Walking with a Cheetah

Wat te doen met Cheeta-weesjes ?

IMG_6743.jpg

Wat zou je doen als je deze Cheeta welpjes moederziel alleen in het gras zag liggen ? Het gebeurt maar al te vaak dat de moeders van deze welpjes vroegtijdig komen te overlijden door bijvoorbeeld een ziekte. Aangezien de jonge jachtluipaardwelpjes zich niet kunnen verdedigen belanden ze meestal in de buik van een roofdier.

Gelukkig zijn er in veel landen in Afrika weeshuizen die deze weesjes opvangen. In het Cheeta opvangtehuis van CCF in Namibië worden kleine cheeta-cubs of oudere cheeta’s die niet meer in het wild kunnen leven, opgevangen en verzorgd.

Niemand heeft ze ooit leren jagen. Het vlees dat ze hier iedere dag krijgen gevoerd moet voor ze in stukjes worden gesneden anders krijgen ze het niet afgeslikt. Ze kunnen geen vlees kapotscheuren laat staan een karkas met hun vlijmscherpe kaken en klauwen, open maken. Niemand heeft ze dit ooit geleerd, aldus de Amerikaanse oprichtster van de CCF organisatie, Dr.Laurie Marker waar we een kort gesprek mee hadden. Haar wereldwijde organisatie https://cheetah.org/ heeft tot doel om te voorkomen dat de cheeta wordt uitgeroeid.
Momenteel leven er 3000 cheeta’s in Namibië is daarmee is de populatie hier het hoogst van alle landen van Afrika.

Laurie Marker

Anatolische herdershonden

Zo wordt er hier research gedaan naar niet alleen het gedrag van de cheeta maar ook hoe bepaalde ziektes kunnen worden overwonnen. Namibië noemen ze ook wel de cheeta-hoofdstad van de wereld. In het gebied waar we nu zitten (Otjiwarongo) komen de meeste cheeta’s ter wereld voor. En we hebben er heel wat gezien ! Uit onderzoek bleek dat de meeste cheeta’s afgeschoten werden door locale boeren. Niet vanwege hun vacht of als trofee maar gewoon om hun veestapel te beschermen. Is natuurlijk wat over te zeggen. CCF ontwikkelde een programma waarbij Anatolische herdershonden uit Turkije werden getraind om de veestapel te beschermen.

De honden werden zodanig getraind dat ze een cheeta op grote afstand kunnen waarnemen/ruiken. Op dat moment beginnen ze massaal te blaffen waardoor de cheeta niet meer in de buurt durft te komen. De honden leven samen met schapen, geiten, ezels en ander vee zodat ze gewend aan elkaar zijn. Door dit truukje toe te passen werden er ineens bijna geen cheeta’s meer afgeschoten. We spraken met een aantal meiden die hier vrijwilligerswerk deden. Ze kwamen uit Engeland, VS, Duitsland, Australië en een meid uit Den Haag. Dit was natuurlijk wat anders dan 6 weken zomervakantie met je earphones op je hoofd iedere dag op het terras hangen of met je voetjes in het water hangen in een Maasplas. Wil je eens écht wat leuks en spannends maar vooral wat nuttigs doen ? Wordt dan vrijwilliger in een CCF organisatie in Namibië en vul dit formulier in: https://cheetah.org/volunteer-survey/

Zambia

Ook in Zambia heb je een soortgelijke organisatie waarbij ze jonge weesjes trainen om weer in het wild te kunnen worden uitgezet. Om wat geld bij elkaar te harken mag je met een jachtluipaard een wandelingetje maken.

IMG_6767

Je krijgt wel twee dringende adviezen mee:

1. Niet vóór haar gaan lopen want dan kan ze niet goed meer zien. Dan wordt ze pissed en kan ze gaan grommen.

2. Als ze op de grond ligt en je aait haar kan het zijn dat ze zich ineens omdraait. Op dat moment moet je je naar achteren laten vallen of snel opstaan. Zodoende ontwijk je de scherpe klauwen van het beest en spaar je je een armpje want die gaat er geheid vanaf als de nagels jouw huid doorboren.Bekijk het filmpje vooraan in de blog en je ziet me nog net snel opstaan.

IMG_6707
5 seconden voordat ik snel moest opstaan

Wanneer je ooit een kat hebt gehad, weet je dat deze dieren scherpe nagels hebben die ze op ieder moment in en uit kunnen trekken. Dit geldt voor alle katachtigen ter wereld, behalve het jachtluipaard. Bij deze dieren staan de nagels altijd in de “uitstand”. Ze kunnen niet ingetrokken worden. Dat heeft verschillende redenen. Jachtluipaarden gebruiken hun nagels namelijk constant. Zo hebben ze de nagels nodig om extra grip te hebben tijdens een harde sprint, maar ook wanneer ze een prooi willen overmeesteren en wanneer ze rondwandelen over het ruige terrein van de savanne. Zonder hun nagels zouden ze gemakkelijk uitglijden.

Jachtluipaard

IMG_6706.jpgIMG_6818.jpg

Het jachtluipaard is het snelste landzoogdier ter wereld. Hij haalt een topsnelheid van gemiddeld 100 km per uur. In ongeveer drie seconden kan hij een snelheid van tachtig kilometer per uur halen! De topsnelheid houdt hij echter maar ongeveer 30 seconden vast. Het komt niet vaak voor dat een jachtluipaard zo hard rent. Het kost veel energie. Een jachtluipaard haalt deze snelheden door de bouw van zijn lichaam. Hij weegt namelijk niet veel en zijn gewrichten zijn flexibel. Door de lange poten en het kantelen van zijn heupen en schouderbladen kan de jachtluipaard extra grote sprongen maken. Doordat hij zijn nagels niet kan intrekken, dienen deze als grip tijdens de zigzaggende achtervolging. Het zijn eigenlijk een soort noppen die wij hebben onder onze voetbalschoenen!

IMG_3586.jpg

Dancing with killers (prison without walls)

This blog is in English and in Dutch (for the English version you have to scroll down)

Bezoek een gevangenis zonder muren op de Filipijnen

In Puerto Princesa op het eiland Palawan (Filipijnen) staat de bijzondere Iwahig gevangenis. Deze gevangenis is uniek omdat er geen muren omheen staan. Iedereen kan zomaar weglopen. De gevangenis en het land eromheen hebben een oppervlakte dat ongeveer twee keer zo groot is als Parijs en bijna 3000 gevangenen werken en leven hier samen alsof het een groot dorp is. Angelica en ik konden deze gevangenis gewoon binnenwandelen en zien hoe het is om hier te wonen en te leven. Er is altijd wel een gevangene die je wat kan vertellen over zijn leven hier.

IMG_2442.jpgIMG_2438.jpgWanneer je in de Filipijnen een grote misdaad pleegt zoals een moord, kom je de eerste jaren waarschijnlijk terecht in de gevangenis in de hoofdstad Manila. Daar zit je met 300 gevangenen in een cel van 150 m2. Om de beurt mag er iemand een paar uurtjes slapen. Daarna wordt hij wakker gemaakt zodat een ander even kan gaan liggen. Na een aantal jaar je goed gedragen te hebben, heb je kans op een overplaatsing naar de Iwahig gevangenis op Palawan. IMG_2495.jpgIMG_2504.jpgHier werken ze met drie afdelingen; maximum, medium en minimum. Op welke afdeling je zit, is afhankelijk van je gedrag en hoeveel jaar straf je nog te gaan hebt. Elke afdeling heeft een andere vorm van vrijheid binnen de gevangenis. De medium en minimum gevangenen zitten niet opgesloten en werken enkele dagen op de rijstvelden binnen de gevangenis. In hun vrije tijd zijn ze daadwerkelijk vrij om te doen wat ze willen binnen het grondgebied van Iwahig.

IMG_2445.jpgDe gevangenis lijkt gewoon op een rustig dorp met een ontzettend mooie omgeving. De gevangenen lopen niet weg omdat de kans groot is dat ze niet ver komen. Wanneer ze dan gepakt zouden worden, krijgen ze extra jaren celstraf en moeten ze terug naar de gevangenis in Manila. Dit is ook de reden dat er bijna geen incidenten van geweld of diefstal voorkomen. De mensen zijn blij met de vrijheid die ze hebben en willen dit niet op het spel zetten.

IMG_2506.jpgJe hoort de verhalen die vaak erg aangrijpend zijn en hoewel de meeste mannen er vrij ruig uitzien, zijn ze eigenlijk poeslief. Ze vinden het ontzettend leuk dat je langskomt. Ze genieten er van om je belangrijke levenslessen te leren over de waarde van familie en dat mensen daadwerkelijk kunnen veranderen. Daarnaast zijn ze gek op dansen, rappen en zingen dus je kan zeker rekenen op een optreden.

IMG_2437.jpgJason zit een straf uit van 23 jaar. Hij vermoordde de twee moordenaars van zijn vader, moeder en zusje die op een avond aan hun deur stonden. Tegen zijn advies in maakte zijn vader destijds toch de deur open. Met twee pistoolschoten werd hij vermoord. Daarna stormden de twee overvallers naar binnen en schoten hun magazijn leeg op de rest van het gezin. Zwaargewond werd Jason afgevoerd naar het ziekenhuis. Wonder boven wonder overleefde hij deze meervoudige moord. Jaren later zag hij de overvallers in zijn dorp rondlopen. Ongestraft. De politie deed niets. Steeds als hij ze tegen kwam lachten de twee hem uit. Hij besloot wraak te nemen. Op een dag kocht hij een pistool, wachtte de overvallers op en schoot ze allebei dood. Daarna fietste hij naar het politiebureau, vertelde wat hij gedaan had en werd meteen gearresteerd. Hij kreeg 23 jaar cel. Hij heeft 8 jaar in de gevangenis van Manila gezeten. Nu zit hij hier en heeft nog maar 12 jaar te gaan. Tijdens ons gesprek kwam een Filipijnse jongedame in een tennisrokje aangefietst. Ze was op vakantie in eigen land en kwam al een paar dagen langs om met de jongens te gaan tennissen. Mooi toch ?

IMG_2463.jpgBen je van plan om langs te gaan, kom dan vooral niet met lege handen aan. Koop vooraf wat lekkers en een paar pakjes sigaretten. Hier zijn ze erg blij mee want ze hebben zelf geen geld voor dit soort dingen. Met het werken op de boerderij verdienen ze eten voor de week maar dit is niets bijzonders. Als vrouw is het daarnaast gepast om je een beetje bedekt te kleden. Er zullen ook gevangenen zijn die je een rondleiding geven binnen het gebied en aan het einde om wat geld vragen. Kom dus niet met een lege portemonnee maar zorg dat je wat briefjes van 100 Pesos bij je hebt. Je kunt ook allemaal spulletjes die ze zelf gemaakt hebben kopen. Probeer niet te veel in discussie met ze te gaan. Ze probeerden te achterhalen hoeveel straf ze zouden hebben gekregen in Nederland. Jason stelde Angelica de vraag wat zij nu vond van het feit dat hij die dubbele moord had gepleegd. Op dat moment moet je even slikken en een tactisch antwoord geven. Ik bedoel: je zit wel tussen 300 moordenaars 😉

IMG_2512.jpg

Visit a prison without walls in the Philippines

In Puerto Princesa on the island of Palawan (Philippines) there is the special Iwahig prison. This prison is unique because there are no walls around it. Anyone can just run away. The prison and the land around it have an area that is about twice as big as Paris and almost 3000 prisoners work and live together as if they were in a big village. Angelica and I could just walk into this prison and see what it’s like to work and live here. There is always a prisoner who can tell you something about his life.IMG_2478.jpg

When you commit a major crime such as murder in the Philippines, you will probably end up in prison in the capital Manila in the first years. There you live with 300 prisoners in a cell of 150 m2. Someone can sleep for a few hours. Then he is awakened so that another person can lie down. After a few years you have behaved well, you have a chance of a transfer to the Iwahig prison in Palawan. Here they work with three departments; maximum, medium and minimum. Which department you are in depends on your behavior and how many years you still have to stay.

IMG_2508.jpgEach department has a different form of freedom within the prison. The medium and minimum prisoners are not locked up and work on the rice fields within the prison for a few days. In their free time they are actually free to do what they want within the territory of Iwahig. The prison just looks like a quiet village with an incredibly beautiful environment. The prisoners do not run away because they will not get far. When they get caught, they get extra years in prison and have to go back to the prison in Manila. This is also the reason that there are almost no incidents of violence or theft. People are happy with the freedom they have and do not want to risk this.

IMG_2428.jpgYou hear the stories that are often very poignant and although most men look pretty rough, they are actually very cute. They really like it that you come along. They enjoy learning your important life lessons about the value of family and that people can actually change. They are crazy about dancing, rapping and singing so you can certainly count on a performance.

IMG_2511.jpgJason is sentenced to prison for 23 years. He killed the two murderers of his father, mother and sister who were standing in front of  their door one evening. Against his advice, his father opened the door. He was murdered with two gunshots. Then the two robbers rushed in and emptied their guns on the rest of the family. Jason was taken off to hospital severely wounded. Miraculously, he survived this multiple murder. Years later he saw the robbers walking around in his village. Unpunished. The police didn’t do anything. Every time he came across them, the two laughed at him. He decided to take revenge. One day he bought a gun and shot the two robbers. Then he went to the police station, told what he had done and was immediately arrested. He was sentenced to prison for 23. He spent 8 years in Manila prison. Now he is here and has only 12 years more to go. During our conversation, a young Filipina lady stopped by in a short tennis skirt. She was on holiday in her own country and came along for a few days to play tennis with the boys.

If you intend to visit this place, do not approach empty-handed. Buy some goodies and a few packs of cigarettes in advance. They are very happy with this because they have no money to buy those things themselves. With working on the farm they earn food for the week but this is nothing special. As a woman, it is also appropriate to dress a bit covered. There will also be prisoners who give you a tour of the area and ask for some money at the end. So do not come with an empty wallet but make sure you have some 100 Pesos notes with you. You can also buy all the things they have made themselves. Do not try to argue with them too much. They try to find out how much punishment they would have received in the Netherlands. Jason asked Angelica aabout her thoughts that he had committed that double murder. At that moment you have to swallow and give a tactical answer. I mean: you’re among 300 murderers;)

Alien Giger Bar…

Aliens

Wil je eens een echte aparte bar bezoeken of ben je een fan van de kaskrakers Alien of Predator, kijk dan eens naar deze bar. Het is tegelijkertijd griezelig en cool. Je moet deze plek eigenlijk gewoon eens zelf zien. De bar is heel speciaal ingericht en we hadden het gevoel alsof we in de buik van moeder-Alien zaten te drinken. Ik bezocht deze bar met mijn mooie nichtje Verena in Gruyères en we waren allebei overweldigd door de creatie van de kunstenaar Hansrudi Giger: de ontwerper van de microfoonstandaard van Jonathan Davis, frontman van metalband Korn maar ook de ontwerper van de buitenaardse wezens in de kaskrakerserie Aliens uit de jaren ´80.

Stap gewoon naar binnen en je mond valt open van verbazing. Het is alsof je een filmset binnen stapt. H.R. Giger ontwierp de bar op een manier die de 400 jaar oude gotische architectuur vertegenwoordigt. Hij versterkt het spelonkachtige effect met dramatische skeletbogen die over het plafond zwaaien. Onder deze benige gewelven staan schelpachtige stoelen met een hoge rugleuning. Ze waren oorspronkelijk ontworpen voor de Harkonnen-troon voor de Dune-film die nooit is gemaakt. Wat een spannend gevoel om  te mogen kruipen in een van deze ruggengraatstoelen bij de ronde ramen, en het gevoel te hebben dat je word opgeslokt door een intergalactisch beest. 

Tip:

De Gigerbar is enorm populair bij toeristen, dus probeer lunchtijd en andere spitsuren te vermijden. Het kan zijn dat je even moet wachten om plaats te nemen aan de tafel van je voorkeur. We hebben ons best gedaan om wat foto’s te maken, maar het was erg moeilijk om ze vast te leggen met al die bezoekers in de buurt. De Gruyères Giger-bar is eigenlijk de vierde bar die ooit is gebouwd. Dit is de enige bar die nog open is. Zoals je kunt zien op het menubord, serveert Bar HR Giger drankjes en kleine snacks, inclusief thema-items. Verena bestelde een Alien-koffie, het visueel meest interessante gerecht dat op een houten dienblad met kleine schuimgebakjes en honingkruidenlikeur wordt geserveerd. Ik bestelde een Giger Mojito. Bezoek trouwens ook eens haar website Derde Etage .

Als je de Alien-serie uit de jaren tachtig hebt gezien herken je misschien wel de klauwen van het beest. Klauwen die mensen uit elkaar trokken waarbij het bloed in het rond spoot. Vergeet ook de dubbele kakenrij van het beest niet !  De impact van Alien leverde de Zwitserse kunstenaar in 1980 een Academy Award op voor de beste prestatie in visuele effecten. Het Oscar-beeld is te zien onder een van de oude trappen in het museum. Dus: eerst even een lekker drankje doen in de Giger-bar. Daarna even het Giger-museum in en tot slot in één van de restaurantjes genieten van een typische Gruyère raclette. Een geurend kaasje wat nog lang in je neus zal blijven hangen. Yummiee ! GPS: 46.584251821900054, 7.082280455600975

IMG_3859 2.jpgIMG_7977

FullSizeRender 6

IMG_7967

FullSizeRender 7

FullSizeRender 9

IMG_7979 2

Abandoned chemical Nazi-factory (English)

Wanna check out this place ? Sent a message with your request to Ran Groetjes (FB-Messenger)  and get the GPS-coordinats.

Abandoned since 1999 and falling into disrepair, the Chemiewerk Rüdersdorf resembles a post-apocalyptic world, just outside of Berlin.  After a short walk along the railway track over the riverbridge we were not prepared for the sheer vastness of this abandoned place, it loomed before us surrounded in razor-sharp wire, like something out of a zombie movie.

IMG_7106

The history of the factory dates back to 1899 starting its life with “CO Wegener” a company which built a cement plant at this location. This was a strategic choice given that the industrial processing of quicklime and cement was carried out in the nearby Rüdersdorf. During World War II the site was then used by the Nazis for the production of synthetic bauxite used in the process of aircraft production. Germany was almost entirely dependent on Hungary and Yugoslavia for bauxite during the war and the British attempted to stop the bauxite trade by sending undercover agents in, however, this did not go to plan. As with many buildings in East Berlin, the Soviets dismantled the plant after the war, then in 1950, it was used to make animal feed and other farming materials.IMG_7097

There are several buildings to explore and this at site you cab climb to dizzying new heights. If you suffer from Vertigo or a fear of heights then this might not be the location for you. Climbing up the exposed concrete stairways to the top of the eight-story-high silo tanks is not for the faint-hearted – especially when there are large holes in the floor that would have you fall straight through to the bottom (not to mention the gap between the stairs and the floor that you have to jump over).IMG_7117

The roofing is quite unstable so I would not recommend walking on it, but if you fancy making across this rickety bridge then be my guest. Just remember if you are on German health insurance you most likely will not be covered…IMG_7107

Items are left in disarray as if there was a swift evacuation, chemical bottles fill rooms and meticulously handwritten documents are scattered throughout the ruins.  The factory has been used for several movies including ‘Enemy at the Gates’ and ‘The Monuments Men’. I can see why – the beauty and epic presence of these buildings is nothing short of cinematic.IMG_7092

Plans to make something out of the location were rejected,  and the thick reinforced concrete and enormous contaminated sites put many companies off furthering these proposals. Now it is just left to nature and the outcasts of society. As with any urban exploration, I urge you to not destroy or vandalise anything, it ruins the experience for others and often makes these places more off limits then they already are due to security. Remeber our credo: take nothing but pictures and leave nothing but footsteps.IMG_7115IMG_7121IMG_7094

 

Disclaimer: I never claimed that I visited this place. Nor did I advise or force anyone to visit this place. Entering such buildings is prohibited and can be punished with high fines or in some countries you may be fined with a prison sentence.

The Hills Have Eyes

An abandoned horror film set sits eerily along a highway through Hollywood’s “door to the desert.”

Wanna check out this place ? Sent a message with your request to Ran Groetjes (FB-Messenger)  and get the GPS-coordinats.

An American-style gas station is waiting for you on the highway out of Ouarzazate (Morocco). It’s not a hallucination; rather it is the set used for the 2006 horror film “The Hills Have Eyes.” It was here, at this gas station, that the film’s protagonists are advised to take a gory, gruesome “shortcut.”

Even for those who aren’t familiar with the movie, the old station is a chilling sight. Supposedly, the eerie movie set looks so real people occasionally mistake it for an actual gas station. Smashed, weathered cars rust outside. Glass bottles glitter in the trees, and creepy puppets peer out from unexpected places.

The gas station sits along the highway that runs through a small commune outside Ouarzazate, a city known as Hollywood’s “door to the desert.” It’s a hotspot for desert-based film sets and on-location shooting.

Unfortunately the “diner” is not accessible, but make sure to take a peek through the window. Old props, like cans of soda and food, glass jars, and a handful of flags, sit undisturbed throughout the space. The dust-coated items make it look like the decrepit diner was abandoned in a hurry.

Trailer the Hills have Eyes (2006)

Tourist-o-meter Rating: 1/10. Not many people know this place because it’s far from our beds. But when you are in the area just check it out at 30.922783, -7.233020.
Disclaimer: I never claimed that I visited this place. Nor did I advise or force anyone to visit this place. Entering such buildings is prohibited and can be punished with high fines or in some countries you may be fined with a prison sentence.

Mödlareuth, Thüringen (Little Berlin)

Twaalf seconden had hij nodig. Twaalf seconden pér hek. In totaal was hij dus nog geen minuut verwijderd van zijn geliefde die hij al drie jaar niet had gezien. Ze wachtte hem op aan de overkant, in Beieren, het vrije westen. Hij wachtte in het bos in de naastgelegen deelstaat Thüringen. Ze kwamen echter uit hetzelfde dorpje. Mödlareuth, een dorpje van nog geen 50 inwoners, niet alleen gescheiden door de 50 centimeter brede Tannbeek maar ook door een 3,40 meter hoge en 700 meter lange betonnen muur. Met zijn speciaal geprepareerde klimschoenen had hij hier geen schijn van kans. Het hekwerk was geen probleem. Hij zou de op zijn schoenen bevestigde punten (zie foto) in het hekwerk rammen en zo naar boven klimmen. Maar de betonnen muur zou een probleem vormen voor zijn ijzers.

Speciaal geprepareerde schoenen met een stalen punt
Speciaal geprepareerde schoenen met een stalen punt
Mödlareuth Beierse zijde (West-Duitsland)
Mödlareuth Beierse zijde (West-Duitsland)

Het bos

De muur was speciaal gebouwd zodat de mensen aan de ene zijde van het dorp de mensen aan de andere zijde van het dorp niet konden zien. Naar mensen in het westen zwaaien was verboden en werd zwaar bestraft. Tussen de muur en het hekwerk was het HULA83-gebied waar levensgevaarlijke, bijtgrage honden liepen.

HULA83-gebied voor waakhonden
HULA83-gebied voor waakhonden

Daarbij zou vanuit de wachttorens meteen met scherp geschoten worden. Echter, de muur was maar 700 meter lang. Hij zou overgaan in een 1393 kilometers lang hekwerk van het zuidelijkste puntje van oost-Duitsland tot aan het noordelijkste puntje.

DDR wachttoren
DDR wachttoren
DDR grenswachters

Vlucht

Alles leek rustig zo midden in de nacht. Marcus had in het geniep het huis van zijn slapende ouders verlaten. Zijn handgeschreven brief lag op tafel. Nu wachtte hij in het bos tot de grenswachten die net waren gepasseerd ver genoeg verwijderd waren. Hij plaatste de scherpe opgelaste punt van zijn schoen in het hekwerk en klom naar boven. Richting de vrijheid, richting zijn vriendin, zijn vrienden, het vrije Westen. Één kilometer verderop begon een rode lamp te knipperen. Een harde zoemtoon deed de ogen van grenswacht Heinrich openen. Meteen sloeg hij alarm. Tot op de meter nauwkeurig kon hij zien waar in het hek iemand “aarde” had gemaakt. Nog vóór Marcus zijn klimijzers in het tweede hek kon zetten werd hij al gevangen in de brede, felle stralen van de zoeklichten. Van alle kanten kwamen oost-Duitse grenswachten aanrennen en binnen twee minuten hielden ze Marcus onder schot. De west-Duitse grenswachten konden niets anders doen dan lijdzaam toezien hoe Marcus geslagen en geboeid werd afgevoerd in een politieauto.

West-Duitse grenswachters
Zoeklichten
Slagboom met dodelijke metalen punten

Little Berlin

We kennen allemaal de Berlijnse muur. Maar wisten jullie dat er nóg meerdere “Berlijnse” muurtjes bestonden ? Deze plek in Mödlareuth noemden de Amerikanen ook wel: “little Berlin”. Angelica en ik werden er op een koude winterse filmavond door verrast tijdens het kijken van de Duitse mini-serie Tannbach, helaas alleen te zien op de Duitse Netflix.

DDR wachttoren
Mödlareuth Beierse zijde (West-Duitsland)
Mödlareuth Beierse zijde (West-Duitsland)
Mödlareuth Beierse zijde (West-Duitsland)
Mödlareuth Thüringen zijde (Oost-Duitsland)

Vandaag spraken Angelica en ik met mevrouw Jutta Schaffner over haar DDR-ervaring in het door haar inmiddels overleden man Arndt opgerichte museum in Mödlareuth. Haar man heeft zijn hele leven alle gebeurtenissen in Mödlareuth op film vastgelegd en het eindresultaat liet mevr. Schaffner ons vandaag zien. Ik heb onze eigen beelden gemixed met de beelden die meneer Schaffner persoonlijk in de jaren ‘80 maakte.

Tannbeek

Door dit kleine dorpje loopt al 400 jaar de grens tussen Beieren en Thüringen en sinds de Duitse deling liep hier inderdaad de grens tussen oost en west. Het geluid van het rustig stromende water door de Tannbeek werd op 13 augustus 1966 wreed overstemd door vrachtwagens van het communistische regiem van de DDR. Over een lengte van 700 meter werd een 3,30 meter hoge “anti-imperialistische beschermende muur” opgetrokken compleet met prikkeldraad, mijnen en zelfvuursystemen. De komende 23 jaar zou deze muur verscheurde vriendschappen en familiebanden gaan opleveren. Mensen konden niet meer bij hun familie op bezoek. Kinderen uit het oostelijke deel van het gehucht konden niet meer naar school in het westelijke gedeelte. Aan beide zijden van de Tannbeek stonden 24/7 soldaten opgesteld.

Mödlareuth Beierse zijde (West-Duitsland)

De SS van Adolf Hitler

Vlak voor het einde van de oorlog werden door vliegende standgerechten van de SS in deze omgeving duizenden mensen neergeschoten, zoals dwangarbeiders, mensen die zich wilden overgeven of deserteurs en hun familie. Ook het Rode Leger maakte zich schuldig aan gruwelijkheden. Er werden vrouwen verkracht en er werden op grote schaal burgers willekeurig neergeschoten.

DDR grenspaal
Verlaten Russische tank
Slagboom
Bouw van de muur
Mödlareuth Beierse zijde (West-Duitsland)
Situatie toen er nog geen muur stond. Dorpelingen konden nog met elkaar praten.

De film Tannbach

De film volgt de 50 inwoners van het dorp vlak voor de capitulatie van het Duitse rijk tot de naoorlogse periode, waarin het dorp wordt verdeeld in een door de Amerikanen en een door de Russen gecontroleerd deel.

Val van de muur

Bijna een maand na de val van de Berlijnse Muur in november 1989 gebeurde er ook in Mödlareuth iets: op 7 december maakte men een gat in de grensversterking. 31 Oost- en 19 West-bewoners hadden de dag ervoor gedemonstreerd voor het openen van de grens. De barricades werden uiteindelijk verwijderd en een deel van de muur werd vervangen door ijzeren poorten. Op 9 december 1989 werd in Mödlareuth de opening van de grens gevierd met de populaire braadworst en bier. De Mödlareuther, die decennialang gescheiden hadden geleefd omhelsden elkaar. Tranen van vreugde stroomden over hun wangen. Eindelijk waren ze weer bij elkaar.

In het museum in Mödlareuth staan veel DDR voertuigen en een helicopter

Succesvolle ontsnappingspoging

Slechts één keer was er in Mödlareuth een succesvolle poging om de grens over te vluchten. Op 25 mei 1973 klom een chauffeur uit het dorpje Schleiz in Thüringen met een zelfgemaakte ijzeren ladder over de betonnen muur. De 34-jarige medewerker van de VEB wasserijvakbond in Göttengrün moest vanwege regelmatige ploegendiensten door de beveiligde zone rijden. Op een nacht maakte hij van de gelegenheid gebruik, reed met zijn auto naar een plek voor de muur die moeilijk te zien was voor grenswachten en klom op het dak van de auto. Hij klom met een ijzeren ladder naar de top van de muur en redde zichzelf door in de Tannbach op de westelijke oever te springen. Als gevolg van deze ontsnapping werd de weg aan de DDR-zijde afgesloten en buiten de veiligheidszone herbouwd.

Beachlife, Zeeland

Kitesurfen

Geweldig om hier allemaal die leuke kleurtjes in de strakke blauwe lucht te zien. Op de parkeerplaats was het dringen geblazen. Vanuit alle richtingen kwam men naar dit plekje om hun avontuurlijke hobby te kunnen uitvoeren. Een Duits jong stel had drie uur zwetend in de auto gezeten en de jongeman stond trappelend als een paard klaar in zijn wet-suite. Met zijn tubekite en twintip board stevig onder zijn armen geklemd stond hij nerveus te kijken hoe zijn nieuwe vriendin stond te treuzelen. Ze straalde angst uit. Volgens ons was ze bang dat die paar kilo dat ze woog door de wind werd mee genomen want er stond vandaag een stevig briesje. Op het strand waren kitesurfers bezig om de vier lijnen van hun tubekite uit te leggen. Sommigen zaten verstrikt in een tasje en een en ander moest eerst uitgeplozen worden. In zee probeerden welliefst tientallen kitesurfers hun evenwicht op hun plank te houden. Het leek veel kracht te kosten om niet alleen balans op je board te zoeken maar ook om je kite in bedwang te houden. Nu viel me meteen al op dat deze sport veelal beoefend werd door zonnebankgebruinde dudes. Dudes met een knotje. Ze maakten flinke indruk op het vrouwelijke geslacht dat massaal stond te kijken naar de kunstjes die ze verrichten. Waren het hun killerbodies die de hoofden van de meiden op hol deden slaan ? Hun knotje ? Of toch de mannelijkheid die ze uitstraalden omdat ze wind en water de baas waren ? Wat dachten ze ? Eindelijk een man die straks in weer en wind de ramen wil lappen ? Maar eerlijk is eerlijk. Ik zag me dit zelf niet doen. Zeker niet met mijn lichaam. Daarbij zit engelengeduld niet in de top drie van mijn positieve karaktereigenschappen. Toch een dingetje wat je moet hebben. Voor een uurtje plezier ben je namelijk een hele dag in touw buiten het feit dat het toch wel een paar jaar duurt voordat je echt weet hoe het moet.

Brouwersdam

Dit strand ligt trouwens in het midden van de Brouwersdam. De Brouwersdam is het zevende bouwwerk van de Deltawerken. De Brouwersdam, gelegen in de Nederlandse provincies Zuid-Holland en Zeeland, sluit het Brouwershavense Gat af. Hierdoor is het Grevelingenmeer ontstaan. Vraag me stiekem wel eens af of na de watersnoodramp in 1953 ook mensen zouden hebben bestaan die de hele stormvloed ontkenden. Dat het allemaal wel meeviel omdat 99,9% van de Nederlanders het had overleefd. Dat daardoor de aanleg van Deltawerken puur geldverspilling zou zijn geweest en dat ze die vijf miljard beter hadden kunnen besteden aan het verhogen van de WW-uitkeringen.

Uitzicht op het strand vanaf het terras van Beachclub Natural High

Beachclub Natural High

Bij Beachclub Natural High besloten we een potje bier te gaan drinken. Het is een prachtig strandpaviljoen gelegen op het Noordzeestrand achter de Brouwersdam, op de grens van Zeeland en Zuid-Holland. Er waren genoeg vrije zitplaatsen en we hadden een prachtig uitzicht op het strandleven. Helaas mochten we i.v.m. Corona niet binnen zitten maar toen ik even naar de wc ging maakte ik snel een fotootje van het smaakvol ingerichte interieur. Vanuit de Beachclub kun je blokarten, kitebuggyen, powerkiten, kajakken en kitesurfen. Wij hielden het deze keer bij een biertje drinken.

Beachclub Natural High
Op de foto met twee Zeeuwse schonen
De Brouwersdam

How to get there ?

Type 51.7600, 3.847389 in je google maps en je auto staat in het derde parkeervak meteen achter het duin.

Kites, kites, kites…..

Sjansen

Sjansen vroeger

Vroeger vond je een meid leuk, je glas bier ging van de rechter naar de linkerhand en na een korte intro begon je te kussen. Ondertussen bleef je stoer contact houden met de bar. Of met een voet of met je elleboog. Zo ging dat. Je wisselde geen telefoonnummers uit want bellen deed je alleen met je oma als ze jarig was. Je voegde haar al helemaal niet toe op Facebook want internet bestond simpelweg nog niet. De week erna ging je met je vrienden wéér naar die tent en misschien kwam je haar wel tegen. Misschien stond ze wel te zoenen met een andere jongen. Dat wist je allemaal niet. Misschien was ze wel met vriendinnen naar een andere kroeg gegaan. Misschien kwam je haar een maand later pas weer tegen. Dat was best spannend en soms kwam je haar helemaal niet meer tegen. Dan had je vette pech.

Sjansen anno 2021

En dan nu beste mensen: het sjansen in 2021. Je leert elkaar kennen op een feestje met een DJ. Tegenwoordig heeft ieder feestje een DJ en luister je de hele avond naar de shit wat die gast zélf leuk vindt. Wat jij leuk vindt boeit die gast géén zak. Hij is god for one day en god is de baas. Een dag later zorgt Facebook er zelf wel voor dat die meid op jouw Facebook voorbij komt. Hoe Facebook het voor elkaar krijgt weet geen mens maar het maakt verder ook niet uit voor het verhaal. Je voegt haar toe en het sjansen begint. Overigens zonder dat je elkaar ziet. Alles gaat via dat kleine toetsenbordje op je mobiel.

Snapchat

Om het leuker te maken stelt madam voor om verder te “kletsen” op Snapchat. Wat daarna volgt tart iedere verbeelding. Voordat je het weet ben je aan het kletsen met een meid die een poezenkop met snorharen krijgt of een hondenkop waar een likkende tong uit rolt. Tenenkrommend en hemeltergend. Mag ik hier iets van vinden ? Vind ik het gek dat heden ten dagen de samenleving barst van psychische wrakken en sociaal ontspoorde stumpertjes die iedere dag bezig zijn zichzelf te verkopen aan de hoogste bieder ? Vergeet niet dat méér dan 80 procent van alle jongeren momenteel tegen een burnout aan zit te hikken. Nee, ze hebben niet in een oorlog gevochten. Nee, ze hebben ook géén land opgebouwd. Nee, ze hebben ook geen gezin met 4 kinderen aan de vreet moeten houden. Ze hebben een burnout omdat ze de mooiste of de beste willen zijn voor hun omgeving. Pappa en mamma hebben jou heel hun leven op handen gedragen en je drie keer per dag verteld hoe goed je wel niet was met je kutrapport. Mamma zal wel eens met de leraar gaan praten. Ze hebben je verteld hoe mooi je wel niet was op op die gefilterde profielfoto. Buiten die afgescheurde teennagel in 2010 heb je nooit tegenslag gekend. En nu moet je het allemaal zelf doen. Als je in de spiegel kijkt zie iemand die er alleen maar kutzooi van bakt en iedereen is het schuld behalve jij. Welkom in real life poezenkop !

Babygoudviskiller

Ik heb net een baby goudvis gekilled. Hij is schijnbaar in mijn vijver geboren want babygoudvisjes mag je niet verkopen bij Hornybach. Had een schimmel en zwom hartstikke scheef. Half op zijn rug. Eruit gevist en met een steen zo pats !!

Maar laat wel al voor het derde jaar het duivennest in de regengoot zitten zodat er steeds kleine duifjes geboren kunnen worden. Ondanks het feit dat de goot wel eens verstopt accepteer ik dit toch maar effe. Zit ik vandaag gewoon weer goed qua karma of wat vind jij ?

Zandkastelen

Iedereen die naar deze foto kijkt zie ik in gedachten al bezig met zijn meetstokje van 1,5 meter. Maar ik kijk stiekem verder dan mijn neus lang is en zie héle andere dingen. Ik kijk namelijk naar al die kinderen die maar onneembare zandkastelen bouwen langs de vloedlijn. Leren ze dan nooit dat het vloed wordt en dat alles kapot gaat? En morgen beginnen ze gewoon weer opnieuw. Als dít later onze planeet moet gaan redden 😇.

Dental practise

De praktijk

De tandartswoning is een villa met een tandartsenpraktijk aangebouwd.Het huis zelf staat helemaal leeg op wat kasten en stoelen na. De tandartspraktijk is nog duidelijk zichtbaar. Jarenlang hebben urbexers kunnen genieten van deze locatie tot er op een dag brand uitbrak. Momenteel kun je gewoon binnenlopen. Ben snel want volgend jaar wordt het gesloopt en komt er nieuwbouw.

Brand

Hieronder een krantenartikel over de brand

https://www.hln.be/temse/brandstichting-in-leegstaande-villa~ae5699a3/

Hoe kom je er ?

GPS invoeren in je google maps en go !

51.126810 4.222619

Babylijkjes

Als Angelica ook maar even in de gaten heeft dat ik niet luister als ze iets verteld dan gebruikt ze de laatste tijd een controle zin om te checken of ik wel geluisterd heb. Vandaag vertelde ze me over een pakketje dat morgen bezorgd zou worden. Haar controle zin was “…..daar zitten drie babylijkjes in, die mogen meteen in de vriezer.” Zoals gewoonlijk zat ik weer eens met mijn hoofd dagdromerig in een wild jongensavontuur en antwoordde heel geroutineerd:”is goed schatje” 🤦🏻‍♂️

Kamperen op een dodenakker

Meenenpoort (50.8519937, 2.8911326)

Tienduizenden soldaten uit Britse gemenebest landen marcheerden tijdens de Grote oorlog oftewel de eerste wereldoorlog over de weg door deze poort (die er destijds natuurlijk nog niet stond) naar het slagveld bij de Meenseweg. Ruim 54.000 mannen en jongens kwamen niet meer terug.

De stoffelijke overschotten van deze soldaten hebben geen bekend graf en liggen ofwel nog ergens verloren in de Ieperse velden, ofwel op een oorlogskerkhof rond Ieper met als vermelding op de grafsteen Known Unto God (alleen gekend bij God). Indien een lichaam geïdentificeerd wordt met een naam vermeld op de Menenpoort (of een ander monument voor vermiste gesneuvelden) wordt in principe zijn naam van de Menenpoort weggehaald.

Meenenpoort

Sinds 1928 wordt iedere dag om 20:00u the Last Post geblazen ten ere van de 250.000 gevallenen in de slag om Ieper (B). Op deze plek werd in België het zwaarst gevochten. Hier vielen de meeste doden per vierkante meter. Stel je voor: in vier veldslagen verdeeld over 175 dagen zijn dat gemiddeld 1400 doden per dag. Aan het héle westfront sneuvelden overigens 3,8 miljoen soldaten.

Meenenpoort

Op de camping waar we bivakkeerden sliepen we op honderden lijken zo verzekerde de campingeigenaar ons. Het was bij wet verboden om ze te gaan zoeken en ze een waardig graf te geven. Gewoon vanwege het feit dat er nog zóveel onontplofte bommen onder de grond lagen dat het té gevaarlijk zou zijn een schop in de grond te steken. Ook een vuurtje stoken mocht niet. De hitte zou een blindganger die nét onder het aardoppervlakte lag, kunnen ontsteken. Alle vuurkorven op de camping stonden op een verhoging van 50 cm: de veilige afstand om wél een vuurtje te kunnen stoken 🔥🤗. Overigens, op de foto’s hieronder zie je het grasveld waaronder de lijken liggen en een kleine vijver, ooit ontstaan door een mortierinslag. Generaals aan beide zijden beschreven destijds het terrein als een hel op aarde. De offensieven werden echter niet afgelast. Hieronder beelden van een gifaanval destijds. De geallieerden hadden geen weet van de uitwerkingen van dit gas. Ze drenkten hun zakdoeken in hun eigen urine om zich tegen het chloorgas te beschermen. Tevergeefs. Pas later kregen zowel soldaten als paarden gasmaskers om zich te beschermen tegen dit dodelijke wapen.

De helft van het terrein bestond uit modder waar men slechts kon lopen door er planken op te leggen; de andere helft was water waarin duizenden halfvergane lijken ronddreven. Gewonden waren reddeloos verloren en zakten in het slijk weg.

Ons busje op de dodenakker vlak voor de vijver die ontstaan is door een mortierinslag. ‘Camping “t hoale Bellewaerde (50.8521276, 2.9401796).
Dit is de plek waar nog steeds honderden soldaten liggen. Hier overnachtten we nabij de vijver in ons busje.
Sanctuary Wood Cemetery (50.8381038, 2.9439283)
Sanctuary Wood Cemetery
Bosje met veel gevallen soldaten die er nog altijd liggen.
Hooge Crater Cemetery (50.8455298, 2.9429340)

Museum Hooge Crater

Angelica en ik bezochten het museum Hooge Crater. Het oorlogsmuseum huisvest de verzamelingen van twee mensen: curator Niek Benoot en Philippe Oosterlinck, een verwoed verzamelaar van oorlogsmateriaal uit de Eerste Wereldoorlog. De elkaar aanvullende verzamelingen omvatten enerzijds het zeer uitgebreide wapentuig en anderzijds de uniformen en uitrustingen van alle legers die aan de vier jaar durende veldslag hebben deelgenomen. We zagen foto’s (zie hieronder) die destijds genomen waren door oorlogsfotografen. Zeker in die tijd een héél riskant beroep.

Het museum in een voormalige kerk
Oorlogsschrot
Loopgraven in ere hersteld
Na een mortierinslag onstond een gat in de grond dat met de tijd vol liep met regenwater.
Met water volgelopen bunker van 100 jaar oud
Oorlogstuig
Opgegraven engelse soldaat
Vastgelopen tank
Wachten op de aanval
Even bijkomen
Gesneuveld oorlogspaard
Kameraden
Injectiespuiten met een naald tien keer zo dik als de huidigen
Shrapnells en onklaar gemaakte bomkoppen
Kogelhulzen
Johnnies, Tommies and Sammies oftewel de Canadezen, Engelsen en Amerikanen
Straatposters om de bevolking na de oorlog te waarschuwen voor gevaarlijke blindgangers.
Treurig oorlogslandschap
Oorlogsgewonden wachten op medische hulp
Onklaar gemaakte handgranaten
Onklaar gemaakte bommen
Onklaar gemaakte bommen
Vind de verborgen soldaat
Angelica een en al aandacht
Eerste type tanks
Duitse oorlogskerstboom (kijk de kerstballen !)
Duitse kerstballen voor in de boom 🌲
Oorlogsinsignes

Masterplan

Haar doortrapte plan was me al héél snel duidelijk. Als 16-jarig poetsmeisje moest ze vroeger natuurlijk heel wat uurtjes bij mij thuis poetsen om die dure sandaaltjes die ze in de etalage gezien had te kunnen betalen. Deze zomer zou het anders lopen dan andere zomers als ze nieuwe schoenen van haar pa mocht uitzoeken. Ze zou sluwheid een andere dimensie geven. Simone was niet het type meid dat als ze ging stappen méér talent buiten haar bh had hangen dan er binnen. Siem is een nette meid maar met die superstrakke sandaaltjes zou ze dé shit zijn in het Sittardse uitgaansleven.
En papa Frans zou helaas de klos zijn. Hij had haar nieuwe schoenen beloofd vanwege haar mooie rapportcijfers. Voor een bepaald budget mocht ze een paar nieuwe patta’s uitzoeken. In de eerste schoenenwinkel had ze in een slordig uurtje meerdere schoenen gepast. Maar niets kon haar bekoren. Ook in winkel twee keek Frans lijdzaam toe hoe zijn dochter de één na de andere schoen terug in de doos stopte. Hij had gehoopt binnen een uurtje terug te zijn zo had hij tegen zijn vrouw gezegd. Ook in schoenenwinkel drie liep alles volgens plan: géén enkel schoentje stond haar mooi. Na vier uur winkelen was Frans het helemaal zat en zei tegen Simone dat ze maar naar huis gingen want dat “gezellig met zijn dochter shoppen” was toch niet zijn ding. Op de terugweg kwamen ze natuurlijk langs die winkel met die mooie sandaaltjes in de etalage. “Pap, veer goan nog eine keer probeere”: smeekte Simoontje haar vader. Met een diepe zucht drukte Frans de klink omlaag en Simone die de sandaaltjes natuurlijk al tig keer met haar vriendinnen de maand ervoor had gepast, liep meteen de juiste richting op. Na een paar keer met de sandaaltjes op en neer te hebben gelopen verscheen er een glimlachje op haar gezicht. “Pap, dees passen perfekt ! Deze wil ich hubbe !”. Frans slaakte een zucht van verlichting en dacht aan zijn pijnlijke voeten. “Eindelijk dacht ie. Eindelijk naar huis met een tevreden dochter”. Echter, bij de kassa aangekomen kreeg Frans een tekort aan zuurstof toen hij de rekening zag. Met een sneaky glimlachje op haar lippen zag Simoontje haar vader’s bankpasje door het pinapparaatje glijden. Haar plannetje was gelukt, de onbetaalbare buit was binnen 🙏🏻🍀

Moraal van het verhaal: Time is precious, waste it wisely….