ADVENTURE MAY HURT YOU, BUT MONOTONY WILL KILL YOU. SO OFF ALL PATHS IN LIFE MAKE SURE SOME OF THEM ARE DIRTY: GO HARD OR GO HOME.
Auteur: Ran Groetjes
Hallo, ik ben Ran, een urban explorer, globetrotter, fotograaf, blogger en bezoeker van héle rare plekjes. Ik ben geboren in Limburg, Nederland en woon sinds 1999 in een 215 jaar oude boerderij in Hillensberg-Selfkant Duitsland, samen met mijn liefde en medereiziger Angelica. We reizen altijd low budget en ik heb inmiddels 86 landen van de wereld bezocht. Angelica zit ook al op 50 landjes 😊. Met mijn 200 dollar tweedehands Canon camera probeer ik mijn best te doen om overal ter wereld de mooiste foto's te maken. Ik blog graag over onze reiservaringen op een humoristische en ironische manier. Van slapen bij een nomadenfamilie in de woestijn van Mongolië tot de hele nacht feesten in exclusieve techno-clubs in Berlijn. Ik bied mijn lezers graag een echt gevoel van avontuur, escapisme en het echte leven: herinneringen maken zodat straks wanneer we oud zijn in een bejaardentehuis aan het gezelligste tafeltje zitten. Daarom: go hard or go home ❤️
Vandaag ging ik mijn zevende van de totaal acht wereldwonderen bezoeken: Christo Redentor.
Christo Redentor is een wereldberoemd art-decostandbeeld van Jezus Christus in Rio de Janeiro, Brazilië. Even wat technische feiten: het beeld is 30 meter hoog, bestaat uit gewapend beton en de buitenkant is helemal bekleed met een mozaïek van miljoenen driehoekige tegeltjes. Het is gebouwd tussen 1922 en 1931 en is sinds 2007 officieel een wereldwonder.
Om er te komen pakte ik een Uber vanuit mijn hotel naar het treinstation van Corcovado. Hier nam ik de trein omhoog. Omdat de berg Corcovado erg steil is, wordt gebruik gemaakt van een speciale tandradtrein om de helling veilig te beklimmen. De rit duurde ongeveer ene half uurtje en reed dwars door het Tijuca-nationaal park (het grootste stadsbos ter wereld)
Vorig jaar schreef ik al dat de verkiezing van dit beeld vraagtekens bij me opriep. Ja okay, het is het grootste Art Deco-sculptuur ter wereld en het bouwen van zo’n zwaar monument van gewapend beton op een steile bergtop in een tijd dat er geen moderne kranen bestonden, was in die tijd natuurlijk ‘je van het’. Maar voor hetzelfde geld was Mount Rushmore een wereldwonder geweest. Maar de Taj Mahal en Cristo Redentor kregen gewoon meer publieksstemmen van het volk. Landen met een gigantische bevolking of sterke nationale campagnes (zoals Brazilië voor Cristo Redentor of India voor de Taj Mahal) hebben dan natuurlijk een groot voordeel. Vergeet niet dat dit kunstwerk 250 miljoen euro per jaar opbrengt omdat toeristen als ik dit bezoeken.
Video
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Vandaag ging ik met een jeep naar het idyllische vissersdorpje Trindade in het beschermd gebied Cairuçu dat bekend staat om zijn ongerepte, wilde stranden. Zodoende kon ik weer een Unesco-pareltje afvinken. Er hing een beetje zo’n hippie-sfeer zoals Angelica en ik die gezien hadden in Montezuma op het schiereiland Nicoya in Costa Rica, een dorpje wat we in de corona-tijd bezochten. Ik zag veel jong volk genietend van het strand aan de Costa Verde, het warme zeewater en de hippe strandtentjes. Ook al liet de zon zich niet van zijn beste kant zien, lekker warm (25c) was het wel. ‘s Morgens is het hier het beste weer en zo rond 17:00u moet je maken dat je ergens binnen zit want dan gaat het los.
Restaurantjes
Beetje raar is hier de verkooptechniek in de restaurantjes. Alle prijzen zijn gebaseerd op twee personen en zo staan ze ook vermeld op de menukaart. Toen ik zei dat ik alleen was antwoordde de meid dat ik dan maar 75% van het getoonde bedrag hoefde te betalen. Ander land, ander concept 🤦🏻.
Je hebt hier dus alleen menu’s met gerechten voor twee personen. Wat de een eet moet de ander dan ook bikken. Ze hadden ineens ook een drietal gerechten voor mensen die solo aan tafel schoven. De keuze was dus niet reuze. Ik bestelde een stukje vis met garnalen. De foto op de menukaart zag ‘geweldig’ uit. Kwalitatief gezien zoals de foto’s op de menukaart vroeger bij de Sittardse shoarmaboer Shebam.
Foam-bakje
Wat kreeg ik ? Een stuk vis zónder garnalen maar mét rijst, friet en zwarte bonen. En dat alles werd op mijn bordje geserveerd in een plastic foambakje. Het maagzuur perste zich uit mijn oogkas maar ik besloot geen zeik te bouwen. De onderbuik diende eerst gevoed te worden, dan pas het gezond verstand. Toen ik klaar was besloot ik de bediende toch maar eens te vragen of de garnalen vandaag vrij hadden.
Poppetje
Het poppetje had van die superlange nagels in alle kleuren van de regenboog met van die glinstersteentjes erin én een fietsenpomp in haar gezicht. Zij wilde waarschijnlijk high-class overkomen, maar ze zag er echt Temu uit. Die wimpers pff, net tochtborstels van de brievenbus. Over haar opgespoten lippen golfde in haar beste engels: ‘de garnalen waren op maar daarvoor heb je bruine bonen 🫘 gekregen.’ Okay dan. Rustig blijven. Ik had mijn buikje weliswaar vol maar toch voelde ik het van onderen opborrelen. Dit wijffie is dus de reden dat ze instructies op shampoo flessen zetten, dat ze ‘heet’ op coffee-to-go bekers drukken en dat ze daarom ice-coffee hebben uitgevonden en dat ze ‘niet drinken’ op accu’s printen. Waarschijnlijk weet ze wel alle verjaardagen van de Kardashians uit haar hoofd. Snel betalen en wegwezen.
Video
Praia do Cepilho
Praia do Rancho
Vila Trindade
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
In Paraty boekte ik via de Busbud-app die we vorig jaar in zuid-Amerika gebruikt hadden, het Braziliaanse OV naar Rio de Janeiro. Dat ging superhandig en voor 22,50€ kon ik mijn eigen stoel in de coach uitzoeken, een reiskoffer inchecken en vijf kilo handbagage meenemen. En dat voor een bustripje van vijf uurtjes. Rond 14:00u was ik in mijn hostel en kon ik meteen aan de strandentour beginnen want als je in Rio bent geweest moet je natuurlijk ook de strandjes gezien hebben. Ik heb in totaal zes stranden bezocht maar de wereldberoemde Copacabana komt helaas niet in de top drie voor.
Praia do Leblon
Ik nam een Ubertje naar Praia do Leblon, een van de meest exclusieve en rustige stranden van Rio de Janeiro. Het strand ligt in de welvarende wijk Leblon in de Zona Sul en is in feite het verlengde van het beroemde strand van Ipanema. Ik nam eerst een lunch in één van de vele restaurantjes. Gewoon een simpele Picadinho voor een tientje. Rijst, stukjes vlees, eitje erover heen en een bakbanaan voor de smaak. Daarna liep ik de straat af naar het strand. Het strandje is niet zo lang (de stappenteller gaf 1100 meter aan). Het mooie van dit strand was het uitzicht op de berg Morro Dois Irmãos. Hier werd veel volleybal gespeeld en ik besloot op een terrasje te gaan zitten om het te bekijken maar ik mocht na drie seconden alweer opstaan. Ik had nog geen ‘minimum spend’ betaald van omgerekend 35€. Hier wilden ze al geld verdienen voordat er gewerkt werd. Bij een bierprijs van 5€ voor een halve liter zou ik dus zeven halve liters moeten verteren om uit de kosten te zijn. Bij een concertje in Nederland is dat geen probleem. Als ik mijn mondje eenmaal nat heb dan kan het snel gaan met die zeven halve liters. Maar niet hier op een strand, vol in de zon bij 30c 😂. En dan ergens in zo’n favela wakker worden met een ritssluiting op nierhoogte. Nee, nee. Doe mij maar een kokosnoot 🥥. Bieren doen we vanavond.
Leblon
In de meest exclusieve en chique wijk van Rio de Janeiro besloot ik te gaan lunchen. Hier zaten de mensen die een wat dikkere beurs hadden want overal zag ik high-end boetiekjes, de wat duurdere restaurantjes en ik viel een beetje op omdat ik de enige in de straat was die niet gestyled erbij liep.
Picadinho 🇧🇷
Havaianas Conceptstore
Op weg naar het strand van Ipanema kwam ik langs de vier verdiepingen tellende Havaianas Conceptstore en ik besloot een aantal slippers te kopen voor Angelica en mij. Ik had al teveel kilo’s in mijn koffer dus bij de terugreis zou ik even moeten kijken hoe ik dit geregeld ging krijgen. Voor 7€ per paar had ik de originele slippertjes. Wel even een verschil want volgens mij tik je bij ons easy 20€ af. Er was ook een Gem Station om mijn slippers te laten personaliseren met pins, glittersteentjes en unieke bedeltjes die de medewerkers direct op de bandjes van mijn slippers zouden bevestigen maar ik kon het ook laten en dat leek me geen slechte keuze voor een bijna 55-jarige man van 115 kilo.
Video
Praia Copacabana
Het Copacabana strand in Rio de Janeiro is misschien wel het bekendste strand ter wereld maar het is meer een stadsstrand voor de locals die na het werk nog even willen genieten van de zon voordat ze hun tweekamerappartementje induiken. Nee, het is niet een mooi strand. De palmbomen op dit vier kilometer lange, halvemaanvormige strand kun je bij wijze van spreken op één hand tellen. Het is meer een openlucht fitnesscentrum voor goedgetrainde boys en dames die hun lichaam willen showen. Ook zag ik er veel hardlopers, surfers en voetvolleyballers. Langs de rand heb je talloze quioks (strandtentjes) waar je meestal een minimumuitgave van te voren moet afrekenen maar ik had een tentje gevonden waar ik gewoon kon genieten van een drankje zonder de hoofdprijs te hoeven betalen.
Standbeeld van Ayrton Senna wordt nog altijd goed bezocht.
Praia do Ipanema
Dit strandje bevalt me al beter. Hier zit ook méér jeugd als op de Copacabana. Ook hier kilometers langgerekt strand ingeklemd tussen Arpoador en Leblon. Het uitzicht vond ik fantastisch want op de achtergrond lag de berg Morro Dois Irmãos. Het schijnt dat ze hier klappen als de zon onder gaat. Je leest het goed (!).
Praia do Arpoador
Dit strand ligt in het verlengde van Ipanema beach en hier zag ik ook veel brommerjongens. ik moest me werkelijk door zo’n hele groep murwen om op de rots te kunnen klimmen. Maar ze lieten me wel door en groetten me vriendelijk.
Praia do Diabo
Dit strandje ligt direct naast de Arpoador-rots. De naam ‘Duivelsstrand’ heb ik even moeten opzoeken en ik kwam erachter dat jet verwijst naar de wilde oceaan met krachtige golven en sterke stromingen. Dat verklaart de aanwezigheid van veel surfers.
Mirante do Arpoador
Na even klimmen stond ik boven op de rots en had ik een mooi uitzicht over de kustlijnen van Ipanema en Leblon met de berg Morro Dois Irmãos op de achtergrond. Hier doken de kinderen vanaf de rots het water in.
Video
Praia Vermelha
Vanuit de kabelbaan keek ik over het Vermelha strand en zag dat er veel te doen was. Snel er even naar toe dacht ik want dit strand stond niet op mijn lijstje. Ik werd aangenaam verrast want dit strandje lag helemaal ingeklemd tussen de Suikerbroodberg (Pão de Açúcar) en de Morro da Babilônia en vóór het strand was een soort foodstreet waar BBQ’s overuren maakten. Dit strand is tot nu toe het leukste waar ik ben geweest.
Praia de Botafogo
Praia do Flamengo
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Vandaag bezocht ik met een groepje mensen het nationaal park Serra da Bocaina welke op de Unesco-lijst staat. Onze eerste stop was een korte wandeling door de jungle. Hier zagen we enkele hele kleine aapjes die in hele felle reflexen bewogen. Zo snel dat ik het nauwelijks met mijn ogen kon volgen. Ik had deze zwarte Penseelaapjes al eerder gezien in een park in Rio de Janeiro.
Video
Zwarte Penseelaapjes.houtbij.Vingerkever.
Cachoeira da Pedra Branca
Onze tweede stop was bij een waterval met kristalhelder water dat over grote rotsen stroomde. Er waren een paar mensen die een duik namen in de natuurlijke zwembaden. Een vrouwtje ging op haar gezicht omdat ze uitgleed over de spekgladde rotsen. Ouch !
Alambique Pedra Branca (distilleerderij)
Onze derde stop was bij Cachaça-distilleerderij Alambique Pedra Branca. Hier legde een meid het productieproces van Cachaça uit. Van het malen en persen van suikerriet tot de fermentatie en de destillatie in koperen ketels. De Cachaça werd na destillatie drie maanden in een Frans eikenhouten vat bewaard om er een bepaalde smaak aan te geven. Tot slot mochten we verschillende Cachaça-soorten proeven maar om heel eerlijk te zijn: ik proef hem liever in een glas Caipirinha.
In restaurant Poco do Tarzan hadden we lunch. Daarna liepen we een stukje van de Caminho do Ouro (Goudroute). Op dit pad werd eeuwen geleden het in de mijnen gewonnen goud naar de haven van Paraty gebracht en vandaar uit vervoerd naar Lissabon, Portugal 🇵🇹. Even verderop was een natuurlijk glijbaan ontstaan waar mensen vanaf gleden.
Forte do Defensor Perpétuo
Als laatste stop bezochten we een historisch koloniaal fort uit 1793, gelegen op de heuvel Morro do Forte nabij Paraty. Het fort was vroeger gebouwd om de haven en de Goudroute te beschermen tegen piraten,
De kerk van Paraty.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Gisterenochtend vertrok ik van Ilha Grande met een bootje naar het vasteland en met het OV reed ik in zuidelijke richting, in twee uurtjes tijd naar het UNESCO-dorpje Paraty. Dit dorpje staat bekend om zijn mooie historische centrum. In de 17e eeuw werden de indianen verjaagd en de Portugezen maakten in dit dorpje een haven vanwaar al het gestolen goud richting Portugal werd verscheept.
Dorp onder water
Vroeger had de stad geen riolering dus alle ontlasting bleef op straat liggen. Men ontwierp de straten zo dat het zeewater bij vloed naar binnen stroomde om alle poep en pies mee naar zee te nemen zodra het weer eb werd. De huizen werden ietsje hoger gebouwd zodat ze geen natte voeten kregen maar tot op de dag van vandaag zie je straten vol water staan. Door middel van loopplankjes moest ik af en toe de straat oversteken. Best grappig.
Mijn kamer voor 33,50€ per nacht incl. ontbijt.
Huisfronten
Historical center
De grootste uitdaging hier is niet op je bek te gaan. Zelfs de authentieke Romeinse weg Via Appia waar we in juli waren, was beter aangelegd dan de wegen hier in de binnenstad. Dat heeft een reden.
De grote, ongelijkmatige stenen werden door Portugese schepen meegenomen als ballast om stabiel te blijven op de oceaan. Eenmaal in de haven van Paraty werden de stenen uitgeladen en vervangen door zwaar goud. De achtergebleven stenen werden door slaven gebruikt om de straten te plaveien. Een goeie tip is om hier niet met hoge hakken te lopen want dat gaat je niet lukken.
De haven
Paraty by night
People
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Na zes dagen in de wijk Botafogo van Rio verbleven te hebben vond ik de stadsdrukte even welletjes en nam de bus naar het zuiden waar ik na vijf uurtjes rijden in het havendorpje Conceição de Jacareí aankwam. Hier pakte ik de watertaxi die me in 20 minuutjes op de pier van Vila do Abraão dropte.
In dit autoloos dorpje waar alle spulletjes met een handkar worden vervoerd, wonen 3000 mensen en het is het hoofddorp van het Unesco-eiland Ilha Grande. 90% van dit eiland is beschermd natuurgebied vanwege de bedreiging van het Atlantisch regenwoud en staat ook bekend om zijn mooie stranden. Morgen ga ik enkele trips boeken maar eerst even wat bikken bij een van de vele restaurantjes in dit dorp.
Vanavond ga ik in de plaatselijke kroeg Boca Juniors 🇦🇷 tegen Vasco da Gama 🇧🇷 kijken samen met de leden van de plaatselijke fanclub. Een man die de hele middag in zijn Vasco-shirtje op straat met een blik bier in zijn hand op een fluitje stond te blazen had me uitgenodigd, dus ik laat me verrassen ☺️.
Hij vroeg waar ik vandaan kwam en ik antwoordde dat ik in een dorpje dichtbij de Nederlandse grens woonde. Hij wilde weten bij welke stad dat lag dus ik haalde google maps op mijn foon tevoorschijn en liet het hem zien. Toen zag hij Sittard staan en riep meteen:’ Fortuna Sittard ?’. Hij sprak het wel anders uit maar de lunch viel uit mijn gezicht van verbazing. Toen hij zei dat ze speelden in een groene broek en geel shirt brak me het water.
Video aankomst
Video eilandjes en stranden
Conceição de Jacareí.Haven Conceição de Jacareí.Hier zit ik nu.Vertrek van Conceição de Jacareí naar Vila do Abraão. Ilha Grande. Watertaxi helemaal vol.Binnentuin.Uitzicht haventje.
Ateliê Cafeteria
Hier ging ik iedere dag rond de middag mijn Caipirinha scoren. Leuk klein strandbarretje aan de Rua da Praia waar de mensen met de voeten in het zand zitten. Hier was altijd een ontspannen sfeertje en ik had een prachtige uitzicht over de oceaan
Eerst lunchen. 13:00u Caipirinha time 🍹.Traditionele huisjes.
Praia do Abraão
Dit is de plek waar ik met de boot aankwam vanaf het vasteland. Het strand is bijna drie kilometer lang en als ik over het strand heen keek zag ik de Atlantische oceaan en als ik me omdraaide had ik een prachtig gezicht met de groene bergen op de achtergrond.
Winkelstraatje.
Nightlife
Het nachtleven op Ilha Grande kun je niet te vergelijken met het massatoerisme in Rio de Janeiro. Hier speelt de avond zich af op de blote voetjes op het zand van het strand met livemuziek en lekkere Caipirinhas.
Boca Juniors 🇦🇷- Vasco da Gama 🇧🇷 kijken.Gezellige sfeer op de promenade van zand.
Mirante do Matianellu
Bij dit viewpoint had ik een prachtig uitzicht over de gehele baai, het dorp en de bootjes die voor de kust lagen.
Praia Lopes Mendes
Vanuit Abraão pakte ik de taxiboot naar de pier van Praia do Pouso waarna ik via een steil junglepad binnen een half uurtje op een van de mooiste strandjes van Brazilië stond. Alhoewel ‘strandje’. Het strand is ongeveer 3 kilometer lang en het zand is spierwit. Daarnaast was het ook even lopen van mijn handdoek naar zee want ik schat dat het strand zeker 50 meter breed is. Ik moest alles meenemen want hier waren geen strandtenten of toiletten. Hier moest alles achter de boom gebeuren haha.
Praia Preta
Dit strandje lag eigenlijk het kortste bij het dorpje. Het strand dankt zijn naam aan het donkere, goud-zwarte zand.
Ruínas do Lazareto
Vandaag besloot ik te gaan wandelen in een stukje van het regenwoud. Het is natuurlijk veel te groot om het helemaal te doen wat dan zou ik maandenlang bezig zijn. Het park beslaat maar liefst 62,5% van het eiland en herbergt een van de meest ongerepte stukken van het Atlantisch Regenwoud in Brazilië.
Omdat hier geen auto’s zijn toegestaan is het eiland sowieso heel rustig en kun je bepaalde plekken alleen bereiken per boot of te voet. Via het kustpad bereikte ik hele leuke strandjes omringd door palmbomen en een azuurblauwe zee maar ik zag ook de ruïnes van een gevangenis. In 1886 werd dit gebouwd door de keizer van Brazilië en diende eerst als quarantaine-hospitaal voor zieke immigranten met besmettelijke ziektes. Daarna diende het complex als politieke gevangenis waar intellectuelen zaten die hun kennis doorgaven aan criminelen. Hierdoor ontstond Comando Vermelho, momenteel het grootste drugskartel van Brazilië (Rocinha) waar ik deze week was.
Aqueduto
Dit aquaduct werd gebouwd in 1893 en ik kwam het tegen tijdens mijn wandeling midden in de jungle op 15 minuten lopen van Vila do Abraão. Slaven bouwden de 125 meter lange en 30 meter hoge stenen constructie met 26 bogen. Destijds transporteerde het zoet water naar het nabijgelegen quarantaine-hospitaal Lazareto maar nu was het helemaal overwoekerd met planten en boomwortels.
Paraty and Ilha Grande – Culture and Biodiversity
Ik heb drie keer een wandeling gemaakt door de jungle in dit park dat maar liefst 60% van het eiland beslaat. Er zijn diverse wandelpaden gemaakt zodat ik niet zoals in Uganda mijn eigen pad moest maken. Ik zag diverse vlinders en mooie vogels maar helaas niet de jaguar.
Blauwe Morpho vlinder. Een naaldvis in het water gespot.
Praia das Borboletas
Ilha Cataguás
De eilandjes zijn eigenlijk twee kleine stukken land die verbonden zijn door een smalle zandbank. Het zand was hier wel extreem wit en het water was ondiep zodat ik er lekker kon zwemmen.
Ilha da Gipoia (Praia Piedade)
Ook hier is bij eb een smalle, zandbank die het eiland verbindt met een kleiner eilandje. Perfect om even te pootjebaden.
Ilha Botinas
Het water was hier zo helder dat ik zeker 20 meter diep kon kijken. Met een simpele duikbril en snorkel zwom ik hier tussen honderden kleurrijke visjes
Ilha da Gipoia (Praia do Dentista)
Ik had een dagtrip geboekt waarbij ik verschillende eilandjes en stranden zou bezoeken. De prijs was incl. eten en drinken dus liet ik mijn beurs op de kamer zodat ik die niet kwijt zou raken. Achteraf niet slim want wat bleek ? Eten en drinken was dus niet bij de prijs inbegrepen. Die gast had zich gewoon vergist werd me verteld. Gewoon dus zes uur lang op een flesje water de dag doorgekomen. Wat een klutje pfff.
Maar de stranden waren uitzonderlijk mooi en het zeewater was lekker warm.
Terwijl ik even op het strand op mijn handdoek lag, iets wat ik normaal nooit doe, meerde een bootje aan met alleen maar jonge mooie chickies. Ze hadden dat bootje gehuurd en vanuit de stad Angra dos Reis waren ze binnen 30 minuten naar hun favoriete strand gekomen om hun instagram op te frissen met bikini foto’s. Er was geen enkel meisje bij wat het water in ging om te genieten van de zee. Ben je mal. Een mooie jongen met geld valt niet op meisjes die lijken op een verzopen katje. Hier werd de basis gelegd voor een rijk leven zonder te hoeven werken 😂 ! Ben toch altijd benieuwd waar dit toe leidt brrr. Ik ga maar wat mijn drone spelen.
Casa Diana.
Ilha Grande (Praia de Maguaraquissaba)
Hoer stopten we even voor de lunch.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Ik bezocht tijdens mijn reizen de sloppenwijken van Manilla 🇵🇭, Johannesburg 🇿🇦, Varanasi 🇮🇳, Caïro 🇪🇬 en Mombassa 🇰🇪. Vandaag was de grootste ter wereld aan de beurt. Ik zag jongeren met AK47’s in hun handen om hun drugskartel te kunnen verdedigen tegen spontaan binnenvallende rivaliserende drugskartels of schoonveegactie’s van het Braziliaanse leger.
Ik mocht van mijn begeleider absoluut géén foto’s maken omdat anders via social media gezichten bekend werden bij de tegenpartij. Ter illustratie heb ik enkele foto’s van internet gehaald om een idee te geven waar ik vandaag was.
Video drone
Video favela inside
Oorsprong Rocinha
Rocinha ontstond aan het begin van de 20e eeuw als een gebied waar boeren een kleine boerderij hadden. Rocinha betekent dan ook ‘kleine boerderij’. Na de economische crisis in de jaren dertig begon men hier steeds meer huizen te bouwen en vanaf de jaren veertig trokken duizenden arme migranten naar Rio de Janeiro voor werk. Zij vestigden zich hier massaal en zo veranderde de landbouwgrond in de grootste favela van Brazilië met een inwonertal zoals die van Maastricht.
Onderaan de berg staat de laatste politiepost. Op de berg mogen ze niet komen. Ingang favela nabij metrostation Rocinha. Geldtransport.Ingang favela.Overal vuilnis wat niet opgehaald wordt.
Wandeling diep in de favela
‘s Morgens vroeg pakte ik de Uber naar het metrostation Rocinha waar ik moest wachten op een motorrijder. Daar aangekomen stapte ik uit en rekende € 3,20 af en ik besloot even wat te gaan drinken want ik was veel te vroeg. Een half uurtje later stopte een motorrijder voor mijn neus en wenkte dat ik moest komen. Dit was dus mijn chauffeur die me naar boven zou brengen. In een rotvaart knalde hij over allerlei kronkelweggetjes en scherpe haarspeldbochten de berg omhoog. Boven aangekomen ontmoette ik mijn begeleider en na een korte briefing over de do’s and don’ts liep ik met hem heel langzaam weer omlaag. Op sommige punten hadden de wegen een stijgingspercentage van tussen de 30 en de 40% dus we konden niet al te snel lopen want dan ging ik geheid op mijn bakkes. De gangen tussen de huizen zijn helaas onbegaanbaar voor tweewielers en bestaan uit honderden steile betonnen traptreden. Tijdens mijn wandeling omlaag zag ik gewoon overal winkeltjes liggen: een bakker, een slager, een supermarkt en wat dies meer zij. Ongeveer 99% van de inwoners van Rocinha bestaat uit gewone burgers die keihard moeten werken voor een lapje vlees op de boterham. Hoewel de favela in de media vaak geassocieerd wordt met drugscriminaliteit en gewapende conflicten, blijkt dus dat maar 1% van de bevolking daadwerkelijk actief is in de drugshandel.
Drugshandel
Drugskartel Comando Vermelho heeft de absolute macht in Rocinha. Daarnaast heb je nog in het noorden en een drugskartel (Terceiro Comando Puro) en in het westen is een paramilitaire organisatie met ex-militairen en ex-politieagenten actief. Ze laten elkaar met rust maar af en toe breekt hier de pleuris uit. Let wel: zij zorgen hier voor wet-en regelgeving. Hier heeft de politie of het leger niets te zoeken en ik zag ze ook nergens; ze blijven mooi onder aan de berg staan. Alles wordt dus geregeld en beheerst door het drugskartel. Tijdens de wandeling mocht ik op bepaalde punten niet fotograferen. Ook moest ik mijn zonnebril, mijn telefoon en mijn leesbril opbergen in m’n broekzak want dit zou alleen maar mensen kunnen uitnodigen om me te overvallen. We liepen kriskros door de nauwe steegjes en her en der zaten jongeren met joekels van AK-47’s of uzi’s om hun nek. Die mocht ik dus absoluut niet fotograferen want dan was het einde oefening voor me. Toen we aankwamen bij de dronestoel mocht ik plaats nemen op een stoel om mijn beurt af te wachten voor een droneshot. Op een gegeven moment kwam de begeleider naar me toe en zei me dat hij een klacht had gekregen van een inwoner. Hij had me foto’s zien maken en hij vroeg met het zweet op z’n voorhoofd of ik die heel snel wilde verwijderen van mijn telefoon. Dit heb ik toen maar heel snel gedaan. Ik kon het weer eens niet laten.
Acorda Capoeira
In een hele kleine ruimte stonden een paar stoelen waar mensen konden gaan zitten. We kregen een capoeira show te zien die werd uitgevoerd door lokale jongeren uit de favela.
De groep bestaat uit honderden jongeren die opgroeien in Rocinha. Het project richt zich op de kwetsbare buurtjeugd om hen via de dans/vechtsport Capoeira discipline bij te brengen zodat zij niet in de drugscriminaliteit zouden verdwijnen. Het waren allemaal zwaar overgetatoeëerde types die overal plaatjes en teksten hadden staan tot aan de nek aan toe. Ik kon het niet lezen, maar waarschijnlijk zijn het dezelfde teksten die ik bij ons in Nederland op armen benen en in de nek van jongeren zie staan. Teksten die niet laten zien WIE ze zijn, maar wat ze graag zouden WILLEN zijn.
Capoeira voorstelling. Jongens van de straat.
Waar zit het gevaar ?
Dat ligt in de onvoorspelbaarheid van gewapende conflicten tussen rivaliserende drugsbendes of tussen bendes en speciale politie-eenheden. Die plegen natuurlijk niet van te voren een belletje zo van: ‘om 09:25u staan we met 1200 militairen klaar’. Het zijn maar een paar duizend toeristen die Rocinha jaarlijks zonder problemen bezoeken. Mocht er plotseling een politieactie of bendeoorlog uitbreken, dan kon ik vast komen te zitten in die smalle steegjes waar ik de weg niet weet. Het enige wat ik dan zou kunnen doen is plat op de grond te gaan liggen met beide handen in mijn nek en dan rustig afwachten tot het weer was overgewaaid. Om de tijd te overbruggen zou ik kogels, die over mijn hoofd scheerden, kunnen gaan tellen. Regelmatig belanden toeristen ook op de verkeerde plek in een favela omdat ze rijden op Google Maps of TomTom. Deze apps kijken alleen naar de kortste weg en als dat door een Favela is, dan geeft hij deze route aan op de routeplanner. Zo werd een paar jaar geleden een Zwitserse man van 73 vermoord tijdens een overval.
Mijn begeleiders uit de favela.Flesje drank met bonk ijs.
Doden
De dodelijkste antidrugsoperatie ooit in de geschiedenis van Rio was van jaren geleden waarbij 2.500 agenten en militairen een wijk binnen vielen met helikopters en pantserwagens tegen het Comando Vermelho. Criminelen vochten hierbij terug en gebruikten hierbij drones met bommen. Imagine !! Er vielen 130+ doden.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
In Brazilië komt voetbal, God en familie samen op plaats één. Vandaag werd dit alles gecombineerd want hier in het Maracaña-stadion kwamen alledrie samen. Eigenlijk had het meer weg van een emotioneel volksfeest dan dat het met voetbal had te maken. Zo zitten ze hier nu eenmaal in elkaar. Vlak na de geboorte leggen ze al een voetbal i.p.v. een knuffel in de wieg. Supporters van aartsrivalen Flamengo en Fluminense zaten naast elkaar en schreeuwden de hele wedstrijd onafgebroken de longen uit hun lijf, aangespoord door het continue, oorverdovende geluid van trommels. Niet alleen mannen maar ook vrouwen en kinderen keken al maanden uit naar deze stadsderby tussen de nummer één (Fla) en nummer vier (Flu) van de Brasileirão, de Braziliaanse eredivisie. Vandaag ging het dan gebeuren. Het Real Madrid-Barcelona van Brazilië. 64.000 mensen in het stadion en 20 miljoen kijkers thuis voor de buis. Man, wat heb ik genoten 😍.
Bewaking
Samen met andere mensen werd ik aan de Copacabana opgepikt en door maar liefst vijf stevige fitness dudes werden we bij aankomst in het Maracaña stadion bewaakt en door de 65.000 koppige mensenmassa heen tot op onze stoel in het vak begeleid. Daarna bleven ze netjes wachten en hielden ons continu in de smiezen. Als ene moest piesen liep zo’n Jerommeke gewoon even mee. Thuis had ik net zoals alle andere supporters mijn gezicht ingescand en geupload naar de site van Flamengo. Bij het stadion aangekomen had ik géén ticket nodig. Een scanner herkende mijn gezicht en het lampje ging op groen waarna een draaideurtje zich opende. Een mooi systeem om relschoppers buiten de deur te houden want na één vuurwerkje op het veld of één oerwoudgeluidje uit je mond gooi je het gezicht op de zwarte lijst en alleen een complete gezichtsreconstructie biedt dan een herkansing. Hallo KNVB ? Joehoe !?
Luiz
Ik zat naast een jongen van 21 die luisterde naar de naam Luiz. Hij had meteen al in de gaten dat ik geen Braziliaan was en vroeg in het Engels waar ik vandaan kwam. Toen hij hoorde dat ik uit Nederland kwam ging hij los en praatte vervolgens de hele wedstrijd met me. Toen ik hem zei dat ik easy zijn vader had kunnen zijn, moest hij lachen. Grappig ventje.
Mixed zone
Het verbaasde me dat zowel supporters van Fla als van Flu naast elkaar op de tribune zaten. Ik vroeg Luiz of dat wel verantwoord was maar hij antwoordde dat hij niet beter wist. Zie je het al voor je ? Ajax supporters in vak S in de Kuip ?? Van de andere kant: waarom werd dan het leger ingezet bij dit soort wedstrijden ? Ik zag best veel zwaar bewapende soldaten. Onze brede begeleider legde na de wedstrijd uit dat de derby’s in Rio een lange geschiedenis van zware rellen kennen tussen de georganiseerde harde kernen, zowel in als ver buiten het stadion. Het leger grijpt in om confrontaties tussen rivaliserende groepen te voorkomen. Rellen breken vaak niet bij het stadion zelf uit, maar op treinstations, metrolijnen of pleinen in de omliggende wijken. De militaire politie patrouilleert daarom niet alleen rondom het stadion maar ook in de wijken er om heen. Laten we het er maar op houden dat de mixed-zone -waar ik zat- voor de supporters was die gewoon hun team wilde zien voetballen en niet op rellen uit waren.
De wedstrijd
Dan de wedstrijd. Het Braziliaanse clubvoetbal staat bekend als zeer opportunistisch en wulps. Aanvallend en avontuurlijk spel met weinig plaats voor tactisch heen en weer gepuzzel zoals we dat zien bij Oranje want voor eindeloos ‘tikkie breed’ komen ze hier niet naar het stadion. Als voorbeeld: de keeper pakt de bal in zijn handen en schiet hem naar zijn centrumspits omdat die om de bal schreeuwt. Echter, de spits wordt gedekt door vier verdedigers en is daarom de bal binnen vijf tellen weer kwijt. In Nederland kreeg je dan geheid een kakofonie van boe-geroep maar hier niet 🇧🇷. Hier juichen ze en vinden ze het niet erg dat hij de bal kwijt is. Het had zomaar een goal kunnen zijn, denkt men. Of de linksback die in zijn eigen 16-meter met een truukje de rechtsbuiten wilt uitspelen. Man, man. Die kon bij Ajax de dag erna meteen voor een maandje van de Arena naar de Toekomst. Zoiets doe je niet. Of uitverdedigen door het midden dan. Ben na 20 minuten al de tel kwijt. Dat is vloeken in de voetbalkerk. Dan heb ik het nog niet over het verkeerd ‘inpasen’. Niet ‘in de loop’ maar bijna twee meter áchter de ontvangende speler. Om te huilen haha. Zeker tien keer gezien. Maar hier vindt men dit helemaal niet erg. Dat hoort nu eenmaal bij het voetbal. Men betaalt 30€ voor vermaak, men wilt geamuseerd worden, ze willen helemaal los. En dat was vandaag gelukt. Ik vond het helemaal geweldig en lig nu in bed onder het schrijven nog na te genieten met een grijns van oor tot oor.
Video
Ze was vandaag getrouwd maar wilde geen wedstrijd missen.Bier volop ! Ben in goede handen haha.Sweet ! Langzaam Maracaña uitlopen.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Toen ik een half jaar geleden begon met de planning van deze reis wilde ik drie steden in Brazilië bezoeken. Het wordt de zesde keer dat ik dit fantastische land mag bezoeken en Rio, São Paulo en Belem stonden deze keer op mijn lijstje. Na een weekje uitpluizen kwam ik er al achter dat me dit niet ging lukken. Normaal gezien staat voor een bezoek aan Rio drie tot vijf dagen maar als ik dat ging zien wat ik wilde zien dan had ik die drie weken alleen al voor Rio en omgeving nodig. Belem en São Paulo gooide ik maar in de wachtkamer.
Na een vlucht van 11 uur landde ik gisteren op het vliegveld van Rio de Janeiro en pakte meteen een Ubertje naar mijn hostel in de wijk Botafago. De meeste toeristen trekken naar de Copacabana of Ipanema maar ik wilde naar een trendy wijkje waar de inwoners van Rio zelf heen trekken als ze willen bieren en schransen. Voor 250€ zou ik in deze hippe wijk vijf nachten op een privé-kamer blijven.
De dag erna had ik me voorgenomen om niets te ondernemen en om even bij te komen van de lange vliegreis. Ik doe dit de laatste jaren vaker omdat mijn vliegangstpilletjes (Oxazepam) er behoorlijk inhakken. Keer op keer slaag ik er niet in om me nog eens om te draaien en vandaag stond ik dus al om 06:00u naast mijn bed. De adrenaline giert dan door mijn lijf; zóveel te zien, het was al 28c en de zon scheen volop. Het ontbijt sloeg ik zoals normaal over en om 08:00u liet ik me door een Uber afzetten voor de poort van de UNESCO-site Jardim Botânico do Rio de Janeiro, een van de belangrijkste botanische tuinen ter wereld. Een oase van rust midden in een metropool van 13 miljoen mensen. Ik was nummer twee die naar binnen mocht. Het was sowieso erg rustig want het is pas lente in Rio en de grote golf toeristen komt er over een paar maanden nog aan als de zomer begint en het hier niet uit te houden is van de warmte.
Een paar jonge bruine kapucijnaapjes speelden nabij bamboebomen en toen ik aankwam werden ze nieuwsgierig en keken me aan. Niet te lang want er moest en zou gespeeld worden.
Het mooiste van dit park vond ik de 750 meter lange laan met monumentale koningspalmen die ik dan ook van voor tot achter ben gelopen. Ook de Jardim Japonês was schitterend. Een prachtig ingerichte Japanse tuin met bonsais, bamboe, karpervijvertjes en traditionele Japanse bruggetjes. Dit park is slechts één van de vier locaties van de UNESCO-site: Carioca Landscapes between the Mountain and the Sea.
Video
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Vandaag nam ik de kabelbaan naar de Suikerbroodberg die ze hier Pão de Açúcar noemen. Als je een foto van Rio de Janeiro ziet zul je waarschijnlijk deze berg zien. Deze is, na Christo Redentor, de meest gekozen plek om te fotograferen. Bij de ingang van de kabelbaan las ik dat de berg de naam heeft te danken aan de indianen die hier vroeger leefden. Zij maakten suikerbrood in een bepaalde vorm en die berg leek daar op. Zo eenvoudig kan het zijn.
Met de Bondinho kwam ik eerst aan op de eerste berg met de naam Morro da Urca die op 220 meter hoogte lag. Uiteraard super toeristisch want boven op de top zag ik overal winkels, cafés, restaurants en zelfs een klein museum. De DJ was zich al aan het klaarmaken want bij zonsondergang moest de beste man aan de slag.
Na een lekkere Caipirinha bracht de kabelbaan me naar de eigenlijke top van de Suikerbroodberg. Vanaf hier had ik een spectaculair 360-graden uitzicht over de stranden van Copacabana en Ipanema, de baai en het standbeeld van Christus de Verlosser. Hier zat een hele groep Penseelaapjes. Ze kwamen me bekend voor maar was de naam even kwijt. Moest even googlen. Ze waren wel grappig om te zien want ze bewegen supersnel met hun hoofd.
Zwarte Penseelaap.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
