’s Hertogenbosch 🇳🇱

Banketbakkerij Jan de Groot

In 1938 richtte Jan de Groot senior (10-10-1911 tot 23-1-1978) samen met zijn vrouw Marie de Groot-van Gaal (3-4-1910 tot 29-5-1997) Banketbakkerij Jan de Groot op waar hij de Bossche bol tot een groot succes heeft gemaakt. Generaties later zorgt een team van 50 enthousiaste medewerkers ervoor dat ze nog altijd de lekkerste Bossche bollen maken. 

‘Zoete Lieve Gerritje’

Het is de eerste zin van een oud liedje, dat vooral als kinderliedje bekend staat. Onderzoekers zijn erachter gekomen dat het al in 1854 werd gezongen – als drinkeliedje – bijvoorbeeld door matrozen. Zoete lieve Gerritje zou volgens de overlevering een moordenaar zijn die ter dood werd veroordeeld in Den Bosch (en voordat hij werd opgehangen mocht hij nog één borreltje drinken). Hier op de Lepelstraat waar we nu stonden staat een standbeeld van zoete lieve Gerritje als vrolijk boerinnetje.

Binnendieze

De Binnendieze is het eeuwenoude stelsel van waterlopen en grachten binnen de stadsmuren. Jammer dat het nu geen zomer was want dan hadden we met een open boot langs de stadswallen kunnen varen richting de binnenstad waar de rivieren de Aa en Dommel samen komen. 

De Moriaan

De Moriaan is het oudste bakstenen woonhuis van Nederland en dateert uit 1220. 

Stadhuis

Hoewel het huidige uiterlijk grotendeels uit 1670 dateert, zetelt het stadsbestuur al sinds 1366 op deze plek. Het gebouw is ontstaan uit drie samengevoegde middeleeuwse woonhuizen. Momenteel wordt het alleen maar gebruikt voor huwelijken. 

Puthuis

In de 15e eeuw werd op deze plek een openbare waterput aangelegd. Om het drinkwater te beschermen tegen vervuiling, werd er in de 16e eeuw een huisje overheen gebouwd. Het huisje wat we nu zagen is acht jaar geleden gerenoveerd. 

Jeroen Bosch standbeeld

Jeroen Bosch heette eigenlijk Jeroen van Aken, maar noemde zichzelf als schilder Jeroen Bosch. Hij woonde en werkte zijn hele leven in ’s-Hertogenbosch. Dit was ten tijde van de middeleeuwen een rijke stad, wat niet alleen handelslieden, maar ook kunstenaars aantrok.  

Huis van Bosch (Jheronimus Bosch)

In 1462 kocht schilder Anthonis van Aken, de vader van Jheronimus van Aken, alias ‘Bosch’ dit huis dat daarna gedurende enkele decennia als schildersatelier diende. Jheronimus heeft hier zijn jeugdjaren doorgebracht en het is aannemelijk dat hij hier, in het atelier van zijn vader, zijn schildersopleiding kreeg. Jeroen zou zich omdraaien in zijn graf als hij zou weten dat naast zijn huis een winkel lag met producten die werden gekocht door vrouwen die hun aankoop liever IN hun prutje duwden dan ernaast.

1922.

Dieske en Minnepaar

Dit “Bossche Manneke Pis” is volgens de legende een jongetje uit de 15e eeuw. Terwijl Dieske in de Binnendieze plaste, zag hij vijandelijke Geldersen in het riet sluipen en sloeg alarm, waardoor de stad werd gered. Hetminnepaarendenar staan aan de voet van de fontein. Het ontwerp is gebaseerd op een 15e-eeuwse prent

Waterpoort

Bij het Herman Moerkerkplein zagen we de fundamenten en een gereconstrueerd segment van de 13e-eeuwse waterpoort te zien. Dit was onderdeel van de eerste stadsomwalling van Den Bosch in 1225.

Knillispoort

Het is geen echte stadspoort maar een voormalig koetshuis uit 1916 dat al decennia dienst doet als ontmoetingsplek voor maatschappelijk betrokken Bosschenaren. 

Zwanenbroedershuis

Het Zwanenbroedershuis in ‘s-Hertogenbosch is het historische hoofdkwartier van de Illustere Lieve Vrouwe Broederschap, opgericht in 1318. De leden worden ‘Zwanenbroeders’ genoemd vanwege een traditie uit 1384, waarbij een zwaan als feestmaal werd gegeten. Vandaag de dag is het lidmaatschap een exclusieve eretitel, vaak voor leden van het Koninklijk Huis, zoals koning Willem-Alexander en prinses Beatrix.

Sint Janskathedraal

We liepen rond 11:00 de kathedraal binnen en werden verwelkomd door een overijverige gids die meteen los ging. Hij vertelde dat de Sint-Janskathedraal in ‘s-Hertogenbosch een imposant meesterwerk van de Brabantse gotiek was en een van de belangrijkste topmonumenten van Nederland. Met haar 73 meter hoge toren, rijke luchtbogen en gedetailleerde beeldhouwwerk was de toren best een klim waard zo verzekerde de grijsaard maar we bedankten hartelijk voor de eer. Na een half uur vonden we het genoeg. De beste man sprak met consumptie en vooral Angelica had het moeten ontgelden want ze zat helemaal onder. Toen de gids even werd afgeleid door een andere gast slopen we stiekem langs de slanke pijlers en onder de hoge gewelven door naar de uitgang en na een laatste blik geworpen te hebben op een prachtig glas-in-lood raam verlieten we de kathedraal en hoorden de kerkdeur achter ons dicht slaan.

Café Tijl Uilenspiegel

Leuk terrasje, vriendelijk personeel en een heerlijke Bossche bol gegeten. Binnen is het erg knus en doet het naam van deze schavuit eer aan.

Bouwstijl binnenstad

We liepen vanuit het station over de Stationsweg via de Wilhelminabrug over de Dommel richting de Visstraat en aan het eind sloegen we rechts af de Hooge Steenweg  op die ons naar de Markt leidde. In principe zouden we dus vanaf spoor 2 binnen 10 minuten aan het bier kunnen zitten maar dat deden we niet. We gingen voor de bouwkunst.

De Stationsstraat en de Visstraat vormden voor ons een mooie entree van ‘s-Hertogenbosch. De Stationsstraat typeert zich door 19e-eeuwse herenhuizen en de Visstraat is wat kleinschaliger en historischer. Hier staan smalle binnenstadspanden met diverse geveltypen zoals de 17e-eeuwse trapgevel van het pand aan de Visstraat 6. Wat ons opviel was dat veel panden nog historische namen dragen zoals De Roggebloem.

Wijk Uilenburg

We liepen door de wijk Uilenburg en vonden dit toch een van de meest sfeervolle wijken van ’s-Hertogenbosch. Ooit was dit het plekje voor handelaren en nog steeds heeft de buurt de charme van destijds met de prachtig gerenoveerde gebouwen en historische smalle steegjes.

Tramkade

We parkeerden voor de Tramkade, met z’n roestige silo’s en graffiti als street-art-sprookjes, lijkt het op een vergeten scène uit een cyberpunkfilm. De industriële omgeving vol creatieve hotspots geeft het zeer zeker een stoer contrast. Het leek ons leuk om hier in de zomer terug te komen en een woonbootje te huren op het kabbelende water.

Bolwoningen

De in 1984 gebouwde bolwoningen hebben een zelfdragende buitenwand, bestaande uit een door DSM ontwikkeld bouwmateriaal (Polymeren) Glasvezel Versterkt Cement (P)GVC.

De bolwoningen die even buiten ‘s-Hertogenbosch zijn geplaatst zijn bestemd voor één- en tweepersoons huishoudens zonder kinderen. Het model heeft een ruime binnendoorsnede van 5,5 meter en bij een inhoud van 124 m³ bieden de “Bossche Bollen” een totale vloeroppervlakte van 55m². Veel te klein voor ons want zo groot is onze woonkamer alleen al 😂.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Bazaar, Beverwijk 🇳🇱

De Bazaar stond bij mij vroeger altijd bekend als de ‘Zwarte Markt van Beverwijk’. Ik was er nog nooit geweest maar vandaag had ik een uitgelezen kans om de met een bezoekersaantal van twee miljoen mensen, de grootste overdekte markthal van Europa, van binnen te zien. Één hal ? Nee hoor. De Bazaar bestaat uit wel 16 hallen met diverse winkels en marktkramen, twee buitenmarkten, een Goudsouk en twee grote Food-courts. 

Kledingzaken.

Food

Niet alleen zag ik hallen vol speelgoed,  sieraden, kleding en meer vrouwenstuff maar er waren ook veel kraampjes met etenswaren te vinden. Het is echt een walhalla voor foodjunks als ik. Ik zag  er niet alleen groenten en vruchten, maar ook de lekkerste specerijen en exotische kruiden. Én op de Oosterse Markt waar ik door heen liep was dit allemaal te krijgen voor een zacht prijsje (uiteraard contant want alleen dan is je gulden een daalder waard).

Boulevard.
Foodcourt.

Proeven

Ik mocht ook alles ruiken, voelen en proeven. Bij een Jemenitisch restaurant kreeg ik een lepel vers bereide rijst aangeboden die ik ook meteen in mijn mond stopte. Bingo ! Dit smaakte perfect en voor de lunch bestelde ik een bord Jemenitische Mandy met lamsvlees voor 20€ incl. een blikje cola. Héérlijk mals lamsvlees bereid in een soort tagine. Hier zag ik een vent zitten met blote voeten in zijn slippers en een briefje van tien in zijn hand. Dit deed me denken aan mijn vriend Mark die me eens op Bospop een verhaal vertelde waarom hij in een zatte bui voor het slapen gaan een tientje tussen zijn tenen stopte. Als hij dan ‘s morgens wakker werd en zich van de avond ervóór niets meer kon herinneren kon hij kneiterblij worden van het feit dat er zo’n vrijgevig persoon op aarde rondliep die hem een tientje tussen zijn tenen had gestopt. Dat was voor hem een heel mooi moment om de dag te beginnen. 

Boulevard.

Turks brood

Tegenover me werden in een winkeltje Turkse broden verkocht. De broden die de mensen kochten waren zó vers, dat ze net uit de oven werden gehaald toen ik aankwam. De broden werden met de hand bereid en in een echte steenoven gebakken wat ze natuurlijk extra lekker maakt.  Hier liep niemand naar buiten met een lege tas. Tassen werden volgepropt met etenswaar afkomstig uit alle delen van de wereld zoals groene pruimen, granaatappels, Hollandse appels, ananassen, groene pepers, gember, koriander, olijven, gedroogd fruit, Ras al Hanout, tajines, Turkse broden, komkommers, couscous, salades en dadels. De overdekte versmarkt werd met name door islamitische mensen héél drukt bezocht gezien het feit dat zij heel veel waarde hechten aan verse groente, fruit, vlees en gevogelte uit het midden-Oosten. Tussen de groentestraten lag het kruidenplein met kruiden, specerijen en theesoorten en daarachter de kraampjes met noten, olijven en andere hapjes.

Multicultureel

De Bazaar staat bekend om het multi-culturele aanbod. Echter, het overgrote gedeelte van het aanbod komt uit het midden-Oosten, één van mijn favoriete gebieden qua eten. Altijd smullen ! 

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

GP Zandvoort 🇳🇱

Het bedrijf waar ik voor werk heeft op het Formule 1-circuit in Zandvoort een privat lounge tussen de lounges van Shell en Mercedes-Benz in. Mijn baas krijgt ieder jaar een stapel vrijkaartjes en hij verloot die dan onder zijn personeel. Dit jaar was ik één van de gelukkige winnaars van een geheel verzorgd dagje Grand Prix Zandvoort. Naast het gebruik van onbeperkte spijs en drank in de lounge kon ik ook gebruik maken van een stoeltje op de overdekte tribune tegenover de pitstraat. Helaas ben ik geen grote fan van de Formule 1 sport en dat heeft o.a. te maken met sommige rare regels die ik verderop in mijn blog verklaar. Uiteraard was het een superleuke ervaring met die tienduizenden race-fans die van alle kanten van de wereld naar dit kleine Nederlandse badplaatsje kwamen om hun helden te zien knallen op het circuit.

Edje

Op weg van het circuit naar de partyzone in het dorp liep ik over de Zeestraat. Heel lang geleden -in mijn vrijgezellentijd- bracht ik hier regelmatig met een scharrel een weekend door als ik weer eens zin had in een lam-zullen-we-leven-weekendje. Ik dacht: even langs de eigenaar Edje om te kijken of hij nog leeft. Hij zag me zittend achter het raam aankomen, maakte zich snel los uit zijn luie stoel en liep met zijn dikke eelt patatten naar de deur om deze voor mij open te maken. Ik vroeg of hij me nog kende (hij noemde me vroeger Limbo) en hij knikte bevestigend maar zijn lichaamstaal vertelde me dat hij géén idee had wie hij net binnen had gelaten. Ik besloot hem te helpen met een verhaal van vroeger. Over zijn zoontje van 15 die iedere keer als ik naar Zandvoort kwam, ‘s nachts geen oog dicht deed omdat de staanders van het hemelbed op de kamer waar we sliepen tegen de muur beukten als we een nummertje maakten. Op een middag toen we terug kwamen van de lunch stond de deur van onze kamer wagenwijd open. Edje was naar de Gamma geweest en had materiaal gehaald. Hij boorde met zijn boormachine een paar gaten in de muur en de staanders van het hemelbed werden middels beugels in de muur verankerd. Zijn zoontje kon nu rustig slapen. Toen ik hem dit verhaal vertelde begonnen zijn ogen te fonkelen. Nú pas kende hij mij en de oude baas begon te lachen. ‘Dat klopt !’, zei hij en riep zijn zoon erbij die zich dat allemaal niet meer kon herinneren natuurlijk. Edje is nu 80 jaar oud maar hij praatte net als 25 jaar geleden nog altijd over hetzelfde thema nl. hoe hij een miljoenenerfenis misliep nadat zijn ouders waren gestorven. Edje had daarbij altijd méér oog voor mijn scharrels dan voor de man die de kamerhuur betaalde. Ik wenste de oude baas met een stevige handdruk nog een paar mooie jaren en nam alvast afscheid want dit was de laatste keer dat ik hem zou zien.

Rare regels

Ik begrijp bijvoorbeeld de volgende regel niet en ik zal hem proberen te vertalen naar het voetbal. Stand Ajax-Feyenoord in de 88e minuut 6-0. De scheidsrechter staakt tijdelijk de wedstrijd vanwege racistische spreekkoren uit het Feyenoord-vak. Na 10 minuten komen de ploegen weer het veld op om de laatste twee minuten uit te spelen en de stand wordt terug gezet naar 0-0. In de 90e minuut maakt Feyenoord 0-1 en ze winnen de wedstrijd. Dit is dus wat gebeurd bij een ‘Safety-car’-situatie. Pak de titelstrijd in 2021. Hamilton had 2 seconden voorsprong op Verstappen, maar de superieure snelheid van Mercedes was de Red Bull van Verstappen te veel. Onze Limbo moest lijdzaam toezien hoe Hamilton langzaam wegreed. Op weg naar de wereldtitel, zo leek het. Maar dankzij een virtual safety car kon Verstappen wel efkes een nieuwe set banden halen, waarop hij beetje bij beetje het gat met Hamilton dicht kon rijden. Dat ging veel te langzaam, het gat met Hamilton bleef te groot, en Verstappen leek kansloos.

Na een crash kwam een Williams bolide overdwars op de baan te staan. Er werd een safety car uitgeroepen, waardoor de achterstand van Verstappen verdween. In zo’n situatie moeten de coureurs – in verband met de veiligheid op de baan – langzamer rijden en mogen ze elkaar niet inhalen. Wat ze wel mogen is even de pitstraat induiken en zodoende kreeg Max een setje zachte banden. Mercedes durfde dat niet, die waren te bang om de positie van Hamilton op te geven. De wedstrijdleiding besloot daarnaast om de auto’s tussen Hamilton en Verstappen, die een rondje achter lagen, er tussenuit te halen. De twee rivalen  reden daardoor weer pal achter elkaar. Met dank aan de safety car was de voorsprong van Hamilton verdampt. Met nog één ronde te gaan was de baan weer vrij en ging de safety car terug naar binnen. Verstappen wist op zijn snellere banden handig langs zijn rivaal te komen en op het allerlaatste moment de overwinning in de race én het wereldkampioenschapkampioenschap te grijpen. Dit gaat er bij mij niet. Had de boel afgebroken.

OCI Global lounge

Grandstand

Fanzone

Zandvoort

Camping Adrichem

21,50 per nacht was niet te veel.

Partycrashen op de feestavond van de plaatselijke tennisclub.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Deventer, Netherlands

Om 07:00u zat ik al in mijn busje op weg naar Deventer. Niet meteen een stadje waar je normaal gesproken aan denkt voor een dagtripje maar ik kreeg deze maand van twee mensen dezelfde tip: ga eens naar dit historisch stadje. Na wat onderzoek thuis bleken gelukkig de mooiste plekjes geconcentreerd te liggen tussen de rivier de Ijssel en de buitengracht.

Pontje

Ik parkeerde mijn busje niet in de dure binnenstad maar even buiten de stad op het gratis parkeerterrein Melksterweide. Op mijn fiets, die ik had meegenomen, reed ik naar het pontje die me voor 1,90 euro naar de overkant bracht. Gelukkig was het mooi weer en kon ik van deze Hanzestad aan rivier de IJssel en één van de oudste steden van Nederland, mooie foto’s maken.

Middeleeuwen

In de middeleeuwen, vooral in de 11e en 12e eeuw, was Deventer samen met de twee andere Hanzesteden aan de IJssel Kampen en Zwolle, een bloeiende handelsplaats en dat zag ik meteen aan de oude, prachtige gebouwen. Alleen al in het stadscentrum staan 500 historische panden. Deze stad werd in de tweede wereldoorlog zwaar gebombardeerd. Van de 11.000 historische gebouwen bleven er maar 2.500 gespaard. De rest ging plat. Wat me opviel in Deventer was dat van haar rijke historie zeer veel bewaard is gebleven.

Bergkwartier

Het middeleeuwse Bergkwartier vond ik het mooiste gedeelte en is eigenlijk één groot museum want dit was vroeger het oude handelshart van de Hanzestad, waar de kooplieden woonden en hun koopwaar verkochten op het stadsplein de Brink. Ik bezocht tientallen pittoreske straatjes en ook het Grote Kerkhof met daaraan de Lebuinuskerk, en het hoogwaardig architectonische Stadhuis maakten een bezoek meer dan waard.

Deventer is qua inwonertal drie keer zo groot als Sittard. Het gebied met de rode pinnetjes is de ‘oude stad’.

Pontje Deventer

Now and then (1842).
Veerpontje.

Lebuinuskerk

De Grote of Lebuinuskerk is een gotische hallenkerk aan het Grote Kerkhof in Deventer.

Nieuwe Markt

Graven

Hofstraat

Kleine Poot

Papenstraat (now and then)

De Proosdij, het oudste stenen huis van Nederland

Rond 1130 begon proost Philipp van Katzenhoek met de bouw van een grote tufstenen residentie, een representatief gebouw waarin hij de fundering van een oudere vrijstaande kapel integreerde. Zijn nieuwe huiskapel (nu de begane grond van Sandrasteeg 8) kwam op de plaats van deze fundering. Zijn opvolger proost Gerard van Are zette na 1149 de bouw voort en de trachiet als gezichtsbepalend bouwmateriaal in het tot dan toe geheel in tufstenen opgetrokken gebouw: hij voegde een kelder van Buckelquader (trachietblokken met een ruwe voorzijde) toe en nam vanaf de eerste verdieping vlakke trachiethoekblokken op

Achter de Muren Vispoort

Kranensteeg

Het smalste steegje van Deventer.

Het Klooster

In dit huis woonde de Joodse familie van Mozes Salomon Noach (1864-1938) die de winkel ‘De Sajetbaal’ heeft opgericht. Bij de restauratie is de op het pand geschilderde naam weer zichtbaar gemaakt. Hier verkocht men o.a. sajetten (wollen) kousen, diverse andere wollen zaken, artikelen voor gas- en petroleumverlichting, schorten, kramerijen, zijden linten, tabakspijpen en nog verschillende artikelen voor o.a. naaisters, kleermakers, drogisten, kappers en behangers.

Papenstraat

Bagijnenstraat

Keizerstraat

Keizerstraat (now and then)

Korte Bisschopstraat

Stromarkt

Pontsteeg

Grote Overstraat

Brink

Museum De Waag.
VVV-kantoor.

Assenstraat

Ook werd veel gehandeld met het Duitse Rijnland, de namen “De Wezel” en “die Köln” in de gevel van het pand Assenstraat 10 herinneren hier nog aan. De stad was tot aan het einde van de middeleeuwen in het gebied dat nu Nederland is een vooraanstaande handelsstad met Duits keizerlijke privileges, zoals het slaan van gouden munten.

Grote Poot

Grote Kerkhof

Polstraat

Boterstraat

Muntentoren

Bussink’s Deventer Koekwinkel

In de Franse tijd, op 4 mei 1809, bracht koning Lodewijk Napoleon een bezoek aan Deventer. Hij werd rondgeleid bij een aantal bedrijven, onder andere bij koekbakkerij Bussink. Hij kreeg de koek te proeven en plaatste meteen een bestelling. Toen hij vertrok vergat hij te betalen, zoals een koning betaamt, maar daar werd hij meteen door de vrouw van de bakker op gewezen.

Bergkwartier (mooiste plekje Deventer)

Roggestraat

Menstraat

Bergschild

Pothoofd

DAVO Brewpub

Meadow op het Deventer Stadsstrand | Zomerbar aan de Ijssel

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Concentratiekamp Vught 🇳🇱

Naast kamp Amersfoort en kamp Westerbork had Nederland nóg een concentratiekamp nl. kamp Vught. Voor wat betreft gebouwen was er niet zo veel te zien maar de documentatie was wel interessant. Zo las ik dat de bouw van het kamp werd betaald met in beslag genomen Joods geld wat ze hadden ingeleverd bij de Amsterdamse nazi-bank Liro en dat de bouw werd uitgevoerd door Joodse gevangenen. Er was plaats voor 15.000 mensen en in totaal hebben er 30.000 gezeten waarvan er 750 stierven en ter plekke gecremeerd werden in de ovens. 

Bunkerdrama

Het meest bekende verhaal is dat van het Bunkerdrama waarbij als represaille een cel werd volgepropt met veel te veel vrouwen waarvan er 10 bleken te zijn gestikt nadat ze 14 uur opgesloten hadden gezeten.  

Now and Then foto.

Fusillade plaats

Ik wandelde in 20 minuten tijd naar de fusillade plaats in het bos. Hier werden nog snel een paar honderd gevangenen neergeschoten vlak voordat de bevrijders kwamen. 

Na-oorlogse functie

Tijdens de bevrijding werd het terrein gedurende een half jaar bestemd als opvangkamp voor 6000 Duitse burgerevacués uit het grensgebied bij Sittard, de ‘Selfkant’. Nadat de geallieerden het zuiden van het land veroverden, kwamen deze burgers in de frontlinie terecht. Ze werden geëvacueerd naar Vught. Toch wel netjes van de Canadezen. Toen ze op 20 mei 1945 naar de Selfkant terugkeerden waren veel huizen verwoest door bommen of nadat ze geplunderd waren als vergelding in brand gestoken door boze burgers uit Nederland. Nu nog zie je oude huizen waarvan de gevel is gestukadoord. Toen de huizen gerepareerd werden was het niet belangrijk of er eenzelfde steen in de gevel werd gemetseld. Naderhand werd de gevel gestukadoord zodat de verschillende stenen werden bedekt met een pleisterlaag.

In de jaren ‘50 werden in kamp Vught geëvacueerde Molukse KNIL-soldaten met hun families  opgevangen. Tegenwoordig is een gevangenis op de plek gebouwd. 

Vught-kruis Selfkant-Wehr

Dit monument is geplaatst om de zestien inwoners van Wehr te herdenken die in Kamp Vught gestorven zijn. De inwoners maakten deel uit van een grote groep Duitsers die in het najaar van 1944 door de Britten werden gevacueerd.

Video

https://www.limburger.nl/regio/limburg/video-na-75-jaar-terug-naar-de-barak-van-kamp-vught/21935909.html

Verbrandingsovens.
Verbrandingsovens.

Delft 🇳🇱

Markt

De laatste tijd ontdek ik steeds meer leuke plekjes in Nederland, en Delft hoort daar zeker bij. Wat een gezellige en sfeervolle stad ! Gezellig rondslenteren door de straatjes en luieren op de terrassen. Vergeet niet dat ze bijvoorbeeld in de Verenigde Staten het begrip ’terrasje pikken’ niet kennen. Gewoon vanwege het feit dat ze daar nauwelijks terrasjes hebben. Amerikanen drinken hun koffie in de auto. Zeker met mooi weer is Delft een prachtige stad waar ik héél veel kon zien van onze vaderlandse geschiedenis. Ik kon helaas mijn busje niet op de markt zetten naar eigenlijk was dit maar goed ook want als iedereen dit zou doen dan had een van de grootste historische marktpleinen van Europa geen mooie aanblik meer. Vanaf een terrasje keek ik naar de Nieuwe Kerk in het oosten en het stadhuis van Delft in het westen. 

De eerste bouw van het stadhuis dateert van 1200. In 1400 werd het her- of verbouwd. Het gebouw overleefde de grote stadsbrand van 1536, maar op 4 maart 1618 brandde het stadhuis af.
De meeste panden op de markt stammen uit de 17e en 18e eeuw en staan daarom onder monumentenzorg. Je kunt dit zien aan het blauw-witte schildje van de Haagse Conventie.

Nieuwe kerk

De kerk werd gebouwd tussen 1381 tot 1572 (bijna 200 jaar) en is verder bekend vanwege het Praalgraf van Willem van Oranje. Onder het praalgraf bevindt zich de grafkelder van Oranje-Nassau, de grafkelder van het Koninklijk Huis.
Praalgraf van Willem van Oranje. Tijdens een grote renovatie ontdekte men in 1997 een kistje in het praalgraf. Zeer waarschijnlijk bevat het de ingewanden van Willem van Oranje. Het kistje mocht niet gefilmd en niet geopend worden en is ongeopend teruggeplaatst bij de reconstructie van het monument.

De grachten van Delft

Gewoon door de stad Delft slenteren is al zo leuk ! Met alle mooie gebouwen en zeker de grachten en gezellige straatjes voelde ik echt de fijne sfeer die hier hangt. Onderweg kwam ik genoeg leuke huizen en grachtjes tegen.

De Voldersgracht is een van de oudste grachten in de stad en dateert minstens van 1348.
Nieuwe Delft.

Prinsenhof

Ik liep het Prinsenhof binnen en kwam erachter dat dit deel uitmaakt van het Sint-Agathaklooster. Willem van Oranje, die van 1572 tot 1584 regelmatig in het Sint-Agathaklooster verbleef had hier zijn eigen plekje. Daardoor staat het sindsdien bekend als ‘Het Prinsenhof’. In 1584 werd hij in het Prinsenhof vermoord door Balthasar Gerards. Op de plek waar dit gebeurd is zag ik de kogelgaten nog altijd in de muur. De meeste geschiedenisboeken stellen dat Willem in zijn laatste adem de woorden ‘Mijn God, heb medelijden met mij en met dit arme volk’ uitsprak. Het leuke is dat men na jarenlang onderzoek van het sectierapport van 440 jaar geleden er achter is gekomen dat de prins helemaal niet meer praten kon door zijn verwondingen. Middeleeuwse bullshit dus.

De beroemde kogelgaten in de muur van Het Prinsenhof in Delft, zijn daadwerkelijk de gaten die de kogels achterlieten die Willem van Oranje in 1584 hebben gedood. Alleen zijn ze nu wat groter omdat mensen 400 jaar lang met hun jatten er in hebben zitten pulken.

Prinsentuin

In de tuin waar ik nu rondliep heeft Willem van Oranje zijn laatste jaren doorgebracht. Als prins van Oranje heeft hij heel wat gevechten aangevoerd en was hij leider van de Nederlandse Opstand tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Helaas heeft hij dat met de dood moeten bekopen. Omstreeks 1584 werd hij vermoord door Balthasar Gerards op de trappen van het Prinsenhof. Hieronder staat de man waar onze koninklijke familie nog altijd van afstamt. Niet via de mannelijke lijn maar wel via de vrouwelijke lijn.

Van Haersma Buma tuin.

Woonhuis het Wapen van Savoyen

Even later zag ik dit prachtige grachtenpand dat ooit gebouwd is voor de rijkste man van Delft: Jan Peris Buzijn. Deze kerel verdiende zijn vermogen als bankier met het verstrekken van leningen in het land. Het grappige is de plaquette met Latijnse tekst boven de deur. Ik heb vroeger zes jaar Latijn gehad en altijd als ik een Latijnse tekst tegenkom op een gebouw meen ik de vertaler te moeten uithangen. Zo nu ook. In het kort komt het er op neer dat hier begin 17e eeuw een gymnasium was gehuisvest.

Gemeenlandshuis van Delfland

Dit huis vond ik toch wel het mooiste gebouw van Delft toen ik langs de Oude Delft terug naar mijn busje liep. Vlak bij de Oude Kerk zag ik een waar stadspaleis waarvan de gevel is versierd met kleurige wapens. Achter de deur bevindt zich een waterschap.

Het Gemeenlandshuis van Delfland rond 1680.

Oude kerk

Lopende langs de grachtjes ving ik een glimp op van deze kerk. Hierin liggen onder andere Johannes Vermeer en Piet Hein begraven. Let vooral ook op de (glas-in-lood) ramen van deze kerk. Sjun sjun !

De Oude Kerk dateert uit 1246 en is de oudste kerk van Delft. Karakteristiek aan de Oude Kerk is de scheefgezakte toren.

Nog méér gezellige plekjes !

Kasteel Doorwerth 🇳🇱

Deze druilerige, natte dagen nodigden perfect uit om eens samen met Angelica het stoere en romantische Kasteel Doorwerth te gaan bezoeken. Het was niet al te ver rijden en we konden praktisch voor de deur van het kasteel parkeren. Het slot ligt in de uiterwaarden van de Rijn, niet zo ver bij Arnhem vandaan. De geschiedenis van dit Kasteel Doorwerth met gracht en meerdere torens gaat terug tot 1268 toen het kasteel voor het eerst genoemd werd in middeleeuwse geschriften. Tijdens operatie Market Garden in WOII kreeg het kasteel de volle laag en raakte zwaar beschadigd. Eigenlijk bleef er niet veel meer over dan een ruïne. De heropbouw en restauratie nam maar liefst 37 jaar in beslag en het resultaat vonden we verbluffend (!). We liepen door de diverse kamers van het kasteel. Links en rechts stonden informatiebordjes waar e.e.a. werd uitgelegd. Via de keuken, helemaal onder in het kasteel liepen we via smalle wenteltrappen omhoog en bezochten talloze vertrekken om zodoende een leuk inkijkje te krijgen in het leven tijdens de Middeleeuwen. In die tijd werd het eten in de eetzaal vaak lauw opgediend omdat het gewoon een tyfuseind lopen was van de keuken naar de eetzaal. Warmhoudertjes had men in die tijd helaas niet dus je moest flink doorschransen (!).

Luchtfoto van internet geplukt.

Hongerige en verwilderde soldaten

In tijden van belegering moesten er op het kasteel voldoende voorraden zijn om iedereen te voeden. In 1794 staken Franse troepen de rivieren over en trokken al plunderend door de omgeving. Ook deserterende soldaten die aan de kant van de Republiek streden, zwierven uitgehongerd door de streek. Op een avond benaderden zo’n 100 hongerige en verwilderde soldaten het kasteel, dat op dat moment slechts door drie man kon worden verdedigd. Huismeester Windt bedacht een list, stuurde de mannen richting herberg en liet brood, brandewijn, kaas, haring, appels, peren en uien aanrukken. De vertraging was net voldoende om gewapende ondersteuning van de dorpelingen te krijgen. Kort daarna arriveerde een regiment van de Oranjetroepen van 237 man onder leiding van de kleinzoon van Charlotte Sophie Bentinck, vrouwe van Doorwerth. Voor korte tijd ontmoetten enkele militaire hoofdrolspelers in de strijd tegen de Fransen elkaar op Doorwerth. Een deel van de manschappen bleef met 25 paarden op het kasteel achter. Ook de gewonde officieren werden er verzorgd. Al deze monden moesten wel een half jaar worden gevoed, wat het landgoed en de kas behoorlijk uitputte.

Binnenplaats.

Keuken

De keuken is hier sinds het einde van de 14e eeuw gevestigd.  De huidige inrichting is 19de-eeuws.  De bakoven, de ingebouwde ijzeren fornuis en het warmwaterreservoir zijn uit de tijd van baron van Brakel. De keuken is altijd het hart van de huishouding geweest. Hier bevond zich alles wat voor de bewoners van belang was: water en vuur en daarnaast alle middelen om voedsel en dranken te bereiden of om groenten, fruit en vlees voor de winter te bewaren.

Keuken.
Voorraadkamer.

De zaal

Kasteel Doorwerth was in de 13de eeuw een woontoren ter grootte van deze zaal. De toegang bevond zich toen op de plek van de huidige nis met het harnas. In deze zaal werd gewoond, geslapen en gegeten door de kasteelheer en zijn huishouding. In tijden van nood was het een toevluchtsoord, in perioden van rust een ruimte voor ontvangsten, partijen en vermaak. De schouw bevat het wapen van de heerlijkheid Doorwerth en de wapens van vroegere kasteelbewoners Daem Schellart van Obbendorf en Walrave van Voorst.

Woonkamer.
Wc met rioolafvoer naar de gracht.

Bedkamer

Omstreeks 1400 werd het kasteel uitgebreid, waardoor de omvang bijna verdubbelde. Deze ruimte is ingericht op basis van 17de-eeuwse schilderijen. Het bed is naar oude afbeeldingen nagemaakt. In de vroege middeleeuwen was het nog gebruikelijk dat kasteelheer, familie en leden van de huishouding de ruimte deelden; later trok de familie zich terug in privé-vertrekken. In deze kamer ontving de kasteelheer en/of – vrouwe gasten en werden zaken afgehandeld

Bedkamer.

Eetkamer

De eetkamer is ook ingericht op basis van 17de-eeuwse schilderijen. Het behangsel is een replica gebaseerd op een beschrijving van de inboedel uit 1681. Met een behangsel aan de muur pronkte de eigenaar niet alleen met kostbaar textiel, het behang was ook bijzonder functioneel voor het weren van tocht en kou. De tafel is gedekt voor bezoek. In de 18de eeuw werd het steeds gangbaarder om de maaltijd af te sluiten met een vermaak als kaarten, muziek of schaakspel

Eetkamer.
Jachttrofeeën.

Wapenkamer

In deze ruimte brengen voorwerpen de militaire functie van het kasteel in beeld. Er liggen enkele replica’s van wapenuitrusting. Op de vaandels staan familiewapens van de geslachten die ooit Doorwerth bewoonden. Angelica moest natuurlijk weer e.e.a. aantrekken.

Die pet past ons allemaal.
Vergaderzaal.

Gevangenis

Sinds de 19de eeuw is hier een gevangenis ingericht met een spijkerplafond. Het verhaal gaat dat je het plafond met een mechanisme kon laten zakken om gevangenen te martelen. Of op deze plaats écht mensen gevangen hebben gezeten, is niet bekend, maar een mechaniek om het plafond te laten zakken is nooit aangetroffen! Vóór de 19de eeuw was er een gevangenis onderin de aangrenzende toren. In deze kelder was het slecht toeven, aangezien deze zo laag ligt dat bij hoge waterstanden het grachtwater de gevangene “tot aan de lippen kwam”.

Gevangenis.

Tijdens de tweede wereldoorlog

Duitse soldaten bij de noordvleugel van het kasteel tijdens de Slag om Arnhem, september 1944. In de nasleep van de Slag om Arnhem werd het kasteel bezet door een compagnie van de Duitse Waffen-SS. Ze veroorzaakten grote verwoestingen en maakten het kasteel tot doelwit van geallieerde beschietingen vanaf de andere kant van de Rijn. Een Britse bevoorradingsparachute bleef aan het dak hangen.

Zaanse schans, Zaandam NL

Zaanse Schans

Angelica en ik besloten een dagje naar het oudste industriegebied van West-Europa te gaan nl. de Zaanse Schans. Rond de 18e en 19e eeuw, in de hoogtijdagen van de Nederlandse economie draaiden hier maar liefst 600 molens tegelijkertijd. Vandaag de dag staan er nog maar twaalf op het terrein van de Zaanse Schans. Het barst natuurlijk van de toeristen die speciaal uit China hier naar toe komen om leuke plaatsjes te schieten van de twaalf molens die allemaal aan de oevers van de rivier de Zaan staan. In combinatie met de uitgestrekte weilanden op de achtergrond zorgt dit voor een bijzonder fotogeniek beeld. 

De meeste molens zijn ook van binnen te bewonderen. Met name een bezoek aan molen de Kat is een echte aanrader. Dit is namelijk de laatste nog werkende verfmaalmolen ter wereld. De Kat werd gebouwd in 1664 en is tot de dag van vandaag nog in gebruik voor het vervaardigen van hoogwaardige verf en pigmenten. Ook de andere molens zijn natuurlijk een bezoek waard maar houd je vast: bij één molen vroegen ze 23,50 euro entrée. Daarnaast ben je nog eens tien euro kwijt aan parkeerkosten. Van de buitenzijde zijn ze echter gratis te bezoeken.

Bestellen tickets:

Zaanse Schans Card – online tickets

Stedelijk museum, Museumkwartier Amsterdam

Het was in de jaren ‘80 eigenlijk not done voor een gymnasiast om het vak “tekenen” in je eindexamenpakket op te nemen maar toch had ik het gedaan. Naast Wiskunde II, Natuurkunde, Latijn, Nederlands en Engels mocht deze jongen zijn kunsten op het witte doek laten zien. Niet dat ik er veel van bakte maar ik vond de kunstgeschiedenis die bij het vak tekenen hoorde interessanter dan dat gekriebel met potloden in 86 puntdiktes. Zo bezocht ik al op jonge leeftijd het Stedelijk museum in Amsterdam. Ik weet niet meer zeker of dit vanuit school was georganiseerd of dat ik met de Tienertoerkaart hier naar toe ben gegaan. In ieder geval vond ik destijds het Stedelijk interessanter dan het Rijksmuseum. Ook vandaag zag ik kunst van verschillende kunstenaars uit verschillende tijden. Zoals bijvoorbeeld de Violist van kubist Marc Chagall uit 1913 maar ook een werk van de in Ghana geboren El Anatsui, een van de bekendste levende Afrikaanse kunstenaars. Sinds eind jaren negentig maakt hij wandsculpturen van duizenden aluminium flessendoppen, aan elkaar bevestigd met koperdraad. En dan mega groot ! Ook zag ik een bar met klanten met een wekker als hoofd. Kunstenaar Kienholz maakte zijn stamkroeg The Original Beanery in Los Angeles na. De bar ruikt naar ammoniak (vroeger echte pis), vettige bitterballen, bier en sigaretten. Gewoon, zoals een kroeg moet ruiken.

Allemaal kunst waarbij je je kunt afvragen of het wel bij kunst hoort. Maar hoort de flikflak nu bij sport of hoort het in een circus thuis ? Gelukkig bepaal je zelf wat je kunst vind. De een vindt het mooi, de ander lelijk. Ik vond het interessant 🧐.

Op weg naar het Stedelijk museum kwam ik langs het Rijksmuseum.
De jaarlijkse schaatsbaan voor het Rijksmuseum.
Stedelijk museum.
Ushering in banality ontworpen door Jeff Koons.
Powerplay Anna Uddenberg.
In the World But Don’t Know the World van El Anatsui.
Detail van hierboven.
Trappenhuis museum.
Kantine museum.
Mooi trappenhuis.
Begane grond museum.
Het wandtapijt van Mercedes Azpilicueta.
Detail van het wandtapijt van Mercedes Azpilicueta.
De violist van kubist Marc Chagall uit 1913.
Femme nue devant le jardin. Schilderij van Pablo Picasso.
Der Agitator van George Grosz.
Raysse tableau à haute tension door Elaine Sturtevant.
The Beanery door Edward Kienholz.

Pieter Cornelisz Hooftstraat

Als je het museumkwartier uit loopt staat je zo op de P.C.Hooftstraat. Ik wilde even kijken of ik twee showbizznarcisten die elkaar met dure tasjes door de straat trekken, zou tegenkomen. Stel je voor: Patty Brard en Vanessa lachend hand in hand, geheel in hun rol.

Armani gynpen: 860€. Binnen een maand kapot.

Fort Sanderbout, Sittard

Er waren tijden dat je de Putstraat zonder bitje en werpster beter kon mijden. Onder de 2,20m en met minder dan 25 jaar MMA-ervaring hoefde je als uitsmijter niet te solliciteren bij de gemiddelde kroeg. Anno 2021 is het een rustig straatje met links en rechts leuke horeca-zaakjes als café Dwaas, gastrobar Olijf, café the Groove, ristorante Via Pozzo.

Fort Sanderbout gangenstelsel
Kanon met kogels
Één van de twee leeuwen van het oorspronkelijke stadhuis
Achtergebleven kanonskogels uit de 15e eeuw
Het gangenstelsel wordt nu gebruikt door wijnmakers
Niet de ingang maar de uitgang. Hier kwamen de soldaten naar boven om de kanonnen die op de wal stonden te laden en de kogels af te vuren.
De schootsvelden
De Jodenberg waar nu nog steeds de lichamen rusten van Joden die hier ooit begraven zijn.
De uitgang van Fort Sanderbout

Ingang Fort Sanderbout

Soldaten gingen door de bruine poort naar binnen. Via een kelderdeur in het pand (glazen pui) ernaast kwam men in het gangenstelsel van Fort Sanderbout waarna de vijand bestookt kon worden met kanonskogels. Het betreffende pand deed heel vroeger dienst als boerderij. Daarna werd dit de Santé bar, daarna café Lof der Zotheid. Momenteel ontwerpt Rowan Falchi hier mooie sieraden. Kijk even op haar website en misschien laat ze jullie wel de toegang naar Fort Sanderbout zien als jullie de sieraden komen ophalen. Bestel vandaag nog een leuk sierraad voor de kerst 🎅🏻.

Website: https://falchi-jewelry.com/

De kelder van Rowan Falchi. Achter deze gemetselde muur begint Fort Sanderbout.
De Santé bar