Dailey life Bangkok…

Ik kan me de eerste keer dat ik in Bangkok kwam nog goed herinneren dat ik zag hoe enorme winkelcentra met air-conditioning naast eeuwenoude dorpshuizen waren gebouwd en straten vol met eetkraampjes tegenover luxueuze restaurants bovenop wolkenkrabbers stonden. Ik zag een mix van eeuwenoude tradities en een dominante stroom van westerse invloeden die nu samen het aanzicht van de stad vormen. Heel apart om te zien vond ik de monniken in hun opvallende rode gewaden en de schoolkinderen in schooluniformen die me giechelend aankeken. Het allerleukste vond ik een bezoek aan Yaowarat Road in China Town, één van de oudste woonwijken en gesticht in de 18e eeuw. De Thai van Chinese afkomst drijven hier hun handel en dit is de plek waar ik met mijn gehuurde fiets samen met mijn camera urenlang onderweg was. Hieronder het resultaat.

Zwerfkatje
Pindabrander
Streetfood
One night in Bangkok
Streetfood
Thaise babbi
Kapper
Lunch op school
Tuktuk
Kapsalon
Dank U !
Streetfood
Streetfood
Streetfood
Streetfood

Kamperen bij een nomadenfamilie in Khustai National Park

De nachttrein uit Irkutsk arriveerde om 07:00u in Ulaanbaataar, de hoofdstad van Mongolië. 35% van alle Mongolen woont in deze stad. Veel mensen kiezen echter voor het Nomadenbestaan op de uitgestrekte steppes die het land rijk is. Met een auto werd ik naar zo’n nomadenfamilie gebracht. De weg er naar toe was erg ruig en steenachtig. Er groeiden geen bomen maar wel vele soorten grassen. Soms hield de zandweg op vanwege een wegverzakking dus moesten we even off-road. Onderweg kwamen we een aantal Oovo’s tegen. Een Ovoo is een soort berg bestaande uit een verzameling van offergiften. Er liggen stenen op, stokken, dierenbotten, wodkaflessen, hout, auto-onderdelen en heel veel blauwgekleurde linten (khadags). Een Ovoo is een offerplaats voor het Sjamanistische geloof. De Ovoo’s zijn vooral te vinden op heuvels en op bergen. Wanneer men een Ovoo tegenkomt onderweg, is het de gewoonte om er drie keer met de klok mee om heen te lopen. Er moeten dan bijvoorbeeld steentjes of keitjes op de hoop gegooid worden en daarna mag men een wens doen. Niet iedereen heeft tijd om te stoppen voor een Ovoo; er wordt dan ook wel eens drie keer getoeterd bij het langsrijden 😂🚗. Ovoo’s worden door de Mongolen als zeer heilig gezien en er zijn een aantal regels die in de buurt van een Ovoo gelden. Zo mag er niet gejaagd worden in de nabijheid en ook niet gegraven worden. Men gelooft dat de mensen die geen respect tonen voor de Ovoo ziek zullen worden of zelfs kunnen overlijden.

Na drie uur rijden kwamen we uiteindelijk aan in een klein tentenkampje op de laagvlakte. Hier woonde de familie waarbij ik een nachtje zou blijven. Zover je kon kijken zag je niets dan grasvlaktes en bergen. Groepen wilde paarden graasden in het gras.

Her en der zag je een Ger staan. Een Ger is een ronde tent waarin mensen wonen. Het is een houten constructie van een soort geruit-trap-hekje-systeem, zo eentje die je in en uitschuift. Je zet vier, vijf of zes van die wanden uitgeschoven tegen elkaar in een rondje om de muren te maken. Daarop steunen de dak balken die in het midden samen komen in de kroon. Bij een Ger wordt de kroon ondersteund door twee flinke palen in het midden van de tent.

Verder staat een Ger van oudsher altijd met de ingang naar het zuiden; verhuist de Ger twee tot vier keer per jaar; mag je niet op de drempel staan of tegen de middenbalken leunen; heet de wand een “Hann” (wat erg leuk is als je Hanna heet en je er een opbouwt, dan heb je het gevoel dat ze je de hele tijd roepen); loop je links om naar binnen en zitten de belangrijkste mensen achterin waar het warm is.

Er is weinig vertier dus het bestaan van de familie is erg eenzaam. Maar hier draait het niet om vertier maar om werken. De hele dag is er wel wat te doen in het huishouden. Van koken tot koeien melken en alles wat daar tussen komt. De kinderen gaan in Ulaanbaatar naar school en blijven de hele week daar i.v.m. de lange reistijden. In het weekend mogen ze naar huis. De familie bestond uit Egii 30, Moogy 31, dochter Enji van 5 en zoon Temka van 6. Opa Batkhishig van 57 en oma Tuugii 57 woonden in de tent ernaast. De ruimte is erg klein. Je zou het kunnen vergelijken met een studentenstudio. Ze koken, wassen, slapen en eten in één ruimte. Ik mocht vandaag in hun tent slapen. Zij verkasten voor vandaag naar een ernaast gelegen reserve-tent. Toen ik de tent binnenstapte stond er een grote ketel kokende olie klaar. Dochterlief van vijf legde de met rundvlees gevulde broden klaar op een schaal en moeder legde ze in de olie om te bakken. Na 5 minuten waren ze klaar om gegeten te worden. En lekker dat ze waren !

Na het eten ben ik in de omgeving wat gaan rondlopen. De vier honden kwamen achter me aan. Overal lagen kadavers van koeien en paarden. Deze worden niet opgeruimd maar blijven gewoon liggen. Op de terugweg besloot ik even naar de wc te gaan. De wc bestond uit een gegraven gat waarover twee planken waren gelegd. Aan drie zijden stonden metalen platen die je enigszins uit de wind hielden.

De wc lag op 75 meter van het tentenkamp verwijderd. Kun je je voorstellen hoe koud dat zou zijn bij -30℃ in de winter? Het uitzicht was daarentegen wel mooi. Tijdens mijn wc gang renden ineens 20 wilde paarden voorbij. Ze werden achterna gezeten door opa te paard. In zijn hand had hij een lange stok met een touw, in de vorm van een lasso, er aan vast. Met een machtige zwaai belandde het touw om de nek van een paard. Hierop begon deze wild te steigeren. Opa sprong van zijn paard en bond het gevangen dier vast aan zijn eigen paard. Samen reden ze terug naar het kamp.

Moogi was bezig met koken. Even te voren had ze aardappelen, wortel, uien en rundvlees gesneden. Deze mix stond nu te pruttelen op de met hout gestookte kachel. Ze besloot de tijd te doden door een spelletje met me te spelen. Uit een zak toverde ze ongeveer 20 enkels van een geit (zonder huid uiteraard). Die enkels hebben een bepaalde vorm. De bovenkant van de geitenenkel leek op een “paard”, de andere kant op een “kameel”. De weerszijden waren “geit” en “schaap”. Al dobbelend met vier enkels van een geit moest je een zo hoog mogelijke combinatie zien te gooien. Met vier “paarden” was je kampioen. Een soort Mongools yahtzee dus. Maar dan met de enkels van een geit. “Shagai Nyaslakh” heet het spelletje trouwens. “Ga je mee koeien melken”: werd er gevraagd. Ach waarom ook niet. Melk komt immers niet uit een pak. Zittend op een krukje nam ik de spenen in mijn hand en kneep er in zoals ik nog nooit in een speen had geknepen. Enji van vijf jaar oud kwam op haar paard naar me toe gegaloppeerd. Opa hielp haar van het volwassen paard af (géén pony !). Ze kwam naar me toe en schudde haar hoofdje toen ze zag dat ik nog altijd geen druppel melk in de emmer had liggen. Ze nam plaats tussen mijn benen en pakte mijn handen met haar handjes vast en begon langzaam maar stevig te knijpen. Die kleine had kracht ! Meteen daarna voelde ik een straaltje warme melk in mijn schoen lopen. Dié was er uit dacht ik. Nu nog leren mikken. Toen de emmer half vol was stond ik op en draaide me om en….. jawel hoor…. met mijn witte gympen stond ik in een koeienflater. Enji moest hard lachen toen ze mijn gezicht zag. Achja, in ieder geval had ik deze kleine dreumes aan het lachen gemaakt. Arghhhh…….

Moogy heeft net mijn bed opgemaakt en nog wat hout op de houtkachel gegooid. Vannacht wordt het -5℃ dus ik kan wel ieder beetje warmte gebruiken. Met een dikke trui en mijn joggingbroek aan stapte ik in een bed zonder matras. De vulling van het kussen bestond uit oude T-shirts die over elkaar heen waren getrokken. Buiten stonden 1000 paarden, of waren het er 2000? Ik weet het niet. Het is nu 20:30u en stikkeduister. Ik ga nu schaapjes tellen i.p.v. paardjes. Morgen sta ik weer vroeg op. Goodnight/saikhan amraarai🌙

Het is 03:12u en ik zit stijf in bed. Een paar honden blaffen en ene jankt als een wolf. Ik schakel de zaklampfunctie op mijn I-phone in en ga op zoek naar de Varta-accu naast mijn bed. Het losse ringvormige uiteinde van het koperdraadje druk ik handig om de minpool en de Ger-tent wordt terstond van binnen verlicht. Moet ik buiten gaan kijken ? Het is behoorlijk koud. Als ik uitadem zie ik de damp uit mijn mond komen. Aangezien het gejank aanhoud doe ik het toch. Ik haal het schuifje van het deurtje en binnen twee tellen sta ik onder een deken van miljoenen sterren die flikkeren tegen een pikzwarte achtergrond. De volle maan schijnt over de kudde paarden, koeien, schapen en geiten. Dit doet me herinneren aan mijn overnachting in de woestijn van Australië midden in het Red Centre nabij Uluru. Dit soort aanblikken heb je alleen maar daar waar géén lichtvervuiling is. Machtig mooi. Zo ook hier op de steppe in Mongolië. Waarschijnlijk was het de volle maan die ervoor zorgde dat dat hondje jankte. Jacky doet dat thuis ook. Maar dat doet ze ook als ze een ambulance hoort. Eenmaal weer binnen begonnen mijn darmen op te spelen. “Oh nee”,dacht ik. “Die nootjes van gisteren”. Stom natuurlijk maar daar had ik nu niks aan. Moest ik dan nu werkelijk in de kou naar buiten en die 75 meter in het donker naar de wc lopen ? En ook nog bij volle maan?? Ok, de volle maan is maar een gedachtenspel maar stiekem dacht ik toch terug aan die film van vroeger: “American werewolf in Londen”. Ik pakte mijn Zwitsers multifunctioneel zakmes uit mijn rugtas en hield het in de palm van mijn hand. Het paste er maar net in. Hiermee kreeg je nog geen fles bier opengemaakt. Laat staan dat dat dingetje me ging beschermen tegen de scherpe, slaande klauwen van zo’n beest. Maar ik nam het toch mee. Wie weet kwam het nog van pas. In de vrieskou liep ik in mijn joggingbroek door het natte gras naar het schijthok. Laten we het vooral geen wc noemen. Met de zaklamp op mijn iphone kon ik enigszins zien waar ik liep. De koeien, schapen en geiten lagen overal op de grond en ik moest goed uitkijken wilde ik er niet over struikelen. Bij de wc aangekomen lagen er allemaal geiten voor het hok. “Oh nee”, dacht ik. Niet dat óók nog. Met een luide “BOEHHHH” stonden ze gelukkig op en kon ik mijn dingetje doen. Nee, ik ging me nu niet druk maken om 3-of 4 lagen toiletpapier. Wij westerse mensen zijn het niet gewend om op je hurken te moeten poepen. Hier in Azië doen ze dat alleen maar op deze manier. Zo weten de mensen hier zich geen raad met een wc-pot zoals wij die kennen. Ze laten dan hun broek zakken tot op hun enkels, klimmen boven op de pot en met hun schoenen op de wc-bril zitten ze gehurkt te kakken. In Australië hangen informatiebordjes in sommige restaurants op de wc waarop met foto’s staat aangegeven hoe je een westerse wc dient te gebruiken. Gezien de kou had ik de neiging om mijn joggingbroek niet helemaal uit te trekken maar om hem alleen te laten zakken tot op mijn enkels. Wat kon er mis gaan dacht ik. Denkende aan een mislukte nachtelijke beurt in het stadspark van Sittard trok ik mijn joggingbroekje toch maar uit en ging gehurkt zitten in de kille buitenlucht met vóór me een enkele tientallen geiten die me aankeken. ’s Morgens om 09:00u stond het ijs nog altijd op de vooruit van de auto dus het moest flink gevroren hebben toen ik daar zat. En zo voelde het ook aan ! Hierna ging ik weer lekker slapen in mijn bedje. Overigens geen weerwolf gezien. De dag erna nam ik afscheid van de familie. Ik werd nog getrakteerd op een lekkere lunch van rundvlees. Met een scherp mes sneed de kleine Enji het vlees van het koeienbot en gaf dat stukje aan me met haar mini handjes.

Ze draaide het dopje van mijn flesje cola en bracht het flesje naar mijn mond. Ik moest drinken. Ze nam zelf ook een slokje. Snel, voordat mamma het zag. Daarna liep ze naar buiten om hout te sprokkelen. Vijf minuten later kwam ze terug met een grote stapel hout op haar kleine armpjes. Daarna moest ze van haar moeder de wastrommel gaan vullen met vuile was. Voor de grap tilde ik haar op en zette haar met haar kont in de bovenlader. Snel sprong ze er weer af. De hele ochtend heb ik met haar gespeeld. Ik moest haar karretje waarin ze was gaan zitten, trekken en ik fungeerde als klimrek. Ze was helemaal geobsedeerd door de grappige fluittoon wat ik kon maken met mijn lippen. Dat had ze nog nooit gehoord. De familie ging zich langzaam voorbereiden op de naderende winter. Dan werden alle tenten afgebroken en verhuisden ze naar de bergen. Daar was het minder koud. Ik beloofde Muugü dat ik tegen die tijd spullen zou opsturen. Ook voor Enji. Dit was een heel aparte ervaring die ik niet zal vergeten.

Khao Sok National Park, in dreamland on a floating lodge

In 2008 I visited Khao Sok National Park for the first time in my life. A few years after the all-killing tsunami. It’s like a hidden gem of Thailand. It has one of the oldest rainforrests on earth, huge limestone mountains shooting straight up in the air, deep valleys, breathtaking lakes, exciting caves, wild animals and much more. We just booked one night on the Ratchaprapha lake and this was an unforgettable experience! 

We stayed in Khao Sok Plern Prai Raft House which had comfortable wooden cottages in the middle of nature.Angelica and I arrived very early with the train from Bangkok and arrived in Surat Thani. In front of the railway station we were picked up by a minivan. After an hour enjoying the views of mountains and forest and a quick stop at a local market, we arrived at the pier of the lake. We hopped into the long tail boat which seemed not very stable (luckily this was not the case).

We went across the lake and before we knew, it was only us and nature. It felt like entering Jurassic Park and see dinosaurs around the corner of the lake. Of course that didn’t happen but it was just magical.  We heard sounds of birds, insects and monkeys but couldn’t see them. 

After an hour we arrived at our floating lodge which existed of a floating pier and around 20 basic floating lodges. The lodges are made of wood and have a matras only. The view was amazing!  Every lodge has a canoe which we used to explore the lake. After the canoe trip we stepped into a long tail boat and we were driven around to spot some animals in the jungle. We saw monkeys and a lot of birds. In the evening we had a delicious meal with fresh fish from the lake, rice, fruit and a lot more. The sky was full of bright stars and the best of all: No mosquitos!
The next morning we woke up early to see the sunrise. We had breakfast and headed back around noon to the pier. This was such a great trip and I can recommend it to everyone who loves to go on an adventureIMG_9771.jpegIMG_9728.jpeg

 

How to get there
Khao Sok National Park is situated in the south of Thailand, 100 km south of Surat Thani. From here you can arrange a minivan to take you to the pier of the lake, it takes about one hour.  The minivans are comfortable with airconditioning and before you know, you’re already thereIMG_9737.jpegIMG_9784.jpeg

Phi Phi Islands

The Phi Phi islands are some of the loveliest in Southeast Asia. With a two hour ferryboat ride from Phuket Angelica and I saw these picture postcard islands offer the ultimate tropical getaway. Featuring classic tropical beaches, stunning rock formations and vivid turquoise waters teeming with colourful marine life, it was our paradise perfected. Phi Phi is a group of six islands. The two main islands are Phi Phi Don and Phi Phi Leh. The larger and inhabited Phi Phi Don attracts hundreds of visitors to stay on its lovely shores while the smaller uninhabited Phi Phi Leh hosts stunningly beautiful bays and beaches, including the world-famous Maya Bay, which was the set where The Beach (with Leonardo Di Caprio) was filmed.

Bamboo Island 

Bamboo Island 
Bamboo Island 
Bamboo Island 
Bamboo Island 
Bamboo Island (picture made by Sammy Joan)
Monkey Beach Koh Don
Monkey Beach Koh Don
Koh Yung
Maya Bay Koh Leh
Maya Bay Koh Leh (picture made by Sammy Joan)
Maya Bay Koh Leh
Maya Bay Koh Leh
Maya Bay Koh Leh (Leonardo diCaprio the Beach. Picture made by Andrea David)
Pileh lagoon Koh Leh
Viking cave Koh Leh
View point 2 Koh Don (two seas view !)
Koh Don
Koh Don

Twinkling Thailand (Dutch blog)

Dag 1-3 Thailand

De vlucht van Amsterdam-Dubai-Bangkok was rustig verlopen. Op het traject Dubai-Bangkok zaten maar 100 mensen in het vliegtuig. Dat betekende dus lekker languit met gestrekte benen over vier stoelen liggen. Met de juiste pilletjes slaap je dan de hele vlucht en kom je lekker uitgerust op de plek van bestemming. Met de taxi werden we voor 20€ bij het Krungkasem Srikrung hotel afgezet. Dit hotel is me de vorige keer goed bevallen. Niet omdat het zo mooi is want dat is het niet. Het is zelfs spuuglelijk met zijn nep goudvissen welke in een glazen kom op de plaats zijn gefixeerd met een visdraadje aan een stukje lood.  Maar het hotel ligt dicht bij het treinstation en je kunt vanuit hier zowat alle leuke plekjes in Bangkok bezoeken. Daarbij ligt aan de overzijde van het hotel een eetzaakje waar je voor een paar euro lekker kan eten en bierflessen van 0,620 liter kan leeglebberen.528CA400-9413-4E1D-A8A0-994F34B7DD23.jpeg Bier uit een fles is zoveel lekkerder als uit een glas. Daarbij mis je gelukkig ook de altijd weer opduikende, misselijkmakende discussie over een goed getapt biertje. Hele volksstammen kunnen het er uren over hebben: hoe tap je een goed glas bier ? Hoe dik moet de schuimkraag zijn ? Wat een onnozel gedoe. “Om de koolzuur in het bier af te sluiten van de lucht”: roeptoetert dan weer zo’n 20-jarige Lacoste-trottel. Échte goedkope Hollandse bullshit. Je moet gewoon doorzuipen en niet zoveel aan de bar zitten op te scheppen over de meisjes, dude. Nee. Schuim op bier hoeft voor mij niet. Zonde van het volume. Gewoon zo dik als vroeger de Nutella op mijn boterham. Basta. In Sittard hebben we zelfs een tapperie. Daar kunnen ze het beste glaasje bier tappen. Ik kom echter liever in een kroeg dan in een zaak. Ieder zijn ding. Het is alweer de vijfde keer dat ik in Bangkok ben. Het begint vertrouwd te voelen. De laatste keer was vorig jaar januari: de bruiloft van Paul en Porn in Sawan. De tweede dag hebben we het koninklijk paleis bezocht. Weer eens leuk om te zien. We hadden natuurlijk gezien het lekkere weer onze korte broeken aangetrokken maar daar kwamen we niet mee binnen. De beentjes moesten bedekt worden. Aldus werd er ter plekke zo’n kingsize joggingding gekocht die we over onze korte broekjes heen konden trekken.F415F721-7970-4E81-A165-98610BA1A128.jpeg Eenmaal binnen was er weer zo’n Chinees feestje aan de gang. Ze waren er vroeg bij vandaag. Gevaarlijk zwaaiende selfie sticks ontwijkend baanden we ons een weg door het rochelende volk met dichtgeknepen spleetoogjes. Een goed gerichte dikke fluim belandde vlak voor mijn Adidasjes. Een seconde later en mijn linkergymp was verdwenen onder een dikke laag longinhoud. Chinezen hebben niets met zakdoekjes. Alles verdwijnt op de bodem.82BF5125-2C4C-4F34-9A16-F5068B899FA35AEB1FCF-61C2-4CAC-96F3-03634EF89467 En laten we eerlijk zijn. Je neus ophalen is vies maar ik doe dat ook altijd. Ik heb ook nooit een zakdoek bij me. Er moet toch ook ooit iemand de eerste zijn geweest die een oester open maakte en dacht:”dat snotje zal ik eens lekker opzuigen” ?EFD775D4-3907-4526-8729-9615914BA307.jpegWe zijn hooguit een uurtje binnen geweest. Bij de buren was het minder druk. De grootste liggende Buddha ter wereld lag er nog net zo vredig bij als mijn eerste keer in Bangkok in april 2008. BDE6F9D8-79D1-4FBF-885C-426AB699AC47D8783972-EB48-4F60-9DDB-C74CBFD71353Daarna hadden we zin in iets speciaals wat eigenlijk niemand hier doet: Urban Exploring in Bangkok. Best spannend, temeer omdat je niet weet wat de straffen in Thailand zijn. Dus oppassen geblazen. Een en ander hebben jullie al kunnen lezen in mijn vorige blog. Ghosttower of Bangkok C640092D-3122-49E7-820B-F945CE3E8B1C‘s Avonds werd het avondje afgeroomd met een drankje in the Vertigo and Moon bar boven op het Banyan Tree hotel. Súper uitzicht ! Ook hier heb ik al over geblogged: Vertigo and Moon bar, BangkokC6C66B78-501D-4076-8442-C56B28F4223EEn nu is het zaterdagmorgen. Angelica ligt nog naast me te ronken. Vanavond vertrekken we met de nachttrein naar Surat Thani en vandaar uit richting Khao Sok NP😍. Keep in touch ! Doei !

Dag 4-5 Thailand

Zaterdagmiddag deden we een aantal uurtjes Chinatown aan. Je hebt van die hele smalle straatjes die je eigenlijk over het hoofd ziet. Deze zijn het leukst omdat je hier bijna geen toeristen ziet en praktisch bij de TV-kijkende Chinezen op schoot zit. Beide namen we een massage zónder happy ending voor 12€ voor een uurtje.Toen ik na een half uur naar Angelica keek zag ik hoe de masseuse haar tietjes zat te masseren. Nee echt. Vol met haar jatten aan iets wat normaal gesproken voor mij bestemd is. Damn. Het scheen normaal te zijn.78260584-5AC7-4DBB-B9AE-6B990B0AD2AE.jpegF8F9A3C6-33CF-4D6E-98D0-464918710C01FA533233-62F7-4994-BD41-6FCF0BDD0D52 Daarna maar op weg naar de insectenbar. Net op het moment dat ik  zo’n dikke tor op een stokje naar binnen wilde werken hoorde ik achter me een vrouwenstem in het Limburgs iets tegen me zeggen. Chantal woonde vroeger ook in Munstergeleen en ze had me in een stad met 14 miljoen inwoners gespot. Grappig. De tor moest maar even wachten.IMG_9571IMG_9629IMG_9605IMG_9601IMG_9624Rond 18:30u zaten we in de nachttrein naar Surat Thani achter een joekel van een fles Chang-bier. In de jaren ‘70 kreeg je de melk in zo’n soortgelijke fles door de melkboer aan de deur geleverd. Ik had er vier gekocht. Gewoon lekker voor het slapen gaan op de veel te smalle en korte bedjes. Na drie slokjes stond een Thaise oom agent al voor onze stoelen te brullen dat we geen bier mochten drinken in de trein. Snel kiepte ik de twee flessen leeg in de wc. Maar hij stond er op dat ik de twee niet-geopende flessen in mijn koffer zou opbergen. Gezien de krapte in het gangpad kon ik hier mijn koffer nooit openen dus ook de inhoud van deze twee flessen verdween in de wc. God vergeef me. Ik zal dit nooit meer doen.C9E3D8FC-10E3-4670-833F-0654175EB4F05599195D-1C4E-4711-A8D4-3F69D32D7DE3A893BCB8-C08A-42EC-844C-6427E47F59ADNa een rit van 12 uur kwamen we rond 06:30u aan in Surat Thani. Die nacht had ik zeker vier keer goed geslapen. De trein met voornamelijk backpackers wiebelde continu heen en weer. Angelica had het bedje boven me. De Thaise coupé-verantwoordelijke was wat laat dus hadden we zelf maar het bed afgebroken. Het is zo’n verfijnd kliksysteempje welke het niet meer doet als je iets te hard ergens op duwt. Eigenlijk meer iets voor de kleine vingertjes van die Thaise meid. Op het station in Surat Thani stond onze chauffeur Seksan ons op te wachten met een groot bord met mijn naam er op in zijn handen (Rindi 😂). Hij bracht ons eerst naar de Ta Khun market in To Rung. Hier aten we snel een klein hapje.B94EFE8D-97AB-4DE2-A8E9-893C5FB566309EC8A1F6-7021-48A9-B7C5-221904699A1C7EBFBC46-AE61-4A65-A557-9E442A56656942A87CB5-7623-448F-8E69-7AA7EE1B1CE5Een kwartier laten zaten we op een longtailboot op het Ratchaprapha stuwmeer. Lang geleden heeft de regering besloten om een groot gedeelte van het Khao Sok National Park onder water te zetten om zodoende stroom op te wekken. Her en der zie je de boomtoppen uit het water steken. Uitkijken dus. Niet zoals in 2008 toen we met de schroef zo’n boomtop nét onder de waterspiegel raakten en de boot stuurloos was geworden. Een uur lang heb ik toen rondgedobberd op het meer samen met Siska en Orlo. We zijn toen het water ingedoken om de boot voort te duwen maar dat houd je natuurlijk geen uren vol. Daarbij zitten er ook slangen in het water dus niet een al te beste situatie. Net toen we de moed hadden opgegeven zagen we een bootje in de verte. Orlo en ik begonnen zo hard als mogelijk op onze vingers te fluiten. Dat bleek gelukkig te werken. Een half uur later zat ik op de paalhut van die visser met een nijptang een net iets te grote gietijzeren schroef op maat te knippen zodat hij in zijn behuizing paste. Na de montage konden we terug naar onze eigen drijvende lodge op het water waar onze thuiskomst werd gevierd met een joekel van een gebakken vis en veel bier. Ik was zo blij als een pas gescheiden vrouw in een Dildo-shop.D365A67F-28BD-4F07-9A72-349A730EE9E438DECFC3-BDC5-4FFF-A2D2-FEC13DA0C3722712CF40-783F-458D-9D51-42331B547801302632FF-439D-4F39-B771-5221290FBF283766BCC0-556D-43A4-A975-8E6997AEB5B8Na een uurtje varen over dit sprookjesachtige mooie meer met zijn ontelbare groen begroeide inhammen kwamen we aan bij onze floating lodge. Een hele aardige local met de naam Yod bracht ons naar ons hutje. Het was erg klein en er lagen twee matrasjes op de vloer. Als je de steiger af liep kwam je in het sanitaire gedeelte. De wc’s moest je doortrekken door er bakje water overheen te gooien en in de douches stond een ton met water. In het water lag ook een bakje. Duidelijk. In de keuken was het personeel al bezig met de lunch. Aan de muur hing een poster van Hugh Heffner met enkele van zijn Playboy-bunnies. Wellicht als ode aan de man die ons puisterige pubertjes vroeger met één hand leerde lezen. 7132310A-5956-46C2-818A-2617E5DC42C7.jpegNa een overheerlijke Thaise curry gingen we even naar ons hutje. Pal voor ons lagen enkele kayaks aan de steiger vast gemaakt. Vier Engelse meiden maakten met zo’n melkfles bier in hun linkerhand en de peddel in hun rechter aanstalten om een kayak te gaan betreden. Wat er in het kwartier daarna gebeurde zorgde voor buikpijn van het lachen. Sowieso, dat heerlijke accentje, vooral als iets misgaat. Voeg daaraan toe een paar twintigers die hun prioriteit méér bij de melkfles bier hebben liggen dan bij het betreden van de kayak zelf, dan speelt er iets moois voor je ogen af. Net toen ze eindelijk in de kayak zaten  deelde ik hun mede dat ze achterste voren in de kayak zaten. Stomverbaasd keken ze me aan. Ach gut ja…. er is een voor-en achterzijde 🙈😂. Dat werd draaien geblazen. De kayak stond met de voorzijde gericht naar de steiger. Ze begonnen te peddelen en de kayak dook onder de steiger in i.p.v. dat deze van de steiger áf bewoog. Ze hadden niet in de gaten dat je ook naar achteren kon peddelen. Misschien kun je je die gezichten vol ongeloof voorstellen. Wat voor een normaal mens een no-brainer zou zijn geweest braken zich hier vier Engelse “hoogblonde dolly’s” zich het hoofd hoe ze achteruit moesten peddelen. Met tranen in mijn ogen legde ik ze uit hoe het werkte. Ze waren gelukkig sportief en lachten met ons mee. Daarna gingen ze het meer op maar ze wisten niet hoe ze moesten sturen dus knalden ze op een gemotoriseerde boot. Wederom volgde een uitleg. Ze hadden het blijkbaar nog altijd niet gesnapt want twee minuten later zaten ze vast bovenop een grote boomstam welke in het water lag. Op dat moment maakte een druppeltje zich los van van mijn bijna 47- jaar oude blaas. Ook voor haar beginnen de jaren te tellen. Het verbaasde me trouwens dat er best veel van die gespierde dudes stonden toe te kijken en niks deden. Blijkbaar wisten zij zich ook geen raad. Onder het mom: brains are the new six-pack trokken we nog maar eens een melkflesje open.AC17787D-471C-412A-9EC0-24A9A3926B05F119AD1A-9B16-4E68-988F-64124EF2F8A45F0F8197-0497-4FB8-97A1-4EFB6E791D42EEB7D8FF-ACAD-4F3E-9FEF-02880BCB28C18853377E-62E6-41C7-AE7F-D86856CE3869Het is 04:00u in de morgen dat ik dit schrijf op de steiger voor ons loeihete hutje. Om me heen is het stikkedonker en muisstil. Behalve dan het continue gesjirp van alles wat kruipt en springt in de jungle. Ik ga maar weer eens proberen te slapen in deze hitte. Helaas géén airco wat ik op standje Elfstedentocht kan zetten maar een lafjes langzaam draaiende piepende ventilator.

Dag 6-7 Thailand (Khao Sok NP)

De hitte hier maakt ons moe. Het is continu 30c. Zodoende liggen we best vroeg in bed. Maar dat houdt dus ook in dat ik iedere nacht rond 4:00u wakker ben. Na een uurtje plafonddienst sta ik dan maar eens op of ga ik wat schrijven op de veranda. Buiten stond een Engelse fotograaf waarmee ik  de praat raakte. Hij werkte voor een grote oliereus en woonde in China. Vandaag zou hij zijn vrouw en dochter gaan ophalen aan land. We besloten samen wat foto’s te gaan maken van de mooie mistnevels op het meer.5F7DE943-ABE0-4E92-B8EA-DFFC5704F573.jpeg47E1E83C-A948-42D4-B267-E71F22927C8D.jpegHet paaldorpje wordt omringd door torenhoge kalksteen rotsen. Sommige rotsen zijn wel 300 meter hoog. Het meer is zo indrukwekkend en zo gigantisch dat je je even helemaal alleen op de wereld waant. Rond 08:00u hadden Angelica en ik ontbeten en werden we weer met de longtailboot naar de pier gebracht. We kwamen langs groen beboste rotsen, kleine eilandjes en kleine drijvende huisjes waar je kunt slapen.72019C5D-6BC1-4BD5-9A77-F3A6D6BE19EB1038B4C8-2563-4CF2-865B-5FF825F83EAC6CC9D4BE-7F4E-4660-8B7E-6186AEF24B5D5C953764-ECAA-484B-849F-1200DCBD3FE9.jpeg Onze driver Seksan stond reeds te wachten en na een uurtje rijden kwamen we aan bij een plek waar we konden kanoën. Ik had mijn fotoapparatuur bij me waardoor het me niet verstandig leek om mee te gaan. De kano was van rubber en het zag er allemaal niet echt stabiel uit. Angelica ging derhalve alleen met de begeleider de rivier af. Een uurtje later en een leuke ervaring rijker hadden we weer samen lunch. Klongsok Village in het Khao Sok NP was ons volgende doel. Dit is een heel klein dorpje dat dient als uitvalbasis voor het immens grote Nationaal Park. D43DC27D-B72B-48FB-BCDB-F35BF12B059B4E85CAC8-E224-432E-B23A-D69BFE181762Het park herbergt één van de oudste regenwouden op deze planeet en het staat bekend als één van de mooiste natuurparken in Thailand. Het is een populaire bezienswaardigheid in Thailand, maar gek genoeg is het er nooit heel erg druk. Je hoort hier niets anders dan kabbelende riviertjes en de geluiden van krekels. 6AF7F57E-4A25-45FF-8562-76CA30AFAB0BB59D6848-1C40-410F-8646-F6B16C0BED5D164B1A44-E4C3-4CA8-9E76-7533AD74086585408302-6D48-4A87-A39E-6F30203C93BBBij aankomst in onze river-cottage liepen de aapjes al rond het zwembad. Ene wilde onze kamer binnen lopen maar die jaagde ik al snel weg. Achter onze cottage stroomde het riviertje. Hier zouden we twee nachten blijven. 7DC62724-C841-466A-B8D6-1BB2768C65EE.jpeg278E0DE6-CFC5-4582-9241-5C032E992890.jpegWat me opvalt hier is het lekkere eten. Allemaal eerlijk eten. De net geslachte kippetjes draaien boven het vuur gestookt met hout. De hele straat is continu bezig met koken. Heerlijke Thaise curries zoals zij het alleen kunnen maken. Hier hebben ze het niet over lactose intolerantie en gluten shizzle.  Ik stoor me vaker aan vooral die vrouwtjes die in principe niets mankeren maar wél interessant willen doen.  “Heeft U een glutenvrij menu ?”. Een aantal jaar geleden was dit voor iedere tweede gehuchttrut dé vraag in een restaurant om de dienstdoende bediende aan het zweten te krijgen. Wist hij veel wat zij bedoelde ? Ineens keek het hele restaurant naar dat vrouwtje die heel verontwaardigd keek met zo’n weet-je-niet-waar-ik-het-over-heb-blik in haar ogen. Sinds nu echter op de menukaart alle in’s and out’s staan beschreven krijgen die aandachtsgeile vrouwtjes geen aandacht meer. Ze hoeven het niet meer te vragen want de info is in te zien. Vanaf dat moment wordt er 50% minder glutenvrije shit verkocht. We zijn een aantal uurtjes door het park gelopen en hebben olifanten gewassen in een modderbad. Het zijn oude werkolifanten die nu met pensioen zijn. In Thailand worden olifanten helaas nog altijd ingezet als werkolifant. C07E66A4-62DD-49CA-8EDE-17EA1FAD7188.jpegDit speelt zich voornamelijk af in onbegaanbare gebieden waar teakhout wordt gewonnen. Net door de publieke opinie én het feit dat steeds méér toeristen weigeren een ritje op de rug van een olifant te maken worden olifanten weer de vrijheid gegund. Deze giganten worden dan opgevangen in een olifantenpark waarbinnen de olifanten vrij kunnen rondlopen. CF512666-5952-4256-9045-2420D727F765.jpegBezoekers zijn wel toegestaan, maar mogen alleen op een diervriendelijke manier met de dieren omgaan, door ze te voeren en helpen met badderen. Er is volgens hun begeleiders geen sprake van dwang alhoewel het ons ook niet logisch leek om 4x per dag gewassen te willen worden. Maar goed. Het verzorgen van olifanten kost natuurlijk ook geld. Dat moeten de toeristen betalen natuurlijk. Tijdens de wasbeurt zagen we wel een olifant die het superlekker vond om verwend te worden. Wij vonden het ook een leuke ervaring. Mijn hele gezicht zat onder. Toen de olifant op stond scheet hij in het water. We wisten meteen waar die “modder” waarmee we haar aan het insmeren waren, vandaan kwam. Dit zat dus ook op mijn gezicht 🙈.DCIM100GOPROGOPR5142.DCIM100GOPROG0045203.DCIM100GOPROGOPR5210.

Dag 8-9 (Phuket)

Na ons ontbijt vertrokken we met de auto en kwamen drie uur later aan in Phuket. Waarom Phuket zou je zeggen ? Thailand is een heel mooi land met heel veel mooie natuur en hele lieve, vriendelijke mensen. Deze hartelijkheid kom je in Europa weliswaar ook nog tegen maar je komt goed aan het zoeken.Phuket en Pattaya zijn twee steden waar de gemiddelde Europeaan naar toe gaat als het thuis qua liefde allemaal niet zo wil lukken. Phuket-Patong slaat dan haar armen om die mannen  heen en biedt ontelbaar veel vrouwen aan om die mannen zich een paar weekjes weer “man” te laten voelen. Via een online, sort of Wehkamp gidsje, komen ze uit bij hun ware liefde , kwebbelen ze een paar uur over de digitale snelweg en drie weken later staat de man in kwestie, in zijn pyjama naast het bed slurpend aan zijn instant koffie te kijken naar zijn nog immer slapende score in bed. Je ziet vaak rare, lachwekkende combinaties. Zoals die kleine überdikke kleine 55-jarige Duitser, hand in hand lopend met een bloedmooi 28-jarige Thais meisje van 48 kilo. Ik ga dan meteen lopen invullen. Ik weet, ik moet dit niet doen. Maar kom op. Mijn fantasie slaat dan op hol en ik wil ook eens lachen op vakantie, toch ? Of die 62-jarige Engelsman met een Grieks behaarde rug. Vóórdat zijn rug  in de zon verbrand heeft hij eerst twee dagen bosbrand. Ik zie ze al lopen. Hij, smoorverliefd met kleine pasjes om haar heen dribbelend om haar het hof te maken. Zij, continu met haar linker oog loerend naar zijn dik gevulde portemonnaie, berekend gewillig in bed maar ondertussen denkend aan de twee mondjes die thuis gevuld moeten worden. Want dat is natuurlijk de keiharde werkelijkheid. En als je een man zich een man laat voelen kun je buiten het afgesproken tarief om ook nog eens rekenen op een flinke fooi. Zo werkt het nu eenmaal in deze business. Na aankomst in Phuket, Patong beach namen we eerst een massage met zijn tweeën. Voor 7€ p.p. werden we gedurende een vol uur onder handen genomen. Héérlijk. Alweer de tweede keer deze reis. Daarna aten we een lekkere Massaman Curry aan de overzijde van de straat. Deze soort curry is toch wel mijn favoriet. En dan de reden waarom we hier zijn: het nachtleven van Phuket in Bangla Road. Deze straat is hét uitgaanscentrum. Ik ga graag naar Berlijn vette clubs bezoeken. Géén betere plek in Europa om op stap te gaan. In Azië ben ik wat minder bekend maar voor wat mij betreft spant deze straat de kroon. B348630B-F6CB-4ADC-B343-F861C1B9C9DF.jpegDuizenden mensen. Vrijgezellen maar ook koppels. Supervette themaclubs, speelhallen waar je de nieuwste spellen kon spelen, eettenten en overal staat de vrouw centraal. We bezochten een GoGo-bar. De entrée was gratis. Toen we eenmaal binnen waren kregen we de menukaart te zien. Een klein flesje bier kostte omgerekend 32€. Ik ging op de bluf en zei dat ik gisteren de helft had betaald. Dit truukje kon ik me nog herinneren van 10 jaar geleden. Ze hebben drie menukaarten met allemaal andere prijzen. Ze beginnen met de duurste. Als ze merken dat je het te duur vind dan halen ze snel een goedkopere. De jongedame vond het ok en toen betaalden we “maar” 16€ voor een flesje bier. Nog altijd veel te veel natuurlijk. Ze kosten hier 0,50€ inkoop maar ach: de dames van de show willen ook hun centje verdienen.78EE736C-09D7-4AD2-B192-676797574417.jpegWat we daarna te zien kregen gaat gewoon een stap te ver. Een dame die een blauw parkietje in haar prut duwt, een sexy dansje doet en het beestje vervolgens weer tevoorschijn tovert. Een andere dame die een blaaspijp van onderen inbrengt en vervolgens een pijltje in mijn richting afvuurt en de ballon die ik vast houdt kapot doet knallen. Om me heen werden mannen die alleen de zaak waren binnengekomen beglückt door drie, soms vier vrouwen tegelijk. De shirtjes gingen uit en de man mocht met zijn handen in het rubber, wat vakkundig achter de tepels  was geplaatst, knijpen. Het was de dames natuurlijk te doen om de drankjes á 32€. Een rondje zou hem al snel 125€ gaan kosten. Sodom en Gomorra alom.Na een kroegentocht van vier uurtjes vonden we het welletjes. Morgenvroeg zouden we met de boot naar Koh Phi Phi gaan en we wilden een beetje fit zijn. Na een tocht van twee uur kwamen we aan op het eiland. We sliepen in een cheap hotelletje voor 20€ per nacht maar vanwege een overboeking kwamen we terecht in een cottage met een zwembad voor de deur. En dat voor drie nachten haha. Lekker meegenomen.9C7FB438-8E2A-4134-BE65-D5DC324B8231B7C0C32F-9608-4DF9-8A03-C850C0900B79FE644248-2D5C-4086-8B31-9F1328891C3C5C89FE10-49C4-4A04-B95F-31376A35C8135ABE14D6-1251-4B3D-BE11-8B35E2F1CC1DOp onze eerste avond op Koh Phi Phi hadden we een romantisch etentje aan het strand. Ik vind mezelf helemaal niet romantisch. Voel me meer zo’n boer op klompen. Maar goed, Angelica vindt me gelukkig wél romantisch. Ik probeer wel van te voren reeds thuis de gezelligste plekjes uit te zoeken om te gaan eten. Daar gaat heel veel tijd in zitten. Ik wil hiermee voorkomen dat je een keus ter plekke moet gaan maken als je honger hebt. Als je honger hebt maak je meestal de foute keuzes. Dan zit je ergens in een vreetschuur te bikken terwijl net om de hoek dat superleuke restaurantje ligt. Zo gaat half Nederland jaarlijks naar Mallorca maar niemand die daar is geweest heb ik ooit horen vertellen dat ze de Abaco bar hebben bezocht. Éen van de mooiste cocktailbarretjes ter wereld. Het ligt alleen niet langs de gangbare wandelroute. Gemiste kans toch ? Het is zo’n kleine moeite om thuis een avondje even géén tv te kijken en een en ander te onderzoeken. CC67EA2A-DEDD-4697-B7C2-7B878A075540.jpegAls afsluiter gingen we naar de Reggae bar. In deze tent staat een originele boksring. Hier staan echte Muay Thai fighters zich af te matten. Kromme ruggen, dampende lijven: hier worden klappen uitgedeeld. Nondeju. Maar hier mag ook het gewone volk het tegen elkaar opnemen. Bezopen of niet. Je mag de ring in. Uiteraard met bokshelmpje op. Dan zie je ook hele rare situatie’s. Je ziet van die bitchfights waarbij twee jonge kippen elkaar naar het leven staan maar ook twee van die opgespoten haantjes die met zes bokslessen ervaring de ander wel eens een lesje willen leren. Meestal is het wel lachen maar soms loopt het uit de hand. Zo werd één partij van te voren afgebroken omdat de één zich wat te grimmig opstelde tegenover de ander. Die wilde hem echt slopen en ging heel gemeen te keer. De scheidsrechter zag dat en maakte er meteen een eind aan. 069F746E-E007-4510-AFC6-7ABF16FE44556AEB496E-0A68-4480-9A28-BB01C6D6404163711FEF-9997-4577-9893-FFE65825C6D4Morgen gaan we een eilandtour maken. We zijn benieuwd !

Dag 10-13 Thailand (Phi Phi islands)

Al heel vroeg vertrokken we met een bootje om de Phi Phi-eilanden te bezoeken. In het hotel was een groepje meiden bezig met yoga. Ik begrijp nog altijd niet wat men leuk vindt aan yoga. Eind jaren ‘90 kwam de yoga pas écht in opmars. Deze Indiase traditie speelt al sinds duizenden jaren blijkt uit een nieuwe studie van oude geschriften in het Sanskriet. Oorspronkelijk was dit in de Indiase cultuur een straf voor vrouwen die de lippen maar niet op elkaar konden houden. Vrij vertaald betekent Yoga dan ook:”kalme vrouw”. Grappig om te lezen dat mannen vroeger ook al last hadden van dat oeverloze getetter. Voor straf moesten ze niet alleen zwijgen maar ze moesten ook eerst hun schoenen uit trekken. Die schoenen werden vervolgens in een hoekje geplaatst. De vrouw werd vervolgens in een voor mannen onmogelijke positie geknoopt zodat ze alleen naar háár schoenen en niet naar die van anderen kon kijken. Dat scheen duizenden jaren geleden te werken om de vrouw te laten zwijgen. Op vandaag worden Yoga-lessen gegeven onder het mom: breng geest en lichaam in balans. Je reinste bull-shit dus. Maar goed, ik moet kappen, ik krijg al van Angelica de opmerking waarom ik zo vrouwonvriendelijk ben vandaag. Ik ga er overigens wel van uit dat dit met een knipoog gelezen wordt. Het positieve aan de yoga: toch alweer 13 meiden om 07:00u uit de veren om oefeningen te doen. Een wonder !6A3A5D9F-8C30-427D-B74E-42A8A2B8C974De Phi Phi-eilanden bestaan uit het hoofdeiland Phi Phi Don en nog vier andere eilandjes. Hier is géén gemotoriseerd verkeer met uitzondering van het caddy-wagentje van de eerste hulp post. Daarnaast hebben een aantal mensen een vergunning om met een brommertje te mogen rijden zoals de vuilnisbrommer. Met een gemonteerde zijspan haalt de goede man de zakken vuilnis op. Voor de rest doet iedereen zijn dingetje te voet. Bagage en handelswaar wordt verplaatst met een handkar. Wil je van het zuiden van het eiland naar het noorden dan pak je de watertaxi: voor een paar Baht start de man de motor.  Buiten het hoofdeiland zijn er nog de andere eilandjes: Phi Phi Lee met Maya beach waar de film The Beach is opgenomen met Leonardo DiCaprio. DC17C86D-9AE2-46BC-9190-775123511C85Tevens is hier een mooie grot met de naam the Viking Cave.BABBB082-A4DC-40B6-ACBD-E1A57DCBE248 Dan nog Ko Yung, Bamboo island en nog een eilandje waarvan ik de naam ben vergeten. D5E63D1C-9AEF-4AD0-BC55-DFE76E97ACBBD860EB4E-D628-41BB-9517-E8D11C3093E777FED9CF-E475-4A87-B49F-A74DDDB1DCBCOp al deze eilanden zie je nu bordjes met de evacuatieroute aangegeven voor het geval zich een Tsunami voordoet. Velen zullen zich de beelden van Tweede Kerstdag nog kunnen herinneren. Golven van soms wel 6 meter hoog sloegen met een snelheid van 900 km/uur over de eilandjes heen met als gevolg wereldwijd 230.000 doden. C8E6374F-68B4-473C-897F-36CA3C90DF4BOp Koh Phi Phi werden vrijwel alle gebouwen en constructies weggevaagd. Hieronder een kort filmpje van de Tsunami op Koh Phi Phi. De beelden zijn best heftig. De twee mannen die dachten veilig te staan voor de naderende vloedgolf werden helaas meegesleurd door de kracht van het water. Het is niet bekend of ze het overleefd hebben. 

https://youtu.be/e9VY7y3Pico

Momenteel is het eiland gelukkig weer helemaal hersteld van een van de grootste rampen uit de geschiedenis.  De tocht langs de eilandjes was erg mooi. De rotsen kwamen loodrecht uit de zee en waren helemaal bedekt met een groene laag struiken en bomen. De eilandjes hebben witte stranden en vooral de remote beaches zijn erg schoon.DBCF895C-54A8-4B6D-80B8-2F65744FD59ED829F934-F7A8-46DD-B6A4-FAE30BB6D88A1316EE81-25C6-4411-8CF1-BB1E595DAB59 We kwamen aan op Monkey Beach. Hier lopen de aapjes gewoon los op het strand. Ze zijn gewend aan toeristen dus ze kunnen wel eens brutaal doen en je koekjes afpakken of bovenop je gaan zitten. Omdat ik mijn fotorugtas om had dachten de aapjes dat ik daar voedsel in had verborgen. Meteen werd ik besprongen door een flinke aap maar met een flinke zwieper gooide ik hem van me af. Voor hem niet mijn laatste Rolo. Sommige toeristen die niet snel genoeg hun boterhammen wilden afgeven werden zelfs gebeten door de aapjes. Even uitkijken dus. DCIM100GOPROG0015317.

Maya beach was ook heel mooi. Vooral van de entree in de baai werden we heel stil. Het leven onder water is hier niet zo interessant. We zagen veel dood koraal en maar een paar visjes. Al met al duurde de tocht veel te lang. Een hele dag is niet nodig. De kapitein vroeg wie de sunset NIET wilde zien. We zaten op dat moment al acht uur op het water en hadden alleen water, een bakje rijst en een schijf ananas gehad. Niemand durfde zijn vinger op te steken. We hadden honger als een paard en ik verlangde naar een ijskoud biertje. De kapitein stelde voor dat hij Angelica en ik eerst zou afzetten op het strand en dan met de rest zou terugvaren voor de sunset te gaan zien.7BC86657-3A41-4CC2-B93C-867DF9ADD631.jpeg Uiteindelijk gingen maar drie van de dertien mensen mee terug. We waren klaar voor vandaag. Na een lekkere douche genomen te hebben gingen we uit eten in het haventje. Lekker tonijn van de grill ! 🍺. Morgen gaan we weer terug naar Phuket voor een dagje en daarna weer naar Bangkok. We hebben weer twee weekjes kunnen genieten van een aantal mooie plekjes op Aarde🌎. We hopen dat we nog lang kunnen reizen en iets van de wereld kunnen zien ❤️. In Februari staat Namibië op de planning. Ik heb zeker een maand nodig om me daar op voor te bereiden. Maar eerst nog naar een verjaardag in Belgrado. Jonathan en Iva, een Zwitsers-Servisch stel waar ik vier jaar geleden in Australië mee heb gereisd, hebben ons uitgenodigd. Hier verheugen we ons nu al op 🍺👌🏻446816D4-1540-4724-974D-36A51BEE4A6FACD8BAA9-9674-4F3F-BD44-C7FD14E2CB8530B370F6-872B-4404-B711-C213EE8667564732CED3-FC2B-4655-A424-B08695328A931B2598C1-8C1C-4B43-95CA-4A652A086962

 

 

Vertigo and Moon bar, Bangkok

C6C66B78-501D-4076-8442-C56B28F4223EThis night we had a reservation in the Vertigo and Moon bar but we had totally overslept. The taxidriver drove us with high speed to this bar, because we did not want to miss out place at the bar. The Banyan Tree is a renown landmark in Bangkok with most TukTuk and taxis using it as a reference point. The Vertigo and Moon Bar on top of the Bangan Tree gave us a stunning view of the city with a variety of cocktails. Angelica chose a Cosmopolitain and I ordered a bottle of beer (of course).7A7184E6-9935-4B41-8F72-ED0248E75703The Vertigo and Moon Bar was worth experiencing and when we return to Bangkok we will try again to get out on that rooftop and drink in beautiful Bangkok by night – even in the rain. Cheers🍺🍹🍸4C0D4BA8-0D6E-494F-B022-E9F1F95E8D9A7C3FFD2C-2C60-4C22-8FFC-B88F300B90E37B7035AC-52DB-4720-A87F-7699FE83D9A63314AA4D-90EA-4671-90E8-6B36F6589EA01EEF87C0-9777-42A0-826C-D042F83BC5F8F65BDA95-C639-4D7E-A2BC-001FA30F78DA

Maeklong Railway Market

This blog is in English and in Dutch (for the English version you have to scroll down)

De trein rijdt letterlijk dwars door de markt

De Maeklong Railway Market is een unieke markt die letterlijk elke dag wordt gehouden op het spoor van het stadje Samut Songkhram, bijgenaamd Maeklong. Vlak voordat de trein in Maeklong aankomt moeten de standhouders hun producten van het spoor halen en de luifels van de marktkramen terugtrekken. Zodra de trein weer vertrokken is wordt alles weer teruggezet. Op de spoorlijn die Samut Sakhon met Samut Songkhram (Maeklong) verbindt rijdt acht keer per dag [zeven dagen per week] de trein midden door de markt.

IMG_3850.jpg

Het is een bijzondere gebeurtenis om te zien hoe de trein door de dicht opeengepakte Maeklong Market rijdt. Deze treinroute is daarom over de hele wereld inmiddels bekend geworden. Op youtube staan dan ook  verschillende video’s waarop dit tafereel te zien is, maar het is toch echt heel verbazingwekkend om dit spektakel ‘live’ mee te maken.

De Maeklong Railway Market begint al vroeg in de ochtend en duurt tot laat in de avond. Het is een kleurrijke markt waar vele versproducten en kleding worden aangeboden.

IMG_3881.jpg

Mae Klong Railway Market (Hoop Rom Market) is a local market in Samut Songkhram Province, commonly called Siang Tai (life-risking) Market. It is considered one of amazing-Thailand attractions in the province. Spreading over a 100-metre length, the market is located by the railway near Mae Klong Railway Station, Mueng District, Samut Songkhram Province. It is a common fresh market selling seafood, vegetable, fruits, fresh and dried food, meats and other miscellaneous goods. Mae Klong Railway Market is open from 6.00 a.m. -6.00 p.m.

IMG_3846.jpg   The market is called ‘life-risking’ market because its stalls are attached to the Mae Klong-Ban Laem railway, which is a short railway line running from and to Mahachai and Mae Klong. Vendors at the market put out parasols or canvas to protect themselves against the sun. The shelters stick into the railway where visitors walk and do their shopping. When each signal of the arriving train rings, chaos happens: vendors will rush to close their parasols and canvas, along with clearing all goods that will obstruct the coming train at a great speed. Once the train passes, parasols and canvas will be reopened as goods are again put into their usual place next to the railroad. The market, accordingly, is so called ‘Hoop Rom (umbrella/parasol-closing) Market’. The practice is usual for vendors and local people, but not for tourists who will definitely find the scene exciting and enjoyable at each visit. The parasol-closing event happens eight times per day according to the time that trains leave Mahachai for Mae Klong and depart Mae Klong for Mahachai. Trains will arrive at Mae Klong Station at 8.30 a.m., 11.10 a.m., 2.30 p.m. and 5.40 p.m., and depart the station at 6.20 a.m., 9.00 a.m., 11.30 a.m. and 3.30 p.m.

IMG_3847.jpgTo arrive by car, take Thonburi-Pak Tho route until the 63rd kilometer. Keep left and enter the paralleled elevated highway to read the centre of Samut Songkhram. Drive past the first light and the market. At the second light, turn right and cross over the railway to arrive at Mae Klong Railway Market.

IMG_3882.jpgIMG_3891.jpg

By train, from Wonwian Yai Railway Station, get off at Mahachai Station. Take a ferry to Tha Chalom side and catch the train from Ban Laem Station to Mae Klong, which is the last station.