We vertrokkken al om 08:00u vanuit ons hotel. Onze gids Bìhn, een vrolijke jongeman met veel kennis stapte mee in de bus en binnen twee uur kwamen we aan bij de Cu Chi-tunnels die een immens netwerk van meer dan 200 km aan met elkaar verbonden ondergrondse tunnels vormen. Hij vertelde dat de Cu Chi-tunnels het toneel waren geweest van verschillende militaire campagnes tijdens de Vietnamoorlog en dienden als uitvalsbasis voor het Tet-offensief van de Vietcong in 1968.
De tunnels waren in feite ondergrondse schuilplekken die door Vietcong-soldaten werden gebruikt. Ze dienden als schuilplaatsen tijdens gevechten, maar ze woonden er ook in en er werden zelfs wapens in gemaakt. De tunnelsystemen waren van groot belang voor de Vietcong in hun strijd tegen de Amerikaanse troepen. De tunnels bevinden zich midden in de jungle. Er zijn natuurlijk momenteel paden aangelegd voor toeristen, maar ik kon me heel goed voorstellen hoe het hier zou zijn midden in de jungle in de regen met miljoenen muggen. De jungle zat in die tijd ook vol met slangen, schorpioenen, bloedzuigers en andere beestjes.
Onze rondleiding begon met een ingang van een van de tunnels. Voor Peter en mij veel te eng allemaal maar Angelica slaagde er in in zo’n tunnel te kruipen. Haar lichaam postte precies door het gat. Alleen om de deksel op haar hoofd te leggen moest zij even door haar knieën en dat was heel moeilijk, want ze moest natuurlijk ook weer met gebogen knieën omhoog.
Bìhn wees ons op een grote termietenheuvel, waarvan ik dacht dat het alleen maar was om ons een ander gevaar te laten zien waar de soldaten rekening mee moesten houden. Het was echter een ventilatieopening vermomd als een termietenheuvel. Links en rechts kwam wat rook er uit. In die tijd werd er alleen ‘s morgens gekookt zodat de Amerikanen de rook niet zagen in de ochtendmist. Ons werden ook allerlei gruwelijke manieren getoond waarmee Amerikaanse soldaten met boobytraps werden verwond.
Het meest interessante deel van de dag was toen Angelica daadwerkelijk door een 20 meter lange tunnel mocht kruipen. Het was er heet, donker en vochtig. Om de paar meter waren er lantaarns geplaatst voor wat licht en om de 25 meter waren er uitgangen. De tunnels zijn voor het toerisme ongeveer twee keer zo groot gemaakt. Amerikaanse soldaten moesten hun uitrusting afdoen en op hun buik kruipen om door de oorspronkelijke tunnels te komen. Het is moeilijk voor te stellen dat de tunnels ooit smaller waren, want het was al heel krap voor Angelica. Op een gegeven moment, halverwege de tunnel, moest ze zelfs op handen en knieën kruipen. De tunnel was trouwens geen rechte lijn, hij boog naar links en rechts en ging omhoog en omlaag. Dit om de kracht van een exploderende handgranaat te neutraliseren. De meeste oorspronkelijke tunnels waren in het midden extreem smal om soldaten in te sluiten. Ze zetten de tunnels dan onder water of lieten er ratten en giftige slangen in los. Angelica slaagde er in de uitgang te bereiken en nu hoort ze officieel tot de Vietcong (!) 😂
Booby traps
Wapens maken van Amerikaanse blindgangers
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/
Pascal Verjans
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
https://www.facebook.com/eetcafesanblas
Café the Groove, Sittard
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
https://www.facebook.com/cafethegroove
Gastrobar Olijf, Sittard
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
https://www.facebook.com/olijfsittard
Restaurant MEDS
https://www.restaurantmeds.nl/
NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
https://www.facebook.com/NOUSlofts.France
