Foz do Iguaçu, Brazil and Argentina 🇧🇷🇦🇷

Van de top 5 van de mooiste watervallen ter wereld heb ik alleen de Plitvice meren in Kroatië 🇭🇷, de Gullfoss in Ijsland 🇮🇸 en de Victoria watervallen in Zambia 🇿🇲 gezien. De nummer één staat al 25 jaar op mijn lijstje en het komt er maar niet van. Tot op vandaag. De watervallen bevinden zich in twee nationale parken, Nationaal park Iguazú in Argentinië 🇦🇷 en Nationaal park Iguaçu in Brazilië 🇧🇷. We hadden besloten de eerste dag naar de Braziliaanse kant te gaan en de tweede dag naar de Argentijnse kant omdat deze volgens vele reisblogs die ik had gelezen het mooiste zou zijn.

Braziliaanse zijde 🇧🇷

Na het passeren van de Argentijns-Braziliaanse grens kwamen we met de bus aan in het Nationaal Park Cataracas Iguaçu, de Braziliaanse zijde van de wereldberoemde watervallen. De chauffeur parkeerde de bus heel handig in een van de vele bussenparkeervakken. Naast deze parkeervakken lagen de parkeervakken voor auto’s en daarnaast de parkeervakken voor dure auto’s zoals vette cabrio’s.

Mijn vader vertelde me vroeger dat mensen die een cabrio reden eigenlijk arme mensen waren die auto’s moesten kopen zonder dak. Dat dat te duur was voor deze arme mensen. Als ik dan een jaloerse bui had en naar die van plezier gillende leeftijdsgenootjes op de achterbank keek dacht ik stiekem:’wacht maar tot het gaat regenen gna’.

Onze gids Marcello gaf ons in vloeiend Engels enkele tips and tricks en waarschuwde met klem dat we moesten oppassen voor de Coatí (honingbeertjes) want die hadden altijd wel zin op wat lekkers. Later zagen we ook hoe ze heel handig op tafel sprongen en met een halve empanada in hun mond er weer van af sprongen.

De eerste aanblik van de watervallen was overweldigend mooi. De Plitviçe-watervallen in Kroatië 🇭🇷 en de Victoria-watervallen in Zambia 🇿🇲 zijn prachtig maar dit wat we vandaag zagen is toch wel next level. Uiteraard waren we niet de enigen die hier waren, het is toch één van de pronkstukjes van zowel Brazilië 🇧🇷 als Argentinië 🇦🇷 (in Brazilië zelfs de meest bezochte locatie). Deze landen mogen deze mooie plek op aarde samen delen. Ik vroeg me af wat de eerste Europeaan gedacht moet hebben toen hij dit zag.

Zeker van boven gezien hadden we een mooi panorama over de ongeveer 300 watervallen die zich uitstrekten over een lengte van drie kilometer. Ook al zijn deze watervallen bijna twee maal zo groot als de Niagara watervallen, ze zijn dan wel weer kleiner dan de Victoriawatervallen in Zambia. Maar Iguaçu vind ik met afstand de mooiste met name die aan de Braziliaanse kant waar je méér panorama hebt dan bij de Argentijnse kant. 

De blauwe lijn heeft precies tot op de meter aan hoe we zijn gelopen.
In de rij voor de douane (Argentijnse zijde).
Paspoortcontrole.
Douane gebouw.

Foz do Iguaçu National Park

Lange rijen aan de kassa.
Eerste aanblik: Wowww 🤩
Overal honingbeertjes.
Via platforms konden we de watervallen van dichtbij bekijken.
Kijkje achter een waterval.
Mooi panorama van de Cataratas 😍

Park das Aves

Het grootste vogelpark van zuid-Amerika ligt net vóór de ingang van het Iguaçu-park. Met meer dan 1000 vogels een uitgelezen kans om het te bezoeken. We zagen ze in alle kleuren van de regenboog 🌈.

Scarlet Ibis.
Chileense flamengo.
Spix’ sjakohoen.
Rode lepelaar.
Scarlett Ibis.
Groene leguaan.
Witoorparkiet.
Witoogaratinga.
Witoogaratinga.
Jendayaparkiet.
Great Green Macaw.
Zwartmaskergoean.
Mesbekpauwies.
Reuzentoekan.
De Common Potoo blijft urenlang stil zitten en doet zich voor als een tak zodat hij niet opvalt.
lollipop plant.
Blauwe Ara.
Ara.
Red ginger.
Helmkasuaris.
Wederom lange rijen om Brazilië binnen te komen.
Om aan het einde van de dag Argentinië binnen te komen kostte ons twee uur van ons leven. Het nadeel van niet leven in een Schengenland.
Lange rijen voor de douane Brazilië-Argentinië .
Met een goedkoop gekochte TV te voet de grens over.

Argentijnse zijde

Anders was het aan de Argentijnse zijde van de watervallen. Bij de ingang al verbaasden we ons over de hoge toegangsprijs. Hier betaalden we 45€ p.p. terwijl we in Brazilië maar 19€ p.p. betaalden. Bohhh. Wat een geld. Geeft iemand de zuurstof even door ?

Eerst werden we met een treintje naar een station gebracht wat dichtbij de watervallen lag. Daarna liepen we niet over een trail lángs de watervallen zoals aan de Braziliaanse kant maar over houten loopbruggetjes náár de watervallen toe.

Je hebt hier enkele uitzichtpunten die weliswaar heel erg mooi zijn maar daarna moet je wel weer een kilometer over vlonders in het water terug lopen. En dat bij temperaturen van 37c. Gelukkig hadden ze her en der douches opgesteld waar mensen lekker konden afkoelen. Overal liepen die leuke honingbeertjes rond op zoek naar eten. Ze waren helemaal niet mensenschuw. Waarschijnlijk omdat de mensen ze met rust lieten want bij de ingang van het park stond een waarschuwingsbord met een foto met een hand er op die lelijk was toegetakeld door de beet van zo’n beertje. We besloten de lower trail niet te doen want het was gewoon niet te doen met deze temperaturen. Een ware martelgang. Het zweet gutste langs onze benen en armen en mijn T-shirt was kletsnat van het zweet. We verlangden naar het hostel met een lekker koel zwembad. Vanavond zouden we meedoen met een BBQ georganiseerd door Peto. Ook lekker. Het spaart in ieder geval gebroken benen en armen want als we naar een restaurant zouden gaan zouden we op de stoep moet lopen en hier wil je net niet op de stoep lopen. Er zitten gaten in waar een communicantje met gemak in kon kruipen en de gemeente doet er niets aan.

Hoofdingang. We waren niet de enige.
Met een treintje naar de eerste waterval.
Plush-crested Jay.
‘Garganta del Diablo’ (keel van de duivel), een grote halfronde waterval van 150 meter breed waarin het water 70 meter in de diepte stort
Via looppaden kom je bij de watervallen.
Honingbeertje.
Restaurantjes zijn omgeven door hekwerk zodat aapjes en honingbeertjes niet aan het voedsel kunnen komen.
Overal douches waar mensen zich konden verfrissen want het was 37c.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Geef een reactie