Walking with a Cheetah

Wat te doen met Cheeta-weesjes ?

IMG_6743.jpg

Wat zou je doen als je deze Cheeta welpjes moederziel alleen in het gras zag liggen ? Het gebeurt maar al te vaak dat de moeders van deze welpjes vroegtijdig komen te overlijden door bijvoorbeeld een ziekte. Aangezien de jonge jachtluipaardwelpjes zich niet kunnen verdedigen belanden ze meestal in de buik van een roofdier.

Gelukkig zijn er in veel landen in Afrika weeshuizen die deze weesjes opvangen. In het Cheeta opvangtehuis van CCF in Namibië worden kleine cheeta-cubs of oudere cheeta’s die niet meer in het wild kunnen leven, opgevangen en verzorgd.

Niemand heeft ze ooit leren jagen. Het vlees dat ze hier iedere dag krijgen gevoerd moet voor ze in stukjes worden gesneden anders krijgen ze het niet afgeslikt. Ze kunnen geen vlees kapotscheuren laat staan een karkas met hun vlijmscherpe kaken en klauwen, open maken. Niemand heeft ze dit ooit geleerd, aldus de Amerikaanse oprichtster van de CCF organisatie, Dr.Laurie Marker waar we een kort gesprek mee hadden. Haar wereldwijde organisatie https://cheetah.org/ heeft tot doel om te voorkomen dat de cheeta wordt uitgeroeid.
Momenteel leven er 3000 cheeta’s in Namibië is daarmee is de populatie hier het hoogst van alle landen van Afrika.

Laurie Marker

Anatolische herdershonden

Zo wordt er hier research gedaan naar niet alleen het gedrag van de cheeta maar ook hoe bepaalde ziektes kunnen worden overwonnen. Namibië noemen ze ook wel de cheeta-hoofdstad van de wereld. In het gebied waar we nu zitten (Otjiwarongo) komen de meeste cheeta’s ter wereld voor. En we hebben er heel wat gezien ! Uit onderzoek bleek dat de meeste cheeta’s afgeschoten werden door locale boeren. Niet vanwege hun vacht of als trofee maar gewoon om hun veestapel te beschermen. Is natuurlijk wat over te zeggen. CCF ontwikkelde een programma waarbij Anatolische herdershonden uit Turkije werden getraind om de veestapel te beschermen.

De honden werden zodanig getraind dat ze een cheeta op grote afstand kunnen waarnemen/ruiken. Op dat moment beginnen ze massaal te blaffen waardoor de cheeta niet meer in de buurt durft te komen. De honden leven samen met schapen, geiten, ezels en ander vee zodat ze gewend aan elkaar zijn. Door dit truukje toe te passen werden er ineens bijna geen cheeta’s meer afgeschoten. We spraken met een aantal meiden die hier vrijwilligerswerk deden. Ze kwamen uit Engeland, VS, Duitsland, Australië en een meid uit Den Haag. Dit was natuurlijk wat anders dan 6 weken zomervakantie met je earphones op je hoofd iedere dag op het terras hangen of met je voetjes in het water hangen in een Maasplas. Wil je eens écht wat leuks en spannends maar vooral wat nuttigs doen ? Wordt dan vrijwilliger in een CCF organisatie in Namibië en vul dit formulier in: https://cheetah.org/volunteer-survey/

Zambia

Ook in Zambia heb je een soortgelijke organisatie waarbij ze jonge weesjes trainen om weer in het wild te kunnen worden uitgezet. Om wat geld bij elkaar te harken mag je met een jachtluipaard een wandelingetje maken.

IMG_6767

Je krijgt wel twee dringende adviezen mee:

1. Niet vóór haar gaan lopen want dan kan ze niet goed meer zien. Dan wordt ze pissed en kan ze gaan grommen.

2. Als ze op de grond ligt en je aait haar kan het zijn dat ze zich ineens omdraait. Op dat moment moet je je naar achteren laten vallen of snel opstaan. Zodoende ontwijk je de scherpe klauwen van het beest en spaar je je een armpje want die gaat er geheid vanaf als de nagels jouw huid doorboren.Bekijk het filmpje vooraan in de blog en je ziet me nog net snel opstaan.

IMG_6707
5 seconden voordat ik snel moest opstaan

Wanneer je ooit een kat hebt gehad, weet je dat deze dieren scherpe nagels hebben die ze op ieder moment in en uit kunnen trekken. Dit geldt voor alle katachtigen ter wereld, behalve het jachtluipaard. Bij deze dieren staan de nagels altijd in de “uitstand”. Ze kunnen niet ingetrokken worden. Dat heeft verschillende redenen. Jachtluipaarden gebruiken hun nagels namelijk constant. Zo hebben ze de nagels nodig om extra grip te hebben tijdens een harde sprint, maar ook wanneer ze een prooi willen overmeesteren en wanneer ze rondwandelen over het ruige terrein van de savanne. Zonder hun nagels zouden ze gemakkelijk uitglijden.

Jachtluipaard

IMG_6706.jpgIMG_6818.jpg

Het jachtluipaard is het snelste landzoogdier ter wereld. Hij haalt een topsnelheid van gemiddeld 100 km per uur. In ongeveer drie seconden kan hij een snelheid van tachtig kilometer per uur halen! De topsnelheid houdt hij echter maar ongeveer 30 seconden vast. Het komt niet vaak voor dat een jachtluipaard zo hard rent. Het kost veel energie. Een jachtluipaard haalt deze snelheden door de bouw van zijn lichaam. Hij weegt namelijk niet veel en zijn gewrichten zijn flexibel. Door de lange poten en het kantelen van zijn heupen en schouderbladen kan de jachtluipaard extra grote sprongen maken. Doordat hij zijn nagels niet kan intrekken, dienen deze als grip tijdens de zigzaggende achtervolging. Het zijn eigenlijk een soort noppen die wij hebben onder onze voetbalschoenen!

IMG_3586.jpg

Dancing with killers (prison without walls)

This blog is in English and in Dutch (for the English version you have to scroll down)

Bezoek een gevangenis zonder muren op de Filipijnen

In Puerto Princesa op het eiland Palawan (Filipijnen) staat de bijzondere Iwahig gevangenis. Deze gevangenis is uniek omdat er geen muren omheen staan. Iedereen kan zomaar weglopen. De gevangenis en het land eromheen hebben een oppervlakte dat ongeveer twee keer zo groot is als Parijs en bijna 3000 gevangenen werken en leven hier samen alsof het een groot dorp is. Angelica en ik konden deze gevangenis gewoon binnenwandelen en zien hoe het is om hier te wonen en te leven. Er is altijd wel een gevangene die je wat kan vertellen over zijn leven hier.

IMG_2442.jpgIMG_2438.jpgWanneer je in de Filipijnen een grote misdaad pleegt zoals een moord, kom je de eerste jaren waarschijnlijk terecht in de gevangenis in de hoofdstad Manila. Daar zit je met 300 gevangenen in een cel van 150 m2. Om de beurt mag er iemand een paar uurtjes slapen. Daarna wordt hij wakker gemaakt zodat een ander even kan gaan liggen. Na een aantal jaar je goed gedragen te hebben, heb je kans op een overplaatsing naar de Iwahig gevangenis op Palawan. IMG_2495.jpgIMG_2504.jpgHier werken ze met drie afdelingen; maximum, medium en minimum. Op welke afdeling je zit, is afhankelijk van je gedrag en hoeveel jaar straf je nog te gaan hebt. Elke afdeling heeft een andere vorm van vrijheid binnen de gevangenis. De medium en minimum gevangenen zitten niet opgesloten en werken enkele dagen op de rijstvelden binnen de gevangenis. In hun vrije tijd zijn ze daadwerkelijk vrij om te doen wat ze willen binnen het grondgebied van Iwahig.

IMG_2445.jpgDe gevangenis lijkt gewoon op een rustig dorp met een ontzettend mooie omgeving. De gevangenen lopen niet weg omdat de kans groot is dat ze niet ver komen. Wanneer ze dan gepakt zouden worden, krijgen ze extra jaren celstraf en moeten ze terug naar de gevangenis in Manila. Dit is ook de reden dat er bijna geen incidenten van geweld of diefstal voorkomen. De mensen zijn blij met de vrijheid die ze hebben en willen dit niet op het spel zetten.

IMG_2506.jpgJe hoort de verhalen die vaak erg aangrijpend zijn en hoewel de meeste mannen er vrij ruig uitzien, zijn ze eigenlijk poeslief. Ze vinden het ontzettend leuk dat je langskomt. Ze genieten er van om je belangrijke levenslessen te leren over de waarde van familie en dat mensen daadwerkelijk kunnen veranderen. Daarnaast zijn ze gek op dansen, rappen en zingen dus je kan zeker rekenen op een optreden.

IMG_2437.jpgJason zit een straf uit van 23 jaar. Hij vermoordde de twee moordenaars van zijn vader, moeder en zusje die op een avond aan hun deur stonden. Tegen zijn advies in maakte zijn vader destijds toch de deur open. Met twee pistoolschoten werd hij vermoord. Daarna stormden de twee overvallers naar binnen en schoten hun magazijn leeg op de rest van het gezin. Zwaargewond werd Jason afgevoerd naar het ziekenhuis. Wonder boven wonder overleefde hij deze meervoudige moord. Jaren later zag hij de overvallers in zijn dorp rondlopen. Ongestraft. De politie deed niets. Steeds als hij ze tegen kwam lachten de twee hem uit. Hij besloot wraak te nemen. Op een dag kocht hij een pistool, wachtte de overvallers op en schoot ze allebei dood. Daarna fietste hij naar het politiebureau, vertelde wat hij gedaan had en werd meteen gearresteerd. Hij kreeg 23 jaar cel. Hij heeft 8 jaar in de gevangenis van Manila gezeten. Nu zit hij hier en heeft nog maar 12 jaar te gaan. Tijdens ons gesprek kwam een Filipijnse jongedame in een tennisrokje aangefietst. Ze was op vakantie in eigen land en kwam al een paar dagen langs om met de jongens te gaan tennissen. Mooi toch ?

IMG_2463.jpgBen je van plan om langs te gaan, kom dan vooral niet met lege handen aan. Koop vooraf wat lekkers en een paar pakjes sigaretten. Hier zijn ze erg blij mee want ze hebben zelf geen geld voor dit soort dingen. Met het werken op de boerderij verdienen ze eten voor de week maar dit is niets bijzonders. Als vrouw is het daarnaast gepast om je een beetje bedekt te kleden. Er zullen ook gevangenen zijn die je een rondleiding geven binnen het gebied en aan het einde om wat geld vragen. Kom dus niet met een lege portemonnee maar zorg dat je wat briefjes van 100 Pesos bij je hebt. Je kunt ook allemaal spulletjes die ze zelf gemaakt hebben kopen. Probeer niet te veel in discussie met ze te gaan. Ze probeerden te achterhalen hoeveel straf ze zouden hebben gekregen in Nederland. Jason stelde Angelica de vraag wat zij nu vond van het feit dat hij die dubbele moord had gepleegd. Op dat moment moet je even slikken en een tactisch antwoord geven. Ik bedoel: je zit wel tussen 300 moordenaars 😉

IMG_2512.jpg

Visit a prison without walls in the Philippines

In Puerto Princesa on the island of Palawan (Philippines) there is the special Iwahig prison. This prison is unique because there are no walls around it. Anyone can just run away. The prison and the land around it have an area that is about twice as big as Paris and almost 3000 prisoners work and live together as if they were in a big village. Angelica and I could just walk into this prison and see what it’s like to work and live here. There is always a prisoner who can tell you something about his life.IMG_2478.jpg

When you commit a major crime such as murder in the Philippines, you will probably end up in prison in the capital Manila in the first years. There you live with 300 prisoners in a cell of 150 m2. Someone can sleep for a few hours. Then he is awakened so that another person can lie down. After a few years you have behaved well, you have a chance of a transfer to the Iwahig prison in Palawan. Here they work with three departments; maximum, medium and minimum. Which department you are in depends on your behavior and how many years you still have to stay.

IMG_2508.jpgEach department has a different form of freedom within the prison. The medium and minimum prisoners are not locked up and work on the rice fields within the prison for a few days. In their free time they are actually free to do what they want within the territory of Iwahig. The prison just looks like a quiet village with an incredibly beautiful environment. The prisoners do not run away because they will not get far. When they get caught, they get extra years in prison and have to go back to the prison in Manila. This is also the reason that there are almost no incidents of violence or theft. People are happy with the freedom they have and do not want to risk this.

IMG_2428.jpgYou hear the stories that are often very poignant and although most men look pretty rough, they are actually very cute. They really like it that you come along. They enjoy learning your important life lessons about the value of family and that people can actually change. They are crazy about dancing, rapping and singing so you can certainly count on a performance.

IMG_2511.jpgJason is sentenced to prison for 23 years. He killed the two murderers of his father, mother and sister who were standing in front of  their door one evening. Against his advice, his father opened the door. He was murdered with two gunshots. Then the two robbers rushed in and emptied their guns on the rest of the family. Jason was taken off to hospital severely wounded. Miraculously, he survived this multiple murder. Years later he saw the robbers walking around in his village. Unpunished. The police didn’t do anything. Every time he came across them, the two laughed at him. He decided to take revenge. One day he bought a gun and shot the two robbers. Then he went to the police station, told what he had done and was immediately arrested. He was sentenced to prison for 23. He spent 8 years in Manila prison. Now he is here and has only 12 years more to go. During our conversation, a young Filipina lady stopped by in a short tennis skirt. She was on holiday in her own country and came along for a few days to play tennis with the boys.

If you intend to visit this place, do not approach empty-handed. Buy some goodies and a few packs of cigarettes in advance. They are very happy with this because they have no money to buy those things themselves. With working on the farm they earn food for the week but this is nothing special. As a woman, it is also appropriate to dress a bit covered. There will also be prisoners who give you a tour of the area and ask for some money at the end. So do not come with an empty wallet but make sure you have some 100 Pesos notes with you. You can also buy all the things they have made themselves. Do not try to argue with them too much. They try to find out how much punishment they would have received in the Netherlands. Jason asked Angelica aabout her thoughts that he had committed that double murder. At that moment you have to swallow and give a tactical answer. I mean: you’re among 300 murderers;)

Alien Giger Bar…

Aliens

Wil je eens een echte aparte bar bezoeken of ben je een fan van de kaskrakers Alien of Predator, kijk dan eens naar deze bar. Het is tegelijkertijd griezelig en cool. Je moet deze plek eigenlijk gewoon eens zelf zien. De bar is heel speciaal ingericht en we hadden het gevoel alsof we in de buik van moeder-Alien zaten te drinken. Ik bezocht deze bar met mijn mooie nichtje Verena in Gruyères en we waren allebei overweldigd door de creatie van de kunstenaar Hansrudi Giger: de ontwerper van de microfoonstandaard van Jonathan Davis, frontman van metalband Korn maar ook de ontwerper van de buitenaardse wezens in de kaskrakerserie Aliens uit de jaren ´80.

Stap gewoon naar binnen en je mond valt open van verbazing. Het is alsof je een filmset binnen stapt. H.R. Giger ontwierp de bar op een manier die de 400 jaar oude gotische architectuur vertegenwoordigt. Hij versterkt het spelonkachtige effect met dramatische skeletbogen die over het plafond zwaaien. Onder deze benige gewelven staan schelpachtige stoelen met een hoge rugleuning. Ze waren oorspronkelijk ontworpen voor de Harkonnen-troon voor de Dune-film die nooit is gemaakt. Wat een spannend gevoel om  te mogen kruipen in een van deze ruggengraatstoelen bij de ronde ramen, en het gevoel te hebben dat je word opgeslokt door een intergalactisch beest. 

Tip:

De Gigerbar is enorm populair bij toeristen, dus probeer lunchtijd en andere spitsuren te vermijden. Het kan zijn dat je even moet wachten om plaats te nemen aan de tafel van je voorkeur. We hebben ons best gedaan om wat foto’s te maken, maar het was erg moeilijk om ze vast te leggen met al die bezoekers in de buurt. De Gruyères Giger-bar is eigenlijk de vierde bar die ooit is gebouwd. Dit is de enige bar die nog open is. Zoals je kunt zien op het menubord, serveert Bar HR Giger drankjes en kleine snacks, inclusief thema-items. Verena bestelde een Alien-koffie, het visueel meest interessante gerecht dat op een houten dienblad met kleine schuimgebakjes en honingkruidenlikeur wordt geserveerd. Ik bestelde een Giger Mojito. Bezoek trouwens ook eens haar website Derde Etage .

Als je de Alien-serie uit de jaren tachtig hebt gezien herken je misschien wel de klauwen van het beest. Klauwen die mensen uit elkaar trokken waarbij het bloed in het rond spoot. Vergeet ook de dubbele kakenrij van het beest niet !  De impact van Alien leverde de Zwitserse kunstenaar in 1980 een Academy Award op voor de beste prestatie in visuele effecten. Het Oscar-beeld is te zien onder een van de oude trappen in het museum. Dus: eerst even een lekker drankje doen in de Giger-bar. Daarna even het Giger-museum in en tot slot in één van de restaurantjes genieten van een typische Gruyère raclette. Een geurend kaasje wat nog lang in je neus zal blijven hangen. Yummiee ! GPS: 46.584251821900054, 7.082280455600975

IMG_3859 2.jpgIMG_7977

FullSizeRender 6

IMG_7967

FullSizeRender 7

FullSizeRender 9

IMG_7979 2

Abandoned chemical Nazi-factory (English)

Wanna check out this place ? Sent a message with your request to Ran Groetjes (FB-Messenger)  and get the GPS-coordinats.

Abandoned since 1999 and falling into disrepair, the Chemiewerk Rüdersdorf resembles a post-apocalyptic world, just outside of Berlin.  After a short walk along the railway track over the riverbridge we were not prepared for the sheer vastness of this abandoned place, it loomed before us surrounded in razor-sharp wire, like something out of a zombie movie.

IMG_7106

The history of the factory dates back to 1899 starting its life with “CO Wegener” a company which built a cement plant at this location. This was a strategic choice given that the industrial processing of quicklime and cement was carried out in the nearby Rüdersdorf. During World War II the site was then used by the Nazis for the production of synthetic bauxite used in the process of aircraft production. Germany was almost entirely dependent on Hungary and Yugoslavia for bauxite during the war and the British attempted to stop the bauxite trade by sending undercover agents in, however, this did not go to plan. As with many buildings in East Berlin, the Soviets dismantled the plant after the war, then in 1950, it was used to make animal feed and other farming materials.IMG_7097

There are several buildings to explore and this at site you cab climb to dizzying new heights. If you suffer from Vertigo or a fear of heights then this might not be the location for you. Climbing up the exposed concrete stairways to the top of the eight-story-high silo tanks is not for the faint-hearted – especially when there are large holes in the floor that would have you fall straight through to the bottom (not to mention the gap between the stairs and the floor that you have to jump over).IMG_7117

The roofing is quite unstable so I would not recommend walking on it, but if you fancy making across this rickety bridge then be my guest. Just remember if you are on German health insurance you most likely will not be covered…IMG_7107

Items are left in disarray as if there was a swift evacuation, chemical bottles fill rooms and meticulously handwritten documents are scattered throughout the ruins.  The factory has been used for several movies including ‘Enemy at the Gates’ and ‘The Monuments Men’. I can see why – the beauty and epic presence of these buildings is nothing short of cinematic.IMG_7092

Plans to make something out of the location were rejected,  and the thick reinforced concrete and enormous contaminated sites put many companies off furthering these proposals. Now it is just left to nature and the outcasts of society. As with any urban exploration, I urge you to not destroy or vandalise anything, it ruins the experience for others and often makes these places more off limits then they already are due to security. Remeber our credo: take nothing but pictures and leave nothing but footsteps.IMG_7115IMG_7121IMG_7094

 

Disclaimer: I never claimed that I visited this place. Nor did I advise or force anyone to visit this place. Entering such buildings is prohibited and can be punished with high fines or in some countries you may be fined with a prison sentence.

The Hills Have Eyes

An abandoned horror film set sits eerily along a highway through Hollywood’s “door to the desert.”

Wanna check out this place ? Sent a message with your request to Ran Groetjes (FB-Messenger)  and get the GPS-coordinats.

An American-style gas station is waiting for you on the highway out of Ouarzazate (Morocco). It’s not a hallucination; rather it is the set used for the 2006 horror film “The Hills Have Eyes.” It was here, at this gas station, that the film’s protagonists are advised to take a gory, gruesome “shortcut.”

Even for those who aren’t familiar with the movie, the old station is a chilling sight. Supposedly, the eerie movie set looks so real people occasionally mistake it for an actual gas station. Smashed, weathered cars rust outside. Glass bottles glitter in the trees, and creepy puppets peer out from unexpected places.

The gas station sits along the highway that runs through a small commune outside Ouarzazate, a city known as Hollywood’s “door to the desert.” It’s a hotspot for desert-based film sets and on-location shooting.

Unfortunately the “diner” is not accessible, but make sure to take a peek through the window. Old props, like cans of soda and food, glass jars, and a handful of flags, sit undisturbed throughout the space. The dust-coated items make it look like the decrepit diner was abandoned in a hurry.

Trailer the Hills have Eyes (2006)

Tourist-o-meter Rating: 1/10. Not many people know this place because it’s far from our beds. But when you are in the area just check it out at 30.922783, -7.233020.
Disclaimer: I never claimed that I visited this place. Nor did I advise or force anyone to visit this place. Entering such buildings is prohibited and can be punished with high fines or in some countries you may be fined with a prison sentence.

Grove grappen

Heb zoveel grove grappen die ik niet kan delen op FB. Op de eerste plaats omdat ik dan geheid weer gerapporteerd word en een ban krijg. Van de andere kant gaan bepaalde deugneuzen van de club van liefde, verdraagzaamheid en verbinding me dan weer over hun fatsoensknie leggen en willen ze mijn kontje petsen met zo’n takkige braafstaaf. De laatste keer dat ik zoiets flikte ontving ik zelfs zeven pm’s van vrouwen met een moederhart. Af en toe denk ik dat ik met mijn uitspraken op facebook méér mensen tegelijkertijd kan verbazen dan in real life🤦🏻

Tokkies

Marktplaats en het museumplein lijken wel verzamelplekken voor analfabetische tokkies met de emotieregulatie van een badmuts. Je mag ze best in één adem noemen. Staan ze niet op het museumplein met hun slecht gebit een blikje lauw Pitt-bier in hun knuisten oom agent verrot te schelden, dan zijn ze wel onderweg voor ergens een USB-stickje voor 0,20€ op de kop te tikken.

Sons of Anarchy restaurant

Dit restaurantje kwamen we per toeval tegen toen we op weg waren naar een nabijgelegen hotspot. We hadden net de Ligurgische kust bij La Spezia achter ons liggen en waren nét de grens met Toscane overgestoken. Het ligt in een scherpe bocht en was niet direct goed zichtbaar maar de grote hoeveelheid motoren, brommertjes en scooters die op de muren waren bevestigd maakten ons nieuwsgierig. Hier was een verzamelaar aan het werk die ook nog eens lekkere focaccia’s en pizza’s kon bakken. Naast het restaurant had de eigenaar een museumpje ingericht met allemaal spulletjes van vroeger: oude motoren, type-machines van het jaar toebak, oude foto-cameras, fietsen, teveel om op te noemen. Mocht je in de buurt zijn: speciaal plekje !!

Ristorante Il Selvatico

4272+5W Fosdinovo, Massa-Carrara, Italië. GPS: (44.1129056, 10.0023631)

Die Suid-Afrikaanse Panoramaroete

Slecht nachtje gehad. Ik hoorde continu gekrab aan mijn tent. Iedere keer dat ik naar buiten ging om te kijken wat me uit mijn slaap hield rende iets weg voordat ik het kon vangen met de lichtbundel uit mijn zaklamp. Toen ik me omdraaide zag ik ineens op 15 meter afstand van mijn tent een aantal ogen flikkeren. Toen ik dichterbij kwam schenen het vier grote kudus te zijn. Die konden het niet zijn geweest. Die staan er niet bekend om dat ze aan tenten krabben maar ze zijn meer van het gras kauwen. All day, all night. Iedere keer dat ik ging liggen begon het gekrab weer. En wéér naar buiten en wéér niets zien. Ik ging helemaal over de zeik. Jezus man. Ik had gelukkig nog twee halfjes over van mijn sixpack. Dat werkt natuurlijk altijd voor de slaap😜.
Rond 08:00u zat ik aan het ontbijt met Shane en Hannah . Opeens zag ik een groep ratten uit een gat uit de grond kruipen. Dìt waren dus de beesten die me uit mijn slaap hadden gehouden. Van die vieze, dikke bruine ratten. Ene liep nog met een stuk tentzeil op zijn rug. Die kon het campingleven blijkbaar niet loslaten.
We zouden samen met de Rangers Bushman en Tshegofatso (Giorgio) de “Panorama-roete” gaan doen. Hiervoor moesten we wel even een dagje het park uit. Eén van de hoogtepunten tijdens mijn rondreis in Zuid-Afrika was toch wel de panoramaroute. De panoramaroute is een autoroute van 180 km lang die bol staat van de prachtige vergezichten en natuur. De route begint bij het plaatsje Sabie en eindigt bij de Erasmus-pas ook wel het begin van het Lowveld genoemd en is kenmerkend voor de diversiteit aan landschap in Zuid-Afrika. Van de vlakke bush tot fantastische vergezichten en indrukwekkende bergformaties. We zouden maar een klein stukje van de route gaan doen maar gelukkig wel het mooiste stukje. Na een uurtje scheuren kwamen we aan in township Hazyview. Hier barstte het van de carwash-installaties. Als mannen hier willen socializen gaan ze naar de carwash. Niet om de auto te poetsen maar gewoon om de dag even af te bieren. Lekker gezellig met het schuim op de mond de auto in het schuim zetten. Misschien iets voor in Sittard.

Effe chillen voor mijn tentje in het Krüger Nationaal Park.
Limburg über alles.

Taxi-oorlog

We kwamen terecht in een file. We stonden helemaal ingebouwd tussen taxi-busjes en kwamen geen meter vooruit. Ons viel op dat alle busjes leeg waren. Sommige chauffeurs deden heel agressief tegen ons. Zowel Bushman als Giorgio wisten niet waar dat aan lag. Opeens kwam Bushman er achter dat er een staking gaande was. En waar waarschuwen ze altijd voor in zuid-Afrika : justem…vermijd stakingen en conflictsituatie’s want deze kunnen ineens uit de hand lopen. “Bingo ! “:Dacht ik nog. “Waarom zou zoiets mij nou niet eens overslaan ?”
Via een zijweg kwamen we na een half uurtje uit de protestmars. De politie stond weliswaar reeds klaar om in te grijpen maar demonstraties in zuid-Afrika verlopen doorgaans wat minder mild dan dat boegeklepper bij ons op de Dam. Gespecialiseerde bewapende beveiligingsbedrijven werden ingeschakeld om de kinderen van de wat rijkere Zuid-Afrikanen veilig van school te halen. Ik wilde even uitstappen om een sigaret te roken maar allebei onze begeleiders schreeuwden tegelijkertijd:”stay inside !” Dit was serious shit. Gelukkig hadden we geblindeerde ramen.

Krantenartikel

Bushman kijkt zenuwachtig op zijn telefoon op zoek naar nieuws.
Vast in de taxi-oorlog.
Tja….

God’s window

Met wat vertraging arriveerden we bij God’s Window. Dit uitzicht moest God hebben gehad toen hij door het raam keek. Dat werd waarschijnlijk met deze naamgeving verondersteld. Een prachtig uitzichtspunt kijkend op het Lowveld/Highveld massief. Ik kon duidelijk het onderscheid zien tussen het lage veld en het hoge veld. Bij God’s Window liep ik via verschillende wandelpaden naar de verschillende uitzichtspunten. Helemaal bovenaan het wandelpad kwam ik in een hele kleine natuurlijke jungle. De uitkijkpunten van God’s Window waren werkelijk schitterend. Echter, toen we helemaal boven aankwamen zagen we niets dan een dichte mist. Giorgio had in de auto nog zo enthousiast verteld over hoe mooi het uitzicht zou zijn. En nu konden we nog geen vijftien meter ver kijken. Op mijn subtiele opmerking dat God vandaag waarschijnlijk geen zin had gehad om de ramen te lappen veranderde niets aan zijn teleurstelling. Hij liet me een foto zien hoe God’s window eigenlijk uit had moeten zien zónder die dikke mistwolken. En inderdaad: een heel mooi plaatje.

View from God's Window at Blyde River Canyon, Mpumalanga, South Africa
God’s window.

Lisbon waterfalls

Lisbon Waterfalls was wel erg mooi om te zien. We zouden in het meer gaan zwemmen maar zagen er vanaf toen we in de gaten kregen dat je er vier uur voor nodig had om naar onder en weer naar boven te klimmen. Ook kreeg ik een dejá-vu van een paar jaar geleden in Australië. Nabij Darwin, Northern Territories ligt het Litchfield National Park. Met twee franse jongens en Lucia was ik gaan zwemmen in het meer nabij de Florence Waterfalls. Toen ik uit het water kwam hadden twee joekels van bloedzuigers zich aan me vastgezogen. Met een mes kregen we ze er niet van afgesneden. Maar tegen een Marlborootje konden ze niet op. De weken erna liep ik wel nog met twee grote blauwe strepen op mijn arm over straat.

Lisbon Waterfalls
Lisbon Waterfalls.
Moehh.

Blyde River Canyon

Hierna vertrokken we naar Blyde River Canyon. Een canyon van welliefst 26 km lang en 800 meter diep. Met op de 9e plaats niet de langste van de wereld maar wel de groenste. Ik zag een enorme kloof met kliffen en rotsplateaus in bijzondere vormen. Door de kloof liep grotendeels de rivier Blyde River – naar het Nederlandse woord “blij”. De bijzondere omgeving rondom de Blyde River Canyon deed me denken aan de vergelijkbare Amerikaanse Grand Canyon. In de afgelopen miljoenen jaren had de rivier een kloof uitgeslepen waardoor steile bergwanden en gladde bergformaties waren ontstaan. Van dit soort uitzichten word ik altijd rustig en blij :). We zijn daarna gaan lunchen in het oude goudstadje Graskop. Ineens beseften we dat we nog terug moesten via dezelfde weg door Hazyview. Zou de staking nog aan de gang zijn ? Bushman checkte even het locale nieuws via zijn smart. Er was een taxioorlog aan de gang. Company A tegen B. Inzet was een lange straat waarvan club A het recht had gekocht om er hun diensten te mogen verlenen. Echter, club B trok zich niets van dat recht aan en ging er ook taxirijden. Club A bestond uit leden van de Swati-stam en club B uit leden van de Tsonga stam. Het nieuws vermelde dat taxi-chauffeurs op elkaar hadden geschoten met pistolen. Daarop was de politie gekomen en had in het wilde weg ook geschoten maar dan met rubberen kogels. Hierop hadden alle chauffeurs hun busje verlaten en waren ze weggevlucht.
Voor de zekerheid lieten we Hazyview maar links liggen. Hierdoor moesten we een noordelijkere ingang van het park zien te vinden. We hadden er geen trek in om in zo’n agressieve menigte terecht te komen en te eindigen met zo’n brandende Goodyear om onze toeristische nek.
Eenmaal weer veilig in het kamp aangekomen hadden we het over het thema stropers. In Zuid-Afrika kennen ze het begrip sociale uitkeringen niet. Geen werk is geen inkomen. Daarom is het misdaadcijfer hier ook zo hoog. In Johannesburg worden twee mensen per uur vermoord. Lees even goed: twee mensen per UUR (!). De grote jongens schakelen arme werkloze vaders in die hun 6-koppige kroost moeten voeden. Of ze effe wat neushorentjes willen neerknallen voor 100€. Als ze dan de ivoren horens inleveren krijgen ze het geld. De horens worden dan doorverkocht voor big money. De grote mannen worden nooit gepakt. Wél Jan met de pet: de feitelijke stroper alias de arme zak die de monden van zijn kids wil voeden. Niet goed te praten maar wel te begrijpen. Daarom: koop nooit ivoren dingetjes. Alleen dit kan de markt stoppen. Morgen verlaat ik het park en ga ik naar het noorden richting Zambia. Daar staat weer wat leuks te wachten. En oh ja….. de Kudu op de BBQ was heerlijk 🍗 ! Ook die bier met Benji was goed🍺.

Schitterend uitzicht over Blyde River Canyon.
Prachtig uitzicht op de Three Rondavels, oftewel: drie hele mooie berg torens bij de Blyde River Canyon.
Shane en Hannah.
Blyde River Canyon.
Blyde River Canyon.
Blyde River Canyon.

Jungle nabij God’s Window

Concentration camp Natzweiler

Paniek

Roman Hirk was in paniek. Het was 06:00u en hij stond in de crematieruimte. Zijn linkerhand hield hij op het warm watervat dat boven hem hing. Hij had géén lijken meer om te verbranden. Gisteravond werd de laatste gevangene té vroeg verbrand waardoor de boiler nu geen lekker warm water had. Wat moest hij nu doen ? Kampcommandant Egon Zill kwam over twee uur  een warm bad nemen. Hij wist dat Herr Zill meedogenloos was. Vorige maand had hij zijn honden een oude man laten verscheuren in zijn tuin. Vanuit zijn zwembad had hij met een sigaar in de mond lachend toegekeken. De oven was nog warm maar hij had niemand om er op te gooien. Hij liep richting de barak waar de gevangenen zaten. Eenmaal binnen kwam hij nazi-anatoom August Hirt tegen. Hij was vandaag ook al vroeg opgestaan om op zoek te gaan naar gevangenen om zijn virus-experimenten op uit te kunnen voeren. Ze stonden beiden in de lange gang. De gevangenen zaten in kleine cellen te wachten tot hun straf voorbij was. Tussen de cellen bevonden zich héle kleine cellen waar je alleen met opgetrokken benen in kon zitten en dus niet in kon staan. 

De Tottengasse tussen concentratiekamp en vrijheid.

Nacht und Nebel

 Gevangenen van ‘Nacht un Nebel’ moesten spoorloos verdwijnen. De familie mocht daarna nooit op de hoogte worden gebracht van het overlijden. Als deze speciale gevangenen ook maar het geringste fout deden kregen ze de doodstraf. Daartoe werden ze vóór hun executie vijf dagen lang opgesloten in dit kleine hok van 1,3 meter hoog wat eigenlijk bedoeld was als verwarmingsruimte voor de cel ernaast. Gevangene Pietersen was een Nederlandse verzetsstrijder en was drie weken lang werkzaam geweest in de steengroeve die graniet moest leveren voor Duitslands nieuwe hoofdstad Germania. Pietersen wist niet dat hij was ingedeeld als gevangene van het ‘Nacht und Nebel project’. Men had besloten dat Pietersen van de aardbodem moest verdwijnen. Men liet hem heel uitputtend werk doen waardoor hij extreem verzwakt was. Na een dag hard werken liep hij over het pad terug naar zijn barak toen een kampbewaker hem richting het onder spanning staande hekwerk duwde. De bewaker in de toren zag dit -zoals afgesproken- als een ontsnappingspoging en opende terstond het vuur. Helaas trof dit niet het gewenste doel en Pietersen belandde alsnog voor de kampraad waar hij ter dood werd veroordeeld.

De toegangspoort tot het kamp.

Executie

Hirk keek in het dossier en zag dat Pietersen over twee dagen zou worden opgehangen. Een gemeen lachje verscheen op zijn mond. Ineens klonken voetstappen in de gang van ‘der Bunker’ en voordat hij er erg in had zwaaide de deur open. Barakoverste Herr Ludendorf vroeg wat Hirk aan het doen was. Stotterend legde hij hem het probleem uit. Ludendorf besloot hem te helpen en voor een aanzienlijk geldbedrag werd de executiedatum twee dagen vervroegd. Terstond werd Pietersen uit zijn veel te kleine cel gehaald en naar Herr Hirt gebracht. Deze maakte met een Fenolinjectie rechtstreeks in het hart meteen een einde aan het leven van deze heldhaftige verzetsstrijder. Het lichaam van Pietersen zat helemaal onder de blauwe plekken. Afgelopen maand was hij tweemaal tot moes geslagen op de martelbok. Deze marteling had hij zonder te schreeuwen doorstaan. Het in het Duits meetellen van de stokslagen was een onderdeel van de straf. De minimum straf was vijf stokslagen maar hij kreeg altijd de maximale straf van 25 stokslagen. Hij dacht alleen maar aan zijn vrouw en drie kinderen in Beverwijk zo had hij zijn martelaar te kennen gegeven. Zijn medegevangenen stonden met tranen in hun ogen toe te kijken als hij geslagen werd. Nu lag hij op een ijzeren brancard en werd de oven in geschoven zodat kampcommandant Zill een warm bad kon nemen. Overigens kwam hij niet opdagen om 08:00 uur. Hij was geveld door de griep en bleef drie dagen in bed liggen.

De handel in as

Om geld te verdienen werd na de crematie de as in urnen gedaan. Deze urnen werden verkocht aan duitse gezinnen waarvan de man aan het front gestorven was. Als een duitse soldaat stierf werd dit niet meteen bekend gemaakt aan de nabestaanden. Na een aantal weken kregen ze te horen dat hun geliefde aan het front gestorven was. Zijn lichaam was inmiddels ter plekke gecremeerd zo werd hun voorgelogen. Indien men de urn met as wilde hebben dienden ze 100 Reichsmark over te maken. In principe kregen de nabestaanden dus een urn met de as van een verbrande kampgevangene. Toen Angelica en ik dit stukje tekst lazen keken we elkaar even zwijgend aan. Dit hadden we nooit voor mogelijk gehouden. Sjonge jonge.

De galg op het kamp.

De crematieruimte

Het kamp had één crematieoven. Rechtsboven het warmwatervat.
De hete afgassen van de verbrandingsoven stegen omhoog en verwarmden het over het warmwatervat circulerende warm water.
De oven aan de binnenzijde.
Rechts werden met een takel de doden uit de kelder omhoog getakeld en naar de oven links getransporteerd. Het warmwatervat werd verwarmd met de warmte die vrij kwam bij de verbranding van de lijken.
Materiaal wat gebruikt werd om het lijk in de oven goed te leggen.
As urnen.

Gevangenen

De sectie-tafel van August Hirt. Schuin aflopend zodat het bloed recht het putje in liep.
Angelica ligt hier in dezelfde ruimte als ‘Nacht und Nebel’- gevangene Pietersen.
Op de bok werden gevangenen vast gebonden en met een houten stok op hun rug geslagen tot ze gek werden van de pijn.
Gevangene Pietersen wordt door een kampbewaker richting de electrische draad geduwd.
Veel gevangenen pleegden zelfmoord.
Schaamhaar werd afgeknipt om luizen te voorkomen.
Schaamhaar.
Monument.

De villa van Kampcommandant Egon Zill

Incl. zwembad (!)

Seksisme

Ik werd door iemand op facebook beticht van seksisme omdat ik een meid en het aanrecht in één zin zou hebben genoemd. Voortaan zal ik het over Angelica en het werkblad in de keuken hebben om niemand te kwetsen. Sorry, dit was niet mijn bedoeling. Mijn nederige excuses.

Dit typende voel ik me al een stuk beter en zeer zeker gegroeid als deelnemer aan een vrouwvriendelijkere maatschappij ……

Hieronder de reet van Angelica naast een leeg flesje bier op het werkblad voor vrouwen.

Choco-monster

Ik probeer me al de hele morgen niet schuldig te voelen omdat ik de chocolade die Angelica voor haar verjaardag gekregen heeft, bijna helemaal alleen heb opgegeten. Links op m’n schouder zit iets dat zegt:”je had best nog wel wat voor haar over kunnen laten”. Rechts zit iets wat zegt:”…. je hebt niets verkeerds gedaan, je bent niet vreemd gegaan, je loopt geen hersenschade op, het is geen sex voor het huwelijk en vergeet ook even niet dat chocolade een Nederlandse uitvinding is om van het cacao van de indianen middels ingewikkelde chemische processen de chocolade zoals we die nu kennen, te maken. Een brouwsel van imperialisme, genocide en consumentisme gepresenteerd in een plastic box met een strikje van chocolaterie Rousseau uit Sittard er om heen.
Burrrpp….ik ga even wandelen in het bos 🐶

P.s. mijn record staat nog altijd op een kilo chocolade op één dag. Iemand méér ?

Karaoke in Lloret de Mar 🇪🇸

We besloten nog even langs Lloret de Mar te gaan. De eerste en laatste keer dat ik hier ben geweest was met mijn twee jeugdvrienden Roger en Ruud uit Munstergeleen. Ik was toen 19 jaar oud en had het net twee weken uit met mijn vriendin Tanja. Raad eens wie er 1400 km van huis verwijderd binnen een kwartier naast me stond in de club ? Yep, Tanja. In principe zou je dus kunnen stellen dat ik hier ben op therapeutische basis om dit jeugdtrauma te kunnen verwerken. Angelica en ik stonden buiten voor het kroegje Highwayman te paffen en keken naar de club ernaast: Moëf GaGa. Hier was het allemaal gebeurd. Heb m’n handen tijdens de Corona-tijd zo vaak gewassen dat er uitgerekend vandaag nog een oude toegangsstempel van deze club tevoorschijn kwam. Ik probeerde mijn best te doen om mijn jeugdtrauma te verwerken maar dat werd me moeilijk gemaakt met al die door alcohol aangevreten Engelse wijven. Sjonge jonge. Ze konden hier wel de hele cast van zo’n Engelse anabole-serie los hebben gelaten.

Tegenover ons stond zo’n skinny influencerdoos met een met een laser cutter bewerkte broek. Je kent die broeken wel. Ram vol met gaten alsof ze gedragen zijn tijdens een jarenlange overlevingstocht op zo’n lonely Robinson-eiland. Ze had zo’n bijpassende spraytan bruine rotkop, waarschijnlijk het IQ van een aangebrande tosti en zo’n hubbabubba east coast accent. Dan een setje nepwimpers die me deden denken aan zo’n tochtvanger van een brievenbus en last but not least die lange glitternagels. Daarmee kreeg je nog geen sigaret uit een pakje getrokken. Hoe langer de nagel hoe harder de jeuk. Of je pleurt je tanden nog vol met van die plakdiamantjes. Nou nog haar tieten half uit haar BH laten loeren en dan heb je een combi die perfect past bij zo’n borderline mokkel. Je weet overigens pas dat je met een Borderliner van doen hebt na een maandje of 6-7. Dan krijg je pas de kans om verder te kijken dan die kleffe kano. Ik kon het gekwetter niet meer aan en kwam niet toe aan mijn eigen jeugdtraumaverwerking. Ben maar naar binnen gegaan want de karaoke was net gestart en iedereen zong mee. Lekker meeblêren met leuke bekende muziek. Ben zeer ongelovig maar ondanks dat toch maar stiekempjes op het hoekje van de bar een schietgebedje gedaan gericht aan onze Heer dat straks geen Hollander binnenkomt die bij de bardame ‘zwemmen in bacardi-lemon’ gaat aanvragen.

Video

Bar Highwayman.
Bar Highwayman.
30 jaar geleden. Club Moëf Gaga niets veranderd.
Angelica heeft een string gekregen. Blij ei.
Deze jongeman is binnenkort de klos haha.
Dumped !
Camping Lloret Blau.
Camping Lloret Blau.
Camping Lloret Blau.

Bilbao, Spain 🇪🇸

Gaztelugatxeko Doniene Biskaje

Moeilijk nachtje gehad. Weinig geslapen. Angelica snurkte het halve dorp bij elkaar. Stootte uit vermoeidheid mijn teen aan een uitstekende kutklinker en sjaakte mijn teennagel half eraf. Godverde de hele buurt bij elkaar. Toch maar weer de wandelpatta’s opgedoken. Wil niet eindigen als een dik, lui chubby zwijntje.

De streek rond Bilbao ligt in het noorden van Spanje en bestaat uit prachtige landschappen vanwege de rotsachtige kust van het gebied. Ik heb het dan over het roemruchte Baskenland. Het is hier een tijdje onrustig geweest. Pas in 2018 staakte de terroristische afscheidingsbeweging ETA (Euskadi Ta Askatasuna) zijn activiteiten. Tijdens 60 jaar onafhankelijkheidsstrijd vielen 854 dodelijke slachtoffers te betreuren. De stad Bilbao is de belangrijkste stad en de hoofdstad van de regio. Boven Bilbao ligt een pareltje welke jullie wellicht herkennen van seizoen 7 in Game of Thrones. Het gaat over die blonde meid met haar lieve draakjes. Je kent haar wel: Daenerys Stormborn van het huis van Targaryen. Die draakjes vlogen naar dit mooie schiereilandje voor de kust van Biskaje: San Juan de Gaztelugatxe. En daar wandelen we nu heen. Wat een mooi uitzicht !

Gaztelugatxe is verbonden met het vasteland door een door de mens gemaakte brug en 241 trappen vanwaar je het beste uitzicht hebt op de Cantabrische Zee. Bovenop het eiland zagen we een kluizenaarsklooster, dat Gaztelugatxeko Doniene in het Baskisch heet. Het is gewijd aan Johannes de Doper en dateert uit de 9e of 10e eeuw zo staat hier op een bordje te lezen. San Juan de Gaztelugatxe is een van de locaties die gekozen is om Dragonstone te filmen met een digitaal gemaakt kasteeltje bovenop het eilandje in plaats van de klooster. Wat je in onderstaande video ziet is dus niet echt maar digitaal ontworpen.

Scene Game of Thrones

Dragonstone in het echt en in de serie Game of Thrones.

Artxanda Lookout

Vanaf de Artxanda heuvel konden we de Baskische hoofdstad Bilbao mooi bekijken. We zagen helemaal onderaan toeristen in de kabelbaan instappen maar wij waren met het busje omhoog gereden.Dit uitkijkpunt van de berg Artxanda ligt zo’n 300 meter boven de zeespiegel en we hadden bijna een 360 graden view over de stad. Van hier uit zagen we dat Bilbao volledig is omgeven door heuvels en bergen en ook mooi om te zien was hoe de Nervión rivier de stad in tweeën deelt. Deze rivier stroomt vlak voor het Guggenheim Museum, een huzarenstukje gemaakt door de architect Frank Gehry waarvan we al veel meer hebben gezien. Het appartementen complex ‘Neuer Zollhof’ in Düsseldorf bijvoorbeeld !

Begoñako Basilika

Deze basiliek overtreft zelfs de kathedraal in de hoofden en harten van de Bilbaínos. Omdat iemand in de 16e eeuw meende de heilige maagd Maria hier te hebben gezien werd deze basiliek op deze plek gebouwd dankzij het ingezamelde geld van de inwoners. De Mariakamer werd pas later gebouwd mede dankzij de Maagd voor haar tussenkomst en hulp bij het indammen van de cholera-epidemie van 1855. Als je dit verhaal in deze tijd zou willen gebruiken dan haalde je nog géén euro op. Nu zeggen ze gewoon dat het dak kapot is en gerenoveerd moet worden. Er moet toch geld verdiend worden beste mensen. Een kerkje onderhouden kost nu eenmaal geld. En laten we wel wezen, sommige kerken zijn héél mooi. Ik zal niet snel de kerk in Puth bezoeken maar de kathedraal in Santiago de Compostela staat deze trip echt wel op ons lijstje 💖

Guggenheim Museum Bilbao

Het Guggenheim museum ontworpen door Frank Gehry bevat kunstwerken van o.a. Salvador Dali en Andy Warhol maar het meest in het oog springende kunstwerk was toch ‘Puppy’ van de Amerikaan Jeff Koons.

Jeff Koons’ Puppy

Hij bekleedde dit 12 meter hoge schoothondje met 70.000 bloemen die stuk voor stuk iedere dag een slokje water kregen middels een heel netwerk van slangetjes. Vlak voor de opening in 1997 ontdekte men drie als tuinman vermomde ETA-terroristen die een bom in de hond aan het plaatsen waren. Net op tijd dus !

Iglesia de San Nicolás

Santiagokathedraal in oude wijk Casco Viejo

Als we reizen nemen we ons tijdens het rijden altijd de tijd voor een ontbijt.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Lekker gezellige restaurantjes en kroegjes. Altijd wel wat te doen 🙂

Local’s, Sittard

https://www.locals-sittard.nl/

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

Fort Bravo Texas Hollywood, Spain 🇪🇸

Ook in West-Europa hebben wij een heuse woestijn. Op de terugweg van de Algarve in Portugal wilden we nog even langs kennissen die we in Costa Rica hadden leren kennen. Marco en Audrey uit Nederland wonen al een tijdje in Malaga maar waren net op de dag dat we bij hun in de buurt waren even een dagje van huis. Heel jammer want het zou leuk zijn geweest om even wat bij te kletsen. We besloten door het zuiden van Andalusië heen te rijden richting Almería. Hier bevindt zich namelijk een van de weinige Europese woestijnen nl. de Tabernaswoestijn. De zon schijnt hier ongeveer 3000 uren per jaar en dat is ongekend veel in Europa, aangezien er maar weinig plaatsen zijn waar de zon meer dan 3000 uur per jaar mag opdraven. Daarbij valt alle neerslag die er valt in gemiddeld vier dagen. In het grillige, droge en rotsachtige landschap zijn meerdere Hollywood westerns opgenomen en het leuke is dat ze alle cowboys dorpjes hebben laten staan. Om het goed te kunnen onderhouden vragen ze wat entree. Voor dat geld mochten we door de decors heen lopen en kregen we zelfs een stukje toneel voorgeschoteld van enkele Spaanse cowboys die hun revolver meer dan machtig waren. In de saloon konden we een drankje nuttigen en zagen we foto’s hangen van enkele voetbalsterren zoals Iker Casillas, David Beckham, Roberto Carlos, Raúl, Juan Verón die hier hun Pepsi commercial hadden opgenomen. Daarna sloten we de middag af in een huifkartochtje door het dorp.

Video Pepsi-commercial

Spaghetti-westerns

In de jaren zestig en zeventig werden meer dan 100 films gedeeltelijk opgenomen op de filmsets. Enkele bekende films zijn: A Fistful of Dollars, The Magnificent Seven, The Good, the Bad and the Ugly, Lawrence of Arabia en Indiana Jones and the Last Crusade. We hebben echter alleen Fort Bravo bezocht, een slaperig stadje in het Wilde Westen, een fort, een Mexicaanse pueblo, compleet met kerk en plein, en een Indiase nederzetting, compleet met tipi’s.  

Video

David Beckham.
Jack Nicholson.
Sting.

Tabernaswoestijn

Camping La Garrofa aan zee

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Lekker gezellige restaurantjes en kroegjes. Altijd wel wat te doen 🙂

Local’s, Sittard

https://www.locals-sittard.nl/

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/