Al vroeg vertrokken we met ons jeepje naar de grens bij Sixaola. We besloten de jeep ter plekke langs de weg te parkeren want deze mochten we van de verhuurder niet over de grens meenemen. We zagen sowieso geen verkeer bij deze grensovergang. Beetje raar. Waarschijnlijk i.v.m. Corona. Allereerst moesten we ons melden bij de douane van Costa Rica voor een exit-stempeltje in ons paspoort (alez wéér een stempel 😊). Via een brug over Rio Sixaola kwamen we Panama binnen. Hier stonden drie bazen die ons paspoort controleerden. Een jongetje stond te wachten om ons naar het immigratiekantoor te brengen. Het duurde een dik half uur om alle paperassen in orde te maken. Het jongetje bracht ons vervolgens naar een busje dat klaar stond om ons naar het haventje in Almirante te brengen. Hier pakten we een watertaxi en 45 minuten later stonden we op Isla Colón, het grootste eiland van Bocas del Toro. Het is een eilandengroep heel dicht bij de grens met Costa Rica 🇨🇷 en Panama 🇵🇦. Het is Caribisch gebied, vandaar de schitterende stranden die we hier zouden gaan zien. Deze eilanden staan bekend om hun ongelooflijke biodiversiteit en zo te zien was het erg populair bij eco-reizigers op blote voeten die zich helemaal de tyfus hadden geyogad. Maar ook zagen we veel backpackers en surfdudes met knotjes. In ons hostel zaten alleen maar surfdudes. Allemaal hadden ze wel ergens een pleistertje of een bandage. Om de hoek ligt Punta Kurva. Een plek waar deze dudes hun kunsten vertonen. Leuk om maar te kijken maar ik moest er niet aan denken om een kwartier in het water te liggen wachten op die mooie golf die me 5 seconden plezier zou gunnen op mijn plankje. Langer dan vijf seconden heb ik niemand overeind zien blijven staan overigens. Qua tijd een slechte investering maar eerlijk is eerlijk: als je zo’n golf kunt bedwingen dan ben je een baas en daar mag je best trots op zijn 🌊
Video grensovergang
In de rij bij de douane van Costa Rica 🇨🇷.Een exit-stempeltje bij het verlaten van Costa Rica 🇨🇷. In de rij voor de immigratiedienst van Panama 🇵🇦.Aanmelden bij de immigratiedienst van Panama 🇵🇦.In het busje naar de haven van Barrio Frances.In het busje naar de haven van Barrio Frances.Wachten op de speedboat.
Bocas town
Bocas Town is een klein gezellig dorpje met een haventje, kleine winkeltjes en restaurantjes geschilderd in hele vrolijke Caribische kleuren. Ik heb even mijn best gedaan maar hier krijg je niemand wild gemaakt. Iedereen lijkt wel gevangen in zo’n trance-momentje, vol op de kokos. Hier vind je géén kansloze slissers met Gucci-tasjes en bontkraagjes maar voornamelijk veel surfdudes die hun leven op het spel zetten voor die ene goeie golf. Bocas del Toro is de ultieme eilandbestemming voor een ontspannen, tropisch uitje. Lekker de hele dag naar de golfjes kijken en op leuke strandjes lopen met een blikje bier in je knuisten.
Het pittoreske haventje van isla Colón 🥰.
Tesoro Escondido Lodge Cabinas 😍
Dit hostel is één van de mooiste hostels waar ik ooit ben geweest. Voor 55€ per nacht (!) weliswaar ver boven ons budget maar eijjj…. Kijk even waar we drie nachten mogen slapen. Zoveel betaal je bij ons in Nederland voor een Formule 1 krikhotel. Het hostel is gebouwd op een rots en ligt naast het beroemde Bluff-strand. De weg er naar toe is zanderig en op sommige plekken is de weg door de golven weggeslagen. We konden ons eigen eten meenemen maar we konden ter plekke ook eten wat de pot schafte. Voor gemiddeld 13,50$ hadden we een dinner en voor 5,50$ maakten ze ons een ontbijtje met ei. Surfers van over de hele wereld kwamen hierheen om de zee te bedwingen. Twee hondjes en een kat maakten de staf compleet. De staf bestond uit jonge mensen die hier een zakcentje bijverdienden. Super aardige gasten. We liepen de trap omlaag en kwamen terecht op een privé-strandje helemaal omgeven door de zee. Morgen vertrekken we weer naar Costa Rica richting Monteverde in het midden van het land 😊👌🏻.
Luiaard. Uitzicht vanuit onze cabin.
Video lodge
Onze kleurrijke cabin. Ontbijtje met uitzicht op de zee.
De stranden
De stranden hier zijn supermooi. Zeer zeker Bluff-beach (!). Houd je echter van gerepte stranden zoals bij resorts waar ze ieder uur de aangewaaide blaadjes uit het zand harken dan is dit niks voor jou. Wat hier op het strand aanspoelt blijft ook liggen. Zeewier, wreckwood, stukken boom noem het maar op. Aangezien ik sowieso niet graag op stranden lig vind ik het natuurlijk mooier om de ongerepte stranden te zien. Het liefst zonder bedjes, parasols en verkopers van zonnebrilletjes 😊.
Video Bluff-beach
Metershoge golven beuken op de kust.Met babbi aan de wandel.Surfdude zonder knotje.Wachten op de golf.Duiken !!Bluff-road door de jungle. Leuk om over te wandelen. Shoeflower langs Bluff-road.Leuk doorkijkje.Hotel aan zee.Onze vlag is er weer bij 😊.Killer waves 🌊☠️.Ongerepte stranden met weinig toerisme.Strandhuisje only the lonely.Mooie foto met een drone gemaakt.Bocas del Toro.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Lekker gezellige restaurantjes en kroegjes. Altijd wel wat te doen 🙂
Wat zou je doen als je deze Cheeta welpjes moederziel alleen in het gras zag liggen ? Het gebeurt maar al te vaak dat de moeders van deze welpjes vroegtijdig komen te overlijden door bijvoorbeeld een ziekte. Aangezien de jonge jachtluipaardwelpjes zich niet kunnen verdedigen belanden ze meestal in de buik van een roofdier.
Gelukkig zijn er in veel landen in Afrika weeshuizen die deze weesjes opvangen. In het Cheeta opvangtehuis van CCF in Namibië worden kleine cheeta-cubs of oudere cheeta’s die niet meer in het wild kunnen leven, opgevangen en verzorgd.
Niemand heeft ze ooit leren jagen. Het vlees dat ze hier iedere dag krijgen gevoerd moet voor ze in stukjes worden gesneden anders krijgen ze het niet afgeslikt. Ze kunnen geen vlees kapotscheuren laat staan een karkas met hun vlijmscherpe kaken en klauwen, open maken. Niemand heeft ze dit ooit geleerd, aldus de Amerikaanse oprichtster van de CCF organisatie, Dr.Laurie Marker waar we een kort gesprek mee hadden. Haar wereldwijde organisatie https://cheetah.org/ heeft tot doel om te voorkomen dat de cheeta wordt uitgeroeid. Momenteel leven er 3000 cheeta’s in Namibië is daarmee is de populatie hier het hoogst van alle landen van Afrika.
Laurie Marker
Anatolische herdershonden
Zo wordt er hier research gedaan naar niet alleen het gedrag van de cheeta maar ook hoe bepaalde ziektes kunnen worden overwonnen. Namibië noemen ze ook wel de cheeta-hoofdstad van de wereld. In het gebied waar we nu zitten (Otjiwarongo) komen de meeste cheeta’s ter wereld voor. En we hebben er heel wat gezien ! Uit onderzoek bleek dat de meeste cheeta’s afgeschoten werden door locale boeren. Niet vanwege hun vacht of als trofee maar gewoon om hun veestapel te beschermen. Is natuurlijk wat over te zeggen. CCF ontwikkelde een programma waarbij Anatolische herdershonden uit Turkije werden getraind om de veestapel te beschermen.
De honden werden zodanig getraind dat ze een cheeta op grote afstand kunnen waarnemen/ruiken. Op dat moment beginnen ze massaal te blaffen waardoor de cheeta niet meer in de buurt durft te komen. De honden leven samen met schapen, geiten, ezels en ander vee zodat ze gewend aan elkaar zijn. Door dit truukje toe te passen werden er ineens bijna geen cheeta’s meer afgeschoten. We spraken met een aantal meiden die hier vrijwilligerswerk deden. Ze kwamen uit Engeland, VS, Duitsland, Australië en een meid uit Den Haag. Dit was natuurlijk wat anders dan 6 weken zomervakantie met je earphones op je hoofd iedere dag op het terras hangen of met je voetjes in het water hangen in een Maasplas. Wil je eens écht wat leuks en spannends maar vooral wat nuttigs doen ? Wordt dan vrijwilliger in een CCF organisatie in Namibië en vul dit formulier in: https://cheetah.org/volunteer-survey/
Zambia
Ook in Zambia heb je een soortgelijke organisatie waarbij ze jonge weesjes trainen om weer in het wild te kunnen worden uitgezet. Om wat geld bij elkaar te harken mag je met een jachtluipaard een wandelingetje maken.
Je krijgt wel twee dringende adviezen mee:
1. Niet vóór haar gaan lopen want dan kan ze niet goed meer zien. Dan wordt ze pissed en kan ze gaan grommen.
2. Als ze op de grond ligt en je aait haar kan het zijn dat ze zich ineens omdraait. Op dat moment moet je je naar achteren laten vallen of snel opstaan. Zodoende ontwijk je de scherpe klauwen van het beest en spaar je je een armpje want die gaat er geheid vanaf als de nagels jouw huid doorboren.Bekijk het filmpje vooraan in de blog en je ziet me nog net snel opstaan.
5 seconden voordat ik snel moest opstaan
Wanneer je ooit een kat hebt gehad, weet je dat deze dieren scherpe nagels hebben die ze op ieder moment in en uit kunnen trekken. Dit geldt voor alle katachtigen ter wereld, behalve het jachtluipaard. Bij deze dieren staan de nagels altijd in de “uitstand”. Ze kunnen niet ingetrokken worden. Dat heeft verschillende redenen. Jachtluipaarden gebruiken hun nagels namelijk constant. Zo hebben ze de nagels nodig om extra grip te hebben tijdens een harde sprint, maar ook wanneer ze een prooi willen overmeesteren en wanneer ze rondwandelen over het ruige terrein van de savanne. Zonder hun nagels zouden ze gemakkelijk uitglijden.
Jachtluipaard
Het jachtluipaard is het snelste landzoogdier ter wereld. Hij haalt een topsnelheid van gemiddeld 100 km per uur. In ongeveer drie seconden kan hij een snelheid van tachtig kilometer per uur halen! De topsnelheid houdt hij echter maar ongeveer 30 seconden vast. Het komt niet vaak voor dat een jachtluipaard zo hard rent. Het kost veel energie. Een jachtluipaard haalt deze snelheden door de bouw van zijn lichaam. Hij weegt namelijk niet veel en zijn gewrichten zijn flexibel. Door de lange poten en het kantelen van zijn heupen en schouderbladen kan de jachtluipaard extra grote sprongen maken. Doordat hij zijn nagels niet kan intrekken, dienen deze als grip tijdens de zigzaggende achtervolging. Het zijn eigenlijk een soort noppen die wij hebben onder onze voetbalschoenen!
This blog is in English and in Dutch (for the English version you have to scroll down)
Bezoek een gevangenis zonder muren op de Filipijnen
In Puerto Princesa op het eiland Palawan (Filipijnen) staat de bijzondere Iwahig gevangenis. Deze gevangenis is uniek omdat er geen muren omheen staan. Iedereen kan zomaar weglopen. De gevangenis en het land eromheen hebben een oppervlakte dat ongeveer twee keer zo groot is als Parijs en bijna 3000 gevangenen werken en leven hier samen alsof het een groot dorp is. Angelica en ik konden deze gevangenis gewoon binnenwandelen en zien hoe het is om hier te wonen en te leven. Er is altijd wel een gevangene die je wat kan vertellen over zijn leven hier.
Wanneer je in de Filipijnen een grote misdaad pleegt zoals een moord, kom je de eerste jaren waarschijnlijk terecht in de gevangenis in de hoofdstad Manila. Daar zit je met 300 gevangenen in een cel van 150 m2. Om de beurt mag er iemand een paar uurtjes slapen. Daarna wordt hij wakker gemaakt zodat een ander even kan gaan liggen. Na een aantal jaar je goed gedragen te hebben, heb je kans op een overplaatsing naar de Iwahig gevangenis op Palawan. Hier werken ze met drie afdelingen; maximum, medium en minimum. Op welke afdeling je zit, is afhankelijk van je gedrag en hoeveel jaar straf je nog te gaan hebt. Elke afdeling heeft een andere vorm van vrijheid binnen de gevangenis. De medium en minimum gevangenen zitten niet opgesloten en werken enkele dagen op de rijstvelden binnen de gevangenis. In hun vrije tijd zijn ze daadwerkelijk vrij om te doen wat ze willen binnen het grondgebied van Iwahig.
De gevangenis lijkt gewoon op een rustig dorp met een ontzettend mooie omgeving. De gevangenen lopen niet weg omdat de kans groot is dat ze niet ver komen. Wanneer ze dan gepakt zouden worden, krijgen ze extra jaren celstraf en moeten ze terug naar de gevangenis in Manila. Dit is ook de reden dat er bijna geen incidenten van geweld of diefstal voorkomen. De mensen zijn blij met de vrijheid die ze hebben en willen dit niet op het spel zetten.
Je hoort de verhalen die vaak erg aangrijpend zijn en hoewel de meeste mannen er vrij ruig uitzien, zijn ze eigenlijk poeslief. Ze vinden het ontzettend leuk dat je langskomt. Ze genieten er van om je belangrijke levenslessen te leren over de waarde van familie en dat mensen daadwerkelijk kunnen veranderen. Daarnaast zijn ze gek op dansen, rappen en zingen dus je kan zeker rekenen op een optreden.
Jason zit een straf uit van 23 jaar. Hij vermoordde de twee moordenaars van zijn vader, moeder en zusje die op een avond aan hun deur stonden. Tegen zijn advies in maakte zijn vader destijds toch de deur open. Met twee pistoolschoten werd hij vermoord. Daarna stormden de twee overvallers naar binnen en schoten hun magazijn leeg op de rest van het gezin. Zwaargewond werd Jason afgevoerd naar het ziekenhuis. Wonder boven wonder overleefde hij deze meervoudige moord. Jaren later zag hij de overvallers in zijn dorp rondlopen. Ongestraft. De politie deed niets. Steeds als hij ze tegen kwam lachten de twee hem uit. Hij besloot wraak te nemen. Op een dag kocht hij een pistool, wachtte de overvallers op en schoot ze allebei dood. Daarna fietste hij naar het politiebureau, vertelde wat hij gedaan had en werd meteen gearresteerd. Hij kreeg 23 jaar cel. Hij heeft 8 jaar in de gevangenis van Manila gezeten. Nu zit hij hier en heeft nog maar 12 jaar te gaan. Tijdens ons gesprek kwam een Filipijnse jongedame in een tennisrokje aangefietst. Ze was op vakantie in eigen land en kwam al een paar dagen langs om met de jongens te gaan tennissen. Mooi toch ?
Ben je van plan om langs te gaan, kom dan vooral niet met lege handen aan. Koop vooraf wat lekkers en een paar pakjes sigaretten. Hier zijn ze erg blij mee want ze hebben zelf geen geld voor dit soort dingen. Met het werken op de boerderij verdienen ze eten voor de week maar dit is niets bijzonders. Als vrouw is het daarnaast gepast om je een beetje bedekt te kleden. Er zullen ook gevangenen zijn die je een rondleiding geven binnen het gebied en aan het einde om wat geld vragen. Kom dus niet met een lege portemonnee maar zorg dat je wat briefjes van 100 Pesos bij je hebt. Je kunt ook allemaal spulletjes die ze zelf gemaakt hebben kopen. Probeer niet te veel in discussie met ze te gaan. Ze probeerden te achterhalen hoeveel straf ze zouden hebben gekregen in Nederland. Jason stelde Angelica de vraag wat zij nu vond van het feit dat hij die dubbele moord had gepleegd. Op dat moment moet je even slikken en een tactisch antwoord geven. Ik bedoel: je zit wel tussen 300 moordenaars 😉
Visit a prison without walls in the Philippines
In Puerto Princesa on the island of Palawan (Philippines) there is the special Iwahig prison. This prison is unique because there are no walls around it. Anyone can just run away. The prison and the land around it have an area that is about twice as big as Paris and almost 3000 prisoners work and live together as if they were in a big village. Angelica and I could just walk into this prison and see what it’s like to work and live here. There is always a prisoner who can tell you something about his life.
When you commit a major crime such as murder in the Philippines, you will probably end up in prison in the capital Manila in the first years. There you live with 300 prisoners in a cell of 150 m2. Someone can sleep for a few hours. Then he is awakened so that another person can lie down. After a few years you have behaved well, you have a chance of a transfer to the Iwahig prison in Palawan. Here they work with three departments; maximum, medium and minimum. Which department you are in depends on your behavior and how many years you still have to stay.
Each department has a different form of freedom within the prison. The medium and minimum prisoners are not locked up and work on the rice fields within the prison for a few days. In their free time they are actually free to do what they want within the territory of Iwahig. The prison just looks like a quiet village with an incredibly beautiful environment. The prisoners do not run away because they will not get far. When they get caught, they get extra years in prison and have to go back to the prison in Manila. This is also the reason that there are almost no incidents of violence or theft. People are happy with the freedom they have and do not want to risk this.
You hear the stories that are often very poignant and although most men look pretty rough, they are actually very cute. They really like it that you come along. They enjoy learning your important life lessons about the value of family and that people can actually change. They are crazy about dancing, rapping and singing so you can certainly count on a performance.
Jason is sentenced to prison for 23 years. He killed the two murderers of his father, mother and sister who were standing in front oftheir door one evening. Against his advice, his father opened the door. He was murdered with two gunshots. Then the two robbers rushed in and emptied their guns on the rest of the family. Jason was taken off to hospital severely wounded. Miraculously, he survived this multiple murder. Years later he saw the robbers walking around in his village. Unpunished. The police didn’t do anything. Every time he came across them, the two laughed at him. He decided to take revenge. One day he bought a gun and shot the two robbers. Then he went to the police station, told what he had done and was immediately arrested. He was sentenced to prison for 23. He spent 8 years in Manila prison. Now he is here and has only 12 years more to go. During our conversation, a young Filipina lady stopped by in a short tennis skirt. She was on holiday in her own country and came along for a few days to play tennis with the boys.
If you intend to visit this place, do not approach empty-handed. Buy some goodies and a few packs of cigarettes in advance. They are very happy with this because they have no money to buy those things themselves. With working on the farm they earn food for the week but this is nothing special. As a woman, it is also appropriate to dress a bit covered. There will also be prisoners who give you a tour of the area and ask for some money at the end. So do not come with an empty wallet but make sure you have some 100 Pesos notes with you. You can also buy all the things they have made themselves. Do not try to argue with them too much. They try to find out how much punishment they would have received in the Netherlands. Jason asked Angelica aabout her thoughts that he had committed that double murder. At that moment you have to swallow and give a tactical answer. I mean: you’re among 300 murderers;)
Wil je eens een echte aparte bar bezoeken of ben je een fan van de kaskrakers Alien of Predator, kijk dan eens naar deze bar. Het is tegelijkertijd griezelig en cool. Je moet deze plek eigenlijk gewoon eens zelf zien. De bar is heel speciaal ingericht en we hadden het gevoel alsof we in de buik van moeder-Alien zaten te drinken. Ik bezocht deze bar met mijn mooie nichtje Verena in Gruyères en we waren allebei overweldigd door de creatie van de kunstenaar Hansrudi Giger: de ontwerper van de microfoonstandaard van Jonathan Davis, frontman van metalband Korn maar ook de ontwerper van de buitenaardse wezens in de kaskrakerserie Aliens uit de jaren ´80.
Stap gewoon naar binnen en je mond valt open van verbazing. Het is alsof je een filmset binnen stapt. H.R. Giger ontwierp de bar op een manier die de 400 jaar oude gotische architectuur vertegenwoordigt. Hij versterkt het spelonkachtige effect met dramatische skeletbogen die over het plafond zwaaien. Onder deze benige gewelven staan schelpachtige stoelen met een hoge rugleuning. Ze waren oorspronkelijk ontworpen voor de Harkonnen-troon voor de Dune-film die nooit is gemaakt. Wat een spannend gevoel om te mogen kruipen in een van deze ruggengraatstoelen bij de ronde ramen, en het gevoel te hebben dat je word opgeslokt door een intergalactisch beest.
Tip:
De Gigerbar is enorm populair bij toeristen, dus probeer lunchtijd en andere spitsuren te vermijden. Het kan zijn dat je even moet wachten om plaats te nemen aan de tafel van je voorkeur. We hebben ons best gedaan om wat foto’s te maken, maar het was erg moeilijk om ze vast te leggen met al die bezoekers in de buurt. De Gruyères Giger-bar is eigenlijk de vierde bar die ooit is gebouwd. Dit is de enige bar die nog open is. Zoals je kunt zien op het menubord, serveert Bar HR Giger drankjes en kleine snacks, inclusief thema-items. Verena bestelde een Alien-koffie, het visueel meest interessante gerecht dat op een houten dienblad met kleine schuimgebakjes en honingkruidenlikeur wordt geserveerd. Ik bestelde een Giger Mojito. Bezoek trouwens ook eens haar website Derde Etage .
Als je de Alien-serie uit de jaren tachtig hebt gezien herken je misschien wel de klauwen van het beest. Klauwen die mensen uit elkaar trokken waarbij het bloed in het rond spoot. Vergeet ook de dubbele kakenrij van het beest niet ! De impact van Alien leverde de Zwitserse kunstenaar in 1980 een Academy Award op voor de beste prestatie in visuele effecten. Het Oscar-beeld is te zien onder een van de oude trappen in het museum. Dus: eerst even een lekker drankje doen in de Giger-bar. Daarna even het Giger-museum in en tot slot in één van de restaurantjes genieten van een typische Gruyère raclette. Een geurend kaasje wat nog lang in je neus zal blijven hangen. Yummiee ! GPS: 46.584251821900054, 7.082280455600975
Abandoned since 1999 and falling into disrepair, the Chemiewerk Rüdersdorf resembles a post-apocalyptic world, just outside of Berlin.After a short walk along the railway track over the riverbridge we were not prepared for the sheer vastness of this abandoned place, it loomed before us surrounded in razor-sharp wire, like something out of a zombie movie.
The history of the factory dates back to 1899 starting its life with “CO Wegener” a company which built a cement plant at this location. This was a strategic choice given that the industrial processing of quicklime and cement was carried out in the nearby Rüdersdorf. During World War II the site was then used by the Nazis for the production of synthetic bauxite used in the process of aircraft production. Germany was almost entirely dependent on Hungary and Yugoslavia for bauxite during the war and the British attempted to stop the bauxite trade by sending undercover agents in, however, this did not go to plan. As with many buildings in East Berlin, the Soviets dismantled the plant after the war, then in 1950, it was used to make animal feed and other farming materials.
There are several buildings to explore and this at site you cab climb to dizzying new heights. If you suffer from Vertigo or a fear of heights then this might not be the location for you. Climbing up the exposed concrete stairways to the top of the eight-story-high silo tanks is not for the faint-hearted – especially when there are large holes in the floor that would have you fall straight through to the bottom (not to mention the gap between the stairs and the floor that you have to jump over).
The roofing is quite unstable so I would not recommend walking on it, but if you fancy making across this rickety bridge then be my guest. Just remember if you are on German health insurance you most likely will not be covered…
Items are left in disarray as if there was a swift evacuation, chemical bottles fill rooms and meticulously handwritten documents are scattered throughout the ruins. The factory has been used for several movies including ‘Enemy at the Gates’ and ‘The Monuments Men’. I can see why – the beauty and epic presence of these buildings is nothing short of cinematic.
Plans to make something out of the location were rejected, and the thick reinforced concrete and enormous contaminated sites put many companies off furthering these proposals. Now it is just left to nature and the outcasts of society. As with any urban exploration, I urge you to not destroy or vandalise anything, it ruins the experience for others and often makes these places more off limits then they already are due to security. Remeber our credo: take nothing but pictures and leave nothing but footsteps.
GPS: 52.4808939, 13.7991168
Disclaimer: I never claimed that I visited this place. Nor did I advise or force anyone to visit this place. Entering such buildings is prohibited and can be punished with high fines or in some countries you may be fined with a prison sentence.
Vanuit Brussel vlogen we met Brussels Airlines naar ons geliefde continent Afrika. Na Egypte 🇪🇬,Tunesië 🇹🇳, Marokko 🇲🇦, Gambia 🇬🇲, Kenia 🇰🇪, Namibië 🇳🇦, Zimbabwe 🇿🇼, zuid-Afrika 🇿🇦 en Zambia 🇿🇲 waren nu Uganda 🇺🇬 en Rwanda 🇷🇼 aan de beurt.
Na 8,5 uur vliegen landden we voor een tussenstop op de luchthaven van Kigali, Rwanda 🇷🇼, waar we even bijtankten. Daarna vlogen we terug en binnen 40 minuten landden we op Entebbe, Uganda 🇺🇬.
Naast ons in het vliegtuig zat een 29-jarige Ugandese jongen die een half jaar ‘statistieken’ had gestudeerd in Italië. Hij verwonderde zich dat hij op zijn appartement altijd bier in zijn koelkast had. Thuis in Uganda dronk hij nooit bier maar onder de maatschappelijke druk van zijn mede-studenten deed hij toch maar mee. Ook de openbare vrijpartijen tussen man-vrouw, man-man en vrouw-vrouw konden er bij hem maar moeilijk in. Hij accepteerde het wel maar in zijn thuisland was dit not done. Hij had een fantastische tijd in Europa gehad maar zijn ogen waren ook open gegaan. ‘Afrikanen kunnen moeilijk slagen in Europa’, zei hij. ‘De prestatiedruk ligt zo hoog dat dit voor de meeste Afrikanen een struikelblok zou worden’. Wij merken dat hier ook. Hier in Afrika gaat alles op de Afrikaanse manier: lekker rustig aan en niemand maakt zich druk. Planning staat niet hoog aangeschreven maar flexibiliteit en vindingrijkheid daarentegen weer wel.
Zo kwam ik vroeger in Kenia een visser tegen die van de spaken van een fiets vlijmscherpe pijlen had gemaakt en deze met een zelf gemaakte kruisboog in zee afschoot om vissen te vangen. Van het blad van een kettingzaag had hij een machete gemaakt waarmee hij de vis doodde en fileerde. Van een groot boomblad maakte hij een bord en vanaf dat bord aten we onze heerlijke verse vis. En dan échte verse vis. Niet het begrip ‘vers’ zoals wij in het westen hanteren: zalm uit Alaska wordt ingevroren, naar China getransporteerd, ontdooid, ontgraten, ingevroren en weer naar de VS gestuurd waar de Amerikanen het twee maanden later bij de Wallmart kopen in een verpakking waar nog altijd ‘vers’ op staat.
Lakeshore B&B
Voor 45€ per nacht sliepen we in een knusse B&B. Onze kamer was eenvoudig maar schoon. Tevens konden we hier eten en drinken.
Entree.Ontbijt.Uitzicht op Lake Victoria vanaf het balkon. Eenvoudig maar schoon.Tuin met prachtige bloemen.Kipspiesjes.
Lake Victoria Entebbe beach🏝️
Vanaf het balkon hadden we uitzicht op het tweede grootste zoetwatermeer van de wereld: Lake Victoria, even groot als België en Nederland samen. Interessant wiki-weetje: in het Victoriameer vindt men ca. 2.500 verschillende vissoorten, terwijl er in heel Europa bijvoorbeeld slechts 200 soorten zoetwatervissen zijn. Tevens voedt het meer de witte Nijl die vervolgens over gaat in de Nijl, ‘s werelds tweede grootste rivier (op de Amazone na)
Ook in Uganda heb je van die yoga sprieten.Strandstoelen maken ze van afgedankte autobanden. Beachbar.De weg van onze B&B naar het strand.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
In 1938 richtte Jan de Groot senior (10-10-1911 tot 23-1-1978) samen met zijn vrouw Marie de Groot-van Gaal (3-4-1910 tot 29-5-1997) Banketbakkerij Jan de Groot op waar hij de Bossche bol tot een groot succes heeft gemaakt. Generaties later zorgt een team van 50 enthousiaste medewerkers ervoor dat ze nog altijd de lekkerste Bossche bollen maken.
‘Zoete Lieve Gerritje’
Het is de eerste zin van een oud liedje, dat vooral als kinderliedje bekend staat. Onderzoekers zijn erachter gekomen dat het al in 1854 werd gezongen – als drinkeliedje – bijvoorbeeld door matrozen. Zoete lieve Gerritje zou volgens de overlevering een moordenaar zijn die ter dood werd veroordeeld in Den Bosch (en voordat hij werd opgehangen mocht hij nog één borreltje drinken). Hier op de Lepelstraat waar we nu stonden staat een standbeeld van zoete lieve Gerritje als vrolijk boerinnetje.
Binnendieze
De Binnendieze is het eeuwenoude stelsel van waterlopen en grachten binnen de stadsmuren. Jammer dat het nu geen zomer was want dan hadden we met een open boot langs de stadswallen kunnen varen richting de binnenstad waar de rivieren de Aa en Dommel samen komen.
De Moriaan
De Moriaan is het oudste bakstenen woonhuis van Nederland en dateert uit 1220.
Stadhuis
Hoewel het huidige uiterlijk grotendeels uit 1670 dateert, zetelt het stadsbestuur al sinds 1366 op deze plek. Het gebouw is ontstaan uit drie samengevoegde middeleeuwse woonhuizen. Momenteel wordt het alleen maar gebruikt voor huwelijken.
Puthuis
In de 15e eeuw werd op deze plek een openbare waterput aangelegd. Om het drinkwater te beschermen tegen vervuiling, werd er in de 16e eeuw een huisje overheen gebouwd. Het huisje wat we nu zagen is acht jaar geleden gerenoveerd.
Jeroen Bosch standbeeld
Jeroen Bosch heette eigenlijk Jeroen van Aken, maar noemde zichzelf als schilder Jeroen Bosch. Hij woonde en werkte zijn hele leven in ’s-Hertogenbosch. Dit was ten tijde van de middeleeuwen een rijke stad, wat niet alleen handelslieden, maar ook kunstenaars aantrok.
Huis van Bosch (Jheronimus Bosch)
In 1462 kocht schilder Anthonis van Aken, de vader van Jheronimus van Aken, alias ‘Bosch’ dit huis dat daarna gedurende enkele decennia als schildersatelier diende. Jheronimus heeft hier zijn jeugdjaren doorgebracht en het is aannemelijk dat hij hier, in het atelier van zijn vader, zijn schildersopleiding kreeg. Jeroen zou zich omdraaien in zijn graf als hij zou weten dat naast zijn huis een winkel lag met producten die werden gekocht door vrouwen die hun aankoop liever IN hun prutje duwden dan ernaast.
1922.
Dieske en Minnepaar
Dit “Bossche Manneke Pis” is volgens de legende een jongetje uit de 15e eeuw. Terwijl Dieske in de Binnendieze plaste, zag hij vijandelijke Geldersen in het riet sluipen en sloeg alarm, waardoor de stad werd gered. Hetminnepaarendenar staan aan de voet van de fontein. Het ontwerp is gebaseerd op een 15e-eeuwse prent
Waterpoort
Bij het Herman Moerkerkplein zagen we de fundamenten en een gereconstrueerd segment van de 13e-eeuwse waterpoort te zien. Dit was onderdeel van de eerste stadsomwalling van Den Bosch in 1225.
Knillispoort
Het is geen echte stadspoort maar een voormalig koetshuis uit 1916 dat al decennia dienst doet als ontmoetingsplek voor maatschappelijk betrokken Bosschenaren.
Zwanenbroedershuis
Het Zwanenbroedershuis in ‘s-Hertogenbosch is het historische hoofdkwartier van de Illustere Lieve Vrouwe Broederschap, opgericht in 1318. De leden worden ‘Zwanenbroeders’ genoemd vanwege een traditie uit 1384, waarbij een zwaan als feestmaal werd gegeten. Vandaag de dag is het lidmaatschap een exclusieve eretitel, vaak voor leden van het Koninklijk Huis, zoals koning Willem-Alexander en prinses Beatrix.
Sint Janskathedraal
We liepen rond 11:00 de kathedraal binnen en werden verwelkomd door een overijverige gids die meteen los ging. Hij vertelde dat de Sint-Janskathedraal in ‘s-Hertogenbosch een imposant meesterwerk van de Brabantse gotiek was en een van de belangrijkste topmonumenten van Nederland. Met haar 73 meter hoge toren, rijke luchtbogen en gedetailleerde beeldhouwwerk was de toren best een klim waard zo verzekerde de grijsaard maar we bedankten hartelijk voor de eer. Na een half uur vonden we het genoeg. De beste man sprak met consumptie en vooral Angelica had het moeten ontgelden want ze zat helemaal onder. Toen de gids even werd afgeleid door een andere gast slopen we stiekem langs de slanke pijlers en onder de hoge gewelven door naar de uitgang en na een laatste blik geworpen te hebben op een prachtig glas-in-lood raam verlieten we de kathedraal en hoorden de kerkdeur achter ons dicht slaan.
Café Tijl Uilenspiegel
Leuk terrasje, vriendelijk personeel en een heerlijke Bossche bol gegeten. Binnen is het erg knus en doet het naam van deze schavuit eer aan.
Bouwstijl binnenstad
We liepen vanuit het station over de Stationsweg via de Wilhelminabrug over de Dommel richting de Visstraat en aan het eind sloegen we rechts af de Hooge Steenweg op die ons naar de Markt leidde. In principe zouden we dus vanaf spoor 2 binnen 10 minuten aan het bier kunnen zitten maar dat deden we niet. We gingen voor de bouwkunst.
De Stationsstraat en de Visstraat vormden voor ons een mooie entree van ‘s-Hertogenbosch. De Stationsstraat typeert zich door 19e-eeuwse herenhuizen en de Visstraat is wat kleinschaliger en historischer. Hier staan smalle binnenstadspanden met diverse geveltypen zoals de 17e-eeuwse trapgevel van het pand aan de Visstraat 6. Wat ons opviel was dat veel panden nog historische namen dragen zoals De Roggebloem.
Wijk Uilenburg
We liepen door de wijk Uilenburg en vonden dit toch een van de meest sfeervolle wijken van ’s-Hertogenbosch. Ooit was dit het plekje voor handelaren en nog steeds heeft de buurt de charme van destijds met de prachtig gerenoveerde gebouwen en historische smalle steegjes.
Tramkade
We parkeerden voor de Tramkade, met z’n roestige silo’s en graffiti als street-art-sprookjes, lijkt het op een vergeten scène uit een cyberpunkfilm. De industriële omgeving vol creatieve hotspots geeft het zeer zeker een stoer contrast. Het leek ons leuk om hier in de zomer terug te komen en een woonbootje te huren op het kabbelende water.
Bolwoningen
De in 1984 gebouwde bolwoningen hebben een zelfdragende buitenwand, bestaande uit een door DSM ontwikkeld bouwmateriaal (Polymeren) Glasvezel Versterkt Cement (P)GVC.
De bolwoningen die even buiten ‘s-Hertogenbosch zijn geplaatst zijn bestemd voor één- en tweepersoons huishoudens zonder kinderen. Het model heeft een ruime binnendoorsnede van 5,5 meter en bij een inhoud van 124 m³ bieden de “Bossche Bollen” een totale vloeroppervlakte van 55m². Veel te klein voor ons want zo groot is onze woonkamer alleen al 😂.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Ik dacht dat clowns waren uitgestorven en alleen nog maar in circussen te zien waren. Maar warempel, hier in de VS lopen er nog genoeg rond. Gewoon los op straat. Zónder begeleiding. Hij stond bij een verkeerslicht in een té strak Rocky Balboa broekje voetbewegingen te maken zoals alléén Muhammad Ali dat kon. De beste kerel zou zich omdraaien in zijn graf als hij deze slechte imitatie had gezien. In zijn handen had hij een bord waarop stond dat je 20% korting kreeg bij de plaatselijke boksschool in Naples. Met zijn 300.000 inwoners natuurlijk concurrentiegevoelig. Hij danste er op los. Toen ik 7 uur later terug kwam van de Everglades stond hij er nog. Weliswaar wat minder fanatiek als vanmorgen maar hij bewoog nog.
Dom volk of ?
De verkeerslichten hebben hier trouwens een beschrijving boven de drukknop. Daar staat voor de voetgangers beschreven wat ze moeten doen bij het oversteken van een zebrapad. In dit land mag je als individu niet meer zelf nadenken. Alles wordt 86 keer voorgekauwd. Je hoeft alleen maar te slikken. Bij de koffieautomaat hangt een bordje dat de koffie heet is. Bij ieder af-of opstapje staat “watch your step”. Op de wc’s van restaurants hangen bordjes dat personeel hun handen moet wassen. Bij een trap staat dat je de leuning moet vasthouden. Langs de weg staan ontelbare borden. Er staat niet alleen geschreven wat je níet mag doen maar zelfs wat je wél mag doen zoals: ”you can turn right here”. “Jezus, dacht ik nog, ik mag hier zomaar naar rechts”. Ik kan nog uren doorgaan. In Amerika stopt men met denken. Natuurlijk heeft de “I sue you”-cultuur hier ook schuld aan.Ik kan me nog herinneren dat iemand 26 miljoen dollar smartegeld kreeg omdat ze haar net gewassen hond wilde drogen in de magnetron. Na twee minuten was het arme beestje dood. Ze had hem net een week. Het stond niet in de beschrijving van het apparaat. Of dit een vooropgezet plan was zullen we nooit te weten komen. Madam is inmiddels miljonair en heeft een nieuw hondje. Enfin, even wennen voor mij. Maar dit zijn nu dingetjes waarom wij de meeste Amerikanen voor dom verslijten. Ze werken daarbij harder als een os. Tien uur per dag voor vadertje staat. Iedere morgen zingen ze collectief het volkslied met hun rechterhand op de borst en moedigen elkaar aan om er een fantastische workday van te maken.
En dan zijn ze al vanaf 05:00u onderweg met de auto. 07:00u beginnen. Een uur onbetaalde pauze en om 17:30u terug in hun Ram Van. 19:30u begint dan quality time. Vijf dagen per week beste mensen. Een heel jaar lang. Behalve dan de weekenden en de 12 verlofdagen. Straatwerkers zie je ook nauwelijks bewegen. Alles wordt gedaan door machines. Ooit een bouwvakker gezien van 130 kg ? Bij ons zijn dat afgetrainde knapen. Daar mag je als vrouw naar kijken. Hier hebben de bouwvakkers de knopen van hun veters aan de binnenzijde van hun schoen i.p.v aan de bovenzijde van hun schoen. Gewoon vanwege het feit dat ze in de zithouding niet aan hun veters komen.
Als ze twee kruiwagens specie nodig hebben bestellen ze nog een cementwagen. Ongelooflijk. De productiviteit van de gemiddelde Amerikaan is ver beneden het Nederlands gemiddelde. Wij werken superefficiënt. Amerikanen niet. Die doen alles drie keer opnieuw. Weinig zelfkritiek. Gewoon doen wat de baas zegt. En aan het einde van de dag komen we bij elkaar en slaan mekaar op de borst en schreeuwen “woeha” en daarna gaan we tevreden naar huis 😂. Héérlijk volk. Om vanaf een terrasje naar te kijken. Overigens bevestigen uitzonderingen de regel: gisteren had ik een leuk gesprek met een Amerikaan uit Tampa, Jonathan. Hele intelligente, leuke gast. Anti-Trump. Héél belangrijk voor mij. Trumpstemmers kijk ik nog niet eens aan. Low-lives. Het zou deze mensen eens goed doen om ook eens te gaan reizen zodat ze van hun tunnelvisie afkomen en hun intellectuele kompas eens kunnen bijstellen.
Everglades National Park
Ik draaf door: ik vergeet bijna te vertellen dat ik vandaag één van mijn mooiste foto’s ooit heb gemaakt. De Everglades heeft een heel groot off-road wegennetwerk. Hier is echter geen 3G bereik. De wegen liggen vol met platgereden sprinkhanen. Ik heb nog nooit echt een sprinkhaan voor mijn lens gehad. Ik wilde hem liggend op mijn buik shooten omdat ik de vier diagonalen die ik zag goed wilde terug zien in mijn foto. Probleem is dan wel dat mijn kleding vies zou worden. Ik heb er ongeveer 80 (!) gemaakt waarvan er maar vier goed zijn gelukt 🙈. Op het moment dat ik afdrukte ging hij rechtop zitten en keek recht in mijn lens. Geweldig gewoon 😍.
Moeras
De Everglades is een enorm groot moeraslandschap dat vrijwel het hele zuidelijke deel van de staat Florida bedekt. Het Everglades National Park is slechts een deel van het hele natuurgebied. Het ecologisch systeem van de Everglades is complex en van onschatbare waarde voor het hele zuidelijke deel van Florida. Zodra je het gebied vanuit noordelijke richting binnenrijdt zie je de zogenaamde wetlands langs de weg liggen. Grasland met een laagje water dat varieert van enkele centimeters tot ongeveer een halve meter diepte. Je moet je het als volgt voorstellen: overal waar je kijkt zie je drassig land met veel grassen en palmbomen. Af en toe kom je bij een klein dorpje met een hele leuke naam zoals Miccosukee, Chocoloskee of Ochopee.
Kleinste postkantoor ter wereld
In dat laatste dorpje stond trouwens het kleinste postkantoor van de VS. Misschien wel van de wereld. De meneer die dienst had zat in een hokje zo groot als twee Dixie-toiletten. Geweldig haha. In het begin (Miami-zijde) is het vrij saai maar als je naar het westen rijd wordt het indrukwekkender. Er is meer bebossing en de natuur wordt ruiger. Je zit dan in het Mangrove-en Cypressengebied. Het aantal alligators neemt ook toe. Uitstappen mag maar de bordjes langs de weg zeggen dat er je goed moet uitkijken voor Gators. Ze vreten je zo op langs de weg.
Hier boekte ik een airboatride. Omdat het water zo ondiep is kun je geen buitenboordmotor gebruiken. Achter op de boot hebben ze een joekel van een propeller gebouwd. Die maakt een dermate tering lawaai dat je oorkappen op moet zetten. Naast me zat een jong Chinees stel. Ze hadden gehoord van de vele muggen hier dus hadden ze een flesje Deet gekocht. Alleen was hen het gebruik van Deet niet bekend want ze stond die hele bus Deet om zich heen in de lucht leeg te spuiten. Ik zei:” schattebout, dat moet je op je huid spuiten. Niet in de lucht”. Te laat. De bus was leeg. Sucht. Hier houd ik nu van. De boot maakte vaker een laffe 180 graden spin. De kapitein achter het stuur gilde zelf het hardst 😂. Ach, Amerikanen. Ze komen nooit de grens over dus alles wat ze hier doen bestaat nergens anders op de wereld. Lekker in hun waarde laten. Aan het einde van de tour stond hij er op dat we zijn naam vernoemden op Tripadvisor 😂. De komende twee dagen mag ik door dit mooie gebied heen rijden 🚗. ‘s Avonds zat ik aan de bar naast een Amerikaans stel. Ze hadden net hun baby gekregen. Een spiksplinternieuwe. Ik vroeg of ze nóg ene wilden. De kersverse moeder in kwestie gebaarde al bierwegslikkend: “nee !”. Ze had tijdens de bevalling zoveel pijn gehad dat het voor haar niet meer hoefde. Pappalief knikte instemmend. Hij was het helemaal met haar eens. Hij was de gehele geboorte aanwezig geweest en het had ook bij hem zijn sporen nagelaten. Zelf was ik destijds uiteraard ook aanwezig bij de geboorte van mijn dochter Ymàra. Een hele mooie indrukwekkende gebeurtenis die hele bevalling. Op het puntje van mijn tenen stond ik te kijken naar wat er te gebeuren stond. Vaders die dit ook hebben meegemaakt kunnen het misschien bevestigen. Het lijkt alsof je favoriete kroeg afbrandt. Maar mijn kind wat ik daarna in mijn handen hield was één van mijn mooiste ervaringen ooit. Vandaag heb ik wederom mooie dagtochten gemaakt door de Everglades. Het Cypressenbos is een mooi gedeelte hiervan. Hier kun je een boardwalk maken dwars door de mangroves.
Skunk Ape
Ik kwam bij de Skunk Ape uit. Dit is een soort vieze aap zoals de Yeti of de Big Foot die hier de moerassen onveilig hoort te maken. Een soort swamp-monster waar je als kind aan dacht voordat je naar bed ging. Skunk Ape is een officieel research center beheerd door een koekwaus. Van de regering krijgt hij per jaar 30.000$ subsidie (read my lips) om onderzoek te doen naar het bestaan van Skunk Ape. Dave Shealy is de Jane Goodall van de Florida Everglades en heeft zijn hele leven lang een stinkende aap bestudeerd. Shealy voert studies uit, onderzoekt rapporten over waarnemingen en brengt het ongrijpbare wezen van de Everglades tot leven. Shealy is zich ervan bewust dat de Skunk Ape – net als zijn vermeende verre verwant, Big Foot, door velen als een verzinsel van verbeelding wordt beschouwd. De National Park Service van de Verenigde Staten verwijst zelfs naar het schepsel als niets meer dan een “lokale mythe.” Ondanks het gebrek aan serieuze aandacht die aan zijn zaak wordt besteed, benadrukt Shealy dat er momenteel 7-9 Skunk Apes in de Everglades wonen en hij heeft zich onvermoeibaar ingezet om hun bestaan te documenteren. De Skunk Ape is trouwens nog nooit gezien. Als we dit soort mensen in Nederland zouden hebben zaten ze ergens drie hoog in een verpleeghuis.
Achterin zijn zaak staan allemaal kooien met papegaaien en terraria met dikke wurgslangen. Die vent is een creep. Hij kan wel lekker vertellen. Dat dan weer wel. Hier houden Amerikanen van: helden en bullshit.
Schildpad
Ik ging off-road. Dit zijn toch altijd de leukste plekjes om met een autootje te rijden. Ik reed door allemaal kleine dorpjes ver verwijderd van de grote steden als Naples en Miami. Dit zijn dorpjes met misschien 200 inwoners of zo. Maar wel met een eigen gemeentehuisje en kerk. De plaatselijke supermarkt had alleen pingping-maaltijden. Géén verse groenten of fruit. Alleen blikvoer. Even verderop zag ik iets op de weg kruipen. Linksen rechts zoefde het verkeer langs hem door. Ik besloot te stoppen. Midden op de weg zat een joekel van een schildpad. Lelijk dat ie was !! Maar ik vond hem zielig. Ik maande het verkeer om te stoppen en begeleidde hem naar de berm. Daar kon hij lekker verder met het zoeken naar een vrouwtje. Het paringsseizoen komt er aan. Hij moet voort maken want erg snel zijn ze niet.
Florida is zes keer zo groot als Nederland maar heeft ongeveer evenveel inwoners als wij hebben. Vandaag ben ik naar het Kennedy Space Center geweest. Dit is de lanceerbasis en een ruimtevaartindustriecomplex van NASA bij Cape Canaveral op Merritt Island in Florida. Het eilandje is zo groot als Flevoland. Vanaf deze lanceerbasis werden in het verleden de Apollo-vluchten voorbereid. Ook werden er de spaceshuttles gelanceerd.
Volkslied
Om 09:00u klonk eerst het volkslied en alle Amerikanen zongen met hun rechterhand op hun linkerborst en het schuim op hun bovenlip alsof het hun laatste liedje was. Ik neuriede heel zachtjes en stiekem het ‘Limburg mijn vaderland’. Verder dan het eerste couplet kwam ik echter niet. Wij Nederlanders hebben het denk ik niet zo nodig omiedere dag die verbintenis aan te gaan met onze regering. De gemiddeld Amerikaan (gelukkig niet alle) heeft sturing nodig. Iedere dag willen ze horen dat ze in het beste land ter wereld wonen. En dat ze het beste volk op aarde zijn. Daarbij vinden ze het ook nog eens geruststellend dat God of zijn zoon over hen waakt. Stel je zou hier eens de stekker uit trekken dan wordt het één groot fiasco.
Duur
De toegangsprijs is niet mis. 57$ entree en 25$ voor een additionele tour. Samen toch een dikke 70€. En daar sta je dan als Amerikaan met twee koters. Even een dagje weg. Daar komt nog bij: viermaal een 300 gram NASA-burgertje met een diet-coke. Inclusief vier NASA T-shirts en bijpassende baseballpetjes én een stoere pluche Space-knuffel voor de twee blagen. Kom je afgerond uit op 500€. Gelukkig hebben de Amerikanen maar twaalf dagen vrij per jaar en kunnen ze dit soort uitjes niet vaak doen 😜. Dat scheelt dan wel weer. En met 50-60 uur per week werken kijken ze niet op een Dollartje 😂✌🏻. Ik schrijf dit met een knipoog natuurlijk. Ik wil de Amerikanen niet voor de kop stoten maar in godsnaam: waarom 60 uur per week voor een bedrijf werken als het ook nog niet eens je eigen bedrijf is ?
Rondtour
Ik ga niet graag met een rondtour mee. Ik wil altijd een escape hebben als het me de kont uit hangt. Daarbij kan ik moeilijk naar gidsen luisteren. Ze zijn me heel snel kwijt. Maar vandaag kon ik niet anders. Ik stond in de rij. Voor me stond een jonge meid. Op haar revers had ze een naamplaatje vast gespeld: Jessica Horni, senior staff. Arme meid. Je zult zo maar heten. Het grietje was nog geen twintig jaar oud. Het enige wat ze hoefde te doen was het kettinkje van de afzetting los te maken als de tourbus er aan kwam. Zodoende hoefden we er niet overheen te springen om bij de bus te komen. Ze maande eerst iedereen tot stilte en riep toen dat we pas mochten instappen als de bus stil stond. Ach gut. Ik had te doen met de tourguide Ernie. Een man van 55-60. Waarschijnlijk voor de 1000 keer vertelde hij zijn verhaal met dito grapjes. Ze kwamen niet echt aan. Tenminste, er werd niet veel gelachen. Ik krijg dan altijd een gevoel van plaatsvervangende schaamte. Als iemand een grapje verteld gevolgd door een korte stilte die eigenlijk bedoeld is om deze in te vullen met het gelach van de mensen. En dan wordt er niet gelachen. Desalniettemin was de tour interessant. Ik werk al 26 jaar in de techniek dus ik kijk toch wat anders naar deze raketjes dan iemand die niet in de techniek werkt. Naast me stond een Amerikaanse automonteur. Die bekijkt het natuurlijk weer vanuit zijn professie. Dan denk ik na over een aantal kwesties zoals:
Hoe krijg je een 3,5 miljoen kg wegende Saturnus raket in 2,5 minuut de ruimte in ? Antwoord: met vijf F1 motoren die samen 2 miljoen liter kerosine verbruiken. In de ruimte is géén zuurstof. Dus hoe onderhoud je het verbrandingsproces ? Ik bedoel: hier heb je zuurstof voor nodig. Antwoord: je neemt de zuurstof mee. Van nature is zuurstof gasvormig. Dan zou je wel een hele grote tank moeten meenemen. Maar dan comprimeer je de zuurstof tot 200 bar zodat hij vloeibaar wordt. Allemaal dit soort vragen schieten door mijn hoofd en al snel zoek ik naar antwoorden. Dit is gewoon smullen.
Apollo project
Op 25 mei 1961 kondigde president John F. Kennedy het Apollo project aan met de woorden: “dit land moet zich verplichten om de mens nog voor het einde van dit decennium op de maan te laten landen en hem weer veilig naar aarde te brengen”. In een hoekje stond een bejaarde man. Hij is nog altijd beroemd. Hij was één van de wetenschappers van dit 20 miljard dollar kostende project dat maar één doel had: de Russen te overtreffen in de ruimtevaart. Uiteindelijk hebben maar 12 mensen ooit op de maan mogen lopen.Na hier urenlang te hebben besteed stapte ik in mijn huurauto en reed ik naar Naples, Everglades.
Al heel vroeg vertrokken we met een bootje om de Phi Phi-eilanden te bezoeken. In het hotel was een groepje meiden bezig met yoga. Ik begrijp nog altijd niet wat men leuk vindt aan yoga. Eind jaren ‘90 kwam de yoga pas écht in opmars. Deze Indiase traditie speelt al sinds duizenden jaren blijkt uit een nieuwe studie van oude geschriften in het Sanskriet. Oorspronkelijk was dit in de Indiase cultuur een straf voor vrouwen die de lippen maar niet op elkaar konden houden. Vrij vertaald betekent Yoga dan ook:”kalme vrouw”. Grappig om te lezen dat mannen vroeger ook al last hadden van dat oeverloze getetter. Voor straf moesten ze niet alleen zwijgen maar ze moesten ook eerst hun schoenen uit trekken. Die schoenen werden vervolgens in een hoekje geplaatst. De vrouw werd vervolgens in een voor mannen onmogelijke positie geknoopt zodat ze alleen naar háár schoenen en niet naar die van anderen kon kijken. Dat scheen duizenden jaren geleden te werken om de vrouw te laten zwijgen.Op vandaag worden Yoga-lessen gegeven onder het mom: breng geest en lichaam in balans. Je reinste bull-shit dus. Maar goed, ik moet kappen, ik krijg al van Angelica de opmerking waarom ik zo vrouwonvriendelijk ben vandaag. Ik ga er overigens wel van uit dat dit met een knipoog gelezen wordt. Het positieve aan de yoga: toch alweer 13 meiden om 07:00u uit de veren om oefeningen te doen. Een wonder !
De Phi Phi-eilanden bestaan uit het hoofdeiland Phi Phi Don en nog vier andere eilandjes. Hier is géén gemotoriseerd verkeer met uitzondering van het caddy-wagentje van de eerste hulp post. Daarnaast hebben een aantal mensen een vergunning om met een brommertje te mogen rijden zoals de vuilnisbrommer. Met een gemonteerde zijspan haalt de goede man de zakken vuilnis op. Voor de rest doet iedereen zijn dingetje te voet. Bagage en handelswaar wordt verplaatst met een handkar. Wil je van het zuiden van het eiland naar het noorden dan pak je de watertaxi: voor een paar Baht start de man de motor.Buiten het hoofdeiland zijn er nog de andere eilandjes: Phi Phi Lee met Maya Bay waar de film The Beach is opgenomen met Leonardo DiCaprio. Tevens is hier een mooie grot met de naam the Viking Cave. Dan nog Ko Yung, Ko Mai Phai en nog een eilandje waarvan ik de naam ben vergeten. Op al deze eilanden zie je nu bordjes met de evacuatieroute aangegeven voor het geval zich een Tsunami voordoet. Velen zullen zich de beelden van Tweede Kerstdag nog kunnen herinneren. Golven van soms wel 6 meter hoog sloegen met een snelheid van 900 km/uur over de eilandjes heen met als gevolg wereldwijd 230.000 doden. Op Koh Phi Phi werden vrijwel alle gebouwen en constructies weggevaagd. Hieronder een kort filmpje van de Tsunami op Koh Phi Phi. De beelden zijn best heftig. De twee mannen die dachten veilig te staan voor de naderende vloedgolf werden helaas meegesleurd door de kracht van het water. Het is niet bekend of ze het overleefd hebben.Als afsluiter gingen we naar de Reggae bar. In deze tent staat een originele boksring. Hier staan echte Muay Thai fighters zich af te matten. Kromme ruggen, dampende lijven: hier worden klappen uitgedeeld. Nondeju. Maar hier mag ook het gewone volk het tegen elkaar opnemen. Bezopen of niet. Je mag de ring in. Uiteraard met bokshelmpje op. Dan zie je ook hele rare situatie’s. Je ziet van die bitchfights waarbij twee jonge kippen elkaar naar het leven staan maar ook twee van die opgespoten haantjes die met zes bokslessen ervaring de ander wel eens een lesje willen leren. Meestal is het wel lachen maar soms loopt het uit de hand. Zo werd één partij van te voren afgebroken omdat de één zich wat te grimmig opstelde tegenover de ander. Die wilde hem echt slopen en ging heel gemeen te keer. De scheidsrechter zag dat en maakte er meteen een eind aan. Morgen gaan we een eilandtour maken. We zijn benieuwd !
Momenteel is het eiland gelukkig weer helemaal hersteld van een van de grootste rampen uit de geschiedenis.De tocht langs de eilandjes was erg mooi. De rotsen kwamen loodrecht uit de zee en waren helemaal bedekt met een groene laag struiken en bomen. De eilandjes hebben witte stranden en vooral de remote beaches zijn erg schoon. Maya beach was ook heel mooi. Vooral van de entree in de baai werden we heel stil. Het leven onder water is hier niet zo interessant. We zagen veel dood koraal en maar een paar visjes. Al met al duurde de tocht veel te lang. Een hele dag is niet nodig. De kapitein vroeg wie de sunset NIET wilde zien. We zaten op dat moment al acht uur op het water en hadden alleen water, een bakje rijst en een schijf ananas gehad. Niemand durfde zijn vinger op te steken. We hadden honger als een paard en ik verlangde naar een ijskoud biertje. De kapitein stelde voor dat hij Angelica en ik eerst zou afzetten op het strand en dan met de rest zou terugvaren voor de sunset te gaan zien. We kwamen aan op Monkey Beach. Hier lopen de aapjes gewoon los op het strand. Ze zijn gewend aan toeristen dus ze kunnen wel eens brutaal doen en je koekjes afpakken of bovenop je gaan zitten. Omdat ik mijn fotorugtas om had dachten de aapjes dat ik daar voedsel in had verborgen. Meteen werd ik besprongen door een flinke aap maar met een flinke zwieper gooide ik hem van me af. Voor hem niet mijn laatste Rolo. Sommige toeristen die niet snel genoeg hun boterhammen wilden afgeven werden zelfs gebeten door de aapjes. Even uitkijken dus. Uiteindelijk gingen maar drie van de dertien mensen mee terug. We waren klaar voor vandaag. Na een lekkere douche genomen te hebben gingen we uit eten in het haventje. Lekker tonijn van de grill ! 🍺. Morgen gaan we weer terug naar Phuket voor een dagje en daarna weer naar Bangkok. We hebben weer twee weekjes kunnen genieten van een aantal mooie plekjes op Aarde🌎. We hopen dat we nog lang kunnen reizen en iets van de wereld kunnen zien ❤️.
Vooropgesteld: dit is géén blog maar een verzameling van UNESCO-sites die ik heb bezocht. De begeleidende teksten zijn letterlijk overgenomen van de UNESCO-site.
16. Argentina 🇦🇷 ESMA Museum and Site of Memory – Former Clandestine Centre of Detention, Torture and Extermination (2023)
Dit pand bevindt zich in het complex van de voormalige marineschool voor mechanica in Buenos Aires, in het voormalige officiersverblijf. Dit was het belangrijkste geheime detentiecentrum van de Argentijnse marine tijdens de civiel-militaire dictatuur van 1976-1983. Als onderdeel van een nationale strategie om gewapende en geweldloze oppositie tegen het militaire regime te vernietigen, werd het officiersverblijf van de ESMA (Escuela Superior de Mecánica de la Armada) gebruikt voor het gevangen houden van tegenstanders die in Buenos Aires waren ontvoerd. In het gebouw werd ondervraagd, gemarteld en uiteindelijk vermoord.
15. Argentina 🇦🇷 Iguazu National Park (1984)
De halfronde waterval in het hart van dit nationaal park is zo’n 80 meter hoog en heeft een diameter van 2.700 meter. De waterval ligt op een basaltische (vulkanisch stollingsgesteente) lijn die de grens vormt tussen Argentinië en Brazilië. De vele watervallen in het Nationaal park Iguazú gelden als de meest spectaculaire van de wereld door hun enorme spuitende stromen water. Om de watervallen heen ligt een subtropisch regenwoud met meer dan 2.000 soorten vaatplanten (planten met vaatbundels voor watertransport). Het regenwoud is de thuisbasis van veel wilde dieren die typisch zijn voor deze streek: tapirs, reuzenmiereneters, brulapen, ocelots (pardelkatten), jaguars en kaaimannen.
14. Argentina 🇦🇷 Los Glaciares National Park (1981)
Het nationaal park Los Glaciares is een prachtig gebied, met ruwe uitstekende bergen en talloze ijsmeren. Een daarvan is Lake Argenino dat wel 160 kilometer lang is. Aan het uiterste eind van het meer komen drie gletsjers samen, waar hun morenen zich mengen met het melkachtige, grijze ijswater. Ondertussen lanceren ze massieve iglo-ijsbergen het water in, waarbij elke plons klink als een donderslag. Het ijsveld van Los Glaciares beslaat meer dan 14.000 vierkante kilometer en heeft 47 grote gletsjers. Hiermee is het de grootste ijsmantel buiten Antarctica. Buiten de grote gletsjers in het ijsveld bevinden zich nog 200 kleinere.
13. Brazil 🇧🇷 Iguaçu National Park (1986)
Dit park deelt samen met het Nationaal park Iguazú in Argentinië een van ’s werelds grootste en indrukwekkendste watervallen. De halfronde waterval in het hart is zo’n 80 meter hoog en heeft een diameter van 2.700 meter. Hij vormt de grens tussen Argentinië en Brazilië. Er leven vele zeldzame en bedreigde planten- en dierensoorten, waaronder de reuzenotter en de reuzenmiereneter. Het park bestaat voor ongeveer 90 procent uit subtropisch regenwoud. In het lagere gedeelte groeien voornamelijk boomvarens, epifyten en lianen. In het hogere, vochtigere gedeelte groeien de Braziliaanse den met twee palmen, de Assaï palm, de wilde kokospalm en de imbuya.
12. Colombia 🇨🇴 Coffee Cultural Landscape of Colombia (2011)
Het koffielandschap van Colombia is een voorbeeld van een duurzaam, productief cultuurlandschap en een symbool voor koffieplantages wereldwijd. Het gebied omvat zes landbouwlandschappen, waaronder 18 stedelijke centra op de uitlopers van de westelijke en centrale gebieden van Cordillera de los Andes. Het landschap toont een honderdjarige traditie van koffieteelt op kleine percelen in hoge bergbossen en de manier waarop boeren de teelt hebben aangepast aan de moeilijke omstandigheden. De stedelijke gebieden worden gekenmerkt door de architectuur van de Antioquia kolonisatie, met Spaanse invloeden. Bouwmaterialen waren – of zijn in sommige gebieden – maïskolven en geplooid riet voor de muren en kleitegels voor de daken.
11. Colombia 🇨🇴 Port, Fortresses and Group of Monuments, Cartagena (1984)
Cartagena ligt in een baai in de Caribische Zee en was een van de drie belangrijkste havens in West-Indië. Het is een goed voorbeeld van militaire architectuur uit de 16e tot de 18e eeuw; het heeft de meest uitgebreide en meest complete vestingwerken in Zuid-Amerika. Een zonesysteem verdeelt de stad in drie wijken: San Pedro, met de kathedraal en vele paleizen in de Andalusische stijl, San Diego, waar kooplieden en de middenklasse woonden en Gethsemani, de ‘populaire wijk’. De oude stad van Cartagena heeft z’n koloniale charme behouden, waaronder smalle straatjes geflankeerd door mooie binnendeuren en uitstekende balkons.
10. Ecuador 🇪🇨 City of Quito (1978)
Quito is de hoofdstad van Ecuador en werd in de 16e eeuw gesticht op de ruïnes van een Inca stad. De stad ligt op een hoogte van 2.850 meter. Ondanks de aardbeving in 1917 heeft Quito het best bewaarde historische centrum van Latijns-Amerika. De kloosters van San Francisco en Santo Domingo en de kerk en het jezuïetencollege van La Compañia met hun rijke interieurs, zijn pure voorbeelden van de ‘barokschool van Quito’. Dit is een mix van Spaanse, Italiaanse, Moorse, Vlaamse en inheemse kunst. De huizen van Quito zijn voornamelijk gebouwd in de oude Spaanse of Moorse stijl.
9. Ecuador 🇪🇨 Historic Centre of Santa Ana de los Ríos de Cuenca (1978)
Santa Ana de los Ríos de Cuenca bevindt zich in een vallei, omringd door de bergen van de Andes in het zuiden van Ecuador. Deze binnenlandse koloniale stad (entroterra) werd in 1557 gesticht volgens de rigoureuze ontwerprichtlijnen die 30 jaar daarvoor waren uitgevaardigd door de Spaanse koning Karel V. De architectuur van Cuenca dateert grotendeels uit de 18e eeuw en werd gemoderniseerd tijdens de economische welvaart van de 19e eeuw. Toen werd de stad een belangrijke exporteur van onder meer kinine en strooien hoeden. Deze ‘melting pot’ van lokale en migrantenbevolkingsgroepen is tegenwoordig de derde stad van Ecuador.
8. Ecuador 🇪🇨 Galápagos Islands (1978, 2001)
De Galápagos Eilanden liggen in de Stille Oceaan, zo’n 1.000 kilometer van het Zuid-Amerikaanse continent. Ze omvatten 19 eilanden, die samen met het omliggende zeereservaat een ‘levend museum en toonbeeld van evolutie’ worden genoemd. Voortdurende seismische en vulkanische processen hebben de eilanden gevormd. Deze processen en de extreme afzondering van de eilanden, hebben geleid tot de ontwikkelingen van ongebruikelijk dierlijk leven, zoals de landleguaan, de reuzenschildpad en vele soorten vinken. De Galápagos eilanden liggen op de plek waar drie oceaanstromingen samenkomen en het gebied bevat daarom ook een mix van marine soorten. Het gebied inspireerde Charles Darwin tot de ontwikkeling van de evolutietheorie, na zijn bezoek in 1835.
7. Peru 🇵🇪 Historic Sanctuary of Machu Picchu (1983)
Machu Picchu ligt 2.430 meter boven de zeespiegel in het midden van een tropisch regenwoud, in een buitengewoon mooie omgeving. Het was waarschijnlijk de meest verbazingwekkende stedelijke creatie op het hoogtepunt van het Incarijk. Het lijkt of haar reusachtige muren, terrassen en glooiingen op een natuurlijke manier zijn uitgehouwen in de rotsformaties. De stad is een zeldzaam voorbeeld van hoe men ruw, bij de omgeving passend materiaal gebruikte binnen de architectuur. De natuurlijke omgeving van Machu Picchu – op de oostelijke hellingen van de Andes – omvat het bovenste stroomgebied van de Amazone met zijn rijke diversiteit aan flora en fauna.
6. Peru 🇵🇪 City of Cuzco (1983)
Cuzco ligt in de Peruaanse Andes. De stad ontwikkelde zich onder de Inca-heerser Pachacutec tot een complex stedelijk centrum met verschillende religieuze en administratieve functies. Het was omringd door duidelijk afgebakende gebieden voor landbouw, ambachtelijke en industriële productie. Toen de Spanjaarden de stad in de 16e eeuw veroverden, behielden ze de basisstructuur, maar bouwden barokke kerken en paleizen op de ruïnes van de Incastad. Tegenwoordig is Cuzco een mengeling van de Incahoofdstad en de koloniale stad. Van de Inca hoofdstad zijn onder andere de ruïnes van de Zonnetempel bewaard gebleven. Van de koloniale stad bleven het paleis en de prachtige barokke kerken bewaard.
5. Peru 🇵🇪 Historic Centre of Lima (1988, 1991)
Lima wordt ook wel de ‘Stad van de Koningen’ genoemd. Hoewel aardbevingen Lima zware schade toebrachten, was het tot halverwege de 18e eeuw de hoofdstad en belangrijkste stad van de Spaanse landen in Zuid-Amerika. Veel van de gebouwen zijn het resultaat van de samenwerking tussen lokale ambachtslieden en anderen uit de Oude Wereld. Een mooi voorbeeld hiervan is het Klooster van San Francisco, het grootste klooster van dit type in dit deel van de wereld. Lima werd op 5 januari 1535 gesticht en speelde vanaf 1542 een leidende rol in de geschiedenis van de Nieuwe Wereld.
4. Peru 🇵🇪 Historical Centre of the City of Arequipa (2000)
Arequipa is gebouwd op een vulkanische rots van sillar (parelwit vulkanisch gesteente). Het historisch centrum van Arequipa weerspiegelt een integratie van de Europese en inheemse bouwtechnieken. Het toont ook het bewonderenswaardige werk van koloniale meesters, Criollo en Indiaanse metselaars. Deze combinatie van invloeden wordt geïllustreerd door de robuuste muren van de stad, de zuilengangen en gewelven, de hofjes en open ruimtes en de ingewikkelde barok decoraties op de gevels. De kern van deze historische stad is het Plaza de Armas (Plaza Mayor) met zijn zuilengangen en de 19e-eeuwse kathedraal, het belangrijkste neoklassieke religieuze gebouw in Peru.
3. Peru 🇵🇪 Qhapaq Ñan Andean road system
Qhapaq Ñan is het wegsysteem van de Inca’s door het Andes Gebergte. Het is een uitgebreid communicatie-, handels- en verdedigingsnetwerk van wegen dat 30.000 kilometer beslaat. Het loopt door een van ’s werelds meest extreme geografische terreinen en werd gedurende een aantal eeuwen gebouwd op basis van een pre-Inca infrastructuur. Het bijzondere wegennet verbond de met sneeuw bedekte pieken van de Andes – op meer dan 6000 meter hoogte – met de kust en gaat daarbij door hete regenwouden, vruchtbare valleien en pure woestijnen. Qhapac Ñan was op z’n meest uitgebreid in de 15e eeuw toen het zich uitstrekte over de lengte en breedte van de Andes. Het Andes-wegsysteem omvat 274 aangewezen sites verspreid over meer dan 6000 kilometer. Deze plekken laten zien dat het wegennetwerk heeft gezorgd voor sociale, politieke, architectonische en technische successen. Andere positieve gevolgen van het wegsysteem zijn de infrastructuur voor handel, huisvesting en opslag en het ontstaan van belangrijke religieuze plekken.
2. Suriname 🇸🇷 Historic Inner City of Paramaribo (2002)
Paramaribo is een voormalige Nederlandse koloniale stad uit de 17e en 18e eeuw en ligt aan de noordelijke kust van tropisch Zuid-Amerika. Het originele en zeer karakteristieke stratenplan van het historisch centrum is intact gebleven. Paramaribo is een uniek voorbeeld van het contact tussen de Europese cultuur van Nederland en de inheemse culturen en het leefklimaat van Zuid-Amerika tijdens de jaren van intensieve kolonisatie van dit gebied: de 16e en 17e eeuw. De gebouwen in Paramaribo weerspiegelen dit; het zijn mooie voorbeelden van de geleidelijke samensmelting van Europese architectuur en constructietechnieken met inheemse Zuid-Amerikaanse materialen en ambachten.
1. Uruguay 🇺🇾 Historic Quarter of the City of Colonia del Sacramento (1995)
Colonia del Sacramento werd in 1680 opgericht door de Portugezen op de Río de la Plata. De stad was van strategisch belang in het verzet tegen de Spanjaarden. De stad moest door de Portugezen worden prijsgegeven na een gevecht van een eeuw. De oude Portugese stad – Nova Colonia do Santissimo Sacramento genaamd – werd gebouwd in het uiterste westen van een schiereiland in de buurt van Río de la Plata en was omringd door water. Het intact gebleven stedelijke landschap van de stad toont de succesvolle fusie van de Portugese, Spaanse en postkoloniale stijlen.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
De oude stad Hoi An is een bijzonder voorbeeld van een traditionele handelshaven in Zuidoost-Azië die volledig en uitzonderlijk goed bewaard is gebleven. Het merendeel van de gebouwen is gebouwd in de traditionele 19e en 20e-eeuwse bouwstijl. Zowel de gebouwen als het stratenplan weerspiegelen inheemse en buitenlandse invloeden. De stad kent veel religieuze gebouwen zoals pagodes, tempels en vergaderhuizen, ontstaan door toedoen van de havengemeenschap in Hoi An. De traditionele levensstijl, godsdienst en (culturele) gewoonten zijn bewaard gebleven en veel festivals vinden nog steeds jaarlijks plaats.
5. Mỹ Sơn Sanctuary
Het My Son heiligdom dateert uit de 4e tot 13e eeuw voor Christus. In die periode ontwikkelde zich bij de kust van het hedendaagse Vietnam een unieke cultuur, die zijn spirituele oorsprong vond in het Indisch hindoeïsme. Dit blijkt duidelijk uit de overblijfselen van een reeks indrukwekkende toren-tempels, gelegen in een stad die voor het grootste deel van haar bestaan de religieuze en politieke hoofdstad was van het koninkrijk van Champa. Onder invloed van het Indiaas hindoeïsme werden veel tempels gebouwd om Hindoegoden te eren. Hoewel Mahayana-boeddhisten de Cham-cultuur binnendrong, bleef het hindoeïsme de gevestigde staatsgodsdienst.
4. Hạ Long Bay–Cát Bà Archipelago
De Halongbaai – Cat Ba-archipel beslaat een oppervlakte van 65.650 hectare en omvat 1.133 eilanden en eilandjes. De archipel ligt in het noordoosten van Vietnam, tussen de provincie Quang Ninh en de stad Hai Phong. De archipel bestaat uit een veelvoud aan kalkstenen eilanden die uit de zee oprijzen, in verschillende groottes en vormen, en biedt een schilderachtige, ongerepte natuur. De Halongbaai – Cat Ba-archipel is een spectaculair zeegezicht, gevormd door de natuur. Als het meest uitgestrekte en bekendste voorbeeld van door de zee geïnfiltreerde karsttorens is de Halongbaai – Cat Ba-archipel een van ’s werelds belangrijkste gebieden met fengcong-karst (clusters van kegelvormige pieken) en fenglin-karst (geïsoleerde torens). Bovendien wordt het uitzonderlijk mooie landschap gedomineerd door de typische ecosystemen.
3. Central Sector of the Imperial Citadel of Thang Long, Hanoi
De keizerlijke citadel van Thang Long werd gebouwd in de 11e eeuw door de dynastie Ly Viet ter gelegenheid van de onafhankelijkheid van de Dai Viet. De citadel werd gebouwd op de overblijfselen van een uit de 7e eeuw daterend Chinees fort dat zich bevond op drooggelegd land, teruggewonnen van de Rode Rivierdelta van Hanoi. Gedurende bijna 13 eeuwen was hier vrijwel onafgebroken het centrum van de regionale politieke macht gevestigd. De keizerlijke citadelgebouwen weerspiegelen een unieke Zuid-Oost-Aziatische cultuur, kenmerkend voor de lagere Rode Riviervallei; een kruispunt tussen de invloeden uit China in het noorden en het oude koninkrijk van Champa in het zuiden.
2. Complex of Huế Monuments
Huế was in 1802 de hoofdstad van Verenigd Vietnam. De stad was niet alleen het politieke, maar ook het culturele en religieuze centrum tijdens de Nguyễn-dynastie tot 1945. Huế is bijzonder en mooi vanwege de Perfume River (Parfumrivier) die zich een weg slingert door het gebouwencomplex. Ook door het hart van het complex, waar de Forbidden Purple City (verboden paarse stad) ligt. Omringd door stenen muren en poorten waarvan die in de voorwand was gereserveerd voor de koning. De andere wanden hebben meer ingangen, elk met een specifiek doel. Oorspronkelijk stonden er meer dan 40 gebouwen binnen de muren. Daarvan resteert nu vaak slechts een ruïne.
1. Tràng An Landscape Complex
Trang An ligt aan de zuidelijke oever van de Rode rivierdelta. Het is een spectaculair landschap van kalkstenen karstpieken doortrokken met valleien, sommige onder water en omgeven door steile, bijna verticale kliffen. De verkenning van enkele van de hoogste, over het landschap verspreide hoogtegrotten leverde archeologische sporen op van menselijke activiteit daterend van bijna 30.000 jaar geleden. Ze tonen aan dat deze bergen bewoond werden door jager-verzamelaars en laten zien hoe zij zich aanpasten aan de klimatologische en ecologische veranderingen. Het landschapscomplex herbergt ook Hoa Lu – de oude hoofdstad van Vietnam in de 10e en 11e eeuw – tempels en pagodes. Trang An kent ook rijstveldlandschappen met dorpen en heilige plaatsen.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
In 2019 verklaarde het Britse persbureau Reuters de Hoi An Memoryland show de mooiste ter wereld. Ik had er nog nooit van gehoord want normaal gesproken ben ik niet zo van musicals of voorstellingen waarin mannen in veel te strakke pakjes van die tuttige dansjes doen. Onze gids overtuigde me er echter van toch kaartjes te kopen voor de voorstelling van vanavond, in de oude stad aan de oevers van de rivier Thu Bón. Ik bestelde vier VIP-kaarten, niet vanwege het gratis flesje water en de vier schijven meloen maar in geval van regen zaten we tenminste overdekt.
We vertrokken op tijd want deze eeuwenoude UNESCO-stad trekt jaarlijks bijna vier miljoen internationale bezoekers waarvan 50% uit zuid-Korea komt, 20% uit Europa en 20% uit China.
Ik moet eerlijk bekennen: daar waar ik in Hanoi tijdens een voorstelling in slaap viel hield ik hier verrassend genoeg mijn ogen open. De 500 artiesten gaven de 1000 toeschouwers een inkijkje in de ontwikkeling van Hoi An van een klein boerendorp tot een bruisende toeristische stad, met behulp van adembenemende effecten, gedetailleerde rekwisieten zoals complete gebouwen die tijdens de show werden opgebouwd en afgebroken zonder dat ik het in de gaten had. Dit gebeurde allemaal op een 25.000 m² groot openluchtpodium gebouwd op een natuurlijk eiland in de Thu Bon-rivier. Na een uurtje was het voorbij en de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik het net zoals Paola, Peter en Angelica prachtig vond 😍
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Vlak voor het WK voetbal in 2022, werd The Orchard, de overdekte tropische tuin van de luchthaven, geopend. Ik had er foto’s van gezien en wilde dit eens gezien hebben. Normaal gesproken pak ik Dubai als transit maar deze keer werd het dus Doha, Qatar 🇶🇦. Ik wilde die tuin van 10.000 vierkante meter wel eens van dichtbij zien en ook tipi’s waar passagiers in kunnen uitrusten (al lagen er veel naast de tipi op de grond te slapen). Volgens de website van HIA herbergt The Orchard meer dan 300 bomen en 25.000 planten van over de hele wereld. Ik heb ze niet nageteld maar ik geloof het wel.
Luxemerken als Bulgari, Burberry, Armani, Gucci en Dolce & Gabbana zijn allemaal te vinden op Hamad International Airport. Uiteraard zolang mensen blijven geloven in het concept ‘Taxfree’. Net zoals met ‘Black Friday’ betaal je dus veel meer binnen dan buiten de luchthaven met het truukje: tel 40% boven op de prijs van buiten de luchthaven en haal er de vervolgens 21% BTW van af. Of ze verkopen extra grote zakken M&M’s (1 kg zakken). Mensen gaan niet omrekenen naar een klein zakje van 45 gram en betalen dus een hogere kiloprijs.
Tja
Video
Vertrek uit Düsseldorf 🇩🇪.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !