Van Guyana naar Paramaribo 🚤 🚌
Het online invullen van ons visum bij de douane duurde erg lang i.v.m. een trage internetverbinding. De douanier vertelde ons dat we ook een stempeltje in ons paspoort konden krijgen zonder de visumaanvraag te hebben ingevuld. Wat een fijne man dacht ik nog toen we in de taxibus zaten. ‘Heb je hem een fooitje gegeven’: zei onze 200 kg zware chauffeur. Met een ‘fooitje’ bedoelen ze hier ‘geld onder de tafel geven’. In principe dus: omkopen.
Dit is het eerste land van de 99 landen die ik bezocht heb waar ik dit meemaakte. Welkom in Suriname haha. Maar -zo bleek later na een gesprek met een vrouwelijke Nederlandse rechter die hier werkt- hier werkt alles met ‘fooitjes’. Van hoog tot laag. We konden hier nergens maar dan ook nergens met ons bankpasje of creditcard betalen. Niet bij de McDonalds, niet in het hotel, nergens. Nadeel: op iedere vrijdag gaat dus driekwart van het land pinnen want er moet gezopen en gefeest worden. Dan zie je overal bij pinautomaten rijen mensen tot op de straat. En toen wij op vrijdag aankwamen waren de pinautomaten dus al leeg. Zeven stuks geprobeerd, alle zeven leeg. Een man uit het hotel heeft ons cash geld moeten voorschieten anders waren we van de honger omgekomen.
De route van de haven in South Drain helemaal in het westen van Suriname liep via Nieuw Nickery, de derde grootste stad van het land (15.000 inwoners) via Wageningen, Calcutta en Groningen naar Paramaribo. We zouden er in vier uurtjes zijn. Maar bij de eerste pauze moest onze taxiboy wat eten. Hij vrat een hele bak nasi inclusief stukken kip sneller op dan ik mijn sigaret op had. Tijdens het naar binnen duwen van het eten viel ook weer de helft terug in het bakje. De fles cola die hij had gekocht dronk hij wel op tijdens het rijden zei hij. Als ik jullie vertel dat hij een halve literfles cola in één teug leegdronk en dat ie daarna een boer liet met een damp waar je je fiets tegenaan kon zetten en waarna de hele taxibus naar Surinaamse kip rook, geloven jullie het dan ? Onderweg zagen we tweemaal een zwart-gele Koraalslang vanaf de weg terug de berm in springen. Die wilde niet overreden worden. De chauffeur stopte vaker midden op de weg want in de verte zag hij dan een mattie aankomen. Dan maakten ze even snel een praatje. Andere auto’s moeten dan even wachten maar dat vinden ze hier niet erg.
Met het busje van South Drain naar Paramaribo
Onderweg zagen we veel plantages van vroeger. Ze zijn deels verlaten maar deels doen ze nog dienst. Suriname was van 1667 tot 1954 een kolonie van Nederland en daarna een autonoom land binnen ons Koninkrijk. In 1975 werd Suriname onafhankelijk, waarbij ruim een kwart van de inwoners naar Nederland vertrok. In totaal woont nu 40% van alle Surinamers niet in Suriname.
Een dikke 300 jaar heeft Suriname dus te maken gehad met onze overheid en die was zeker de eerste 200 jaar niet echt vriendelijk, om het netjes te houden. Na de ruil van New York tegen Suriname met de Engelsen hadden de ‘Planters’ (plantage-eigenaren) mensen nodig die op de plantages zouden gaan werken om o.a. koffie, suikerriet, cacao, rubber, citrus, pinda’s en hout te verbouwen. De inheemse bevolking had daar geen trek in en dus werden schepen met slaven uit Afrika gehaald. De reden waarom veel mensen hier ook uitzien als Afrikanen.
Toen er nóg meer werk verricht moest worden werden contractarbeiders uit Brits-Indië, China, Nederlands-Indië (Chinezen en Javanen) en het Midden-Oosten naar Suriname gebracht. Dat verklaart ook waarom zoveel Surinamers een Aziatisch uiterlijk hebben.
In principe is Suriname een smeltkroes van Marrons (gevluchte slaven die ze vroeger bosnegers noemden), inheemsen, Hindoestanen, Javanen en Creolen (mix tussen Marrons en blanken) met ieder een apart leefgebied maar ze wonen ook naast elkaar. Tegenwoordig worden deze groepen nog aangevuld met Libanezen en Brazilianen (10%). Europeanen wonen er momenteel maar weinig. Slechts 600 inwoners van de 630.000 komen uit Europa. Deze groep noemen ze de Bakra’s. Dan heb je nog de Boeroe’s. Dat zijn nazaten van kolonisten die de plantages hadden.
Moet je voorstellen. In Nederland leven circa 350.000 Surinamers, van wie velen rond de onafhankelijkheid (1975), na de militaire coup van 1980 of na de Decembermoorden van 1982 uit Suriname vertrokken. Dat is ontzettend veel.
Guesthouse AlbergoAlberga
Leuk koloniaal guesthouse in het centrum van de binnenstad van Paramaribo voor 40€ per nacht.
Talen
In Suriname worden ongeveer twintig talen gesproken. Het Nederlands is de officiële taal. Samen met het Sranantongo geldt het als ‘lingua franca’ van Suriname.
Ondanks dat 93% van Suriname bestaat uit groene begroeiing besloten we toch alleen in Paramaribo te blijven. We zijn beiden al -ondanks de 50% DEET waarmee we ons inspoten- een paar honderd keer gestoken door muggen en we wilden niet teveel risico meer nemen (10-20 muggensteken per dag is hier normaal). De vrouw van een Tukker bij ons in het hotel lag al drie weken met Dengue in het ziekenhuis en daar hadden we even géén zin in. Daarnaast maakten vier maanden lang reizen en avontuur ons ontzettend moe. We wilden gewoon even rustig aan doen.
Sint-Petrus-en Pauluskathedraal
De Sint Petrus en Pauluskathedraal is een kerk in het centrum van Paramaribo. De kerk aan de Henck Arronstraat is in 1887 gebouwd en is in z’n geheel uit hout opgetrokken. De kerk behoort met de St. George’s Cathedral in Georgetown tot de grootste van hout geconstrueerde kerken van Zuid-Amerika. Op 6 april 2014 is de Sint Petrus en Pauluskathedraal tot basiliek verheven. Het gebouw is onderdeel van de historische binnenstad van Paramaribo, die in 2002 door UNESCO aan de Werelderfgoedlijst is toegevoegd.
Restaurant Zus & Zo
Hier hebben we een aantal keren geluncht en ons favoriete gerecht was Pom. De basis van pom is Tayer. Tayer is een Zuid-Amerikaanse plant waarvan zowel de bladeren als de wortelknollen worden gegeten. Alleen deze laatste worden gebruikt bij de bereiding van pom. We hadden ook nog eens een mooi uitzicht op de Palmentuin.
’t Vat Sidewalk Cafe
Hier aten we samen met Hagenees Jessy ook Pom. Het smaakte anders dan bij Zus & Zo maar dat komt omdat iedere kok er zijn eigen schwung aan geeft. We moesten weliswaar wat langer wachten maar we doodden de tijd met biertjes drinken. Hier komen locale mensen en toeristen samen voor te eten of wat te drinken op het terras.
Notarishuis
Benz huis
Het Benz-huis is een monumentaal pand uit de negentiende eeuw, gelegen aan de Kromme Elleboogstraat 9 in Paramaribo, Suriname. Het pand is onderdeel van de historische binnenstad van Paramaribo, die sinds 2002 door UNESCO aan de Werelderfgoedlijst is toegevoegd.
Friture Vi-ze patat
Vieze patat wordt gemaakt met currysaus, pindasaus, mayonaise en sojasaus.
De Waag
De Waag is een monumentaal pand uit de eerste helft van de negentiende eeuw dat diende als waaggebouw, gelegen aan de Waterkant 5 in Paramaribo (Suriname). Het pand is onderdeel van de historische binnenstad van Paramaribo, die in 2002 door UNESCO aan de Werelderfgoedlijst is toegevoegd.
Winkel van de Sawpaw’s “Samson”
Hotel Palacio
Mooi hotel in het historisch centrum.
Monument Heerenstraat 24
Huis van Nanette Samson
De familie Samson was een familie van zogenaamde ‘vrije negers’ in het midden van de 18e eeuw. De bekendste leden hiervan waren de halfzussen Nanette en Elisabeth Samson (1715-1771), die eigenaressen waren van een aantal koffieplantages en zeer rijk waren.
Huis van Elisabeth Samson
Monument aan de Henck Arronstraat
’s Lands Hospitaal
’s Lands Hospitaal in Paramaribo is het oudste ziekenhuis van Suriname. Het werd opgericht als militair hospitaal in de 18e eeuw en opengesteld voor burgers in 1821.
Mirosso Javaans restaurant
Tegen half zeven kwamen we met de taxi aan in Blauwgrond, de Javaanse wijk van Paramaribo. Deze wijk in Noord was volgens Jessy een absolute aanrader om hier ook een hapje te gaan eten. Het voelde alsof we in Indonesië waren. Het wemelt hier van de vele Javaanse restaurants, Warungs genaamd, waar heerlijke rijsttafels worden geserveerd. Met Jessy zijn we gaan eten in Mirosso. Tafeltje vol voor 17,50€ p.p.
Guesthouse Fanna
Brand historische panden Henck Arronstraat
Twee weken na de brand gingen we eens een kijkje nemen. We zagen mannen die tussen het puin aan het zoeken waren naar nog bruikbare spullen. De houten gevels van de historische panden er tegenover werden van een nieuwe laag lak voorzien omdat de oude laag weggesmolten was door de hitte. Kunststof vuilnisbakken in de buurt waren gesmolten evenals de straatverlichting.
Hendrikschool
De Hendrikschool is een (M)ULO-school uit 1887, gelegen aan de Henck Arronstraat 34 te Paramaribo, Suriname. Dit gebouw is onderdeel van de historische binnenstad van Paramaribo, die sinds 2002 door UNESCO aan de Werelderfgoedlijst is toegevoegd.
Surinaamsche bank
De Surinaamsche Bank N.V., afgekort DSB, is de grootste handelsbank in Suriname. De bank werd op 19 januari 1865 opgericht door Simon Abendanon (1816-1870) die al vanaf 1861 hieraan had gewerkt. DBS staat genoteerd aan de Suriname Stock Exchange.
Surinaamsche Waterleiding Maatschappij
De SWM is op 20 februari 1930 opgericht door de Nederlandsche Handel-Maatschappij en de Twentsche Bank vanuit Amsterdam. De eerste vestiging van deze onderneming in Suriname vond plaats toen in juni 1931 het pand aan de toenmalige Gravenstraat 9-11, tegenwoordig de Henck Arronstraat, in Paramaribo aangekocht werd als kantoor.
Historisch pand Watermolenstraat 57
Muurschildering op het Belastingkantoor Kerkplein
Er is sinds augustus 2024 een muurschildering op het Belastingkantoor van Paramaribo, Suriname, te zien. Opgeleverd door het Paramaribo Urban Rehabilitation Program (PURP).
NV EnergieBedrijven Suriname
Hier stonden altijd lange rijen met mensen die hun stroom gingen betalen 💰.
Toren ministerie van Financiën op het onafhankelijkheidsplein
Historisch pand Mr Dr J.C. de Mirandastraat 17
Nationale Assemblée
De Nationale Assemblée (DNA) is het parlement van Suriname. Het is een eenkamerparlement.
Kantongerecht
Het kantongerecht is de eerste instantie van de rechterlijke macht in Suriname.
Palmentuin
De tuin staat vol koningspalmen, die daar in opdracht van Cornelis van Aerssen van Sommelsdijck, die van 1683-1688 gouverneur van Suriname was, werden geplant voor zijn overleden vrouw. De zorg van de koningspalmen en de palmentuin wordt sinds 2009 serieus aangepakt, sinds een Nederlandse wandelaar in dat jaar dodelijk werd geraakt door de neerstortende kruin van een verrotte palm.
‘Di strey ben musu strey, den no ben frede’. Deze plaquette en twee bustes van inheemse strijders staan in de Palmentuin ter ere van alle inheemse gevallenen tijdens de kolonisatie van Suriname en dienen als eerbetoon aan de inheemse strijders die zich hebben verzet tegen slavernij, uitbuiting, onderdrukking en overheersing door de koloniale machthebbers.
Presidentieel Paleis
Het presidentieel Paleis van de Republiek Suriname, tot 1975 Gouverneurshuis, staat op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo. Enkele eeuwen lang resideerde hier de door Nederland aangestelde gouverneur van Suriname.
Kabinet van de President
Het Kabinet van de President is de bestuursdienst van de president van Suriname.
Ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen
Fort Zeelandia
Het vijfhoekige fort ontstond in het begin van de 17e eeuw, toen Nederlandse kolonisten een handelsvestiging stichtten nabij het inheemse dorp Parmurbo, het latere Paramaribo. De Engelsen veroverden het fort in 1651 en in maart 1667 heroverden de Zeeuwen het fort en de nederzetting. Op een van de kruithuizen zagen we nog het Zeeuwse wapen. Fort Zeelandia, gelegen aan de Surinamerivier, werd uitgebreid met vijf bastions. Drie daarvan, bastion Middelburgh, bastion Zierikzee en bastion Veere bestaan nog. Op de laatste werden de Decembermoorden gepleegd. In 1982 werden vijftien politieke tegenstanders van Desi Bouterse in het fort gemarteld en vervolgens, op de ringmuur, aan de kant van de Surinamerivier, gefusilleerd. De kogelgaten zagen we nog in de muur. De grote gaten zijn ontstaan nadat de ingeslagen kogels waren uitgezaagd t.b.v. ballistisch onderzoek.
Tris-monument
Het TRIS-monument is een herinneringsmonument ter nagedachtenis aan de Troepenmacht in Suriname (TRIS), waarbij circa 20.000 militairen dienden, die de taak had vrede, veiligheid en rust in Suriname te bewaken totdat Suriname in 1975 onafhankelijk werd. Het monument is ook ter nagedachtenis aan de 45 militairen die hierbij omkwamen.
Er staat een monument van Mathoora, Ramjanee en Rajgaroo. Dir waren Brits-Indische contractarbeiders uit de periode 1873 tot 1920 die in verzet kwamen tegen de uitbuiting en onderdrukking op de plantages.
Decembermoorden
Op 8 december 1982 werden op Bastion Veere in Fort Zeelandia vijftien critici van dit militaire regime zonder vorm van proces doodgeschoten. De vermoorde personen waren eerder gearresteerd en werden volgens de officiële lezing van de legerleiding neergeschoten toen ze trachtten te vluchten. Volgens critici moest dit de ware toedracht verhullen dat de critici van het militaire regime waren gemarteld en vervolgens standrechtelijk werden geëxecuteerd.
Leerplicht Suriname
In 1876 werd de leerplichtwet in Suriname ingesteld, 24 jaar voordat de leerplichtwet in Nederland er kwam. Eerst werd in Suriname getest of het systeem wel werkte.
Vlaggenveld
Internationale Vlaggenplaats met 38 masten ingehuldigd op 25 februari 2012 op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo, Suriname
Postkantoor
Het Hoofdpostkantoor van Paramaribo uit 1957 is gelegen aan de Grote Kerkstraat en de hoofdzetel van de Surpost.
Klein maar fijn snackbar
Synagoge Neve Shalom
Roopram Roti
Hier konden we voor 140 RSD (3,50€) Roti eten. De borden werden eerst plastic afgedekt. Daarna komt de lekker gekruide kip er op. We aten het met onze handen.
Albina
Vanuit deze plaats staken we de Marowijne rivier over. We waren eerst naar het douanekantoor gereden om uit te checken. Angelica bleef in het busje achter en met twee paspoorten liep ik naar binnen. De douanebeambte vroeg niet eens waar Angelica was, hij stempelde meteen af. Bij terugkomst uit Frans-Guyana kregen we weer een stempeltje in ons paspoort én een rekening van 104€ voor de entry fee. Maar dit doet dus niemand hier. Iedereen die naar Frans-Guyana gaat doet dit illegaal. Er is ook geen controle. De bootjes liggen aan de kant en het is maar een 10 minuten varen.
Slachting van Moiwana
Het Bloedbad van Moiwana was een bloedbad dat op 29 november 1986 werd aangericht in het Oost-Surinaamse marrondorp Moiwana door het Nationaal Leger van Suriname. Troepen van Bouterse waren geïnformeerd dat rebellenleider Ronnie Brunswijk zich in het dorpje bevond. Maar toen de militairen Brunswijk niet konden vinden en geen van de dorpelingen kon of wilde vertellen waar hij was, schoten de militairen ten minste 39 onschuldige dorpelingen, onder wie voornamelijk vrouwen en kinderen, dood. Ook werden veel huizen in het dorp (waaronder dat van Brunswijk) in brand gestoken.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/
Pascal Verjans
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
https://www.facebook.com/eetcafesanblas
Café the Groove, Sittard
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
https://www.facebook.com/cafethegroove
Gastrobar Olijf, Sittard
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
https://www.facebook.com/olijfsittard
Restaurant MEDS
https://www.restaurantmeds.nl/
NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
https://www.facebook.com/NOUSlofts.France
