Ossuary Leuk

Leuk

We slenterden over het hoofdplein van Leuk en waanden ons in de 16e eeuw. Overal in de zijstraatjes en uithoeken van het stadje had de geschiedenis zijn sporen achtergelaten.

Knekelhuis

In dit leuke idyllische dorpje met hele steile straatjes kwamen we in de zuidzijde van de St.Stefanuskerk een 20 meter lange schedelmuur uit de 16e eeuw tegen. Hier lagen geen beenderen van mensen die gestorven waren vanwege een epidemie of een oorlog maar ze hadden hier hun laatste rustplaats gevonden omdat de begraafplaats te klein was geworden. Sommigen schedels hadden zelfs schotwonden. Hup, gewoon alles was op een hoop gegooid alhoewel ze er wel allemaal netjes bij lagen. Per toeval kwam men deze muur in 1981 tegen tijdens restauratiewerkzaamheden. We stonden even stil toen we de inscriptie ontcijferden: “Wat jij nu bent waren wij ook, wat wij nu zijn zul jij ook ooit worden”. In de 16e eeuw gebeurde het vaker dat men de beenderen van mensen opsloeg in kerken en catacomben. In de 19e eeuw vond men dit maar een gruwelijke verschijning en werden deze schedelmuren weggewerkt achter een voorzetmuur. Als dan een eeuw later een restauratie plaats had kwamen deze muren weer tevoorschijn. Een bezoekje is beslist de moeite waard !

GPS

Wil je deze plek ook eens bezoeken ? GPS: (46.3175042, 7.6347453)

Berggasthaus Aescher…

De weg er naartoe

Aangekomen in het dorpje parkeerde ik mijn auto vlakbij het vertrekpunt van de gondel. Met de gondel ging ik vervolgens 500 meter omhoog. Boven aangekomen volgde er een steile afdaling waarna ik door een opening het grottenstelsel in liep. Aan de andere kant van de berg kwam ik er weer uit en wandelde verder over een heel smal pad langs de steile rotswand. Het pad was gelukkig afgezet met een houten leuning zodat ik niet naar onderen kon vallen. Na een kleine wandeling kwam ik aan bij dit mooie gasthuis, een 170-jaar oud pension gebouwd tegen de zijkant van de berg. Het uitzicht was adembenemend mooi. De nacht bracht ik door in het “varkenshok”. Door een heel klein deurtje kwam ik in een hok terecht waar een aantal bedjes stonden. Toen ik eenmaal lag moest ik me onder de steile rotswand die boven mijn hoofd hing persen, anders staken mijn voeten achter het bed uit. Ik dacht maar aan één ding: als ik vannacht wakker schrik en ik kom met mijn hoofd omhoog dan heb ik een bult van jewelste.

IMG_2048 2

aescher2

Menukaart

Het bijbehorende prachtige restaurant is letterlijk tegen de bergwand gebouwd en de zijwand bestaat dus uit rotssteen. De menukaart is typisch Zwitsers. Niet echt heel speciaal maar goede kost. Naast ons zaten twee van die Insta-poppetjes hun vreetplankje te fotograferen. Zo van: ”kijk wat ik dalijk allemaal mag uitpoepen”. Ze waren de hele tijd nog niet buiten geweest. Waarschijnlijk omdat er een beetje wind stond. Sucht…

Eigenaars

Het hotel bestaat al 170 jaar en was oorspronkelijk een thuis voor boeren; het gastenboek gaat overigens terug tot 1940. Het is geopend van mei tot november. Het pension gebruikt alleen regenwater en er zijn geen douches. In de weekenden komen vaak rumoerige groepen Zwitserse wandelaars en tokkelen tot laat op hun meegebrachte gitaren. aescher3Het wordt gerund door Claudia en Beny Knechtle-Wyss en hun vijf kinderen. Daarbij is het is de thuisbasis voor 35 schapen, 20 konijnen, 5 kippen, 3 varkens, een ezel en een hond. Het gastenverblijf is slechts een paar honderd meter verwijderd van de grotten van Wildkirchli. Deze grotten werden vroeger bewoond door Neanderthalers, ongeveer 40.000 jaar geleden. Wil je dit hotel bezoeken dan is het raadzaam om van te voren te reserveren. Bel: 00 41 71 799 11 42

Omgeving

Je kunt vanuit het hotel via een stenen trap helemaal omlaag lopen maar denk er aan dat je de trap ook weer omhóóg moet 🤦🏻. Het is best een zware klim dus trek de juiste schoenen aan en neem een flesje water mee. Onderweg kom je mooie vergezichten tegen dus hou je fotoapparaatje klaar ! 📷

Gps

Tik deze code in je google maps: 47.283446, 9.414514

aescher5

Bhutan-Brücke, Wallis

Met zijn 134 meter lengte is hij niet écht lang te noemen. Ook zijn hoogte van 80 meter valt best mee.

https://youtu.be/amBPwPOXlww

Maar toch is ie met zijn kleurenvlaggetjes leuk om effekes te doen mocht je in de buurt zijn van kanton Wallis in Zwitserland.

De brug verbindt het Duitstalige met het Franstalige gebied. Het enige wat de overtocht een beetje akelig maakte waren een tweetal rotkinderen die er over heen renden waardoor die hele brug heen en weer bengelde. En dan lijken die 80 meter ineens stukken dieper ! Nee. Kinderen worden niet door de ooievaar gebracht, ze worden niet uit de klei getrokken, noch springen ze tijdens het vis bakken uit de pan en ze worden al helemaal niet met een glaasje melk uit een klapperboom gelokt. Kinderen maak je zelf en daar dien je dan ook op te letten als ouder. Zeker als wij over de brug lopen. Doe iets ! 😇😂

De trip wordt mede mogelijk gemaakt door:

https://www.finatics.nl/

https://instagram.com/bij_nummer_81?igshid=ravvlnb92tt1

#bijnummer81

https://www.restaurantmeds.nl/

#restaurantmeds

Glacier Express trainride

Door de schitterende, groene Zwitserse Alpen met zijn turquoise bergmeren, over 291 hoge viaducten en bruggen, door 91 tunnels: deze aparte treinroute is adembenemend 😍. Tijdens mijn lange treinrit op de Transsiberië expres zag ik voornamelijk groene berkenboompjes, op de Ghan-trein dwars door de dorre Victoria-woestijn van Australië zag ik voornamelijk bruine struikjes en kadavers van ooit grazende dieren. Maar deze treinreis is wel heel erg gevarieerd qua aanblik. In de verte zagen we overal kleine ydillische bergdorpjes. Hoge wit gepunte bergtoppen en frisgroene valleien. De trein vertrekt in Zermatt en brengt je over een 290 kilometer lang spoor in acht uur tijd naar St. Moritz. Je kunt zitten maar je kunt ook gaan staan in een aparte wagon. Deze wagon heeft ook aan de bovenzijde ramen zodat je de hoge bergen goed kunt zien. Daarbij kunnen de raampjes helemaal naar onderen worden gedraaid zodat je mooie foto’s en filmpjes kunt maken. Eén van de hoogtepunten van de Glacier Express is de Oberalppass en de Rijnkloof, die ook wel de Zwitserse Grand Canyon wordt genoemd. We hebben niet het gehele traject genomen maar zijn in Chur opgestapt. Zodoende betaal je ook maar 75€ p.p. (4 uur treinreizen) en doe je meteen het mooiste stukje van de hele trip nl. de Albula-spoorlijn. Deze spoorlijn is door Unesco zelfs benoemd tot werelderfgoed. Op dit traject bevindt zich het bekende Landwasserviaduct. Dit indrukwekkende viaduct is 65 meter hoog en rust op gigantische stenen pilaren. Wat het viaduct vooral uniek maakt, is dat de trein op het viaduct een scherpe bocht maakt. En daar hang je natuurlijk uit het raam om het allemaal nog eens goed te kunnen zien. Kijk maar eens naar het onderstaande filmpje 😍😱

St.Moritz

Deze reis wordt mede mogelijk gemaakt door:

https://www.finatics.nl/

https://instagram.com/bij_nummer_81?igshid=ravvlnb92tt1

https://www.restaurantmeds.nl/

https://Www.bodyandbeing.nl

https://www.facebook.com/Margiestaartenkoek/

First cliff walk

The alpine slops on First have a good time: they circle over alpine pastures, forest and a high waterfall. On the lookout bar at the terrace of the mountain restaurant you can guess how it feels – thrills included: the jetty protrudes 45 meters out into nowhere. To reach it, guests first walk down the west side of the First Summit at dizzying heights: on the First Cliff Walk by Tissot, not only the view of the valley to take off is beautiful, but also the mountainside: the rocks with their layers and niches serve the Alpine sloped as a take-off and landing site.FullSizeRender.jpgIMG_7636.jpgIMG_7660.jpgIMG_7643.jpgIMG_7667.jpgIMG_3767.jpg

Amazing Trift bridge

With my cousin Verena we visited the Trift Bridge in Switzerland, one of the most spectacular pedestrian suspension bridges of the Alps. It is 100 meters high and 170 meters long, and is poised above the region of the Trift Glacier. Even reaching the bridge through the ravine by cable car is an adventure. After reaching the top we got out of the cable car, crossed a river and hiked for another two hours over a rough path.Actually, at some places there was no path at all. We had to climb over stones and rocks. But in the end we reached the Trift bridge in the middle of nowhere. Now there was no way back. Now we had to cross it ! Lovely panorama !

How to reach ? Copy this GPS-code in Google Maps: 46.721119, 8.318180. Get the cable car up or when you are crazing enough: go by foot. At the end of the path you will find a little bistro. There you can grab a beer and do your last pee. The next two hours you are only hiking. Along the way you will see many goats and sheep.

FullSizeRender 3.jpg

When global warming takes place the glaciers melt – some especially fast, such as the Trift Glacier. Just a few years ago the Trift Hut of the Swiss Alpine Club could be reached on foot via the glacier tongue.
IMG_5196.jpgIMG_7801.jpgIMG_7766.jpg

In 2004 a suspension bridge was built, as the glacier was no longer high enough to take visitors to the hut. The Trift Bridge, which was modeled after Nepalese three-rope bridges, turned out to be a tourist magnet and was replaced in 2009 by a safer and more accessible bridge, which is considered to be one of the longest and highest pedestrian suspension bridges in the Alps. The gondola train, which was originally built as a freight gondola, takes passengers up to the area where the bridge is.IMG_7807 2.jpgIMG_7790.jpgIMG_7678.jpgIMG_7776.jpgFullSizeRender 4.jpgIMG_3732.jpg

Tallibahn

The Tällibahn is one of the four cable cars of the Oberhasli power plants, which operate on a scheduled basis for the public. The railway was opened in 1957. Obviously this has nothing to do with the terrorist group Taliban.IMG_3735.jpgSchermafbeelding 2018-07-07 om 16.59.35.png

Alien Giger Bar…

Aliens

Wil je eens een echte aparte bar bezoeken of ben je een fan van de kaskrakers Alien of Predator, kijk dan eens naar deze bar. Het is tegelijkertijd griezelig en cool. Je moet deze plek eigenlijk gewoon eens zelf zien. De bar is heel speciaal ingericht en we hadden het gevoel alsof we in de buik van moeder-Alien zaten te drinken. Ik bezocht deze bar met mijn mooie nichtje Verena in Gruyères en we waren allebei overweldigd door de creatie van de kunstenaar Hansrudi Giger: de ontwerper van de microfoonstandaard van Jonathan Davis, frontman van metalband Korn maar ook de ontwerper van de buitenaardse wezens in de kaskrakerserie Aliens uit de jaren ´80.

Stap gewoon naar binnen en je mond valt open van verbazing. Het is alsof je een filmset binnen stapt. H.R. Giger ontwierp de bar op een manier die de 400 jaar oude gotische architectuur vertegenwoordigt. Hij versterkt het spelonkachtige effect met dramatische skeletbogen die over het plafond zwaaien. Onder deze benige gewelven staan schelpachtige stoelen met een hoge rugleuning. Ze waren oorspronkelijk ontworpen voor de Harkonnen-troon voor de Dune-film die nooit is gemaakt. Wat een spannend gevoel om  te mogen kruipen in een van deze ruggengraatstoelen bij de ronde ramen, en het gevoel te hebben dat je word opgeslokt door een intergalactisch beest. 

Tip:

De Gigerbar is enorm populair bij toeristen, dus probeer lunchtijd en andere spitsuren te vermijden. Het kan zijn dat je even moet wachten om plaats te nemen aan de tafel van je voorkeur. We hebben ons best gedaan om wat foto’s te maken, maar het was erg moeilijk om ze vast te leggen met al die bezoekers in de buurt. De Gruyères Giger-bar is eigenlijk de vierde bar die ooit is gebouwd. Dit is de enige bar die nog open is. Zoals je kunt zien op het menubord, serveert Bar HR Giger drankjes en kleine snacks, inclusief thema-items. Verena bestelde een Alien-koffie, het visueel meest interessante gerecht dat op een houten dienblad met kleine schuimgebakjes en honingkruidenlikeur wordt geserveerd. Ik bestelde een Giger Mojito. Bezoek trouwens ook eens haar website Derde Etage .

Als je de Alien-serie uit de jaren tachtig hebt gezien herken je misschien wel de klauwen van het beest. Klauwen die mensen uit elkaar trokken waarbij het bloed in het rond spoot. Vergeet ook de dubbele kakenrij van het beest niet !  De impact van Alien leverde de Zwitserse kunstenaar in 1980 een Academy Award op voor de beste prestatie in visuele effecten. Het Oscar-beeld is te zien onder een van de oude trappen in het museum. Dus: eerst even een lekker drankje doen in de Giger-bar. Daarna even het Giger-museum in en tot slot in één van de restaurantjes genieten van een typische Gruyère raclette. Een geurend kaasje wat nog lang in je neus zal blijven hangen. Yummiee ! GPS: 46.584251821900054, 7.082280455600975

IMG_3859 2.jpgIMG_7977

FullSizeRender 6

IMG_7967

FullSizeRender 7

FullSizeRender 9

IMG_7979 2