De grensovergang Chili-Bolivia
Rond 06:00u werden we door een busje opgehaald bij ons hostel in San Pedro de Atacama 🇨🇱 en reden we richting de Chileens-Boliviaanse grens. Rond 06:30u kregen we ontbijt aan de voet van de Licancabur vulkaan. Tevens was hier ook de Chileense immigratiecontrole waar we weer een stempeltje in ons paspoort kregen. Klinkt misschien raar maar voor reizigers in het algemeen zijn stempeltjes een soort souvenir waar we veel waarde aan hechten. Over een jaar is mijn paspoort helaas verlopen en wordt het ongeldig gemaakt met een perforator. Drie duimdikke gaten worden dan door mijn stempeltjesverzameling geboord. Geen tranen in mijn ogen of hysterische toestanden maar ik vind het toch wel jammer dat er geen andere optie is 😔.
Alle passagiers die op deze plek bij de grens samenkwamen werden herverdeeld over 4X4 Toyota V8 Landcruisers. Wij kwamen terecht in de 4×4 van Lucio, een 56-jarige Boliviaanse vader van vier kinderen. Hij sprak géén woord Engels maar hij sprak gelukkig héél traag Spaans zodat wij hem enigszins konden volgen. Net zoals een paar andere chauffeurs mistte hij ook de complete rij boventanden. Ik vroeg me hardop af of dit iets te maken had met de combinatie slechte hobbelige wegen, kleine mennekes en het daardoor op ooghoogte zittende stuur ?
Naast Angelica en ik werd het groepje gecompleteerd door de 28-jarige Charlotte en de 37-jarige Dan uit Frankrijk. Charlotte heeft Algerijnse roots en Dan heeft Israëlische roots en wonen nu als getrouwd stel in Parijs. Zij is journaliste en fotografe en Dan werkt als social worker en verzorgt samen met zijn collega’s 300 Clochards in Parijs.
Dit was hun huwelijksreis. Een héél bijzondere keuze daar de meeste huwelijksreizen naar bounty-eilanden gaan. Veel eten, drinken en rusten en weinig avontuur. Het andere koppel kwam uit Cork, Ierland. Alan was een grappige accountmanager die er van hield zijn reisgenoten uit te dagen om spelletjes te spelen. Zo kwamen we samen tot alle 50 staten van de VS. An sich een beste prestatie omdat er niet veel Amerikanen zijn die dit klaarspelen. Hij was samen met Anna, een 29-jarige hoogblonde wetenschapper die wel eens op zoek was naar een haarföhn. Ze kennen elkaar al heel lang en altijd maakte wel iemand de keuze om te verhuizen waardoor de ander maar volgde. Toen Anna naar Canada emigreerde volgde Allan al snel. Ze konden niet lang zonder elkaar. Gelukkig voor ons hadden ze de altijd aanwezige Ierse regen thuis gelaten ☔️ 😜.
Bij de grens aangekomen moesten we natuurlijk zo’n immigratieformulier invullen. Ik kreeg er een beetje de pest aan want wat doet men nu met die ingevulde formulieren ? Helemaal niks. Ze werden nog niet eens gelezen. Om dat te bewijzen zette ik bij de post ‘beroep’ het woord ‘pornstar’. Geen haan kraaide er naar.
Eduardo Avaroa Andean Fauna National Reserve
Na drie kilometer asfaltkrabben draaiden we een onverharde weg op onder luide jaren ‘80 muziek. Wat we niet wisten was dat dit type wegen de komende drie dagen onze uitdaging zou worden. Iedere weggetje in dit nationaal park wat drie keer zo groot is als Limburg, lag bezaaid met rotsblokjes zo groot als een voetbal. En daar moest Lucio zich een weg door zien te banen. Vulkanen hadden hier hun werk gedurende duizenden jaren goed gedaan. Er komt natuurlijk heel wat puin vrij bij zo’n uitbarsting. Alleen ruimen ze het hier niet op. Inmiddels zaten we op 4691 meter hoogte.
Video‘s
Mirador Sur Laguna Blanca
Het Eduardo Avaroa Andean Fauna National Reserve is het meest bezochte nationaal park van Bolivia. Met 67.000 bezoekers nog altijd wat minder toeristisch als de Efteling met 5,6 miljoen bezoekers.
Iedere keer dat we stopten controleerde Lucio de koffers op het dak. Ondanks dat hij ze goed had ingepakt met een zeil zaten onze koffers toch vol met stof. Maar ook de binnenzijde van de 4×4 kreeg stof binnen. Het vervangen van het interieur filter had geen zin. Een schoon filter zou binnen een half uur weer vol zitten met stof.
Stipa ichu gras.
Mirador de la Laguna Verde
Salvador Dali’s Desert
Aguas Termales Chalviri
Geíser Sol de Mañana
Op 5000 meter hoogte ten zuiden van de Laguna Colorada kwamen we in dit gebied met geothermische activiteit. We zagen bubbelende modderpoelen en onder veel lawaai vrijkomende stoom van 200 graden. Hier kwamen de ingrediënten van moeder Aarde naar buiten.
Hotel Saelita in Villa Mar
Dit hotel was echt een blamage. We lagen gezellig met Allan en Anna uit Ierland 🇮🇪 op één kamer maar we was geen mogelijkheid om een raampje open te zetten. Er was al zo weinig zuurstof op deze hoogte hetgeen er voor zorgde dat ik na drie uur slapen wakker schrok vanwege het feit dat ik niet meer kon ademen. Ik heb dus de hele nacht wakker gelegen. De douches hadden alleen koud water en we moesten ons eigen wc-papier kopen. Er waren één douche voor 25 personen dus als iedereen zich 10 minuten de tijd nam duurde dit douchespektakel vier hele uren. Zie je het voor je ‘s morgens ?
Het ontbijt bestond uit droge pannenkoeken met jam en ‘s avonds kregen we hardgebakken stukjes kip met slapgefrituurde stukjes aardappelreepjes.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/
Pascal Verjans
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
https://www.facebook.com/eetcafesanblas
Café the Groove, Sittard
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
https://www.facebook.com/cafethegroove
Gastrobar Olijf, Sittard
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
https://www.facebook.com/olijfsittard
Restaurant MEDS
https://www.restaurantmeds.nl/
NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
https://www.facebook.com/NOUSlofts.France
