Dutch Traveljunk oet Limburg

Bocas del Toro Archipel, Panama 🇵🇦

Lopend de grens over 🇨🇷🇵🇦

Al vroeg vertrokken we met ons jeepje naar de grens bij Sixaola. We besloten de jeep ter plekke langs de weg te parkeren want deze mochten we van de verhuurder niet over de grens meenemen. We zagen sowieso geen verkeer bij deze grensovergang. Beetje raar. Waarschijnlijk i.v.m. Corona. Allereerst moesten we ons melden bij de douane van Costa Rica voor een exit-stempeltje in ons paspoort (alez wéér een stempel 😊). Via een brug over Rio Sixaola kwamen we Panama binnen. Hier stonden drie bazen die ons paspoort controleerden. Een jongetje stond te wachten om ons naar het immigratiekantoor te brengen. Het duurde een dik half uur om alle paperassen in orde te maken. Het jongetje bracht ons vervolgens naar een busje dat klaar stond om ons naar het haventje in Almirante te brengen. Hier pakten we een watertaxi en 45 minuten later stonden we op Isla Colón, het grootste eiland van Bocas del Toro. Het is een eilandengroep heel dicht bij de grens met Costa Rica 🇨🇷 en Panama 🇵🇦. Het is Caribisch gebied, vandaar de schitterende stranden die we hier zouden gaan zien. Deze eilanden staan bekend om hun ongelooflijke biodiversiteit en zo te zien was het erg populair bij eco-reizigers op blote voeten die zich helemaal de tyfus hadden geyogad. Maar ook zagen we veel backpackers en surfdudes met knotjes. In ons hostel zaten alleen maar surfdudes. Allemaal hadden ze wel ergens een pleistertje of een bandage. Om de hoek ligt Punta Kurva. Een plek waar deze dudes hun kunsten vertonen. Leuk om maar te kijken maar ik moest er niet aan denken om een kwartier in het water te liggen wachten op die mooie golf die me 5 seconden plezier zou gunnen op mijn plankje. Langer dan vijf seconden heb ik niemand overeind zien blijven staan overigens. Qua tijd een slechte investering maar eerlijk is eerlijk: als je zo’n golf kunt bedwingen dan ben je een baas en daar mag je best trots op zijn 🌊

Video grensovergang

In de rij bij de douane van Costa Rica 🇨🇷.

Een exit-stempeltje bij het verlaten van Costa Rica 🇨🇷.

In de rij voor de immigratiedienst van Panama 🇵🇦.

Aanmelden bij de immigratiedienst van Panama 🇵🇦.

In het busje naar de haven van Barrio Frances.

Bocas town

Bocas Town is een klein gezellig dorpje met een haventje, kleine winkeltjes en restaurantjes geschilderd in hele vrolijke Caribische kleuren. Ik heb even mijn best gedaan maar hier krijg je niemand wild gemaakt. Iedereen lijkt wel gevangen in zo’n trance-momentje, vol op de kokos. Hier vind je géén kansloze slissers met Gucci-tasjes en bontkraagjes maar voornamelijk veel surfdudes die hun leven op het spel zetten voor die ene goeie golf. Bocas del Toro is de ultieme eilandbestemming voor een ontspannen, tropisch uitje. Lekker de hele dag naar de golfjes kijken en op leuke strandjes lopen met een blikje bier in je knuisten.

Het pittoreske haventje van isla Colón 🥰.

Tesoro Escondido Lodge Cabinas 😍

Dit hostel is één van de mooiste hostels waar ik ooit ben geweest. Voor 55€ per nacht (!) weliswaar ver boven ons budget maar eijjj…. Kijk even waar we drie nachten mogen slapen. Zoveel betaal je bij ons in Nederland voor een Formule 1 krikhotel. Het hostel is gebouwd op een rots en ligt naast het beroemde Bluff-strand. De weg er naar toe is zanderig en op sommige plekken is de weg door de golven weggeslagen. We konden ons eigen eten meenemen maar we konden ter plekke ook eten wat de pot schafte. Voor gemiddeld 13,50$ hadden we een dinner en voor 5,50$ maakten ze ons een ontbijtje met ei. Surfers van over de hele wereld kwamen hierheen om de zee te bedwingen. Twee hondjes en een kat maakten de staf compleet. De staf bestond uit jonge mensen die hier een zakcentje bijverdienden. Super aardige gasten. We liepen de trap omlaag en kwamen terecht op een privé-strandje helemaal omgeven door de zee. Morgen vertrekken we weer naar Costa Rica richting Monteverde in het midden van het land 😊👌🏻.

Video lodge

De stranden

De stranden hier zijn supermooi. Zeer zeker Bluff-beach (!). Houd je echter van gerepte stranden zoals bij resorts waar ze ieder uur de aangewaaide blaadjes uit het zand harken dan is dit niks voor jou. Wat hier op het strand aanspoelt blijft ook liggen. Zeewier, wreckwood, stukken boom noem het maar op. Aangezien ik sowieso niet graag op stranden lig vind ik het natuurlijk mooier om de ongerepte stranden te zien. Het liefst zonder bedjes, parasols en verkopers van zonnebrilletjes 😊.

Video Bluff-beach

Bluff-road door de jungle. Leuk om over te wandelen.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Lekker gezellige restaurantjes en kroegjes. Altijd wel wat te doen 🙂

Local’s, Sittard

https://www.locals-sittard.nl/

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

Afrika, Crazy Spots, Namibia, Zambia

Walking with a Cheetah

Uitgelichtdoor Ran GroetjesPlaats een reactie

Wat te doen met Cheeta-weesjes ?

Wat zou je doen als je deze Cheeta welpjes moederziel alleen in het gras zag liggen ? Het gebeurt maar al te vaak dat de moeders van deze welpjes vroegtijdig komen te overlijden door bijvoorbeeld een ziekte. Aangezien de jonge jachtluipaardwelpjes zich niet kunnen verdedigen belanden ze meestal in de buik van een roofdier.

Gelukkig zijn er in veel landen in Afrika weeshuizen die deze weesjes opvangen. In het Cheeta opvangtehuis van CCF in Namibië worden kleine cheeta-cubs of oudere cheeta’s die niet meer in het wild kunnen leven, opgevangen en verzorgd.

Niemand heeft ze ooit leren jagen. Het vlees dat ze hier iedere dag krijgen gevoerd moet voor ze in stukjes worden gesneden anders krijgen ze het niet afgeslikt. Ze kunnen geen vlees kapotscheuren laat staan een karkas met hun vlijmscherpe kaken en klauwen, open maken. Niemand heeft ze dit ooit geleerd, aldus de Amerikaanse oprichtster van de CCF organisatie, Dr.Laurie Marker waar we een kort gesprek mee hadden. Haar wereldwijde organisatie https://cheetah.org/ heeft tot doel om te voorkomen dat de cheeta wordt uitgeroeid.
Momenteel leven er 3000 cheeta’s in Namibië is daarmee is de populatie hier het hoogst van alle landen van Afrika.

Anatolische herdershonden

Zo wordt er hier research gedaan naar niet alleen het gedrag van de cheeta maar ook hoe bepaalde ziektes kunnen worden overwonnen. Namibië noemen ze ook wel de cheeta-hoofdstad van de wereld. In het gebied waar we nu zitten (Otjiwarongo) komen de meeste cheeta’s ter wereld voor. En we hebben er heel wat gezien ! Uit onderzoek bleek dat de meeste cheeta’s afgeschoten werden door locale boeren. Niet vanwege hun vacht of als trofee maar gewoon om hun veestapel te beschermen. Is natuurlijk wat over te zeggen. CCF ontwikkelde een programma waarbij Anatolische herdershonden uit Turkije werden getraind om de veestapel te beschermen.

De honden werden zodanig getraind dat ze een cheeta op grote afstand kunnen waarnemen/ruiken. Op dat moment beginnen ze massaal te blaffen waardoor de cheeta niet meer in de buurt durft te komen. De honden leven samen met schapen, geiten, ezels en ander vee zodat ze gewend aan elkaar zijn. Door dit truukje toe te passen werden er ineens bijna geen cheeta’s meer afgeschoten. We spraken met een aantal meiden die hier vrijwilligerswerk deden. Ze kwamen uit Engeland, VS, Duitsland, Australië en een meid uit Den Haag. Dit was natuurlijk wat anders dan 6 weken zomervakantie met je earphones op je hoofd iedere dag op het terras hangen of met je voetjes in het water hangen in een Maasplas. Wil je eens écht wat leuks en spannends maar vooral wat nuttigs doen ? Wordt dan vrijwilliger in een CCF organisatie in Namibië en vul dit formulier in: https://cheetah.org/volunteer-survey/

Zambia

Ook in Zambia heb je een soortgelijke organisatie waarbij ze jonge weesjes trainen om weer in het wild te kunnen worden uitgezet. Om wat geld bij elkaar te harken mag je met een jachtluipaard een wandelingetje maken.

Je krijgt wel twee dringende adviezen mee:

1. Niet vóór haar gaan lopen want dan kan ze niet goed meer zien. Dan wordt ze pissed en kan ze gaan grommen.

2. Als ze op de grond ligt en je aait haar kan het zijn dat ze zich ineens omdraait. Op dat moment moet je je naar achteren laten vallen of snel opstaan. Zodoende ontwijk je de scherpe klauwen van het beest en spaar je je een armpje want die gaat er geheid vanaf als de nagels jouw huid doorboren.Bekijk het filmpje vooraan in de blog en je ziet me nog net snel opstaan.

5 seconden voordat ik snel moest opstaan

Wanneer je ooit een kat hebt gehad, weet je dat deze dieren scherpe nagels hebben die ze op ieder moment in en uit kunnen trekken. Dit geldt voor alle katachtigen ter wereld, behalve het jachtluipaard. Bij deze dieren staan de nagels altijd in de “uitstand”. Ze kunnen niet ingetrokken worden. Dat heeft verschillende redenen. Jachtluipaarden gebruiken hun nagels namelijk constant. Zo hebben ze de nagels nodig om extra grip te hebben tijdens een harde sprint, maar ook wanneer ze een prooi willen overmeesteren en wanneer ze rondwandelen over het ruige terrein van de savanne. Zonder hun nagels zouden ze gemakkelijk uitglijden.

Jachtluipaard

Het jachtluipaard is het snelste landzoogdier ter wereld. Hij haalt een topsnelheid van gemiddeld 100 km per uur. In ongeveer drie seconden kan hij een snelheid van tachtig kilometer per uur halen! De topsnelheid houdt hij echter maar ongeveer 30 seconden vast. Het komt niet vaak voor dat een jachtluipaard zo hard rent. Het kost veel energie. Een jachtluipaard haalt deze snelheden door de bouw van zijn lichaam. Hij weegt namelijk niet veel en zijn gewrichten zijn flexibel. Door de lange poten en het kantelen van zijn heupen en schouderbladen kan de jachtluipaard extra grote sprongen maken. Doordat hij zijn nagels niet kan intrekken, dienen deze als grip tijdens de zigzaggende achtervolging. Het zijn eigenlijk een soort noppen die wij hebben onder onze voetbalschoenen!

Crazy Spots

Dancing with killers (prison without walls)

Uitgelichtdoor Ran GroetjesPlaats een reactie

This blog is in English and in Dutch (for the English version you have to scroll down)

Bezoek een gevangenis zonder muren op de Filipijnen

In Puerto Princesa op het eiland Palawan (Filipijnen) staat de bijzondere Iwahig gevangenis. Deze gevangenis is uniek omdat er geen muren omheen staan. Iedereen kan zomaar weglopen. De gevangenis en het land eromheen hebben een oppervlakte dat ongeveer twee keer zo groot is als Parijs en bijna 3000 gevangenen werken en leven hier samen alsof het een groot dorp is. Angelica en ik konden deze gevangenis gewoon binnenwandelen en zien hoe het is om hier te wonen en te leven. Er is altijd wel een gevangene die je wat kan vertellen over zijn leven hier.

Wanneer je in de Filipijnen een grote misdaad pleegt zoals een moord, kom je de eerste jaren waarschijnlijk terecht in de gevangenis in de hoofdstad Manila. Daar zit je met 300 gevangenen in een cel van 150 m2. Om de beurt mag er iemand een paar uurtjes slapen. Daarna wordt hij wakker gemaakt zodat een ander even kan gaan liggen. Na een aantal jaar je goed gedragen te hebben, heb je kans op een overplaatsing naar de Iwahig gevangenis op Palawan. Hier werken ze met drie afdelingen; maximum, medium en minimum. Op welke afdeling je zit, is afhankelijk van je gedrag en hoeveel jaar straf je nog te gaan hebt. Elke afdeling heeft een andere vorm van vrijheid binnen de gevangenis. De medium en minimum gevangenen zitten niet opgesloten en werken enkele dagen op de rijstvelden binnen de gevangenis. In hun vrije tijd zijn ze daadwerkelijk vrij om te doen wat ze willen binnen het grondgebied van Iwahig.

De gevangenis lijkt gewoon op een rustig dorp met een ontzettend mooie omgeving. De gevangenen lopen niet weg omdat de kans groot is dat ze niet ver komen. Wanneer ze dan gepakt zouden worden, krijgen ze extra jaren celstraf en moeten ze terug naar de gevangenis in Manila. Dit is ook de reden dat er bijna geen incidenten van geweld of diefstal voorkomen. De mensen zijn blij met de vrijheid die ze hebben en willen dit niet op het spel zetten.

Je hoort de verhalen die vaak erg aangrijpend zijn en hoewel de meeste mannen er vrij ruig uitzien, zijn ze eigenlijk poeslief. Ze vinden het ontzettend leuk dat je langskomt. Ze genieten er van om je belangrijke levenslessen te leren over de waarde van familie en dat mensen daadwerkelijk kunnen veranderen. Daarnaast zijn ze gek op dansen, rappen en zingen dus je kan zeker rekenen op een optreden.

Jason zit een straf uit van 23 jaar. Hij vermoordde de twee moordenaars van zijn vader, moeder en zusje die op een avond aan hun deur stonden. Tegen zijn advies in maakte zijn vader destijds toch de deur open. Met twee pistoolschoten werd hij vermoord. Daarna stormden de twee overvallers naar binnen en schoten hun magazijn leeg op de rest van het gezin. Zwaargewond werd Jason afgevoerd naar het ziekenhuis. Wonder boven wonder overleefde hij deze meervoudige moord. Jaren later zag hij de overvallers in zijn dorp rondlopen. Ongestraft. De politie deed niets. Steeds als hij ze tegen kwam lachten de twee hem uit. Hij besloot wraak te nemen. Op een dag kocht hij een pistool, wachtte de overvallers op en schoot ze allebei dood. Daarna fietste hij naar het politiebureau, vertelde wat hij gedaan had en werd meteen gearresteerd. Hij kreeg 23 jaar cel. Hij heeft 8 jaar in de gevangenis van Manila gezeten. Nu zit hij hier en heeft nog maar 12 jaar te gaan. Tijdens ons gesprek kwam een Filipijnse jongedame in een tennisrokje aangefietst. Ze was op vakantie in eigen land en kwam al een paar dagen langs om met de jongens te gaan tennissen. Mooi toch ?

Ben je van plan om langs te gaan, kom dan vooral niet met lege handen aan. Koop vooraf wat lekkers en een paar pakjes sigaretten. Hier zijn ze erg blij mee want ze hebben zelf geen geld voor dit soort dingen. Met het werken op de boerderij verdienen ze eten voor de week maar dit is niets bijzonders. Als vrouw is het daarnaast gepast om je een beetje bedekt te kleden. Er zullen ook gevangenen zijn die je een rondleiding geven binnen het gebied en aan het einde om wat geld vragen. Kom dus niet met een lege portemonnee maar zorg dat je wat briefjes van 100 Pesos bij je hebt. Je kunt ook allemaal spulletjes die ze zelf gemaakt hebben kopen. Probeer niet te veel in discussie met ze te gaan. Ze probeerden te achterhalen hoeveel straf ze zouden hebben gekregen in Nederland. Jason stelde Angelica de vraag wat zij nu vond van het feit dat hij die dubbele moord had gepleegd. Op dat moment moet je even slikken en een tactisch antwoord geven. Ik bedoel: je zit wel tussen 300 moordenaars 😉

Visit a prison without walls in the Philippines

In Puerto Princesa on the island of Palawan (Philippines) there is the special Iwahig prison. This prison is unique because there are no walls around it. Anyone can just run away. The prison and the land around it have an area that is about twice as big as Paris and almost 3000 prisoners work and live together as if they were in a big village. Angelica and I could just walk into this prison and see what it’s like to work and live here. There is always a prisoner who can tell you something about his life.

When you commit a major crime such as murder in the Philippines, you will probably end up in prison in the capital Manila in the first years. There you live with 300 prisoners in a cell of 150 m2. Someone can sleep for a few hours. Then he is awakened so that another person can lie down. After a few years you have behaved well, you have a chance of a transfer to the Iwahig prison in Palawan. Here they work with three departments; maximum, medium and minimum. Which department you are in depends on your behavior and how many years you still have to stay.

Each department has a different form of freedom within the prison. The medium and minimum prisoners are not locked up and work on the rice fields within the prison for a few days. In their free time they are actually free to do what they want within the territory of Iwahig. The prison just looks like a quiet village with an incredibly beautiful environment. The prisoners do not run away because they will not get far. When they get caught, they get extra years in prison and have to go back to the prison in Manila. This is also the reason that there are almost no incidents of violence or theft. People are happy with the freedom they have and do not want to risk this.

You hear the stories that are often very poignant and although most men look pretty rough, they are actually very cute. They really like it that you come along. They enjoy learning your important life lessons about the value of family and that people can actually change. They are crazy about dancing, rapping and singing so you can certainly count on a performance.

Jason is sentenced to prison for 23 years. He killed the two murderers of his father, mother and sister who were standing in front of their door one evening. Against his advice, his father opened the door. He was murdered with two gunshots. Then the two robbers rushed in and emptied their guns on the rest of the family. Jason was taken off to hospital severely wounded. Miraculously, he survived this multiple murder. Years later he saw the robbers walking around in his village. Unpunished. The police didn’t do anything. Every time he came across them, the two laughed at him. He decided to take revenge. One day he bought a gun and shot the two robbers. Then he went to the police station, told what he had done and was immediately arrested. He was sentenced to prison for 23. He spent 8 years in Manila prison. Now he is here and has only 12 years more to go. During our conversation, a young Filipina lady stopped by in a short tennis skirt. She was on holiday in her own country and came along for a few days to play tennis with the boys.

If you intend to visit this place, do not approach empty-handed. Buy some goodies and a few packs of cigarettes in advance. They are very happy with this because they have no money to buy those things themselves. With working on the farm they earn food for the week but this is nothing special. As a woman, it is also appropriate to dress a bit covered. There will also be prisoners who give you a tour of the area and ask for some money at the end. So do not come with an empty wallet but make sure you have some 100 Pesos notes with you. You can also buy all the things they have made themselves. Do not try to argue with them too much. They try to find out how much punishment they would have received in the Netherlands. Jason asked Angelica aabout her thoughts that he had committed that double murder. At that moment you have to swallow and give a tactical answer. I mean: you’re among 300 murderers;)

Crazy Spots, Weird restaurants, Zwitserland

Alien Giger Bar…

Uitgelichtdoor Ran Groetjes12 reacties

Aliens

Wil je eens een echte aparte bar bezoeken of ben je een fan van de kaskrakers Alien of Predator, kijk dan eens naar deze bar. Het is tegelijkertijd griezelig en cool. Je moet deze plek eigenlijk gewoon eens zelf zien. De bar is heel speciaal ingericht en we hadden het gevoel alsof we in de buik van moeder-Alien zaten te drinken. Ik bezocht deze bar met mijn mooie nichtje Verena in Gruyères en we waren allebei overweldigd door de creatie van de kunstenaar Hansrudi Giger: de ontwerper van de microfoonstandaard van Jonathan Davis, frontman van metalband Korn maar ook de ontwerper van de buitenaardse wezens in de kaskrakerserie Aliens uit de jaren ´80.

Stap gewoon naar binnen en je mond valt open van verbazing. Het is alsof je een filmset binnen stapt. H.R. Giger ontwierp de bar op een manier die de 400 jaar oude gotische architectuur vertegenwoordigt. Hij versterkt het spelonkachtige effect met dramatische skeletbogen die over het plafond zwaaien. Onder deze benige gewelven staan schelpachtige stoelen met een hoge rugleuning. Ze waren oorspronkelijk ontworpen voor de Harkonnen-troon voor de Dune-film die nooit is gemaakt. Wat een spannend gevoel om te mogen kruipen in een van deze ruggengraatstoelen bij de ronde ramen, en het gevoel te hebben dat je word opgeslokt door een intergalactisch beest.

Tip:

De Gigerbar is enorm populair bij toeristen, dus probeer lunchtijd en andere spitsuren te vermijden. Het kan zijn dat je even moet wachten om plaats te nemen aan de tafel van je voorkeur. We hebben ons best gedaan om wat foto’s te maken, maar het was erg moeilijk om ze vast te leggen met al die bezoekers in de buurt. De Gruyères Giger-bar is eigenlijk de vierde bar die ooit is gebouwd. Dit is de enige bar die nog open is. Zoals je kunt zien op het menubord, serveert Bar HR Giger drankjes en kleine snacks, inclusief thema-items. Verena bestelde een Alien-koffie, het visueel meest interessante gerecht dat op een houten dienblad met kleine schuimgebakjes en honingkruidenlikeur wordt geserveerd. Ik bestelde een Giger Mojito. Bezoek trouwens ook eens haar website Derde Etage .

Als je de Alien-serie uit de jaren tachtig hebt gezien herken je misschien wel de klauwen van het beest. Klauwen die mensen uit elkaar trokken waarbij het bloed in het rond spoot. Vergeet ook de dubbele kakenrij van het beest niet ! De impact van Alien leverde de Zwitserse kunstenaar in 1980 een Academy Award op voor de beste prestatie in visuele effecten. Het Oscar-beeld is te zien onder een van de oude trappen in het museum. Dus: eerst even een lekker drankje doen in de Giger-bar. Daarna even het Giger-museum in en tot slot in één van de restaurantjes genieten van een typische Gruyère raclette. Een geurend kaasje wat nog lang in je neus zal blijven hangen. Yummiee ! GPS: 46.584251821900054, 7.082280455600975

IMG_3859 2.jpg

FullSizeRender 6

FullSizeRender 7

FullSizeRender 9

Abandoned moviesets, Berlin, Urban Exploring

Abandoned chemical Nazi-factory (English)

Uitgelichtdoor Ran Groetjes11 reacties

GPS: below article

Abandoned since 1999 and falling into disrepair, the Chemiewerk Rüdersdorf resembles a post-apocalyptic world, just outside of Berlin. After a short walk along the railway track over the riverbridge we were not prepared for the sheer vastness of this abandoned place, it loomed before us surrounded in razor-sharp wire, like something out of a zombie movie.

The history of the factory dates back to 1899 starting its life with “CO Wegener” a company which built a cement plant at this location. This was a strategic choice given that the industrial processing of quicklime and cement was carried out in the nearby Rüdersdorf. During World War II the site was then used by the Nazis for the production of synthetic bauxite used in the process of aircraft production. Germany was almost entirely dependent on Hungary and Yugoslavia for bauxite during the war and the British attempted to stop the bauxite trade by sending undercover agents in, however, this did not go to plan. As with many buildings in East Berlin, the Soviets dismantled the plant after the war, then in 1950, it was used to make animal feed and other farming materials.

There are several buildings to explore and this at site you cab climb to dizzying new heights. If you suffer from Vertigo or a fear of heights then this might not be the location for you. Climbing up the exposed concrete stairways to the top of the eight-story-high silo tanks is not for the faint-hearted – especially when there are large holes in the floor that would have you fall straight through to the bottom (not to mention the gap between the stairs and the floor that you have to jump over).

The roofing is quite unstable so I would not recommend walking on it, but if you fancy making across this rickety bridge then be my guest. Just remember if you are on German health insurance you most likely will not be covered…

Items are left in disarray as if there was a swift evacuation, chemical bottles fill rooms and meticulously handwritten documents are scattered throughout the ruins. The factory has been used for several movies including ‘Enemy at the Gates’ and ‘The Monuments Men’. I can see why – the beauty and epic presence of these buildings is nothing short of cinematic.

Plans to make something out of the location were rejected, and the thick reinforced concrete and enormous contaminated sites put many companies off furthering these proposals. Now it is just left to nature and the outcasts of society. As with any urban exploration, I urge you to not destroy or vandalise anything, it ruins the experience for others and often makes these places more off limits then they already are due to security. Remeber our credo: take nothing but pictures and leave nothing but footsteps.

GPS: 52.4808939, 13.7991168

Disclaimer: I never claimed that I visited this place. Nor did I advise or force anyone to visit this place. Entering such buildings is prohibited and can be punished with high fines or in some countries you may be fined with a prison sentence.

Geen categorie

Frau Gerolds Garten, Zürich 🇨🇭

30 maart 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

Aangekomen in Zürich bezochten wij als eerste Frau Gerolds Garten in het westen van de stad. Deze unieke plek was vroeger een leeg industriegebied, maar sinds 2012 hebben handige Harry’s het veranderd in een creatieve stadstuin. Overal zagen we stapels oude zeecontainers, wat zorgde voor een industriële uitstraling maar door de felle kleurtjes hing er wel een relaxte sfeer.

Wij genoten op het terras van het uitzicht op de hoge Prime Tower. De moestuinbakken stonden vol verse kruiden en groenten die de lokale koks in hun keuken gebruikten. We dronken een biertje en aten wat vlees van de grill. Schitterende plek. Surfen zonder zee !

Video

Hangar restaurant Runway 34

Bij Runway 34 draait alles om vliegen. Op deze unieke locatie nam de bemanning ons mee op een culinaire reis over de hele wereld.
In het Hangar Restaurant namen we plaats rond een echte Ilyushin, een Russisch vliegtuig uit de jaren dertig. Boven de rechtervleugel van het klassieke vliegtuig bevond zich de Wingwalker Bar, die ons een adembenemend uitzicht op de luchthaven Kloten bood.

Geen categorie

Rheinfall, Schaffhausen 🇨🇭

30 maart 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

We parkeerden ons busje op de parkeerplaats op 20 minuten lopen van het indrukwekkende Rheinfall bij Schaffhausen in Zwitserland, de grootste waterval van Europa. Parkeren in Zwitserland is stervensduur maar na een beetje huiswerk doen had ik een aantal plekjes genoteerd waar het parkeren gratis was. Toen we aankwamen, hoorden we direct het enorme geraas. Dit natuurgeweld ontstond ongeveer 17.000 jaar geleden tijdens de laatste ijstijd, toen smeltend gletsjerijs de Rijn dwong een nieuwe uitweg te kiezen om zijn water kwijt te raken.

Met een breedte van 150 meter en een hoogte van 23 meter stortte het water met enorme kracht naar beneden. Ik kan me nog herinneren dat ik met mijn ouders en mijn broer Dave in de jaren ‘70 in een bootje zaten dat heel dicht bij de waterval kwam. Zeikesnat waren we. Deze keer toch maar overgeslagen ! In de zomer stroomt er overigens gemiddeld 600.000 liter water per seconde over de rotsen. Vanaf de uitzichtplatforms bij Schloss Laufen hadden we een fantastisch panoramisch uitzicht.

Video

Geen categorie

Varenna, Como meer 🇮🇹

30 maart 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

Aangekomen bij het pittoreske Varenna aan het Comomeer stopte ik even om te kunnen parkeren. Angelica moet dan altijd even uitstappen om me te helpen achteruit parkeren met mijn schip van 5,5 meter zonder zijraampjes. Opeens gaf ze een gil en ik stapte meteen uit. Ze wees op de linker voorband waar de metalen garens in de band al zichtbaar waren. Het profiel was niet te weinig, nee, er was helemaal geen profiel meer. Zo konden we niet verder rijden en we gingen op zoek naar een garage waar ze de autoband binnen een dag konden verwisselen. Deze hadden we al snel gevonden. Binnen een uur konden we gelukkig weer verder rijden en op zoek gaan naar een parkeerplaats. Ook deze hadden wij al snel gevonden zodat we al vroeg in de middag konden genieten van dit mooie dorp aan het Como-meer. Dit oude vissersdorpje, verraste ons direct. We slenterden door de steile, smalle straatjes en bekeken de typische kleurrijke huizen die strak tegen de rotswanden waren gebouwd.

Zo begonnen we onze wandeling bij de Villa Monastero, een voormalig nonnenklooster uit de 12e eeuw, dat later werd omgebouwd tot een mooie villa met een botanische tuin. We liepen de romantische ‘Passeggiata Degli Innamorati’ langs het water. Zo tegen de avond zochten we een leuke restaurantje op, aten een lekkere pizza en gingen op zoek naar een camping plek langs het water.

Video

Zwitserland

Triftbrücke, Grindelwald 🇨🇭

30 maart 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

Samen met mijn nicht Verena bezocht ik de Triftbrug in Kanton Bern in Zwitserland, een van de meest spectaculaire voetgangershangbruggen van de Alpen. De brug bevindt zich op bijna 2000 meter boven zeenivo, is 100 meter hoog, 170 meter lang en zweeft boven de Triftgletsjer. Eigenlijk is de rit met de kabelbaan door de kloof naar de brug al een avontuur op zich. Eenmaal boven aangekomen stapten we uit de kabelbaan, staken een rivier over en wandelden nog twee uur over een ruig pad. Ik moest om de 10 minuten even stoppen om op adem te komen maar mijn nichtje wilde maar doorknallen. We moesten over stenen en rotsen klimmen maar uiteindelijk bereikten we de Triftbrug. Nu was er geen weg meer terug. Nu moesten we eroverheen !

Video

Alpenbloemen onderweg

De hike

Door de opwarming van de aarde smelten de gletsjers – sommige bijzonder snel, zoals de Triftgletsjer. Nog maar een paar jaar geleden was de Trifthut van de Zwitserse Alpenclub te voet bereikbaar via de gletsjertong.

Trift bridge

In 2004 werd een hangbrug gebouwd, omdat de gletsjer niet langer hoog genoeg was om bezoekers naar de hut te brengen. De Triftbrug, die was gemodelleerd naar Nepalese drietouwbruggen, bleek een toeristische trekpleister en werd in 2009 vervangen door een veiligere en beter toegankelijke brug, die wordt beschouwd als een van de langste en hoogste voetgangershangbruggen in de Alpen. De gondellift, die oorspronkelijk als goederenlift was gebouwd, brengt passagiers naar het gebied waar de brug zich nu bevindt.

Even op bezoek bij Richard Scholtens, een vroegere medeinwoner van Munstergeleen die hier al jaren woont.

Oberaarsee

Oberaarsee, een stuwmeer gelegen in de Grimselpas.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Zwitserland

First Cliff Walk, Grindelwald 🇨🇭

30 maart 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

De First Cliff Walk bij Grindelwald is een stalen constructie die in 2015 werd gebouwd door de firma Tissot. Wij liepen over het smalle stalen pad dat direct aan de steile rotswand van de berg First was gemonteerd. Ik voelde de adrenaline door mijn lijf gieren toen we over de 40 meter lange constructie liepen. Het eindpunt was een platform dat 45 meter boven de afgrond zweefde.

Lungernsee

Het meer ligt aan de voet van de Brünigpas. Het dorp op de foto is Lungern, dat ongeveer 2.000 inwoners telt. Het water van het meer staat bekend om zijn bijzondere turkooisgroene kleur.

Lütschental

We bezochten het rustige Lütschental in het Zwitserse Berner Oberland. Dit dal staat al sinds 1238 als ‘Liscinthal’ bekend en ligt tussen Interlaken en Grindelwald. Wij wandelden langs de zwarte Lütschine, een rivier die al het water uit de gletsjers verzamelt en afvoert naar het meer van Brienz.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Zwitserland

Skydive Jungfraujoch, Grindelwald 🇨🇭

30 maart 202630 maart 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

De kaartjes voor de helicoptervlucht waren uitverkocht maar er was nog een plekje vrij om mee te vliegen met een Amerikaanse meid en een Zweedse man die een skydive gingen maken. We vlogen met een speciale helicopter met een krachtige turbinemotor, die nodig was om de ijle lucht op 4000 meter hoogte aan te kunnen. De piloot vloog eerst langs de steile noordwand van de Eiger, een bergwand waar we bergbeklimmers zagen. Boven de Aletschgletsjer maakten het duo de skydive en toen ze sprongen maakte de helicopter een zwieper omhoog vanwege het gewicht wat hij kwijtraakte. Tijdens de vrije val bereikten de twee een snelheid van 200 km/u om daarna veilig in het dal te dalen. Ik zag ze ook weer landen. We waren sneller onder dan zij (!).

Video

Skydive 🪂 vanaf 4000m.

St. Beatus-grotten

Tijdens ons bezoek aan de St. Beatus-grotten aan de Thunersee liepen we door een gangenstelsel van ruim een kilometer lang. Volgens de legende woonde de heilige Beatus hier in de 6e eeuw nadat hij een draak had verjaagd.

Binnen was de temperatuur constant 5 graden dus we hadden onze jassen maar aan gelaten. We zagen prachtige stalactieten en stalagmieten. Deze kalksteenformaties ontstonden door eeuwenlange afzetting van calciumcarbonaat. Het ondergrondse water had de harde rotsen in duizenden jaren volledig uitgesleten en dat zagen we goed.

Thunersee

Dit diepe meer ontstond na de laatste ijstijd door de enorme kracht van de Aare-gletsjer. Het diepblauwe water, dat op sommige plekken wel 217 meter diep was, was vroeger een cruciale handelsroute voor goederenvervoer door de Alpen.

Hotel Mattenhof Resort in Interlaken

Dit hotel werd gebouwd aan het einde van de 19e eeuw in de kenmerkende Belle Époque-stijl. Alle kamers hadden van die hoge plafonds en achter het hotel lag een grote parktuin van 18.000 vierkante meter.

Het hotel diende vroeger als een luxueus kuuroord voor de elite.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Regio Ticino, Zwitserland

Lavertezzo 🇨🇭

23 maart 202630 maart 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

Zodra we het dorpje in het Verzasca-dal binnenreden, waren we onder de indruk van de grote grijze stenen huizen en de groene bergen. Uiteraard stopten we even bij de beroemde brug, de Ponte dei Salti. We liepen over de stenen brug naar de overkant en keken naar beneden naar de rivier. Het water was zo helder dat we de stenen op de bodem konden zien. De kleur van het water was prachtig smaragdgroen, precies zoals ik van te voren op de foto’s had gezien.

Ondanks dat het water erg koud was, durfden sommigen mensen toch een verfrissende duik te nemen. Tussen de middag aten we onze broodjes op met uitzicht op de kerk van het dorp. We maakten nog wat foto’s van de omgeving voordat we weer vertrokken.

Video

B&B Bosco Fiorito

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Geen categorie

Evenaar, keerkringen en poolcirkels

14 maart 202617 maart 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

In totaal bezocht ik de evenaar op vier verschillende plaatsen, eenmaal de poolcirkel en tweemaal een keerkring. Je merkt er niets van maar wel hele interessante plekjes.

Wat is de evenaar ?

Stel je een lijn voor die precies door het midden van onze aarde loopt. Dat is de evenaar. Hoewel je deze lijn in het echt niet kunt zien, is het een van de meest bijzondere plekken op onze planeet.

Op de evenaar is de dag bijna altijd even lang als de nacht. Terwijl wij in Nederland te maken hebben met koude winters en warme zomers, kent de evenaar geen echte seizoenen. Het is er het hele jaar door warm en tropisch. De zon staat hier midden op de dag recht boven je hoofd, waardoor je schaduw bijna verdwijnt.

Wist je dat de aarde bij de evenaar een beetje dikker is? Door het draaien van de planeet ontstaat er een soort bolling. Ook voor de wetenschap is deze plek belangrijk: raketten worden vaak dicht bij de evenaar gelanceerd. Omdat de aarde daar het snelst draait, krijgen ze een gratis extra zetje de ruimte in.

Het truukje is wat ze op de evenaar doen door water in een trechter te laten doen mislukte. Het water zou op het zuidelijk halfrond naar rechts bewegen en op het noordelijk halfrond naar links. Het enige verschil wat we in Uganda merkte was het rare geluid van onweer. Hetzelfde geluid als dat je door een holle PVC-buis zou blazen.

Het Corioliseffect is op de evenaar nul voor horizontale bewegingen. Omdat de aarde hier de grootste rotatiesnelheid heeft en luchtstromen evenwijdig aan de aardas draaien, treedt er geen zijdelingse afbuiging op. Pas verder van de evenaar af buigt de lucht naar rechts (noord) of links (zuid)

Equator Monument La Mitad del Mundo Quito, Ecuador 🇪🇨

Equator Monument nabij Kayabwe, Uganda 🇺🇬

Equator bier op Isla Isabela Galapagos, Ecuador 🇪🇨

Landen waar de evenaar door heen loopt

De evenaar loopt door 13 landen verspreid over drie continenten. In de meeste van deze landen loopt de lijn over land, maar bij enkele eilandstaten loopt de evenaar alleen door hun territoriaal water. Hier zijn de landen per werelddeel:

Zuid-Amerika

Ecuador: De naam van het land betekent letterlijk ‘evenaar’.
Colombia.
Brazilië.

Afrika

Sao Tomé en Principe.
Gabon.
Congo-Brazzaville (Republiek Congo).
Congo-Kinshasa (Democratische Republiek Congo).
Oeganda.
Kenia.
Somalië.

Azië en Oceanië

Malediven: De evenaar loopt hier door het water tussen de eilanden.
Indonesië.
Kiribati: Ook hier loopt de lijn door het water van de eilandengroep.

Equator Monument nabij Kikorongo, Uganda 🇺🇬

Wat is een keerkring ?

De aarde staat een beetje scheef, en dat is precies de reden waarom we keerkringen hebben. Er zijn er twee: de Kreeftskeerkring in het noorden en de Steenbokskeerkring in het zuiden. Je kunt ze zien als de onzichtbare grenzen van de tropen.

Vandaag de dag zijn deze lijnen nog steeds heel belangrijk voor ons klimaat. Tussen deze twee lijnen staat de zon namelijk twee keer per jaar recht boven je hoofd. Hierdoor is het in dit gebied altijd warm en schijnt de zon fel. Het is de plek waar je de mooiste regenwouden en de warmste stranden vindt.

De zon staat op of rond 21 juni loodrecht boven de Kreeftskeerkring. Verder gaat de zon niet. Daarna gaat hij terug richting de evenaar. Op het noordelijk halfrond zijn dan de dagen het langst en is het midzomer.

Bij het passeren van de evenaar, op ongeveer 21 maart of 21 september wisselen de seizoenen van zomer naar winter of omgekeerd. Vervolgens staat de zon op ongeveer 22 december loodrecht boven de Steenbokskeerkring, zijn de dagen het langst op het zuidelijk halfrond en is het daar dan midzomer en op het noordelijk halfrond midwinter.

Wist je dat deze lijnen niet precies op dezelfde plek blijven liggen? Door kleine bewegingen van de aarde verschuiven ze elk jaar ongeveer 15 meter. Dat lijkt weinig, maar over honderden jaren maakt het een groot verschil voor waar de tropische hitte het sterkst is.

De keerkringen herinneren ons eraan hoe bijzonder de beweging van onze planeet is. Zonder die “scheve” stand van de aarde zouden we geen seizoenen hebben zoals de lente of de herfst.

Steenbokskeerkring Sendero Inca, Chili 🇨🇱

Steenbokskeerkring Kauchas, Namibië 🇳🇦

Landen waar de keerkringen door heen lopen

Kreeftskeerkring (Noorden)

Deze lijn loopt door Noord-Amerika, Afrika en Azië:

Noord-Amerika: Mexico en de Bahama’s.
Afrika: Onder andere de Westelijke Sahara, Mauritanië, Mali, Algerije, Libië en Egypte.
Azië: Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten, Oman, India, Bangladesh, Myanmar, China en Taiwan.

Steenbokskeerkring (Zuiden)

Deze lijn loopt door Zuid-Amerika, Afrika en Oceanië:

Zuid-Amerika: Chili, Argentinië, Paraguay en Brazilië.
Afrika: Namibië, Botswana, Zuid-Afrika, Mozambique en Madagaskar.
Oceanië: Australië en Frans-Polynesië.
Het is interessant dat Brazilië een heel bijzonder land is: het is het enige land ter wereld waar zowel de evenaar als een keerkring (de Steenbokskeerkring) doorheen loopt.

Wat zijn poolcirkels ?

Wist je dat er op aarde twee denkbeeldige lijnen zijn waar de natuur zich heel anders gedraagt? Dit zijn de poolcirkels: de Noordpoolcirkel en de Zuidpoolcirkel.

In de zomer gebeurt er iets bijzonders. De zon gaat dan helemaal niet onder. Dit noemen we de middernachtzon. Je kunt midden in de nacht buiten wandelen terwijl het nog licht is. In de winter is het precies andersom. Dan blijft het 24 uur per dag donker, de poolnacht.

Poolcirkel Santa Claus Village Rovaniemi, Finland 🇫🇮

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Africa, Afrika, Rwanda

100 days of Genocide, Rwanda 🇷🇼

13 maart 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

Lake Bunyonyi

Op weg naar Rwanda 🇷🇼 bezochten we het prachtige Lake Bunyonyi om daar te overnachten. De reis naar hoofdstad Kigali was té lang om in één keer te doen. Het meer lag verscholen tussen groene heuvels en wat ons opviel was de enorme stilte. We hebben héérlijk van de grill gegeten in het restaurant van de lodge.

Grensovergang Uganda 🇺🇬- Rwanda 🇷🇼

Bij de Ugandese grens ging alles rustig. Wij lieten onze paspoorten zien en kregen een stempel. Gelukkig hadden we een visum voor oost-Afrika aangeschaft waar niet alleen Uganda maar ook Rwanda bij zat. Daarna liepen wij een stukje naar de Rwandese kant. Het verschil was meteen merkbaar: alles zag er heel schoon en georganiseerd uit en de beambten waren erg vriendelijk.

De douane controleerde onze koffers met een scanapparaat, maar dat was zo gebeurd. In Rwanda viel ons direct op hoe netjes de wegen waren. De heuvels leken nog groener dan in Uganda.

Kigali Genocide Memorial Centre

Hoe ontstond de Genocide in Rwanda in 1994 ? Een terugblik:

1. In 1933 voerden de Belgen verplichte identiteitskaarten in waarop werd vermeld of je Tutsi of Hutu was. Iemand met meer dan tien koeien werd als Tutsi geregistreerd, iemand met minder als Hutu. Daarbij waren Tutsi’s blanker en stonden ze volgens de Belgen dichterbij het Europese ras en dus hadden de Tutsi’s een hogere intelligentie en een aangeboren talent voor leiderschap

Kwibuka 31 (2025) markeert de 31e herdenking van de genocide in Rwanda in 1994 tegen de Tutsi.

2. Er heerste chronische ondervoeding door overbevolking en er waren misoogsten door erosie.

3. Er groeide een aversie van arm tegen rijk: verarmde jongere boerenzonen die niets meer te verliezen hadden vonden al snel hun weg naar radicale Hutu-milities.

Voordat de doden werden begraven werden ze ontdaan van kleding.

4. In de jaren ‘40 ontstond een dramatische hongersnood, waarbij meer dan 300.000 mensen (15% van de toenmalige bevolking) stierven.

5. Hutu’s werden kwaad en in de jaren ‘60 werden tienduizenden Tutsi’s vermoord. Tussen de 40-70% van de overlevende Tutsi’s ontvluchtten Rwanda.

Sommige schedels vertonen gaten, veroorzaakt door knuppels.

6. Zij waren niet overal welkom en in Uganda werden ze op grote schaal vervolgd en wilden daarom terug naar Rwanda maar mochten het land niet in.

7. In 1990 viel vanuit Oeganda het door Tutsi-vluchtelingen geleide RPF Rwanda binnen met de bedoeling zich er blijvend te vestigen.

8. Twee maanden na de invasie van het RPF, publiceerde de krant Kangura de “Hutu Tien Geboden”. Zowel Tutsi-burgers als Hutu’s die zich niet aan de geboden hielden waren vanaf nu verdacht.

9. Vanaf juli 1993 werden Hutu’s verder opgehitst via de Radio Télévision Libre des Mille Collines (RTLM)

10. Januari 1994 komen de eerste berichten aan bij het VN-hoofdkwartier over geheime voorbereidingen voor volkerenmoord.

Er liggen 250.000 mensen begraven in deze memorial.

11. Op 6 april 1994 werd een vliegtuig met daar in o.a. de zittende Hutu-president van Uganda uit de lucht geschoten. De president kwam daarbij om het leven. Er werd aangenomen dat Tutsi’s de aanslag hadden gepleegd.

Tuzahora tukwibuka = Wij zullen je altijd herinneren

12. Meteen daarna begon het regeringsleger op grote schaal Tutsi’s te vermoorden.

13. Duizenden mensen verzamelden zich in kerken, scholen, ziekenhuizen en overheidsgebouwen. Dat gebeurde in veel gevallen op aanwijzing van plaatselijke leiders en geestelijken die ze bescherming beloofden. In werkelijkheid liepen de slachtoffers daarmee in de val en speelden ze de milities alleen maar in de kaart. De slachtoffers werden systematisch vermoord met machetes, met kogels en handgranaten, door de gebouwen waarin ze zaten opgesloten in brand te steken of met bulldozers met de grond gelijk te maken. Vrouwen en kinderen werden niet gespaard. In veel gevallen werden slachtoffers eerst gemarteld en verkracht.

14. De genocide in Rwanda eindigde op 18 juli met de overwinning van het RPF en de vlucht van de interim-regering, de milities en het leger naar de omliggende landen.

Onder deze stenen platen rusten 250.000 vermoorde mensen.

15. Van de Tutsi’s die tijdens de genocide in Rwanda woonden is 70 à 75% vermoord (675.000). Ook 50.000 Hutu’s en 10.000 Twa (Pygmeeën) stierven.

16. Behalve gewone burgers zijn zo’n 100 medewerkers van het Internationale Rode Kruis, 500 rechters en juristen en 48 journalisten vermoord.

De 4-jarige Ariane werd met een mes door haar oog doodgestoken. Ze hield van cake.

De Hutu geboden

Deze geboden werden gepubliceerd in het Kangura magazine in 1990. Vier jaar vóór de genocide.

Alle Hutu’s zijn verraders als ze een Tutsi-vrouw of minnares nemen.
Alle Hutu’s moeten weten dat onze Hutu-dochters waardiger en gewetensvoller zijn dan Tutsi-vrouwen.
Alle Hutu’s moeten weten dat de Tutsi oneerlijk is in zaken. Zijn enige doel is etnische superioriteit.
Een Hutu wordt als verrader gezien als hij of zij een een zakelijke alliantie aangaat met een Tutsi.
Een Hutu wordt als verrader gezien als hij of zij een geld investeert in een Tutsi-bedrijf.
Een Hutu wordt als verrader gezien als hij of zij geld leent aan een Tutsi.
Een Hutu wordt als verrader gezien als hij of zijn zakelijke gunsten verleent aan Tutsi’s (het verlenen van importvergunningen, bankleningen, bouwgrond, het toekennen van overheidsopdrachten, enz.).
De strategische politieke, administratieve, economische, militaire en veiligheidsposities moeten voor Hutu’s gereserveerd zijn.
De onderwijssector (leerlingen, docenten) moet een Hutu-meerderheid hebben.
De Rwandese strijdkrachten moeten uitsluitend uit Hutu’s bestaan. De oorlogservaring van 1990 leert ons dit. Geen enkele militair mag met een Tutsi-vrouw trouwen.
Hutu’s moeten stoppen met medelijden te hebben met Tutsi’s.
Hutu’s, waar ze zich ook bevinden, moeten verenigd, onderling afhankelijk en bezorgd zijn over het lot van hun Hutu-broeders.
Ze moeten zich voortdurend verzetten tegen Tutsi-propaganda.
Hutu’s moeten sterk en waakzaam zijn tegen hun gemeenschappelijke Tutsi-vijand.

Nyamata Church, Genocide Memorial

De Rwandese Genocide begon in dit gedeelte van het land in april 1994. Vele Tutsi’s zochten toen bescherming in kerken. Ongeveer 10.000 mensen kwamen in de katholieke kerk van Nyamata samen en sloten zichzelf in. In de muren van de kerk zijn gaten zichtbaar die de daders maakten om zo granaten in de kerk te gooien. De resten van het -inmiddels zwart geworden- bloed zagen we tot op het plafond. De aanwezigen in de kerk werden daarna volgens de gids gedood door kogelschoten of machetes. In het plafond van de kerk zijn de kogelgaten nog steeds zichtbaar. Het witte kleed over het altaar vertoont nog bloedvlekken omdat een baby uit een levende, zwangere vrouw werd gesneden. De stoffelijke resten van de mensen werden begraven, de kledij en identiteitskaarten bleven over waardoor het mogelijk werd om mensen te identificeren als Hutu of Tutsi. Veel mensen uit de omgeving werden gedood na het bloedbad in de kerk. De overblijfselen van 50.000 mensen liggen er begraven.

Het altaar met daarop het bebloede kleed. Op het kleed werd de baby met een mes uit de buik van een levende, zwangere vrouw gesneden.

De schedels van de 50 000 mensen die begraven liggen in de kerk.

Ingang kerk. Het hangslot zit er nog op. Met een mortier werd de ijzeren deur opengeblazen. De vloertegels zijn daardoor vernield.

Persoonlijke verhalen

Mensen vonden me toen ze naar de kerk kwamen op zoek naar overlevenden. Ze vroegen of ik met een machete was geraakt. Ik zei ‘nee’, maar ze zeiden: ‘Je bent verwond.’ Ze brachten me naar het nabijgelegen kraamziekenhuis. De Interahamwe kwamen daar de volgende dag en begonnen te hakken en te doden. Ik bedekte mezelf en mijn zusje met het bloed van de doden en kroop onder een bed. ’s Middags klonk er weer gefluit en getrommel. De dag van het doden was voorbij. Ik nam mijn zusje mee en vluchtte naar het Muzi-moeras.

In 1992 reed ik in mijn taxi toen een auto uit Gako op een landmijn reed. Ze hielden me tegen en zeiden dat ik het had gedaan. Ze namen me mee naar Gako met anderen en noemden ons infiltranten. Overdag werd er geslagen, ’s nachts werd er gemoord. Als Silas nachtdienst had, vertelde hij degenen die kwamen moorden dat hij orders had gekregen om te wachten op de majoor, die de gevangenen zelf wilde doden. De majoor was aan het front. Elke nacht dat mensen het overleefden, bad Silas hardop. Hij loog voor ons; hij keerde zich tegen hen. En door daarna te bidden, kregen we vertrouwen in hem. Hij riskeerde zijn eigen leven voor ons. Ik heb Gako overleefd, dankzij Silas.
Na de genocide was ik chauffeur voor het RPF en herkende ik Silas, die bij het benzinestation in Gako werkte. Stel je voor, hij was lid geworden van het RPF!

In 1994 probeerde ik met mijn gezin naar Burundi te vluchten. Maar ik zag hoe mijn man werd vermoord en mijn kinderen werden verspreid. Dagenlang liep ik met mijn nichtje op mijn rug. Ik raakte volledig de weg kwijt en wist niet meer waar ik was. Een auto met soldaten stopte. Toen kwamen er enkele Interahamwe naar de soldaten toe en vroegen: “Zullen wij voor haar zorgen?” Een van de soldaten was Silas, en hij zei: “Nee, ik zal haar zelf doden. Jullie kunnen gaan.” Nadat de anderen waren vertrokken, zei Silas tegen me: “Ik ga doen wat ik kan, zodat jouw bloed niet aan mijn handen zal kleven, in Godsnaam.” Hij pakte mijn hand en bracht me naar een nabijgelegen bosje, en zei dat ik niet mocht bewegen tot hij terugkwam. Ik dacht dat Silas niet meer terug zou komen, maar dat deed hij wel. Hij hielp het kind dragen en we liepen een flink stuk. Bij de grens met Burundi zwaaide hij me gedag. Ik zocht meteen een struikje in de buurt op en viel in slaap. De volgende ochtend stak ik de grens over.
Na de genocide nodigde Silas mij en anderen die hij had gered uit in zijn huis, waar we verhalen deelden. Later heb ik hem gesteund toen hij zijn oudste zoon verloor.

Ubumuntu – menselijkheid, grootmoedigheid – was mijn drijfveer. Het kwam voort uit wat mijn ouders me hadden geleerd en uit mijn lidmaatschap van de Pinksterkerk. Hoe kon ik als christen iemand kwaad doen? Dit alles gaf me energie. Ook al wist ik dat ik mijn leven riskeerde, ik zou het proberen.
Op een nacht brachten een andere soldaat en ik achttien mensen naar Burundi. Ik kende ze niet. We liepen in de stromende regen en complete duisternis door een bos en dichte struiken met doornen. Mijn grootste angst was dat we mensen zouden verliezen tijdens de reis. Om bij elkaar te blijven, liepen we hand in hand op elkaars schouder. We zetten ze af bij een bord dat de grens aangaf. Een andere nacht nam ik een vrouw en het kind dat ze droeg mee. Toen werd ik ontdekt en moest ik de reis naar een veilige plek zelf maken.
Vandaag de dag zijn sommige mensen die ik heb geholpen als mijn kinderen; sommigen als mijn ouders.

De overblijfselen werden gewoon in zakken gepropt.

Antonia Locatelli

In maart 1992 was ze getuige van de massamoorden op Tutsi’s in de regio Bugesera, ten zuiden van Kigali. In een poging om 300 tot 400 Tutsi’s te redden, belde ze de Belgische ambassade, de Franse radiozender RFI en de BBC.

“Ik weet dat de mensen die deze moorden hebben gepleegd van buitenaf kwamen. Ze werden met regeringsvoertuigen aangevoerd. In tegenstelling tot wat er wordt beweerd, is het geen volkswoede tegen de Tutsi, maar een opzettelijke actie van de regering om politieke moorden te plegen.”

Antonia Locatelli in een telefoongesprek met de Franse zender RFI, 9 maart 1992[1]

In de nacht van 9 op 10 maart 1992 werd ze doodgeschoten door een groep presidentiële lijfwachten die vanuit Kigali waren gearriveerd. Haar moord werd de volgende ochtend op RFI bekendgemaakt.

Sommige grafkisten liggen open. In iedere kist liggen ongeveer 50 lijken.

De duisternis van 60 dappere mensen. We ontwaken en we openen, je droeg in je hart. laten we er tegenaan gaan, tante

In het onderste raam zie je hoe mensen hebben geprobeerd de ijzeren tralies te verbuigen om aan het bloedbad te kunnen ontsnappen.

Belgian Peacekeepers Memorial

In de vroege ochtend van 7 april 1994 kreeg een groep van tien Belgische para-commando’s een belangrijke opdracht. Zij moesten de Rwandese premier, Agathe Uwilingiyimana, beschermen en haar naar de radiozender begeleiden.

Al snel omsingelden Rwandese regeringssoldaten de woning van de premier. De Belgen waren zwaar in de minderheid en hadden strikte orders van de Verenigde Naties: zij mochten niet zomaar schieten, alleen uit zelfverdediging. De Rwandese soldaten dwongen de Belgen om hun wapens af te geven op enkele pistolen na. Ze vertelden hen dat ze naar een VN-kamp zouden gaan voor hun eigen veiligheid.

Dat bleek een valstrijk. De tien Belgen werden overgebracht naar Kamp Kigali, een legerbasis van de Rwandezen. Daar sloeg de sfeer volledig om. De Rwandese soldaten waren woedend omdat zij dachten dat België achter de aanslag op hun president zat. De Belgen werden aangevallen met bajonetten en geweren.

Ondanks hun hopeloze positie vochten de para-commando’s voor hun leven. Een paar van hen wisten zich urenlang te verschuilen in een klein gebouw, maar nadat een granaat via het dak naar binnen was gegooid raakte iedereen gewond en werden ze uiteindelijk afgeslacht met kapmessen. Alle tien de Belgische militairen kwamen die middag om het leven.

Het zwaar beschoten gebouw in kamp Kigali waar de 10 Belgen zich hadden verschanst.

Duidelijk zijn de shrapnel inslagen te zien in de muur.

Nabestaanden uit België kwamen naar hier om teksten op dit bord te schrijven.

10 gedenktekens markeren de 10 soldaten die omkwamen. De horizontale inkepingen vertegenwoordigen de leeftijd van de gevallenen.

Hotel des Mille Collines

Hotel des Mille Collines (duizend heuvels) in Kigali was vroeger een luxe hotel maar tijdens de genocide in Rwanda in 1994 redde manager Paul Rusesabagina méér dan 1200 mensen door ze in het hotel te verstoppen.

Buiten vochten mensen, maar binnen probeerde Paul iedereen rustig te houden en te beschermen. Door slim te onderhandelen met Hutu-milities lukte het hem om de mensen in leven te houden.

Het zwembad waaruit de 1200 verstopte Tutsi’s moesten drinken omdat het water in de stad was afgesloten.

Dit moedige verhaal werd later wereldberoemd door de film Hotel Rwanda. Het hotel zelf is nu weer een gewoon, luxe hotel in de stad en we gingen er een drankje doen. Vóórdat we naar binnen mochten moesten we eerst door een metaaldetector.

Motel The Happy Hour Kigali, Rwanda 🇷🇼

Voor 10€ per nacht konden we niet veel verwachten. Zo was er niet alleen geen warm water…. Er was helemaal géén water. Verder moest ik met ducktape (wat ik altijd bij me heb) alle kieren in ramen afplakken want de kans op een steek van een malaria-mug was hier groot. Onze chauffeur Leo krijgt minimaal eenmaal per jaar malaria zei hij. Tijdens onze reis kreeg zijn dochter malaria. Binnen drie dagen was ze er weer boven op. Het diner was trouwens wél heel lekker ! Twee kleuters aten mijn bord met friet op haha.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Africa, Afrika, Uganda

Nationaal Park Lake Mburo, Uganda 🇺🇬

11 maart 2026door Ran GroetjesPlaats een reactie

Grens Rwanda-Uganda

We vertrokken vroeg in de ochtend vanuit Kigali en reden richting de grens bij Gatuna. Eerst liepen we naar het kantoor van de Rwandese douane. Daar kregen we na een kwartiertje in de rij te hebben gestaan een stempeltje in ons paspoort. Daarna liepen we een loket verder voor een stempeltje van de douane van Uganda. De beambte stelde ons een paar vragen over onze reisplannen en zette toen de belangrijke stempel. We wisselden snel onze Rwandese Francs om bij een wisselkantoor zodat ik weer wat Ugandese Shillings in mijn beurs had.

Zodra we de grens over waren werden de wegen weer slechter. Rwanda heeft het wegennet beter op orde dan Uganda. Zo zijn er maar vier snelwegen en de rest zijn secundaire wegen of wegen van rode klei.

Leopard Rest Camp ⛺️

Na een reis van acht uur kwamen we aan bij een wel heel bijzondere plek: het Leopard Rest Camp. Dit kamp ligt direct aan de rand van het Lake Mburo National Park. We sliepen natuurlijk weer in ons tentje op het dak van onze 4×4 en Leo had zijn eigen tentje geregeld. Het voelde alsof we midden in de wildernis stonden want overal om ons heen was bush. Het uitzicht vanuit het restaurant was geweldig en we kregen als snel contact met een Amerikaanse vrouw (Kristy) die in Nicaragua woonde en herstellende was van kanker. Ze was helemaal alleen en zeker niet op haar mondje gevallen want ze lulde aan één stuk door. De sfeer was ontspannen en het personeel was ontzettend vriendelijk. We voelden ons hier direct thuis. We betaalden 10$ p.p.p.n.

Basic meal: varkensvlees, groenten en aardappelen.

05:30u vroeg eruit maar eerst buiten lekker warm douchen.

Mburo NP Gamedrive

Vroeg in de ochtend stapten wij in de 4×4 voor een avontuur in Lake Mburo National Park. De zon kwam net op en de savanne kleurde prachtig oranje. Nadat we 88$ entree hadden betaald reden we door en het was direct spannend want de eerste zebra’s hadden we al bij een waterpoel gespot. Ze keken even op en liepen toen rustig verder.We reden door de open vlaktes en langs het water. In plaats van de ‘Big Five’ zochten we naar de vele zebra’s en Rothschild-giraffes. Leeuwen en olifanten zaten hier helaas niet.

Rothschild giraffe

Wij vonden het een prachtig gezicht toen we deze lange dieren eindelijk in het echt zagen. Wat ons direct opviel, waren hun witte ‘sokken’. In tegenstelling tot andere giraffen liepen de vlekken op hun poten niet helemaal door tot onderaan.

Wij keken vol verbazing hoe zij met hun lange, blauwe tongen blaadjes van de hoge bomen plukten. Ze behoren tot de langste giraffen; mannetjes kunnen wel 6 meter hoog worden. Er leven nog maar een beperkt aantal van deze dieren in het wild, waardoor ze als bedreigd worden beschouwd. In het wild komen ze alleen nog voor in beschermde gebieden in Kenia en Uganda. Het Murchison Falls National Park in Uganda heeft overigens de grootste populatie ter wereld.

Lake Mburo

Walking safari

In de namiddag besloten we een walking safari te dien samen met de ervaren gids Rebecca. We stapten uit de auto en het voelde toch wel een beetje spannend om zomaar tussen de wilde dieren te lopen. Ik maakte een foto van Angelica met een giraffe op de achtergrond. Het was een mannetje en zeker vijf meter hoog.

We liepen zachtjes door het hoge gras. Ik was vergeten een lange broek aan te trekken en door mijn sokken zo hoog mogelijk op te trekken verkleinde ik de kans op een beet van een teek.

Al snel zagen we een groep zebra’s op een afstandje. Ze keken naar ons, maar bleven rustig staan. Het was prachtig om hun strepen van zo dichtbij te zien. Rebecca vertelde over de functie van de strepen. Als de zebra’s in een groep bij elkaar stonden dan vormden de strepen van alle zebra’s samen één groot beest. Dat zou dan de predator moeten afschrikken.

‘Wat zijn dat voor een rare wezens’: zag je de giraffes denken. ‘Wat komen ze maar dichtbij ?’. Ze vonden het heel spannend. Ze waren zelfs nieuwsgierig en lieten ons tot op vijf meter naderen. ‘Nu moeten we stoppen’: zei ranger Rebecca. ‘Anders worden ze misschien bang’…..

Zo verbleven we nog vijf minuutjes temidden van deze prachtige dieren om te genieten van hun aanwezigheid 🦒.

Video

De rode pinnetjes markeren de plekken die we hebben bezocht.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Ran Groetjes

Hallo, ik ben Ran, een urban explorer, globetrotter, fotograaf, blogger en bezoeker van héle rare plekjes. Ik ben geboren in Limburg, Nederland en woon sinds 1999 in een 215 jaar oude boerderij in Hillensberg-Selfkant Duitsland, samen met mijn liefde en medereiziger Angelica. We reizen altijd low budget en ik heb inmiddels 86 landen van de wereld bezocht. Angelica zit ook al op 50 landjes 😊. Met mijn 200 dollar tweedehands Canon camera probeer ik mijn best te doen om overal ter wereld de mooiste foto's te maken. Ik blog graag over onze reiservaringen op een humoristische en ironische manier. Van slapen bij een nomadenfamilie in de woestijn van Mongolië tot de hele nacht feesten in exclusieve techno-clubs in Berlijn. Ik bied mijn lezers graag een echt gevoel van avontuur, escapisme en het echte leven: herinneringen maken zodat straks wanneer we oud zijn in een bejaardentehuis aan het gezelligste tafeltje zitten. Daarom: go hard or go home ❤️

Bekijk volledig profiel →