Al heel vroeg vertrokken we met een bootje om de Phi Phi-eilanden te bezoeken. In het hotel was een groepje meiden bezig met yoga. Ik begrijp nog altijd niet wat men leuk vindt aan yoga. Eind jaren ‘90 kwam de yoga pas écht in opmars. Deze Indiase traditie speelt al sinds duizenden jaren blijkt uit een nieuwe studie van oude geschriften in het Sanskriet. Oorspronkelijk was dit in de Indiase cultuur een straf voor vrouwen die de lippen maar niet op elkaar konden houden. Vrij vertaald betekent Yoga dan ook:”kalme vrouw”. Grappig om te lezen dat mannen vroeger ook al last hadden van dat oeverloze getetter. Voor straf moesten ze niet alleen zwijgen maar ze moesten ook eerst hun schoenen uit trekken. Die schoenen werden vervolgens in een hoekje geplaatst. De vrouw werd vervolgens in een voor mannen onmogelijke positie geknoopt zodat ze alleen naar háár schoenen en niet naar die van anderen kon kijken. Dat scheen duizenden jaren geleden te werken om de vrouw te laten zwijgen.Op vandaag worden Yoga-lessen gegeven onder het mom: breng geest en lichaam in balans. Je reinste bull-shit dus. Maar goed, ik moet kappen, ik krijg al van Angelica de opmerking waarom ik zo vrouwonvriendelijk ben vandaag. Ik ga er overigens wel van uit dat dit met een knipoog gelezen wordt. Het positieve aan de yoga: toch alweer 13 meiden om 07:00u uit de veren om oefeningen te doen. Een wonder !
De Phi Phi-eilanden bestaan uit het hoofdeiland Phi Phi Don en nog vier andere eilandjes. Hier is géén gemotoriseerd verkeer met uitzondering van het caddy-wagentje van de eerste hulp post. Daarnaast hebben een aantal mensen een vergunning om met een brommertje te mogen rijden zoals de vuilnisbrommer. Met een gemonteerde zijspan haalt de goede man de zakken vuilnis op. Voor de rest doet iedereen zijn dingetje te voet. Bagage en handelswaar wordt verplaatst met een handkar. Wil je van het zuiden van het eiland naar het noorden dan pak je de watertaxi: voor een paar Baht start de man de motor.Buiten het hoofdeiland zijn er nog de andere eilandjes: Phi Phi Lee met Maya Bay waar de film The Beach is opgenomen met Leonardo DiCaprio. Tevens is hier een mooie grot met de naam the Viking Cave. Dan nog Ko Yung, Ko Mai Phai en nog een eilandje waarvan ik de naam ben vergeten. Op al deze eilanden zie je nu bordjes met de evacuatieroute aangegeven voor het geval zich een Tsunami voordoet. Velen zullen zich de beelden van Tweede Kerstdag nog kunnen herinneren. Golven van soms wel 6 meter hoog sloegen met een snelheid van 900 km/uur over de eilandjes heen met als gevolg wereldwijd 230.000 doden. Op Koh Phi Phi werden vrijwel alle gebouwen en constructies weggevaagd. Hieronder een kort filmpje van de Tsunami op Koh Phi Phi. De beelden zijn best heftig. De twee mannen die dachten veilig te staan voor de naderende vloedgolf werden helaas meegesleurd door de kracht van het water. Het is niet bekend of ze het overleefd hebben.Als afsluiter gingen we naar de Reggae bar. In deze tent staat een originele boksring. Hier staan echte Muay Thai fighters zich af te matten. Kromme ruggen, dampende lijven: hier worden klappen uitgedeeld. Nondeju. Maar hier mag ook het gewone volk het tegen elkaar opnemen. Bezopen of niet. Je mag de ring in. Uiteraard met bokshelmpje op. Dan zie je ook hele rare situatie’s. Je ziet van die bitchfights waarbij twee jonge kippen elkaar naar het leven staan maar ook twee van die opgespoten haantjes die met zes bokslessen ervaring de ander wel eens een lesje willen leren. Meestal is het wel lachen maar soms loopt het uit de hand. Zo werd één partij van te voren afgebroken omdat de één zich wat te grimmig opstelde tegenover de ander. Die wilde hem echt slopen en ging heel gemeen te keer. De scheidsrechter zag dat en maakte er meteen een eind aan. Morgen gaan we een eilandtour maken. We zijn benieuwd !
Momenteel is het eiland gelukkig weer helemaal hersteld van een van de grootste rampen uit de geschiedenis.De tocht langs de eilandjes was erg mooi. De rotsen kwamen loodrecht uit de zee en waren helemaal bedekt met een groene laag struiken en bomen. De eilandjes hebben witte stranden en vooral de remote beaches zijn erg schoon. Maya beach was ook heel mooi. Vooral van de entree in de baai werden we heel stil. Het leven onder water is hier niet zo interessant. We zagen veel dood koraal en maar een paar visjes. Al met al duurde de tocht veel te lang. Een hele dag is niet nodig. De kapitein vroeg wie de sunset NIET wilde zien. We zaten op dat moment al acht uur op het water en hadden alleen water, een bakje rijst en een schijf ananas gehad. Niemand durfde zijn vinger op te steken. We hadden honger als een paard en ik verlangde naar een ijskoud biertje. De kapitein stelde voor dat hij Angelica en ik eerst zou afzetten op het strand en dan met de rest zou terugvaren voor de sunset te gaan zien. We kwamen aan op Monkey Beach. Hier lopen de aapjes gewoon los op het strand. Ze zijn gewend aan toeristen dus ze kunnen wel eens brutaal doen en je koekjes afpakken of bovenop je gaan zitten. Omdat ik mijn fotorugtas om had dachten de aapjes dat ik daar voedsel in had verborgen. Meteen werd ik besprongen door een flinke aap maar met een flinke zwieper gooide ik hem van me af. Voor hem niet mijn laatste Rolo. Sommige toeristen die niet snel genoeg hun boterhammen wilden afgeven werden zelfs gebeten door de aapjes. Even uitkijken dus. Uiteindelijk gingen maar drie van de dertien mensen mee terug. We waren klaar voor vandaag. Na een lekkere douche genomen te hebben gingen we uit eten in het haventje. Lekker tonijn van de grill ! 🍺. Morgen gaan we weer terug naar Phuket voor een dagje en daarna weer naar Bangkok. We hebben weer twee weekjes kunnen genieten van een aantal mooie plekjes op Aarde🌎. We hopen dat we nog lang kunnen reizen en iets van de wereld kunnen zien ❤️.
In 2019 verklaarde het Britse persbureau Reuters de Hoi An Memoryland show de mooiste ter wereld. Ik had er nog nooit van gehoord want normaal gesproken ben ik niet zo van musicals of voorstellingen waarin mannen in veel te strakke pakjes van die tuttige dansjes doen. Onze gids overtuigde me er echter van toch kaartjes te kopen voor de voorstelling van vanavond, in de oude stad aan de oevers van de rivier Thu Bón. Ik bestelde vier VIP-kaarten, niet vanwege het gratis flesje water en de vier schijven meloen maar in geval van regen zaten we tenminste overdekt.
We vertrokken op tijd want deze eeuwenoude UNESCO-stad trekt jaarlijks bijna vier miljoen internationale bezoekers waarvan 50% uit zuid-Korea komt, 20% uit Europa en 20% uit China.
Ik moet eerlijk bekennen: daar waar ik in Hanoi tijdens een voorstelling in slaap viel hield ik hier verrassend genoeg mijn ogen open. De 500 artiesten gaven de 1000 toeschouwers een inkijkje in de ontwikkeling van Hoi An van een klein boerendorp tot een bruisende toeristische stad, met behulp van adembenemende effecten, gedetailleerde rekwisieten zoals complete gebouwen die tijdens de show werden opgebouwd en afgebroken zonder dat ik het in de gaten had. Dit gebeurde allemaal op een 25.000 m² groot openluchtpodium gebouwd op een natuurlijk eiland in de Thu Bon-rivier. Na een uurtje was het voorbij en de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik het net zoals Paola, Peter en Angelica prachtig vond 😍
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
De Mekongdelta was een perfecte afsluiting van onze rondreis door Vietnam. De laatste twee dagen liggen we in een mooi resort aan Mũi Né beach met lekker warm zeewater van 28c. Een heerlijke plek om even bij te komen van de 3000 km die we hebben afgelegd. We hebben het geluk gehad om zoveel verschillende, mooie kanten van Vietnam te zien, van de gezellige straatjes in Hanoi, de Thaise cultuur in Mai Chau, de boottocht door Halong Bay, de treinreis naar de tempels in Hué, het kleurrijke Hoi An, tot de toeterende straten van Ho Chi Minh-stad. Vietnam gaf ons een kijkje in een leven dat compleet anders was dan het onze, een ervaring die we ons zullen herinneren en waar we nog lang op terug zullen kijken.
Mensen in zuidoost Azië zijn zonder twijfel de meest aardige mensen die ik ooit ontmoet heb. Geld hebben ze niet maar we zagen alleen maar lachende gezichten. We hebben ons geen enkel moment onveilig gevoeld. Zelfs de straat oversteken is hier in die wirwar van verkeer veilig. Ze letten weliswaar niet op verkeerslichten maar ze letten op jou (!). Auto’s wachten niet op voorrang maar draaien gewoon de weg op en iedereen stopt. Je kunt bij wijze van met je ogen dicht de straat oversteken en er gebeurt niets.
Hopelijk mogen we over een paar maanden weer terug komen want de Mae Hong Son Loop in Thailand 🇹🇭 staat op de planning.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
We vertrokken al vroeg uit Saigon om naar de Mekong Delta te gaan. Onderweg kwamen we deze moderne tempel tegen. Het Cao Dai-tempelcomplex is het heilige gebouw van een religie die nog niet zo lang bestaat. Het geloof ontstond pas rond 1926 en kreeg vooral aanhangers in Zuid-Vietnam. Aanhangers van het caodaïsme geloven in het bestaan van één God, ook wel monotheïsme genoemd. Daarnaast hebben ze geprobeerd een ideale religie te creëren door elementen uit verschillende religies zoals het boeddhisme, confucianisme, hindoeïsme, islam en het katholicisme te combineren.
Cruise on the Mekong River
De Mekongdelta, wat “Rivier van Negen Draken” betekent, is een gebied in het zuidwesten van Vietnam, waar talloze kanalen en rivieren samenkomen in de machtige Mekong-rivier. We maakten een vroege ochtendtrip vanuit Saigon en werden naar het zuiden gebracht, richting Cần Thơ, waar onze reis door de Mekongdelta zou beginnen.
De reis ernaartoe was lang, meer dan drie uur, maar desalniettemin interessant. Het uitzicht vanuit ons busje werd steeds tropischer en groener en tijdens de plas-en rookpauzes merkten we dat het bloody hot werd. We passeerden veel rijstvelden met begraafplaatsen midden in de velden. Het is een Vietnamese traditie om hun voorouders dicht bij zich te houden. Herinnering is een zeer belangrijk onderdeel van hun cultuur. De graven zijn ook centraal in de velden geplaatst om de gewassen geluk te brengen.
De Mekong-rivier ontspringt op het Tibetaanse plateau en stroomt door maar liefst zes landen naar de Zuid-Chinese Zee in Vietnam. Het is de langste rivier van Zuidoost-Azië.
Op weg naar de rivier kwamen we allerlei interessante dingen tegen. Zo zagen we langs de weg heel veel communistische propagandaposters waarop altijd wel een soldaat met geweer stond afgebeeld. We ontkwamen niet aan die communistische boodschappen, zelfs niet op het afgelegen platteland. We zagen een heleboel kinderen op hun fietsen na school naar huis gaan. Ze waren erg vriendelijk en riepen ‘hallo’ en ‘hoe heet je?’ naar ons, duidelijk enthousiast om hun Engels te oefenen.
We hadden geen idee hoe onze boot eruit zou zien, dus het was iedere keer weer peentjes zweten voor Paola die het niet echt op heeft met kleine wankele bootjes. Ondanks haar watervrees heeft ze toch acht keer haar angst overwonnen en is ze ingestapt. We vertrokken over een smal kanaal waar we de Mekongdelta zouden bereiken en onderweg verschillende stops zouden maken.
Boot met schilletjes van rijstkorrels.
De Mekong heeft de kleur van chocolademelk en is net een snelweg maar dan op water. Er is hier een enorme bedrijvigheid, met boten die volgeladen zijn met allerlei goederen, van kokosnoten en fruit tot bouwmaterialen. Maar ook met schilletjes van rijst die ze gebruiken als brandstof. Sommige vrachtschepen en sampanboten waren zo zwaar beladen dat de lading bijna het water raakte.
De Mekongdelta bestaat uit kilometerslange vlakke overstromingsvlakten met vruchtbare, voedselrijke grond, waardoor het de meest productieve landbouwregio van het land is. Er kunnen jaarlijks vier rijstoogsten plaatsvinden (in het noorden van Vietnam maar twee oogsten omdat het er kouder is) en de regio produceert 60% van de Vietnamese rijstbehoefte. Daarom wordt het vaak ‘de rijstschuur van Vietnam’ genoemd.
Het was een onvergetelijke en unieke twee dagentrip ondanks de lange reistijden. We waren zo blij dat we het gedaan hadden, want het gebied dat we bezochten was authentiek en we kwamen niet veel toeristen tegen. Op de versmarkt waar ik alleen met mijn gids Nga was heengegaan kwam ik zelfs geen enkele toerist tegen.
We zagen zelfs kerken (!). 7,5% van de mensen is katholiek. Weer een kerk.Diklipvis.Slangen worden hier als huisdier gehouden. Schip met rijstschilletjes.Lekker luieren vooraan de boot.
Snakewine proeverij
Slangenwijn is een traditionele alcoholische drank uit Zuidoost-Azië, voornamelijk uit Vietnam waar we momenteel verblijven. Deze wordt gemaakt door hele giftige slangen maandenlang te laten trekken in rijstwijn. Volgens de traditionele geneeskunde zou het de mannelijke potentie verbeteren, doordat de ethanol het gif afbreekt. Angelica kan zich vanavond vasthouden. Er bestaan echter wel zorgen over de veiligheid maar dat risico nam ik voor lief.
Rice popcorn factory
Het was erg leuk om te zien hoe ze hier popcorn maakten van rijst. Er werden wat smaakjes aan toegevoegd en je had het ideale gezonde snoep voor kinderen.
Caramel factory
In plaats van suiker maakten ze hier karamel op basis van kokosmelk en gerst. De smaak was precies hetzelfde als de caramel die wij maken in het westen op basis van suiker.
Vĩnh Long
Met de sampan kwamen we aan bij een fabriek op palen. In deze fabriek werden potten gemaakt in allerlei maten en vormen. Het werd gemaakt van de klei die op de bodem van de Mekong rivier werd gevonden. Met de hand werd de zachte klei in een mal gegoten en met de hand werd de klei daarna in de mal gedrukt. Daarna werden de vier delen van de mal er van afgetrokken en de pot kon in de heet gestookte oven gebakken worden.
Cần Thơ
Cần Thơ is de grootste stad en het economische centrum van de Mekongdelta in Vietnam. De stad staat bekend om haar levendige drijvende markten zoals Cai Rang.
TTC Can Tho hotel
Voor 45€ per nacht incl. ontbijtbuffet konden we hier slapen.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Om noedels te maken gebruiken ze rijst, tapioca, tarwebloem en water. Ze maken daar eerst een papje van en daarna voegen ze jackfruitbladeren of magenta bladeren of pandan bladeren toe puur voor er een kleurtje aan te geven. De smaak blijft echter hetzelfde.
Op weg naar de noodle fabriek. Maar eerst een watertje kopen. Eerst een vuurtje maken met schillen van rijstkorrels. Verschil moet er zijn. Een mengsel van rijstpap en tarwebloem wordt uitgestreken tot een dunne laag welke wordt verwarmd gedurende één minuut.Er kan natuurlijke kleurstof worden toegevoegd welke de smaak niet beïnvloed. Dan worden de plakken op een rieten bedje gelegd. En drogen ze vier uur in de zon. Vervolgens worden ze tot dunne draadjes gesneden. En dan kun je ze kopen. In de winkel.
Market
Nga stond me al op te wachten in de lobby van het hotel. Het was pas 07:00u. Angelica voelde zich niet zo lekker en Paola en Peter wilden eens een dagje uitslapen. We gingen met een sampan naar de floating market van Cai Rang, de noodle factory en ik zou gaan zien hoe ze rieten manden maken. Onderweg kwamen we een mega grote boot tegen die de velletjes van rijstkorrels vervoerde. Inderdaad, rijst moet eerst geschild worden voordat je het kan koken. Die schilletjes worden verzameld en dienen als brandstof. Later zou ik gaan zien waarvoor ze de brandstof nodig hadden.
Heerlijke dikke druiven 🍇.
Er zijn wereldwijd meer dan 2000 soorten fruit. In Nederland kennen we er maar 50 die in winkels verkocht worden. Sommige vruchten zijn niet geschikt om het lange transport van Azië naar Europa mee te maken. Het heeft dus geen zin om deze vruchten te importeren. Maar hier op de markt kon ik ze wel eventjes proeven. Daarnaast heeft ieder soort fruit nog heel veel variëteiten. Alleen de appel heeft al 7500 varianten. 7500 verschillende soorten appels, kun je je dat voorstellen? Nga kocht twee soorten waterappels voor me. Ene smaakte zuur en de ander zoet. Ze hadden allebei een crunchy bite en ze leken totaal niet op een appel.
Lychees kopen.De vis leeft nog.
Even verderop kwam ik aan bij de visafdeling. De vissen die hier verkocht worden leven nog allemaal. Sommigen liggen in een plasje water maar anderen liggen in een mand zonder water. Ze sterven een gruwelijke verstikkingsdood. In Europa is dit verboden vanwege het dierenwelzijn maar ook vanwege de publieke opinie. Er zou geen vis meer verkocht worden. Hypocrisie ten top. Als een vissersboot op de Noordzee de netten leeggemaakt in het ruim van het schip gebeurt precies hetzelfde, de vissen stikken want ze kunnen niet ademen zonder water. In principe gebeurt er bij ons dus hetzelfde als hier alleen bij ons is het niet zichtbaar. Als dan een visje wordt verkocht wordt hij uit de mand gevist en met een schaar schoongemaakt. De vis spartelt heftig op en neer als de staart, de kiewen en een stuk van zijn kop wordt afgeknipt. Ook zijn ingewanden worden eruit geknipt als hij nog bij bewustzijn is. Niet leuk om te zien, maar de vis is wel echt vers. In Nederland maken verkopers van vis ons wijs dat een vis pas lekker maakt als hij drie dagen de tijd heeft gehad om te besterven. Eén grote flauwekul en goedkope verkopers truuk.
De vis wordt levend met een schaar schoongeknipt. Noodle soup eten op de floating market.
We hebben een klein uurtje over de markt gelopen en heel veel mensen raakten mijn buik aan en moesten daarna lachen. Ook mijn lengte werkte de nodige verbazing en mensen wilde met me op de foto.
Noodle soep. Zo lekker !Hondje mag ook mee.
Rieten manden weven
Ik mocht even meedoen om een stukje mand te weven van bamboe. Eerst worden van een stengel bamboe dunne reepjes gesneden. Vervolgens worden de reepjes op maat gemaakt en geschild en daarna begint het weven. Over een mand doet ze één dag.
Varkenskop.Waterappel proberen.Krabbetjes.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
We vertrokkken al om 08:00u vanuit ons hotel. Onze gids Bìhn, een vrolijke jongeman met veel kennis stapte mee in de bus en binnen twee uur kwamen we aan bij de Cu Chi-tunnels die een immens netwerk van meer dan 200 km aan met elkaar verbonden ondergrondse tunnels vormen. Hij vertelde dat de Cu Chi-tunnels het toneel waren geweest van verschillende militaire campagnes tijdens de Vietnamoorlog en dienden als uitvalsbasis voor het Tet-offensief van de Vietcong in 1968.
Angelica verdwijnt in de tunnel. Door deze horizontale tunnel kroop de Vietcong.
De tunnels waren in feite ondergrondse schuilplekken die door Vietcong-soldaten werden gebruikt. Ze dienden als schuilplaatsen tijdens gevechten, maar ze woonden er ook in en er werden zelfs wapens in gemaakt. De tunnelsystemen waren van groot belang voor de Vietcong in hun strijd tegen de Amerikaanse troepen. De tunnels bevinden zich midden in de jungle. Er zijn natuurlijk momenteel paden aangelegd voor toeristen, maar ik kon me heel goed voorstellen hoe het hier zou zijn midden in de jungle in de regen met miljoenen muggen. De jungle zat in die tijd ook vol met slangen, schorpioenen, bloedzuigers en andere beestjes.
Vietcong soldaten.
Onze rondleiding begon met een ingang van een van de tunnels. Voor Peter en mij veel te eng allemaal maar Angelica slaagde er in in zo’n tunnel te kruipen. Haar lichaam postte precies door het gat. Alleen om de deksel op haar hoofd te leggen moest zij even door haar knieën en dat was heel moeilijk, want ze moest natuurlijk ook weer met gebogen knieën omhoog.
Amerikanen reden met tanks door de jungle.
Bìhn wees ons op een grote termietenheuvel, waarvan ik dacht dat het alleen maar was om ons een ander gevaar te laten zien waar de soldaten rekening mee moesten houden. Het was echter een ventilatieopening vermomd als een termietenheuvel. Links en rechts kwam wat rook er uit. In die tijd werd er alleen ‘s morgens gekookt zodat de Amerikanen de rook niet zagen in de ochtendmist. Ons werden ook allerlei gruwelijke manieren getoond waarmee Amerikaanse soldaten met boobytraps werden verwond.
Het meest interessante deel van de dag was toen Angelica daadwerkelijk door een 20 meter lange tunnel mocht kruipen. Het was er heet, donker en vochtig. Om de paar meter waren er lantaarns geplaatst voor wat licht en om de 25 meter waren er uitgangen. De tunnels zijn voor het toerisme ongeveer twee keer zo groot gemaakt. Amerikaanse soldaten moesten hun uitrusting afdoen en op hun buik kruipen om door de oorspronkelijke tunnels te komen. Het is moeilijk voor te stellen dat de tunnels ooit smaller waren, want het was al heel krap voor Angelica. Op een gegeven moment, halverwege de tunnel, moest ze zelfs op handen en knieën kruipen. De tunnel was trouwens geen rechte lijn, hij boog naar links en rechts en ging omhoog en omlaag. Dit om de kracht van een exploderende handgranaat te neutraliseren. De meeste oorspronkelijke tunnels waren in het midden extreem smal om soldaten in te sluiten. Ze zetten de tunnels dan onder water of lieten er ratten en giftige slangen in los. Angelica slaagde er in de uitgang te bereiken en nu hoort ze officieel tot de Vietcong (!) 😂
Booby traps
Wapens maken van Amerikaanse blindgangers
Deze sandalen lopen in de verkeerde richting. Kijk maar eens goed.De do en donts.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Ahhh wat een héérlijk straatje. Mocht je ooit naar Saigon komen dan mag je deze 1200 meter lange, überverlichte straat in district 1 niet overslaan. Jonge witgeschminkte meiden on the block dansen tot hun voetjes pijn beginnen te doen, ‘dames’ van de lichte zeden en de zware stem klampen zich vast aan iedere man met een beurs op zak. Vind het nog altijd een hele innerlijke strijd om uit te zoeken of het een meid of een vent is. Ze hadden wel altijd prijs. Best sneu voor de klanten die een uurtje later verrast worden met een setje hairy balls op hun kin.
Om de 50 meter worden de wereldkampioenschappen ‘tophits verneuken’ gehouden. Een Europese hit als ‘Final Countdown’ wordt hier vakkundig gedegradeerd door ‘Anal Showdown’ door de microfoon te blêren. Aziatische bandjes die ineens Engels gaan zingen heb ik altijd al ‘fraglich’ gevonden. Ze hebben volgens mij sowieso geen benul waar de tekst over gaat.
Ohhh. Wat nu ? Ik mag op een briefje een verzoekje doen van de ober. Metallica’s ‘Enter Sandman’ wordt tegenwoordig al gespeeld door zowat ieder Quando Quando-orkestje op een dorpsbruiloft dus ik dacht: ‘laat ik eens voorzichtig beginnen’. Wat denk je. Hadden ze nog nooit van Metallica gehoord. Zelfs na goed articuleren viel het kwartje niet. Ik dacht die liggen me hier te verarschen maar ze bleken Metallica sereneus niet te kennen. Een band die op alle continenten incl. Antartica heeft gespeeld. De grootste nog steeds spelende rockband op aarde 🌏 met méér dan 100 miljoen verkochte albums in 40 jaar tijd (2,5 miljoen per jaar). Onbekend hier. Laat ik de rollen eens omdraaien. Wie van ons heeft ooit van de band BTS gehoord ? Ze verkochten wereldwijd 65 miljoen albums in hun 12-jarig bestaan (5,4 miljoen albums per jaar). Metal en hardrock vinden ze hier in Vietnam maar schreeuwerige muziek. Ze doen hier liever wat van die K-popdansjes. Maar het maakt de sfeer er niet minder om.
Ze spelen met volle overgave met het schuim op de lippen. En dat willen de mensen zien. We zitten hier per slot van rekening niet Holland got talent te kijken.
War Remnants Museum
‘Kunnen jullie even wachten met de ondervraging ?’, vroeg de Amerikaanse fotograaf Ronald L. Haeberle. Hij zag de angst van de vrouwen en kinderen in hun ogen. Deze inwoners van My Lai wisten heel goed dat ze werden doodgeschoten. De fotograaf maakte deze foto waarop een wanhopige moeder nog probeert haar kinderen te redden. Na het maken van de foto draaide de fotograaf zich om en hij hoorde geweervuur. Hij draaide zich weer om en zag vrouwen, kinderen en baby’s dood op de grond liggen. Hun lichamen uiteen gereten door kogels.
Kinderen !Één minuut voor hun dood.
Hij schrok want dit was precies waarom in alle landen van de wereld iedere dag gedurende de 17 jaar dat de Amerikanen dood en verderf zaaiden in Vietnam, werd geprotesteerd tegen de Amerikaanse regering die de economische belangen van de VS in Vietnam wilden veiligstellen. Ze werden geacht zuid-Vietnam te beschermen tegen de Vietcong en het noord-Vietnamese leger maar waarom schoten ze dan zuid-Vietnamese mensen neer ??
Hij smokkelde de foto’s van het bloedbad van My Lai mee naar Amerika en belde meteen het tijdschrift Time Magazine. Na de publicatie van deze foto’s kon de Amerikaanse regering niet anders meer dan toegeven dat er oorlogsmisdaden waren begaan. De VS weigerden na de oorlog herstelbetalingen te doen aan het totaal verwoeste land in tegenstelling tot de eis van het Internationaal Gerechtshof.
Zwijnen waren het, zwijnen van de ergste soort. 72 miljoen liter giftig dioxine (Agent Orange) werd over Vietnam heen gesproeid. Zowel Vietnamese mensen als Amerikaanse soldaten werden er mee besmet en stierven aan kanker.
Het Amerikaanse leger vond het nodig bijna 3 miljoen jonge soldaten met een gemiddelde leeftijd van 19 jaar naar Vietnam te sturen en er sneuvelden er bijna 60.000 maar ook miljoenen Vietnamese mensen stierven en raakten gewond.
En nog iedere dag gaan honderden Amerikanen naar Vietnam om te kijken waar hun vaders hebben gevochten. Ze doen dit met trots. Ze zijn er van overtuigd dat hun vaders hebben gevochten voor het vaderland. Alsof Vietnam de Verenigde Staten had aangevallen 🤦🏻. Wat zou er gebeuren als het kleinkind van een Nazi- kampbeul naar Auschwitz zou gaan en vol trots zou vertellen dat zijn opa voor Duitsland heeft gevochten?
Protesten over de hele wereld.
Restaurant Man Moi
Independence Palace
Het Onafhankelijkheidspaleis oftewel de Herenigingshal was de locatie van de val van Saigon op 30 april 1975, waarmee een einde kwam aan de Vietnamoorlog, toen een tank van het Bevrijdingsleger van noord-Vietnam de poorten ramde.
Old Central Post Office
Het oude centrale postkantoor is een prachtig Frans koloniaal monument met gewelfde plafonds, grote kaarten en functioneert nog steeds als postkantoor.
La Vela hotel
Dit vijfsterrenhotel (100€ p.n.) is in de ogen van velen perfect. Maar als ze me ergens de deur openhouden, voel ik me al snel ongemakkelijk. Ik ben ook maar een gewone arbeider en niet een of andere koning. Bij de liften stond altijd wel een meisje klaar die voor ons op het knopje duwde met het pijltje ‘omhoog teken’ alsof ik zelf niet wist wat dat pijltje betekende. Ieder levend wezen met méér dan anderhalve gram hersenen snapt dit. Op de kamer aangekomen maakten we de deur open met zo’n keycard. We hadden twee keycards maar slechts ene werkte alleen voor de lift. De andere werkte voor het licht op de kamer. Dat was dus altijd uitzoeken welke de juiste was want ze zagen identiek uit.
Drone foto. Lobby.
Op de kamer was alles geautomatiseerd. Wederom konden we vanaf het bed door een raam naar de wc pot kijken maar er zat gelukkig een gordijntje dat als je op een knopje duwde helemaal voor de ruit bewoog. Alles werd hier bediend met knopjes. Het nadeel was dus als ik ‘s nachts moest plassen ik eerst mijn leesbril moest zoeken anders kon ik de ieniemienie tekst op de knopjes niet lezen. Dan moest ik natuurlijk ook nog op de tast op het juiste knopje drukken en dat ging nog wel eens mis waarop ik Angelique wakker maakte. Ze heeft sowieso oogleden zo dik als een vloeitje. Zet daar 80.000 watt op en het beest is wakker.
Op de vierde dag hadden ze een stroomuitval en we kwamen net terug van een drie uur durende busrit. Dan ben je kaputti en dan wil je gewoon je kamer op om lekker te knorren. Maar dat ging dus niet want het hele keycardsysteem werkte niet meer. Dus iedereen zat een dik uur in de lobby te luisteren naar een meisje die ze van de straat hadden getrokken om piano te komen spelen. En iedereen van het personeel blijft maar lachen en vriendelijk. Een soort blijheid die ik niet herken.
Sunset 🌅.
Het ontbijt buffet was erg uitgebreid en ik had daar niets op aan te merken. Alles wat op ging werd op tijd bijgevuld en we ontbeten iedere dag buiten in de zomertuin op etage 25. De service is wel overdreven. Zo komen ze tijdens een ontbijt wel 10 keer langs om lege bordjes of lege kopjes op te halen. Alsof het me stoort. Boven op het dak bij het zwembad was iedere vrijdag, zaterdag en zondag wel een bruiloft of een feest. Niet zo’n ghetto wedding als wat ik bij mij op FB vaker voorbij zie komen maar heel erg sjiek ingericht met allemaal Vietnamese poppetjes en dudes die zich voor het hotel lieten afzetten door een dikke wagen. Een dude stond voor het hotel met zijn dikke GAV-cybertruck en probeerde indruk te maken op Angelica. Ik moest lachen. Met een goed gevulde foodtruck had ie meer kans gemaakt.
Zo kan een vijfsterrenhotel toch uitdraaien op vele ongemakken waar je ook nog eens zwaar voor betaalt. Lang leve de cheapy hostels (!).
Sunset 🌅.Sunset 🌅.‘s Morgens.De knopjes voor het licht. De knopjes voor het licht.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Tijdens de rit van Hué naar Hoi An namen we de Hai Van Pass. Het zou een hele mooie pas zijn maar de passen in Zwitserland, Drankrijk en Italië zijn veel mooier. En dan heb ik het nog niet over de Transfăgărășan-pas in Roemenië, de allermooiste in mijn beleving. Maar we moesten er toch doorheen dus toch een beetje kunnen genieten.
Hai Van Pass
Unesco. Hoi An Old town
We lagen in een hotel dat nét even buiten de oude stad lag. Iets te ver om er iedere dag naar toe te lopen maar de afstand die we moesten afleggen naar de plek waar het elektrisch aangedreven 8-persoons golfkarretje stopte (voor het hotel 😜) was prima te doen. Voor 0,60€ per persoon konden we de wandelschoenen op de kamer laten. De eerste dag had ik natuurlijk alle lampjes op groen en wilde ik zoveel mogelijk zien. Het kan wat gejaagd overkomen maar in mijn hoofd werkt de planning prima. Peter en Paola wilden eens ervaren hoe het zou zijn om op de manier te reizen zoals wij dat doen.
Het verschil te ervaren tussen ‘reizen’ en ‘op vakantie gaan’. Het grootste verschil is eigenlijk dat je van ‘op vakantie gaan’ uitgerust thuis komt en van ‘reizen’ kapot als een hond 😂. Een ander verschil is dat het bijna onmogelijk is om alle indrukken tijdens je reis te verwerken. Soms zijn we zelfs weken of maanden na thuiskomst nog steeds bezig stukken van een reis te verwerken.
Nu wilde ik ze niet helemaal in het diepe gooien want dat zou niet leuk zijn. Zo slapen we voor ons doen in veel te sjieke hotels en eten we nogal luxe en drie keer per dag i.p.v. twee keer. Het reistempo heb ik ook wat omlaag geschroefd en doen we meestal één activiteit per dag zodat we ‘s middags weer in het hotel zijn. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik dat zelf op mijn 54e ook wel prettig begin te vinden. Van 09:00-14:00u activiteiten doen en daarna even een uurtje knorren en dan lekker eten en bieren. Dussss….. Peter en Paola een tandje erbij en wij een tandje eraf werkt tot nu toe prima.
Maar vandaag even niet want ik moest en zou de zes Unesco-punten van de oude stad koste wat kost zien. En ik stond op groen (!). Peter en Paola hadden de knopen af waarop ik terugschakelde van de vijf naar de drie.
Hoi An is een prachtig oud stadje, een van die plekken waar de ontwikkeling tot stilstand is gekomen. Ik heb gelezen dat dit is gekomen omdat de rivier dichtslibde en daardoor verdere handel onmogelijk maakte. Maar daarom zijn de oude gebouwen ook zo goed bewaard gebleven.
Het was trouwens veel toeristischer dan ik had verwacht want elk gebouw is een souvenirwinkel, restaurant of een massagesalon maar het heeft desondanks nog steeds veel charme. We hebben genoten van het rondwandelen en het verkennen van de straten. Het oude centrum is niet groot, dus we konden er makkelijk rondstruinen.
Ik kocht een ticket waarmee we toegang hadden tot 5 bezienswaardigheden. Wij bezochten o.a. de Japanse overdekte brug, Fujian Assembly Hall, Tran familiekapel, Ba Mu Temple Gate, Old House of Tan Ky, Riverside Thu Bon en de Nightmarket.
We kwamen twee backpackende snotneuzen van 20 jaar uit Wormerveer tegen op het terras. Ze hadden totaal niks met toeristische plekken en ze vonden Hoi An maar niks. Ik kreeg ze niet aan het verstand gebracht dat een plek allereerst mooi is en dat daar vervolgens mensen op af komen. Ze hebben de watervallen van Iguaçu niet aangelegd om mensen te lokken. Die lagen er al nog voordat de eerste mens geboren werd. Dus alles wat mooi is trekt mensen aan. Ze zijn na ons gesprek met hun backpack vertrokken naar een of ander buitenwijkje wat nog geen kennis heeft gemaakt met het toerisme. Laat ze maar. Eigenwijs moet ook wat hebben.
Fujian Assembly Hall
De Fujian Assembly Hall is een van de Chinese vergaderzalen en tempels in de oude stad Hoi An. Het gebouw werd honderden jaren geleden gebouwd en gebruikt door mensen uit Fujian die naar de stad migreerden.
Tran familiekapel (Nhà thờ tộc Trần)
De Tran-familiekapel is een van de best bewaarde familiekapellen in de oude binnenstad van Hoi An
Ba Mu Temple Gate
Het werd een tempel genoemd vanwege zijn oorsprong een paar honderd jaar geleden. Nu zijn alleen nog de poorten van de tempel, bekend als de Tam Quan-poort, ofwel de poort met drie ingangen, zichtbaar.
Old House of Tan Ky (Nhà cổ Tấn Ký)
Hoewel het niet het oudste huis is, is het Tan Ky Old House een van de best bewaarde en meest karakteristieke huizen in de oude stad Hoi An.
Japanese Covered-Bridge (Chùa Cầu)
De Japanse Brug is een voetgangersbrug met een tempel erbovenop. De brug dateert uit de late 16e eeuw en werd gebouwd door Japanse kooplieden.
Riverside Thu Bon
Geweldige ambiance met allemaal die brandende lampionnetjes.
Nightmarket
Unesco.My Son
De tempels, gebouwd tussen de 4e en 14e eeuw, waren traditionele hindoetempels. Tijdens de onrust in Vietnam in de 15e eeuw raakte Mỹ Sơn echter ‘verloren’ en in de vergetelheid. Het werd in 1898 herontdekt door de Franse bezetter, die de tempels en de inscripties op de muren begonnen te bestuderen. Helaas werd een groot deel van het complex verwoest tijdens de Vietnamoorlog (of ‘Amerikaanse oorlog’, zoals de Vietnamezen het noemen), en is er nog maar weinig van overgebleven. We zagen toch nog genoeg tempels.
Cam Thanh water coconut village
Toen de Fransen in 1850 Vietnam binnenvielen en er een Franse kolonie van maakten was een van de eerste actie’s die ze namen de Vietnamese vissersbootjes belasting opleggen. Om die belasting te ontwijken maakten de vissers ronde bootjes van palmbladeren. Ze werden waterdicht gemaakt met een mengsel van lijm en buffelstront. Ze konden naar het water gedragen worden door één persoon en dat gebeurde het ‘s nachts als het Franse gezag lag te knorren. Overdag werden de bootjes op hun kop gelegd en hadden ze een andere functie. Zodoende viel het niet op dat dit bootjes waren. Jaren geleden ging een video op Tiktok viraal toen een visser hele snelle rondjes in zijn bootje draaide. De wereld van de mensen in deze visserswijk veranderde snel. Bijna niemand vist er momenteel meer. Ze verdienen nu hun geld met toeristen rondjes te laten draaien in hun bootje. Ach, je moet wat doen voor de kost.
Waterkokosnoot.
Fishing on Cua Dai River
We stapten van de ‘grote’ boot over in een kano en vanaf deze plek voeren we naar een soort boomhut maar dan in het water. Er zat een wiel bevestigd aan de constructie en door met onze voeten te trappen werd een hijswerk in werking gesteld. Vier palen die onder water lagen kwamen tevoorschijn en strekten zich uit richting de lucht. Tegelijkertijd werden hierdoor vier touwen gespannen en het grote visnet wat aan die touwen bevestigd was kwam boven water en nam meteen een hoeveelheid vis mee omhoog. Dit net noemt men een ‘liftnet’ of een ‘sloop’.
Angelica en ik blokkeerden het wiel en klommen uit onze ‘boomhut’ en met de kano reden we richting het net. Met een stok werden alle gevangen vissen richting een gat in het net geslagen. Vervolgens vielen de vissen door het gat in een plastic korf en de buit was binnen. Uiteraard zetten we de visjes weer terug in het water.
Video
Takelen met de voetjes.Het net komt omhoog.Na het vissen zet Angelica de visjes weer terug in het water.
Cooking class
Bij aankomst in het dorp bezochten we een lokale familie die kookcursussen in hun restaurant verzorgde. Een hele jonge kok had een menuutje samengesteld met traditionele Vietnamese gerechten die we leerden te bereiden. Hij demonstreerde hoe hij deze gerechten maakte waarna wij zelf het stokje overnamen en wij zelf onze heerlijke Vietnamese lunch bereidden (!).
We leerden hoe we die Vietnamese loempia’s zo lekker knapperig kregen, we maakten Hoi An-pannenkoeken (Banh Xeo) en Hoi An-salade van papaja, wortel en garnalen. Smullen maar (!)
Peter had even pauze.
Hoi An Memoryland
In 2019 verklaarde het Britse persbureau Reuters de Hoi An Memoryland show de mooiste ter wereld. Ik had er nog nooit van gehoord want normaal gesproken ben ik niet zo van musicals of voorstellingen waarin mannen in veel te strakke pakjes van die tuttige dansjes doen. Onze gids overtuigde me er echter van toch kaartjes te kopen voor de voorstelling van vanavond, in de oude stad aan de oevers van de rivier Thu Bón. Ik bestelde vier VIP-kaarten, niet vanwege het gratis flesje water en de vier schijven meloen maar in geval van regen zaten we tenminste overdekt.
We vertrokken op tijd want deze eeuwenoude UNESCO-stad trekt jaarlijks bijna vier miljoen internationale bezoekers waarvan 50% uit zuid-Korea komt, 20% uit Europa en 20% uit China.
Ik moet eerlijk bekennen: daar waar ik in Hanoi tijdens een voorstelling in slaap viel hield ik hier verrassend genoeg mijn ogen open. De 500 artiesten gaven de 1000 toeschouwers een inkijkje in de ontwikkeling van Hoi An van een klein boerendorp tot een bruisende toeristische stad, met behulp van adembenemende effecten, gedetailleerde rekwisieten zoals complete gebouwen die tijdens de show werden opgebouwd en afgebroken zonder dat ik het in de gaten had. Dit gebeurde allemaal op een 25.000 m² groot openluchtpodium gebouwd op een natuurlijk eiland in de Thu Bon-rivier. Na een uurtje was het voorbij en de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik het net zoals Paola, Peter en Angelica prachtig vond 😍
White Lotus Hoian
Net centraal gelegen hotel net buiten de oude stad. Met een golfkarretje werden we iedere dag voor 50.000 Dong (1,60€) naar de oude stad gereden.
Dit is al het derde hotel waar ze een raam hebben geplaatst in de slaapkamer dat als Angelica er doorheen kijkt me niet alleen kan begluren onder het douchen maar ook onder het bouten. Kan me iemand uitleggen waarom men een partner dit allemaal aan zou willen doen ? ⬇️⬇️⬇️
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Hier hadden we een héérlijke taste of Hué met allemaal gerechten die onze tongen streelden. Als de rekening komt is altijd weer even lachen. Buikje vol voor 6,20€ p.p. 😂.
Peter had zijn sigarenwinkeltje gevonden.
Quận 1 – Beer Garden
Alle tafels stonden vol met drank en eten (ze eten hier niet vóór maar tijdens het stappen). Voor 1,10€ voor een flesje Tuborg Ice deden we niet moeilijk en Peter ontpopte zich al snel als een soort stamvader van de club want jong en oud wilde met hem praten en op de foto. De gemiddelde klant tikte ongeveer de 52 kg aan dus met onze bierbauchen maakten we wel de nodige indruk. Sommigen wilden zelfs even voelen of ze echt waren.
Al snel kwamen wat danseresjes op de bühne en gooiden hun heupjes van links naar rechts. Mijn gedachten dwaalden even af naar Phuket in Thailand. Daar gingen we wel eens naar zo’n vergelijkbaar clubje met als enige verschil dat de vrouwtjes aldaar ‘grappige’ dingetjes deden met hun doos. Onvoorstelbaar wat daar allemaal in en uit ging.
Na 03:00u gingen er andere lampen aan en werd er een gangbang party gehouden met Europese toeristen van het eiland die zich dan konden inschrijven.
Het meisje vroeg me of ik mee wilde doen want ze waren nog op zoek naar een donkere deelnemer. Ehh, ik draaide mijn hoofd naar Angelica. Uiteraard niet om te vragen of ik voor deze ene keer mocht meetikken maar eigenlijk om haar te vragen of de zon me dan zo bruin had gekleurd (omdat ze een donkere deelnemer zochten). Ik vroeg de beste meid waarom kleur dan zo belangrijk was voor een gangbang waarop zij antwoordde dat de enige vrouwelijke deelnemer dan wist wanneer ze ‘rond’ waren 😂 🤦🏻.
Video
Straatbeeld
We zagen vaak militairen op hun brommertje over straat rijden. Ze hadden allemaal de vlag van Vietnam aan hun brommer vast gemaakt.
Restaurant Vũ Cuisine
Voorgerecht. Ze toch maar verteld dat Heineken uit Nederland 🇳🇱 komt.
Brown Eyes Bar
Hier speelden we wat spelletjes zoals Jenga en poolbiljart 🎱.
Ik keur het goed 😂. Vandaag tot hier gekomen.
Dong Ba Market
De geur van vele soorten kruiden prikkelden onze neuzen terwijl we door de smalle steegjes van de Dong Ba-markt liepen. Hier kun je nog voor een eurootje een kom gevuld met lekkere soep met groenten en vlees kopen en ter plekke op eten. Het kost hier allemaal niets. Maar je moet hier ook uitkijken. Kijk die ketels hieronder. Één hapje 🔥 en de wereldkampioenschappen ‘leeglopen’ beginnen.
Pitaya (drakenfruit). Varkensneus.
Huong River (Perfume River)
Onze drakenboot had een mooi overkapping op het voordek, waardoor we de rivier konden zien zonder nat te worden. Aan boord stonden allemaal souvenirs uitgesteld en de verkoopster probeerde ons gedurende de hele rit iets aan te smeren.
Thien Mu Pagoda
De Pagode van de Hemelse Dame is het iconische symbool van Hué. Dit prachtige boeddhistische tempelcomplex aan de Parfumrivier staat bekend om zijn torenhoge zeven verdiepingen tellende Phuoc Duyen-toren die teruggaat tot 1601.
Imperial Citadel
Hué is een beetje de rare vogel in de keuze van bestemmingen tijdens deze 22-daagse Vietnam reis. Het wordt een beetje overschaduwd door het populaire Da Nang en Hoi An in de buurt. Daar waar anderen zich met duizenden tegelijk verdringen op die uiterst populaire Golden Bridge kozen we voor een wandeling door de in Chinese stijl gebouwde citadel van de oude keizerlijke stad. We leerden dat Hué meer dan een eeuw (1802-1945) lang de hoofdstad van Vietnam was en wel onder de heerschappij van de Nguyen-familie. De stad ligt aan de Parfumrivier en veel van wat de dertien heersers achterlieten zoals graven, een imposante citadel en diverse mooie pagodes liet onze gids Lee ons zien.
Royal Citadel
Forbidden Citadel
Tu Duc’s Mausoleum
Onze laatste stop in Hué was het graf van Tu Duc. Het bleek onze laatste stop van deze dag te zijn. Ook hier een mooie rsutgevende omgeving en veel waterpartijen.
Handycraft centre
Cherish Hue hotel
Voor 27€ per kamer incl. ontbijt zeiden we geen ‘nee’.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
