Walking with a Cheetah,Zambia

I stayed in Livingstone Zambia in January 2018 to see the Victoria Falls and the Zambezi. I went to a shelter for wounded Cheetahs, with 90 km /hr the fastest land animal in the world. Some were rejected by their mother. In this place they were taken care of and when they were recovered they were released into nature again. According to a study from 2016, there would be approximately 7100 Cheetahs left in the wild. Their habitat is 9% of what it used to be. Good reasons for this shelter to take care of this endangered species. In the meantime, I was allowed to come in contact with them and even walk with them like we do at home with our dogs: on a leash.

IMG_6743.jpgCheetahs are fast, and they are good hunters, but not big fighters. Lions, hyenas and other predators often steal their kills.Cheetah families are also smaller than lion prides or hyena packs. Because of this, cheetah populations are falling in many areas.

IMG_6707
I was warned. If a Cheetah is lying on the floor and he wants to turn around, he wants to pull himself up with his claws on your body. We all know how it feels like when a little kitten puts his nails in your arm. With his centimeters long claws this Cheetah would be able to hurt me very badly. So I had to be careful. You will see this in the short film above.

They have a few juvenile Cheetahs that we got to spend over an hour with. We got to meet them, pet them, then take them for a long walk through the bush. All of it was hands on, all interactive. These animals all appeared to be very well taken care of. IMG_3586.jpgIf you’ve ever had a friend with unhappy cats, you know you can tell. But these fellas were so happy and pleased with human contact. I could not believe when I first walked up and they were lying on the ground and after a couple minutes of intro from the handler, they said we could pet them.

IMG_6767
On this photo you see a practice field. At the left you see a wire. A chicken is tied up to this wire. The engine is started and the chicken is moved at great speed. The Cheetah runs after it until he has it between his claws. On this way the condition is maintained.

They started to purr. They purr like great big growly cats, and they obviously like attention. They were much bigger than I expected. They walked well on their harnesses, and would pull a bit too hard sometimes just like your dog when he is excited. IMG_6706.jpgThe expert guides were very friendly and then they basically just accompanied us on the walk and let us do all the working with the cheetahs. Did I mention how fantastic this whole experience was ? I just stood face to face with a real killer. An animal that with one stroke with its claws can end to your life. It was a very exciting experience that I will never forget.IMG_6818.jpg

Dancing with killers (prison without walls)

This blog is in English and in Dutch (for the English version you have to scroll down)

Bezoek een gevangenis zonder muren op de Filipijnen

In Puerto Princesa op het eiland Palawan (Filipijnen) staat de bijzondere Iwahig gevangenis. Deze gevangenis is uniek omdat er geen muren omheen staan. Iedereen kan zomaar weglopen. De gevangenis en het land eromheen hebben een oppervlakte dat ongeveer twee keer zo groot is als Parijs en bijna 3000 gevangenen werken en leven hier samen alsof het een groot dorp is. Angelica en ik konden deze gevangenis gewoon binnenwandelen en zien hoe het is om hier te wonen en te leven. Er is altijd wel een gevangene die je wat kan vertellen over zijn leven hier.

IMG_2442.jpgIMG_2438.jpgWanneer je in de Filipijnen een grote misdaad pleegt zoals een moord, kom je de eerste jaren waarschijnlijk terecht in de gevangenis in de hoofdstad Manila. Daar zit je met 300 gevangenen in een cel van 150 m2. Om de beurt mag er iemand een paar uurtjes slapen. Daarna wordt hij wakker gemaakt zodat een ander even kan gaan liggen. Na een aantal jaar je goed gedragen te hebben, heb je kans op een overplaatsing naar de Iwahig gevangenis op Palawan. IMG_2495.jpgIMG_2504.jpgHier werken ze met drie afdelingen; maximum, medium en minimum. Op welke afdeling je zit, is afhankelijk van je gedrag en hoeveel jaar straf je nog te gaan hebt. Elke afdeling heeft een andere vorm van vrijheid binnen de gevangenis. De medium en minimum gevangenen zitten niet opgesloten en werken enkele dagen op de rijstvelden binnen de gevangenis. In hun vrije tijd zijn ze daadwerkelijk vrij om te doen wat ze willen binnen het grondgebied van Iwahig.

IMG_2445.jpgDe gevangenis lijkt gewoon op een rustig dorp met een ontzettend mooie omgeving. De gevangenen lopen niet weg omdat de kans groot is dat ze niet ver komen. Wanneer ze dan gepakt zouden worden, krijgen ze extra jaren celstraf en moeten ze terug naar de gevangenis in Manila. Dit is ook de reden dat er bijna geen incidenten van geweld of diefstal voorkomen. De mensen zijn blij met de vrijheid die ze hebben en willen dit niet op het spel zetten.

IMG_2506.jpgJe hoort de verhalen die vaak erg aangrijpend zijn en hoewel de meeste mannen er vrij ruig uitzien, zijn ze eigenlijk poeslief. Ze vinden het ontzettend leuk dat je langskomt. Ze genieten er van om je belangrijke levenslessen te leren over de waarde van familie en dat mensen daadwerkelijk kunnen veranderen. Daarnaast zijn ze gek op dansen, rappen en zingen dus je kan zeker rekenen op een optreden.

IMG_2437.jpgJason zit een straf uit van 23 jaar. Hij vermoordde de twee moordenaars van zijn vader, moeder en zusje die op een avond aan hun deur stonden. Tegen zijn advies in maakte zijn vader destijds toch de deur open. Met twee pistoolschoten werd hij vermoord. Daarna stormden de twee overvallers naar binnen en schoten hun magazijn leeg op de rest van het gezin. Zwaargewond werd Jason afgevoerd naar het ziekenhuis. Wonder boven wonder overleefde hij deze meervoudige moord. Jaren later zag hij de overvallers in zijn dorp rondlopen. Ongestraft. De politie deed niets. Steeds als hij ze tegen kwam lachten de twee hem uit. Hij besloot wraak te nemen. Op een dag kocht hij een pistool, wachtte de overvallers op en schoot ze allebei dood. Daarna fietste hij naar het politiebureau, vertelde wat hij gedaan had en werd meteen gearresteerd. Hij kreeg 23 jaar cel. Hij heeft 8 jaar in de gevangenis van Manila gezeten. Nu zit hij hier en heeft nog maar 12 jaar te gaan. Tijdens ons gesprek kwam een Filipijnse jongedame in een tennisrokje aangefietst. Ze was op vakantie in eigen land en kwam al een paar dagen langs om met de jongens te gaan tennissen. Mooi toch ?

IMG_2463.jpgBen je van plan om langs te gaan, kom dan vooral niet met lege handen aan. Koop vooraf wat lekkers en een paar pakjes sigaretten. Hier zijn ze erg blij mee want ze hebben zelf geen geld voor dit soort dingen. Met het werken op de boerderij verdienen ze eten voor de week maar dit is niets bijzonders. Als vrouw is het daarnaast gepast om je een beetje bedekt te kleden. Er zullen ook gevangenen zijn die je een rondleiding geven binnen het gebied en aan het einde om wat geld vragen. Kom dus niet met een lege portemonnee maar zorg dat je wat briefjes van 100 Pesos bij je hebt. Je kunt ook allemaal spulletjes die ze zelf gemaakt hebben kopen. Probeer niet te veel in discussie met ze te gaan. Ze probeerden te achterhalen hoeveel straf ze zouden hebben gekregen in Nederland. Jason stelde Angelica de vraag wat zij nu vond van het feit dat hij die dubbele moord had gepleegd. Op dat moment moet je even slikken en een tactisch antwoord geven. Ik bedoel: je zit wel tussen 300 moordenaars 😉

IMG_2512.jpg

Visit a prison without walls in the Philippines

In Puerto Princesa on the island of Palawan (Philippines) there is the special Iwahig prison. This prison is unique because there are no walls around it. Anyone can just run away. The prison and the land around it have an area that is about twice as big as Paris and almost 3000 prisoners work and live together as if they were in a big village. Angelica and I could just walk into this prison and see what it’s like to work and live here. There is always a prisoner who can tell you something about his life.IMG_2478.jpg

When you commit a major crime such as murder in the Philippines, you will probably end up in prison in the capital Manila in the first years. There you live with 300 prisoners in a cell of 150 m2. Someone can sleep for a few hours. Then he is awakened so that another person can lie down. After a few years you have behaved well, you have a chance of a transfer to the Iwahig prison in Palawan. Here they work with three departments; maximum, medium and minimum. Which department you are in depends on your behavior and how many years you still have to stay.

IMG_2508.jpgEach department has a different form of freedom within the prison. The medium and minimum prisoners are not locked up and work on the rice fields within the prison for a few days. In their free time they are actually free to do what they want within the territory of Iwahig. The prison just looks like a quiet village with an incredibly beautiful environment. The prisoners do not run away because they will not get far. When they get caught, they get extra years in prison and have to go back to the prison in Manila. This is also the reason that there are almost no incidents of violence or theft. People are happy with the freedom they have and do not want to risk this.

IMG_2428.jpgYou hear the stories that are often very poignant and although most men look pretty rough, they are actually very cute. They really like it that you come along. They enjoy learning your important life lessons about the value of family and that people can actually change. They are crazy about dancing, rapping and singing so you can certainly count on a performance.

IMG_2511.jpgJason is sentenced to prison for 23 years. He killed the two murderers of his father, mother and sister who were standing in front of  their door one evening. Against his advice, his father opened the door. He was murdered with two gunshots. Then the two robbers rushed in and emptied their guns on the rest of the family. Jason was taken off to hospital severely wounded. Miraculously, he survived this multiple murder. Years later he saw the robbers walking around in his village. Unpunished. The police didn’t do anything. Every time he came across them, the two laughed at him. He decided to take revenge. One day he bought a gun and shot the two robbers. Then he went to the police station, told what he had done and was immediately arrested. He was sentenced to prison for 23. He spent 8 years in Manila prison. Now he is here and has only 12 years more to go. During our conversation, a young Filipina lady stopped by in a short tennis skirt. She was on holiday in her own country and came along for a few days to play tennis with the boys.

If you intend to visit this place, do not approach empty-handed. Buy some goodies and a few packs of cigarettes in advance. They are very happy with this because they have no money to buy those things themselves. With working on the farm they earn food for the week but this is nothing special. As a woman, it is also appropriate to dress a bit covered. There will also be prisoners who give you a tour of the area and ask for some money at the end. So do not come with an empty wallet but make sure you have some 100 Pesos notes with you. You can also buy all the things they have made themselves. Do not try to argue with them too much. They try to find out how much punishment they would have received in the Netherlands. Jason asked Angelica aabout her thoughts that he had committed that double murder. At that moment you have to swallow and give a tactical answer. I mean: you’re among 300 murderers;)

Alien Giger Bar

“Sip a Mojito in the queen alien’s womb”

 

If you ever are looking for fun things to do in Switzerland or you’re an Alien vs. Predator fan come check out this bar. It’s creepy and cool at the same time. You need to just see this place for yourself. It is out of this world. The decor is unlike any bar I have seen. I visited this bar with my cousin Verena and we were both overwhelmed by the creation of the artist Hansrudi Giger: the designer of the microphonestandard of Jonathan Davis, Frontman of metalband Korn but also the designer of the alien creatures in the movies:

IMG_3859 2.jpgIMG_7977Just step inside, and your jaw will drop. It’s like entering another universe. H.R. Giger designed the bar in a way that preserves the 400 year old Gothic architecture. He heightens the cavernous effect with dramatic skeletal arches that sweep over the ceiling.

FullSizeRender 4Beneath these bony vaults are high-backed shell-like chairs. They were originally designed as a Harkonnen throne for the Dune film that never got made. (Keep reading to see another variant of the seats inside the museum).

FullSizeRender 6I love how Giger turned the Medieval cathedral-like space into a bio-mechanical vision of the future. What an incredible feeling to curl up in one of these spinal chairs at the circular windows, and feel like you’ve been swallowed up by an intergalactic beast. Tip: the Giger bar is extremely popular with tourists, so try to avoid lunch time and other peak hours. You may have to wait a while to get a seat at your preferred table. We did our best to take some pictures but it was very difficult to capture them with all the visitors around. Picture below: my lovely cousin Verena. You can visit her website Derde Etage.

IMG_7967The Gruyeres Giger bar is actually the fourth one ever built. Only one other location remains open: the H.R. Giger Bar in Chur, Switzerland (his place of birth), established since 1992. As you can see from the menu board, Bar HR Giger serves drinks and small snacks, including themed items. Verena ordered a Alien coffee, the most visually interesting dish which comes on a wooden tray with little meringues, and honey herb liqueur. I ordered a Giger Mojito.

FullSizeRender 7If you’ve seen the Alien series from the eighties  you’ll know to watch out for the segmented blade-tipped tails, burning acidic blood — and double-jawed set of teeth that extend out to pierce your flesh!

FullSizeRender 9Alien’s impact earned the Swiss artist an Academy Award in 1980, for Best Achievement in Visual Effects. The Oscar statue is on display if you look closely, beneath one of the ancient staircases in the museum. You can visit te bars site on Giger bar.

IMG_7979 2

Abandoned chemical Nazi-factory (English)

Wanna check out this place ? Sent a message with your request to Ran Groetjes (FB-Messenger)  and get the GPS-coordinats.

Abandoned since 1999 and falling into disrepair, the Chemiewerk Rüdersdorf resembles a post-apocalyptic world, just outside of Berlin.  After a short walk along the railway track over the riverbridge we were not prepared for the sheer vastness of this abandoned place, it loomed before us surrounded in razor-sharp wire, like something out of a zombie movie.

IMG_7106

The history of the factory dates back to 1899 starting its life with “CO Wegener” a company which built a cement plant at this location. This was a strategic choice given that the industrial processing of quicklime and cement was carried out in the nearby Rüdersdorf. During World War II the site was then used by the Nazis for the production of synthetic bauxite used in the process of aircraft production. Germany was almost entirely dependent on Hungary and Yugoslavia for bauxite during the war and the British attempted to stop the bauxite trade by sending undercover agents in, however, this did not go to plan. As with many buildings in East Berlin, the Soviets dismantled the plant after the war, then in 1950, it was used to make animal feed and other farming materials.IMG_7097

There are several buildings to explore and this at site you cab climb to dizzying new heights. If you suffer from Vertigo or a fear of heights then this might not be the location for you. Climbing up the exposed concrete stairways to the top of the eight-story-high silo tanks is not for the faint-hearted – especially when there are large holes in the floor that would have you fall straight through to the bottom (not to mention the gap between the stairs and the floor that you have to jump over).IMG_7117

The roofing is quite unstable so I would not recommend walking on it, but if you fancy making across this rickety bridge then be my guest. Just remember if you are on German health insurance you most likely will not be covered…IMG_7107

Items are left in disarray as if there was a swift evacuation, chemical bottles fill rooms and meticulously handwritten documents are scattered throughout the ruins.  The factory has been used for several movies including ‘Enemy at the Gates’ and ‘The Monuments Men’. I can see why – the beauty and epic presence of these buildings is nothing short of cinematic.IMG_7092

Plans to make something out of the location were rejected,  and the thick reinforced concrete and enormous contaminated sites put many companies off furthering these proposals. Now it is just left to nature and the outcasts of society. As with any urban exploration, I urge you to not destroy or vandalise anything, it ruins the experience for others and often makes these places more off limits then they already are due to security. Remeber our credo: take nothing but pictures and leave nothing but footsteps.IMG_7115IMG_7121IMG_7094

 

Disclaimer: I never claimed that I visited this place. Nor did I advise or force anyone to visit this place. Entering such buildings is prohibited and can be punished with high fines or in some countries you may be fined with a prison sentence.

The Hills Have Eyes

An abandoned horror film set sits eerily along a highway through Hollywood’s “door to the desert.”

Wanna check out this place ? Sent a message with your request to Ran Groetjes (FB-Messenger)  and get the GPS-coordinats.

An American-style gas station is waiting for you on the highway out of Ouarzazate (Morocco). It’s not a hallucination; rather it is the set used for the 2006 horror film “The Hills Have Eyes.” It was here, at this gas station, that the film’s protagonists are advised to take a gory, gruesome “shortcut.”

Even for those who aren’t familiar with the movie, the old station is a chilling sight. Supposedly, the eerie movie set looks so real people occasionally mistake it for an actual gas station. Smashed, weathered cars rust outside. Glass bottles glitter in the trees, and creepy puppets peer out from unexpected places.

The gas station sits along the highway that runs through a small commune outside Ouarzazate, a city known as Hollywood’s “door to the desert.” It’s a hotspot for desert-based film sets and on-location shooting.

Unfortunately the “diner” is not accessible, but make sure to take a peek through the window. Old props, like cans of soda and food, glass jars, and a handful of flags, sit undisturbed throughout the space. The dust-coated items make it look like the decrepit diner was abandoned in a hurry.

Trailer the Hills have Eyes (2006)

 

IMG_6758IMG_6757IMG_6760IMG_6696IMG_6703IMG_6712IMG_6739IMG_6734IMG_6713IMG_6723IMG_6719IMG_6715IMG_6741IMG_6743IMG_6747IMG_6748IMG_6750IMG_6742IMG_6698IMG_6726IMG_6727IMG_6699

 

Tourist-o-meter Rating: 1/10. Not many people know this place because it’s far from our beds. But when you are in the area just check it out at 30.922783, -7.233020.
Disclaimer: I never claimed that I visited this place. Nor did I advise or force anyone to visit this place. Entering such buildings is prohibited and can be punished with high fines or in some countries you may be fined with a prison sentence.

 

 

 

Slettestrand, Denmark

Één van mijn hobby’s is plekjes te bezoeken met een rare naam. Niet zo zeer raar in de zin dat je de naam nooit hoort maar meer in de zin dat de naam van het straatje of dorp even blijft hangen tussen je oren. Zo ook het Slettestrand in het noorden van Denemarken. Meestal beland ik bij mijn zoektocht naar een plek met een rare naam in een of ander kutdorp waar dan ook helemaal niks aan is. Maar hier was dat wel anders. Hier in provincie Jutland schijnt dus één van de mooiste strandjes van Denemarken te liggen. Slettestrand heeft een heerlijk breed zandstrand en de altijd wapperende blauwe vlag is een teken van schoon zwemwater. Het strand wordt afgeschermd door lage duinen en is autovrij. Dit in tegensteling tot vele andere Deense stranden waar je met je auto mag crossen.  Dit strand is ook bij de plaatselijke bevolking zeer geliefd gezien de hoeveelheid auto’s met Deens kenteken. Op weg naar het strand kwamen we door gezellige vissersdorpjes waar veel kunstenaars wonen. Op het strand zelf lagen overal houten vissersbootjes in mooie felle kleuren.  Wil je mijn andere plekjes met rare namen zien ? Klik hier.

Møllestien, Aarhus, Denmark

We hebben het mooiste straatje van héél Denemarken gevonden 😊. Toen we het centrum van havenstadje Aarhus aan het verkennen waren, kwamen we toevallig in Møllestien , een met keien geplaveide straat met schitterende, kleurrijke huizen uit de 18e eeuw en daardoor zéér instagrammable. Het is geen groot toeristisch gebied want we kwamen maar heel weinig mensen tegen en degene die we tegenkwamen waren inwoners van het stadje zelf.  De huisjes zien zo knus en gezellig uit dat je er het liefst een hapje van zou willen nemen. Ieder huisje heeft weer een andere kleur zodat het voor ons heel moeilijk was om te kiezen welk huisje nu het mooist was. De lak van de kozijnen was ook in kleur en die paste goed bij de kleur van de voorgevel. Møllestien betekent Molenstraat en deze oorspronkelijke naam dateert uit de Vikingtijd. Deze huizen echter zijn vakwerkhuizen en werden pas in de 18e en 19e eeuw gebouwd. De huizen waren oorspronkelijk slechts één verdieping hoog gemetseld. Ze zijn gemaakt met slechts één of twee ramen en een deur, maar de meeste huizen hebben tegenwoordig een aanbouw. Ze behouden echter nog steeds de ouderwetse stijl. De straat was eigenlijk langer, maar de huizen gingen in het begin van de 20e eeuw achteruit in kwaliteit doordat ze vanwege geldgebrek onvoldoende werden onderhouden. Hierdoor werden sommige delen van de straat afgebroken om nieuwe huizen te bouwen. Gelukkig is de stad begonnen met het renoveren van de huizen die in de jaren zestig overbleven. Tegenwoordig ziet de straat eruit zoals je haar in het jaar 1870 (!) zou zijn tegengekomen. We houden ervan hoe kleurrijk de huizen in Denemarken zijn en Møllestien was een van de kleurrijkste straten die we ooit hebben gezien. Zeker in de zomer staan de bloemen en planten voor de huizen of op de vensterbanken in volle bloei. Zéér de moeite waard ! 

Stockholm

Rond 12:00 uur vertrokken we vanuit Oslo naar Stockholm. Het zou een oersaaie rit van zes uur lang worden. Als je twee weken gewend bent om met een maximale snelheid van 50 km/uur alleen maar leuke, scherpe bochten te snijden en als je alleen maar tussen de hoge bergen hebt gereden dan valt het wel tegen om alleen maar op vlak wegdek te rijden en alleen maar dennenboompjes te zien. ’s Avonds kwamen we aan op het eiland Färentuna, op een uurtje rijden van Stockholm. Gelukkig was het lang licht zodat we nog konden zien waar we reden. Onze vrienden Andreas, Thalita en hun kinderen Bam en Pixie wonen op een prachtig eiland. Een aantal jaren geleden hebben ze Limburg uitgezwaaid en zijn vanuit Weert naar Zweden verhuisd. Het leek net alsof je zo’n gezellig vakantiepark op reed. Overal stonden van die gezellige houten huisjes en hadden ze een lap grond achter de hut waar we in Nederland alleen maar jaloers op zouden kunnen zijn. Achter in de tuin stonden twee boten. Ze deden het niet maar Andreas is een klusser eerste klas dus het zou me niet verwonderen als hij binnenkort aanmeert in de haven van Stein zo van:”joehoeee…we zijn er !”. Hun huiskamer is heel knus ingericht en overal hangen of liggen wel spulletjes die me aan festivals doen denken. Het zijn twee echte gadget lovers. Je komt ze overal wel tegen in huis. Achter in de tuin stonden ook nog drie tuinhuisjes. In ene daar van slaapt Bam. Bam vond het niet erg om twee nachten bij zijn zusje Pixie te moeten slapen om zodoende zijn tuinhuisje aan ons af te staan. Ik zag een hele verzameling autootjes staan en zei op blijde toon:” kijk, Bam heeft op iedere auto oogjes getekend met een stift”. Angelica moest al lachen en vertelde me dat die oogjes er standaard op zitten en dat die auto’s mee doen in de animatiefilm “Cars”. Tja…. aan dit soort dingen merk ik dat ik ouder word haha. Qua water en stroom zijn ze bijna zelfvoorzienend en in de winter lijkt het me heel gezellig zo met zijn alleen voor een met hout gestookte kachel.

Achtertuin met helemaal rechts het knusse tuinhuis waarin we sliepen
Limburgers in Zweden
Bospop 2018
Hier wonen Andres en Thalita met hun kids Bam en Pixie
Riddarholmen church

Gamla Stan

Gamla Stan betekent letterlijk oude stad. Hier namen we een lekkere lunch in één van de vele bistrootjes op het oergezellige plein Stortorget dat omgeven wordt door kleurrijke huizen. In de omgeving liggen nauwe straten en stegen die een middeleeuwse aanblik hebben. Toch is dat een niet helemaal realistisch beeld. De nauwe straten stammen inderdaad uit de Middeleeuwen, maar de meeste huizen zijn jonger. Maar wat maakt het uit, in dit romantische deel van de stad maakten we een leuke wandeling en kwam we toch weer wat verrassingen tegen.

Gamla Stan
Gamla Stan
Gamla Stan
Riddarholmen church
Stockholms ström

De stadsbibliotheek

We gingen op zoek naar de stadsbibliotheek zoals je die alleen in sprookjesboeken tegen komt. Met van die boekenkasten waarbij je een ladder nodig hebt om bij de bovenste plank te komen. Zo’n soort bibliotheek bestaat echt, en hij staat hier in Stockholm! De Stadsbibliotheek, gebouwd in 1928, heeft boeken in meer dan 100 talen. Woww…

Stockholm Public Library
Stockholm Public Library

Koninklijk domein Drottningholm

Het Koninklijk Domein van Drottningholm is een kasteel met bijgebouwen en tuinen in de gemeente Ekerö, net buiten Stockholm. Het is gelegen op het eiland Lovön, een van de vele eilanden in het Mälarmeer en is sinds 1981 de privéwoning van de Zweedse koninklijke familie. Het werd in 1991 opgenomen als cultureel erfgoed op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Het zuidelijke deel van het kasteel is gereserveerd voor de koninklijke familie.

Koninklijk domein Drottningholm

Christiania, Denmark

Mocht je ooit naar Denemarken gaan dan is vrijstaat Christiania hét plekje om eens te bezoeken. Het is een zelfverklaarde semi-onafhankelijke enclave in de Deense hoofdstad Kopenhagen en er hangt een wietlucht zo dik dat je de fiets ertegen aan kunt zetten. Krakers, hippies, anarchisten, kunstenaars en drugdealers bepalen het straatbeeld in dit voormalig kazernecomplex uit 1617 maar alles gaat er heel vredig aan toe.

Pusherstreet
Pusherstreet
Een rommelmarkt
Christiania aan het water

Christiania heeft geen eigen school, wel kinderopvang, en enkele kruidenierswinkeltjes, een postkantoor voor lokale post, een bibliotheek, een stedelijk museum en een eigen vuilnisdienst. In het centrum van Christiania zijn verschillende kroegjes en restaurantjes te vinden. Er zijn diverse ingangen tot deze wijk waar 1000 mensen wonen.

Dingetjes om niet bij je te hebben
Een rommelmarkt
Een winkeltje met drugsattributen

We namen de zuidingang en liepen onder een bakstenen rondboog naar de locatie. Overal was kleurrijke graffiti op de muren van gebouwen aangebracht. Over straat liepen of fietsen mensen met een zaligmakende blik in hun ogen. Vandaag gingen we weer eens na lange tijd zo’n rijke ervaringsdag tegemoet waarin ‘gewoon zwijgen’ beter zou zijn voor onze gezondheid. De laatste keer tussen veroordeelde moordenaars in de gevangenis zonder muren in Palawan, Filipijnen ging dat maar nét goed. Ik heb er dus een probleem mee dat je overal wordt geconfronteerd met het feit dat je geen foto’s mag maken. En die drugdealers hebben er een probleem mee dat er mensen zijn die daar schijt aan hebben. Aan mij dus ! 🤦🏻😂. Dussss…. een mogelijke optie zou kunnen zijn dat ik stiekem zou moeten fotograferen. Maar wat zou er met me gebeuren als iemand me toch zou zien fotograferen ? 110 kg op de kop houden lijkt me erg lastig. Misschien een draai om mijn oren ? Even spookten een aantal Mexicaanse filmpjes door mijn hoofd maar gelukkig zitten we hier in Europa waar je niet wordt uitgebeend voor een JPG.-tje.

We hadden bij één van de tientallen eetkraampjes op Pusherstreet wat vis en een flesje cola besteld. In een hoek stond een tafeltje met twee bankjes en een parasol. Er tegenover zat een junkie op haar billen met haar benen wijd de stoep te vegen, het zand waaide rechtstreeks, nou ja, rechtstreeks…..via broekspijpjes en slip, zo haar kruis in. Nu nog even een strak broekje aantrekken zodat je een cameltoe zag en het leek of ze rechtstreeks van de Sahara was gekomen.

Pusherstreet

Een drugsdealer kwam richting het tafeltje waaraan we zaten. Naast het tafeltje stond zo’n groene vuilcontainer. Hij bukte zich en verschoof twee bakstenen die er onder lagen. Daarna zocht hij met zijn arm naar iets maar hij vond het niet. Binnen drie seconden ging hij helemaal Gilles de la Tourette. Even later trok hij een klomp hasj zo groot als een baksteen onder de container vandaan er brak er een groot stuk van af. Hij duwde het weer op zijn plek en kwam naar ons tafeltje gelopen. Hier lag een hele stapel van die plastic drugszakjes waar hij de hasj in deed.

Plastic drugszakjes op een tafel

Ik meende Afghaan te herkennen. Een donkere en neutrale hasj, hoog uit de bergen maar wel met een THC-gehalte van 38%. Ik heb het vroeger wel eens geprobeerd. Maar helaas blijkt het nemen en genieten van drugs niets voor mij te zijn. Reeds een half uur na een jointje zat ik al op een Dixie te genieten van een anale regendans. De klomp paste er maar net in. Hiermee liep hij naar vermoedelijk de baas van de straat. En grote, brede Deense jongeman. Begin dertig. Stereotype druggangsta: sportschoenen, joggingbroek met een Mocro-tasje en een dure bijpassende sweater. En dan heel zwaar kijkend alsof ie de hele dag daydreamed over bushokjes een pak rammel geven. Gelukkig had hij niet in de gaten dat ik in het geniep foto’s maakte en zelfs video’s. Angelica begon zich druk te maken en zei dat ik moest stoppen. “Kom op zei ze, stop nu, dalijk hebben we big shit, doe gewoon als iedereen, go with the flow en maak het je niet zo moeilijk !” Weet je wie met de flow meegaat ? Dooie visjes. Ik niet. Ik maak liever wat foto’s. Gelukkig had de grote baas niets in de gaten. Dat was ook niet mogelijk met zo’n setje ogen. Hij keek niet scheel maar zijn ogen keken allebei dermate naar buiten dat als hij bij de bakker stond meteen kon zien wat de slager in de aanbieding had.

Ingang zuidzijde

Nadat we het visje opgegeten hadden struinden we nog even over het gigagrote complex. Tip: je kunt hier rustig naar toe komen en wat rondwandelen. Maar een aantal keer per maand valt de politie dit gebied binnen. In 2016 werden bij een routinecontrole door de politie agenten beschoten: twee agenten en een omstander raakten gewond. In 2005 waren er schietpartijen tussen strijdende groepen van drugshandelaren, en op 24 april 2005 werd een man doodgeschoten en drie anderen verwond. Toch even uitkijken dus 🤗☠️🇩🇰

Politieagenten doen een inval

Denkt U ook eens aan de ondernemers die de loterij van Dutch Traveljunk mogelijk maken:

Restaurant San Blas in Schin op Geul. Www.eetcafesanblas.nl. De San Blas eilanden naast Panama behoren tot de mooiste eilanden ter wereld. Mijn vriend John en zijn vrouw Sonja van het gelijknamige eetcafé in Schin op Geul laten de Latijns-Amerikaanse sfeer herleven in hun wel heel erg mooi ingericht zaak met buitenterras. En mocht je niet winnen, wat kan jou het schelen, gewoon eens even langsgaan voor een lekkere steak of een lekkere pot bier. Vraag Johnny naar het panty-verhaal na onze Amsterdamse kroegentocht of de stage-dive vanaf de bar recht in mijn armen en de tranen lopen over je wangen 😂👌🏻🍺. Smakelijk !

Gedichtenbundels. Samen met Vera heb ik toch wel wat avonden de binnenstad van Sittard onveilig gemaakt. Vera is nu schrijfster en wilde heel graag een drietal boeken beschikbaar stellen. Haar teksten zijn uit het hart geschreven en berusten allemaal op een stuk ervaring en waarheid waarin je je wellicht kunt vinden of zelfs aangetrokken door kunt voelen. Bij de bijlage van dit bericht zit een mooi gedicht wat ze voor me maakte. Héél lief ! Voor diegene die het boek niet gaan winnen: je kunt het ook gewoon bestellen op https://veraschrijftpuur.wordpress.com/bestelformulier/

www.veraschrijftpuur.nl

Oslo, Norway

Nu zitten we hier in Oslo en krijg ik van een volger de vraag waarom ik het verkennen van de wereld zo leuk vind. Welnu. De interesse in de wereld begon bij mij al op hele jonge leeftijd. Op mijn achtste kon ik al alle landen van de wereld benoemen. Inclusief hun hoofdsteden. De landen herkende ik aan hun contouren. Op mijn 13e ging ik voor de eerste keer op tienertour. In mijn up naar Amsterdam. Ik kreeg geld van mijn moeder mee om een Coolcat jas te kopen. In Amsterdam stond in de jaren ‘80 de enige Coolcat winkel van Nederland. Die winkel heb ik helaas nooit gevonden. Ik heb er ook niet lang naar gezocht. Ik meende bij thuiskomst dat in heel Amsterdam de straatverlichting rood was. Tot zover mijn Amsterdam-ervaring in die tijd. Mijn vriendje van toen had dezelfde fascinatie. Die schreeuwde vanaf zijn vijfde iedere dag :”Sjinaaahhh !!”. Hij wilde met zijn fietsje naar China 🇨🇳. Na drie maanden was het geduld van zijn vader op. Ze fietsten via het dorpscentrum naar de Chinees en aten er een loempia. Zijn vader maakte hem wijs dat ze in China waren. Met dichtgeknepen ogen als een Chinees at hij zijn bordje leeg. Niet alleen zijn honger maar ook zijn wanderlust was sindsdien gestild. Frankie vertaalt tegenwoordig in zijn stoffig kantoor in Utrecht al 32 jaar teksten van het Latijn naar het Nederlands. Spannender gaat het de komende 17 jaar van zijn carrière niet worden vrees ik.

Oslo stond oorspronkelijk niet op onze route maar op weg naar onze vrienden Andreas en Thalita in Zweden kwamen we hier langs en besloten twee nachten op een camping te verblijven. Ik heb me nooit echt verdiept in de stad Oslo maar eenmaal in het stadsdeel Sentrum lagen er toch een paar leuke plekjes zoals de Deichman bibliotheek Bjørvika. Je kunt er niet alleen boeken lenen maar er is ook een bioscoop. Zo worden er media workshops gegeven en zijn er gaming zones, lounges en is er zelfs een restaurant. Daarbij kijk je uit op het naastgelegen iconische Opera House. In de Noorse natuur mag iedereen vrij wandelen en de in 2008 geopende Opera van Oslo is gebouwd in diezelfde gedachtegang. Ook het uitzicht is fantastisch. Aan je rechterhand: de fjordenarchipel met kleine, traditionele zomerhuisjes in heldere, optimistische kleuren. Aan onze linkerhand: een snel overzicht van het hart van Oslo. Daarachter: de sprookjesachtige heuvels en bergen rondom de snelst groeiende hoofdstad van Europa.

Op het dak van de opera
Op het dak van de opera
Op het dak van de opera
Op het dak van de opera
Opera huis
Centraal station
Bibliotheek

Aan de overzijde van het water lag Vippa, een levendige foodcourt met smaken van over de hele wereld. Vippa Oslo is een eet-en cultuurcentrum aan de rand van Vippetangen, direct aan de Oslofjord. We gingen er heen met een electrische step. Angelica achterop en ik voorop. Een kwestie van even een app-je downloaden, je creditcardgegevens invoeren en gas geven. Naast het gebouw waren Noorse jongens een potje aan het voetballen. Ik daagde hen uit. Ze moesten zich allemaal bukken en diegene waarvan ik met de bal zijn kont raakte moest een rondje bier halen. Deal ! Weet je wie ik raakte ? Check video hieronder.

Foodcourt Vippa
Foodcourt Vippa
Foodcourt Vippa
Foodcourt Vippa

Langs de Havnepromenade lagen drijvende sauna’s in het water. Via het platte dak kwam je aan boord en zo kon je meteen de sauna in. De sauna’s waren gebouwd op een soort vlot/bootje. De eigenaar startte de motor en voer van de kade af. Na een saunarondje sprong je dan vanaf het dak voor een frisse duik het water in. Morgen vertrekken we voor twee dagen naar Stockholm in Zweden en daarna gaan we nog naar de vrijstaat Christiania in Denemarken 🇩🇰.

Haven Oslo

Onderweg door het centrum kwamen we ook nog in een heuse demonstratie terecht van moslims tegen extreem rechtse partijen. De ME moets tussenbeiden komen maar het liep gelukkig met een sisser af.

Demonstratie van moslims tegen extreem rechtse partijen
Demonstratie van moslims tegen extreem rechtse partijen
Demonstratie van moslims tegen extreem rechtse partijen
Demonstratie van moslims tegen extreem rechtse partijen
Binnenstad Oslo
Binnenstad Oslo

Denkt U ook eens aan de ondernemers die de loterij van Dutch Traveljunk mogelijk maken:

Restaurant San Blas in Schin op Geul. Www.eetcafesanblas.nl. De San Blas eilanden naast Panama behoren tot de mooiste eilanden ter wereld. Mijn vriend John en zijn vrouw Sonja van het gelijknamige eetcafé in Schin op Geul laten de Latijns-Amerikaanse sfeer herleven in hun wel heel erg mooi ingericht zaak met buitenterras. En mocht je niet winnen, wat kan jou het schelen, gewoon eens even langsgaan voor een lekkere steak of een lekkere pot bier. Vraag Johnny naar het panty-verhaal na onze Amsterdamse kroegentocht of de stage-dive vanaf de bar recht in mijn armen en de tranen lopen over je wangen 😂👌🏻🍺. Smakelijk !

Gedichtenbundels. Samen met Vera heb ik toch wel wat avonden de binnenstad van Sittard onveilig gemaakt. Vera is nu schrijfster en wilde heel graag een drietal boeken beschikbaar stellen. Haar teksten zijn uit het hart geschreven en berusten allemaal op een stuk ervaring en waarheid waarin je je wellicht kunt vinden of zelfs aangetrokken door kunt voelen. Bij de bijlage van dit bericht zit een mooi gedicht wat ze voor me maakte. Héél lief ! Voor diegene die het boek niet gaan winnen: je kunt het ook gewoon bestellen op https://veraschrijftpuur.wordpress.com/bestelformulier/

www.veraschrijftpuur.nl

Ålesund-Bergen

Soms nemen we wel eens een kamertje bij mensen thuis. Zoals hier in het mooie Bergen, de stad met de meeste neerslag van Europa. Een stad waar het maandenlang aan één stuk door kan regenen.

Vent met een topbaan. Koters groot, ze studeren en hebben de haard inmiddels verlaten. Moeders verveelt zich onnozel en begint een B&B. Potje latex met ‘Zo Wonen’ jankkleuren op de muur, kamertje beetje optrutten met poppenkastspullen. En dan het belangrijkste: het gastenboek ! Meestal vraagt ze of we iets leuks willen schrijven. Of er ligt een geschreven verzoekje bij met dito tekst. Onderschat dit s.v.p. niet, lieve volgers. Dit is het huidige levenswater van moeders. Hier draait het om en doet ze het voor. Ik kan me dan nooit van de gedachte lostrekken dat ze zelf ook stiekem met een andere pen wat leuks over niet alleen haar kamer maar ook over haar rol als gastvrouw geschreven heeft. Na het schrijven van mijn recensie blader ik er altijd even doorheen op zoek naar de tekst van een medelander en dan las ik dit stukje tekst van klaagkuttende Ingrid🤦🏻 (heb het even vertaald):

“We vonden het erg jammer dat er zo weinig koffiekopjes waren en we steeds moesten afwassen. De vogels waren erg lawaaiig. Ook sluit het raampje in de badkamer niet goed. Maar voor de rest was het fijn.

Groeten uit Leerdam, Nederland 🇳🇱 Ingrid en Henk

Ingrid, je bent een klaphark….

Denkt U ook eens aan de ondernemers die de loterij van Dutch Traveljunk mogelijk maken:

Restaurant San Blas in Schin op Geul. Www.eetcafesanblas.nl. De San Blas eilanden naast Panama behoren tot de mooiste eilanden ter wereld. Mijn vriend John en zijn vrouw Sonja van het gelijknamige eetcafé in Schin op Geul laten de Latijns-Amerikaanse sfeer herleven in hun wel heel erg mooi ingericht zaak met buitenterras. En mocht je niet winnen, wat kan jou het schelen, gewoon eens even langsgaan voor een lekkere steak of een lekkere pot bier. Vraag Johnny naar het panty-verhaal na onze Amsterdamse kroegentocht of de stage-dive vanaf de bar recht in mijn armen en de tranen lopen over je wangen 😂👌🏻🍺. Smakelijk !

Gedichtenbundels. Samen met Vera heb ik toch wel wat avonden de binnenstad van Sittard onveilig gemaakt. Vera is nu schrijfster en wilde heel graag een drietal boeken beschikbaar stellen. Haar teksten zijn uit het hart geschreven en berusten allemaal op een stuk ervaring en waarheid waarin je je wellicht kunt vinden of zelfs aangetrokken door kunt voelen. Bij de bijlage van dit bericht zit een mooi gedicht wat ze voor me maakte. Héél lief ! Voor diegene die het boek niet gaan winnen: je kunt het ook gewoon bestellen op https://veraschrijftpuur.wordpress.com/bestelformulier/

www.veraschrijftpuur.nl

Røros mine village- Geiranger fjord- Ålesund

Het busje 🚌 rijdt weer ! Wat er nu precies aan de hand was kon Tom de lange Nederlandse automonteur in Røros me niet vertellen maar hij adviseerde ons wel om in de bewoonde wereld te blijven en niet helemaal naar de Noordkaap te gaan. Als het busje daar weer kuren zou krijgen konden de afsleepkosten wel heel erg duur gaan worden (2500€). Helaas, pech gehad. Dan passen we ons reisschema gewoon wat aan.

Op weg naar Ålesund zouden we heel wat leuke plekjes tegen gaan komen volgens mijn leuke-plekjes- verzameling. Dan gaan we dat toch doen ? Niet lang miauwen maar starten dat busje. We hebben geen tijd te verliezen. We zijn op reis, niet op vakantie !

Jaren ‘60 BP tankstatiom
Even pauze langs een riviertje
Gjeili stavkirke
Gjeili stavkirke
Gjeili stavkirke
Gjeili stavkirke

Wat me hier trouwens opvalt in Noorwegen zijn de verkeersdrempels. Dat zijn er heul veul. We worden helemaal tureluur van het afremmen en optrekken. Het lijkt wel Sittard hier. Je zult maar in Haagsittard park wonen en met je gezin op vakantie gaan. Daar liggen zo veel drempels dat de kinderen al moeten kotsen voordat ze de wijk überhaupt uit zijn. En daarna die 46 stoplichten die je tegenkomt op weg naar de A2 bij Urmond. Dan gaat de laatste druppel tattie richting mamma’s kopsteun zodat ze bij de Mc Donalds in Geleen al weer zitten te yellen dat ze honger hebben. Dat was dan het hoogtepunt van dag één op weg naar drie weekjes Frankrijk.

Bij Otta vonden we een hele mooie camping naast een wilde rivier waar we voor een prikkie konden overnachten. ‘s Nachts was het heel erg koud. Gelukkig dat we een dikke deken bij ons hadden. Er zitten hier beren in de streek dus morgenvroeg even oppassen.

Zwembad bij de rivier
Angelica maakte lekkere zalm op de BBQ
Handdoek vergeten !!

We kwamen heel wat mooie plekjes tegen. De Trollenroute doe ik nu voor de tweede keer want hij is gewoon schitterend om te verkennen. De eerste keer dat ik hem reed was in 2016 met Jens.

Trollenroute
Geiranger fjord
Geiranger fjord
Fossevandrig waterfall walk view point
Geiranger fjord. Mooie spot om wild te kamperen
Flydalsjuvet viewpoint

De mooie tocht naar Ålesund duurt op papier zes uur maar met allemaal die mooie uitkijkpunten doe je er natuurlijk veel langer over. Gelukkig konden we op deze route gebruik maken van een tweetal veerboten anders had de trip nóg langer geduurd.

Toch even lekker die jaren ‘60 muziek die Angelica heeft opgezet. Ook al ben ik er niet in geboren maar die muziek blijft gewoon lekker in mijn oren plakken tijdens zo’n roadtrip. Zouden mensen dat over 50 jaar ook zeggen over rapmuziek van Kanye West vraag ik me dan wel eens af ? We moesten nog flink gas geven om een beetje op tijd te zijn. Rond 18:00u kwamen we in Ålesund aan en beklommen meteen de 480 traptreden naar het viewpoint boven op de berg. En toen zagen we dit:

Ålesund viewpoint

Het begon al donker te worden. Maar wat een dag. Zoveel moois gezien 😍. We vonden een camping met cabins waarbij je uitzicht op zee had. Angelica begon meteen te koken in de gemeenschappelijke keuken. Eindelijk weer eens spaghetti. Zo lekker !

Denkt U ook eens aan de ondernemers die de loterij van Dutch Traveljunk mogelijk maken:

Restaurant San Blas in Schin op Geul. Www.eetcafesanblas.nl. De San Blas eilanden naast Panama behoren tot de mooiste eilanden ter wereld. Mijn vriend John en zijn vrouw Sonja van het gelijknamige eetcafé in Schin op Geul laten de Latijns-Amerikaanse sfeer herleven in hun wel heel erg mooi ingericht zaak met buitenterras. En mocht je niet winnen, wat kan jou het schelen, gewoon eens even langsgaan voor een lekkere steak of een lekkere pot bier. Vraag Johnny naar het panty-verhaal na onze Amsterdamse kroegentocht of de stage-dive vanaf de bar recht in mijn armen en de tranen lopen over je wangen 😂👌🏻🍺. Smakelijk !

Gedichtenbundels. Samen met Vera heb ik toch wel wat avonden de binnenstad van Sittard onveilig gemaakt. Vera is nu schrijfster en wilde heel graag een drietal boeken beschikbaar stellen. Haar teksten zijn uit het hart geschreven en berusten allemaal op een stuk ervaring en waarheid waarin je je wellicht kunt vinden of zelfs aangetrokken door kunt voelen. Bij de bijlage van dit bericht zit een mooi gedicht wat ze voor me maakte. Héél lief ! Voor diegene die het boek niet gaan winnen: je kunt het ook gewoon bestellen op https://veraschrijftpuur.wordpress.com/bestelformulier/

www.veraschrijftpuur.nl

Sognefjord- Jotunheimen NP- Røros

De meeste foto’s die je ziet in Noorse reisgidsen worden genomen in de binnenarmen van de Sognefjord rond Aurland. Gewoon omdat ze hier het mooist zijn. Het Stegastein kunstwerk van de architecten Todd Saunders en Tommie Wilhelmsen stonden al heel wat jaren op mijn lijstje. Kijk naar de foto’s en vooral naar het filmpje onder onderstaande link.

Dwars door de mooi verlichte Lærsdaltunnel (langste ter wereld 24,5 km) en het nationaal park Jotunheimen reden we daarna naar Røros aan de oostzijde van Noorwegen zo’n 50 km van de zweedse grens.

Aangezien hier geen tunnels waren moesten we de pas nemen over de besneeuwde bergtoppen. De omgeving was indrukwekkend door zijn troosteloze aangezicht. Hier stonden geen bomen maar alleen struiken en mossen die hier enigszins konden overleven. Het was ijskoud en er stak een kleine storm op. Met een snelheid van 50 km/uur haalden we in een tijdsbestek van zeven uur het kleine mijnwerkersdorpje in de provincie Trøndelag.

Røros is het hoogstgelegen dorpje van Noorwegen en de 6000 inwoners zitten negen maanden per jaar in de metershoge sneeuw. Hier stond ons busje ineens stil. Ik kon niet meer schakelen. Wat nu ? De noorse wegenwacht was er binnen 15 minuten.

Het busje zou pas over twee dagen nagekeken kunnen worden dus besloten we Røros eens goed te verkennen want het stond sowieso al op onze bucketlist. Alle huizen zijn hier gemaakt van hout. Het lijkt wel of de plaatselijke Gamma maar drie kleuren verf in de aanbieding heeft want de meeste huizen zijn rood, groen of geel geschilderd. Er zijn twee straatjes die op de UNESCO-werelderfgoederenlijst staan. De huizen in deze straatjes dateren uit de 17e eeuw toen hier voor de eerste keer koper werd gevonden.

We sliepen in het Solheim Pensjonat, een pension uit 1939 waar de tijd is stil blijven staan. Werkelijk alles is in jaren ‘60 stijl smaakvol ingericht. Stoelen, banken, bedspreien maar ook lampen, lichtschakelaars en zelfs stripboekjes uit die tijd 😍. In dit plaatsje zijn veel restaurantjes waar we heerlijk hebben gegeten. De rendierbief was overhéérlijk ! Overmorgen krijgen we meer info over ons busje. Tot die tijd amuseren we ons hier.

Denkt U ook eens aan de ondernemers die de loterij van Dutch Traveljunk mogelijk maken:

Restaurant San Blas in Schin op Geul. Www.eetcafesanblas.nl. De San Blas eilanden naast Panama behoren tot de mooiste eilanden ter wereld. Mijn vriend John en zijn vrouw Sonja van het gelijknamige eetcafé in Schin op Geul laten de Latijns-Amerikaanse sfeer herleven in hun wel heel erg mooi ingericht zaak met buitenterras. En mocht je niet winnen, wat kan jou het schelen, gewoon eens even langsgaan voor een lekkere steak of een lekkere pot bier. Vraag Johnny naar het panty-verhaal na onze Amsterdamse kroegentocht of de stage-dive vanaf de bar recht in mijn armen en de tranen lopen over je wangen 😂👌🏻🍺. Smakelijk !

Gedichtenbundels. Samen met Vera heb ik toch wel wat avonden de binnenstad van Sittard onveilig gemaakt. Vera is nu schrijfster en wilde heel graag een drietal boeken beschikbaar stellen. Haar teksten zijn uit het hart geschreven en berusten allemaal op een stuk ervaring en waarheid waarin je je wellicht kunt vinden of zelfs aangetrokken door kunt voelen. Bij de bijlage van dit bericht zit een mooi gedicht wat ze voor me maakte. Héél lief ! Voor diegene die het boek niet gaan winnen: je kunt het ook gewoon bestellen op https://veraschrijftpuur.wordpress.com/bestelformulier/

www.veraschrijftpuur.nl

Vöringsfossen-Flåmsbana train- Låttefossen

Vannacht de deuren van het busje opengezet en alle muggen één voor één binnengelaten. Daarna heb ik de deuren weer gesloten en zijn we buiten gaan liggen. Kijk….zo breng je de vijand compleet in verwarring☝🏻. Dit werkt beter dan mijn tactiek van vorig jaar toen ik de hele nacht muziek van Kanye West op mijn slaapkamer draaide. Die motherfuckers bleven komen.

Snel sprongen we in ons busje om de watervallenroute te doen. Op deze route liggen tientallen mooie, hoge watervallen waaronder de tweelingwaterval Låttefossen nabij het stadje Odda in de provincie Vestland. Hier valt het smeltwater van 165 meter hoog de diepte in waarna het onder een boogbrug in een rivier verdwijnt.

De Vøringsfossen waterval nabij Eidfjord is de op twee na meest bezochte attractie van Noorwegen. Nu in de Coronatijd kon je de bezoekers op twee handen tellen. Vanaf een stalen look-out platform kun je goed zien hoe het water van de 280 meter hoge waterval in het ravijn verdwijnt. Er was een mogelijkheid om steentjes omlaag te gooien maar dat hebben we niet gedaan 😇. Onderweg kwamen we in een tunnel een rotonde tegen. Heel apart dat blauwe licht.

Daarna namen we het treintje van Flåm naar Myrdal. Hetzelfde als vorige maand toen we in Zwitserland de Glacier-Express deden, was dit een hele mooie treinrit dwars door de bergen en langs mooie watervallen.

Denkt U ook eens aan de ondernemers die de loterij van Dutch Traveljunk mogelijk maken:

Restaurant San Blas in Schin op Geul. Www.eetcafesanblas.nl. De San Blas eilanden naast Panama behoren tot de mooiste eilanden ter wereld. Mijn vriend John en zijn vrouw Sonja van het gelijknamige eetcafé in Schin op Geul laten de Latijns-Amerikaanse sfeer herleven in hun wel heel erg mooi ingericht zaak met buitenterras. En mocht je niet winnen, wat kan jou het schelen, gewoon eens even langsgaan voor een lekkere steak of een lekkere pot bier. Vraag Johnny naar het panty-verhaal na onze Amsterdamse kroegentocht of de stage-dive vanaf de bar recht in mijn armen en de tranen lopen over je wangen 😂👌🏻🍺. Smakelijk !

Gedichtenbundels. Samen met Vera heb ik toch wel wat avonden de binnenstad van Sittard onveilig gemaakt. Vera is nu schrijfster en wilde heel graag een drietal boeken beschikbaar stellen. Haar teksten zijn uit het hart geschreven en berusten allemaal op een stuk ervaring en waarheid waarin je je wellicht kunt vinden of zelfs aangetrokken door kunt voelen. Bij de bijlage van dit bericht zit een mooi gedicht wat ze voor me maakte. Héél lief ! Voor diegene die het boek niet gaan winnen: je kunt het ook gewoon bestellen op https://veraschrijftpuur.wordpress.com/bestelformulier/

www.veraschrijftpuur.nl