De megalange vlucht
Om 19:10u moesten we ‘boarden’ en even later vertrokken we met een kleine Boeing in drieëneenhalf uur van Ushuaia naar Buenos Aires. Nauwelijks bijgekomen van de turbulentie vertrokken we meteen met een taxi in een drie kwartier durende rit van de domestic airport naar de internationale luchthaven want om 05:20u zou het vliegtuig naar Santiago, Chili 🇨🇱 vertrekken. In de hoofdstad Santiago sliepen we na een vlucht van 2,5 uur even op de vloer van de luchthaven om rond 10:45u weer te vertrekken naar het noorden van Chili: airport Calama El Loa. Hier stond rond 13:00u ons busje klaar welke ons dwars door de Atacama woestijn in anderhalf uur tijd naar San Pedro de Atacama bracht, een dorpje met 11.000 inwoners. We waren een dikke 30 uur wakker geweest dus we mochten best even een uurtje slapen voordat we gingen eten.
Hostal Jama
We sliepen op aanraden van Aniek bij hostal Jama. Een hele leuke plek waar we vier nachten een privé-kamer hadden en drie nachten een 10-dome. De 6-dome in Ushuaia had zijn tol geëist en we wilden weer eventjes bij elkaar in bed liggen. Enige minpuntje was dat de koelkast ons bier niet snel genoeg koelde en er was geen airco op de kamer maar de eigenaar kwam al snel met een ventilator op de proppen. Eind goed al goed 😊.
San Pedro de Atacama
San Pedro ligt aan de voet van de Licancabur vulkaan. Het schijnt een laagrisico vulkaan te zijn waar we de komende week weinig last van zouden hebben volgens de geleerden. Het viel ons op dat het hele dorpje onder een dunne laag zand lag. Werkelijk OVERAL lag zand en stof. Het had er voornamelijk mee te maken dat de wegen in San Pedro zandwegen zijn. Als een auto passeert dan trekt hij zo’n halve zandstorm achter zich aan die je een uur later tijdens je steak-moment 🥩 nog steeds proeft. Alleen de toegangswegen zijn van asfalt en natuurlijk rondom het gemeentehuis is de straat ook verhard.
De huisjes in de kern van het dorp zijn van zand, leem en hout gemaakt en daarna voorzien van een mooie kleur verf. In de ‘hoofdstraat’ Caracoles keken we onze ogen uit. Schitterend om te zien, net zo’n cowboy dorp uit een westernfilm waar Old Shatterhand net komt binnenfietsen. Zowat bij ieder huisje wappert een joekel van een Chileense vlag 🇨🇱. Van vaderlandsliefde is men hier niet vies. Bij ons in het dorp heb je ook zo’n gezin wonen. Op koningsdag hebben ze zo’n joekel van een Nederlandse vlag 🇳🇱 uithangen dat je denkt dat ze een eigen ambassade zijn begonnen.
Het bulkt hier van de toeristen maar wat wil je ? Als ergens veel te doen is en een omgeving veel moois te bieden heeft dan komen daar simpelweg veel mensen op af en San Pedro is dé uitvalbasis bij uitstek om leuke activiteiten te doen. Ik hoor vaker -voornamelijk- jonge schoolverlatende backpackers zeggen: ‘ik ga ergens heen waar het niet toeristisch is’. Dan moet ik me altijd inhouden en zie het al helemaal voor me dat ze met een plastic colaflesje gevuld met lauwe kokosmelk vier uur hebben moet lopen en klimmen en bij een watervalletje van 1.20 meter terecht komen. Nee, was dan maar 10 km meer naar links gegaan, dan had je de watervallen van Plitvice gezien. Ondanks de vele mensen die er wandelen blijven het wel de mooiste watervallen van Europa. Maar goed, ze zijn nog jong en willen ook de wereld ontdekken maar dan op hun manier. Nog altijd beter dan de hedendaagse travelinfluencers die met 86 verschillende jurkjes iedere dag nieuwe foto’s op hun insta droppen en zichzelf daarbij in het midden van de foto zetten. Niet die waterval of vulkaan staat in het middelpunt. Nee, zijzelf 😂. Als kapsones een kwartje per minuut zou kosten dan was het bij hun zo op🤑.
In San Pedro wemelt het dus ook van de cozy restaurantjes want iedereen moet zijn buikje vullen. De prijzen zijn ongeveer 75% van de prijzen van in Nederland. Alleen zit je hier lekker buiten bij 35c en niet met regen binnen. Ook is het hier een waar hondenparadijs. ‘s Morgens vroeg voor dag en dauw trekken de honden in groepjes er op uit. Lekker snuffelen aan plasjes van andere hondjes en op zoek naar wat lekkers. Ze lopen gewoon los en worden door de toeristen geaaid. We hebben ze niet geteld maar het waren er heel veel. Ook de Chilenen zelf zijn heel lief voor straathonden en voor ieder restaurant staat wel een hond te wachten op een lekker botje.
De Atacama woestijn is de droogste plek op aarde, op een woestijn op Antarctica na. Er valt dus nauwelijks neerslag. Per jaar valt er minder dan 5 mm regen, een hoeveelheid die in ons landje met een beetje pech al binnen twee dagen gehaald wordt. Dit verklaart dus de grote hoeveelheid stof overal. Op de huizen, de auto’s, de terrasstoeltjes en last but not least: de kleding (!). Als je iemand in San Pedro tegenkomt zónder stofstrepen op zijn shirtje: call me ☎️.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/
Pascal Verjans
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
https://www.facebook.com/eetcafesanblas
Café the Groove, Sittard
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
https://www.facebook.com/cafethegroove
Gastrobar Olijf, Sittard
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
https://www.facebook.com/olijfsittard
Restaurant MEDS
https://www.restaurantmeds.nl/
NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
https://www.facebook.com/NOUSlofts.France
