsland, Australië en een meid uit Den Haag. Dit was natuurlijk wat anders dan 6 weken zomervakantie met je earphones op je hoofd iedere dag op het terras hangen of met je voetjes in het water hangen in een Maasplas. Wil je eens écht wat leuks en spannends maar vooral wat nuttigs doen ? Wordt dan vrijwilliger in een CCF organisatie in Namibië en vul dit formulier in: https://cheetah.org/volunteer-survey/

Zambia

Ook in Zambia heb je een soortgelijke organisatie waarbij ze jonge weesjes trainen om weer in het wild te kunnen worden uitgezet. Om wat geld bij elkaar te harken mag je met een jachtluipaard een wandelingetje maken.

Je krijgt wel twee dringende adviezen mee:

1. Niet vóór haar gaan lopen want dan kan ze niet goed meer zien. Dan wordt ze pissed en kan ze gaan grommen.

2. Als ze op de grond ligt en je aait haar kan het zijn dat ze zich ineens omdraait. Op dat moment moet je je naar achteren laten vallen of snel opstaan. Zodoende ontwijk je de scherpe klauwen van het beest en spaar je je een armpje want die gaat er geheid vanaf als de nagels jouw huid doorboren.Bekijk het filmpje vooraan in de blog en je ziet me nog net snel opstaan.

5 seconden voordat ik snel moest opstaan

Wanneer je ooit een kat hebt gehad, weet je dat deze dieren scherpe nagels hebben die ze op ieder moment in en uit kunnen trekken. Dit geldt voor alle katachtigen ter wereld, behalve het jachtluipaard. Bij deze dieren staan de nagels altijd in de “uitstand”. Ze kunnen niet ingetrokken worden. Dat heeft verschillende redenen. Jachtluipaarden gebruiken hun nagels namelijk constant. Zo hebben ze de nagels nodig om extra grip te hebben tijdens een harde sprint, maar ook wanneer ze een prooi willen overmeesteren en wanneer ze rondwandelen over het ruige terrein van de savanne. Zonder hun nagels zouden ze gemakkelijk uitglijden.

Jachtluipaard

Het jachtluipaard is het snelste landzoogdier ter wereld. Hij haalt een topsnelheid van gemiddeld 100 km per uur. In ongeveer drie seconden kan hij een snelheid van tachtig kilometer per uur halen! De topsnelheid houdt hij echter maar ongeveer 30 seconden vast. Het komt niet vaak voor dat een jachtluipaard zo hard rent. Het kost veel energie. Een jachtluipaard haalt deze snelheden door de bouw van zijn lichaam. Hij weegt namelijk niet veel en zijn gewrichten zijn flexibel. Door de lange poten en het kantelen van zijn heupen en schouderbladen kan de jachtluipaard extra grote sprongen maken. Doordat hij zijn nagels niet kan intrekken, dienen deze als grip tijdens de zigzaggende achtervolging. Het zijn eigenlijk een soort noppen die wij hebben onder onze voetbalschoenen!

Crazy Spots

Dancing with killers (prison without walls)

Uitgelichtdoor Ran GroetjesPlaats een reactie

This blog is in English and in Dutch (for the English version you have to scroll down)

Bezoek een gevangenis zonder muren op de Filipijnen

In Puerto Princesa op het eiland Palawan (Filipijnen) staat de bijzondere Iwahig gevangenis. Deze gevangenis is uniek omdat er geen muren omheen staan. Iedereen kan zomaar weglopen. De gevangenis en het land eromheen hebben een oppervlakte dat ongeveer twee keer zo groot is als Parijs en bijna 3000 gevangenen werken en leven hier samen alsof het een groot dorp is. Angelica en ik konden deze gevangenis gewoon binnenwandelen en zien hoe het is om hier te wonen en te leven. Er is altijd wel een gevangene die je wat kan vertellen over zijn leven hier.

Wanneer je in de Filipijnen een grote misdaad pleegt zoals een moord, kom je de eerste jaren waarschijnlijk terecht in de gevangenis in de hoofdstad Manila. Daar zit je met 300 gevangenen in een cel van 150 m2. Om de beurt mag er iemand een paar uurtjes slapen. Daarna wordt hij wakker gemaakt zodat een ander even kan gaan liggen. Na een aantal jaar je goed gedragen te hebben, heb je kans op een overplaatsing naar de Iwahig gevangenis op Palawan. Hier werken ze met drie afdelingen; maximum, medium en minimum. Op welke afdeling je zit, is afhankelijk van je gedrag en hoeveel jaar straf je nog te gaan hebt. Elke afdeling heeft een andere vorm van vrijheid binnen de gevangenis. De medium en minimum gevangenen zitten niet opgesloten en werken enkele dagen op de rijstvelden binnen de gevangenis. In hun vrije tijd zijn ze daadwerkelijk vrij om te doen wat ze willen binnen het grondgebied van Iwahig.

De gevangenis lijkt gewoon op een rustig dorp met een ontzettend mooie omgeving. De gevangenen lopen niet weg omdat de kans groot is dat ze niet ver komen. Wanneer ze dan gepakt zouden worden, krijgen ze extra jaren celstraf en moeten ze terug naar de gevangenis in Manila. Dit is ook de reden dat er bijna geen incidenten van geweld of diefstal voorkomen. De mensen zijn blij met de vrijheid die ze hebben en willen dit niet op het spel zetten.

Je hoort de verhalen die vaak erg aangrijpend zijn en hoewel de meeste mannen er vrij ruig uitzien, zijn ze eigenlijk poeslief. Ze vinden het ontzettend leuk dat je langskomt. Ze genieten er van om je belangrijke levenslessen te leren over de waarde van familie en dat mensen daadwerkelijk kunnen veranderen. Daarnaast zijn ze gek op dansen, rappen en zingen dus je kan zeker rekenen op een optreden.

Jason zit een straf uit van 23 jaar. Hij vermoordde de twee moordenaars van zijn vader, moeder en zusje die op een avond aan hun deur stonden. Tegen zijn advies in maakte zijn vader destijds toch de deur open. Met twee pistoolschoten werd hij vermoord. Daarna stormden de twee overvallers naar binnen en schoten hun magazijn leeg op de rest van het gezin. Zwaargewond werd Jason afgevoerd naar het ziekenhuis. Wonder boven wonder overleefde hij deze meervoudige moord. Jaren later zag hij de overvallers in zijn dorp rondlopen. Ongestraft. De politie deed niets. Steeds als hij ze tegen kwam lachten de twee hem uit. Hij besloot wraak te nemen. Op een dag kocht hij een pistool, wachtte de overvallers op en schoot ze allebei dood. Daarna fietste hij naar het politiebureau, vertelde wat hij gedaan had en werd meteen gearresteerd. Hij kreeg 23 jaar cel. Hij heeft 8 jaar in de gevangenis van Manila gezeten. Nu zit hij hier en heeft nog maar 12 jaar te gaan. Tijdens ons gesprek kwam een Filipijnse jongedame in een tennisrokje aangefietst. Ze was op vakantie in eigen land en kwam al een paar dagen langs om met de jongens te gaan tennissen. Mooi toch ?

Ben je van plan om langs te gaan, kom dan vooral niet met lege handen aan. Koop vooraf wat lekkers en een paar pakjes sigaretten. Hier zijn ze erg blij mee want ze hebben zelf geen geld voor dit soort dingen. Met het werken op de boerderij verdienen ze eten voor de week maar dit is niets bijzonders. Als vrouw is het daarnaast gepast om je een beetje bedekt te kleden. Er zullen ook gevangenen zijn die je een rondleiding geven binnen het gebied en aan het einde om wat geld vragen. Kom dus niet met een lege portemonnee maar zorg dat je wat briefjes van 100 Pesos bij je hebt. Je kunt ook allemaal spulletjes die ze zelf gemaakt hebben kopen. Probeer niet te veel in discussie met ze te gaan. Ze probeerden te achterhalen hoeveel straf ze zouden hebben gekregen in Nederland. Jason stelde Angelica de vraag wat zij nu vond van het feit dat hij die dubbele moord had gepleegd. Op dat moment moet je even slikken en een tactisch antwoord geven. Ik bedoel: je zit wel tussen 300 moordenaars 😉

Visit a prison without walls in the Philippines

In Puerto Princesa on the island of Palawan (Philippines) there is the special Iwahig prison. This prison is unique because there are no walls around it. Anyone can just run away. The prison and the land around it have an area that is about twice as big as Paris and almost 3000 prisoners work and live together as if they were in a big village. Angelica and I could just walk into this prison and see what it’s like to work and live here. There is always a prisoner who can tell you something about his life.

When you commit a major crime such as murder in the Philippines, you will probably end up in prison in the capital Manila in the first years. There you live with 300 prisoners in a cell of 150 m2. Someone can sleep for a few hours. Then he is awakened so that another person can lie down. After a few years you have behaved well, you have a chance of a transfer to the Iwahig prison in Palawan. Here they work with three departments; maximum, medium and minimum. Which department you are in depends on your behavior and how many years you still have to stay.

Each department has a different form of freedom within the prison. The medium and minimum prisoners are not locked up and work on the rice fields within the prison for a few days. In their free time they are actually free to do what they want within the territory of Iwahig. The prison just looks like a quiet village with an incredibly beautiful environment. The prisoners do not run away because they will not get far. When they get caught, they get extra years in prison and have to go back to the prison in Manila. This is also the reason that there are almost no incidents of violence or theft. People are happy with the freedom they have and do not want to risk this.

You hear the stories that are often very poignant and although most men look pretty rough, they are actually very cute. They really like it that you come along. They enjoy learning your important life lessons about the value of family and that people can actually change. They are crazy about dancing, rapping and singing so you can certainly count on a performance.

Jason is sentenced to prison for 23 years. He killed the two murderers of his father, mother and sister who were standing in front of their door one evening. Against his advice, his father opened the door. He was murdered with two gunshots. Then the two robbers rushed in and emptied their guns on the rest of the family. Jason was taken off to hospital severely wounded. Miraculously, he survived this multiple murder. Years later he saw the robbers walking around in his village. Unpunished. The police didn’t do anything. Every time he came across them, the two laughed at him. He decided to take revenge. One day he bought a gun and shot the two robbers. Then he went to the police station, told what he had done and was immediately arrested. He was sentenced to prison for 23. He spent 8 years in Manila prison. Now he is here and has only 12 years more to go. During our conversation, a young Filipina lady stopped by in a short tennis skirt. She was on holiday in her own country and came along for a few days to play tennis with the boys.

If you intend to visit this place, do not approach empty-handed. Buy some goodies and a few packs of cigarettes in advance. They are very happy with this because they have no money to buy those things themselves. With working on the farm they earn food for the week but this is nothing special. As a woman, it is also appropriate to dress a bit covered. There will also be prisoners who give you a tour of the area and ask for some money at the end. So do not come with an empty wallet but make sure you have some 100 Pesos notes with you. You can also buy all the things they have made themselves. Do not try to argue with them too much. They try to find out how much punishment they would have received in the Netherlands. Jason asked Angelica aabout her thoughts that he had committed that double murder. At that moment you have to swallow and give a tactical answer. I mean: you’re among 300 murderers;)

Crazy Spots, Weird restaurants, Zwitserland

Alien Giger Bar…

Uitgelichtdoor Ran Groetjes12 reacties

Aliens

Wil je eens een echte aparte bar bezoeken of ben je een fan van de kaskrakers Alien of Predator, kijk dan eens naar deze bar. Het is tegelijkertijd griezelig en cool. Je moet deze plek eigenlijk gewoon eens zelf zien. De bar is heel speciaal ingericht en we hadden het gevoel alsof we in de buik van moeder-Alien zaten te drinken. Ik bezocht deze bar met mijn mooie nichtje Verena in Gruyères en we waren allebei overweldigd door de creatie van de kunstenaar Hansrudi Giger: de ontwerper van de microfoonstandaard van Jonathan Davis, frontman van metalband Korn maar ook de ontwerper van de buitenaardse wezens in de kaskrakerserie Aliens uit de jaren ´80.

Stap gewoon naar binnen en je mond valt open van verbazing. Het is alsof je een filmset binnen stapt. H.R. Giger ontwierp de bar op een manier die de 400 jaar oude gotische architectuur vertegenwoordigt. Hij versterkt het spelonkachtige effect met dramatische skeletbogen die over het plafond zwaaien. Onder deze benige gewelven staan schelpachtige stoelen met een hoge rugleuning. Ze waren oorspronkelijk ontworpen voor de Harkonnen-troon voor de Dune-film die nooit is gemaakt. Wat een spannend gevoel om te mogen kruipen in een van deze ruggengraatstoelen bij de ronde ramen, en het gevoel te hebben dat je word opgeslokt door een intergalactisch beest.

Tip:

De Gigerbar is enorm populair bij toeristen, dus probeer lunchtijd en andere spitsuren te vermijden. Het kan zijn dat je even moet wachten om plaats te nemen aan de tafel van je voorkeur. We hebben ons best gedaan om wat foto’s te maken, maar het was erg moeilijk om ze vast te leggen met al die bezoekers in de buurt. De Gruyères Giger-bar is eigenlijk de vierde bar die ooit is gebouwd. Dit is de enige bar die nog open is. Zoals je kunt zien op het menubord, serveert Bar HR Giger drankjes en kleine snacks, inclusief thema-items. Verena bestelde een Alien-koffie, het visueel meest interessante gerecht dat op een houten dienblad met kleine schuimgebakjes en honingkruidenlikeur wordt geserveerd. Ik bestelde een Giger Mojito. Bezoek trouwens ook eens haar website Derde Etage .

Als je de Alien-serie uit de jaren tachtig hebt gezien herken je misschien wel de klauwen van het beest. Klauwen die mensen uit elkaar trokken waarbij het bloed in het rond spoot. Vergeet ook de dubbele kakenrij van het beest niet ! De impact van Alien leverde de Zwitserse kunstenaar in 1980 een Academy Award op voor de beste prestatie in visuele effecten. Het Oscar-beeld is te zien onder een van de oude trappen in het museum. Dus: eerst even een lekker drankje doen in de Giger-bar. Daarna even het Giger-museum in en tot slot in één van de restaurantjes genieten van een typische Gruyère raclette. Een geurend kaasje wat nog lang in je neus zal blijven hangen. Yummiee ! GPS: 46.584251821900054, 7.082280455600975

IMG_3859 2.jpg

FullSizeRender 6

FullSizeRender 7

FullSizeRender 9

Abandoned moviesets, Berlin, Urban Exploring

Abandoned chemical Nazi-factory (English)

Uitgelichtdoor Ran Groetjes11 reacties

GPS: below article

Abandoned since 1999 and falling into disrepair, the Chemiewerk Rüdersdorf resembles a post-apocalyptic world, just outside of Berlin. After a short walk along the railway track over the riverbridge we were not prepared for the sheer vastness of this abandoned place, it loomed before us surrounded in razor-sharp wire, like something out of a zombie movie.

The history of the factory dates back to 1899 starting its life with “CO Wegener” a company which built a cement plant at this location. This was a strategic choice given that the industrial processing of quicklime and cement was carried out in the nearby Rüdersdorf. During World War II the site was then used by the Nazis for the production of synthetic bauxite used in the process of aircraft production. Germany was almost entirely dependent on Hungary and Yugoslavia for bauxite during the war and the British attempted to stop the bauxite trade by sending undercover agents in, however, this did not go to plan. As with many buildings in East Berlin, the Soviets dismantled the plant after the war, then in 1950, it was used to make animal feed and other farming materials.

There are several buildings to explore and this at site you cab climb to dizzying new heights. If you suffer from Vertigo or a fear of heights then this might not be the location for you. Climbing up the exposed concrete stairways to the top of the eight-story-high silo tanks is not for the faint-hearted – especially when there are large holes in the floor that would have you fall straight through to the bottom (not to mention the gap between the stairs and the floor that you have to jump over).

The roofing is quite unstable so I would not recommend walking on it, but if you fancy making across this rickety bridge then be my guest. Just remember if you are on German health insurance you most likely will not be covered…

Items are left in disarray as if there was a swift evacuation, chemical bottles fill rooms and meticulously handwritten documents are scattered throughout the ruins. The factory has been used for several movies including ‘Enemy at the Gates’ and ‘The Monuments Men’. I can see why – the beauty and epic presence of these buildings is nothing short of cinematic.

Plans to make something out of the location were rejected, and the thick reinforced concrete and enormous contaminated sites put many companies off furthering these proposals. Now it is just left to nature and the outcasts of society. As with any urban exploration, I urge you to not destroy or vandalise anything, it ruins the experience for others and often makes these places more off limits then they already are due to security. Remeber our credo: take nothing but pictures and leave nothing but footsteps.

GPS: 52.4808939, 13.7991168

Disclaimer: I never claimed that I visited this place. Nor did I advise or force anyone to visit this place. Entering such buildings is prohibited and can be punished with high fines or in some countries you may be fined with a prison sentence.

Azië, Maleisië

Gunung Mulu National Park 🇲🇾

10 september 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

Gunung Mulu National Park is een van de meest spectaculaire en ongerepte natuurgebieden ter wereld. Dit park ligt op het eiland Borneo, in de Maleisische deelstaat Sarawak, en staat sinds 2000 op de UNESCO Werelderfgoedlijst. Het is wereldberoemd om zijn reusachtige ondergrondse grottenstelsels, vlijmscherpe kalksteenformaties en gigantische biodiversiteit midden in het tropische regenwoud.

Gunung Mulu National Park Airport

Het twee propellervliegtuigje stuiterde driemaal op de grijze strip die in het oerwoud was aangelegd en ging meteen vol in de ankers om niet achter de wel heel korte landingsbaan te belanden. Het leek wel alsof we in een aflevering van Flying Doctors zaten. De deur werd geopend en we zagen voor het eerst in 10 dagen een helder blauwe lucht. De luchtvervuiling, die gemeten wordt in API (Air Pollution Index) was hier 40 i.p.v. de 250 in Kuching, Kuala Lumpur en Singapore. De wind stond de andere kant op zodat de zwarte rook uit brandend Indonesië dit stuk van Sarawak gelukkig miste. In de “aankomsthal” stond een oude verroeste cola-automaat. Voor zover het hoogtepunt van de aankomsthal. Ohja, de bagagebelt van drie meter lang. Een medewerker pakte een koffer van de truck, legde hem op de bagagebelt, gaf hem een hengst en drie meter verder rolde de koffer weer van de bagagebelt af 😂.

Longhouse stay

Welkom in Gunung Mulu. Een nederzetting midden in het oudste oerwoud ter wereld. Alleen bereikbaar met een vliegtuig. Iedere tube tandpasta, bus Pringles of korrel rijst komt hier via de lucht.

Met een verroest busje met half volle banden en uitgetypiseerde remmen werden we naar onze lodge op palen gebracht. De kamer was héél eenvoudig. Van 20:00-01:00u werd de stroom verzorgd door een aggregaat. Daarvoor en erna was er helaas geen stroom. Alleen de kamerventilator draaide op een zonnecel. Een telefoonverbinding was er niet. Laat staan internet. Maar het uitzicht was adembenemend 😍💥.Naast de lodge stroomde de rivier en achter de lodge begon het gebergte.

Deer and Lang Cave

Met hetzelfde busje werden we naar de entree van het Nationaal Park gebracht. In ons groepje zat een Duits stel. De vrouwelijke helft trok een gezicht als een oorwurm en was gedurende de hele trip dermate chagrijnig dat ik dacht: “is je kuthumeur je enige voorbehoedsmiddel of gebruik je ook nog iets anders ?” Met een gids liepen we in een uur tijd naar de Deer and Lang Cave, de tweede grootste grot ter wereld. Hier is onze landgenoot en bioloog Peter Hovenkamp twee maanden geleden verdronken toen tijdens een helse regenbui de aangrenzende rivier ineens als een tsunami de grot binnen kwam. De andere toeristen uit het groepje kwamen met de schrik vrij en naar de gids hebben ze nog een dag moeten zoeken. Lees het krantenartikel hier. De gids die ons begeleidde wilde het er liever niet over hebben. Het zat hem nog altijd niet lekker.

Het begon heel licht te regenen. Dit voelde zo lekker. De regen was warm en de kleine druppeltjes zorgden voor verkoeling in deze bloedhete jungle waar temperaturen van 40c met gemak werden gehaald. De op één na grootste grot ter wereld herbergt drie miljoen kleine en grote vleermuizen die ‘s avonds allemaal de grot verlaten om op insecten te gaan jagen. Iedere vleermuis eet ongeveer 5 gram aan insecten tijdens zo’n tochtje. Een snelle rekensom leert dat er dan voor 15000 kg aan muggenvlees wordt verorberd. Maar ik realiseerde me dus ook heel snel dat er ook voor 15000 kg aan stront verscheten moest worden. Aangezien vleermuizen alleen poepen als ze op hun kop hangen tijdens daglicht zou dat betekenen dat in dat uurtje dat we in de grot zouden zijn we ons moesten voorbereiden op het ontwijken van 937,5 kg stront welke omlaag zou vallen. Als je dan ook nog eens bedenkt dat deze stront besmet is met rabiës dan laat je bij binnenkomst van de grot je lollie wel in het cellofaantje. De grot is inderdaad immens groot. Je kunt er met gemak een flatgebouw in kwijt.

Mulu Canopy Skywalk

De Mulu Canopy Skywalk stond als laatste op het programma. Hele smalle hangbruggen van twee plankjes breed waren tussen twee bomen op 40 meter hoogte met touwen en kabel gespannen. Je liep als het ware een parcours van 500 meter van boom tot boom, alleen dan hoog in de lucht. Angelica had dit nog nooit gedaan en vanwege haar hoogtevrees was ze al drie dagen aan één stuk aan de dunne. Ik ging als eerst, Angelica zou volgen en de gids zou als laatste gaan. Ze zette haar eerste voetje op de brug. Deze bewoog heel rustig heen en weer. Ik keek in haar ogen en zag toch wel haar angst om 40 meter omlaag te vallen. Begrijpelijk. Ik besefte natuurlijk ook wel dat in Maleisië de controle op de kwaliteit van deze hangbruggen niet zo is als dat deze bij ons in NL zou zijn. Het plaatselijke groene mos op de planken nodigde uit om uit te glijden. Het vangnet aan weerszijden zag ook niet lekker uit en ik kon me ook moeilijk losmaken van de gedachte dat in dit soort landen eerst iemand te pletter moest vallen voordat die vangnetten vervangen zouden worden. Maar ik hield wijselijk mijn mond. Onderweg zagen we een aantal papegaaien. Ik bedacht me ineens wat de persoon die als eerste een papegaai hoorde praten, gedacht moet hebben:” ik word gek ???”. Na 20 hangbruggen bewandeld te hebben wist Angelica eenmaal op vaste bodem een lichte “Yesjjj” uit te roepen. Ze had het gehaald ☺️🤛🏻💥.

Clearwater cave

We bezochten ook de Cave of the winds en de Clearwater cave. De Clearwater cave is met zijn 220 km qua lengte een flink stuk groter. Kun je je voorstellen ? Een grot van Sittard naar Amsterdam ? Rond 18:00u namen we plaats in een soort buitentheater. Van hieruit kon men vanuit houten ligstoelen omhoog kijken en de drie miljoen vleermuizen de grot uit zien fladderen. Machtig mooi om te zien.

Bootochtje

In het donker wandelden we vanuit de jungle terug naar de basis. Om ons heen vlogen van die dikke vliegende insecten. In El Salvador vloog eens zo’n halve ufo in mijn oog. Die blauwe plek wat ik er aan overhield wandelde de twee weken erna door mijn hele gezicht en eindigde links onder mijn neus. Het beestje zelf was op slag dood. Door mijn maatje 44. Morgen gaan we met een vliegtuigje naar Langkawi, west-Maleisië. Eens kijken wat daar te doen is. Doei !

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Azië, Maleisië

Kampung Annah Rais Longhouse 🇲🇾

8 september 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

In Sarawak hadden we een overnachting bij de afstammelingen van de koppensnellers van de Iban-stam in een longhouse. Wat is een longhouse ?

Longhouse

In een longhouse woont een hele gemeenschap, soms bestaande uit wel zestig gezinnen. Een longhouse bestaat uit houten hutjes met metalen daken die gebouwd zijn op korte palen. Dit is gedaan omdat ze meestal gebouwd worden nabij een rivier. Alle huisjes zijn aan elkaar geschakeld dus je kunt als het ware in één wandeling door het dorp alle huisjes zien.

Karum en Louis

Het oudere echtpaar Karum en Louis heette ons van harte welkom. Ze waren rechtstreekse afstammelingen van de Iban-stam. De Iban leven vooral van jagen en verzamelen en jagen vooral op boseekhoorns, zwijnen, honingberen, slankapen, neusapen, gibbons, ratten en verder al het andere dat eetbaar is. Iedere dag gaan de vrouwen van dit paaldorp om 05:30u de jungle in om planten en groenten voor deze dag te verzamelen. De woonkamer van ons verblijf was eenvoudig maar knus ingericht. Er stond een TV, een aantal stoelen en een eettafel. Aan de wand hingen een aantal op papier uitgeprinte foto’s. De keuken stond vol met spulletjes om lekkere gerechten te maken. Op de grond in de slaapkamer lagen twee matrassen waarop we zouden slapen. Twee ventilatoren zorgden voor enige verkoeling. We zitten op dit moment in het warmste seizoen van het jaar en het was zeker 38c op de kamer. De bosbranden in het nabij gelegen Indonesië zorgden voor een dikke rookwolk boven Maleisië. Dit zorgde voor nóg meer warmte.

Douchen onder een waterval

Louis nam ons mee naar de jungle welke naast het paaldorp lag. We gingen op zoek naar de waterval om te baden. Zelf nam hij een flesje shampoo mee. Met een groot kapmes kapte zijn schoonzus Tepioca-bladeren, Cassavawortels en bamboe-shoots en stopte dit in haar plastic zak. We liepen over kleine bamboe-bruggetjes steeds verder het nevelwoud in. Na een aantal kilometer bereikten we de mooie waterval en namen een afkoelend bad. Louis pakte zijn shampoo flesje en begon zich in te zepen. Hij vertelde veel over de aanwezige planten. Sommigen hadden geneeskrachtige werking en de mensen van het dorp gebruikten deze om te kunnen herstellen van een ziekte. Je kunt hier erg ziek worden van de steek van een mug. De Dengue-mug is hier aanwezig dus we hadden ons van te voren goed ingesmeerd met Deet. De mensen die hier wonen gebruiken andere middelen. Zo dragen ze in deze hitte lange mouwen, lange broeken en een muskietennet over hun hoofd. Verder weten ze precies waar de Dengue-mug zit. Stilstaand water proberen ze te vermijden.

Fly trap

Een vlieg gaat op de heerlijke reuk van de plant af en glijdt vervolgens naar binnen, het water in de plant zorgt ervoor dat de vlieg verdrinkt. Daarna eet de plant de vlieg op.

Karum’s kookkunsten

Eenmaal thuis maakte Karum een blijde indruk toen ze de groenten zag en meteen ging ze aan de slag en maakte een overhéérlijke curry van lemon gras, ginger, Tapioca bladeren, Cassava, bamboescheuten met vis en garnalen. Al deze producten kwamen vers uit de natuur en waren dus niet gekocht in een winkel.

Dajaks koppensnellers

Na het eten liepen we door het longhouse. Er was één huisje waarin doodshoofden in een soort kooitje hingen. Deze zaten 200 jaar geleden nog vast aan een lichaam van een strijder die met zijn maten probeerde dit longhouse aan te vallen. Was de vijand gedood dan werd het hoofd vakkundig van de romp gesneden. Men sneed het hoofd met een scherp mes uit respect vanaf de nek naar de hals toe. De hals is namelijk het gedeelte waar de mond zit waarmee men eet, bier drinkt, rookt en ademt. Zou men andersom onthoofden dan zou dit een “bad karma” opleveren. Men bewaart deze schedels dus al 200 jaar als een soort trofee in deze hut.

Musica 🎵

’s Avonds werden we verblijd met een klein optreden van een lokaal bandje met een danseres. Angelica deed natuurlijk weer mee en ikzelf veinsde een knieblessure die ik had opgelopen na mijn val bij de waterval. Ik was weliswaar lelijk ten val gekomen toen ik uitgleed over een gladde rots maar had er gelukkig niets aan over gehouden. Maar het doel was bereikt: ik hou niet van dansen gewoon omdat ik het niet kan. En daarbij gaat iedereen dan naar me kijken wat het nog moeilijker voor me maakt. Na het optreden wilde de zanger met ons praten en hij was heel geïnteresseerd in ons land. Ik vertelde hem over de Gouden Eeuw, ons koloniale piratenverleden, onze strijd tegen de Spanjaarden en de zee. Deze man hing een uur lang aan onze lippen en stelde me vragen over Nederland die me nog nooit iemand me heeft gesteld. Na een gesprek van dik twee uur was het tijd om te gaan slapen.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Azië, Maleisië

Sarawak Semenggoh Nature Reserve, Malaysia 🇲🇾

8 september 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

Een dag later zouden we gaan overnachten bij afstammelingen van koppensnellers die vroeger dit gedeelte van Maleisië bevolkten. Op onze weg er naartoe stopten we bij het Semenggoh Nature Reserve. Jonge orang-oetans, die wees of gered zijn uit gevangenschap worden hier getraind hoe ze in het wild moeten overleven. Het succes van dit programma heeft het omliggende bosreservaat voorzien van een bloeiende populatie van jonge volwassen orang-oetans, die nu vrij in het wild leven.

Jungle

Ze brengen het grootste deel van hun tijd door in de jungle maar komen vaak terug naar het verzorgingscentrum om een gratis maaltijd te scoren. Geduldig wachtten we op de komst van een Orang-Oetan. Een bewaker probeerde met een lokroep en een mand vol lekkers de apen te lokken. Aangezien er geen hek was tussen ons en de Orang-Oetans moesten we heel voorzichtig zijn en de Orang-Oetans vooral niet in de ogen aankijken. Dat zouden ze kunnen zien als een provocatie en hun kunnen verleiden tot de aanval over te gaan.

Ritchie

Opeens zagen we in het woud in de top van de bomen bladeren bewegen. De bewakers waren op hun hoede en maanden ons iets terug te gaan. Hij zou er aan komen. Het was een alfa-mannetje met de naam Ritchie. Hij kon heel agressief zijn en had al eens de keuken compleet vernield. Ze wisten niet welk humeur hij vandaag zou hebben. Daar kwam hij dan. Reusachtig groot. Slechts 10 meter van ons verwijderd. Gelukkig had hij meer oog voor de mand met lekkers. Het was een fantastische, spannende ervaring dit beest in het wild te mogen zien. Hierna bracht onze overenthousiaste begeleidster ons naar het longhouse waar u zouden blijven overnachten.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

UNESCO

Völklingen Ironworks (1994)

5 september 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

Vandaag liepen Angelica en ik door dit gigantisch openluchtmuseum waar we urenlang over stalen loopbruggen wandelden, de hoge hoogovens van dichtbij bekeken en afdaalden in de ondergrondse gangen van het complex. Helaas géén urbex-locatie al leek het er veel op gezien het contrast tussen de roestige, stopstaande machines en de natuur die langzaam delen van het terrein had heroverd.

De ijzersmelterij van Völklingen is een voormalig industrieel complex in de Duitse stad Völklingen in het kleinste Bundesland van Duitsland: Saarland. Het is de enige volledig intact gebleven ijzersmelterij uit de bloeitijd van de industrialisatie in heel West-Europa en Noord-Amerika waar tijdens de Tweede Wereldoorlog op grote schaal dwangarbeiders en krijgsgevangenen onder erbarmelijke omstandigheden 10 tot 12 uur per dag staal moesten maken voor het oorlogstuig van Adolf Hitler te maken.

De fabriek werd opgericht in 1881 en groeide al snel uit tot een van de belangrijkste ijzer- en staalfabrieken van Europa waar tijdens de hoogtijdagen in de jaren ’60 meer dan 16.000 tot 17.000 arbeiders werkten en als voorbeeld gold voor alle staalfabrieken van de wereld. Dus niet voor niets is deze locatie in 1994 toegevoegd aan de lange lijst van UNESCO werelderfgoederen.

Door de wereldwijde staalcrisis in de jaren ‘70 en ‘80 moesten de hoogovens in 1986 helaas definitief sluiten.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Azië, Maleisië

Mooncakefestival, Kuching 🇲🇾

3 september 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

Bij het strand aangekomen namen we de boot terug naar ons hotel in Kuching. ‘s Avonds liepen we nog even over Carpenterstreet en Ewe Hai street waar het Mooncake-festival, een van de meest levendige en unieke culturele evenementen in de hoofdstad van Sarawak, al een week bezig was. Terwijl het traditionele Midherfstfeest van oorsprong een Chinees feest is, hebben de mensen van Kuching er een cultureel straatfeest van gemaakt waar alle bevolkingsgroepen (Chinezen, Maleiers en Dayak) samen feesten en kraampjes runnen. De smalle straten in het historische centrum waren sfeervol verlicht door honderden kleurrijke lantaarns. Hier hebben we een drietal heerlijke octopus-en twee lamsspiezen gegeten en deze afgeblust met een paar lekkere, koele blikjes Tiger-beer.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Netherlands, Noord-Holland

Alkmaar 🇳🇱

2 september 202626 augustus 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

Alkmaar ontstond rond de 10e eeuw en kreeg in 1254 stadsrechten van Willem II. De stad groeide snel uit tot een strategisch en belangrijk regionaal handelscentrum.

Wereldberoemd is het Beleg van Alkmaar in 1573 tijdens de Tachtigjarige Oorlog. De inwoners hielden dapper stand tegen het Spaanse leger. Het opzettelijk onder water zetten van de omliggende polders dwong de Spanjaarden tot de aftocht. Dit leidde tot de historische uitdrukking: “Bij Alkmaar begint de victorie”.

Vanaf de late 16e eeuw ontwikkelde Alkmaar zich als de ultieme kaasstad. De kaasmarkt hebben we helaas niet gezien want die is alleen op vrijdagmorgen en dinsdagavond.

Fletcher Hotel-Restaurant De Oude Gevangenis

De voormalige gevangenis waar we een colaatje dronken huisvestte beruchte criminelen zoals Willem Holleeder en Cor van Hout. Na de sluiting in 2013 volgde een transformatie tot luxe hotel. Het cellencomplex bleef waardoor gasten nu kunnen overnachten als een zware crimineel.

Sint-Josephkerk

De neogotische Sint-Josephkerk in Alkmaar werd gebouwd in 1909. Meer dan een eeuw diende het rijksmonument als rooms-katholieke parochiekerk. Na de sluiting in 2019 onderging het pand een transformatie. Sinds 2023 zijn er negen woningen in gebouwd.

Christus Koning

Het bronzen standbeeld Christus Koning in Alkmaar is een gedenkteken en oorlogsmonument aan de Nassaulaan. Het monument eert de Alkmaarders die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen; hun namen staan op een gedenkplaat.

Molen van Piet

De stenen korenmolen De Groot in Alkmaar, beter bekend als de Molen van Piet, werd gebouwd in 1769 op het historische Clarissenbolwerk. In 1884 kocht Cornelis Piet de molen en richtte de onderkant in als woning. Inmiddels bewoont en beheert de vierde generatie van de familie dit iconische stadsgezicht

Singelgracht

De Singelgracht in Alkmaar ontstond eind zestiende eeuw als onderdeel van een nieuwe, ruimere stadsomwalling. De brede waterweg diende met zijn elf bolwerken als verdedigingslinie. In de negentiende eeuw verloren de wallen hun militaire functie en werden ze getransformeerd tot de huidige, groene stadsparken.

Bunker Museum Alkmaar 40-45

De Duitse telefoonbunker Regelbau 616 in de Alkmaarder Hout werd gebouwd in 1943 als gecamoufleerd, bomvrij communicatieknooppunt. Sinds 2018 doet het rijksmonument dienst als het Museum Alkmaar ’40-’45.

Binnenstad

De historische binnenstad van Alkmaar ontstond rond een tiende-eeuwse nederzetting. In 1254 ontving de stad stadsrechten. De middeleeuwse kern, met grachten en monumenten zoals de Grote Kerk en de Waag, overleefde in 1573 met succes het Spaanse beleg.

Grote Sint-Laurenskerk

De gotische Grote Sint-Laurenskerk in Alkmaar werd gebouwd tussen 1470 en 1518. De monumentale kruiskerk diende oorspronkelijk als katholieke kerk, maar ging na de Reformatie in 1573 over naar de protestanten. Vandaag de dag is het een multifunctioneel cultureel centrum.

Stadhuis

Het gotische stadhuis van Alkmaar werd gebouwd tussen 1509 en 1520 aan de Langestraat. Na een verwoestende brand in 1690 volgde een ingrijpende heropbouw. Tegenwoordig doet het monumentale pand, herkenbaar aan zijn markante achtkante toren, nog altijd dienst als populaire trouwlocatie.

Hofa van Sonoy

Het Hof van Sonoy ontstond in 1574 toen geuzenleider Diederik Sonoy het voormalige Witte Hof-klooster kocht. Hij verbouwde het tot een stadswoning met een houten uitkijktoren. Tegenwoordig herbergt dit hofje een restaurant en woningen.

Kermis binnenstad

De eeuwenoude kermis in de binnenstad van Alkmaar ontstond in de middeleeuwen uit een religieuze ‘kerkmis’. Wat begon als volksvermaak met kwakzalvers en handkrachtmolens, groeide vanaf 1900 uit tot een mechanisch spektakel.

Kussend Kaasmeisje

Het bronzen beeld Kissing Cheesegirl werd op 22 juli 2016 onthuld op het Alkmaarse Waagplein. Het is ontworpen door Gerard Velzeboer als toeristische trekpleister. Hoewel populair voor foto’s, zorgt de verleidelijke vormgeving regelmatig voor lokale discussie.

Cheese Market

De Alkmaarse kaasmarkt kent een eeuwenoude geschiedenis die officieel begint in 1593, al werd er in 1365 al kaas gewogen. Wat begon als lokale handel op het Waagplein, groeide uit tot een wereldberoemde toeristische traditie met het iconische Kaasdragersgilde.

Waagtoren Weeggedeelte

Het weeggedeelte van de Alkmaarse Waagtoren (de Waaghal) bevindt zich in de voormalige Heilige Geestkapel, die in 1582 tot waaggebouw werd omgevormd. Sinds 1593 doet deze historische ruimte betrouwbaar dienst als weegplaats en het officiële onderkomen voor het Alkmaarse Kaasdragersgilde.

Zijdam

De historische straat Zijdam in Alkmaar ligt aan het water nabij het Waagplein. Oorspronkelijk maakte deze kade deel uit van de vroege middeleeuwse haven- en handelsactiviteiten van de stad.

Hekelstraat

De historische Hekelstraat in Alkmaar, gelegen in de oude ambachtswijk d’Oude Stad, dankt haar naam aan het ‘hekelen’ van vlas. In de zeventiende eeuw werkten hier veel touwslagers en textielbewerkers.

Huis Met de Kogel

Het monumentale Huis met de Kogel in Alkmaar dankt zijn naam aan een historische gebeurtenis tijdens het Spaanse Beleg in 1573. Op 18 september van dat jaar sloeg een Spaanse kanonskogel in bij dit houten hoekpand aan de Appelsteeg. Wonderbovenwonder overleefden de bewoners de inslag ongedeerd, hoewel de kogel de sponning van het bed vernielde. Ter herinnering aan dit mirakel werd de kogel later in de gevel van het pand geplaatst. Het zeldzame zestiende-eeuwse pand met zijn karakteristieke houten trapgevel herinnert nog altijd aan de strijd en de Alkmaarse overwinning.

Albert Heijn supermarkt

Albert Heijn begon op 27 mei 1887 toen de 21-jarige Albert Heijn de kruidenierszaak van zijn vader in Oostzaan overnam. De winkel groeide snel door eigen merkproducten en door een groter assortiment te verkopen. In 1952 opende de keten haar eerste revolutionaire zelfbedieningswinkel, de basis voor de moderne supermarkt.

Wildemanshofje

Het Wildemanshofje in Alkmaar werd in 1714 gebouwd aan de Oudegracht uit de nalatenschap van reder Gerrit Wildeman. Het grootste Alkmaarse hofje bood destijds gratis huisvesting aan 24 arme, oudere vrouwen van alle geloven. Nog altijd wonen er uitsluitend hofdames.

Oude Gracht

De Oudegracht in Alkmaar werd in de dertiende eeuw gegraven en vormde lange tijd de zuidelijke grens van de stad. De gracht herbergt talrijke rijksmonumenten, waaronder het Wildemanshofje, en weerspiegelt de rijke handelsgeschiedenis en de middeleeuwse stadsontwikkeling van Alkmaar.

Nieuwlandbrug

De Nieuwlandbrug in Alkmaar stamt uit 1560. Deze houten ophaalbrug verloor haar verdedigingsfunctie na de aanleg van nieuwe vestingwerken.

UWV Boerencamping Amara Hoeve Bergen

De Boerencamping Amara Hoeve in Bergen opende in april 2017 haar deuren in de Zuurvenpolder. Boer Pieter Wonder transformeerde het agrarische terrein na een langgekoesterde wens tot een camping. De hoeve staat bekend om haar ontspannen hippiesfeer en streekproducten maar ook als een toevluchtsoord voor de minder bedeelden die financieel niet veel te makken hebben. Ze wonen daar dan in een afgedankte caravan en hebben ze toch een dak boven hun hoofd. Net toen we daar waren was er een disco feestje.

Een van die gasten had me toch even een navelbreukje.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Azië, Maleisië

Taman Negara Borneo, Bako National Park 🇲🇾

1 september 20263 september 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

We werden al vroeg bij ons hotel in Kuching opgepikt door onze gids. In een klein, gezellig vissershaventje namen we plaats aan boord van een klein, houten motorbootje. Deze bracht ons vliegensvlug naar het zandstrand van Bako NP. We moesten van de kapitein tijdens het uitstappen in zee uitkijken voor krokodillen want deze schenen heel kort aan het strand te zitten. We deden onze schoenen uit en sprongen één voor één van de boot voorzichtig in het water. De Maleise kapitein vroeg waar we vandaan kwamen. “Nederland”: riep ik met harde stem om de nog lopende buitenboordmotor te overstemmen. De man moest hard lachen. Er lopen hier apen rond die ze “Nederlanders” noemen.

Orang Belanda

De officiële naam luidt de Proboscis monkey maar de Maleise bevolking noemt deze aap Orang Belanda ofwel de Nederlander, waarmee ze de gelijkenis met de eerste scheepslui en missiepaters bedoelden, die in de 17e eeuw op Borneo voet aan wal hadden gezet. Zij hadden in de ogen van de lokale bevolking net zo’n grote lange neus en een bolle buik als de neusaap. Tja…. daar stond ik dan als Nederlander met bierbuikje tot mijn knieën in het water. Angelica en de kapitein moesten lachen. Vervolgens begon hij over Wesley Sneijder, Arjen Robben en Rafaël van de Vaart en zijn mooie vrouw Sylvie Meis. Ouch, wrong touch. Ik moet dat wijf niet. Dat zijn geen vrouwen maar gold-diggers pur sang. Ze laat geen kans liggen en gaat liggen als ze de kans krijgt. Ze heeft meer zakken op haar kin gehad dan de kolenboer van Munstergeleen vroeger op zijn rug. Meteen bij aankomst werden we verwelkomd door een tweetal neusapen. Eigenlijk dé reden om naar Bako NP te gaan. Ze zaten heel kortbij en dit was mijn Kodak-momentje. Ze hadden echt een dik buikje en een neus welke me deed denken aan een vriend van me uit Sittard (W.P.-> 😘😂👌🏻).

Dodelijke slangen 🐍

Even verderop zagen we een aantal gifgroene slangen. Volgens onze Chinese gids Alex (Chinezen hebben allemaal een Engelse bijnaam) was dit de Pope’s Pit Viper. Dit weet ik zeker omdat Alex een krasje op zijn tong had en alles 20x tot vervelens toe herhaalde. Hun giftandjes in onze handjes zou het gif in het bloed door onze aderen transporteren en eenmaal aangekomen bij het hart de hartspier lamleggen. Dan ben je dus zwaar de lul. Met mijn zoomlens hoefde ik gelukkig niet té dichtbij te komen.

Aanval van een aap

Minder geluk had ik toen we aan de hike over de rotsen begonnen. Na een half uur zagen we een tweetal Siamang apen op een leuning zitten. Ik heb altijd een drietal lenzen in mijn tas. Ze hebben een klik samen. Échte cameraatjes. Ik had een lens op m’n camera zitten waarbij ik eigenlijk té dichtbij moest komen. Maar de apen vonden dit zo te zien niet erg. Ze gaapten zelfs uit verveling. Hun hoektanden werden hierbij ontbloot en waren zeker drie centimeter lang en vlijmscherp. Die waren niet bedoeld om blaadjes te kauwen. Die waren bedoeld om het vlees van het bot van hun prooi te scheuren. Om zich te verdedigen tegen té dichtbij komende fotografen. Om met hun tanden ons lichaam te penetreren en ons bloed te voorzien van de rabiës die ze al hun hele leven met zich meedragen. Alle apen, honden en katten in zuid-oost Azië dragen dit virus met zich mee en jaarlijks overlijden ook genoeg mensen hier aan. Mijn fototas lag open op de grond en ik besloot mijn telelens te nemen. Ik zette twee stappen achteruit. De aap keek me aan. Nog een stap achteruit. Ik mocht niets doen wat hem niet beviel. Zijn rabiës zou er dan voor zorgen dat hij ineens héél agressief zou worden. En dat werd hij ineens ! Hij wachtte op een moment dat hij de aanval in zou zetten. Het leek alsof hij mijn zwakke plek aan het zoeken was. Ik vroeg Angelica om mijn camera en cameratas te nemen en weg te gaan. Onder me lag de stok die ik had gebruikt tijdens de hike. Deze raapte ik langzaam op en verloor zijn ogen niet uit het oog. Toen brulde hij hard en kwam mijn richting op met wijd opengesperde mond, zijn vlijmscherpe gele tanden goed zichtbaar. Ik schreeuwde ook en maakte me groot en zwaaide met mijn stok zo hard ik kon. Waarschijnlijk had hij al vaker klappen van een stok mogen ontvangen want dit bleek te werken. Langzaam gingen we achteruit. Stapje voor stapje. Als een volleerd Aikido-fighter zwaaide ik met de stok heen en weer en produceerde van dat Bruce-Lee-katten-gemiauw wat ik heb geleerd tijdens mijn pubertijd toen ik mezelf naar het leven stond tijdens de uitvoering van mijn vechtoefeningen met mijn zelfgemaakte Tsjakko op mijn slaapkamertje. Alex, de gids, had het geschreeuw gehoord en vroeg wat er aan de hand was. Nadat we hem dat in geuren en kleuren hadden verteld deelde hij ons mee dat we veel geluk hadden gehad.

De hike was supermooi. De trail bestond uit klimpartijen over rotsen en boomstammen. Steil omhoog en ook weer steil omlaag. We liepen over krakende houten bruggetjes en sprongen over kuilen in de grond. Onderweg kwamen we een legereenheid met vrijwilligers tegen. Ze waren al twee dagen aan het zoeken naar een 70-jarige Taiwanees die zijn twee vrienden was kwijtgeraakt in het uitgestrekte regenwoud. Aldus de plaatselijke krant in Kuching. Alleen locals vinden hier de weg terug. Ik vraag me sowieso af en toe af hoe mannen de hele wereld hebben kunnen ontdekken. Ik vind nog niet eens twee dezelfde sokken in mijn sokkenla.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Germany, Hessen

Monte Kali 🇩🇪

31 augustus 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

Diep verscholen in de bossen vond ik de toegangsweg naar Monte Kali, de enorme kunstmatige afvalberg van keukenzout in Bundesland Hessen. Ruim 90% van alle gewonnen kali in de mijnbouw wereldwijd wordt gebruikt om kunstmest van te maken. Het overgrote deel (vaak wel 70% tot 80%) is gewoon keukenzout en daar heeft de fabriek niets aan dus dat gooit men boven op deze berg die daardoor per dag met 20 miljoen kilo aan gewicht toeneemt.

Gifbelt

Minder is dat terwijl het onschadelijke keukenzout bovengronds op de Monte Kali belandt, in de lege, droge zoutkamers diep onder de grond miljoenen tonnen gevaarlijk industrieel afval (zoals dioxines, arseen en kwik) permanent worden opgeslagen. Ik had een afspraak om de zoutberg te beklimmen en had al een leeg potje bij me om te vullen met keukenzout alleen kwam die vent niet opdagen grr.

Leuk weetje

De lokale bevolking noemt de witte berg gekscherend ook wel Kalimenjaro.

Video

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

DDR, Germany

Point Alpha 🇩🇪

30 augustus 202630 augustus 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

Militaire planners van de NAVO hielden er vanaf de jaren ‘50 tientallen jaren rekening mee dat de plek waar ik nu stond dé plek zou zijn waar de Derde Wereldoorlog zou uitbreken omdat de Fulda Gap relatief vlak en open was en daarmee de perfecte natuurlijke route vormde voor grootschalige en snelle tankbewegingen. Anno 2026 is dat trouwens de Suwałki Gap tussen Polen en Litouwen waar we in 2022 waren.

Enfin. Men vreesde dus dat de troepen van het Warschaupact (het Oostblok) hier met duizenden tanks tegelijk een verrassingsaanval zouden inzetten om West-Duitsland in tweeën te splitsen. Een invasie via deze corridor bood de Sovjet-Unie de snelste weg naar een van de belangrijkste steden van West-Duitsland. Binnen enkele uren konden tanks de stad Frankfurt en de Amerikaanse luchtmachtbasis Rhein-Main Air Base bereiken. Dat zou hét horror-scenario voor de NAVO betekenen. Daarom werd deze Fulda gap zwaar bewaakt met tactische kernwapens waarvan de bevolking niets wist. Ik heb er zelf ook nooit wat over gelezen dus het verbaasde me ook.

Video

Oost-Duitse grenspaal. Achter het hek is west-Duitsland.

Verkeerd gespelde kerstwens van de Amerikanen aan de oost-Duitse collega’s

Wachturm

Amerikaanse observatietoren (US-Wachturm) van het historische NAVO-steunpunt Point Alpha.

Wachttoren west-Duitse kant bemand door Amerikanen.

In deze toren, gebouwd in 1985, voerden Amerikaanse militairen van het 11th Armored Cavalry Regiment (“Blackhorse Regiment”) 24 uur per dag intensieve militaire surveillance- en spionageactiviteiten uit. De toren was het strategische zenuwcentrum van de observatiepost. Militairen stonden continu op het bovenste platform met krachtige verrekijkers, nachtzichtapparatuur en camera’s. Ze hielden de Oost-Duitse grenstroepen aan de overkant nauwlettend in de gaten. Elke beweging van voertuigen, constructies aan de DDR-grenshekken of troepenverplaatsingen werd direct genoteerd. De belangrijkste taak was het leveren van een vroege waarschuwing bij een aanval. Omdat men verwachtte dat een invasie van het Warschaupact via deze ‘Fulda Gap’ zou beginnen, moesten de soldaten in de toren alarm slaan zodra er tanks grensbarrières begonnen te doorbreken.

Ze wisten dat ze bij een echte aanval hooguit een paar minuten zouden overleven, maar hun waarschuwing was cruciaal voor de NAVO-verdediging. Soldaten van beide kanten keken elkaar urenlang letterlijk in de ogen. Direct tegenover de Amerikaanse toren stond (en staat nog steeds) een Oost-Duitse wachttoren. Het was een constant psychologisch steekspel van “zien en gezien worden” tussen de grootmachten.

Black Horse Inn

Baracke C in het Amerikaanse legerkamp diende destijds als de ontspannings- en vrijetijdsruimte voor de gelegerde Amerikaanse soldaten. Dit gebouw is omgebouwd tot de Black Horse Inn, de horecagelegenheid van het museum. Bezoekers kunnen hier terecht voor Amerikaanse en regionale snacks, koffie en drankjes. Bij mooi weer doet het voormalige basketbalveld van de soldaten dienst als terras en biergarten.

ADM’s

In het museum stond ik voor een etalage waarin allemaal spulletjes stonden uit de koude oorlog tijd. Één foto trok mijn aandacht. Toen ik keek kon ik mijn ogen niet geloven. Men liet een atoombom zakken in een straat en plaatste er een putdeksel op. Ik dacht nog:’ het zal toch niet waar zijn dat de Duits-Duitse grens bezaaid lag met atoombommen onder de grond ?? Ik besloot e.e.a. te googlen.

Dit soort bommen noemden ze ADM’s (Atomic Demolition Munition) in de volksmond vaak ‘rugzaknuke’ genoemd. Het was een compact tactisch kernwapen dat was ontworpen om door militairen in de grond te worden geplaatst om vitale infrastructuur op te blazen. Deze wapens werden tijdens de Koude Oorlog ontwikkeld om de opmars van vijandelijke troepen te vertragen. De Amerikaanse strijdkrachten hadden deze tactische kernwapens primair in West-Europa (met name in West-Duitsland) gestationeerd. Het scenario was dat bij een invasie door het Warschaupact, speciale eenheden vitale routes in Duitsland zouden opblazen om de Sovjettanks tegen te houden. Het vernietigen van bruggen, tunnels, stuwdammen en bergpassen om vijandelijke legers te blokkeren hoorden ook tot de mogelijkheden. In tegenstelling tot atoombommen die uit een vliegtuig vallen of via een raket worden afgevuurd, werden ADM’s handmatig op de doellocatie ingegraven of geplaatst. De vernietigende lading was relatief laag voor nucleaire begrippen, variërend van 0,01 tot 1 kiloton (ter vergelijking: de bom op Hiroshima was ongeveer 15 kiloton).

Het nadeel was dat de NAVO atoombommen zou laten afgaan op het grondgebied van haar eigen bondgenoten. Omdat de mijnen op of onder de grond ontploften, produceerden ze een extreme hoeveelheid radioactieve fall-out. Dit zou het omliggende gebied en drinkwater voor decennia onbewoonbaar maken voor de eigen burgerbevolking. Omdat de wapens klein, draagbaar en dicht bij de frontlinie opgeslagen lagen, waren ze kwetsbaar voor diefstal door terroristen of vijandelijke commando’s. Vanwege deze onacceptabele risico’s en protesten van Europese bondgenoten heeft het Amerikaanse leger deze wapens eind jaren ‘80 helemaal opgeruimd.

De UH-1D (wereldwijd bekend onder de bijnaam “Huey”) was een militaire lichte meerzweckhelikopter en groeide tijdens de Vietnamoorlog uit tot het absolute icoon van luchtmobiliteit.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Germany, UNESCO

Schloss Wartburg 🇩🇪

30 augustus 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

Het werd vandaag een warme dag dus ik stond al vroeg voor de poorten van Schloss Wartburg te wachten tot ze opengingen. Vanaf de parkeerplaats was het zo’n 30 minuten bergop lopen met een stijgingspercentage van 10% dus ik had boven aangekomen nog wel een paar minuten de tijd om bij te komen. Ik werd voorbij gelopen door een groepje zestigers en ik dacht maar één ding: die hebben nooit een peuk in een asbak uitgedrukt.

De burcht torende hoog boven de bossen van Thüringen uit. Nu zag ik her en der wat dorpjes en bruggen, iets wat er vroeger natuurlijk niet was. Rond 1160 werd het gebouwd en met de jaren zullen ze nog wel eens met een blik verf hebben rondgelopen.

De Wartburg staat sinds 1999 op de UNESCO-Werelderfgoedlijst. Het kasteel is historisch vooral beroemd omdat Martin Luther er rond 1520 in het geheim onderdook en er het Nieuwe Testament vanuit het Grieks naar het Duits vertaalde (in het grootste gedeelte van het Romeinse rijk sprak men geen Latijn maar Grieks). Ook staat het kasteel als symbool voor de Duitse eenheid. Leuk dagje en weer veel geleerd 🧐

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Ran Groetjes

Hallo, ik ben Ran, een urban explorer, globetrotter, fotograaf, blogger en bezoeker van héle rare plekjes. Ik ben geboren in Limburg, Nederland en woon sinds 1999 in een 215 jaar oude boerderij in Hillensberg-Selfkant Duitsland, samen met mijn liefde en medereiziger Angelica. We reizen altijd low budget en ik heb inmiddels 86 landen van de wereld bezocht. Angelica zit ook al op 50 landjes 😊. Met mijn 200 dollar tweedehands Canon camera probeer ik mijn best te doen om overal ter wereld de mooiste foto's te maken. Ik blog graag over onze reiservaringen op een humoristische en ironische manier. Van slapen bij een nomadenfamilie in de woestijn van Mongolië tot de hele nacht feesten in exclusieve techno-clubs in Berlijn. Ik bied mijn lezers graag een echt gevoel van avontuur, escapisme en het echte leven: herinneringen maken zodat straks wanneer we oud zijn in een bejaardentehuis aan het gezelligste tafeltje zitten. Daarom: go hard or go home ❤️

Bekijk volledig profiel →