Preikestolen (Pulpit Rock)

Omgeven door de frisse geur van dennenbossen, rotsen en avontuur, snakten we al na 200 meter naar adem. Het pad vanaf de parkeerplaats is het steilste deel van de hele hike. Onderweg naar boven hoorden we vele vogels en een mix van stemmen uit alle hoeken van de wereld. De aantrekkingskracht van Pulpit Rock reikt schijnbaar heel ver.

Het pad is aangelegd door Sherpa’s uit Nepal. Het is eigenlijk geen echt pad maar een bonte verzameling van rotsblokken waar je overheen moet klauteren. Veel stenen liggen wel 50 cm hoger dan de steen ervóór dus de beentjes moeten flink de lucht in.

We gingen steeds hoger en hoger. Pulpit rock ligt op 350 meter hoogte. Ver onder ons zagen we het blauwe water van de Lysefjord. We liepen door moerassen waar ze houten planken overheen hadden gelegd. Hierachter lag het Neverdalsskaret ravijn; een steile puinhelling met gladde rotsblokken die op een regenachtige dag kon zorgen voor de nodige glijpartijen.

Vandaag was het echter een zonnige dag dus we hadden er geen last van. Slechts één keer ging Angelica onderuit en bezeerde haar hand en knie. Wil je Pulpit Rock zien ? Dan moet je er wat voor doen. Een hike van vijf uur is niet niks. Een paar honderd meter verderop steeg onze hartslag: eindbestemming bereikt ! Van hieruit had je het mooiste uitzicht over de Lysefjord. De majestueuze fjord die de omgeving in tweeën splitst.

Er waren mensen die op hun buik een dikke 600 meter omlaag keken. Voor die ene Instagram foto. Van de andere kant: ik kijk liever naar een foto van de Pulpit Rock dan naar een gefilterde foto van zo’n tiener die een gezicht trekt als een krolse poes met een eendenbek. Voor de foto van Pulpit Rock heb je je immers een halve dag in het zweet gewerkt. Daar mag je dan best trots op zijn 👌🏻.

Denkt U ook eens aan de ondernemers die de loterij van Dutch Traveljunk mogelijk maken:

Restaurant San Blas in Schin op Geul. Www.eetcafesanblas.nl. De San Blas eilanden naast Panama behoren tot de mooiste eilanden ter wereld. Mijn vriend John en zijn vrouw Sonja van het gelijknamige eetcafé in Schin op Geul laten de Latijns-Amerikaanse sfeer herleven in hun wel heel erg mooi ingericht zaak met buitenterras. En mocht je niet winnen, wat kan jou het schelen, gewoon eens even langsgaan voor een lekkere steak of een lekkere pot bier. Vraag Johnny naar het panty-verhaal na onze Amsterdamse kroegentocht of de stage-dive vanaf de bar recht in mijn armen en de tranen lopen over je wangen 😂👌🏻🍺. Smakelijk !

Gedichtenbundels. Samen met Vera heb ik toch wel wat avonden de binnenstad van Sittard onveilig gemaakt. Vera is nu schrijfster en wilde heel graag een drietal boeken beschikbaar stellen. Haar teksten zijn uit het hart geschreven en berusten allemaal op een stuk ervaring en waarheid waarin je je wellicht kunt vinden of zelfs aangetrokken door kunt voelen. Bij de bijlage van dit bericht zit een mooi gedicht wat ze voor me maakte. Héél lief ! Voor diegene die het boek niet gaan winnen: je kunt het ook gewoon bestellen op https://veraschrijftpuur.wordpress.com/bestelformulier/

www.veraschrijftpuur.nl

Kristiansand- Stavanger

Na een rit van dik negen uur kwamen we aan bij onze eerste overnachtingsplek in Denemarken. In het busje had ik van wat balkjes en platen een bed getimmerd. Van Pascal en Kira hadden we een matras gekregen waarop we konden slapen. Hotels in Noorwegen 🇳🇴en Denemarken 🇩🇰 zijn peperduur en wij zijn budgetreizigers. Daarbij is wildkamperen in Noorwegen toegestaan dus met een doosje nieuwe Hornybach-schroefjes van 12,95€ spaarden we ons alle hotelkosten uit.

De Deense douaniers deden niet moeilijk over de 33 liter bier die we bij ons hadden. Maar ze vroegen er dan ook niet naar 😇. De dag erna reden we na een overtocht van drie uur in Kristiansand (N) ons busje van de ferry af en met mijn meest schijnheilige ik-heb-niks-gedaan tronie vertelde ik de douanier dat we niets aan te geven hadden.

In Noorwegen 🇳🇴 mag je maar 5 liter bier p.p. Invoeren. Gezien de supermarktprijs van 3,40€ voor een blikje bier vonden we het een legitieme optie om dan maar alcohol te gaan smokkelen. De grande smokkel was dus gelukt ! Na een korte nacht gingen we op weg van Kristiansand naar Stavanger in het zuid-westen van Noorwegen.

Bij een gezellig ogend meertje nabij Søgne aten we onze boterham die we even daarvoor hadden gekocht bij de plaatselijke grootgrutter Kiwi.

Daarna bezochten we het enige onderwaterrestaurant van Europa, Under. Hier kun je niet à la carte eten maar je krijgt een negen gangenmenu voor het prijsje van 250€ p.p. 😩. En dan krijg je geen bief maar dode vis.

Visjes zie je ook genoeg zwemmen als je door het raam kijkt. De Noorse wateren staan niet voor niets bekend vanwege de zalm, haringen, orka’s en walvissen. Maar ik houd van vlees. Veel vlees. Voor mij geen mega porseleinen bord met in het midden zo’n high tech creatuur van een overijverige kok maar gewoon een levensgrote steak. Één van mijn lijfspreuken is dan ook:”Alles onder de 500 gram gooi ik op de boterham”. Ze gaan sowieso pas het ‘s avonds open maar we wilden het toch even gezien hebben. Voor de fun heb ik er even een foto van de binnenzijde bij gedaan.

In Rogaland bezochten we de gezellige haven en de daarbij liggende wijk Gamle Stavanger.

Hier liggen 250 houten huisjes uit de 18e en 19e eeuw. Na WOII wilde het stadsbestuur Stavanger weer opbouwen en er een betonnen stad van maken. Één raadslid hielt dit echter tegen en sprak zich uit voor het behoud van deze mooie wijk.

Dan het Sverd Fjell monument: een drietal mega grote vikingzwaarden die de éénwording van Noorwegen in het jaar 872 symboliseren. Het was nu niet echt warm die dag. Laten we zeggen 18c. Maar het naastgelegen strand lag vol badgasten en in zee werd naar hartelust gezwommen. Pittig volkje die Noren.

We reden onder de zee door via de Ryfylketunnel. Met zijn 14,4 km en 292 meter onder zeeniveau de diepste zeetunnel ter wereld. Halverwege is de tunnel helemaal blauw verlicht om het daglicht na te bootsen zodat passanten niet achter het stuur in slaap sukkelen. Morgen gaan we op weg naar Preikestolen. Het wordt zweten geblazen tijdens deze vijf uur durende hike !

Ryfylketunnel
Onderweg naar Preikestolen kwamen we leuke dorpjes tegen
Onderweg naar Preikestolen kwamen we leuke dorpjes tegen

Denkt U ook eens aan de ondernemers die de loterij van Dutch Traveljunk mogelijk maken:

Restaurant San Blas in Schin op Geul. Www.eetcafesanblas.nl. De San Blas eilanden naast Panama behoren tot de mooiste eilanden ter wereld. Mijn vriend John en zijn vrouw Sonja van het gelijknamige eetcafé in Schin op Geul laten de Latijns-Amerikaanse sfeer herleven in hun wel heel erg mooi ingericht zaak met buitenterras. En mocht je niet winnen, wat kan jou het schelen, gewoon eens even langsgaan voor een lekkere steak of een lekkere pot bier. Vraag Johnny naar het panty-verhaal na onze Amsterdamse kroegentocht of de stage-dive vanaf de bar recht in mijn armen en de tranen lopen over je wangen 😂👌🏻🍺. Smakelijk !

Gedichtenbundels. Samen met Vera heb ik toch wel wat avonden de binnenstad van Sittard onveilig gemaakt. Vera is nu schrijfster en wilde heel graag een drietal boeken beschikbaar stellen. Haar teksten zijn uit het hart geschreven en berusten allemaal op een stuk ervaring en waarheid waarin je je wellicht kunt vinden of zelfs aangetrokken door kunt voelen. Bij de bijlage van dit bericht zit een mooi gedicht wat ze voor me maakte. Héél lief ! Voor diegene die het boek niet gaan winnen: je kunt het ook gewoon bestellen op https://veraschrijftpuur.wordpress.com/bestelformulier/

www.veraschrijftpuur.nl

Finatics financial services http://www.finatics.bl

Mhares Seaclub Mallorca

Na een paar stapavonden in Magaluf en Palma wilden we wel even aan de hectiek op de drukke stranden en het uitgaansleven op Mallorca ontsnappen en daarom boekte ik een dagje bij deze beachclub. De club heeft mooie faciliteiten zoals een zwembad, luxe bedden en loungefaciteiten. Maar wat deze plek echt speciaal maakt is de locatie pal aan zee gebouwd op de rotsen en het geweldige uitzicht over de blauwe zee en Palma. Daarbij is alles schoon, verzorgd en is het personeel erg vriendelijk.

Website: https://www.mharesseaclub.com/es/sea-club of FB: https://www.facebook.com/MharesSeaClub/

Riquewihr

Op onze terugreis naar huis kwamen we langs Riquewihr. Dit stadje is één van de meest prachtige dorpen die als een parelketting langs de wijnroute van de Elzas liggen. Het dorp ligt fantastisch tussen de wijngaarden, heeft prachtige straatjes en pleintjes met vakwerkhuizen en wordt voor een groot deel omringt door verdedigingsmuren. Of eigenlijk de stadsmuren, want Riquewihr is officieel een stad, omdat het in 1320 stadsrechten kreeg. Frankrijk en Duitsland hebben de laatste 150 jaar al drie keer tegenover elkaar gestaan in een oorlog. Toch is het Riquewihr telkens gelukt om zonder schade aan huizen de drie oorlogen te doorstaan. Gelukkig maar want vandaag scheen de zon en konden we een paar uurtjes uit trekken om dit wel heel mooie stadje te aanschouwen. Het lijkt heel veel op Colmar en Straatsburg waar ook heel veel vakhuizen staan. Op een terrasje dronken we een drankje. We hadden goed uitzicht op Féerie de Noël, de kerstwinkel van Käthe Wohlfahrt. De hoofdstraat beklinkerd met kasseien loopt vrij steil omhoog maar we deden dit in een heel rustig tempo. Er was immers genoeg te zien in dit mooie stadje. Op de begane grond van de woningen zijn allemaal leuke winkeltjes gehuisvest. In de Corona-tijd was het stadje zo goed als onbevolkt daar waar we normaal gezien over de koppen konden lopen.

Abaco cocktail bar Mallorca

Één van de mooiste cocktailbarretjes waar ik ooit ben geweest is toch wel de Abaco-bar in Palma de Mallorca. Aan de buitenzijde is het helaas niet te zien dat je zo’n mooie bar binnen gaat. Dát is ook de reden waarom de meeste mensen die naar Mallorca gaan dit pareltje helaas voorbij lopen. Daarbij wordt er heel weinig reclame gemaakt voor deze bar. Als je eenmaal achter de grote houten deur bent waan je je in een voorstelling van een violist van de Weense school uit de 18e eeuw, zittend in een excentriek decor.  Overal liggen bloemen, vers fruit en groenten als een prachtig stilleven op de grond. Beneden kun je zowel binnen als buiten zitten. Ook is er een lommerijke binnentuin met een fontein en fel gekleurde vogeltjes fluiten op de achtergrond. Via een stijlvolle brede trap ga je naar de eerste verdieping waar alle kamers in barokstijl zijn ingericht. Helaas is de drank erg prijzig. Een biertje kost acht euro, de koffie zes euro en een lekkere cocktail krijg je vanaf 16 euro.  Maar voor deze prijs krijg je een heel erg vorstelijk gevoel !

Adres: Calle San Juan, 1, 07012 Palma, Balearic Islands, Spanje (GPS 39.568963, 2.645135)

Kijk ook even op een FB-pagina: https://www.facebook.com/Bar-Abaco-118753878180966/ of op hun wel heel erg mooie website: https://bar-abaco.es/inicio/

Villa de Vecchi

Op onze rondreis door Italië kwamen Angelica en ik langs deze oude villa gebouwd in de 19e eeuw. Villa De Vecchi, bijgenaamd Casa Rossa vanwege zijn originele roze kleur, werd gemaakt in opdracht van Felice De Vecchi. De graaf had de villa destijds versierd met veel voorwerpen uit verschillende delen van de wereld. Naast de vele meubels die op de drie verdiepingen zijn geplaatst, had de villa een aangrenzend park met een grote buitentuin met, naar het schijnt, een fontein die nu op mysterieuze wijze is verdwenen. De villa werd in 1938 officieel verlaten door de erven van de familie De Vecchi. In de daaropvolgende jaren werd het bewoond door enkele zwervers en in 1959 werd het landgoed gekocht door de Medici van Marignano.

Begin jaren tachtig werd het complex overgenomen door enkele families van lokale ondernemers. Ondertussen werd de villa geplunderd en vernield. Al decennia lang verkeert het in een staat van verwaarlozing. Het gebouw is gelegen in het Valsassinesi-gebergte en staat lokaal bekend als “de Villa van de Geesten”, aangezien het verlaten gebouw vermoedelijk de plaats was van een moord. Degene die vermoord zou zijn zou hier nog rondlopen volgens de dorpsbewoners. Uiteraard geloven wie hier niet in dus gingen we op ons gemakje naar de achterzijde van het gebouw waar een flink gat in het hek was gemaakt.

Mensen uit de omgeving vertellen dat tijdens de zwoele zomernachten een vrouwelijke klaagzang van binnenuit te horen is, vermoedelijk behorend tot de minnares van de historische eigenaar, die binnen de muren is vermoord. Verder wordt gezegd dat het huis de plaats is waar in de loop der jaren zelfmoorden hebben plaatsgevonden welke nooit opgehelderd zijn geworden. Daarnaast doet het verhaal van de spelende piano de ronde. Buurtgenoten zweren dat ze een piano hebben horen spelen. Het kan kloppen want op de begane grond is een piano te zien maar deze is defect. Tegenwoordig verkeert het gebouw in een staat van verwaarlozing en om de veiligheid te beschermen heeft de gemeente hekken rond het huis geplaatst. De oude eigenaren waren bereid de villa gratis weg te geven. Er is ongeveer 6 miljoen euro nodig. Iets voor jou ?

https://www.ilgiorno.it/lecco/cronaca/2013/08/18/935835-Villa-De-Vecchi-Cortenova.shtml

Het hoogst gelegen restaurant van Europa, Le 3842

De weg naar het restaurant waar je ook nog eens in the Void kon stappen (een glazen kooi die 1000 meter boven de grond hangt)

Het hoogst gelegen restaurant van Europa ligt in Frankrijk en wel op de berg Aiguille du Midi. Deze berg is niet alleen het hoogste punt in de Alpen waar een kabelbaan nog naar toe gaat maar ook dé plek waar je het beste zicht hebt op de Mont Blanc, de hoogste berg van Europa. Het restaurant heet Le 3842 en je raadt het al: dit is tevens de hoogte waarop de kok frietjes staat te bakken. Er staan maar 10 tafeltjes en er zijn maar twee bedienden. That´s it. Het eten is super en goed betaalbaar. In ieder geval stukken goedkoper als vorige week in Zwitserland waar de ribben vanzelf uit mijn lijf vielen toen ik de rekening kreeg. Eindelijk zagen we weer eens een gerecht zonder Quinoa-zaadjes of pompoenpitten maar gewoon met een lekker dik stuk vlees. En zoals jullie weten: onder de 500 gram gaat bij mij op de boterham.

Le 3842 - Altitude 3 842 m in Chamonix-Mont-Blanc - French Alps - Savoie  Mont Blanc
Zie je het restaurantje liggen ?
In het midden boven: de top van de Mont Blanc

Naast ons zat zo’n verliefd stel. Zo begin 30. Ze vertelden in het Frans tegen elkaar. De blonde meid was aan zet. Ze ratelde sneller dan de pitcrew van Red Bull. Het Frans is een taal die ik niet totaal niet begrijp. Ik spreek redelijk goed Engels en Duits en het Spaans kan ik wel enigszins begrijpen. Bij het volgen van dit gesprek had ik echter geen kennis van de Franse taal nodig. Ondanks de grote hoogte werd hier een jonge meid vakkundig bedklaar geluld door een hitsige Fransoos. Ze kon geen kant meer op. Hier zat ze gevangen in zijn holle retoriek. Maar ze had er blijkbaar geen moeite mee. Het was leuk om naar te kijken. Ze schuurden als egeltjes tegen elkaar. De jonge man was helemaal klaar om haar eitjes te besprenkelen. Ze zat continu met haar handen in haar haar. Er zat blijkbaar iets niet goed of iets irriteerde haar. En dan net nu op dit moment dat ze geschaakt werd. Haar haararchitect kon ze niet bereiken op deze plek. Nu moest ze zelf aan de slag. Hier zagen we een duidelijk verschil tussen mannen en vrouwen. Mannen maken zich niet zo druk om hun haar. Ze hebben ook geen make-up, pruiken, nepnagels of nepwenkbrauwen nodig. Als je haar niet goed zit of je hebt zo’n witte op je kin dan accepteer je dat als een vent. Dan ga je niet lopen kloemelen met je gezicht maar dan vertrouw je gewoon op je hard kloppende Boris in je broek  😇

Mooi uitzicht over het dak van de Alpen
Vanuit hier heb je een mooi zicht over Chamonix
Step into the Void

Oh ja, hoe kom je nu in dat restaurantje ? Zet je auto in de parkeergarage Mont Blanc in Chamonix (GPS 45.924808, 6.872304). Loop naar de kassa van de kabelbaan van de Aiguille du Midi (GPS 45.918600, 6.870056) en koop je kaartje. Let op: er zijn meerdere kabelbanen in Chamonix dus pak de juiste. Op het kaartje staat een nummer welke correspondeert met het nummer van jouw karretje. Als jouw karretje aan de beurt is verschijnt het nummer op een display. Dan heb je nog tien minuten de tijd. Tot die tijd kun je je vermaken op het grote plein voor de vertrekhal. Bij de eerste stop dien je over te stappen in een andere kabelbaan. Daarna kom je aan op de Aiguille du Midi. Hier heb je allerlei attracties zoals the Void, een glazen kast waar je 1000 meter boven de grond op een glazen plaat staat.

Tip: het is moeilijk te plannen want je weet niet wat het weer doet. Het beste is om er gewoon heen rijden en te kijken of het mooi weer is. Als het geen mooi open weer is dan hang je in de wolken en heb je een uitzicht van twee meter ver en dan is het er heuuuul koud. Misschien is het restaurant dan ook dicht want dan gaat er bijna niemand naar boven. Onder bij de kassa hangt een camera en kun je het uitzicht zien wat je boven hebt.

De menukaart

Deze reis wordt mede mogelijk gemaakt door:

https://www.finatics.nl/

https://instagram.com/bij_nummer_81?igshid=ravvlnb92tt1

https://www.restaurantmeds.nl/

https://Www.bodyandbeing.nl

https://www.facebook.com/Margiestaartenkoek/

Het allersmalste straatje ter wereld (31 cm)

Vandaag kwamen we langs de Spreuerhofstrasse in Reutlingen (D). Volgens het Guinness World book of Records de smalste straat ter wereld. Het straatje is op zijn smalst 31 centimeter. Nét genoeg voor mijn hoofd maar mijn buik moest ik inhouden 😂🙏🏻. De laan werd in 1727 aangelegd tijdens de wederopbouw van de stad nadat ze was verwoest door een brand. Kijk even hoe ik doorheen moet lopen ! Lachen….

Deze reis wordt mede mogelijk gemaakt door:

https://www.finatics.nl/

https://instagram.com/bij_nummer_81?igshid=ravvlnb92tt1

https://www.restaurantmeds.nl/

https://Www.bodyandbeing.nl

https://www.facebook.com/Margiestaartenkoek/

Urbex. Chateau Lumiere

Kijk dit verlaten kasteel dan van binnen ! Geheel in die mooie oude neo-Barokstijl. Zo af en toe pak ik tijdens mijn reizen nog wel eens mijn oude hobby Urbexen op. Ik kan het niet laten omdat het zó leuk en spannend is. Kijk eens naar die juweeltjes van badmeubels uit het begin van de 20e eeuw ! Alles staat er nog zoals een familie van rijke industriëlen het tijdens WOI in 1915 heeft moeten afstaan aan de Duitse bezetter. Na WOII werd dit prachtige kasteel van 900 m2 en 30 kamers groot gebruikt als school voor invalide oorlogsofficieren. Sinds 1993 is het gebouw in de Vogezen een historisch monument maar de Franse regering wil geen geld vrij maken om het op te knappen. Tegenover het grote toegangshek zat een oude man op een bankje naast een bushalte en keek ons voortdurend aan. Het dichtstbijzijnde politiebureau was 15 minuten rijden dus veel tijd hadden we niet mocht de oude baas het zich in zijn hoofd halen de gendarmerie te bellen. Op het moment dat de bus stopte en zijn zicht op ons belemmerd was klommen we vliegensvlug over het hek en door de door onkruid overwoekerde voortuin liepen we naar het vier verdiepingen hoge kasteel. Eenmaal binnen was goed te zien dat diegene die hier gewoon had over heel veel geld beschikte. De toenmalige eigenaar heette Maurice Burrus (1882 – 1959) en was begin 20e eeuw minister van zijn land geweest en was tevens bezitter van enkele tabaksfabrieken. Nadat hij tijdens WOI de Duitsers weigerde tabak te geven belandde de man voor een week in de gevangenis. Toen de Duitsers hem na zijn vrijlating opriepen voor de militaire dienst vluchtte hij naar het neutrale Zwitserland. Na de oorlog werd hij door de Franse regering geëerd met verschillende medailles voor de trouw aan zijn vaderland. Zijn gezicht werd afgebeeld op een postzegel.

Bhutan-Brücke, Wallis

Met zijn 134 meter lengte is hij niet écht lang te noemen. Ook zijn hoogte van 80 meter valt best mee.

https://youtu.be/amBPwPOXlww

Maar toch is ie met zijn kleurenvlaggetjes leuk om effekes te doen mocht je in de buurt zijn van kanton Wallis in Zwitserland.

De brug verbindt het Duitstalige met het Franstalige gebied. Het enige wat de overtocht een beetje akelig maakte waren een tweetal rotkinderen die er over heen renden waardoor die hele brug heen en weer bengelde. En dan lijken die 80 meter ineens stukken dieper ! Nee. Kinderen worden niet door de ooievaar gebracht, ze worden niet uit de klei getrokken, noch springen ze tijdens het vis bakken uit de pan en ze worden al helemaal niet met een glaasje melk uit een klapperboom gelokt. Kinderen maak je zelf en daar dien je dan ook op te letten als ouder. Zeker als wij over de brug lopen. Doe iets ! 😇😂

De trip wordt mede mogelijk gemaakt door:

https://www.finatics.nl/

https://instagram.com/bij_nummer_81?igshid=ravvlnb92tt1

#bijnummer81

https://www.restaurantmeds.nl/

#restaurantmeds