Murchison Falls National Park, Uganda 🇺🇬

Ik was al om 04:00u wakker en keek naar buiten, recht in de duisternis. Iets had me wakker gemaakt maar ik wist niet wat. Met een zaklamp scheen ik naar onderen en niet ver van de voet van de trapladder naar ons tentje op het dak van de 4×4, zaten drie wrattenzwijnen gras te eten. Ohh shit, ik moest plassen maar dat werd even wachten want als ik ze zou storen tijdens hun maaltijd zou ik ook wel eens op hun bordje kunnen belanden.

Murchison Falls National Park

Stipt om 08:00u trapte onze gids/chauffeur Leo op het gas en reden we richting  Murchison Falls National Park. Bij het stadje Masindi bogen we af naar het noorden en binnen een uur stonden we aan de Murchison Falls Ticket Gate waar we de entree van 45$ p.p. betaalden.

Uhuru Falls & Kabarega Falls

Even verderop betaalden we nog eens 15$ p.p. om een stukje met een ranger mee te mogen lopen rond de Murchison Falls. De beste man vertelde ons een en ander over de twee watervallen. De grote heette ‘Uhuru Falls’ en de kleine ‘Kabarega Falls’. Hij liet ons via een aantal trappen en paden alle uitzichtpunten op de watervallen zien. Het laatste viewpoint heet ‘the shower’ vertelde hij op ‘Alfred Hitchcock-toon’. Nou, ik me onderweg er naar toe toch een potje aan het hoofdbreken wat hij daar toch mee zou bedoelen. Ik vroeg hem zeker drie keer wat hij daar mee wilde zeggen om vooral ZIJN spanning wat op te bouwen. Toen we er eindelijk waren en de nevel van het omlaag stortende water zich verdeelde over onze- van de inspanning- dampende lichamen, lukte het me zowaar een quasi spontaan ‘ohhhhh-wat-doe-je-ons-allemaal-aan’ geluidje uit te braken. Hier had de beste man het voor gedaan zo merkte ik aan zijn verrassende gekir. Héérlijk dit. 

Red Chilli camp ⛺️

Hierna begonnen we aan onze eerste game-drive van dit park en Leo besloot een ronde te maken rond Lake Albert. We zagen een olifant helemaal in haar eentje wat we wel raar vonden aangezien het een kuddedier is. Misschien was ze ziek en stervende. Olifanten zonderen zich dan af nadat ze afscheid hebben genomen van hun matties. Ze willen de groep niet tot last zijn en zoeken dan een plekje om rustig te kunnen sterven. Meteen bekeek ik deze lubbes met andere ogen en dacht aan de tiny-handed orange shitgibbon aan de overkant van de oceaan: had hij maar hetzelfde inlevingsvermogen als deze olifant en zocht hij ergens een rustig plekje.

Verder zagen we veel bavianen aan de rand van de weg, grote groepen Rothschild giraffes 🦒, waterbuffels 🐃 , verschillende soorten antilopes, nijlpaarden 🦛 maar ook mooie en aparte vogelsoorten zoals Uganda’s nationale vogel: de Grijze Kroonkraanvogel. Even later zagen we ook de zeldzame Noordelijke hoornraaf met zijn mooie kuif. Een vogel die op de ‘kwetsbare lijst’ staat. Hij liep zomaar voor ons langs de weg over. Wij even blij zeg. 

Murchison Giraffe Camp

De eerste nacht in dit park verbrachten we in de Murchison Giraffe camp. De campsite lag echter zo ver van de lodge af dat we toch maar besloten een kamer bij de lodge te nemen want in dit gebied liepen ‘s nachts gevaarlijke nijlpaarden rond. Ze zouden meteen tot de aanval over gaan vanwege het feit dat ze heel territoriaal zijn en ieder stukje grond waar ze op lopen verdedigen. Vanaf onze kamer naar het restaurant aan de rivier en terug werden we dan ook begeleid door de staf. Voor de kamer betaalden we 60$ en het was iedere dollar niet waard. Bij binnenkomst maar meteen drie muggen op de muur doodgemept. Ze waren met een triootje bezig. Ik geen trio, dan zij ook niet ! Op de douche liep een joekel van een kakkerlak dus die kreeg al meteen het afvalemmertje over zijn kop. Verder was het bloody hot 🥵 op dat kamertje bohhh. Toch maar een koude douche genomen (warm water kennen ze hier niet) om wat af te koelen. Vandaag hadden we de 37c aangetikt. Voor 17€ p.p. hadden we een driegangenmenu African style: een héérlijke zoete aardappelsoep, rijst met Nijlbaars in een lekker sausje en als toetje een stuk cake welke niet goed was gelukt.

Buiten in de tuin nabij de Nijl konden we roken maar we mochten niet verder dan de plantenbak want daarachter waren we veroordeeld tot krokodillenvoer, zo waarschuwden ze ons 😳😱. Ze kwamen vliegensvlug uit het water, pakten je vast tussen hun kaken en trokken je het water in. Personeel stond continu op wacht om te checken of alles nog okay was. We kwamen nog een Spaans homo-stel tegen die ook veel reisden en we hadden verrassend veel dezelfde bestemmingen bezocht. Om 22:00u gingen we onder begeleiding naar onze kamer en vielen al snel in slaap.

Game-drive II

Om 06:30u vertrokken we voor onze eerste game-drive vandaag. Het was nog lekker koel dus hadden we een optimale kans om wild te spotten. Roofdieren jagen liever ‘s morgens omdat het dan nog enigszins te doen is qua temperatuur. Later op de dag liggen ze liever onder een boom en dan zoek je je als toerist de pleuris naar die beesten.  Al snel hadden we drie leeuwinnen gevonden die hun zinnen hadden gezet op een Kob antilope. Het arme beestje zou snel uit elkaar getrokken worden door de vlijmscherpe klauwen van de leeuwinnen maar op een of andere manier wist het toch te ontkomen. Daar stonden we dan. Een vol uur voor nop gewacht op een ‘live kill’. Balen (!). 

Olifanten op het strand

Rijdend langs het strand van Lake Albert zagen we een groep olifanten baden in een plas modder. Met grote kracht spoot de ‘bull’ de waterige modder over zijn gigantische lijf nadat hij het eerst had opgezogen met zijn slurf. Het was een kleine groep die op onze 4×4 af kwam. Leo bleef rustig ook toen ze wel héél dicht bij kwamen. ‘Ze willen alleen passeren’: zei hij. Hij kon me nog meer vertellen. Tien meter vond ik toch wel genoeg en ik vroeg hem of hij misschien alvast de 4×4 zou kunnen starten. Ik zag me al als een stukje vlees aan die twee gigantische saté-prikkers verdwijnen en het zweet brak me langzaam uit. Hij vertelde me dat hij de 4×4 niet kon starten omdat nét dat geluid de groep zou irriteren. De verwachte aanval bleef gelukkig uit. Leo had gelijk. Ze wilden alleen passeren. Hmpff….

Video

Witte Nijl-cruise

‘s Middags klommen we aan boord van een boot voor een drie uur durende Nijl-cruise. We vaarden richting de watervallen en vandaar uit weer terug. Op de oevers zagen we ontelbaar veel extreem gevaarlijke Nijlpaarden en krokodillen. We kregen ook het verzoek niet voor de lol in de rivier te springen want de kans op overleven was minimaal. We merkten aan zijn stem dat het menens was. Blijkbaar waren er voorheen wat van die randdebielen geweest die een gokje hadden gewaagd. De Nijlpaarden die we zagen lagen bijna de hele dag onder water omdat ze anders oververhit raakten door de felle zon. Huid wat te warm werd zou dan roze kleuren. De krokodillen die we op de oever zagen hielden hun bek wagenwijd open gesperd zodat ze enigszins koeling kregen. We zagen ook fel gekleurde vogeltjes die verdwenen in gemaakte gaten in een kleiwand. Dit waren hun nesten waar ze tweemaal per jaar hun eitjes in kwijt konden. 

Red Chilli Rest Camp 

Voor 8$ p.p. sliepen we in dit mooie kamp. Het stond vol met kampeerauto’s zoals de onze en verrassend veel Nederlanders. Leo vertelde me dat 70% van zijn klanten uit Nederland kwam. Opmerkelijk (!). Zo was er een gezin uit Nijmegen die een trouwpartij hadden bijgewoond van een neef van de moeder. Ze waren met het hele gezin en aanhang naar de bruiloft gegaan met nog 65 andere mensen uit Nederland en ze wilden daarna nog een weekje safari’s doen. Leuk zeg ! Als avondeten had Angelica een lekkere lasagna en ik ging voor de in boter gebakken kippenpoot. Hmmm. Rond 20:00u klommen we ons tentje in en rond 04:00u werd ik weer wakker. Ik klom naar buiten om een Engels stel mee te helpen hun lekgereden achterband te vervangen. Ze waren vanuit Engeland door oost-Europa naar Griekenland gereden en vanuit Athene naar Uganda gevlogen. Nog een weekje en ze konden weer terug naar Athene om met hun 4×4 Prado naar Engeland te rijden en hun drie kinderen weer in hun armen te sluiten. Geweldig verhaal 😍

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France