Walking with a Cheetah

Wat te doen met Cheeta-weesjes ?

IMG_6743.jpg

Wat zou je doen als je deze Cheeta welpjes moederziel alleen in het gras zag liggen ? Het gebeurt maar al te vaak dat de moeders van deze welpjes vroegtijdig komen te overlijden door bijvoorbeeld een ziekte. Aangezien de jonge jachtluipaardwelpjes zich niet kunnen verdedigen belanden ze meestal in de buik van een roofdier.

Gelukkig zijn er in veel landen in Afrika weeshuizen die deze weesjes opvangen. In het Cheeta opvangtehuis van CCF in Namibië worden kleine cheeta-cubs of oudere cheeta’s die niet meer in het wild kunnen leven, opgevangen en verzorgd.

Niemand heeft ze ooit leren jagen. Het vlees dat ze hier iedere dag krijgen gevoerd moet voor ze in stukjes worden gesneden anders krijgen ze het niet afgeslikt. Ze kunnen geen vlees kapotscheuren laat staan een karkas met hun vlijmscherpe kaken en klauwen, open maken. Niemand heeft ze dit ooit geleerd, aldus de Amerikaanse oprichtster van de CCF organisatie, Dr.Laurie Marker waar we een kort gesprek mee hadden. Haar wereldwijde organisatie https://cheetah.org/ heeft tot doel om te voorkomen dat de cheeta wordt uitgeroeid.
Momenteel leven er 3000 cheeta’s in Namibië is daarmee is de populatie hier het hoogst van alle landen van Afrika.

Laurie Marker

Anatolische herdershonden

Zo wordt er hier research gedaan naar niet alleen het gedrag van de cheeta maar ook hoe bepaalde ziektes kunnen worden overwonnen. Namibië noemen ze ook wel de cheeta-hoofdstad van de wereld. In het gebied waar we nu zitten (Otjiwarongo) komen de meeste cheeta’s ter wereld voor. En we hebben er heel wat gezien ! Uit onderzoek bleek dat de meeste cheeta’s afgeschoten werden door locale boeren. Niet vanwege hun vacht of als trofee maar gewoon om hun veestapel te beschermen. Is natuurlijk wat over te zeggen. CCF ontwikkelde een programma waarbij Anatolische herdershonden uit Turkije werden getraind om de veestapel te beschermen.

De honden werden zodanig getraind dat ze een cheeta op grote afstand kunnen waarnemen/ruiken. Op dat moment beginnen ze massaal te blaffen waardoor de cheeta niet meer in de buurt durft te komen. De honden leven samen met schapen, geiten, ezels en ander vee zodat ze gewend aan elkaar zijn. Door dit truukje toe te passen werden er ineens bijna geen cheeta’s meer afgeschoten. We spraken met een aantal meiden die hier vrijwilligerswerk deden. Ze kwamen uit Engeland, VS, Duitsland, Australië en een meid uit Den Haag. Dit was natuurlijk wat anders dan 6 weken zomervakantie met je earphones op je hoofd iedere dag op het terras hangen of met je voetjes in het water hangen in een Maasplas. Wil je eens écht wat leuks en spannends maar vooral wat nuttigs doen ? Wordt dan vrijwilliger in een CCF organisatie in Namibië en vul dit formulier in: https://cheetah.org/volunteer-survey/

Zambia

Ook in Zambia heb je een soortgelijke organisatie waarbij ze jonge weesjes trainen om weer in het wild te kunnen worden uitgezet. Om wat geld bij elkaar te harken mag je met een jachtluipaard een wandelingetje maken.

IMG_6767

Je krijgt wel twee dringende adviezen mee:

1. Niet vóór haar gaan lopen want dan kan ze niet goed meer zien. Dan wordt ze pissed en kan ze gaan grommen.

2. Als ze op de grond ligt en je aait haar kan het zijn dat ze zich ineens omdraait. Op dat moment moet je je naar achteren laten vallen of snel opstaan. Zodoende ontwijk je de scherpe klauwen van het beest en spaar je je een armpje want die gaat er geheid vanaf als de nagels jouw huid doorboren.Bekijk het filmpje vooraan in de blog en je ziet me nog net snel opstaan.

IMG_6707
5 seconden voordat ik snel moest opstaan

Wanneer je ooit een kat hebt gehad, weet je dat deze dieren scherpe nagels hebben die ze op ieder moment in en uit kunnen trekken. Dit geldt voor alle katachtigen ter wereld, behalve het jachtluipaard. Bij deze dieren staan de nagels altijd in de “uitstand”. Ze kunnen niet ingetrokken worden. Dat heeft verschillende redenen. Jachtluipaarden gebruiken hun nagels namelijk constant. Zo hebben ze de nagels nodig om extra grip te hebben tijdens een harde sprint, maar ook wanneer ze een prooi willen overmeesteren en wanneer ze rondwandelen over het ruige terrein van de savanne. Zonder hun nagels zouden ze gemakkelijk uitglijden.

Jachtluipaard

IMG_6706.jpgIMG_6818.jpg

Het jachtluipaard is het snelste landzoogdier ter wereld. Hij haalt een topsnelheid van gemiddeld 100 km per uur. In ongeveer drie seconden kan hij een snelheid van tachtig kilometer per uur halen! De topsnelheid houdt hij echter maar ongeveer 30 seconden vast. Het komt niet vaak voor dat een jachtluipaard zo hard rent. Het kost veel energie. Een jachtluipaard haalt deze snelheden door de bouw van zijn lichaam. Hij weegt namelijk niet veel en zijn gewrichten zijn flexibel. Door de lange poten en het kantelen van zijn heupen en schouderbladen kan de jachtluipaard extra grote sprongen maken. Doordat hij zijn nagels niet kan intrekken, dienen deze als grip tijdens de zigzaggende achtervolging. Het zijn eigenlijk een soort noppen die wij hebben onder onze voetbalschoenen!

IMG_3586.jpg

Dancing with killers (prison without walls)

This blog is in English and in Dutch (for the English version you have to scroll down)

Bezoek een gevangenis zonder muren op de Filipijnen

In Puerto Princesa op het eiland Palawan (Filipijnen) staat de bijzondere Iwahig gevangenis. Deze gevangenis is uniek omdat er geen muren omheen staan. Iedereen kan zomaar weglopen. De gevangenis en het land eromheen hebben een oppervlakte dat ongeveer twee keer zo groot is als Parijs en bijna 3000 gevangenen werken en leven hier samen alsof het een groot dorp is. Angelica en ik konden deze gevangenis gewoon binnenwandelen en zien hoe het is om hier te wonen en te leven. Er is altijd wel een gevangene die je wat kan vertellen over zijn leven hier.

IMG_2442.jpgIMG_2438.jpgWanneer je in de Filipijnen een grote misdaad pleegt zoals een moord, kom je de eerste jaren waarschijnlijk terecht in de gevangenis in de hoofdstad Manila. Daar zit je met 300 gevangenen in een cel van 150 m2. Om de beurt mag er iemand een paar uurtjes slapen. Daarna wordt hij wakker gemaakt zodat een ander even kan gaan liggen. Na een aantal jaar je goed gedragen te hebben, heb je kans op een overplaatsing naar de Iwahig gevangenis op Palawan. IMG_2495.jpgIMG_2504.jpgHier werken ze met drie afdelingen; maximum, medium en minimum. Op welke afdeling je zit, is afhankelijk van je gedrag en hoeveel jaar straf je nog te gaan hebt. Elke afdeling heeft een andere vorm van vrijheid binnen de gevangenis. De medium en minimum gevangenen zitten niet opgesloten en werken enkele dagen op de rijstvelden binnen de gevangenis. In hun vrije tijd zijn ze daadwerkelijk vrij om te doen wat ze willen binnen het grondgebied van Iwahig.

IMG_2445.jpgDe gevangenis lijkt gewoon op een rustig dorp met een ontzettend mooie omgeving. De gevangenen lopen niet weg omdat de kans groot is dat ze niet ver komen. Wanneer ze dan gepakt zouden worden, krijgen ze extra jaren celstraf en moeten ze terug naar de gevangenis in Manila. Dit is ook de reden dat er bijna geen incidenten van geweld of diefstal voorkomen. De mensen zijn blij met de vrijheid die ze hebben en willen dit niet op het spel zetten.

IMG_2506.jpgJe hoort de verhalen die vaak erg aangrijpend zijn en hoewel de meeste mannen er vrij ruig uitzien, zijn ze eigenlijk poeslief. Ze vinden het ontzettend leuk dat je langskomt. Ze genieten er van om je belangrijke levenslessen te leren over de waarde van familie en dat mensen daadwerkelijk kunnen veranderen. Daarnaast zijn ze gek op dansen, rappen en zingen dus je kan zeker rekenen op een optreden.

IMG_2437.jpgJason zit een straf uit van 23 jaar. Hij vermoordde de twee moordenaars van zijn vader, moeder en zusje die op een avond aan hun deur stonden. Tegen zijn advies in maakte zijn vader destijds toch de deur open. Met twee pistoolschoten werd hij vermoord. Daarna stormden de twee overvallers naar binnen en schoten hun magazijn leeg op de rest van het gezin. Zwaargewond werd Jason afgevoerd naar het ziekenhuis. Wonder boven wonder overleefde hij deze meervoudige moord. Jaren later zag hij de overvallers in zijn dorp rondlopen. Ongestraft. De politie deed niets. Steeds als hij ze tegen kwam lachten de twee hem uit. Hij besloot wraak te nemen. Op een dag kocht hij een pistool, wachtte de overvallers op en schoot ze allebei dood. Daarna fietste hij naar het politiebureau, vertelde wat hij gedaan had en werd meteen gearresteerd. Hij kreeg 23 jaar cel. Hij heeft 8 jaar in de gevangenis van Manila gezeten. Nu zit hij hier en heeft nog maar 12 jaar te gaan. Tijdens ons gesprek kwam een Filipijnse jongedame in een tennisrokje aangefietst. Ze was op vakantie in eigen land en kwam al een paar dagen langs om met de jongens te gaan tennissen. Mooi toch ?

IMG_2463.jpgBen je van plan om langs te gaan, kom dan vooral niet met lege handen aan. Koop vooraf wat lekkers en een paar pakjes sigaretten. Hier zijn ze erg blij mee want ze hebben zelf geen geld voor dit soort dingen. Met het werken op de boerderij verdienen ze eten voor de week maar dit is niets bijzonders. Als vrouw is het daarnaast gepast om je een beetje bedekt te kleden. Er zullen ook gevangenen zijn die je een rondleiding geven binnen het gebied en aan het einde om wat geld vragen. Kom dus niet met een lege portemonnee maar zorg dat je wat briefjes van 100 Pesos bij je hebt. Je kunt ook allemaal spulletjes die ze zelf gemaakt hebben kopen. Probeer niet te veel in discussie met ze te gaan. Ze probeerden te achterhalen hoeveel straf ze zouden hebben gekregen in Nederland. Jason stelde Angelica de vraag wat zij nu vond van het feit dat hij die dubbele moord had gepleegd. Op dat moment moet je even slikken en een tactisch antwoord geven. Ik bedoel: je zit wel tussen 300 moordenaars 😉

IMG_2512.jpg

Visit a prison without walls in the Philippines

In Puerto Princesa on the island of Palawan (Philippines) there is the special Iwahig prison. This prison is unique because there are no walls around it. Anyone can just run away. The prison and the land around it have an area that is about twice as big as Paris and almost 3000 prisoners work and live together as if they were in a big village. Angelica and I could just walk into this prison and see what it’s like to work and live here. There is always a prisoner who can tell you something about his life.IMG_2478.jpg

When you commit a major crime such as murder in the Philippines, you will probably end up in prison in the capital Manila in the first years. There you live with 300 prisoners in a cell of 150 m2. Someone can sleep for a few hours. Then he is awakened so that another person can lie down. After a few years you have behaved well, you have a chance of a transfer to the Iwahig prison in Palawan. Here they work with three departments; maximum, medium and minimum. Which department you are in depends on your behavior and how many years you still have to stay.

IMG_2508.jpgEach department has a different form of freedom within the prison. The medium and minimum prisoners are not locked up and work on the rice fields within the prison for a few days. In their free time they are actually free to do what they want within the territory of Iwahig. The prison just looks like a quiet village with an incredibly beautiful environment. The prisoners do not run away because they will not get far. When they get caught, they get extra years in prison and have to go back to the prison in Manila. This is also the reason that there are almost no incidents of violence or theft. People are happy with the freedom they have and do not want to risk this.

IMG_2428.jpgYou hear the stories that are often very poignant and although most men look pretty rough, they are actually very cute. They really like it that you come along. They enjoy learning your important life lessons about the value of family and that people can actually change. They are crazy about dancing, rapping and singing so you can certainly count on a performance.

IMG_2511.jpgJason is sentenced to prison for 23 years. He killed the two murderers of his father, mother and sister who were standing in front of  their door one evening. Against his advice, his father opened the door. He was murdered with two gunshots. Then the two robbers rushed in and emptied their guns on the rest of the family. Jason was taken off to hospital severely wounded. Miraculously, he survived this multiple murder. Years later he saw the robbers walking around in his village. Unpunished. The police didn’t do anything. Every time he came across them, the two laughed at him. He decided to take revenge. One day he bought a gun and shot the two robbers. Then he went to the police station, told what he had done and was immediately arrested. He was sentenced to prison for 23. He spent 8 years in Manila prison. Now he is here and has only 12 years more to go. During our conversation, a young Filipina lady stopped by in a short tennis skirt. She was on holiday in her own country and came along for a few days to play tennis with the boys.

If you intend to visit this place, do not approach empty-handed. Buy some goodies and a few packs of cigarettes in advance. They are very happy with this because they have no money to buy those things themselves. With working on the farm they earn food for the week but this is nothing special. As a woman, it is also appropriate to dress a bit covered. There will also be prisoners who give you a tour of the area and ask for some money at the end. So do not come with an empty wallet but make sure you have some 100 Pesos notes with you. You can also buy all the things they have made themselves. Do not try to argue with them too much. They try to find out how much punishment they would have received in the Netherlands. Jason asked Angelica aabout her thoughts that he had committed that double murder. At that moment you have to swallow and give a tactical answer. I mean: you’re among 300 murderers;)

Alien Giger Bar…

Aliens

Wil je eens een echte aparte bar bezoeken of ben je een fan van de kaskrakers Alien of Predator, kijk dan eens naar deze bar. Het is tegelijkertijd griezelig en cool. Je moet deze plek eigenlijk gewoon eens zelf zien. De bar is heel speciaal ingericht en we hadden het gevoel alsof we in de buik van moeder-Alien zaten te drinken. Ik bezocht deze bar met mijn mooie nichtje Verena in Gruyères en we waren allebei overweldigd door de creatie van de kunstenaar Hansrudi Giger: de ontwerper van de microfoonstandaard van Jonathan Davis, frontman van metalband Korn maar ook de ontwerper van de buitenaardse wezens in de kaskrakerserie Aliens uit de jaren ´80.

Stap gewoon naar binnen en je mond valt open van verbazing. Het is alsof je een filmset binnen stapt. H.R. Giger ontwierp de bar op een manier die de 400 jaar oude gotische architectuur vertegenwoordigt. Hij versterkt het spelonkachtige effect met dramatische skeletbogen die over het plafond zwaaien. Onder deze benige gewelven staan schelpachtige stoelen met een hoge rugleuning. Ze waren oorspronkelijk ontworpen voor de Harkonnen-troon voor de Dune-film die nooit is gemaakt. Wat een spannend gevoel om  te mogen kruipen in een van deze ruggengraatstoelen bij de ronde ramen, en het gevoel te hebben dat je word opgeslokt door een intergalactisch beest. 

Tip:

De Gigerbar is enorm populair bij toeristen, dus probeer lunchtijd en andere spitsuren te vermijden. Het kan zijn dat je even moet wachten om plaats te nemen aan de tafel van je voorkeur. We hebben ons best gedaan om wat foto’s te maken, maar het was erg moeilijk om ze vast te leggen met al die bezoekers in de buurt. De Gruyères Giger-bar is eigenlijk de vierde bar die ooit is gebouwd. Dit is de enige bar die nog open is. Zoals je kunt zien op het menubord, serveert Bar HR Giger drankjes en kleine snacks, inclusief thema-items. Verena bestelde een Alien-koffie, het visueel meest interessante gerecht dat op een houten dienblad met kleine schuimgebakjes en honingkruidenlikeur wordt geserveerd. Ik bestelde een Giger Mojito. Bezoek trouwens ook eens haar website Derde Etage .

Als je de Alien-serie uit de jaren tachtig hebt gezien herken je misschien wel de klauwen van het beest. Klauwen die mensen uit elkaar trokken waarbij het bloed in het rond spoot. Vergeet ook de dubbele kakenrij van het beest niet !  De impact van Alien leverde de Zwitserse kunstenaar in 1980 een Academy Award op voor de beste prestatie in visuele effecten. Het Oscar-beeld is te zien onder een van de oude trappen in het museum. Dus: eerst even een lekker drankje doen in de Giger-bar. Daarna even het Giger-museum in en tot slot in één van de restaurantjes genieten van een typische Gruyère raclette. Een geurend kaasje wat nog lang in je neus zal blijven hangen. Yummiee ! GPS: 46.584251821900054, 7.082280455600975

IMG_3859 2.jpgIMG_7977

FullSizeRender 6

IMG_7967

FullSizeRender 7

FullSizeRender 9

IMG_7979 2

Abandoned chemical Nazi-factory (English)

Wanna check out this place ? Sent a message with your request to Ran Groetjes (FB-Messenger)  and get the GPS-coordinats.

Abandoned since 1999 and falling into disrepair, the Chemiewerk Rüdersdorf resembles a post-apocalyptic world, just outside of Berlin.  After a short walk along the railway track over the riverbridge we were not prepared for the sheer vastness of this abandoned place, it loomed before us surrounded in razor-sharp wire, like something out of a zombie movie.

IMG_7106

The history of the factory dates back to 1899 starting its life with “CO Wegener” a company which built a cement plant at this location. This was a strategic choice given that the industrial processing of quicklime and cement was carried out in the nearby Rüdersdorf. During World War II the site was then used by the Nazis for the production of synthetic bauxite used in the process of aircraft production. Germany was almost entirely dependent on Hungary and Yugoslavia for bauxite during the war and the British attempted to stop the bauxite trade by sending undercover agents in, however, this did not go to plan. As with many buildings in East Berlin, the Soviets dismantled the plant after the war, then in 1950, it was used to make animal feed and other farming materials.IMG_7097

There are several buildings to explore and this at site you cab climb to dizzying new heights. If you suffer from Vertigo or a fear of heights then this might not be the location for you. Climbing up the exposed concrete stairways to the top of the eight-story-high silo tanks is not for the faint-hearted – especially when there are large holes in the floor that would have you fall straight through to the bottom (not to mention the gap between the stairs and the floor that you have to jump over).IMG_7117

The roofing is quite unstable so I would not recommend walking on it, but if you fancy making across this rickety bridge then be my guest. Just remember if you are on German health insurance you most likely will not be covered…IMG_7107

Items are left in disarray as if there was a swift evacuation, chemical bottles fill rooms and meticulously handwritten documents are scattered throughout the ruins.  The factory has been used for several movies including ‘Enemy at the Gates’ and ‘The Monuments Men’. I can see why – the beauty and epic presence of these buildings is nothing short of cinematic.IMG_7092

Plans to make something out of the location were rejected,  and the thick reinforced concrete and enormous contaminated sites put many companies off furthering these proposals. Now it is just left to nature and the outcasts of society. As with any urban exploration, I urge you to not destroy or vandalise anything, it ruins the experience for others and often makes these places more off limits then they already are due to security. Remeber our credo: take nothing but pictures and leave nothing but footsteps.IMG_7115IMG_7121IMG_7094

 

Disclaimer: I never claimed that I visited this place. Nor did I advise or force anyone to visit this place. Entering such buildings is prohibited and can be punished with high fines or in some countries you may be fined with a prison sentence.

Kasteel Doorwerth 🇳🇱

Deze druilerige, natte dagen nodigden perfect uit om eens samen met Angelica het stoere en romantische Kasteel Doorwerth te gaan bezoeken. Het was niet al te ver rijden en we konden praktisch voor de deur van het kasteel parkeren. Het slot ligt in de uiterwaarden van de Rijn, niet zo ver bij Arnhem vandaan. De geschiedenis van dit Kasteel Doorwerth met gracht en meerdere torens gaat terug tot 1268 toen het kasteel voor het eerst genoemd werd in middeleeuwse geschriften. Tijdens operatie Market Garden in WOII kreeg het kasteel de volle laag en raakte zwaar beschadigd. Eigenlijk bleef er niet veel meer over dan een ruïne. De heropbouw en restauratie nam maar liefst 37 jaar in beslag en het resultaat vonden we verbluffend (!). We liepen door de diverse kamers van het kasteel. Links en rechts stonden informatiebordjes waar e.e.a. werd uitgelegd. Via de keuken, helemaal onder in het kasteel liepen we via smalle wenteltrappen omhoog en bezochten talloze vertrekken om zodoende een leuk inkijkje te krijgen in het leven tijdens de Middeleeuwen. In die tijd werd het eten in de eetzaal vaak lauw opgediend omdat het gewoon een tyfuseind lopen was van de keuken naar de eetzaal. Warmhoudertjes had men in die tijd helaas niet dus je moest flink doorschransen (!).

Luchtfoto van internet geplukt.

Hongerige en verwilderde soldaten

In tijden van belegering moesten er op het kasteel voldoende voorraden zijn om iedereen te voeden. In 1794 staken Franse troepen de rivieren over en trokken al plunderend door de omgeving. Ook deserterende soldaten die aan de kant van de Republiek streden, zwierven uitgehongerd door de streek. Op een avond benaderden zo’n 100 hongerige en verwilderde soldaten het kasteel, dat op dat moment slechts door drie man kon worden verdedigd. Huismeester Windt bedacht een list, stuurde de mannen richting herberg en liet brood, brandewijn, kaas, haring, appels, peren en uien aanrukken. De vertraging was net voldoende om gewapende ondersteuning van de dorpelingen te krijgen. Kort daarna arriveerde een regiment van de Oranjetroepen van 237 man onder leiding van de kleinzoon van Charlotte Sophie Bentinck, vrouwe van Doorwerth. Voor korte tijd ontmoetten enkele militaire hoofdrolspelers in de strijd tegen de Fransen elkaar op Doorwerth. Een deel van de manschappen bleef met 25 paarden op het kasteel achter. Ook de gewonde officieren werden er verzorgd. Al deze monden moesten wel een half jaar worden gevoed, wat het landgoed en de kas behoorlijk uitputte.

Binnenplaats.

Keuken

De keuken is hier sinds het einde van de 14e eeuw gevestigd.  De huidige inrichting is 19de-eeuws.  De bakoven, de ingebouwde ijzeren fornuis en het warmwaterreservoir zijn uit de tijd van baron van Brakel. De keuken is altijd het hart van de huishouding geweest. Hier bevond zich alles wat voor de bewoners van belang was: water en vuur en daarnaast alle middelen om voedsel en dranken te bereiden of om groenten, fruit en vlees voor de winter te bewaren.

Keuken.
Voorraadkamer.

De zaal

Kasteel Doorwerth was in de 13de eeuw een woontoren ter grootte van deze zaal. De toegang bevond zich toen op de plek van de huidige nis met het harnas. In deze zaal werd gewoond, geslapen en gegeten door de kasteelheer en zijn huishouding. In tijden van nood was het een toevluchtsoord, in perioden van rust een ruimte voor ontvangsten, partijen en vermaak. De schouw bevat het wapen van de heerlijkheid Doorwerth en de wapens van vroegere kasteelbewoners Daem Schellart van Obbendorf en Walrave van Voorst.

Woonkamer.
Wc met rioolafvoer naar de gracht.

Bedkamer

Omstreeks 1400 werd het kasteel uitgebreid, waardoor de omvang bijna verdubbelde. Deze ruimte is ingericht op basis van 17de-eeuwse schilderijen. Het bed is naar oude afbeeldingen nagemaakt. In de vroege middeleeuwen was het nog gebruikelijk dat kasteelheer, familie en leden van de huishouding de ruimte deelden; later trok de familie zich terug in privé-vertrekken. In deze kamer ontving de kasteelheer en/of – vrouwe gasten en werden zaken afgehandeld

Bedkamer.

Eetkamer

De eetkamer is ook ingericht op basis van 17de-eeuwse schilderijen. Het behangsel is een replica gebaseerd op een beschrijving van de inboedel uit 1681. Met een behangsel aan de muur pronkte de eigenaar niet alleen met kostbaar textiel, het behang was ook bijzonder functioneel voor het weren van tocht en kou. De tafel is gedekt voor bezoek. In de 18de eeuw werd het steeds gangbaarder om de maaltijd af te sluiten met een vermaak als kaarten, muziek of schaakspel

Eetkamer.
Jachttrofeeën.

Wapenkamer

In deze ruimte brengen voorwerpen de militaire functie van het kasteel in beeld. Er liggen enkele replica’s van wapenuitrusting. Op de vaandels staan familiewapens van de geslachten die ooit Doorwerth bewoonden. Angelica moest natuurlijk weer e.e.a. aantrekken.

Die pet past ons allemaal.
Vergaderzaal.

Gevangenis

Sinds de 19de eeuw is hier een gevangenis ingericht met een spijkerplafond. Het verhaal gaat dat je het plafond met een mechanisme kon laten zakken om gevangenen te martelen. Of op deze plaats écht mensen gevangen hebben gezeten, is niet bekend, maar een mechaniek om het plafond te laten zakken is nooit aangetroffen! Vóór de 19de eeuw was er een gevangenis onderin de aangrenzende toren. In deze kelder was het slecht toeven, aangezien deze zo laag ligt dat bij hoge waterstanden het grachtwater de gevangene “tot aan de lippen kwam”.

Gevangenis.

Tijdens de tweede wereldoorlog

Duitse soldaten bij de noordvleugel van het kasteel tijdens de Slag om Arnhem, september 1944. In de nasleep van de Slag om Arnhem werd het kasteel bezet door een compagnie van de Duitse Waffen-SS. Ze veroorzaakten grote verwoestingen en maakten het kasteel tot doelwit van geallieerde beschietingen vanaf de andere kant van de Rijn. Een Britse bevoorradingsparachute bleef aan het dak hangen.

Geluksopleiding

Er komt ooit een tijd dat pappa en mamma zich voor hun hoofd slaan dat ze zoon-of dochterlief toestonden een ‘geluksopleiding’ te volgen. Een opleiding waar ze zich ‘lekker’ bij voelden. Iets zoals ‘vrijetijdsmanagement’ of ‘genderneutraliteit’. Je de hele dag kapotbeuken op lesstof waarom iemand liever een scheur dan een zak ballen tussen zijn of haar benen heeft.

Als het vervolgens koud is in huis moeten ze een Poolse cv-monteur bellen om de cv bij te vullen met water. Polen, Roemenen en Hongaren lachen zich momenteel helemaal dood in ons land. Ze krijgen het werk niet meer af. Tarieven van 40-50€/uur zijn eerder normaal dan uitzondering. Omdat ze het kúnnen vragen. Omdat er een tekort is aan mensen die met hun handjes werken. Momenteel hebben we méér jobcoaches dan mensen die hun job verstaan. In voetbaltermen: we hebben elf trainers om één voetballer beter te laten spelen. We willen ‘bestuurskunde’ studeren om later ‘iets met mensen’ te kunnen doen. Het ‘besturen van mensen’ is het nieuwe ‘stukadoren’. Vieze handjes is bah. All day koffie leuten is hot.

Dood vogeltje

En als ik dan ‘s morgens eerder wakker ben dan Angelica dan pak ik haar stevig in mijn armen, ga met mijn handen door haar glanzend, krullend haar, aai haar stevige, ronde billetjes en denk maar aan één ding: zou dat dood vogeltje in haar mond zich toch nog hebben bescheten in zijn laatste minuut ?

Zaanse schans, Zaandam NL

Zaanse Schans

Angelica en ik besloten een dagje naar het oudste industriegebied van West-Europa te gaan nl. de Zaanse Schans. Rond de 18e en 19e eeuw, in de hoogtijdagen van de Nederlandse economie draaiden hier maar liefst 600 molens tegelijkertijd. Vandaag de dag staan er nog maar twaalf op het terrein van de Zaanse Schans. Het barst natuurlijk van de toeristen die speciaal uit China hier naar toe komen om leuke plaatsjes te schieten van de twaalf molens die allemaal aan de oevers van de rivier de Zaan staan. In combinatie met de uitgestrekte weilanden op de achtergrond zorgt dit voor een bijzonder fotogeniek beeld. 

De meeste molens zijn ook van binnen te bewonderen. Met name een bezoek aan molen de Kat is een echte aanrader. Dit is namelijk de laatste nog werkende verfmaalmolen ter wereld. De Kat werd gebouwd in 1664 en is tot de dag van vandaag nog in gebruik voor het vervaardigen van hoogwaardige verf en pigmenten. Ook de andere molens zijn natuurlijk een bezoek waard maar houd je vast: bij één molen vroegen ze 23,50 euro entrée. Daarnaast ben je nog eens tien euro kwijt aan parkeerkosten. Van de buitenzijde zijn ze echter gratis te bezoeken.

Bestellen tickets:

Zaanse Schans Card – online tickets

Londen 🇬🇧

Eurostar trein

We vertrokken al vroeg met de trein van Sittard naar Rotterdam CS. Daar stapten we na de douanecheck over op de Eurostar 🚂, een trein die ons naar Engeland zou brengen. Via twee tussenstops in Brussel en Lille begon de trein zo’n drie kilometer voor de kust in te dalen naar een maximale diepte van 40 meter onder de zeebodem. Met een snelheid van 160 km/uur knalden we onder de Noordzee door en twintig minuutjes later roken we al de fish & chips 🇬🇧. Met onze creditcards en bankpasjes tikten we op de betaalpads van de metropoortjes en een half uurtje later stonden we in het zuid-westen van Londen voor onze B&B in West-Brompton dichtbij Stamford Bridge, het voetbalstadion van Chelsea, de club waar ex-Ajacied Hakim Ziyech nu speelt. Het is dan wel geen first class buurt maar eijj, wij hadden Maria die ons de deur open maakte. Maria was een mooie Italiaanse vrouw uit Turijn die op haar 20e haar hart verloor aan een Engelsman en aan zijn linkerbeen bleef plakken. Ze besloot haar land te verlaten om samen met haar grote liefde dit huis te gaan bewonen. Inmiddels was haar man jaren geleden overleden. Momenteel woonde ze samen met haar dochter van 70 in dit grote huis. Op haar 92e klom Maria op een hele rustige manier de trapjes omlaag om ons het appartement te laten zien. Ik vroeg haar nog om ons de sleutel te geven en dat we de weg wel zelf zouden vinden maar nee hoor, ze wilde alles zelf doen. We besloten haar te helpen en een hand in de rug te houden voor het geval ze onderuit zou gaan. Het ging natuurlijk allemaal niet zo snel meer maar ach, we hadden nog een uurtje voordat Frankrijk-Marokko begon ⚽️. Toen Maria drie kwartier later weer veilig achter haar eigen voordeur stond bedankte ze ons met de woorden:’ God bless you’. Lief 🥰.

Doei doei !
Samen met Sven en Tinka onderweg !
Londen St Pancras International railwaystation.
Londen St Pancras International railwaystation.
Sven past er net in.
92-jarige Maria, eigenaresse van de B&B.
Maria was slecht ter been dus even uitkijken.
Pizza, beer & Football ⚽️
Slaapkamer.
Hell’s kitchen.

The Blue Door Notting Hill Film

Herinner je je nog de helderblauwe deur van de flat van Hugh Grant in de film Notting Hill ? Ik heb ergens gelezen dat dat dus het echte huis was van de filmschrijver Richard Curtis. Alleen het interieur werd gefilmd op een andere locatie. Toen hij jaren later verhuisde werden de nieuwe eigenaren moe van alle aandacht die hun beroemde blauwe deur kreeg. Toeristen gingen gewoon te ver en krasten hun naam en andere berichten erop. De deur werd daarom geveild voor het goede doel en hij werd vervangen door een zwarte deur. Echter, vijf jaar geleden besloten de eigenaren om hem weer blauw te verven en vandaag stond ik er voor. Helaas géén spoor meer te zien van Julia Roberts haha. We wipten ook even binnen bij de bookstore waar ze elkaar leerden kennen.

Het moment dat Spike naar buiten komt.
De boekhandel waar William werkt als Anna Scott binnenloopt.

British Museum

Rosetta stone

De Rosetta-steen, de sleutel die oude Egyptische hiërogliefen ontgrendelde, is een van de beroemdste objecten van het museum. E staan drie talen op: het Egyptisch, het Demotisch en het Grieks. Omdat taalkundigen destijds het Grieks kenden konden ze middels deze steen de Egyptische hiërogliefen ontcijferen. Ineens ging een wereld voor historici open. Eindelijk konden ze de oudste beschaving op aarde leren begrijpen. Vroeger tijdens de Latijn-lessen van meneer Janssen op het Serviam had hij het er al over. Nu 37 jaar later zie ik de steen in het écht !

Sophilos Vase

Deze spectaculaire oud-Griekse kom en standaard van 2500 jaar oud zijn gemaakt om wijn vermengd met water te bewaren voor een feestmaal. Ze werden rond 580 voor Christus in Athene gemaakt. Het vat ontleent zijn naam aan de kunstenaar die het heeft gemaakt. Het is gegraveerd met de woorden ‘Sophilos made me’. Mijn lerares Grieks (juffrouw Brouns) had het wel eens over deze vaas. Één van de topstukken van het Britisch museum. Praktisch geheel ongeschonden heeft deze vaas 2500 jaar ontberingen overleefd. Bij ons thuis is de gemiddelde levensduur van een vaas zo’n 5-7 jaar.

The Parthenon Sculptures

Deze oude Griekse sculpturen, ongeveer 2500 jaar geleden uitgehouwen, sierden het Parthenon, een tempel op de Atheense Akropolis. De tempel was gewijd aan de godin Athena Parthenos, de beschermgod van Athene. Helemaal platgegooid werden we vroeger met deze beelden. Op iedere bladzijde stond wel een afbeelding van zo’n meneer. Opvallend was dat bij ieder beeld de piemel er af was gevallen of er ontbrak een flink stuk. Wellicht een gevolg van een dievegge met penisnijd.

Crouching Venus

Dit beeld, uit de tweede eeuw na Christus, is een Romeinse versie van een veel eerder Grieks beeld van de godin Aphrodite, of Venus voor de Romeinen. Het Griekse marmeren of bronzen origineel, nu verloren gegaan, werd misschien gemaakt tussen 200 en 100 voor Christus. Geweldig om te zien dat ook dit beeld gewoon de eeuwen heeft weten te doorstaan.

Bust of Ramesses the Great

Deze kolossale buste is van de Egyptische farao Ramses II, die regeerde van 1279–1213 v.Chr. Met een gewicht van maar liefst 7,5 ton maakte de buste ooit deel uit van een groter beeld dat in het Ramesseum stond, een tempel in Thebe (het huidige Luxor). Hier zijn we in december vorig jaar geweest.

The Ife Head

Dit koperen hoofd is waarschijnlijk zo’n 600 jaar oud. Er wordt aangenomen dat het hoogstwaarschijnlijk een heilige koning van het West-Afrikaanse koninkrijk Ife (Nigeria) afbeeld.

 Hoa Hakananai’a

Dit beeld, bekend als Hoa Hakananai’a, komt uit het ceremoniële dorp Orongo op Rapa Nui (Paaseiland). Het is een van de vele standbeelden, bekend als moai, waarom het eiland beroemd is. Ze dateren rond 1000-1200 na Christus.

Mummies

We zagen veel mummies liggen. Allemaal nog goed ingepakt zodat we niets roken.

Voorzijde museum.
Binnenzijde museum.
Mummie in lappendeken.
Sarcofagen.
Mummie.
Deze beenderen lagen in een kist.

Gebelein man

Deze persoon is 5500 jaar geleden in zijn linker schouderblad gestoken met een scherp voorwerp. Hierna is hij overleden. Hij is gevonden in het noorden van Egypte. Hij had gewoon nog zijn vel om zijn lichaam. Perfect geconditioneerd in het hete zand waar ze hem hebben gevonden. Je kon precies zien hoe hij al stervende is gaan liggen om zijn laatste adem uit te blazen.

The Place of Sargon

Camden Lock Market

Camden is een culturele “hotspot” van de stad waar muzikanten, artiesten, toeristen en locals met elkaar bier drinken. London Borough of Camden was ook de thuisbasis van vele bekende persoonlijkheden, waaronder Amy Winehouse, Kate Winslet, Rod Stewart en Elizabeth Taylor. Wat deze plek zo bijzonder maakt is onder andere de Camden Lock Market. De markt is een absoluut unieke plek. Het is gevestigd in een voormalige “paardenboerderij”, in de voormalige stallen zijn nu een aantal kleine winkeltjes gevestigd. Camden Lock heeft een heel interessante geschiedenis want vroeger werden de kanaalboten hier door paarden door het kanaal getrokken. De kanalen liggen er nog en we zagen ook de sluizen (locks) . Er om heen lagen allemaal gezellige barretjes en ik de winkeltjes verkopen ze allemaal hele aparte spulletjes die je bijna nergens ziet. Héél speciaal plekje en zeker een aanrader om eens te bezoeken. Trek hier zeker twee uur voor uit.

Shoreditch High Street

De dames ging naar een ABBA-show dus wij doken lekker de kroeg in. Het bier was goed te doen maar het bier van de bar naar het tafeltje brengen ging niet zonder te knoeien. De glazen waren tot aan de rand volgetapt; in Engeland kennen ze geen schuimkraag dus lekker lang slurpen hmm.

Twee vingers schuim.

Metro Londen 🇬🇧

Af en toe was het even uitzoeken hoe het ook alweer zat met die metro. Een heel mooi systeem om mee te reizen binnen Londen. Binnen een half uur ben je van links naar rechts voor een paar euri. Ook hoefden we niet lang te wachten op een metro want ze komen om de vijf minuten.

Welke lijn pakken we ? Piccadilly line of Northern line ?
Even op het bordje kijken dan maar.
Erg steil !
Wie heeft een poepje gelaten ?

Buckingham Palace

Buckingham Palace is de officiële residentie van Hare Majesteit de Koning. Uiteraard moesten we de wissel van de wacht zien. Leuk detail: hoewel het paleis tijdens de Tweede Wereldoorlog negen keer werd gebombardeerd, weigerden koning George VI en koningin Elizabeth naar een veiliger plek te vertrekken en bleven ze de hele tijd in hun paleis.

Altijd druk bij The Change Guards Buckingham Palace.
The Change Guards Buckingham Palace.
Reuzenrad London Eye op de achtergrond.
Queen Victoria Memorial.
Queen Victoria Memorial
Bevroren paleisvijvers.
Queen Victoria Memorial.

Westminster Abbey

Westminster Abbey is de kroningskerk van de koninklijke familie. Koningin Elizabeth II werd hier in 1953 gekroond. Natuurlijk ook de koninginnen en koningen voor hun tijd. In 2011 waren het Prins William en Kate Middleton die hier in het huwelijksbootje stapten. In deze kerk bevinden zich ook de koningsgraven. Meer dan 100 leden van de koninklijke familie – van Edward de Belijder tot Hendrik III maar ook persoonlijkheden als Charles Darwin – een van de belangrijkste natuurwetenschappers- of de schrijver Charles Dickens liggen hier begraven. Verder is de kerk gevuld met meer dan 600 monumenten, plaquettes en grafstenen.

10 Downing Street

Downing Street is de ambtswoning en het kantoor van de Britse premier. Het lijkt altijd heel burgerlijk als een foto wordt gemaakt van de premier als hij de deur open maakt. Helaas is deze straat helemaal gebarricadeerd met een groot stevig hek en komt er niemand in. Ook de toegangswegen naar deze straat zijn beveiligd met talloze camera’s.

Protest tegen Iraanse overheid.

London Eye

De London Eye ook wel bekend als het Millennium Wheel, is het op een na hoogste reuzenrad van Europa met een hoogte van 135 meter. We hebben expres gewacht met ons bezoek tot het donker was want dan is hij helemaal verlicht.

Skyline Londen.
Koesie koesie.
Een bedelaar op de Hungerford Bridge.

Big Ben

Big Ben is de bijnaam van de grote klok die in de klokkentoren van het Palace of Westminster in Londen hangt. De klok is een van de zwaarste ter wereld. De bijnaam Big Ben verwijst naar de politicus Benjamin Hall die aanzet gaf tot de bouw van de toren en vanwege zijn rijzige gestalte Big Ben werd genoemd. We zijn er zelfs twee keer naar toe gegaan. Eenmaal overdag en de andere keer ’s avonds.

Tower bridge

De Tower Bridge is een in 1894 voltooide brug over de rivier de Theems in Londen die we niet alleen van veraf hebben bekeken maar ook van dichtbij. Eigenlijk ligt hij naast de Tower of London dus we hoefden niet ver te lopen.

The Shard

Deze wolkenkrabber in Southwark deed ons vermoeden dat ze nog bezig waren met de bouw maar helaas: hij was al af. Het moet eigenlijk een scherf voorstellen. De toren is 310 meter hoog en daarmee het hoogste gebouw van Europa. Qua hoogste gebouwen ter wereld staat hij slechts op nummertje 44.

Millennium Bridge

De Millennium Footbridge is een voetgangersbrug die toen we er over heen liepen erg glad was. Een karretje strooide zout erover zodat de mensen niet uitgleden. In Harry Potter en de Halfbloed Prins komt deze brug ook voor. Hier is het een doelwit van de aanslagen van Dooddoeners. In deze scène stort de brug in. Kijk maar bij 1:04 in onderstaand filmpje.

Coppa Club Tower Bridge

Around the corner from the Tower of London and across the water from The Shard, Coppa by the Tower has the perfect view of the Southbank’s skyline. Eat and drink on the riverside terrace or relax in a private igloo while the city hurries by….

The Graffiti Tunnel

Onder het overvolle perron en de rommelende sporen van het station van Waterloo bevindt zich deze speeltuin voor straatartiesten. Hier mogen graffiti/kunstenaars op een legale manier hun hobby uitoefenen en laat ik eerlijk zijn: het ziet ook vet uit.

Home Alone boeven Harry en Marv.

Borough market

Als er iets is waar ik net zoveel van hou als reizen, dan is het wel eten. Of ik nu in een cozy restaurant eet of bij een eetkraampje op straat, ik geniet van een goede hap. Een van de favoriete locaties van Londenaren om je helemaal rond te bikken is Borough Market. Weggestopt onder spoorbruggen en in kleine hoekjes lijkt het wel alsof we de kraampjes niet mochten vinden haha. We zagen van alles, van verse vis tot kant-en-klaarmaaltijden. Rond en boven de kraampjes zagen we cafés, winkels, pubs en restaurantjes. Overal food, food, food …..

Ok. Spruiten groeien aan een stengel.
Hier aten we lekkere fish and chips.

Tower of London

Aan de andere kant van de Theems aangekomen lag de Tower of London, een 900 jaar oud kasteel gebouwd door Willem de Veroveraar om zijn positie in Londen veilig te stellen tegen de veroverde Saksen die de stad bewoonden. De toren is de thuisbasis van 37 ‘Beefeaters’ ,mannen en vrouwen afkomstig uit het Britse leger die elk minstens 22 jaar actieve dienst moeten hebben gehad. Ook zagen we hier de beroemde Tower Ravens, wiens vertrek volgens de legende de ‘val van het koninkrijk’ zou inluiden als ze ooit zouden wegvliegen. Nou, ene was weg en wat gebeurt: de koningin overlijdt. Hoppa, niet fucken met deze raafjes dus. Ook zagen we kroonjuwelen die in een sort of inloopkluis bewaard werden. Via een 40 cm dikke stalen kluisdeur mochten we de ruimte in maar het werd ons verboden om foto’s of video’s te maken dus deed ik het toch 🙂

Dikke kluisdeuren beschermen de kroonjuwelen.

St Paul’s Cathedral

St. Paul’s Cathedral is misschien beter bekend als een van de wondergebouwen in Londen die nooit werd gebombardeerd tijdens de luchtaanvallen van de Tweede Wereldoorlog. St. Paul’s Cathedral was op zijn hoogtepunt het hoogste en grootste gebouw in Londen en is sindsdien continu in gebruik geweest. De bouwstijl is een van de beste voorbeelden van Engelse barok. De entree vonden we wel wat duur (18 pound) maar als we hadden gezegd dat we waren gekomen om alleen te bidden dan waren we voor nop binnen gekomen. Althans: dat stond geschreven op een bordje. Nu weet ik niet hoe ze dat zouden gaan controleren want zowel Angelica en ik zijn niet zo van het bidden.

Covent Garden

In het hartje van centraal Londen vonden we Covent Garden, het kloppend hart en hét iconische gedeelte van Londen. ! Ook hier zagen we dat het een geweldige plek was om te winkelen en het zat vol met restaurants, pubs en bars. Hier was het het drukste van heel Londen zo leek het wel. Wat een mierenhoop van mensen. Allemaal winkelend publiek wat op en neer liep. We zagen zelfs een M&M-zaak van vier verdiepingen met allemaal spulletjes die met M&M’s te maken hadden.

Harrods

We gingen naar Harrods in het Soho district, één van de beste plekjes om te winkelen in Londen. Zeg ik nu ‘beste ‘? Ik bedoel duurste ! Harrods is een van de grootste en zeker meest bekende warenhuizen ter wereld. Dit in 1834 opgerichte warenhuis is gevestigd in de wijk Knightsbridge in Londen en gespecialiseerd in luxegoederen. Vanwege haar specialisme in luxegoederen is Harrods geliefd bij veel beroemdheden maar die zagen we vandaag helaas niet. We waren ook maar kort binnen geweest want we hebben allevier niks met luxe. Aan de portiers in de groene en gouden kostuums zagen we al dat mensen hier op het juiste adres waren voor luxe artikelen. We zijn even gaan piesen en toen weer rechtsomkeer.

Piccadilly Circus

Piccadilly Circus staat natuurlijk bekend om zijn grote displayborden waarop verschillende bedrijven adverteren. Deze reclameborden verlichten samen met de neonlichten de meeste gebouwen hier. Ook hier een continu gevecht tussen de automobilist en de voetganger: wie heeft er voorrang ?

Chinatown

Iedere grote stad heeft wel een chinees gedeelte. In de 18e eeuw kwamen de Chinezen naar dit stukje Londen en stichtten er Chinatown. Uiteraard kreeg je bij iedere Chinees zowat hetzelfde dus voor wat dat betreft hoefden we niet lang te zoeken. Het ging zich er mee om dat we nog plaats kregen. Uiteindelijk zaten we ergens op de derde verdieping te smikkelen van een grote Chinese schotel.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Jo Jelmersma massage

Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.

Jo Jelmersma massage en ademwerk Geleen

Todo Diferente Car Rental Dubai

Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.

Local’s, Sittard

Met eigenaresse Natascha heb ik vroeger op school gezeten en drink af en toe nog een kopje koffie met haar. Een hele leuke serieuze dame met een prima zaak. Gewoon eens binnen lopen !

https://www.locals-sittard.nl/

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Kerstboom

Hoorde gisteren van iemand hier uit de straat dat ze haar onlangs aangeschafte kerstboom van 1,80 meter op marktplaats had gezet. Ze had hem begin deze week helemaal opgedoft en ze zweerde bij haar kinderen dat er méér ballen in hingen dan dat ze in haar hele studententijd op haar kin had gehad. Nadat ze een foto van de boom op facebook had gezet en 78 likes had gescoord vond ze het weer welletjes. Weg met dat klereding. Dit jaar was de kerstboom echt kapot lelijk is en ze zou haar hond er nog niet eens tegenaan laten piesen. Het hoogste bod deed nu 40€.

Zak hooi

Concentrationcamp Bergen-Belsen 🇩🇪

Er klonken schoten en oorverdovende knallen van een kanon. We schrokken ons dood en doken even in elkaar. Typerender voor deze plek had het niet gekund. Vlak naast dit kamp lag een oefenterrein waar een afdeling van het Duitse leger op dit moment enkele praktijkklusjes verrichte . Het was even zoeken naar het graf van Anne maar al snel kwamen we er achter dat ze niet in een graf lag maar in een massagraf. We stonden met enkele Nederlandse soldaten voor haar grafsteen maar hier lag ze dus niet. Het kán eigenlijk ook niet. Anne Frank is pas na de oorlog beroemd geworden. Ten tijde van haar dood was ze niet bekend en was ze één van de 50.000 mensen die vanaf maart 1944 in dit concentratiekamp overleden. De Britten waren de eersten die op 15 april 1945 het kamp bereikten, zij troffen tienduizenden overlevenden aan. De lijken bleken ziektes te bevatten die zeer besmettelijk waren, ze konden niet anders dan de lijken en het gehele kamp in brand steken. Dat de zusjes Frank er overleden zijn staat vast, de exacte plaats niet, vandaar dat Angelica en ik voor één gedenkmonument stonden welke voor beiden is geplaatst. De exacte overlijdensdatum is niet bekend maar men denkt rond 2 maart 1945. De stoffelijke resten zijn nooit gevonden. Er is ook nooit naar gezocht omdat het Joodse geloof dat verbiedt.

Nederlandse soldaten bij het graf van Anne en Margot Frank.

Anne Frank’sleven in een notendop

1929
12 juni. Het tweede kind van Edith en Otto wordt geboren, ze heet Anne. Het gezin Frank woont dan aan de Marbachweg 307, Frankfurt


1931
Het gezin verhuisd binnen Frankfurt naar de Ganghoferstraße 24


1933
1 juni. Otto en Edith zien de Jodenhaat in Duitsland toenemen en besluiten naar Nederland te gaan. Otto reist vooruit om dingen te regelen. De kinderen kunnen dan dus nog niet mee, die gaan samen met hun moeder bij hun oma in Aken logeren.


1933

5 december. Edith en Margot gaan naar Amsterdam, Anne blijft nog even bij haar oma in Aken.


1934
16 februari. Anne gaat naar Amsterdam.


1940
1 december
Het is inmiddels oorlog maar Otto Frank heeft daar nog betrekkelijk weinig last van. Zijn bedrijf gaat goed, hij verhuist het naar de Prinsengracht, nummer 263.


1942
12 juni. Anne is jarig, zij wordt 13 jaar en krijgt onder andere een dagboek. Ze begint er vrijwel direct in te schrijven (later schrijft zij ook op velletjes, in een kasboek en in nog twee dagboeken waarvan er een nooit wordt teruggevonden).


1942
6 juli. De familie Frank pakt al het noodzakelijke op en duikt onder in het achterhuis aan de Prinsengracht 263, een voormalig koopmanshuis dat in 1635 werd gebouwd.


1944
4 augustus. Verraad, de Duitsers vallen het achterhuis binnen en alle onderduikers worden opgepakt en opgesloten in de gevangenis aan de Weteringschans. Het is echter nooit zeker vastgesteld of het verraad is geweest.


1944
1 oktober. Anne en Margot worden van hun ouders gescheiden, zij gaan naar Bergen-Belsen.


1945
27 januari. De Russen arriveren bij Auschwitz waar de Duitsers al weg zijn, onder andere treffen zij Otto Frank en Elfriede Geiringer aan.
(Otto en Elfriede trouwen in 1953).

1945
Begin maart. Margot overlijdt, Anne de volgende dag in Bergen-Belsen. Een maand na de bevrijding van hun vader in Auschwitz.  In april wordt Bergen-Belsen door Britse troepen bevrijd.
.

Helemaal links op de foto Anneli (Hannah Pick-Goslar). Anne’s beste vriendin die het concentratiekamp overleefde en pas in 2022 overleed. Foto van 1937.
Anne, Tineke, Sanne en Barbara.
Het dagboek.
Na de oorlog gaat Otto nog een aantal keren terug naar het Achterhuis.

Bezoekerscentrum Bergen-Belsen

Op de plek van het voormalige concentratiekamp ligt nu een documentatiecentrum gemaakt van indrukwekkende betonnen muren. Anne Frank kwam samen met haar zuster Margot terecht in dit concentratiekamp. Hier in Bergen-Belsen stierven Margot en Anne, net als 50.000 andere mensen. Auschwitz ligt in Polen, Bergen-Belsen ligt vlakbij de Duitse stad Hannover. Toen de zusjes Frank er aankwamen stond het kamp onder leiding van de zeer gevreesde SS. Op 15 april 1945, ruim een maand na de dood van de zusjes Frank, werd het kamp door de Britten ontzet. Van de vijftigduizend mensen die zij er levend aantroffen overleed binnen een week alsnog een kwart. Er lagen enorm veel lijken die nog begraven moesten worden, mede daardoor was het noodzakelijk het gehele kamp af te branden.

De moord

In dit documentatiecentrum was een klein zaaltje, een soort bioscoopje. Bij de ingang werden we reeds gewaarschuwd voor zéér heftige beelden. Kinderen werd sowieso afgeraden om naar binnen te gaan. Dit trok natuurlijk wel onze aandacht. En inderdaad, zo heftig hadden we allebei de beelden uit dit kamp nog nooit gezien. Het betrof een originele video gemaakt door een Britse soldaat. SS-ers en andere gevangen genomen kampbewaarders sleepten met lijken en gooiden deze in een diep massagraf. Omdat het niet snel genoeg ging en de lijkengeur al in ieders neus begon door te dringen besloot de Britse leiding de lijken middels een shovel in het massagraf te duwen. Verschrikkelijk gewoon deze beelden. We zijn nu al in acht concentratiekampen geweest maar deze beelden waren tot nu toe het heftigst. Met mijn i-phone heb ik de beelden opgenomen. Er stond nergens een bordje dat het niet mocht dus ging ik er van uit dat het wél mocht. De beelden heb ik trouwens ook al op youtube gevonden. In principe zijn de beelden dus al verspreid.

Overblijfselen concentratiekamp

Het kamp was oorspronkelijk opgezet voor krijgsgevangenen uit de Sovjet/Unie. Pas later werd het ook een concentratiekamp. Binnen in het documentatiecentrum is veel informatie die overzichtelijk en chronologisch is opgesteld. In de vloer bevinden zich glazen tegels. Daaronder bevinden zich ruimtes met materialen uit die periode. Glazen potjes, kleding, schoenen, eetgerei, gereedschappen, kookgerei etc. Het ziet er keurig uit en toch….. het geeft ons een naar gevoel om er zo langs te lopen en daar van bovenaf op “neer te kijken”. Niet vanwege de achtergrond van de spullen maar het voelt niet erg respectvol op deze manier. Verder zijn de foto’s, teksten en verhalen natuurlijk aangrijpend evenals de originele blauwwit gestreepte gevangene pakken in de vitrines.

Massagraven

Anders dan bij die acht andere kampen waar we zijn geweest is hier niets meer te vinden van het voormalige kamp. Geen barakken, geen omheining, geen spoor en geen toegangspoort. Niets. Nee dit is een begraafplaats en zo staat het ook in documentatie. Hier liggen tienduizenden slachtoffers begraven. Niet zoals in Normandië met duizenden witte kruizen maar in massagraven met 500, 1000 of 5000 slachtoffers. Het is beklemmend om er langs te lopen en het raakte ons zoveel meer dan zo’n voormalige barak in Auschwitz.

Kerstman

Esther Ouwehand van de Partij van de Dieren brengt in de tweede kamer een motie in stemming om tot een oordeel te komen over de mishandeling van de rendieren van de Kerstman. “Dagenlang rendieren over de daken jagen met een met kadootjes volgeladen arrenslee is niet meer van deze tijd. Dat die dikke het maar zélf doet. Het is niet onze intentie om een christelijk kinderfeestje te vergallen want ieder kind heeft het recht om kadootjes te krijgen. Maar of de Kerstman nu bestaat of niet doet niet ter zake maar laten we bij de feiten blijven: met die kleine hoefjes over die glibberige gladde daken trappelen is gewoon vragen om ongelukken. Púre dierenmishandeling. We moeten een einde maken aan dit dierenleed !”, aldus mevr. Ouwehand

Hamburg 🇩🇪

Haven

Op de terugweg van Denemarken naar huis twee jaar geleden reden we midden door het havengebied van Hamburg, de op twee na grootste haven van Europa, na de haven van Rotterdam en de Antwerpse haven. Tijd voor er eens heen te gaan dacht ik toen nog. Ontelbare lampjes lichtten de hemel op en overal zag ik kranen die bezig waren met laden en lossen. Het was niet zo gemakkelijk om dichtbij te komen want alles is natuurlijk afgeschermd met hekken. Toch zag ik een gaatje om foto’s te maken.

Hamburger Speicherstadt

We liepen al een uur in de Speicherstadt, ’s werelds grootste pakhuiscomplex, gelegen in de haven van Hamburg. Het staat sinds 2015 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO en werd gebouwd tussen 1883 en 1927. We zagen allemaal mooie hoge pakhuizen gemetseld met rode bakstenen in eenzelfde structuur. Her werden dus vroeger de schepen gelost en beladen. Prachtig om te zien hoe alles nog zo goed onderhouden is.

Sankt Nikolaikirche 

De toren kwam in 1874 gereed en was destijds met 147,3 m hoogte het hoogste bouwwerk ter wereld. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is de kerk zo zwaar door de geallieerden gebombardeerd, dat men ze niet meer kon opknappen en men de laatste muurresten heeft afgebroken. De toren is blijven staan als een gedenkteken, een monument ter gedachtenis aan de verschrikkingen van de oorlog. Heel apart om er doorheen te wandelen. Vanuit de verte gezien dachten we nog: ‘eijj een kerk’, laten we daar eens naar binnen gaan. Helaas. Eenmaal aangekomen zagen we dit.

Elbphilharmonie

De Elbphilharmonie is een concertzaal in Hamburg en ligt aan de rechteroever van de Elbe in het stadsdeel HafenCity. Gelukkig konden we dichtbij parkeren en dit mooie moderne gebouw van binnen gaan bekijken. In totaal heeft het gebouw 800 miljoen euro gekost maar dan heb je ook wat. Via een 82 meter lange, gekromde roltrap kwamen we bij de toegang tot de foyer. De toegang is gratis maar dan mochten we wel maar eventjes naar binnen.

U-Bahnhof HafenCity

HafenCity Universität is een metrostation in het stadsdeel HafenCity en via de lijn U4 kwamen we hier terecht. Het leek wel ontworpen door een kunstenaar zo mooi was alles verlicht.

Flohschanze

De markt bij de oude veemarkthal zag erg gezellig uit. Normaal gezien wordt hier een buurtvlooienmarkt gehouden maar blijkbaar waren we op de verkeerde dag. Hier staan veel particuliere en professionele rommelmarkthandelaren die de gekste koopwaar aanbieden. Tijdens de rommelmarkt openen ook de buurtwinkels hun deuren zodat het één gezellige bedoeling is.

Flakturm IV

De Hamburg Flak Towers zijn twee grote luchtafweer- en luchtbeschermingsconstructies gebouwd in beton nabij de Hamburger Kirmis in St.Pauli. Hamburg werd tijdens de Tweede Wereldoorlog een doelwit voor geallieerde luchtaanvallen, mede doordat verschillende grote scheepswerven zoals Blohm & Voss, Howaldtswerke, Deutsche Werft en H.C. Stülcken Sohn, die veel van de Duitse onderzeeërs produceerden. De luchtafweertorens werden gebouwd met de inzet van duizenden buitenlandse en dwangarbeiders. Heden ten dage is het monumentale pand met vijf verdiepingen met een hoogte van circa 20 meter verhoogd en zit er een hotel, een fitnessclub, restaurants, een evenementen- en sporthal. Op het dak is groene beplanting aangebracht om het wat kleur te geven.

 Flakturm IV in April 1945

St.Pauli voetbalstadion

De poort stond open (!) dus glipten we snel naar binnen. Al snel werden we staande gehouden door een suppoost die best aardig reageerde. Hij zei: ‘verdorie, ik hoef die poort maar twee minuten open te laten en ze glippen al naar binnen. Alez, jullie mogen snel een paar foto’s maken en dan weer snel naar buiten’. Dit lieten we ons geen twee keer zeggen haha. Het Millerntor-Stadion staat in de wijk Sankt Pauli en hier speelt dus ook de voetbalcultclub FC St. Pauli welke in de 2. Bundesliga uitkomt. Het stadion ligt in de wijk Heiligengeistfeld, de rosse buurt van Hamburg. Het stadion heette eerst het “Wilhelm-Koch-Stadion”, maar omdat ze pas laat er achter kwamen dat Koch vroeger lid van de NSDAP was geweest hebben ze toch maar besloten de naam te veranderen in Millerntor-Stadion.

Tanzende Türme

Twee gebouwen aan de oostelijke ingang van de Reeperbahn in Hamburg staan ​​bekend als de Tanzende Türme. Ze werden in 2012 voltooid volgens de plannen van de architecten BRT – Bothe, Richter, Teherani en gefinancierd door de Strabag Group. Het gebouw omvat onder meer kantoorruimtes, restaurantjes, een radiostation en een nightclub onder in het gebouw. Het project op de plek van de voormalige bowlingbaan is door omwonenden bekritiseerd vanwege het contrast met het oude St.Pauli.

Panorama view haven

Alte Elbtunnel

De  Alter Elbtunnel  is een tunnel uit 1911 voor het verkeer onder de Elbe. De tunnel is bijna 450 meter lang en de bodem ligt 24 meter onder het maaiveld. Omdat de tunnel onder water werd aangelegd was tijdens de bouw overdruk in de werkkamers onder de rivier noodzakelijk. Voor de arbeiders was dit niet altijd goed en bij een snelle drukverandering kon de caissonziekte optreden.  Tijdens de bouw overleden drie arbeiders hieraan en 74 werknemers kregen aanzienlijke gezondheidsproblemen.

Alte Fishmarkt

Mijn ex-schoonmoeder kon helaas niet koken. Met de sigaret in haar mond stond ze boven haar potten en pannen het vlees, de aardappelen en spruitjes gaar te kijken. Voor mijn gevoel duurde dat een eeuwigheid. Toen het water uit het pannetje spruitjes was gedampt was het vlees zo hard gebakken dat je  er mee kon ijshockeyen. De spruitjes waren zo gaar gekookt dat ik ze bij wijze van spreken met mijn kont kon kauwen. Maar hier op de Alte Fishmarkt kon je héérlijke vis eten, hier werd alles vers bereid en de koks verstonden wél hun vak.

Fishmarkt in 1884.

Kontorhausviertel

Het Kontorhausviertel staat niet voor niets op de UNESCO-werelderfgoedlijst. We konden gewoon alle gebouwen induiken en gingen op zoek naar de mooie trappen. In de Sprinkenhof gingen we zelfs nog met een werkende paternosterlift naar boven.

Chilehaus.
Sprinkenhof. GPS 53.54892 10.0035.
Paternosterlift in Sprinkenhof.
Sprinkenhof. GPS 53.54892 10.0035.
Sprinkenhof.
Hirschfeld-Haus. GPS 53.55197 9.99153.
Ballin Haus. GPS 53.548555, 10.002299
Mönckeberghaus. GPS 53.55182165337094, 10.000990242372.
Alsterthor. GPS 53.55255 9.99734.
Alsterthor. GPS 53.55255 9.99734.
Nordsternhaus. GPS 53.55008931435122, 9.99564302227.
Hulbehaus.

Hamburg Rathaus

Het Hamburger Rathaus is de zetel van de Hamburgische Bürgerschaft, het parlement van de Duitse deelstaat Hamburg. Het bevindt zich aan de Rathausmarkt centraal in de Altstadt. Het is waarschijnlijk het zesde raadhuis dat sinds de middeleeuwen op deze plek staat. Zeker de binnentuin was erg mooi om te zien.

DOM Kirmes, Hamburg 🇩🇪

Eigenlijk per toeval belandden we op de grootste kermis in het noorden van Duitsland. De Dom van Hamburg is een volksfeest dat drie keer per jaar wordt gehouden op het Heiligengeistfeld in Hamburg. Qua grootte kun je het vergelijken met de kermis in Tilburg (230 attracties) maar maar qua bezoekersaantallen zijn er hier meer bezoekers dan in Tilburg (2,5 miljoen vs. 1 miljoen). Dat komt omdat de kermis in Tilburg maar 10 dagen duurt en in Hamburg een maand. De Winterdom wordt gehouden van begin november tot begin december. De Spring Dome wordt gehouden van half maart tot half april en de Sommerdom van eind juli tot eind augustus.

Video