Het vliegtuig landde ‘s nachts om 03:00u in Guyana, een relatief klein land in het noorden van zuid-Amerika, ingeklemd tussen Suriname in het oosten, Venezuela in het westen en Brazilië in het zuiden. Als voormalige Britse en Nederlandse kolonie is het het enige Engelstalige land op het zuid-Amerikaanse continent. In zuid-Amerika spreken ze dus -naast de inheemse talen- Spaans, Portugees, Engels, Frans en Nederlands (ABC-eilanden en Suriname).
Voor mij was Guyana een vrij onbekend land waarbij alleen het bloedbad van Jonestown waarbij bijna 1000 aanhangers van een Amerikaanse sekte collectief in de jungle zelfmoord pleegden en de arrestatie van een Nederlands maffialid door Interpol in een nachtclub, herinneringen opriep.
Cheddi Jagan International Airport
Hoofdstad Georgetown
Het Indiaanse woord “Guiana” betekent ‘land van vele wateren’ en werd oorspronkelijk gebruikt voor het hele gebied tussen de Orinoco en de Amazone. Eigenlijk waren het vroeger tijdens de kolonisatieperiode vier landen: Portugees Guyana (nu een provincie van Brazilië), Nederlands Guyana (nu Suriname), Frans Guyana (nu nog steeds dezelfde naam) en Spaans Guyana (nu een provincie van Venezuela).
Uiteraard zijn drie dagen véél te kort om de zeer waterrijke wereld van Guyana te zien. De talloze rivieren en de modderige, met mangroven omzoomde kustlijn, het extreme tropische klimaat en het ruige regenwoud in het achterland lieten we achter ons want dat hadden we in de laatste vier maanden wel genoeg bijtgrage muggen gezien.
Vooral de kolonisatie van alle drie de Guyana’s door de Nederlanders tussen 1581-1954 (373 jaar !) lieten veel zichtbare sporen na. We zagen niet alleen Nederlandstalige plaats- en straatnamen maar ook veel afwateringskanalen waarmee de laaggelegen kustgebieden werden voorzien van water voor de voornamelijk suikerrietplantages. Deze werden destijds door slaven gebouwd. Misschien is dat de reden dat we in de hoofdstad Georgetown door zowat iedereen met de nek werden aangekeken. Sommige mannen schreeuwden in mijn bijzijn naar Angelica woorden erger dan vrouwonvriendelijk. De prijs die wij nu moesten betalen voor de daden van onze voorouders. Eigenlijk terecht maar wij kunnen de geschiedenis helaas niet meer veranderen. De mensen zien ook totaal niet uit als de oorspronkelijke bewoners (indianen) maar lijken op Afrikaanse mensen. Logisch ook. In die tijd werden net als in Brazilië, het zuiden van de VS en een groot deel van het Caribisch gebied miljoenen zwarte Afrikanen “geïmporteerd” via de internationale slavenhandel en zij moesten het zware werk op de plantages doen.
Er waren ook slavenopstanden, en de bekendste in Guyana is die van de Berbice-opstand in 1763. De leider ervan, een West-Afrikaan genaamd Cuffy, wordt in Guyana nog steeds beschouwd als een nationale held.
Onafhankelijk
Guyana werd onafhankelijk in 1966 en werd een republiek in 1970. Naast suiker, goud en Bauxiet heeft men voor de kust van Guyana veel olie gevonden en vanaf dat moment is de economie van Guyana de snelst groeiende ter wereld. Sinds de economie van buurland Venezuela in vrije val is geraakt, kampt Guyana ook met een toestroom van vluchtelingen wat het land zwaar onder druk zet. Overigens worden de grenzen van Guyana betwist, aangezien Venezuela aanspraak maakt op bijna 70% van Guyana, namelijk de hele regio ten westen van de Essequibo rivier.
Oasis restaurant
Club Palm Court
Vitesh Jamnapersad Guptar, een 50-jarige man Nederlandse man werd in deze club opgepakt door Interpol. Hij was lid van de grootste maffia-club ter wereld: Ndrangheta uit Calabria, Sicilië 🇮🇹. Even snel kijken.
https://sme.ttt.mybluehost.me/2024/03/18/interpol-wanted-man-arrested-in-guyana/
Sacred Heart Church
Guyana, dat ongeveer zo groot is als Groot-Brittannië is qua oppervlakte nog steeds het derde kleinste land van Zuid-Amerika (na Suriname en Uruguay). Het heeft een van de grootste ongerepte stukken Amazone-regenwoud, dat meer dan 80% van het landoppervlak beslaat en zeer dunbevolkt is, als het überhaupt al bevolkt is. Meer dan 90% van de totale bevolking van ongeveer 825.000 mensen woont in de smalle kuststrook aan de Atlantische Oceaan, en met name in en rond de hoofdstad Georgetown aan de monding van de Demerara. In principe is het een peuleschilletje voor Venezuela om dit land in te nemen. De vraag is alleen wanneer dit gaat gebeuren.
St. Georges Cathedral
Stabroek Market
Georgetown ligt net als de helft van Nederland onder de zeespiegel en is daarom afhankelijk van het afwateringskanaalsysteem dat door de Nederlanders vroeger is aangelegd. Veel huizen zijn hier in de hoofdstad op palen gebouwd vanwege het risico op overstromingen.
Shithole
Het toerisme in Guyana is zo goed als nihil. Daar we een zware reis langs de kuststreek naar Suriname voor de boeg hadden besloten we alleen Georgetown te bezoeken. Dit was overigens niet echt een succes. Het Engels wat ze hier spreken is onverstaanbaar. Af en toe vang je een woordje op maar dat was het dan ook. Bij zebrapaden stoppen de auto’s niet en oversteken is een ware overlevingstocht. Sommige automobilisten minderen vaart en wuiven met hun hand dat we konden oversteken. Op het moment dat we een voet op straat zetten gaven ze ineens gas zodat we of terug moesten springen of vooruit moesten rennen.
Hier werden we géén restaurants binnen getrokken door ‘proppers’ en een magneetje voor op de koelkast vonden we hier ook nergens. De prijzen zijn hier abnormaal hoog. Zo betaalden we in een restaurant omgerekend 25€ voor een normale lunch. Aangezien Aziatische restaurants altijd -relatief gezien- goedkoop zijn besloten we de menukaart van de plaatselijke Chinees eens door te spitten. Voor een simpel gerecht zouden we tussen de 8000-12000 GYD (35-51€) per persoon moeten betalen. No way !
Even verderop werden we gered door een Thais restaurant waar we twee wok-to-go curries konden kopen voor 20€ in totaal. Sjieww. Even zweten. Niet dat we het geld er niet voor hebben maar het is me dat geld gewoon niet waard. Maar eenmaal binnengekomen lagen jongeren over tafels om te genieten van de koele airco. Niet dat ze opstonden om ons te laten eten. Neuuu. Klanten van het restaurant gooiden servetjes op de grond zodat de schoonmaker continu bezig was met vegen. Ook op straat zagen we nergens vuilnisbakken. Men gooide alle troep op straat of in de slootjes langs de weg. Misschien moet Greenpeace hier eens gaan kijken voordat ze in het westen dopjes aan flesjes vast laten maken.
En dan de onvriendelijkheid waarmee we te maken kregen. Dat willekeurige mannen op straat Angelica nariepen was niet leuk maar dan denk je: hersenlozen kun je dat niet kwalijk nemen. Maar als zo’n klaphark met zijn rechterhand zijn broek in gaat om met zijn dirkje te gaan lopen spelen terwijl Angelica voor hem stond ging mij té ver. Ik kon helaas niet reageren want het enige wat hij wilde was intimideren en escaleren. Zou ik er wat van hebben gezegd dan was dat voor hem een legitieme reden geweest om zijn matties te roepen en ons te beroven onder het mom: eigen schuld, dikke bult.
Een man uit Nieuw-Zeeland die in hetzelfde hotel als ons verbleef hadden ze onder bedreiging van een mes geprobeerd zijn beurs te jatten maar dat was ze gelukkig niet gelukt. Als de bediening je in een restaurant nog niet eens goedendag zegt of als een ‘tot ziens’ bij het verlaten van een restaurant nog teveel is dan rest ons maar één ding te zeggen: kom nooit naar deze shithole met de naam Georgetown.
Julian Guest House
Julian is een aardige man echter de kamers van zijn hotel zijn een ramp. Voor 60€ per nacht verbleven we in een krot. Onze kamer was klein en erg oncomfortabel. Gelukkig was er wel een airco anders was het hier niet uit te houden. De douche had alleen koud water. De betere hotels vragen al snel 150€ per nacht. In New York is dat normaal maar in een ontwikkelingsland als Guyana vonden wij van niet. ‘s Avonds was het wel leuk om vanaf het balkon omlaag te kijken. Zo kregen we een hele show van een Flakka-verslaafde 😂.
Naar Suriname 🇸🇷
We werden al om 04:00u ‘s nachts opgepikt door onze chauffeur die ons in vier uur tijd naar de haven van Moleson Creek bracht. Onderweg werd het licht en zag we de mooiere kant van Guyana 🇬🇾.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/
Pascal Verjans
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
https://www.facebook.com/eetcafesanblas
Café the Groove, Sittard
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
https://www.facebook.com/cafethegroove
Gastrobar Olijf, Sittard
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
https://www.facebook.com/olijfsittard
Restaurant MEDS
https://www.restaurantmeds.nl/
NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
https://www.facebook.com/NOUSlofts.France
