Iedere week krijg ik wel tien tips van lezers van mijn blogs. Na wat research verwerk ik die dan allemaal in mijn verzameling op Google Earth. Gisteren kreeg ik een tip van Tinka en wilde de tip niet meteen uitpluizen maar in mijn todo-lijstje schuiven omdat ik ergens in het noorden van Duitsland onderweg was en weinig tijd had. ‘s Avonds besloot ik toch de tip na te gaan. En warempel, ik zat er niet zo ver van vandaan ! Hoe toevallig was dit dan ? De plek had overal ter wereld kunnen zijn. Ernaar toe dus ! Vandaag ging ik op weg en kwam aan bij de oude eik in het bos. Een soort voorloper van het huidige Tinder 😂. Let’s see !
De liefdeseik
Hoe werkt het nu ? Mensen van over de hele wereld sturen liefdesbrieven naar deze liefdeseik. Zo hopen ze in contact te komen met de toekomstige liefde van hun leven. Hier hoef je niet te swipen zoals op Tinder. Hier moet je het doen met teksten zoals we dat in de jaren ‘80 deden op de middelbare school. Je schreef op een klein briefje je boodschap en heel snel, zodat niemand het zag, gaf je dit briefje aan de betreffende meid als je haar toevallig tegenkwam op de gang tijdens de lokaalwissel. Zo kon het wel eens gebeuren dat zo’n briefje dagenlang in je broekzak zat te branden. Gewoon omdat je elkaar misliep. Thuis heb ik nog heel wat van die ‘liefdesbriefjes’ in een schoenendoos bewaard. Van een Nicole, een Dorien, een Maud, een Yvonne, een Gwen, een Esther en nog wat andere meiden waarvan ik even niet meer op de naam kom. Jaja, ik had het een partij druk die tijd. Maar ik heb ze wel allemaal bewaard ☺️. Je bent wild en je jonkt wat.
De brieven
Tegenwoordig bereiken dagelijks wel 40 liefdesbrieven van over de hele wereld deze eik. Het briefgeheim geldt hier niet: de brieven worden door iedereen eruit gehaald, gelezen en meegenomen als ze in de schrijver of schrijfster geïnteresseerd zijn. Anders worden de brieven gewoon weer in het gat in de boom teruggestopt. Het schijnt dat sinds het bestaan van deze traditie zeker 100 huwelijken zijn gesloten dus een groot succes mag je de boom wel noemen (!)
De legende
De geschiedenis van de eik gaat ver terug en tot wel 500 jaar geleden. De legende gaat over de zoon van een Keltische prins, die door vijanden vastgebonden werd achtergelaten in het Dodau-woud. Hij werd die dag gevonden en bevrijd door een jong meisje. Om het meisje te bedanken plantte de edelman voor haar een jong, eiken boompje die met de eeuwen maar groeide en groeide tot een echte vent van een boom waarvan de stamomtrek nu bijna vijf meter bedraagt.
1891
Op 2 juni 1891 trouwde de dochter van de toenmalige hoofdboswachter Ohrt en de Leipzigse chocoladefabrikant Schütte-Felsche onder deze eik. Echter, de vader van het jonge meisje keurde aanvankelijk de relatie met de chocoladefabrikant af . Het echtpaar wisselde daarna maar in het geheim berichten via het gat in deze eeuwenoude eik. Zodoende leidde dit tot een prachtig huwelijk.
Postadres
De eik heeft sinds 1927 een eigen postadres:
Bräutigamseiche Dodauer Forst 23701 Eutin Germany 🇩🇪. Alle brieven die je naar dit adres stuurt worden door de postbode in het holletje in de boom geduwd. Kijk naar de foto’s: de brieven komen zelfs uit Canada, VS en Mexico !
Toekomst
Een paar jaar geleden verklaarden experts dat de eik in goede gezondheid verkeerde. Deutsche Post heeft er dan ook vertrouwen in. dat de eik nog vele generaties lang als ‘liefdesbrievenbus’ kan dienen.
Leuk detail
Op 25 april 2009 is de eik zelf getrouwd met de kastanjeboom de Himmelgeister Kastaniete Himmelgeist, een wijk van Düsseldorf. Deze laatste kastanje had tot 2015 ook een eigen postadres.
De gevonden brieven in de eik
GPS: 54.136195514200466, 10.55581468192909