Al heel vroeg vertrokken we met een bootje om de Phi Phi-eilanden te bezoeken. In het hotel was een groepje meiden bezig met yoga. Ik begrijp nog altijd niet wat men leuk vindt aan yoga. Eind jaren ‘90 kwam de yoga pas écht in opmars. Deze Indiase traditie speelt al sinds duizenden jaren blijkt uit een nieuwe studie van oude geschriften in het Sanskriet. Oorspronkelijk was dit in de Indiase cultuur een straf voor vrouwen die de lippen maar niet op elkaar konden houden. Vrij vertaald betekent Yoga dan ook:”kalme vrouw”. Grappig om te lezen dat mannen vroeger ook al last hadden van dat oeverloze getetter. Voor straf moesten ze niet alleen zwijgen maar ze moesten ook eerst hun schoenen uit trekken. Die schoenen werden vervolgens in een hoekje geplaatst. De vrouw werd vervolgens in een voor mannen onmogelijke positie geknoopt zodat ze alleen naar háár schoenen en niet naar die van anderen kon kijken. Dat scheen duizenden jaren geleden te werken om de vrouw te laten zwijgen. Op vandaag worden Yoga-lessen gegeven onder het mom: breng geest en lichaam in balans. Je reinste bull-shit dus. Maar goed, ik moet kappen, ik krijg al van Angelica de opmerking waarom ik zo vrouwonvriendelijk ben vandaag. Ik ga er overigens wel van uit dat dit met een knipoog gelezen wordt. Het positieve aan de yoga: toch alweer 13 meiden om 07:00u uit de veren om oefeningen te doen. Een wonder !
De Phi Phi-eilanden bestaan uit het hoofdeiland Phi Phi Don en nog vier andere eilandjes. Hier is géén gemotoriseerd verkeer met uitzondering van het caddy-wagentje van de eerste hulp post. Daarnaast hebben een aantal mensen een vergunning om met een brommertje te mogen rijden zoals de vuilnisbrommer. Met een gemonteerde zijspan haalt de goede man de zakken vuilnis op. Voor de rest doet iedereen zijn dingetje te voet. Bagage en handelswaar wordt verplaatst met een handkar. Wil je van het zuiden van het eiland naar het noorden dan pak je de watertaxi: voor een paar Baht start de man de motor. Buiten het hoofdeiland zijn er nog de andere eilandjes: Phi Phi Lee met Maya Bay waar de film The Beach is opgenomen met Leonardo DiCaprio. Tevens is hier een mooie grot met de naam the Viking Cave. Dan nog Ko Yung, Ko Mai Phai en nog een eilandje waarvan ik de naam ben vergeten. Op al deze eilanden zie je nu bordjes met de evacuatieroute aangegeven voor het geval zich een Tsunami voordoet. Velen zullen zich de beelden van Tweede Kerstdag nog kunnen herinneren. Golven van soms wel 6 meter hoog sloegen met een snelheid van 900 km/uur over de eilandjes heen met als gevolg wereldwijd 230.000 doden. Op Koh Phi Phi werden vrijwel alle gebouwen en constructies weggevaagd. Hieronder een kort filmpje van de Tsunami op Koh Phi Phi. De beelden zijn best heftig. De twee mannen die dachten veilig te staan voor de naderende vloedgolf werden helaas meegesleurd door de kracht van het water. Het is niet bekend of ze het overleefd hebben. Als afsluiter gingen we naar de Reggae bar. In deze tent staat een originele boksring. Hier staan echte Muay Thai fighters zich af te matten. Kromme ruggen, dampende lijven: hier worden klappen uitgedeeld. Nondeju. Maar hier mag ook het gewone volk het tegen elkaar opnemen. Bezopen of niet. Je mag de ring in. Uiteraard met bokshelmpje op. Dan zie je ook hele rare situatie’s. Je ziet van die bitchfights waarbij twee jonge kippen elkaar naar het leven staan maar ook twee van die opgespoten haantjes die met zes bokslessen ervaring de ander wel eens een lesje willen leren. Meestal is het wel lachen maar soms loopt het uit de hand. Zo werd één partij van te voren afgebroken omdat de één zich wat te grimmig opstelde tegenover de ander. Die wilde hem echt slopen en ging heel gemeen te keer. De scheidsrechter zag dat en maakte er meteen een eind aan. Morgen gaan we een eilandtour maken. We zijn benieuwd !
Momenteel is het eiland gelukkig weer helemaal hersteld van een van de grootste rampen uit de geschiedenis. De tocht langs de eilandjes was erg mooi. De rotsen kwamen loodrecht uit de zee en waren helemaal bedekt met een groene laag struiken en bomen. De eilandjes hebben witte stranden en vooral de remote beaches zijn erg schoon. Maya beach was ook heel mooi. Vooral van de entree in de baai werden we heel stil. Het leven onder water is hier niet zo interessant. We zagen veel dood koraal en maar een paar visjes. Al met al duurde de tocht veel te lang. Een hele dag is niet nodig. De kapitein vroeg wie de sunset NIET wilde zien. We zaten op dat moment al acht uur op het water en hadden alleen water, een bakje rijst en een schijf ananas gehad. Niemand durfde zijn vinger op te steken. We hadden honger als een paard en ik verlangde naar een ijskoud biertje. De kapitein stelde voor dat hij Angelica en ik eerst zou afzetten op het strand en dan met de rest zou terugvaren voor de sunset te gaan zien. We kwamen aan op Monkey Beach. Hier lopen de aapjes gewoon los op het strand. Ze zijn gewend aan toeristen dus ze kunnen wel eens brutaal doen en je koekjes afpakken of bovenop je gaan zitten. Omdat ik mijn fotorugtas om had dachten de aapjes dat ik daar voedsel in had verborgen. Meteen werd ik besprongen door een flinke aap maar met een flinke zwieper gooide ik hem van me af. Voor hem niet mijn laatste Rolo. Sommige toeristen die niet snel genoeg hun boterhammen wilden afgeven werden zelfs gebeten door de aapjes. Even uitkijken dus. Uiteindelijk gingen maar drie van de dertien mensen mee terug. We waren klaar voor vandaag. Na een lekkere douche genomen te hebben gingen we uit eten in het haventje. Lekker tonijn van de grill ! 🍺. Morgen gaan we weer terug naar Phuket voor een dagje en daarna weer naar Bangkok. We hebben weer twee weekjes kunnen genieten van een aantal mooie plekjes op Aarde🌎. We hopen dat we nog lang kunnen reizen en iets van de wereld kunnen zien ❤️.
