Walking with a Cheetah

Wat te doen met Cheeta-weesjes ?

IMG_6743.jpg

Wat zou je doen als je deze Cheeta welpjes moederziel alleen in het gras zag liggen ? Het gebeurt maar al te vaak dat de moeders van deze welpjes vroegtijdig komen te overlijden door bijvoorbeeld een ziekte. Aangezien de jonge jachtluipaardwelpjes zich niet kunnen verdedigen belanden ze meestal in de buik van een roofdier.

Gelukkig zijn er in veel landen in Afrika weeshuizen die deze weesjes opvangen. In het Cheeta opvangtehuis van CCF in Namibië worden kleine cheeta-cubs of oudere cheeta’s die niet meer in het wild kunnen leven, opgevangen en verzorgd.

Niemand heeft ze ooit leren jagen. Het vlees dat ze hier iedere dag krijgen gevoerd moet voor ze in stukjes worden gesneden anders krijgen ze het niet afgeslikt. Ze kunnen geen vlees kapotscheuren laat staan een karkas met hun vlijmscherpe kaken en klauwen, open maken. Niemand heeft ze dit ooit geleerd, aldus de Amerikaanse oprichtster van de CCF organisatie, Dr.Laurie Marker waar we een kort gesprek mee hadden. Haar wereldwijde organisatie https://cheetah.org/ heeft tot doel om te voorkomen dat de cheeta wordt uitgeroeid.
Momenteel leven er 3000 cheeta’s in Namibië is daarmee is de populatie hier het hoogst van alle landen van Afrika.

Laurie Marker

Anatolische herdershonden

Zo wordt er hier research gedaan naar niet alleen het gedrag van de cheeta maar ook hoe bepaalde ziektes kunnen worden overwonnen. Namibië noemen ze ook wel de cheeta-hoofdstad van de wereld. In het gebied waar we nu zitten (Otjiwarongo) komen de meeste cheeta’s ter wereld voor. En we hebben er heel wat gezien ! Uit onderzoek bleek dat de meeste cheeta’s afgeschoten werden door locale boeren. Niet vanwege hun vacht of als trofee maar gewoon om hun veestapel te beschermen. Is natuurlijk wat over te zeggen. CCF ontwikkelde een programma waarbij Anatolische herdershonden uit Turkije werden getraind om de veestapel te beschermen.

De honden werden zodanig getraind dat ze een cheeta op grote afstand kunnen waarnemen/ruiken. Op dat moment beginnen ze massaal te blaffen waardoor de cheeta niet meer in de buurt durft te komen. De honden leven samen met schapen, geiten, ezels en ander vee zodat ze gewend aan elkaar zijn. Door dit truukje toe te passen werden er ineens bijna geen cheeta’s meer afgeschoten. We spraken met een aantal meiden die hier vrijwilligerswerk deden. Ze kwamen uit Engeland, VS, Duitsland, Australië en een meid uit Den Haag. Dit was natuurlijk wat anders dan 6 weken zomervakantie met je earphones op je hoofd iedere dag op het terras hangen of met je voetjes in het water hangen in een Maasplas. Wil je eens écht wat leuks en spannends maar vooral wat nuttigs doen ? Wordt dan vrijwilliger in een CCF organisatie in Namibië en vul dit formulier in: https://cheetah.org/volunteer-survey/

Zambia

Ook in Zambia heb je een soortgelijke organisatie waarbij ze jonge weesjes trainen om weer in het wild te kunnen worden uitgezet. Om wat geld bij elkaar te harken mag je met een jachtluipaard een wandelingetje maken.

IMG_6767

Je krijgt wel twee dringende adviezen mee:

1. Niet vóór haar gaan lopen want dan kan ze niet goed meer zien. Dan wordt ze pissed en kan ze gaan grommen.

2. Als ze op de grond ligt en je aait haar kan het zijn dat ze zich ineens omdraait. Op dat moment moet je je naar achteren laten vallen of snel opstaan. Zodoende ontwijk je de scherpe klauwen van het beest en spaar je je een armpje want die gaat er geheid vanaf als de nagels jouw huid doorboren.Bekijk het filmpje vooraan in de blog en je ziet me nog net snel opstaan.

IMG_6707
5 seconden voordat ik snel moest opstaan

Wanneer je ooit een kat hebt gehad, weet je dat deze dieren scherpe nagels hebben die ze op ieder moment in en uit kunnen trekken. Dit geldt voor alle katachtigen ter wereld, behalve het jachtluipaard. Bij deze dieren staan de nagels altijd in de “uitstand”. Ze kunnen niet ingetrokken worden. Dat heeft verschillende redenen. Jachtluipaarden gebruiken hun nagels namelijk constant. Zo hebben ze de nagels nodig om extra grip te hebben tijdens een harde sprint, maar ook wanneer ze een prooi willen overmeesteren en wanneer ze rondwandelen over het ruige terrein van de savanne. Zonder hun nagels zouden ze gemakkelijk uitglijden.

Jachtluipaard

IMG_6706.jpgIMG_6818.jpg

Het jachtluipaard is het snelste landzoogdier ter wereld. Hij haalt een topsnelheid van gemiddeld 100 km per uur. In ongeveer drie seconden kan hij een snelheid van tachtig kilometer per uur halen! De topsnelheid houdt hij echter maar ongeveer 30 seconden vast. Het komt niet vaak voor dat een jachtluipaard zo hard rent. Het kost veel energie. Een jachtluipaard haalt deze snelheden door de bouw van zijn lichaam. Hij weegt namelijk niet veel en zijn gewrichten zijn flexibel. Door de lange poten en het kantelen van zijn heupen en schouderbladen kan de jachtluipaard extra grote sprongen maken. Doordat hij zijn nagels niet kan intrekken, dienen deze als grip tijdens de zigzaggende achtervolging. Het zijn eigenlijk een soort noppen die wij hebben onder onze voetbalschoenen!

IMG_3586.jpg

Dancing with killers (prison without walls)

This blog is in English and in Dutch (for the English version you have to scroll down)

Bezoek een gevangenis zonder muren op de Filipijnen

In Puerto Princesa op het eiland Palawan (Filipijnen) staat de bijzondere Iwahig gevangenis. Deze gevangenis is uniek omdat er geen muren omheen staan. Iedereen kan zomaar weglopen. De gevangenis en het land eromheen hebben een oppervlakte dat ongeveer twee keer zo groot is als Parijs en bijna 3000 gevangenen werken en leven hier samen alsof het een groot dorp is. Angelica en ik konden deze gevangenis gewoon binnenwandelen en zien hoe het is om hier te wonen en te leven. Er is altijd wel een gevangene die je wat kan vertellen over zijn leven hier.

IMG_2442.jpgIMG_2438.jpgWanneer je in de Filipijnen een grote misdaad pleegt zoals een moord, kom je de eerste jaren waarschijnlijk terecht in de gevangenis in de hoofdstad Manila. Daar zit je met 300 gevangenen in een cel van 150 m2. Om de beurt mag er iemand een paar uurtjes slapen. Daarna wordt hij wakker gemaakt zodat een ander even kan gaan liggen. Na een aantal jaar je goed gedragen te hebben, heb je kans op een overplaatsing naar de Iwahig gevangenis op Palawan. IMG_2495.jpgIMG_2504.jpgHier werken ze met drie afdelingen; maximum, medium en minimum. Op welke afdeling je zit, is afhankelijk van je gedrag en hoeveel jaar straf je nog te gaan hebt. Elke afdeling heeft een andere vorm van vrijheid binnen de gevangenis. De medium en minimum gevangenen zitten niet opgesloten en werken enkele dagen op de rijstvelden binnen de gevangenis. In hun vrije tijd zijn ze daadwerkelijk vrij om te doen wat ze willen binnen het grondgebied van Iwahig.

IMG_2445.jpgDe gevangenis lijkt gewoon op een rustig dorp met een ontzettend mooie omgeving. De gevangenen lopen niet weg omdat de kans groot is dat ze niet ver komen. Wanneer ze dan gepakt zouden worden, krijgen ze extra jaren celstraf en moeten ze terug naar de gevangenis in Manila. Dit is ook de reden dat er bijna geen incidenten van geweld of diefstal voorkomen. De mensen zijn blij met de vrijheid die ze hebben en willen dit niet op het spel zetten.

IMG_2506.jpgJe hoort de verhalen die vaak erg aangrijpend zijn en hoewel de meeste mannen er vrij ruig uitzien, zijn ze eigenlijk poeslief. Ze vinden het ontzettend leuk dat je langskomt. Ze genieten er van om je belangrijke levenslessen te leren over de waarde van familie en dat mensen daadwerkelijk kunnen veranderen. Daarnaast zijn ze gek op dansen, rappen en zingen dus je kan zeker rekenen op een optreden.

IMG_2437.jpgJason zit een straf uit van 23 jaar. Hij vermoordde de twee moordenaars van zijn vader, moeder en zusje die op een avond aan hun deur stonden. Tegen zijn advies in maakte zijn vader destijds toch de deur open. Met twee pistoolschoten werd hij vermoord. Daarna stormden de twee overvallers naar binnen en schoten hun magazijn leeg op de rest van het gezin. Zwaargewond werd Jason afgevoerd naar het ziekenhuis. Wonder boven wonder overleefde hij deze meervoudige moord. Jaren later zag hij de overvallers in zijn dorp rondlopen. Ongestraft. De politie deed niets. Steeds als hij ze tegen kwam lachten de twee hem uit. Hij besloot wraak te nemen. Op een dag kocht hij een pistool, wachtte de overvallers op en schoot ze allebei dood. Daarna fietste hij naar het politiebureau, vertelde wat hij gedaan had en werd meteen gearresteerd. Hij kreeg 23 jaar cel. Hij heeft 8 jaar in de gevangenis van Manila gezeten. Nu zit hij hier en heeft nog maar 12 jaar te gaan. Tijdens ons gesprek kwam een Filipijnse jongedame in een tennisrokje aangefietst. Ze was op vakantie in eigen land en kwam al een paar dagen langs om met de jongens te gaan tennissen. Mooi toch ?

IMG_2463.jpgBen je van plan om langs te gaan, kom dan vooral niet met lege handen aan. Koop vooraf wat lekkers en een paar pakjes sigaretten. Hier zijn ze erg blij mee want ze hebben zelf geen geld voor dit soort dingen. Met het werken op de boerderij verdienen ze eten voor de week maar dit is niets bijzonders. Als vrouw is het daarnaast gepast om je een beetje bedekt te kleden. Er zullen ook gevangenen zijn die je een rondleiding geven binnen het gebied en aan het einde om wat geld vragen. Kom dus niet met een lege portemonnee maar zorg dat je wat briefjes van 100 Pesos bij je hebt. Je kunt ook allemaal spulletjes die ze zelf gemaakt hebben kopen. Probeer niet te veel in discussie met ze te gaan. Ze probeerden te achterhalen hoeveel straf ze zouden hebben gekregen in Nederland. Jason stelde Angelica de vraag wat zij nu vond van het feit dat hij die dubbele moord had gepleegd. Op dat moment moet je even slikken en een tactisch antwoord geven. Ik bedoel: je zit wel tussen 300 moordenaars 😉

IMG_2512.jpg

Visit a prison without walls in the Philippines

In Puerto Princesa on the island of Palawan (Philippines) there is the special Iwahig prison. This prison is unique because there are no walls around it. Anyone can just run away. The prison and the land around it have an area that is about twice as big as Paris and almost 3000 prisoners work and live together as if they were in a big village. Angelica and I could just walk into this prison and see what it’s like to work and live here. There is always a prisoner who can tell you something about his life.IMG_2478.jpg

When you commit a major crime such as murder in the Philippines, you will probably end up in prison in the capital Manila in the first years. There you live with 300 prisoners in a cell of 150 m2. Someone can sleep for a few hours. Then he is awakened so that another person can lie down. After a few years you have behaved well, you have a chance of a transfer to the Iwahig prison in Palawan. Here they work with three departments; maximum, medium and minimum. Which department you are in depends on your behavior and how many years you still have to stay.

IMG_2508.jpgEach department has a different form of freedom within the prison. The medium and minimum prisoners are not locked up and work on the rice fields within the prison for a few days. In their free time they are actually free to do what they want within the territory of Iwahig. The prison just looks like a quiet village with an incredibly beautiful environment. The prisoners do not run away because they will not get far. When they get caught, they get extra years in prison and have to go back to the prison in Manila. This is also the reason that there are almost no incidents of violence or theft. People are happy with the freedom they have and do not want to risk this.

IMG_2428.jpgYou hear the stories that are often very poignant and although most men look pretty rough, they are actually very cute. They really like it that you come along. They enjoy learning your important life lessons about the value of family and that people can actually change. They are crazy about dancing, rapping and singing so you can certainly count on a performance.

IMG_2511.jpgJason is sentenced to prison for 23 years. He killed the two murderers of his father, mother and sister who were standing in front of  their door one evening. Against his advice, his father opened the door. He was murdered with two gunshots. Then the two robbers rushed in and emptied their guns on the rest of the family. Jason was taken off to hospital severely wounded. Miraculously, he survived this multiple murder. Years later he saw the robbers walking around in his village. Unpunished. The police didn’t do anything. Every time he came across them, the two laughed at him. He decided to take revenge. One day he bought a gun and shot the two robbers. Then he went to the police station, told what he had done and was immediately arrested. He was sentenced to prison for 23. He spent 8 years in Manila prison. Now he is here and has only 12 years more to go. During our conversation, a young Filipina lady stopped by in a short tennis skirt. She was on holiday in her own country and came along for a few days to play tennis with the boys.

If you intend to visit this place, do not approach empty-handed. Buy some goodies and a few packs of cigarettes in advance. They are very happy with this because they have no money to buy those things themselves. With working on the farm they earn food for the week but this is nothing special. As a woman, it is also appropriate to dress a bit covered. There will also be prisoners who give you a tour of the area and ask for some money at the end. So do not come with an empty wallet but make sure you have some 100 Pesos notes with you. You can also buy all the things they have made themselves. Do not try to argue with them too much. They try to find out how much punishment they would have received in the Netherlands. Jason asked Angelica aabout her thoughts that he had committed that double murder. At that moment you have to swallow and give a tactical answer. I mean: you’re among 300 murderers;)

Alien Giger Bar…

Aliens

Wil je eens een echte aparte bar bezoeken of ben je een fan van de kaskrakers Alien of Predator, kijk dan eens naar deze bar. Het is tegelijkertijd griezelig en cool. Je moet deze plek eigenlijk gewoon eens zelf zien. De bar is heel speciaal ingericht en we hadden het gevoel alsof we in de buik van moeder-Alien zaten te drinken. Ik bezocht deze bar met mijn mooie nichtje Verena in Gruyères en we waren allebei overweldigd door de creatie van de kunstenaar Hansrudi Giger: de ontwerper van de microfoonstandaard van Jonathan Davis, frontman van metalband Korn maar ook de ontwerper van de buitenaardse wezens in de kaskrakerserie Aliens uit de jaren ´80.

Stap gewoon naar binnen en je mond valt open van verbazing. Het is alsof je een filmset binnen stapt. H.R. Giger ontwierp de bar op een manier die de 400 jaar oude gotische architectuur vertegenwoordigt. Hij versterkt het spelonkachtige effect met dramatische skeletbogen die over het plafond zwaaien. Onder deze benige gewelven staan schelpachtige stoelen met een hoge rugleuning. Ze waren oorspronkelijk ontworpen voor de Harkonnen-troon voor de Dune-film die nooit is gemaakt. Wat een spannend gevoel om  te mogen kruipen in een van deze ruggengraatstoelen bij de ronde ramen, en het gevoel te hebben dat je word opgeslokt door een intergalactisch beest. 

Tip:

De Gigerbar is enorm populair bij toeristen, dus probeer lunchtijd en andere spitsuren te vermijden. Het kan zijn dat je even moet wachten om plaats te nemen aan de tafel van je voorkeur. We hebben ons best gedaan om wat foto’s te maken, maar het was erg moeilijk om ze vast te leggen met al die bezoekers in de buurt. De Gruyères Giger-bar is eigenlijk de vierde bar die ooit is gebouwd. Dit is de enige bar die nog open is. Zoals je kunt zien op het menubord, serveert Bar HR Giger drankjes en kleine snacks, inclusief thema-items. Verena bestelde een Alien-koffie, het visueel meest interessante gerecht dat op een houten dienblad met kleine schuimgebakjes en honingkruidenlikeur wordt geserveerd. Ik bestelde een Giger Mojito. Bezoek trouwens ook eens haar website Derde Etage .

Als je de Alien-serie uit de jaren tachtig hebt gezien herken je misschien wel de klauwen van het beest. Klauwen die mensen uit elkaar trokken waarbij het bloed in het rond spoot. Vergeet ook de dubbele kakenrij van het beest niet !  De impact van Alien leverde de Zwitserse kunstenaar in 1980 een Academy Award op voor de beste prestatie in visuele effecten. Het Oscar-beeld is te zien onder een van de oude trappen in het museum. Dus: eerst even een lekker drankje doen in de Giger-bar. Daarna even het Giger-museum in en tot slot in één van de restaurantjes genieten van een typische Gruyère raclette. Een geurend kaasje wat nog lang in je neus zal blijven hangen. Yummiee ! GPS: 46.584251821900054, 7.082280455600975

IMG_3859 2.jpgIMG_7977

FullSizeRender 6

IMG_7967

FullSizeRender 7

FullSizeRender 9

IMG_7979 2

Abandoned chemical Nazi-factory (English)

Wanna check out this place ? Sent a message with your request to Ran Groetjes (FB-Messenger)  and get the GPS-coordinats.

Abandoned since 1999 and falling into disrepair, the Chemiewerk Rüdersdorf resembles a post-apocalyptic world, just outside of Berlin.  After a short walk along the railway track over the riverbridge we were not prepared for the sheer vastness of this abandoned place, it loomed before us surrounded in razor-sharp wire, like something out of a zombie movie.

IMG_7106

The history of the factory dates back to 1899 starting its life with “CO Wegener” a company which built a cement plant at this location. This was a strategic choice given that the industrial processing of quicklime and cement was carried out in the nearby Rüdersdorf. During World War II the site was then used by the Nazis for the production of synthetic bauxite used in the process of aircraft production. Germany was almost entirely dependent on Hungary and Yugoslavia for bauxite during the war and the British attempted to stop the bauxite trade by sending undercover agents in, however, this did not go to plan. As with many buildings in East Berlin, the Soviets dismantled the plant after the war, then in 1950, it was used to make animal feed and other farming materials.IMG_7097

There are several buildings to explore and this at site you cab climb to dizzying new heights. If you suffer from Vertigo or a fear of heights then this might not be the location for you. Climbing up the exposed concrete stairways to the top of the eight-story-high silo tanks is not for the faint-hearted – especially when there are large holes in the floor that would have you fall straight through to the bottom (not to mention the gap between the stairs and the floor that you have to jump over).IMG_7117

The roofing is quite unstable so I would not recommend walking on it, but if you fancy making across this rickety bridge then be my guest. Just remember if you are on German health insurance you most likely will not be covered…IMG_7107

Items are left in disarray as if there was a swift evacuation, chemical bottles fill rooms and meticulously handwritten documents are scattered throughout the ruins.  The factory has been used for several movies including ‘Enemy at the Gates’ and ‘The Monuments Men’. I can see why – the beauty and epic presence of these buildings is nothing short of cinematic.IMG_7092

Plans to make something out of the location were rejected,  and the thick reinforced concrete and enormous contaminated sites put many companies off furthering these proposals. Now it is just left to nature and the outcasts of society. As with any urban exploration, I urge you to not destroy or vandalise anything, it ruins the experience for others and often makes these places more off limits then they already are due to security. Remeber our credo: take nothing but pictures and leave nothing but footsteps.IMG_7115IMG_7121IMG_7094

 

Disclaimer: I never claimed that I visited this place. Nor did I advise or force anyone to visit this place. Entering such buildings is prohibited and can be punished with high fines or in some countries you may be fined with a prison sentence.

The Hills Have Eyes

An abandoned horror film set sits eerily along a highway through Hollywood’s “door to the desert.”

Wanna check out this place ? Sent a message with your request to Ran Groetjes (FB-Messenger)  and get the GPS-coordinats.

An American-style gas station is waiting for you on the highway out of Ouarzazate (Morocco). It’s not a hallucination; rather it is the set used for the 2006 horror film “The Hills Have Eyes.” It was here, at this gas station, that the film’s protagonists are advised to take a gory, gruesome “shortcut.”

Even for those who aren’t familiar with the movie, the old station is a chilling sight. Supposedly, the eerie movie set looks so real people occasionally mistake it for an actual gas station. Smashed, weathered cars rust outside. Glass bottles glitter in the trees, and creepy puppets peer out from unexpected places.

The gas station sits along the highway that runs through a small commune outside Ouarzazate, a city known as Hollywood’s “door to the desert.” It’s a hotspot for desert-based film sets and on-location shooting.

Unfortunately the “diner” is not accessible, but make sure to take a peek through the window. Old props, like cans of soda and food, glass jars, and a handful of flags, sit undisturbed throughout the space. The dust-coated items make it look like the decrepit diner was abandoned in a hurry.

Trailer the Hills have Eyes (2006)

Tourist-o-meter Rating: 1/10. Not many people know this place because it’s far from our beds. But when you are in the area just check it out at 30.922783, -7.233020.
Disclaimer: I never claimed that I visited this place. Nor did I advise or force anyone to visit this place. Entering such buildings is prohibited and can be punished with high fines or in some countries you may be fined with a prison sentence.

Abandoned sex club

Op de weg van Heers naar St.Truiden liggen ontiegelijk veel bordelen die schreeuwen om personeel. Er was géén enkele bordeel bij die kon voldoen aan de vraag van de klant. Tijdens de Coronatijd zijn veel werkneemsters terug gegaan naar het land waar ze vandaan kwamen want in deze business was géén cent meer te verdienen. Toen we met het busje stopten op de parkeerplaats van deze verlaten club zag je de meiden aan de overkant kijken zo van ‘wat moeten die nu bij een club wat gesloten is ?’. We konden de dames helaas niet blij maken. We hadden sowieso maar 50 euro bij ons dus buiten het feit dat Erik en ik twee hele fatsoenlijke jonge mannen zijn hadden we het financieel sowieso niet kunnen bolwerken. Maar natuurlijk waren we wel nieuwsgierig hoe het bordeel er van binnen zou uitzien. We wisten van te voren al dat dit een club is geweest waar vrouwen werden afgeperst en zelfs werden verhandeld, dat er geregeld schietpartijen waren geweest en waarbij zelfs de Lamborghini van een klant in de fik was gestoken.

Angelica

Angelica zag bij thuiskomst de foto’s van de danspaal en zei dat paaldansen goed zou zijn voor haar spieren. ‘Sowieso is dansen goed voor haar kont-en beenspieren’, dacht ik nog. Ik had thuis nog een danspaal die ik vroeger achter in mijn bar had staan voor de wilde feestjes. Die zou ik opnieuw kunnen monteren. Dat ze maar goed oefent met die danspasjes. Volgend maand kan ze dan een eigen Tiktok-kanaal beginnen waar triljoenen mensen haar danspasjes kunnen bewonderen.Met een beetje geluk zou de firma Dyson haar dan hun megadure V15 stofzuiger gaan sponsoren en stopt ze éindelijk met zeuren.

Inrichting

De kelder was ingericht als één grote partyruimte waar klanten poedelnaakt een dansje konden doen met de meisjes. Er was een barretje en een DJ-booth en achterin was een toiletblok. Op de begane grond bevond zich de bar waar mannen met de meisjes konden praten of onder het genot van een drankje zich konden vergapen aan een paaldansshow. Op de bar zelf stond een fles Jack Daniels met een slipje er om heen. Ernaast lag een kasboek met alle inkomsten en uitgaven. Op de eerste verdieping was de masterbedroom met een mooi rond bed en daarachter een jacuzzi en een danspaal. Ik denk dat deze ruimte meteen de duurste kamer was die je kon huren in dit bordeel. We vonden zelfs nog een fles champagne en een pak condooms haha. Ineens schoot ons te binnen dat het bordeel nog een eigenaar heeft en dat hij misschien wel eens langs zou kunnen komen. Gezien de geschiedenis van het bordeel vonden we het verstandig maar meteen te vertrekken. Mocht je ook eens dit bordeel willen bezoeken: de GPS-coördinaten staan onder deze blog.

Het laatste slipje.

GPS

50.794274,5.219654

Galicië, Spain 🇪🇸

Kathedraal van Santiago de Compostela

We zagen heel veel pelgrims die een lange route achter de rug hadden, uitrusten op de keien van het Praza do Obradoiro-plein voor de kathedraal. Ze hadden het gehaald en waren uiteraard trots op hun prestatie. Mannen, vrouwen, jongens en meisjes lagen gestrekt helemaal voor Pampus. De één had een kortere route genomen dan de ander. Het lag er ook een beetje aan uit welke streek/land ze kwamen. Er waren verschillende routes die ze konden lopen, ook vanuit Nederland. De meesten hadden echter de Camino Francés gelopen. Dit was veruit de meest populaire route. Deze route begint in Saint-Jean-Pied-de-Port in het uiterste puntje van Zuid-Frankrijk. Veel wandelaars zien dit Franse dorp als hét startpunt van hun camino. Enkele deelnemers hadden de reis onderschat. Ze liepen vaak door heuvelachtig of bergachtig landschap. Een gemiddelde snelheid van 5 km per uur was dan niet haalbaar (men loopt gemiddeld 25 km/dag). Hier ging het om uithoudingsvermogen, niet om wie het eerst bij zijn overnachtingsplek zou zijn. De meeste lopers zagen we met een klein rugzakje van 35 tot 50 liter. Zodoende namen ze niet te veel mee. De ervaren wandelaars hadden een kledingset aan en tweede reservesetje zat in de rugzak. Ze zijn de hele dag bezig met de basis van het leven. Elke dag lopen, genoeg rust nemen, gezond eten en drinken, dit is alles wat telt. Sommigen vertrekken van een wat langere afstand en doen er zelfs drie maanden over. De meeste pelgrims vinden het ook leuk om samen met anderen onderweg te zijn. Je hoeft niet bang te zijn om alleen te gaan, want onderweg zijn ook genoeg andere pelgrims om te ontmoeten en mee op te trekken. Er zijn natuurlijk allerlei redenen om de tocht te gaan lopen. De een wilt gewoon lekker lopen en de ander wilt bijvoorbeeld boete doen of ziet het als een prestatie an sich. Er is veel te zien onderweg, qua natuur maar ook qua architectuur. Of als je het juist leuk vindt om met anderen te praten en verschillende verhalen te horen, is daar uiteraard genoeg tijd voor. Op de Camino kun je loskomen van je leven thuis en leren om te bouwen op mensen die je nog niet kent aldus een jonge man waar we even mee spraken. Want aanraden kon hij de Camino zeker. Een vakantie is niet het goede woord, het is een hele bijzondere reis die je maakt. Het is een hele lange wandeltocht, die je tegelijk zo lang of kort kan maken als je zelf wil. Je bent onderweg, en ieder komt wel zijn of haar eigen obstakels tegen, maar je hoeft helemaal niks. Behalve wandelen natuurlijk !

Ik mocht met deze sexy dame op de foto. Volgende week gaat ze trouwen :).

Cementerio de Cambados

We kwamen aan bij wellicht één van de van de mooiste begraafplaatsen in Spanje, gelegen op de bekende Monte de la Pastora. We zagen meteen al de gedeeltelijke verwoesting van de oude kerk als gevolg van een brand in de vijftiende eeuw. Wat nu rest zijn de overblijfselen van de oude parochiekerk van Santa Maria, patroonheilige van Cambados, een Romaanse kerk uit de 12e eeuw. We liepen door de ingang wat nu eigenlijk gewoon een smeedijzeren deur is. Vroeger scheen hier een dikke eikenhouten deur gezeten te hebben gezien de uitsparingen in de muren. De oude begraafplaats is niet alleen rondom de kerk maar ook in de kerk zelf zagen we veel graven. We liepen over het centrale gangpad en zowel links als rechts lagen mensen begraven. De grafversiering van de graven waren vrij sober en sommigen hadden alleen een stenen dekplaat. Het hele complex is in 1943 uitgeroepen tot Nationaal Historisch-Artistiek Monument.

Onze gratis overnachtingplek aan het strand (lees: wildkamperen wat eigenlijk hier niet mag).

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Lekker gezellige restaurantjes en kroegjes. Altijd wel wat te doen 🙂

Local’s, Sittard

https://www.locals-sittard.nl/

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

Concentrationcamp Theresiënstadt

Zo’n 25 km ten noorden van Praag in de Tsjechische Republiek stopten Erik en ik bij concentratiekamp Terezín (Theresiënstadt). Wat eigenlijk een vakantieoord had moeten worden voor de Tsjechische adel werd in 1940 door nazi-Duitsland als een Joods getto en concentratiekamp bestempeld. Het bevatte voornamelijk Joden uit Tsjechoslowakije, evenals tienduizenden Joden die voornamelijk uit Duitsland en Oostenrijk waren gedeporteerd, evenals honderden uit Nederland en Denemarken. Meer dan 150.000 Joden werden daarheen gestuurd, waaronder 15.000 kinderen, en werden daar maanden of jaren vastgehouden, voordat ze per spoorvervoer naar hun dood werden gestuurd in de vernietigingskampen Treblinka en Auschwitz in bezet Polen. Minder dan 150 kinderen overleefden dit kamp. We waren ongeveer twee uurtjes in dit kamp. Allebei hadden we reeds ervaring met een bezoek aan een concentratiekamp dus we wisten dat het heel heftig kon zijn. Dit blijven toch plekken die een tijd in je hoofd blijven zitten. Toen we na twee uurtjes weer in de huurauto stapten richting Praag waren we ook even stil er van.

Binnenplaats.

In Terezín zaten in tegenstelling tot andere kampen veel intellectuelen als geleerden, filosofen, wetenschappers, beeldend kunstenaars en allerlei soorten muzikanten van wie sommigen zelfs internationale bekendheid hadden verworven. In een propaganda-poging die bedoeld was om de wereld voor de gek te houden zeiden de nazi´s dat het kamp een modelkamp was met een rijk cultureel leven en dat de gevangenen niet veel te klagen hadden. Toen de koning van Denemarken een inspectie afdwong starten de Duitsers onmiddellijk met het berucht verfraaiingsprogramma “Operation Embellishment”, een list die bedoeld was om de zorgen van de koning te verzachten. Aan het bezoek gingen weken van voorbereiding vooraf. Het gebied werd schoongemaakt en de nazi’s deporteerden veel Joden naar Auschwitz om de schijn van overbevolking in Terezín te minimaliseren. Bij deze acties werden ook de meest mooie en energieke Tsjechoslowaakse mannen en vrouwen het kamp binnen gehaald. De nazi’s leidden de bouw van nepwinkels en cafés om net te doen alsof de joden een comfortabel leven leidden. De inspectie vond plaats op 23 juni 1944, toen de vier functionarissen werden ontvangen door Adolf Eichmann, die zelf werd vergezeld door talrijke officieren van het nazi-hoofdkwartier in Praag en het opperbevel in Berlijn.

Originele propagandavideo gemaakt door de nazi´s

De Joden moesten het doen voorkomen dat ze in Theresienstadt leefden alsof het een reguliere stad betrof, met winkels, cafés en andere uitgaansgelegenheden. De ondertitel was dan ook ‘Der Führer schenkt den Juden eine Stadt’. De lengte van de film bedroeg uiteindelijk negentig minuten. Na de voltooiing en distributie van de film werden de mensen die in de video hieronder te zien zijn naar Auschwitz-Birkenau gezonden en na aankomst meteen vergast. Nederlander Jo Spier werkte vóór zijn deportatie bij de Telegraaf als illustrator en werkte met de nazi’s mee aan deze propagandafilm. Dit werd hem na de oorlog niet in dank afgenomen en moest verhuizen naar de VS.

Het ghetto-leven in Terezín

Slaapvertrekken.
Slaapvertrekken.
De galg.
Originele foto van destijds.
Doucheruimte.
Toegangspoort kamp.
Foto´s van internet geplukt.
De verbrandingsovens.

Praag 🇨🇿

De Astronomische Klok op het Oude Stadsplein

Op het plein bij het middeleeuwse uurwerk uit 1410 waren Erik en ik samen met honderden andere toeristen. De apostelen die te voorschijn komen uit het uurwerk krijgen al hun aandacht. Dit spektakel op de oudste nog werkende astronomische klok ter wereld duurt niet eens een minuut. Volgens de legende werd de maker van het uurwerk in Praag, toen het klaar was, blind gemaakt opdat hij een dergelijk uurwerk niet meer zou kunnen maken voor een andere stad. Het astronomische uurwerk op het stadhuis in Praag geeft vijf tijden weer: de Midden-Europese Tijd, de ‘ongelijke uren’, de Boheemse of Italiaanse uren, de plaats van de zon in de zodiak of de dierenriem en de Sterrentijd.

Oudestadsraadhuis.
Astronomisch uurwerk van Praag.

Staroměstské náměstí (Oudestadsplein)

Vanaf het Oudestadsplein in het centrum van Praag konden we de markante, overheersende torens van de Tynkerk goed zien. De twee 80 meter hoge torens van de kerk bepalen het uitzicht van het Oudestadsplein. Het plein is sowieso heel mooi. Het is er weliswaar druk maar we merkten het niet omdat onze aandacht uit ging naar al die mooie middeleeuwse gebouwen.

Týnkerk.
Týnkerk op het Staroměstské náměstí.
Týnkerk op het Staroměstské náměstí.
Standbeeld van Johannes Hus.

Oude filmbeelden van vóór WOI

Křivoklát Castle

Onderweg naar Praag kwamen we dit kasteel tegen. Křivoklát is een van de oudste en belangrijkste kastelen van de Tsjechische koningen en prinsen, waarvan de oorsprong teruggaat tot de 12e eeuw.

Křivoklát Castle.

Restaurant Anno Domini

Erik en ik wisten dat we hierheen wilden komen vanwege de inrichting ongeacht of het eten geweldig was of niet. We kregen een oude mantel voor over onze schouders en mochten plaatsnemen aan tafel. De sfeer was cool, ze draaiden middeleeuwse muziek op de achtergrond en overal zagen we middeleeuwse spulletjes. Ook het eten was wel in orde. Natuurlijk geen first class maar daarom zit je net in een middeleeuws restaurant toch ?

Na een lange,barre tocht op het paard zaten we verkleumd bij het open haardvuur bij te komen van de kou.

Oude centrum Praag

Hier zijn we gewoon een dagje door heen geslenterd. Beetje kijken, beetje eten, beetje snoepen, beetje bieren.

OD KOTVA kunstwerk van Andrej Margoč.
Kiekeboe !
Ontbijtje in het hostel.
Tussendoortje.
Even een paar biertjes drinken.

Karelsbrug (Karlův most)

Deze brug uit 1357 is toch wel een van de mooiste bruggen ter wereld. Eenmaal op de brug voelden we dat het leefde en bruiste en het uitzicht vanaf de brug was adembenemend mooi. Uiteraard waren we weer veel te laat zodat we de brug helaas moesten delen met massa’s toeristen.

Karelsbrug (Karlův most).
Karelsbrug (Karlův most) met Erik.

Praagse burcht

Eenmaal over de Karelsbrug gelopen kwamen we aan in de Praagse Burcht. Dit is een zeer groot complex van paleizen en kerken en tevens ook de grootste burcht ter wereld. De inwoners van Praag hebben heel wat geduld nodig gehad voordat de Sint-Vituskathedraal afgebouwd was. Door oorlogen zou het bijna 600 jaar duren voordat hij helemaal af was. In deze kathedraal liggen de kroonjuwelen, waaronder de kroon van koning Wenceslas.

Suwałki Gap, Lithuania 🇱🇹

Suwałki corridor

En daar stonden we dan in de Suwałki corridor tussen Litouwen en Polen. Hier is de afstand tussen de Russische exclave Kaliningrad en het pro-Russische Belarus (Wit-Rusland) het kleinst. Momenteel is dit -op het huidige oorlogsfront na- één van de tricky gebieden in Europa die zomaar kan veranderen in een gewapend conflict tussen Rusland en de NAVO. Op dit moment houdt de NAVO zijn hart vast omdat men bang is dat de Russen dit gebied gaan aanvallen. Niet echt een gebied om te gaan rondreizen maar we móesten hier oversteken om van Litouwen naar Polen te kunnen gaan. Sinds midden juni heeft Litouwen de Russen verboden om materiaal en goederen via de spoorlijn te verplaatsen die loopt van Minsk in wit-Rusland via Litouwen (NAVO) naar Kaliningrad (Rusland). Rusland is hier woedend over en zinspeelt op wraak in welke vorm dan ook.

Korte video grens Rusland-EU

Stukje geschiedenis

We staan hier eigenlijk in een heel dunbevolkt gebied direct ten zuidwesten van de grens tussen Litouwen en Polen. Het heeft een groot strategisch en militair belang sinds Polen en de Baltische staten toe zijn getreden tot de NAVO. Vóór die tijd was het minder belangrijk omdat Litouwen tijdens de Koude Oorlog deel uitmaakte van de Sovjet-Unie en het communistische Polen behoorde tot het door de Sovjet-Unie geleide Warschaupact. De zorgen van de NAVO over de Suwałki-kloof nam toe na 2014, toen Rusland de Krim annexeerde en de oorlog in de Donbas begon. Deze zorgen namen verder toe nadat Rusland Oekraïne binnenviel in februari 2022. Deze zorgen waren voor het bondgenootschap aanleiding om zijn militaire aanwezigheid in het gebied te vergroten en een wapenwedloop is sindsdien aan de gang. De Britten verdedigen Estland, de Canadezen Letland en de Duitsers bewaken Litouwen. Stel dat Rusland de corridor aanvalt en in bezit neemt dan zijn de drie Baltische staten afgesloten van de rest van de NAVO. De russen kunnen dan hun gang gaan nadat ze Estland, Letland en Litouwen bezet hebben. Stel dat Poetin van plan is de oude Sovjet-Unie in ere te herstellen dan heeft hij de grootste obstakels al gehad. De rest van de oud-Sovjet republieken als Armenië, Azerbeidzjan, Georgië, Kazachstan, Kirgizië, Moldavië, Tadzjikistan, Turkmenistan en Oezbekistan zijn dan ‘kinderspiel’.

Drielandenpunt

Het drielandenpunt Rusland-Litouwen-Polen bij Vištytis markeert het noordwestelijke uiteinde van de Suwałki-kloof. Rusland bevindt zich achter het groene hek, terwijl de grens van Litouwen voorzien is van een hek met prikkeldraad met hele scherpe mesjes. De oblast Kaliningrad is een zeer zwaar gemilitariseerd gebied dat de beste strijdkrachten herbergt die Rusland tot zijn beschikking heeft. Kaliningrad is het hoofdkwartier van de Baltische Vloot en het hoofdkwartier van het 11e Legerkorps (Russische marine). Naast de vele legereenheden staan er ook de Iskander-raketten die kernwapens kunnen dragen. In Kaliningrad liggen 60 kernkoppen.

Achter het hek bevindt zich Litouwen 🇱🇹.
Waarschuwingsbord in de corridor tussen Litouwen en Rusland.
Kijkend op Rusland.
We staan in Polen, rechts is Litouwen en links is Rusland.
Twee meter van Rusland vandaan. De Russische grenswachten konden ons zien.
Op deze foto wordt ons afgeraden onze voeten niet op Russisch grondgebied te zetten.
De corridor tussen de EU en Rusland.

Vištytis, het gespleten dorp

Vištytis is een Litouws dorpje want precies op de grens ligt van Litouwen en Rusland. Daar waar de Russische bewoners tabak gingen kopen in NAVO-land Litouwen zo gingen Litouwse bewoners de grens over om aardappelen te kopen in Rusland. Tot de inval van Rusland in Oekraïne. Een groot hekwerk werd midden op straat gezet zodat zowel Russen als Litouwers niet meer met elkaar konden buurten. De gemeenschap werd gespleten. Ze kunnen alleen nog maar zwaaien naar elkaar.

Een groot hekwerk splijt de gemeenschap.
Verlaten huizen.

Treinstation Vilnius

Natuurlijk konden we het niet laten een bezoekje te brengen aan het treinstation van Vilnius. Hier passeren Russische passagiers die naar Kaliningrad gaan. Ze mogen helaas niet uitstappen, alle uitgangen zijn gebarricadeerd en op het perron staan hoge hekken. Sinds de oorlog in Oekraïne is er ook Russische dreiging in de Baltische landen, met Litouwen voorop. Het land heeft een tijdje geleden de doorvoer van bepaalde goederen op zijn grondgebied tussen Rusland en de Russische enclave Kaliningrad, aan de Oostzee, verboden i.v.m. de Europese sancties. Natuurlijk wekte dit de nodige woede op in het Kremlin. Qua personenvervoer is er géén probleem en de trein stopt zelfs iedere dag in de Litouwse hoofdstad op het perron van het station van Vilnius. Tijdens deze pauze wordt de trein goed bewaakt zodat niemand kan uitstappen. Langs het spoor hangen vlaggen en spandoeken met de nodige anti-Rusland propaganda.

Voorzijde station.
Spandoeken naast het spoor.
Spandoeken naast het spoor.
Spandoeken naast het spoor.
Spandoeken naast het spoor.
Spandoeken naast het spoor.
Hekken voor de trapopgang.
Spandoeken naast het spoor.

Intimidatie in Riga

Als je als Russische diplomaat in Riga uit het raam van je ambtswoning kijkt kun je niet heen om de metershoge spotprent van Poetin. De Letse overheid wil hiermee iedere dag een signaal afgeven aan de Russische agressor. Natuurlijk kun je het ook als intimidatie zien. Wij moesten wel lachen om deze spotprent.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Lekker gezellige restaurantjes en kroegjes. Altijd wel wat te doen 🙂

Todo Diferente Car Rental Dubai

Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.

Local’s, Sittard

https://www.locals-sittard.nl/

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Riga 🇱🇻 

Met of zonder rochel, je ziet het nog steeds en iemand die vlak voor ons liep maakte zich er ook schuldig aan: zo’n welgemikte fluim op de eeuwenoude kasseien uiteen laten spatten. Leg hem daar maar neer. Waarschijnlijk ergens diep in hem zat nog die middeleeuwse pruimtabak kauwende keuterboer die zijn zuur verdiende maaginhoud wilde beschermen tegen nicotine en zijn fluim bewaarde voor het middeleeuwse centrum van Riga. Of zou het een vorm zijn van territoriumbescherming zoals een hond om zich heen zeikt om de rest van het dorp te laten ruiken waar hij zijn ‘vlaggetjes’ heeft neergezet ? Maar goed, met een grote boog er om heen gelopen en we maken ons er niet meer druk meer om. Kijk, het Corner House van Riga 😊 !

The Corner House, Riga

Toen we langs dit mooie Art Nouveau-gebouw op de hoek van de straat in het centrum van de Letse hoofdstad Riga liepen hadden we niet gedacht dat hier jarenlang een voormalig Lets hoofdkwartier van de meedogenloze geheime politie van de KGB had gezeten. Velen hebben altijd gemeend dat de Baltische staten zoals bijvoorbeeld Letland altijd één pot Sovjet-nat is geweest. Dit is dus niet waar. De bevolking van de meeste Sovjet-republieken is continu in de tegenaanval gedaan middels protesten en geheime terreur. Er ging geen dag voorbij of er was wel ergens een klein groepje aan het protesteren tegen de Sovjet-machthebbers. Dit nieuws bereikte het westen nooit. Wij wisten dit niet. Nu we hier staan wordt het me pas duidelijk wat zich hier bijna 50 jaar achter het ijzeren gordijn heeft afgespeeld. De KGB vestigde zich hier in het Corner House en begon mensen op te roepen om zich te melden als de KGB vond dat ze daar reden toe hadden. Een tip van een jaloerse buurman kon al leiden tot dagenlange martelingen en een kogel in je hoofd in de executiekamer op de begane grond. Een vorm van martelen was het in cellen proppen van tientallen gevangenen zonder water terwijl de kelder op ongeveer 85 graden werd gestookt. In 1991 herwon Letland eindelijk zijn onafhankelijkheid en in 2012 werd een deel van de ruimte heropend als museum zodat wij vandaag het geheime hoofdkwartier van de meedogenloze KGB konden zien.

Art Nouveau-district

In deze wijk was ik jaren geleden al eens geweest maar toen regende het. Vandaag was het schitterend weer. In totaal staan in heel Riga zo’n 800 Art-Nouveau/Jugendstil-herenhuizen maar de meest indrukwekkende staan in Alberta iela en  Elizabetes iela. Op zowat iedere gevel zagen we enorme bas-reliëfs met motieven van allerlei dingen zoals planten, dieren of gebouwen. Ook zijn er overal winkeltjes waar allerlei producten met Art Nouveau-motieven kunt kopen.

Ambassade van Oekraïne.
Ambassade van Oekraïne.
Even lunchen in een kleine lunchroom.

Cathedral of the Nativity of Christ

Deze kathedraal werd tussen 1876 en 1883 gebouwd in de periode dat het land deel uitmaakte van het Russische rijk. Binnen mocht ik niet fotograferen maar ik heb het toch maar gedaan om geen ruzie met mezelf te krijgen. Vind dat altijd zo erg als je ergens geen foto’s van mag maken. Waarom dan niet ? Ik doe er niemand kwaad mee. Er liggen geen geheimen opgeslagen en de kerk is openbaar dus iedereen mag er naar binnen. Zeker weer een of andere drogreden dus daarom heb ik maar een paar leuke foto’s gemaakt. In het begin van de jaren zestig sloten de Sovjetautoriteiten de kathedraal en veranderden het gebouw in een planetarium. Gewoon omdat ze bang waren dat mensen zich bij elkaar gingen pakken. De kathedraal is gerestaureerd sinds Letland in 1991 weer onafhankelijk werd van de Sovjet-Unie.

The Freedom Monument Brīvības piemineklis

Het vrijheidsmonument is tussen 1931 en 1935 tijdens de eerste onafhankelijkheid van Letland gebouwd. Het is gebouwd ter herdenking aan de Letse soldaten die zijn gesneuveld in de Letse Onafhankelijkheidsoorlog (1918-1920). Het monument overleefde de Sovjet-bezetting tijdens en na de Tweede Wereldoorlog.

St Peter’s Church

Gelukkig hadden ze een liftje in deze kerk. Ook door Riga is het net zoals in Tallinn best moeilijk lopen met al die ongelijk liggende kasseien. Een aap breekt zich hier nog zijn poten. Volgens een bordje bij de ingang stamt de kerk uit 1209. Boven in de spits was een platform waar we een 360°-uitzicht hadden over de hele stad en de Daugava rivier.

Uitzicht op de Daugava rivier.
Uitzicht op de Daugava rivier.
Uitzicht op de Daugava rivier.
Old town.

House of the Black Heads

Dit is een van de mooiste gebouwen die we tegen kwamen in Riga. Het oorspronkelijke gebouw werd in de 14e eeuw gebouwd voor de Brotherhood of Blackheads, een gilde voor ongehuwde kooplieden, reders en buitenlanders in Riga. Het gebouw werd door de Duitsers tot een ruïne gebombardeerd tijdens Operatie Barbarossa en de overblijfselen werden in 1948 door de Sovjets gesloopt. Het werd tussen 1996 en 1999 herbouwd met geld afkomstig uit een fonds. Het ligt op het Stadhuisplein welke ook volledig is herbouwd.

House of the Black Heads (rechts).
Stadhuisplein.

Jauniela (New Street)

Dit straatje was een populaire filmbestemming voor Sovjetregisseurs. Gezien de rijkdom aan Gotische en barokke architectuur deed dit straatje ze vaak denken aan het rijke westen. Voor Sovjetregisseurs die films maakten waarin shots in voorkwamen waarin bijvoorbeeld mensen over straat liepen in een west-Europese stad dan kwamen ze naar dit straatje toe aangezien in de Sovjettijd filmen in een echte west-Europese stad praktisch onmogelijk was.

Restaurant Rozengrāls

Oooooverheerlijke originele middeleeuwse gerechten gegeten (wild boar pot roast en pork shank) in the Authentic Medieval Restaurant Rozengräls in hartje Riga. Bij de ingang lag een ingehuurde bedelaar te smeken om een aalmoes. Via een dikke houten deur kwamen we in een oeroude hal. We daalden daarna eerst een 800 jaar oude trap af en kwamen toen uit in de kelders onder het gebouw. Hier was het restaurant gedeelte. De bediening liep rond in traditionele kledij en er werd live muziek gespeeld op instrumenten van destijds. Zelfs de limonade was gemaakt van zelfgemaakte appelsap, honing, munt en kaneel. Ook de deserts waren gemaakt van produkten van toen. Het restaurant bevindt zich in het centrum van het oude Riga aan de Rozena-straat. Leuk detail: in de grootste zaal van het restaurant met vier meter hoge bogen is nog steeds de enige waterput van Riga. De wc-deuren sluiten zich middels een mechaniekje met gewichtjes. Stond ik vijf minuten met die deur te spelen. Zo leuk !

Riga Cathedral Rīgas Doms

De Kathedraal van Riga was helaas gesloten dus ik kan er niet veel over vertellen behalve dan dat hier de zetel van de aartsbisschop van Riga zit.

The Three Brothers

Deze huizen vormen samen het oudste groepje woningen van Riga. We konden goed de ontwikkeling van de bouw zien. Het huis op nummer 17 was het oudste huis (eind 15e eeuw). De buitenkant van het gebouw bestond voornamelijk uit gotische versieringen. Het huisje ernaast op nummer 19 heeft een buitenkant uit 1646. De stijl van het gebouw vertoont invloeden van het Nederlandse maniërisme. Het laatste huisje op nummer 21 is in een barokke stijl gebouwd aan het einde van de 17e eeuw. Een schilder was bezig met het onderhoud.

Riga Central Market

Hier kun je nog groenten, fruit en vlees kopen rechtstreeks van de boerderij of een lekkere vers gerookte paling uit de zee. De centrale markt van Riga aan de oevers van de rivier de Daugava is leuk om een paar uurtjes kapot te slaan. Het is niet alleen een van de grootste markten in Oost-Europa qua oppervlakte maar ook een van de drukst bezochte markten, aangezien er gemiddeld 80.000-100.000 mensen per dag winkelen. Oorspronkelijk werden de hangars gebruikt voor militaire zeppelins in te zetten maar later werden ze omgebouwd tot marktlocaties. We moesten wel uitkijken voor zakkenrollers want je zag ze gewoon loeren naar onze beurzen.

Het is 17:00u dus alle vis kan voor de helft weg.
De hallen gefotografeerd vanaf de St.Peters kerk.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Vrienden van Dutch Traveljunk. Lekker gezellige restaurantjes en kroegjes of een betrouwbaar adresje waar je altijd terecht kunt.

Todo Diferente Car Rental Dubai

Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.

Local’s, Sittard

https://www.locals-sittard.nl/

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Latvia 🇱🇻

Riga

Een klein voorproefje van deze mooie stad maar er komt een aparte blog aan over Riga (!) dus deze parel slaan we in deze blog over.

Saint Nicholas Naval Cathedral, Liepāja

Op weg van de Koerse schoorwal in Litouwen naar Riga, de hoofdstad van Letland, kwamen we langs Liepāja, een kustplaats in het westen van het land. In dit arme Sovjet marinestadje bezochten we deze sierlijke Russisch-orthodoxe kerk. De kathedraal uit 1903 was van binnen versierd met een buitengewone reeks mozaïeken, iconen, houtsnijwerk, schilderijen en fresco’s. Een hele poetsploeg bestaande uit oude dametjes met hoofddoekjes was bezig om de houten vloer te boenen. Geheel onder de indruk van de mooie kerk vergat ik helemaal mijn schoenen uit te trekken. Een vrouwtjes was al bezig met druk te gebaren maar uiteindelijk bleek ze het niet over mijn schoenen te hebben maar over iets anders. God mag weten waarover. Leuke detail is dat tijdens de Sovjet-periode (1945-1991) deze kerk omgebouwd was tot bioscoop en sporthal.

Oude vrouwtjes schrobden de houten vloer.

Karosta Prison gevangenishotel

In Liepāja bezochten we ook de 100-jarige Karosta gevangenis. Deze voormalige staatsgevangenis die nog stamt uit de oude tsarentijd van Rusland heeft in de KGB-tijd nog gediend als martelkamer voor de mensen die verdacht werden van een kritische houding naar de staat toe. Een jongeman in een soldatenpakje leidde ons rond en vertelde allemaal lugubere verhalen van vroeger. Hij probeerde dat te doen in een soort rollenspel waarbij wij de gevangenen waren en hij de Sovjet-cipier. Zo moesten we onder zijn gebrul met onze neus tegen de muur staan en begon hij ons schreeuwend te commanderen wat we moesten doen. Hij sloot ons op in een donkere cel om ons het gevoel te geven hoe het aanvoelde om afgezonderd te worden. En dat alles vloeiend in het Duits, een echte taal om in te commanderen.

Duits

Duitsers komen wat schreeuwerig over als ze praten. Niet dat ze Hollanders overtreffen. Nee, dat niet. Een Hollander valt niet te overtreffen. Zeker niet op vakantie aan een Spaanse kustlijn met twee bier in zijn nek. Duitsers houden van duidelijkheid en dat merk je aan de manier hoe ze hun snelheid van spreken verlagen en beter gaan articuleren als ze hun punt willen maken. Om die duidelijkheid in schrift extra te willen benadrukken zijn ze zelfstandige naamwoorden met een hoofdletter gaan schrijven. Zo van: dit woordje is belangrijk en dat woordje ook. Daarbij wordt 11% van alle Duitse zinnen afgeroomd met een uitroepteken (❗️), gewoon om die duidelijkheid nadrukkelijk in beeld te brengen. Ik vind daar wat van. Ten eerste moet je als schrijver van een zelfstandig naamwoord altijd eerst met je linkerduim op de CAPS toets drukken en daarna pas op de gewenste beginletter van het woordje wat je wilt typen. Uitgaande van het feit dat uit onderzoek blijkt dat 22% van alle gebruikte Duitse woorden in een zin uit zelfstandige naamwoorden bestaat maak je in je hele Duitse leven dus 22% méér aanslagen dan een niet-Duitser. Hallooo RSI-bommetje van me ! Ik vind dit schrikbarend en daarom ‘vertik’ ik het om dat ook te doen als ik Duits moet typen. Ontspan gewoon eens even zou ik dan willen zeggen tegen Duitsers die dat zo fanatiek blijven doen. Want fanatiek zijn ze wel die Duitsers. Duidelijk en fanatiek. Und dick.

Onschadelijk gemaakte torpedo’s vóór de gevangenis.
‘Met de neus tegen de muur‘: commandeerde hij ons.
De directiekamer.
Het cellencomplex.
Een houten bed op de vloer.
High voltage.

Skrunda-1, Lidumnieki

Het was even zoeken maar we wilden persé deze geheime militaire spookstad zien. Tijdens de koude oorlog werden in de Sovjet-Unie veel van deze geheime Sovjetsteden gebouwd. Ieder met zijn eigen militaire doeleinden. Het hoofddoel van de 5000-koppige bevolking van deze stad was het middels twee grote radarinstallaties zoeken naar raketten die uit West-Europa zouden kunnen komen tijdens een aanval. De installatie bestond uit tientallen gebouwen, waaronder kazernes, een school, administratieve centra en zelfs fabrieken. Toen de Sovjets in 1994 Letland verlieten werd een deal gesloten waardoor de overgebleven Sovjets de basis nog vier jaar op de basis mochten blijven. Toen ze uiteindelijk in 1998 ook weg gingen lieten ze letterlijk álles in deze stad achter. Niets meer dan ook niets werd meegenomen. Helaas vonden we op iedere toegangsweg naar deze stad rollen met scherpe prikkeldraad. Toen we ergens héél dichtbij kwamen zagen we militairen lopen. De site was dus niet verlaten (!). We besloten maar weg te gaan want militairen in deze tijd moet je gewoonweg niet lastig vallen. Daarbij: 50 jaar lang naar raketjes hebben moeten speuren en nog nooit ene gevonden. Niet echt een zaligmakend beroep en dat kan dus frustraties veroorzaken.

Cinevilla, Slampe

Hier kwamen Angelica en ik terecht in het Letland van 1920. Als er in Letland een film wordt opgenomen welke zich afspeelt in deze periode dan wordt deze film op deze Hollywood-achtige locatie opgenomen. Tot in het kleinste detail heeft men nagedacht over de bouw van deze filmset. Veel muren die we zagen waren dus gebouwd van hout of karton. Héél grappig om te zien.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Lekker gezellige restaurantjes en kroegjes. Altijd wel wat te doen 🙂

Todo Diferente Car Rental Dubai

Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.

Local’s, Sittard

https://www.locals-sittard.nl/

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Estonia 🇪🇪

Rond 17:00u passeerden we de grens van Letland 🇱🇻 en Estland 🇪🇪 bij Ainaži. Controles bij de douane zijn er niet meer omdat beide land ook Schengenlanden zijn. Hierdoor konden we lekker doortuffen. Even later zagen we boven de koude Oostzee een heel mooi kleurenspel (zie foto onder). Al snel vonden we een camping 🏕 waar we de koude nacht konden doorbrengen.

Douane bij Ainaži 🇱🇻.

Okta Centrum AS, Rapla

De jaren ‘70 was een periode van nieuwe architectonische ontdekkingen in de Sovjet-Unie. Toen Estland in 1991 weer onafhankelijk werd trokken de Russen zich terug uit Estland en kwam dit kantorenpand steeds meer leeg te staan. In 2015 werd het uitgeroepen tot nationaal cultureel monument als een geweldig voorbeeld van architectonisch bouwkunst in Sovjetstijl.

Maarjamäe Memorial Complex, Tallinn

Beetje raar monument omdat hier voor een symboliek is gekozen die de bolsjewistische troepen die stierven in de strijd tegen het onafhankelijke Estland, herdenkt. Even naar ons land vertaald: in het park in Sittard staat een reusachtig monument ter nagedachtenis van alle nazi’s die gevallen zijn in hun strijd tegen de bevrijders van Nederland.

Soviet Statue Graveyard, Tallinn

Vlakbij onze camping bij de Pirita-haven vonden we deze beelden: overblijfselen uit het lang vervlogen Sovjet-tijdperk. We zagen Sovjet-figuren zoals Joseph Stalin en een gigantisch hoofd van Vladimir Lenin. Het park herinnert aan het leven in Estland tijdens de Sovjetbezetting. Na de val van de Sovjet-Unie werden alle beelden die herinnerden aan de bezettingstijd door het volk van hun sokkels getrokken en vonden hier hun laatste rustplaats.

Vladimir Lenin.
Vladimir Lenin.
Joseph Stalin.
De beelden staan naast dit filmmuseum.

Linnahall, Tallinn

Hier stonden we op een overblijfsel van de Olympische Zomerspelen in Moskou in 1980. De zeilevenementen werden destijds gehouden in het door de Sovjet-Unie bezette Estland. De Sovjet-Unie wilde hier de wereld hun meesterschap over het storten van beton laten zien. Tegenwoordig is het verlaten en wordt het vooral bezocht door graffitikunstenaars en nieuwsgierige toeristen zoals wij. Op de zaterdagen -zoals vandaag- worden hier frisbee-wedstrijden georganiseerd.

Iedere zaterdag frisbee wedstrijd in de stad. Iedere week doen zo’n 800 mensen mee.
Blik op de Oostzee.

Fortress Patarei, Põhja-Tallinna

In begin 18e eeuw gebouwd om te dienen als keizerlijk zeefort en uiteindelijk te eindigen als een Sovjetgevangenis.

Plasje doen met zijn tweeën ??

Seaplane Harbour, Tallinn

Deze niet meer gebruikte hangar voor watervliegtuigen uit 1917 werd omgebouwd tot dit vette Estse museum voor maritieme geschiedenis.

Viru Gate, Tallinn

De Viru-stadspoort maakte deel uit van het verdedigingssysteem van de stadsmuur van Tallinn, gebouwd in de 14e eeuw. Om Tallinn binnen te komen moest men hier tol betalen.

Hellemann Tower and the city wall, Tallinn

De Hellemann-toren uit 1410, vlak bij de Viru-stadspoort is een van de vele torens langs de stadsmuur die we hebben beklommen. Momenteel staan er om het oude centrum nog 26 van die torens. Eenmaal boven in de toren aangekomen hadden we een aantal behoorlijk indrukwekkende uitzichten over de stad.

St. Catherine’s Passage (Katariina Käik), Tallinn

Slenterend door de St. Catherine’s Passage (Katariina Käik), kregen we echt het gevoel hoe de mensen hier in de middeleeuwen rond hebben gelopen. We moesten goed opletten om niet op ons gezicht te gaan want het straatje en het klinkerwerk is 500 jaar oud (!).

Meistrite Hoov, Tallinn

Deze rustige binnenplaats van de oude stad was eeuwen geleden het werkterrein van ambachtslieden. Ook nu zagen we op het erf ambachtswinkels en het gezellige café Chocolaterie de Pierre waar we een lekkere lunch hadden.

The Raeapteek (Town Hall Pharmacy), Tallinn

Ze had een rood jurkje aan. Beetje moeilijk om met woorden te omschrijven. Ze liet niet écht een hoeren-vibe op ons los maar ze stond ook ver van maagdelijkheid af. Ze leunde een beetje tegen de voordeur aan zodat we slechts met de grootste moeite binnen kwamen. De oudste apotheek van Europa (1422) waarin we stonden had vroeger een ander concept dan de apotheken van tegenwoordig. Je ging er heen voor lekker te kletsen over koetjes en kalfjes en dronk er je potje bier of thee. Als je ging afrekenen pakte je nog snel je medicijnen mee. Zeker in de tijd tussen 1581-1911 (330 jaar) toen de apotheek tien generaties lang in het bezit van één familie was schijnt het hier één gezellige boel te zijn geweest. Ik zag een oude prijslijst zodat ik een beetje kon opmaken wat men zoal verkocht in de 17e eeuw. De prijslijst bevat 54 verschillende soorten water, 25 soorten vet, 32 balsems, zo’n 100 verschillende oliën en ontelbare zalfjes en medicinale drankjes. Daarnaast waren er bijzondere goederen als verbrande bijen, hengstenhoeven, verbrande egels, regenwormolie, platgeslagen kikkers, geblancheerde hondengezichten en menselijk vet. Zowat alles wat je in die tijd op je bakkes kon smeren hadden ze in voorraad. Maar ze verkochten er in die tijd ook buskruit, tabak en snoepjes. In principe één grote Winkel van Sinkel. Het leven in Tallinn begon hier in deze apotheek.

Raekoja plats, Tallinn

Lopend over het marktplein moesten we goed uitkijken waar we onze voeten neerzetten. De klinkers liggen heel ongelijk en met een paar bier achter je kiezen zou je hier gegarandeerd onder uit gaan. Het grote plein staat in de schaduw van de Tallinna raekoda, een groot Gotisch gebouw uit de 13e eeuw. Aan de randen van het grote plein zagen we allemaal middeleeuwse restaurantjes in kleurrijke pasteltinten.

Dit meisje verkocht gebrande amandelen.
Graffiti aan brengen door de plaatselijke jeugd.

Patkuli viewing platform, Tallinn

We moesten even klimmen maar dan hadden we -op die lelijke kraan na- een héél mooi uitzicht over de historische stadskern.

Nazi-stuff in Cornet antiquariaat

Tja. Net zoals in België is e handel in nazi-stuff niet verboden. Nieuwsgierig als we waren doken we een winkeltje in welke bestierd werd door een echtpaar op leeftijd. Ze maakten zich niet meteen los van hun stoel. Logisch ook. Gezien de extreem hoge prijzen op de etiketjes kwam hier meer kijkvolk dan kopers. 600 euro voor een originele SS-kentekenplaat. Originele dolken en Lüger-pistolen. Hier lag de big shit van bijna 100 jaar oud uit een tijd die we allemaal niet hadden willen meemaken. Hier lag voor een kapitaal aan historie !

http://www.cornet.cc

Telliskivi Creative City, Tallinn

Hier kwamen we terecht in de bloeiende artistieke gemeenschap die Tallinn te bieden had. Vroeger een industrieel complex maar een aantal jaar geleden in zijn geheel over geleverd aan de grillige ideeën van de kunstenaarsgemeenschap van Tallinn. Hier vonden we een heerlijke plek om wat vrije tijd te doden. We zagen veel restaurants, cafés en winkels , zelfs een tweetal treinstellen waarin je kon eten.

Locomotive Restaurant Peatus.
Locomotive Restaurant Peatus.
Plassen op de wc in de trein.

Campings

We lagen op een camping in de haven. Niet de mooiste locatie maar welke hoofdstad heeft een camping in het centrum ?? ’s Morgens was het even lopen naar de wc en douchen konden we pas na 09:30u als een lunchroom open ging. Aan de achterzijde van de zaak was een doucheruimte met superlekkere douches en zelfs een saunagedeelte waar je voor nop in kon.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Lekker gezellige restaurantjes en kroegjes. Altijd wel wat te doen 🙂

Todo Diferente Car Rental Dubai

Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.

Local’s, Sittard

https://www.locals-sittard.nl/

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Alcazaba of Almería

We kwamen er eigenlijk toevallig achter dat we zo dicht bij dit mooie fort lagen want we hadden er nog nooit van gehoord. Na ons bezoek aan Fort Bravo Texas gingen we op zoek naar een camping en kwamen uit ergens ten zuiden van Almería. De dag erna reden we door de stad en zag ik onder het rijden dit prachtige plaatje. We waren eigenlijk op weg naar Valencia maar hier moest ik even op de rem. Het Alcazaba van Almería is een oud fort  gebouwd in de 10e eeuw door het kalief van Cordoba, Abd ar-Rahman III. Een klassiek voorbeeld van Moorse architectuur welke we ook terug zien in afleveringen van Game of Thrones. Helemaal boven op de berg hadden Angelica en ik het mooiste uitzicht over de stad. aan de binnenzijde zagen we een mooie mix van Moorse en Andalusische bouwenstijlen. Dit zie je overigens in heel Andalusië terug aangezien dit stuk van Spanje dan door de Moren werd veroverd en dan weer door de Christenen. De een ging gewoon verder met bouwen waar de ander was gestopt. Alleen gingen ze dan verder met bouwen in hun eigen stijl. Alcazaba van Almería is een van de best bewaarde forten in Andalusië en dat is een van de redenen waarom het werd gebruikt als decor voor o.a. Games of Thrones en Conan the Barbarian. Naast het fort is men bezig om een fatsoenlijke parkeerplek te bouwen want nu moeten bezoekers als wij gewoon onze auto langs de straat zetten. Het meest aparte aan dit fort vonden we de aanleg van kanalen waardoor water stroomde. In principe werd iedere etage van het fort op deze manier voorzien van stromend water.

Game of Thrones filmlocatie

Ellaria Sand doodt Prins Martell na Myrcella’s dood in aflevering 6 van seizoen 1 “The Red Woman”. Olenna Tyrell praat met Ellaria en de zandslangen over het vormen van een alliantie tegen Cersei in aflevering 6 van seizoen 10 “The Winds of Winter”.

Ellaria Sand doodt prins Martell in aflevering 1 van seizoen 6 (“The Red Woman”).
En zo zagen wij de tuin.

Conan the Barbarian filmlocatie

En zo ziet het fort er uit op vandaag.
De hele lange stadsmuur verbond beide forten.
Ronde stenen die met katapulten over de muur werden weggeslingerd zijn blijven liggen.
Mooi uitzicht over Almería.
Resten van een badhuis met verwarmde vloer (rechtsboven).
Ook hier resten van een badhuis.
Uitzicht over Almería.

Old Russian cars graveyard 🇪🇪

Autokerkhof

Op dit autokerkhof zagen Angelica en ik honderden auto’s, vrachtwagens, brandweerauto’s, tractoren etc. uit de communistische Sovjet-tijd. Oude Lada’s maar ook een doorgeroeste Moskvitch 400 die nog geproduceerd is op een naar Moskou ‘ontvoerde’ Opel Kadett fabricage-lijn vlak na WOII. Verder ontdekten we talloze GAZ-vrachtwagens en Ikarus-bussen. We waren van mening dat in de jaren ‘50 alleen in de VS classic cars rondreden maar de Russische Zil’s, Volga’s en Gaz’s die we hier zagen getuigden toch ook wel van een extravagante stijl.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Vrienden van Dutch Traveljunk. Lekker gezellige restaurantjes en kroegjes of een betrouwbaar adresje waar je altijd terecht kunt.

Todo Diferente Car Rental Dubai

Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.

Local’s, Sittard

https://www.locals-sittard.nl/

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns