We schrijven 16 juli 1984. Ik was destijds 12 jaar en zag samen met mijn ouders en broertje Dave, de Colombiaan Luis Herrera de 17e etappe van de Tour de France winnen. Voor de zomervakantie had mijn vader dit appartement in l’Alpe d’Huez geboekt om één van de koninginnenritten van de Tour te bekijken. Alpe d’Huez is in Nederland vooral beroemd als finish plaats in de Tour de France wielerwedstrijd. Meestal 1 keer per 2 jaar fietsen ongeveer 180 Tourrenners de 21 haarspeldbochten van deze loodzware Alpencol. De finish ligt na 14 km in dit 1860 meter hoge ski dorpje met de eeuwige sneeuw. Net in de jaren tachtig waren de Nederlandse oppermachtig op deze berg. Vandaar de naam: de Oranje berg, die helemaal oranje kleurt tijdens deze etappe dag. Nederlandse winnaars waren o.a. Joop Zoetemelk, Hennie Kuiper, Peter Winnen (allemaal 2 keer gewonnen), Gert Jan Theunisse en Steven Rooks. De Nederlandse pastoor Jaap Reuten luidde iedere keer als een Nederlander de etappe won de kerkklokken.
Na de zege van Luis Herrera nodigde mijn vader en moeder mensen uit Munstergeleen, die ook daar waren, uit om bij ons in het appartement bier te komen drinken. Terwijl de hele bubs (Netty Laudy, Paul Remmers, Paul Paas, Wil en Riet Coumans en Gardien en John Geurts) bier zat te drinken kneep ik hem er tussen uit om op handtekeningenjacht te gaan. Van te voren had ik mijn huiswerk goed gedaan en wist precies in welk hotel de renners zaten. Ik sloop het hotel in waar het team Cafe de Colombia zich klaar had gemaakt voor het diner. Ik zag dat de man voor wie ik kwam er niet bij zat en klom de trappen van het hotel omhoog om te kijken waar hij was. Op de eerste verdieping had ik al prijs. De deur zwaaide open en daar stond hij dan: Luis ‘Lucho’ Herrera. Een formidabel klimmer die samen met Bahamontes de enige wielrenner is die erin slaagde in alle grote ronden de bergprijs te winnen. Ik vroeg of ik zijn handtekening mocht hebben en ik liep met hem zijn kamer op omdat daar een tafeltje stond waar hij mijn papier kon neerleggen om me een fatsoenlijke handtekening te kunnen geven. Trots als een pauw liep ik terug naar het appartement om dit verhaal te vertellen.
De dag erna waren we er natuurlijk als de kippen bij om de renners te zien vertrekken. De Fransman Vincent Barteau keek een beetje sip maar dat kwam omdat hij hier -na twee weken koersen- de gele trui was kwijt geraakt aan zijn ploegmaat Laurent Fignon. Fignon was de coming man die het opnam tegen zijn medelander Bernard Hinault. In 1983 had Fignon ook al gewonnen maar dat kwam omdat Bernard Hinault niet mee deed kan ik me nog goed herinneren. Helaas voor Hinault was Fignon veel te sterk. In de tijdrit op de voorlaatste dag boekte hij zijn vijfde ritwinst en vergrootte hij zijn voorsprong op Hinault tot bijna 11 minuten en won easy deze tour. Hieronder de foto’s met mijn broer Dave in de bolletjestrui en ikzelf in de gele trui.
Verrassing
We besloten eens op zoek te gaan naar het appartement waar we 40 jaar geleden hebben overnacht. Ik wist echter alleen nog de naam van het appartement: le Richelieu. Ik had thuis nog een oude ansichtkaart gevonden maar op een of andere manier bestond de straatnaam die mijn moeder er in 1984 op geschreven had niet meer. Dan maar op de gok er naar toe. Er was een straatnaam die er wel op leek dus deze ging het worden. En jawel hoor: 10 minuten later stonden we voor het appartement waar ik zo’n mooie jeugdherinneringen aan heb. Die herinneringen zijn bij mij schijnbaar iets aparts want ze zijn heel sterk. Bijna alles van vroeger kan ik me nog herinneren. Zelfs tot in de kleinste details. Zo wist ik nog dat we vóórdat we vanuit Bourg-d’Oisans de klim naar de l’Alpe-Huez gingen maken eerst een brug over moesten rijden en dan een scherpe bocht naar links moesten maken. Dit soort kleine details weet ik nog. Heel akelig 😂. Toen ik de voordeur van het appartement open maakte wachtte een kleine verrassing. Zelfs die sterke houtgeur herkende ik nog !! Ik heb daar zeker twee minuten lucht staan snuiven ! Angelica was aan het lachen. Als iemand me daar had gezien had hij de dokter gebeld. Dit is de straat waar het appartement nog altijd staat. 40 jaar na dato. Alleen mijn moeder had zich vergist in de straatnaam op de kaart. Rue de marquise d’Lausanne moet zijn d’Oisans want een straat met Lausanne bestaat niet hier.
l’Alpe-d’Huez anno 2024
Ik herkende het bergdorpje nauwelijks terug. Het is zeker twee keer zo groot geworden. Overal zag ik skiliften die er destijds niet waren. De enige weg die ik herkende was de boulevard waar de finish van de etappe was. Destijds was dit het meest oostelijke punt van het dorp.
Lac Besson
Naar dit meer gingen we vaker heen om te zwemmen en om te picknicken. Ik kan me dat zelfs 40 jaar na dato nog goed herinneren. Ik weet zelfs nog dat mijn vader hier zijn trouwring is kwijt geraakt en dat mijn broertje stond te vissen met een oude sok aan een touwtje. Een hond wilde met die sok spelen maar mijn broertje vocht dapper terug om zijn sok te beschermen tegen de woeste kaken van het beest. Mijn vader en moeder klapten natuurlijk dubbel van het lachen. Nu ik hier 40 jaar later rondloop met Angelica komen al die mooie herinneringen weer voorbij en denk ik terug aan de mooie tijd. Natuurlijk ook even een traan bij de gedachte aan mijn pa die in 2013 overleed.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/
Jo Jelmersma massage
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Jo Jelmersma massage en ademwerk Geleen
Todo Diferente Car Rental Dubai
Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.
Local’s, Sittard
Met eigenaresse Natascha heb ik vroeger op school gezeten en drink af en toe nog een kopje koffie met haar. Een hele leuke serieuze dame met een prima zaak. Gewoon eens binnen lopen !
https://www.locals-sittard.nl/
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
https://www.facebook.com/eetcafesanblas
Café the Groove, Sittard
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
https://www.facebook.com/cafethegroove
Gastrobar Olijf, Sittard
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
https://www.facebook.com/olijfsittard
Restaurant MEDS
https://www.restaurantmeds.nl/
NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
https://www.facebook.com/NOUSlofts.France
Sjiek Ran, geweldig om te laese.
Dankje !!