Het historisch centrum van Rome staat op de UNESCO Werelderfgoedlijst omdat het een unieke verzameling is van 3000 jaar ononderbroken geschiedenis en cultuur. Dat merkten we goed toen we hier rondliepen. Overal om ons heen zagen we wel een herinnering uit het Romeinse verleden. De stad wordt beschouwd als de bakermat van de westerse beschaving en het spirituele centrum van de christelijke wereld want sinds de 4e eeuw is Rome de hoofdstad van het Christendom. Niet dat ik in God geloof maar ik weet dat heel veel mensen dat wél doen. We bezoeken heel veel kerken omdat we het gewoon mooie gebouwen vinden. Tegelijkertijd voel ik me dan ook hypocriet omdat ik weet dat het geld wat deze kerken heeft gekost, gestolen is van overwonnen volkeren en miljoenen mensen hier voor zijn gestorven.
De site omvat belangrijke bezittingen van de Heilige Stoel, waaronder grote basilieken zoals Sint-Paulus buiten de Muren en Sint-Jan van Lateranen. De stad was het hart van een beschaving die de basis legde voor het moderne recht, taal (Latijn) en literatuur in het Westen. Eeuwenlang trok Rome de grootste kunstenaars aan, zoals Michelangelo, Rafaël en Bernini, wiens werk de esthetische normen van de wereld heeft beïnvloed. Dan mag je best op de UNESCO-lijst toch ?
Met de trein en metro
Vanuit onze camping buiten Rome vertrok iedere dag een pendelbusje naar treinstation Prima Porta waar we de trein naar Rome namen. Binnen een half uur arriveerden we bij treinstation Flaminio waar de ingang van het metro station direct er naast lag.
Museo e Cripta dei Frati Cappuccini
In de zeventiende eeuw verhuisden de kapucijner monniken naar dit klooster nabij de Piazza Barberini. De broeders brachten de stoffelijke resten van hun overleden metgezellen mee naar deze nieuwe locatie. Zij rangschikten de botten van duizenden lichamen op een zeer artistieke manier in verschillende kapellen. De muren en plafonds kregen versieringen die volledig bestonden uit schedels, bekken en ruggenwervels. De monniken gebruikten deze macabere kamers vroeger als een plek voor het dagelijks gebed. Deze ruimtes herinnerden de religieuze bewoners voortdurend aan de onvermijdelijke eindigheid van het menselijke bestaan. De monniken beschouwden hun eigen lichamen slechts als tijdelijke omhulsels voor de ziel. Deze catacomben komen wat ons betreft op plek nummer twee. Koploper zijn nog altijd de catacomben van Palermo. De catacomben van Parijs staan op drie.
Trevifontein
De Trevifontein vormde vroeger het eindpunt van een Romeins aquaduct voor vers drinkwater. Marcus Agrippa gaf de opdracht voor de bouw van dit technische meesterwerk in het jaar 19 v.Chr. De Romeinen gebruikten deze plek dagelijks om hun kruiken met koud water uit de bergen te vullen. Het monumentale bouwwerk toonde de grote rijkdom en de enorme macht van de toenmalige pauselijke staat. Kunstenaars werkten jarenlang aan de gedetailleerde beelden van de zeegod en de wilde paarden in de marmeren bak. Bezoekers gooiden toen al regelmatig kleine munten in het water voor een behouden terugkeer naar de stad. Op vandaag worden de muntjes er weer uitgevist door Roma-zigeuners.
Maio rooftop cocktail bar
Lekker wat gedronken in deze rooftop bar.
Rinascente Food Hall
Vicus Caprarius, the Water City
In het hart van het historische Rome lag vroeger de verborgen wijk Vicus Caprarius. Rijke Romeinen bouwden hier luxe huizen die voorzien waren van moderne gemakken voor die tijd. Het beroemde Aqua Virgo aquaduct stroomde door dit gebied om de stad van vers water te voorzien. Bewoners gebruikten dit heldere water dagelijks voor hun badhuizen en grote publieke fonteinen. Bij de verbouwing van een bioscoop kwamen deze waterputten tevoorschijn. Archeologen vonden talloze munten en oude gebruiksvoorwerpen tussen de restanten van de stenen muren. Voor vier euro mochten we de kelders afdalen.
Corte suprema di Cassazione
Gerechtsgebouw zit toch anders uit als het kanton-gerecht op de Parklaan in Sittard.
Chiesa di Gesú e Maria
Basilica dei Santi Ambrogio e Carlo al Corso
Ludus Magnus
In het oude Rome lag de Ludus Magnus direct naast het grote Colosseum.De gladiatoren bereidden zich hier dagelijks voor op hun bloederige gevechten in de arena. Zij trainden urenlang in de grote cirkel van dit bijzondere en centrale oefencomplex. De keizer liet zelfs een ondergrondse gang bouwen voor de snelle verplaatsing van vechters. Slaven en krijgsgevangenen trainden onder toezicht van ervaren meesters in de hete zon. Toeschouwers konden vanaf de tribunes kijken naar de zware oefeningen van de sterke mannen. Het leven in deze kazerne was keihard en draaide volledig om kracht en overleving. Romeinse burgers zagen hier hoe de gladiatoren hun dodelijke technieken eindeloos bleven verfijnen. Nu 2000 jaar later keken we naar een man die met een fijn kwastje de oude voegen aan het schoonmaken was.
Colosseum
Het Colosseum vormde vroeger het bloedige middelpunt van het machtige Romeinse Rijk. Gladiatoren vochten in deze enorme arena regelmatig voor hun kostbare leven. Tienduizenden toeschouwers juichten luidkeels wanneer een strijder zijn tegenstander eindelijk overwon. De keizer bepaalde met een simpel handgebaar over het lot van de verliezers. Naast deze gevechten organiseerde de overheid ook spectaculaire jachtpartijen met exotische dieren. De Romeinen bouwden dit amfitheater oorspronkelijk om het gewone volk effectief te vermaken. Gevangenen en slaven moesten hier vaak onder erbarmelijke omstandigheden een zware strijd leveren.
Boog van Constantijn
De Boog van Constantijn stond vroeger al te glanzen naast het grote Colosseum . Keizer Constantijn liet dit bouwwerk speciaal neerzetten na zijn belangrijke overwinning in het jaar 312. Het volk keek met veel ontzag naar de beelden op de muren. Veel marmeren onderdelen kwamen eigenlijk van monumenten van eerdere beroemde Romeinse keizers. De senaat wilde op deze manier de nieuwe leider hartelijk bedanken. Soldaten marcheerden na elke gewonnen strijd trots onder de drie grote bogen door. Men vierde hier uitgebreid de macht van het enorme Romeinse Rijk.
Tempel van Venus en Roma
Boog van Titus
De Boog van Titus herinnerde de Romeinse burgers aan de grote overwinning in Jeruzalem. Keizer Domitianus liet dit monument bouwen na het overlijden van zijn broer in het jaar 81. Soldaten marcheerden destijds met veel trots onder de enorme stenen doorgang tijdens hun triomftochten. De Romeinen toonden hierbij de kostbare schatten die zij uit de Joodse tempel hadden geroofd. Op de reliëfs zagen voorbijgangers hoe de gouden spulletjes door de straten van de stad werd gedragen. Het bouwwerk diende als een krachtig symbool voor de militaire macht van het grote rijk. Romeinse senatoren brachten bij dit monument regelmatig offers om de overleden keizer officieel te eren.
Arcibasilica di San Giovanni in Laterano
De Arcibasilica di San Giovanni in Laterano was gedurende vele eeuwen het kloppende hart van de katholieke kerk. Keizer Constantijn de Grote schonk de grond aan de paus voor de bouw van de allereerste christelijke basiliek. In dit heilige bouwwerk vonden vroeger talloze belangrijke ceremonies en plechtige pauselijke kroningen met veel pracht plaats. De bisschoppen van Rome verbleven hier in het aangrenzende paleis voordat zij uiteindelijk naar het Vaticaan verhuisden. Tijdens de middeleeuwen hield men in deze kerk vijf verschillende concilies om cruciale religieuze besluiten te nemen. Ondanks diverse branden en zware aardbevingen bleef dit monument altijd een symbool van pauselijke macht.
Circus Maximus
Vroeger zaten in Circus Maximus met een lengte van ongeveer 600 meter en een breedte van 140 meter ongeveer 200.000 mensen te kijken naar het paardenrennen. Nu is het een lege groene grasvlakte waar ze allerlei sporten beoefenen. Zo ook voetbal. Mixed teams speelden in clubverband een wedstrijd tegen elkaar voor een of andere competitie. Jonge jongens en meiden spelen mét en tégen elkaar. Er liepen twee meiden bij die rondliepen alsof ze op de huishoudbeurs rondbanjerden en raakten geen bal. Beste mensen: het hedendaagse amateurvoetbal. Winnen is géén doel meer op zich. Als ze het maar leuk hebben. En als ze eventjes aangetikt worden kruipen ze over het veld als een WOII-soldaat die ze zijn linkerpoot er af geknald hebben. Zum kotzen 🤮. Maar ook de huidige professionele competities ondergaan een verwijving over een brede linie. Vroeger werd er gevoetbald om te winnen. Als dat moest gebeuren door elkaar zo snel mogelijk in een rolstoel te krijgen, dan gebeurde dat. Nu staan overgetatoeëerde tegenstanders elkaar voor aanvang van een wedstrijd te knuffelen in de spelerstunnel, fluisteren lieve woordjes naar elkaar en in de rust bedelen ze om elkaars T-shirtje. Trainers katten elkaar vroeger af als dronken ooms op een bruiloft en nu high-fiven ze elkaar de tering en vragen ze bij welke kapper ze hun haar hebben laten doen. Waar zijn de Jan Woutertjes, de Japie Stammetjes, de Eric Cantonas, de Roy Keanes, de Vinnie Jones ? Bring back the old days ! Snel doorlopen maar. We kunnen niet altijd een zes gooien
Het Circus Maximus vormde in het oude Rome de belangrijkste plek voor grootschalig vermaak. Deze enorme renbaan bood ruimte aan honderdduizenden enthousiaste toeschouwers die massaal naar de wedstrijden kwamen. Men organiseerde daar voornamelijk spectaculaire wagenrennen waarbij menige rijder zijn leven op het spel zette. De menigte schreeuwde hartstochtelijk voor hun favoriete teams tijdens deze bloedstollende en vaak gewelddadige evenementen. Naast de spannende races vonden er ook religieuze processies en publieke executies plaats op het terrein. Keizers gebruikten deze bijeenkomsten vaak om hun macht en rijkdom aan het gewone volk te tonen. Tegenwoordig herinneren alleen nog de grasvlaktes ons aan de roemruchte gebeurtenissen uit die vervlogen tijd.
St. Valentine’s Skull
In de basiliek van Santa Maria in Cosmedin rustte vroeger de met bloemen gekroonde schedel van Sint Valentijn. De heilige priester stierf tijdens de derde eeuw na Christus een gewelddadige dood door toedoen van de Romeinse keizer. Gelovigen zagen dit stoffelijk overschot eeuwenlang als een zeer krachtig symbool voor de ware christelijke liefde. Pelgrims bezochten deze bijzondere plek om steun te zoeken bij de beschermheilige van alle verliefde koppels op aarde. De schedel herinnerde de mensen aan het grote offer dat de vrome man bracht voor zijn diepe geloof. Men vereerde de relikwie dagelijks met gebeden binnen de muren van deze oude kerk in Rome.
Boog van Janus
De Boog van Janus stond vroeger midden op het drukke Forum Boarium in Rome. Handelaren ontmoetten elkaar onder dit bouwwerk om belangrijke zaken te doen met elkaar. Het monument diende als een beschutte ontmoetingsplaats voor de vele kooplui uit de stad. Deze vierkante constructie bood bescherming tegen de felle zon en de zware regenval. Mensen gebruikten de vier grote openingen om makkelijk naar binnen en buiten te lopen.
Tempel van Caesar Tempio del Divo Giulio
Op deze specifieke plek werd het lichaam van Julius Caesar na zijn moord gecremeerd. Het volk rouwde intens om hun leider en bracht hier vele kostbare offers. Keizer Augustus liet het monument bouwen om zijn overleden adoptievader officieel te vergoddelijken. Romeinen kwamen massaal samen om de goddelijke Julius te vereren bij het altaar. De politieke betekenis van dit gebouw was voor de vroege keizers werkelijk gigantisch. Men herinnerde zich hier de bloedige overgang van een republiek naar een keizerrijk. Tegenwoordig herinneren de oude stenen ons nog steeds aan die turbulente Romeinse geschiedenis.
Forum Romanum
Hier kwamen belangrijke senatoren bijna dagelijks samen om over nieuwe wetten te vergaderen. Op de drukke pleinen handelden kooplui in kostbare producten uit verre, exotische landen. Fanatieke redenaars hielden betogen voor het volk bij de grote marmeren tempels. De burgers luisterden aandachtig naar politieke besluiten die hun dagelijkse leven direct beïnvloedden. Romeinse generaals reden na hun militaire overwinningen in triomftochten langs de enorme stenen gebouwen. De religieuze ceremonies bij de heilige vuren van Vesta waren essentieel voor de stad. Men besprak hier voortdurend de laatste roddels en de meest recente politieke schandalen.
Monumento a Vittorio Emanuele II
Het gigantische Monumento a Vittorio Emanuele II domineerde decennialang het hart van de stad Rome. De constructie van dit immense bouwwerk begon aan het einde van de 19e eeuw. Men wilde hiermee de eerste koning van het verenigde Italië op een grootse manier eren. Veel historische middeleeuwse wijken moesten helaas wijken voor dit spierwitte marmeren Altare della Patria. De Italiaanse bevolking noemde de koning destijds vol trots de vader van het vaderland. Binnen de muren dacht men voortdurend aan de eenheid van het jonge koninkrijk. Men bouwde dit nationale symbool als een eerbetoon aan de herwonnen vrijheid van alle Italianen. Vanaf het rooftop terras keken we uit over het Forum Romanum.
Zuil van Trajanus
De Romeinse keizer Trajanus liet dit bijzondere monument bouwen na zijn grote overwinning op de Daciërs. Het volk verzamelde zich vroeger op het forum om de prachtig uitgehouwen beelden van de strijd te bekijken. Soldaten marcheerden vol trots langs de marmeren voet van de hoge zuil tijdens feestelijke ceremonies. Ambachtslieden werkten jarenlang heel nauwkeurig aan de gedetailleerde reliëfs die het verhaal van de oorlog vertelden. De as van de keizer rustte na zijn overlijden in een gouden urn binnenin de voet. Romeinen keken met veel ontzag naar dit machtige symbool van hun uitgestrekte en sterke rijk.
Mussolini’s Balcony
In Rome stond de dictator Benito Mussolini vaak op het balkon van het Palazzo Venezia. Vanaf deze verhoogde plek hield hij talloze toespraken voor de enorme menigten op het plein. In het jaar 1940 kondigde de leider hier zelfs de deelname aan de wereldoorlog aan en voegde zich bij Hitler-Duitsland. Het volk luisterde destijds aandachtig naar de vurige woorden van de machtige Italiaanse fascist. De historische plek diende jarenlang als het centrale symbool voor zijn totalitaire politieke regime.
Tempel Van Hadrianus
De Tempel van Hadrianus op het Marsveld in Rome diende vroeger als een heilige plek ter ere van de overleden keizer. Na zijn dood in het jaar 138 na Christus gaf zijn opvolger Antoninus Pius de opdracht voor deze bijzondere constructie. De machtige Romeinen bezochten het gebouw om eer te betuigen aan hun goddelijk verklaarde leider. Elf enorme marmeren zuilen staan tegenwoordig nog steeds rechtop tussen de modernere muren van het huidige beursgebouw.
Zuil van Marcus Aurelius
De Zuil van Marcus Aurelius vormde een reusachtig eerbetoon aan de overwinningen van deze Romeinse keizer. Romeinse burgers keken vol ontzag naar het marmeren monument op het drukke plein in de stad. De gehouwen reliëfs vertelden het gedetailleerde verhaal over de strijd tegen de barbaarse stammen uit het noorden. Soldaten marcheerden onvermoeibaar langs de Donau om de grenzen van het enorme rijk te verdedigen. Binnenin de kolom bevond zich een steile trap die naar het hoge uitkijkpunt bovenop leidde. Het bronzen beeld van de keizer hield destijds nauwlettend toezicht op alle passanten in het centrum.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/
Pascal Verjans
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Café the Groove, Sittard
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
https://www.facebook.com/cafethegroove
Gastrobar Olijf, Sittard
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
https://www.facebook.com/olijfsittard
Restaurant MEDS
https://www.restaurantmeds.nl/
NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
https://www.facebook.com/NOUSlofts.France
