Huesca-Aragón 🇪🇸

Canfranc-Estación

Onze eerste stop in de noordelijkste regio van Spanje was in dit kleine dorpje in de Pyreneeën waar vroeger het grootste treinstation van Europa lag. Door de Spaanse regering in Art Nouveau-stijl als prestigeproject gebouwd in 1928 werd het tijdens WOII door de Nazi’s gebruikt om vanuit hier wolfraam te transporteren naar Duitsland. In 1970 werd het 244 meter lange treinstation gesloten na een ongeval. Hierna stond het jarenlang leeg en was het een geliefde plek voor urban explorers. Momenteel is het helemaal opgeknapt en we zagen een schitterend hotel met zwembad en peperdure kamers.

Dronefoto.
Entree hotel.
Hotel lobby.
Hotellobby 1997 (verlaten).
Voorfront 2002.
Het station in 1921.
Camping Solopuent Castiello de Jaca.

Jaca

Churros con chocolate

Vanaf de camping was het maar 12 minuten rijden naar het volgende punt op onze reislijst: het kleine stadje Jaca aan de Spaanse kant van de Pyreneeën. Hier nam Angelica een churros met chocoladesaus ontbijt. Je leest het goed. De chocolade is dan 100% puur en vloeibaar gemaakt zodat ze haar churros er in kon verzuipen. Alleen al bij het zien van dit tafereel voelde ik een puist groeien in mijn hals.

Citadel van Jaca 

De grote vijfhoekige citadel zagen we het best bovenop de berg. Aan de binnenzijde en de buitenzijde is een groen grasveld dus die groene plek valt van ver af al goed op. Eigenlijk is dit ook het meest interessante gebouw van dit slaperig stadje.

De hertjes hielden de wacht.

Kathedraal van Jaca

Heel af en toe komen mijn studiejaren kunstgeschiedenis nog van pas. Zo zag ik meteen dat deze kerk uit de Romaanse bouwperiode kwam. Zo was er heel weinig licht vanwege de kleine ramen. Men kon in die tijd (12e eeuw) geen grotere ramen plaatsen omdat dan de draagkracht van de muren voor het dak te klein werd. Het kruisribgewelf en steunberen zouden dat probleem oplossen maar die techniekinnovatie kwam pas twee eeuwen later.

Stadhuis van Jaca

Het oude stadhuis uit de 15e eeuw gelegen aan de Calle Mayor.

La Torre del Reloj

Niet te missen was de klokkentoren van Jacca ook wel bekend als de gevangenistoren. In 1445 gebouwd en in 1602 verbouwd tot stadsgevangenis waar de gevangenen boven elkaar sliepen.

Koninklijk Klooster van de Benedictijnen van Jaca

Dit klooster zagen we aan de oostkant van het historische centrum van Jaca en dit was eigenlijk het enige gebouw in deze eeuwenoude stad wat nog was vastgemaakt aan de oude stadsmuur.

Fuerte de Rapitán

Aan het einde van de 19e eeuw werd dit fort gebouwd om toekomstige aanvallen vanuit Frankrijk te kunnen weerstaan. Napoleon was men nog niet vergeten !

Even de drone erbij pakken.
Mooi uitzicht over Jaca.

Monasterio Viejo de San Juan de la Peña

Boven op de berg zagen we een apart klooster wat helemaal in een rots was gebouwd. Het was even een gedoe om kaartjes te krijgen want de kassa was twee kilometer verderop in een ander klooster. Dus eerst wat ouwe meuk bekijken in het ene klooster en dan terug de berg af naar het klooster wat op het oorspronkelijke programma stond. Moeilijk moeilijk 😂.

UNESCO. Nationaal park Ordesa y Monte Perdido

Hoppa wéér een UNESCO-plekje afgevinkt. Deze gletsjervallei waar we doorheen reden staat met zijn schoonheid op de werelderfgoedlijst. De bergen om ons heen tikken zéker de 3000 meter hoogte aan en het landschap om ons heen bestaat uit watervallen, beekjes, groene bergen, kronkelende wegen maar ook zagen we nog met sneeuw bedekte bergtoppen. Gedurende twee uur reden we door dit mooie nationaal park tot mijn polsen pijn begonnen te doen van het bochtenwerk.

Aínsa

Via een aantal haarspeldbochten kwamen we ‘s morgens vroeg al aan op de grote parkeerplaats en vanaf hier liepen we direct door, door een ruïne van een oud kasteel. De ruïne stelde helaas niet veel voor. Wat restte waren een paar muren die de tand des tijds hadden doorstaan. De rest lag plat. Maar eenmaal door de stadspoort gekomen werd het alleen maar mooier en mooier. Het dorp is niet heel groot, maar Aínsa oogt met zijn smalle straatjes, kleine winkeltjes en vele terrasjes wel heel gezellig. Wat direct opvalt is de stijl van de huizen, de boogjes waar we onderdoor liepen en de vrolijke en kleurrijke bloembakken die aan de balkons hangen. We namen een ontbijt en een lekker drankje op het terras en zaten dus lekker ontspannen in dit middeleeuwse dorp in de Spaanse Pyreneeën dat overigens op de lijst van ‘de mooiste dorpen van Spanje’ staat. Meteen een goede start van de dag 🤩.

Barranco Las Gargantas.

Plaza Mayor de Aínsa

Iglesia parroquial de Santa María

Casa El Hospital

Voorbeeld van de populaire Aragonese architectuur. De stenen komen uit de buurt.

Casa Bielsa

Huisje uit de 16e eeuw. De huizen dragen nog altijd de namen van de mensen die dit huis ooit gebouwd en bewoond hebben.

Ruta de las Pasarelas del Vero de Alquézar

Rond het middaguur waren we in het middeleeuwse Alquézar, midden in een streek waar het wemelt van de canyons en je dus ook dit soort hikes kunt doen. Het was niet de beste tijd om de Ruta te gaan lopen want nét nu stond de zon op zijn hoogst. We parkeerden het busje en liepen bij 32c ☀️ door het dorp op weg naar het startpunt van de hike. Het dorpje an sich is heel mooi maar vooral ook de omgeving waarin het dorpje ligt is van fascinerende schoonheid. Pal ernaast loopt de kronkelende Río Vero. Deze rivier snijdt zich via de canyons een weg door het nabijgelegen berglandschap.

Bij de kassa aangekomen betaalden we 5 euro per persoon en daarvoor mochten we de 2,8 kilometer lange wandelroute met stevige dalingen en beklimmingen (180 meter) gaan doen. Een groot deel van de tocht loopt pal langs de rivier. Niet via een normaal pad, maar via allerlei stalen roosters die in de bergwand verankerd zijn.

Ik heb jaren geleden in Andalusië de Caminito del Rey gelopen. Daar was ook een gedeelte van de route over een wandelpad wat aan de rots was vastgemaakt. Machtig mooi maar deze vond ik eerlijk gezegd mooier !

We waren zo’n 3 uur bezig met deze noordelijke ‘Caminito del Rey’. Dit lijkt lang, maar onderweg stopten we links en rechts ook even voor bij de rivier te gaan zitten. Ook zagen we mensen lekker zwemmen en even tot rust komen op de kleine kiezelstrandjes. Dit kan dus allemaal niet op de Caminito del Rey. Daarom is deze hike leuker én mooier (!). Het laatste stuk terug naar het dorp was het zwaarst. Het ging vrij steil omhoog en het pad lag bezaaid met dikke kiezelstenen wat er voor zorgde dat het moeilijk was om balans te houden.

We waren na de tocht zo kapot moe dat we linea recta naar de eerste de beste camping reden en een fijn plekje vonden naast Robbie en Gwenda uit Belgisch Limburg 🇧🇪. Angelica werd meteen al bij aankomst door hun hond gebeten maar ze is ook soms om in te bijten. Ze hoeft gelukkig geen been te missen maar hield er wel een lief klein blauw plekje aan over. De hele avond hebben we daarna met ze gekletst. Angelica het meest want ik zit meestal de foto’s en videos te bekijken en te bewerken of gegrilde lamskoteletjes te bikken 😂🫶🏻.

Video

We gaan beginnen !
On our way !
Het eerste uitzicht: geweldig !
Even van het pad af om verkoeling te zoeken bij Río Vero.
Kiezelstrandjes om te chillen.
En weer verder.
Kijk nou !
De looproute.
Het middeleeuwse dorpje Alquézar.
Dorpje Alquézar (droneshot).

Camping Alquézar

Met de Belgische buren Robbie, Gwenda en hun 14-jarige zoon.

Huesca

Catedral de Huesca

Vroeger stond op deze plek een moskee. Twee eeuwen lang werden hier diensten gehouden, tot de koning in 1273 besloot dat het toch ietwat gek was om christelijke diensten in een moskee te houden. Hij gaf opdracht om op de plek van de moskee een kathedraal te bouwen.

Abbey of San Pedro el Viejo

Basílica de San Lorenzo

Castillo de Loarre

In 2021 werd dit kasteel uit de 11e eeuw gekozen tot het mooiste kasteel van Spanje. Het kasteel is het decor geweest in verschillende Hollywoodfilms, waaronder de film “The Kingdom of the heaven (2005)” van de regisseur Ridley Scott.

Mirador Mallo de Agüero

Met 150 inwoners is Agüero een klein gehucht wat wordt beschermd door de Mallos de Aguëro, rotsen met een roze-rode kleur.

Embalse de Yesa

In dit stuwmeer liggen de dorpjes Escó, Tiermas en Ruesta. Ze komen eenmaal per jaar weer boven water als men het waterpeil van het stuwmeer laat zakken. Uitgestorven plaatsen hebben iets mysterieus in zich. Ooit hebben hier mensen door de straten gelopen en hebben ze hun tuintjes in orde gemaakt.

Droneshot.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Jo Jelmersma massage

Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.

https://www.jojelmersmamassage.nl/

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

2 gedachten over “Huesca-Aragón 🇪🇸

  1. Indrukwekkend reisverslag met prachtige video’s en foto’s
    van jullie belevenissen.
    Groetjes mammie🤗😘

Geef een reactie