Hội An, Vietnam 🇻🇳

Tijdens de rit van Hué naar Hoi An namen we de Hai Van Pass. Het zou een hele mooie pas zijn maar de passen in Zwitserland, Drankrijk en Italië zijn veel mooier. En dan heb ik het nog niet over de Transfăgărășan-pas in Roemenië, de allermooiste in mijn beleving. Maar we moesten er toch doorheen dus toch een beetje kunnen genieten.

Hai Van Pass

Unesco. Hoi An Old town

We lagen in een hotel dat nét even buiten de oude stad lag. Iets te ver om er iedere dag naar toe te lopen maar de afstand die we moesten afleggen naar de plek waar het elektrisch aangedreven 8-persoons golfkarretje stopte (voor het hotel 😜) was prima te doen. Voor 0,60€ per persoon konden we de wandelschoenen op de kamer laten. De eerste dag had ik natuurlijk alle lampjes op groen en wilde ik zoveel mogelijk zien. Het kan wat gejaagd overkomen maar in mijn hoofd werkt de planning prima. Peter en Paola wilden eens ervaren hoe het zou zijn om op de manier te reizen zoals wij dat doen.

Het verschil te ervaren tussen ‘reizen’ en ‘op vakantie gaan’. Het grootste verschil is eigenlijk dat je van ‘op vakantie gaan’ uitgerust thuis komt en van ‘reizen’ kapot als een hond 😂. Een ander verschil is dat het bijna onmogelijk is om alle indrukken tijdens je reis te verwerken. Soms zijn we zelfs weken of maanden na thuiskomst nog steeds bezig stukken van een reis te verwerken.

Nu wilde ik ze niet helemaal in het diepe gooien want dat zou niet leuk zijn. Zo slapen we voor ons doen in veel te sjieke hotels en eten we nogal luxe en drie keer per dag i.p.v. twee keer.  Het reistempo heb ik ook wat omlaag geschroefd en doen we meestal één activiteit per dag zodat we ‘s middags weer in het hotel zijn. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik dat zelf op mijn 54e ook wel prettig begin te vinden. Van 09:00-14:00u activiteiten doen en daarna even een uurtje knorren en dan lekker eten en bieren. Dussss….. Peter en Paola een tandje erbij en wij een tandje eraf werkt tot nu toe prima.

Maar vandaag even niet want ik moest en zou de zes Unesco-punten van de oude stad koste wat kost zien. En ik stond op groen (!). Peter en Paola hadden de knopen af waarop ik terugschakelde van de vijf naar de drie. 

Hoi An is een prachtig oud stadje, een van die plekken waar de ontwikkeling tot stilstand is gekomen. Ik heb gelezen dat dit is gekomen omdat de rivier dichtslibde en daardoor verdere handel onmogelijk maakte. Maar daarom zijn de oude gebouwen ook zo goed bewaard gebleven.

Het was trouwens veel toeristischer dan ik had verwacht want elk gebouw is een souvenirwinkel, restaurant of een massagesalon maar het heeft desondanks nog steeds veel charme. We hebben genoten van het rondwandelen en het verkennen van de straten. Het oude centrum is niet groot, dus we konden er makkelijk rondstruinen.

Ik kocht een ticket waarmee we toegang hadden tot 5 bezienswaardigheden. Wij bezochten o.a. de Japanse overdekte brug, Fujian Assembly Hall, Tran familiekapel, Ba Mu Temple Gate, Old House of Tan Ky, Riverside Thu Bon en de Nightmarket.

We kwamen twee backpackende snotneuzen van 20 jaar uit Wormerveer tegen op het terras. Ze hadden totaal niks met toeristische plekken en ze vonden Hoi An maar niks. Ik kreeg ze niet aan het verstand gebracht dat een plek allereerst mooi is en dat daar vervolgens mensen op af komen. Ze hebben de watervallen van Iguaçu niet aangelegd om mensen te lokken. Die lagen er al nog voordat de eerste mens geboren werd. Dus alles wat mooi is trekt mensen aan. Ze zijn na ons gesprek met hun backpack vertrokken naar een of ander buitenwijkje wat nog geen kennis heeft gemaakt met het toerisme. Laat ze maar. Eigenwijs moet ook wat hebben. 

Fujian Assembly Hall

De Fujian Assembly Hall is een van de Chinese vergaderzalen en tempels in de oude stad Hoi An. Het gebouw werd honderden jaren geleden gebouwd en gebruikt door mensen uit Fujian die naar de stad migreerden.

Tran familiekapel (Nhà thờ tộc Trần)

De Tran-familiekapel is een van de best bewaarde familiekapellen in de oude binnenstad van Hoi An

Ba Mu Temple Gate

Het werd een tempel genoemd vanwege zijn oorsprong een paar honderd jaar geleden. Nu zijn alleen nog de poorten van de tempel, bekend als de Tam Quan-poort, ofwel de poort met drie ingangen, zichtbaar. 

Old House of Tan Ky (Nhà cổ Tấn Ký)

Hoewel het niet het oudste huis is, is het Tan Ky Old House een van de best bewaarde en meest karakteristieke huizen in de oude stad Hoi An.

Japanese Covered-Bridge (Chùa Cầu)

De Japanse Brug is een voetgangersbrug met een tempel erbovenop. De brug dateert uit de late 16e eeuw en werd gebouwd door Japanse kooplieden. 

Riverside Thu Bon

Geweldige ambiance met allemaal die brandende lampionnetjes.

Nightmarket

Unesco.My Son

De tempels, gebouwd tussen de 4e en 14e eeuw, waren traditionele hindoetempels. Tijdens de onrust in Vietnam in de 15e eeuw raakte Mỹ Sơn echter ‘verloren’ en in de vergetelheid. Het werd in 1898 herontdekt door de Franse bezetter, die de tempels en de inscripties op de muren begonnen te bestuderen. Helaas werd een groot deel van het complex verwoest tijdens de Vietnamoorlog (of ‘Amerikaanse oorlog’, zoals de Vietnamezen het noemen), en is er nog maar weinig van overgebleven. We zagen toch nog genoeg tempels.

Cam Thanh water coconut village

Toen de Fransen in 1850 Vietnam binnenvielen en er een Franse kolonie van maakten was een van de eerste actie’s die ze namen de Vietnamese vissersbootjes belasting opleggen. Om die belasting te ontwijken maakten de vissers ronde bootjes van palmbladeren. Ze werden waterdicht gemaakt met een mengsel van lijm en buffelstront. Ze konden naar het water gedragen worden door één persoon en dat gebeurde het ‘s nachts als het Franse gezag lag te knorren. Overdag werden de bootjes op hun kop gelegd en hadden ze een andere functie. Zodoende viel het niet op dat dit bootjes waren.
Jaren geleden ging een video op Tiktok viraal toen een visser hele snelle rondjes in zijn bootje draaide. De wereld van de mensen in deze visserswijk veranderde snel. Bijna niemand vist er momenteel meer. Ze verdienen nu hun geld met toeristen rondjes te laten draaien in hun bootje. Ach, je moet wat doen voor de kost.

Fishing on Cua Dai River

We stapten van de ‘grote’ boot over in een kano en vanaf deze plek voeren we naar een soort boomhut maar dan in het water. Er zat een wiel bevestigd aan de constructie en door met onze voeten te trappen werd een hijswerk in werking gesteld. Vier palen die onder water lagen kwamen tevoorschijn en strekten zich uit richting de lucht. Tegelijkertijd werden hierdoor vier touwen gespannen en het grote visnet wat aan die touwen bevestigd was kwam boven water en nam meteen een hoeveelheid vis mee omhoog. Dit net noemt men een ‘liftnet’ of een ‘sloop’.

Angelica en ik blokkeerden het wiel en klommen uit onze ‘boomhut’ en met de kano reden we richting het net. Met een stok werden alle gevangen vissen richting een gat in het net geslagen. Vervolgens vielen de vissen door het gat in een plastic korf en de buit was binnen. Uiteraard zetten we de visjes weer terug in het water.

Video

Cooking class

Bij aankomst in het dorp bezochten we een lokale familie die kookcursussen in hun restaurant verzorgde.  Een hele jonge kok had een menuutje samengesteld met traditionele Vietnamese gerechten die we leerden te bereiden. Hij demonstreerde hoe hij deze gerechten maakte waarna wij zelf het stokje overnamen en wij zelf onze heerlijke Vietnamese lunch bereidden (!). 

We leerden hoe we die Vietnamese loempia’s zo lekker knapperig kregen, we maakten Hoi An-pannenkoeken (Banh Xeo) en Hoi An-salade van papaja, wortel en garnalen. Smullen maar (!)

Hoi An Memoryland 

In 2019 verklaarde het Britse persbureau Reuters de Hoi An Memoryland show de mooiste ter wereld. Ik had er nog nooit van gehoord want normaal gesproken ben ik niet zo van musicals of voorstellingen waarin mannen in veel te strakke pakjes van die tuttige dansjes doen. Onze gids overtuigde me er echter van toch kaartjes te kopen voor de voorstelling van vanavond, in de oude stad aan de oevers van de rivier Thu Bón. Ik bestelde vier VIP-kaarten, niet vanwege het gratis flesje water en de vier schijven meloen maar in geval van regen zaten we tenminste overdekt. 

We vertrokken op tijd want deze eeuwenoude UNESCO-stad trekt jaarlijks bijna vier miljoen internationale bezoekers waarvan 50% uit zuid-Korea komt, 20% uit Europa en 20% uit China. 

Ik moet eerlijk bekennen: daar waar ik in Hanoi tijdens een voorstelling in slaap viel hield ik hier verrassend genoeg mijn ogen open. De 500 artiesten gaven de 1000 toeschouwers een inkijkje in de ontwikkeling van Hoi An van een klein boerendorp tot een bruisende toeristische stad, met behulp van adembenemende effecten, gedetailleerde rekwisieten zoals complete gebouwen die tijdens de show werden opgebouwd en afgebroken zonder dat ik het in de gaten had. Dit gebeurde allemaal op een 25.000 m² groot openluchtpodium gebouwd op een natuurlijk eiland in de Thu Bon-rivier. Na een uurtje was het voorbij en de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik het net zoals Paola, Peter en Angelica prachtig vond 😍

White Lotus Hoian

Net centraal gelegen hotel net buiten de oude stad. Met een golfkarretje werden we iedere dag voor 50.000 Dong (1,60€) naar de oude stad gereden.

Dit is al het derde hotel waar ze een raam hebben geplaatst in de slaapkamer dat als Angelica er doorheen kijkt me niet alleen kan begluren onder het douchen maar ook onder het bouten. Kan me iemand uitleggen waarom men een partner dit allemaal aan zou willen doen ? ⬇️⬇️⬇️

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France