Lenin staarde ons aan met zijn door weer en wind getekende gezicht. Hoelang stond hij hier al in ‘klein Moskou’, in de verboden stad ? Zijn laatste saluut kreeg hij in 1994 toen de laatste legers van het ooit zo machtige Sovjet-rijk met de dagelijkse trein vertrokken naar hun vaderland.
Verboden stad
Voor de oost-Duitsers was deze stad een no-go area. Ze hadden er wel van gehoord maar niemand was er ooit geweest. Voor velen was deze stad zelfs een mythe. Bestond het wel echt ? Wonen er zoveel mensen ? Feit was wel dat er dagelijks tientallen vrachtwagens richting die kant gingen. Wie zaten er in ? Wat gingen ze doen ?
Rode leger
De kopstukken van de DDR waren erg blij dat ze het Rode Leger paraat hadden staan voor het geval het oost-Duitse volk wat onhandelbaar werd, zoals in 1953, toen Sovjettanks en -troepen een einde maakten aan de kortstondige opstand van 17 juni.
Hoofdkwartier
Wünsdorf was ooit het hoofdkwartier van het Rode Leger in Duitsland, het grootste militaire kamp van de Sovjet-Unie buiten de USSR. Het is nu grotendeels verlaten en vergeten en de kolossale gebouwen liggen weg te rotten in de bossen.
Duitse keizerrijk
Zes jaar na de vorming van het Duitse Keizerrijk in 1871 vestigde het Pruisische leger hier al een militaire academie. Voor, tijdens en na WOI werden er steeds meer kazernes bijgebouwd. Duitse atleten trainden hier in de aanloop naar de Olympische Spelen van 1936 in Berlijn, hoewel ze er weinig aan konden doen om te voorkomen dat Jesse Owens de show zou stelen.
Maybach
Hitler verplaatste in 1935 het hoofdkwartier van de Wehrmacht hierheen en begon ook met een hoop bouwwerkzaamheden in de bossen ten noorden van de stad om alle arbeiders en te kunnen huisvesten.
De bouw van bomvrije bunkers Maybach I en II met ondergrondse gedeelten, begon het jaar daarop. Maybach I bestond uit 12 gebouwen, vermomd als landhuizen. Maybach II had er slechts 11. Ze hadden daken van 80 centimeter dik, bedekt met gewone dakpannen. Schoorstenen in elk gebouw zorgden voor frisse, gefilterde lucht.
Er waren ook 19 van die opmerkelijk ogende luchtverdedigingsbunkers die genoemd waren naar hun ontwerper Leo Winkel. De Winkel Towers leken op raketten uit de Steentijd. Bommen die insloegen gleden gewoon langs de zijkanten naar beneden en explodeerden daaronder en richten nauwelijks schade aan. We vonden er ene die helaas wél was geraakt.
Winkel Tower
Elke bunker had zijn eigen hond en een Tier-Luftschutzkasten, een soort EHBO-doos voor dieren die door bombardementen waren getroffen. Daarnaast natuurlijk ook een EHBO-koffertje met een schaar, gaas, watten, 600 gram natriumcarbonaat en 850 gram desinfecterend chlooramine-T-poeder.
Terwijl de oorlog in volle gang was, werden in 1943 andere belangrijke commandoposten van het Duitse leger hierheen verplaatst om te ontsnappen aan de hinderlijke bommen die elders vielen. Natuurlijk vielen de bommen ook op Wünsdorf toen de oorlog op zijn einde liep. Nergens was het veilig.
Het eerste bombardement vond plaats in 1945, met de derde en blijkbaar zwaarste aanval op 15 maart, waarbij 120 mensen omkwamen en een hoop huizen werden verwoest. Het Rode Leger arriveerde op 20 april en nam toen Wünsdorf kennelijk zonder slag of stoot in.
Volgens het verhaal waren de enige Duitsers die overbleven de conciërge en vier soldaten, van wie er drie zich onmiddellijk overgaven, terwijl de vierde dat niet kon ‘omdat hij stomdronken was’. De telefoon ging en een van de Russen nam op. Het was een hoge Duitse officier. ‘Ivan is hier,’ zei de soldaat die opnam en meteen werd aan de andere kant de verbinding vebroken.
De Sovjets
De Sovjet-Unie maakte van Wünsdorf-Zossen hun hoofdkwartier, en blijkbaar voelden de Russen zich er thuis, want het werd de zetel van het opperbevel van de Groep Sovjetstrijdkrachten in Duitsland tot hun vertrek in 1994.
De lokale bevolking werd eruit getrapt, de weg werd afgesloten voor verkeer en het gebied was daarna uitsluitend voor Sovjetgebruik bestemd. In maart 1953 waren er ongeveer 800 inwoners en 30.000 soldaten.
Soms woonden er in ‘Klein Moskou’ wel 75.000 mannen, vrouwen en kinderen. De bosstad had alles wat ze nodig had: scholen, supermarkten, restaurantjes, een bioscoop etc..
Toen ze met de laatste trein naar Moskou vertrokken, lieten de Russen een complete stad van 260 hectare achter. We konden hier een week lang ronddolen door verlaten gebouwen maar dat zou saai worden. Sommige gebouwen zijn inmiddels weer omgebouwd tot woningen en worden bewoond door gezinnen die met subsidies midden naar het bos zijn gelokt. Ook zagen we veel immigranten die hier hun plekje hebben gevonden.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/
Pascal Verjans
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
https://www.facebook.com/eetcafesanblas
Café the Groove, Sittard
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
https://www.facebook.com/cafethegroove
Gastrobar Olijf, Sittard
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
https://www.facebook.com/olijfsittard
Restaurant MEDS
https://www.restaurantmeds.nl/
NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
https://www.facebook.com/NOUSlofts.France
