Alkmaar 🇳🇱

Alkmaar 🇳🇱

Alkmaar ontstond rond de 10e eeuw en kreeg in 1254 stadsrechten van Willem II. De stad groeide snel uit tot een strategisch en belangrijk regionaal handelscentrum.

Wereldberoemd is het Beleg van Alkmaar in 1573 tijdens de Tachtigjarige Oorlog. De inwoners hielden dapper stand tegen het Spaanse leger. Het opzettelijk onder water zetten van de omliggende polders dwong de Spanjaarden tot de aftocht. Dit leidde tot de historische uitdrukking: “Bij Alkmaar begint de victorie”.

Vanaf de late 16e eeuw ontwikkelde Alkmaar zich als de ultieme kaasstad. De kaasmarkt hebben we helaas niet gezien want die is alleen op vrijdagmorgen en dinsdagavond. 

Fletcher Hotel-Restaurant De Oude Gevangenis

De voormalige gevangenis waar we een colaatje dronken huisvestte beruchte criminelen zoals Willem Holleeder en Cor van Hout. Na de sluiting in 2013 volgde een transformatie tot luxe hotel. Het cellencomplex bleef waardoor gasten nu kunnen overnachten als een zware crimineel. 

Sint-Josephkerk

De neogotische Sint-Josephkerk in Alkmaar werd gebouwd in 1909. Meer dan een eeuw diende het rijksmonument als rooms-katholieke parochiekerk. Na de sluiting in 2019 onderging het pand een transformatie. Sinds 2023 zijn er negen woningen in gebouwd. 

Christus Koning

Het bronzen standbeeld Christus Koning in Alkmaar is een gedenkteken en oorlogsmonument aan de Nassaulaan. Het monument eert de Alkmaarders die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen; hun namen staan op een gedenkplaat.

Molen van Piet

De stenen korenmolen De Groot in Alkmaar, beter bekend als de Molen van Piet, werd gebouwd in 1769 op het historische Clarissenbolwerk. In 1884 kocht Cornelis Piet de molen en richtte de onderkant in als woning. Inmiddels bewoont en beheert de vierde generatie van de familie dit iconische stadsgezicht

Singelgracht

De Singelgracht in Alkmaar ontstond eind zestiende eeuw als onderdeel van een nieuwe, ruimere stadsomwalling. De brede waterweg diende met zijn elf bolwerken als verdedigingslinie. In de negentiende eeuw verloren de wallen hun militaire functie en werden ze getransformeerd tot de huidige, groene stadsparken.

Bunker Museum Alkmaar 40-45

De Duitse telefoonbunker Regelbau 616 in de Alkmaarder Hout werd gebouwd in 1943 als gecamoufleerd, bomvrij communicatieknooppunt. Sinds 2018 doet het rijksmonument dienst als het Museum Alkmaar ’40-’45.

Binnenstad

De historische binnenstad van Alkmaar ontstond rond een tiende-eeuwse nederzetting. In 1254 ontving de stad stadsrechten. De middeleeuwse kern, met grachten en monumenten zoals de Grote Kerk en de Waag, overleefde in 1573 met succes het Spaanse beleg.

Grote Sint-Laurenskerk

De gotische Grote Sint-Laurenskerk in Alkmaar werd gebouwd tussen 1470 en 1518. De monumentale kruiskerk diende oorspronkelijk als katholieke kerk, maar ging na de Reformatie in 1573 over naar de protestanten. Vandaag de dag is het een multifunctioneel cultureel centrum.

Stadhuis

Het gotische stadhuis van Alkmaar werd gebouwd tussen 1509 en 1520 aan de Langestraat. Na een verwoestende brand in 1690 volgde een ingrijpende heropbouw. Tegenwoordig doet het monumentale pand, herkenbaar aan zijn markante achtkante toren, nog altijd dienst als populaire trouwlocatie.

Hofa van Sonoy

Het Hof van Sonoy ontstond in 1574 toen geuzenleider Diederik Sonoy het voormalige Witte Hof-klooster kocht. Hij verbouwde het tot een stadswoning met een houten uitkijktoren. Tegenwoordig herbergt dit hofje een restaurant en woningen.

Kermis binnenstad

De eeuwenoude kermis in de binnenstad van Alkmaar ontstond in de middeleeuwen uit een religieuze ‘kerkmis’. Wat begon als volksvermaak met kwakzalvers en handkrachtmolens, groeide vanaf 1900 uit tot een mechanisch spektakel.

Kussend Kaasmeisje

Het bronzen beeld Kissing Cheesegirl werd op 22 juli 2016 onthuld op het Alkmaarse Waagplein. Het is ontworpen door Gerard Velzeboer als toeristische trekpleister. Hoewel populair voor foto’s, zorgt de verleidelijke vormgeving regelmatig voor lokale discussie. 

Cheese Market

De Alkmaarse kaasmarkt kent een eeuwenoude geschiedenis die officieel begint in 1593, al werd er in 1365 al kaas gewogen. Wat begon als lokale handel op het Waagplein, groeide uit tot een wereldberoemde toeristische traditie met het iconische Kaasdragersgilde.

Waagtoren Weeggedeelte

Het weeggedeelte van de Alkmaarse Waagtoren (de Waaghal) bevindt zich in de voormalige Heilige Geestkapel, die in 1582 tot waaggebouw werd omgevormd. Sinds 1593 doet deze historische ruimte betrouwbaar dienst als weegplaats en het officiële onderkomen voor het Alkmaarse Kaasdragersgilde. 

Zijdam

De historische straat Zijdam in Alkmaar ligt aan het water nabij het Waagplein. Oorspronkelijk maakte deze kade deel uit van de vroege middeleeuwse haven- en handelsactiviteiten van de stad.

Hekelstraat

De historische Hekelstraat in Alkmaar, gelegen in de oude ambachtswijk d’Oude Stad, dankt haar naam aan het ‘hekelen’ van vlas. In de zeventiende eeuw werkten hier veel touwslagers en textielbewerkers. 

Huis Met de Kogel

Het monumentale Huis met de Kogel in Alkmaar dankt zijn naam aan een historische gebeurtenis tijdens het Spaanse Beleg in 1573. Op 18 september van dat jaar sloeg een Spaanse kanonskogel in bij dit houten hoekpand aan de Appelsteeg. Wonderbovenwonder overleefden de bewoners de inslag ongedeerd, hoewel de kogel de sponning van het bed vernielde. Ter herinnering aan dit mirakel werd de kogel later in de gevel van het pand geplaatst. Het zeldzame zestiende-eeuwse pand met zijn karakteristieke houten trapgevel herinnert nog altijd aan de strijd en de Alkmaarse overwinning.

Albert Heijn supermarkt

Albert Heijn begon op 27 mei 1887 toen de 21-jarige Albert Heijn de kruidenierszaak van zijn vader in Oostzaan overnam. De winkel groeide snel door eigen merkproducten en door een groter assortiment te verkopen. In 1952 opende de keten haar eerste revolutionaire zelfbedieningswinkel, de basis voor de moderne supermarkt.

Wildemanshofje

Het Wildemanshofje in Alkmaar werd in 1714 gebouwd aan de Oudegracht uit de nalatenschap van reder Gerrit Wildeman. Het grootste Alkmaarse hofje bood destijds gratis huisvesting aan 24 arme, oudere vrouwen van alle geloven. Nog altijd wonen er uitsluitend hofdames. 

Oude Gracht

De Oudegracht in Alkmaar werd in de dertiende eeuw gegraven en vormde lange tijd de zuidelijke grens van de stad. De gracht herbergt talrijke rijksmonumenten, waaronder het Wildemanshofje, en weerspiegelt de rijke handelsgeschiedenis en de middeleeuwse stadsontwikkeling van Alkmaar.

Nieuwlandbrug

De Nieuwlandbrug in Alkmaar stamt uit 1560. Deze houten ophaalbrug verloor haar verdedigingsfunctie na de aanleg van nieuwe vestingwerken.

UWV Boerencamping Amara Hoeve Bergen

De Boerencamping Amara Hoeve in Bergen opende in april 2017 haar deuren in de Zuurvenpolder. Boer Pieter Wonder transformeerde het agrarische terrein na een langgekoesterde wens tot een camping. De hoeve staat bekend om haar ontspannen hippiesfeer en streekproducten maar ook als een toevluchtsoord voor de minder bedeelden die financieel niet veel te makken hebben. Ze wonen daar dan in een afgedankte caravan en hebben ze toch een dak boven hun hoofd. Net toen we daar waren was er een disco feestje. 

Een van die gasten had me toch even een navelbreukje.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Utrecht 🇳🇱

Een leuke wandeling door de mooiste buurten van Utrecht volgens onderstaand wandelprogramma.

Rietveld Schröderhuis

GPS kopiëren in Google Maps: 52.08531748189968, 5.147536264515117

Het Rietveld Schröderhuis is een door Gerrit Rietveld in 1923-1924 ontworpen woonhuis in de stad Utrecht. Rietveld ontwierp het huis voor kunstenares Truus Schröder-Schräder waarmee hij later trouwde. Ze woonde er van 1925 tot haar dood in 1985 . Het huis bevindt zich op het adres Prins Hendriklaan 50 en het staat sinds 2000 op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Toen ik foto’s aan het nemen was werd ik raar aangekeken door het personeel van een bedrijf wat er nu zijn intrek heeft genomen.

Spoorwegmuseum

GPS kopiëren in Google Maps: 52.08797872302935, 5.131230425524818

Onderstaande info komt van de site van het museum.

Het museum bezit ruim 120 voertuigen maar die heb ik niet allemaal gezien. De materieelcollectie is te groot om op de toch nog beperkte ruimte geheel getoond te worden. Daarom is een groot deel van de collectie tramrijtuigen in het afgelopen decennium afgestoten en in bruikleen bij andere museums. Het wel aanwezige materieel staat niet meer zoals vroeger soort bij soort maar vrij willekeurig door elkaar. Regelmatig wordt van plaats gewisseld, zodat telkens een andere opstelling getoond wordt. De collectie bevat onder meer stoomlocomotieven, elektrische locomotieven, diesellocomotieven, motorrijtuigen, treinstellen, rijtuigen, goederenwagons en enkele trams.

De huidige wc. Niet veel veranderd.
Kapperszaak zoals vroeger op het station vrij gebruikelijk was.

HSM C 755 Schapenhok

De eerste rijtuigen die de spoorwegmaatschappijen voor het vervoer van reizigers lieten bouwen, leken veel op koetsen. Aan het einde van de 19e eeuw kregen de rijtuigen de vorm van een lange rechthoekige doos met veel deuren aan de zijkanten als toegang naar de zitplaatscompartimenten. Over de lange treeplank aan de buitenkant kon de conducteur van de ene naar de andere deur lopen. De zitruimtes waren alleen vanaf de buitenkant te bereiken er was geen gangpad in het rijtuig. Begin 20e eeuw liet de HSM 135 van deze coupérijtuigen bouwen. Deze nieuwe generatie rijtuigen was groter dan de eerder gebouwde wagens. Er waren 11 coupés van 10 zitplaatsen, 110 mensen konden meerijden. Dit leverde de rijtuigen de bijnaam ‘schapenhok’ op. Deze rijtuigen werden in het hele land gebruikt, totdat in de jaren 50 nieuwe rijtuigen en treinstellen de verouderde coupérijtuigen vervingen.

Koekblik SSC218

Dit rijtuig is het oudst bewaarde personenrijtuig van Nederland en lijkt nog veel op zijn voorganger…de postkoets. Erg comfortabel is het rijtuig niet, het vervoer is het belangrijkst. Er is geen verwarming en de banken zijn van hout. Er zijn aparte coupés, met deuren die alleen van buiten te openen zijn en een treeplank aan de buitenkant voor de conducteur. In elke coupé is plek voor 10 personen. Er is ook een aparte vrouwencoupé voor vrouwen die alleen reizen. Aan de bovenkant van het rijtuig zitten zogenaamde ‘varkensstaarten’. Dit zijn haken waardoor een touw gaat dat aan een bel op de tender van de locomotief bevestigd is. De conducteur kan hiermee bij nood een waarschuwingssignaal aan de machinist geven. Deze rijtuigserie wordt begin jaren 30 gesloopt. De SS C 218 doet nog een tijdje dienst bij Weg en Werken en is daardoor als enige bewaard gebleven. In het museum krijgt hij door de vorm en de metalen laag aan de buitenkant de bijnaam Koekblik.

kluskamertje.

NS41 Blauwe Engel

De Blauwe Engel is echt een reddende engel als  deze in 1954 uit de fabriek komt rollen. De dieseltrein vervangt de stoomtrein op de lokale spoorwegen. Van dit type materieel werden 30 motorrijtuigen en 46 tweewagenstellen gebouwd. De weinig rendabele lijnen in de dunbevolkte delen van het land zijn gewoon te duur om te elektrificeren. Zonder dieseltreinen dreigen deze lijnen te verdwijnen. De Blauwe Engel rijdt het meest op de regionale lijnen in Groningen, Friesland, Overijssel, Gelderland en de laatste jaren vooral in Limburg. Door de bijzondere blauwe kleur en de gevleugelde versiering op de kop krijgt de serie dieseltreinen de bijnaam ‘Blauwe Engel’. Een groot deel van zijn leven heeft deze NS41 echter in een rode kleur rondgereden, in het museum heeft hij zijn originele blauwe kleur weer teruggekregen.

NS P 8502 PEC Posttrein

Zijn deukneus dankt deze wagen aan een opklapbaar hulpstuk bij de automatische koppeling waardoor hij zowel aan een elektrische trein als een dieselelektrische trein gekoppeld kan worden. Om ruimte te maken voor het hulpstuk is uit de neus een ‘hap’ genomen, oftewel een ‘deuk’. Deze Deukneus is een postrijtuig. De stroomlijnpostrijtuigen worden vlak voor en na de Tweede Wereldoorlog gebouwd om bij het overige stroomlijnmaterieel uit de jaren 30 te passen. De rijtuigen krijgen de naam Pec: de ‘P’ staat voor rijtuig voor de postdienst, de ‘e’ geschikt voor elektrische treinen en de ‘c’ voor toilet. De Pec is eigendom van de PTT, daarom staan er geen NS-emblemen op. De laatste Pec’s gaan in 1979 uit dienst door de invoering van een PTT-sternet met afzonderlijke posttreinen.

WR4249 Blauwe Roemeen

Georges Nagelmackers wil in 1872 met zijn net opgerichte Compagnie Internationale des Wagons-Lits luxe treinreizen door heel Europa aanbieden. Een reis met comfortabele slaapcoupés, restauratierijtuigen en entertainment aan boord. Het duurt wel een paar jaar voordat Nagelmackers’ droom volledig uitkomt. Pas vanaf 1881 krijgt de CIWL restauratierijtuigen met een eigen keuken. De WR (Wagon Restaurant) 4249 is daar een voorbeeld van. Hij rijdt onder andere mee op de Holland-Scandinavië Express, tussen Hoek van Holland en Hannover. Ook rijden dit soort rijtuigen in de Noord-Express, die Parijs verbindt met Sint-Petersburg. Het interieur van de WR 4249 is tijdens de Tweede Wereldoorlog gebouwd en daarom iets soberder dan voorgaande series rijtuigen. Maar het rijtuig is nog steeds erg luxe. Het is zelfs kort door het museum als museumrestaurant gebruikt.

ZHESM 6

De eerste geëlektrificeerde spoorlijn in Nederland is in 1908 de Hofpleinlijn tussen Scheveningen en Rotterdam. De rijtuigen van deze lijn hebben een chique inrichting met Jugendstilversiering. Ze zijn voor de rijke reizigers die vanuit Rotterdam, Den Haag en Wassenaar naar Scheveningen reizen. De stadswapens van de tussenstations zijn terug te vinden in de versieringen in de trein. De luxe 2e klasse heeft fluwelen bekleding, maar in de zomer is hier amper iemand te vinden. Het paardenhaar waarmee de stoelen gevoerd zijn, zit dan namelijk vol met vlooien. In de zomer zit de trein ook vol met badgasten. In de samenleving wekt de schaarsgekleedheid van deze reizigers de nodige zorg op. In de Tweede Wereldoorlog heeft de Hofpleinlijn het zwaar te verduren. Slechts enkele rijtuigen overleven het oorlogsgeweld. Een paar daarvan zijn na de oorlog gebruikt als noodwoning.

Stationsentrée

Stadsbuitengracht

De Stadsbuitengracht is de singel rond de oude binnenstad. De Stadsbuitengracht is aangelegd in de twaalfde eeuw als verdedigingswerk van de stad.

GPS kopiëren in Google Maps: 52.084915688741006, 5.129073725807984

Beyerskameren

In 1597 gebouwd complex van twaalf éénkamerwoningen met in het midden een deur naar de regentenkamer aan de achterzijde. Het complex is in 1651 aangevuld met twee kameren in de Agnietenstraat.

GPS kopiëren in Google Maps: 52.0841965832865, 5.12636006095358

Centraal Museum

GPS kopiëren in Google Maps: 52.08379323645852, 5.12590999839071

ABC Straat

GPS kopiëren in Google Maps: 52.086285165002884, 5.125116730141765

St. Catharinakathedraal

GPS kopiëren in Google Maps: 52.0875475331599, 5.123891298383325

B&B De Witte Leeu

Mocht je een nachtje in Utrecht willen overnachten boek dan je verblijf in Bed and Breakfast De Witte Leeu. Deze ligt midden in het levendige Museumkwartier aan de Oudegracht in het centrum van Utrecht en je hebt een kamer in een Middeleeuwse Werfkelder direct aan het water. Topverblijf !

Myropscameren

Even verderop liep ik naar de Myropscameren, een rijksmonument en bestaat uit een rijtje vrijwoningen aan de Springweg. Ze zijn gebouwd aan het einde van de 16e eeuw.

GPS kopiëren in Google Maps: 52.086907525166346, 5.1203844911743746

Grand Restaurant Karel V.
Mariaplaats.

Maartensbrug Oudegracht (mooiste plekje van Utrecht)

GPS kopiëren in Google Maps: 52.09038973386193, 5.120311406164566

Zadelstraat richting vismarkt.
Koffiebar STACH-food.

Huis Zoudenbalch

Huis Zoudenbalch is een rijksmonumentaal pand gebouwd in de 15e eeuw.

GPS kopiëren in Google Maps: 52.0902049, 5.118445

Domtoren

De Dom van Utrecht  is een markante gotische kerk die vanaf 1254 gebouwd werd. De 112,32 meter hoge Domtoren is de hoogste kerktoren van Nederland en het hoogste gebouw van Utrecht. Vanuit de kerktoren had ik een mooi uitzicht.

GPS kopiëren in Google Maps: 52.09069480225173, 5.121320076392753

Pandhof van de Dom

Het 15e eeuwse Pandhof van de Dom ligt verscholen tussen de Domkerk en het Academiegebouw van de Universiteit Utrecht. Echt zo’n verborgen plekje in het centrum van Utrecht waar het niet al te druk is maar wel mooi !

GPS kopiëren in Google Maps: 52.0906595, 5.1227

Academiegebouw

Een heel mooi gebouw in de stijl van de neo-renaissance. In 1579 werd hier de Unie van Utrecht gesloten waar een aantal Nederlandse gewesten de krachten bundelden in de strijd tegen de Spaanse overheersing. Dat was het begin van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden, de voorloper van ons huidige koninkrijk.

GPS kopiëren in Google Maps: 52.090063546120746, 5.122414586796829

Sint Willibrordkerk

De Sint-Willibrordkerk is een rooms-katholieke kerk in neogotische stijl. Van binnen vond ik hem supermooi maar van buiten is het heel moeilijk te zien dat het überhaupt een kerkje is.

GPS kopiëren in Google Maps: 52.092524706905195, 5.121405431753898

Janskerk

De Janskerk  werd kort na 1040 gesticht door bisschop Bernold en gewijd aan Johannes de Doper.

GPS kopiëren in Google Maps: 52.09346791360839, 5.1218819088640055

Anne Frank standbeeld.

Bibliotheek Neude (oud PTT-gebouw)

Ik had het eigenlijk niet gepland toen ik op Neude stond maar het markante oude PTT- gebouw trok mijn aandacht. Toen ik eenmaal binnen was verbaasde ik me vanwege de prachtige architectuur van dit gebouw welke gebouwd werd in 1920. Geheel opgetrokken in de stijl van de Amsterdamse School met bijpassende kunst en ornamenten. De beelden hebben als thema de werelddelen, met elkaar verbonden door post en telegrafie. De leeuwen bij de ingang worden in 1926 geplaatst met geld van de Utrechtse bevolking. Nu is er een bibliotheek in gevestigd en overal zag ik studenten achter een laptop zitten. Op de begane grond werden workshops gegeven variërend van tekeningen maken tot figuurtjes knippen in papier.

GPS kopiëren in Google Maps: 52.09315188285557, 5.118149132832534

Neude terrasjes.
Oude koekenbakkerij.

Oude gracht

De route die ik liep langs de Oudegracht is de bekendste gracht in Utrecht. De ongeveer twee kilometer lange gracht is het verbindingsstuk tussen de Kromme Rijn en de Vecht en doorsnijdt de gehele binnenstad van zuid naar noord. Vroeger was dit de hoofdader van de stad met zijn systeem van werven en werfkelders. This is the place to be. Hier was het een en al gezelligheid met al die terrasjes.

GPS kopiëren in Google Maps: start route 52.09175655573256, 5.119297686416526. Einde route: 52.09487622407757, 5.116456587686367

Tunneltje in het paars bij de Oudegracht.
Voormalig café Heck’s.

Jacobikerk

De kerk is ontstaan in een kleine handelsnederzetting aan een tak van de Rijn. In de 12e eeuw wordt de kerk voor het eerst genoemd echter, het huidige gebouw is gebouwd aan het eind van de 13e eeuw.

GPS kopiëren in Google Maps: 52.09499771879175, 5.114754698391038

Miffy’s trafficlight nabij de Bijenkorf

Bij dit verkeerslicht met regenboog zebrapad zag ik gewoon een schattig Nijntje in plaats van een rood/groen mannetje  krijg je een klein konijntje. Een klein accentje maar wel grappig om te zien.

GPS kopiëren in Google Maps: 52.093152133326264, 5.114816583779368

Nijntje verkeerslicht.
De Bijenkorf.
Hoppaaaaa kijk mij nou !
Peddelen op het grachtenwater.
Moderne hoogbouw in Utrecht.

Houtzaagmolen de Ster

GPS kopiëren in Google Maps: 52.08970142232413, 5.100599059838743

Bij houtzaagmolen de Ster stond ik voor het enige compleet bewaard gebleven houtzaagmolenerf van Nederland. De top van de molen reikt tot 20 meter en de wieken staan daar nog eens 9 meter boven. De houtzaagmolen stamt oorspronkelijk uit 1739.

De hele route door de binnenstad van Utrecht

Klik op onderstaande link:

https://www.google.com/maps/d/edit?mid=1ageRW7fHaxIS7k81KTq08g5toRQKeXk&usp=sharing

’s Hertogenbosch 🇳🇱

Banketbakkerij Jan de Groot

In 1938 richtte Jan de Groot senior (10-10-1911 tot 23-1-1978) samen met zijn vrouw Marie de Groot-van Gaal (3-4-1910 tot 29-5-1997) Banketbakkerij Jan de Groot op waar hij de Bossche bol tot een groot succes heeft gemaakt. Generaties later zorgt een team van 50 enthousiaste medewerkers ervoor dat ze nog altijd de lekkerste Bossche bollen maken. 

‘Zoete Lieve Gerritje’

Het is de eerste zin van een oud liedje, dat vooral als kinderliedje bekend staat. Onderzoekers zijn erachter gekomen dat het al in 1854 werd gezongen – als drinkeliedje – bijvoorbeeld door matrozen. Zoete lieve Gerritje zou volgens de overlevering een moordenaar zijn die ter dood werd veroordeeld in Den Bosch (en voordat hij werd opgehangen mocht hij nog één borreltje drinken). Hier op de Lepelstraat waar we nu stonden staat een standbeeld van zoete lieve Gerritje als vrolijk boerinnetje.

Binnendieze

De Binnendieze is het eeuwenoude stelsel van waterlopen en grachten binnen de stadsmuren. Jammer dat het nu geen zomer was want dan hadden we met een open boot langs de stadswallen kunnen varen richting de binnenstad waar de rivieren de Aa en Dommel samen komen. 

De Moriaan

De Moriaan is het oudste bakstenen woonhuis van Nederland en dateert uit 1220. 

Stadhuis

Hoewel het huidige uiterlijk grotendeels uit 1670 dateert, zetelt het stadsbestuur al sinds 1366 op deze plek. Het gebouw is ontstaan uit drie samengevoegde middeleeuwse woonhuizen. Momenteel wordt het alleen maar gebruikt voor huwelijken. 

Puthuis

In de 15e eeuw werd op deze plek een openbare waterput aangelegd. Om het drinkwater te beschermen tegen vervuiling, werd er in de 16e eeuw een huisje overheen gebouwd. Het huisje wat we nu zagen is acht jaar geleden gerenoveerd. 

Jeroen Bosch standbeeld

Jeroen Bosch heette eigenlijk Jeroen van Aken, maar noemde zichzelf als schilder Jeroen Bosch. Hij woonde en werkte zijn hele leven in ’s-Hertogenbosch. Dit was ten tijde van de middeleeuwen een rijke stad, wat niet alleen handelslieden, maar ook kunstenaars aantrok.  

Huis van Bosch (Jheronimus Bosch)

In 1462 kocht schilder Anthonis van Aken, de vader van Jheronimus van Aken, alias ‘Bosch’ dit huis dat daarna gedurende enkele decennia als schildersatelier diende. Jheronimus heeft hier zijn jeugdjaren doorgebracht en het is aannemelijk dat hij hier, in het atelier van zijn vader, zijn schildersopleiding kreeg. Jeroen zou zich omdraaien in zijn graf als hij zou weten dat naast zijn huis een winkel lag met producten die werden gekocht door vrouwen die hun aankoop liever IN hun prutje duwden dan ernaast.

1922.

Dieske en Minnepaar

Dit “Bossche Manneke Pis” is volgens de legende een jongetje uit de 15e eeuw. Terwijl Dieske in de Binnendieze plaste, zag hij vijandelijke Geldersen in het riet sluipen en sloeg alarm, waardoor de stad werd gered. Hetminnepaarendenar staan aan de voet van de fontein. Het ontwerp is gebaseerd op een 15e-eeuwse prent

Waterpoort

Bij het Herman Moerkerkplein zagen we de fundamenten en een gereconstrueerd segment van de 13e-eeuwse waterpoort te zien. Dit was onderdeel van de eerste stadsomwalling van Den Bosch in 1225.

Knillispoort

Het is geen echte stadspoort maar een voormalig koetshuis uit 1916 dat al decennia dienst doet als ontmoetingsplek voor maatschappelijk betrokken Bosschenaren. 

Zwanenbroedershuis

Het Zwanenbroedershuis in ‘s-Hertogenbosch is het historische hoofdkwartier van de Illustere Lieve Vrouwe Broederschap, opgericht in 1318. De leden worden ‘Zwanenbroeders’ genoemd vanwege een traditie uit 1384, waarbij een zwaan als feestmaal werd gegeten. Vandaag de dag is het lidmaatschap een exclusieve eretitel, vaak voor leden van het Koninklijk Huis, zoals koning Willem-Alexander en prinses Beatrix.

Sint Janskathedraal

We liepen rond 11:00 de kathedraal binnen en werden verwelkomd door een overijverige gids die meteen los ging. Hij vertelde dat de Sint-Janskathedraal in ‘s-Hertogenbosch een imposant meesterwerk van de Brabantse gotiek was en een van de belangrijkste topmonumenten van Nederland. Met haar 73 meter hoge toren, rijke luchtbogen en gedetailleerde beeldhouwwerk was de toren best een klim waard zo verzekerde de grijsaard maar we bedankten hartelijk voor de eer. Na een half uur vonden we het genoeg. De beste man sprak met consumptie en vooral Angelica had het moeten ontgelden want ze zat helemaal onder. Toen de gids even werd afgeleid door een andere gast slopen we stiekem langs de slanke pijlers en onder de hoge gewelven door naar de uitgang en na een laatste blik geworpen te hebben op een prachtig glas-in-lood raam verlieten we de kathedraal en hoorden de kerkdeur achter ons dicht slaan.

Café Tijl Uilenspiegel

Leuk terrasje, vriendelijk personeel en een heerlijke Bossche bol gegeten. Binnen is het erg knus en doet het naam van deze schavuit eer aan.

Bouwstijl binnenstad

We liepen vanuit het station over de Stationsweg via de Wilhelminabrug over de Dommel richting de Visstraat en aan het eind sloegen we rechts af de Hooge Steenweg  op die ons naar de Markt leidde. In principe zouden we dus vanaf spoor 2 binnen 10 minuten aan het bier kunnen zitten maar dat deden we niet. We gingen voor de bouwkunst.

De Stationsstraat en de Visstraat vormden voor ons een mooie entree van ‘s-Hertogenbosch. De Stationsstraat typeert zich door 19e-eeuwse herenhuizen en de Visstraat is wat kleinschaliger en historischer. Hier staan smalle binnenstadspanden met diverse geveltypen zoals de 17e-eeuwse trapgevel van het pand aan de Visstraat 6. Wat ons opviel was dat veel panden nog historische namen dragen zoals De Roggebloem.

Wijk Uilenburg

We liepen door de wijk Uilenburg en vonden dit toch een van de meest sfeervolle wijken van ’s-Hertogenbosch. Ooit was dit het plekje voor handelaren en nog steeds heeft de buurt de charme van destijds met de prachtig gerenoveerde gebouwen en historische smalle steegjes.

Tramkade

We parkeerden voor de Tramkade, met z’n roestige silo’s en graffiti als street-art-sprookjes, lijkt het op een vergeten scène uit een cyberpunkfilm. De industriële omgeving vol creatieve hotspots geeft het zeer zeker een stoer contrast. Het leek ons leuk om hier in de zomer terug te komen en een woonbootje te huren op het kabbelende water.

Bolwoningen

De in 1984 gebouwde bolwoningen hebben een zelfdragende buitenwand, bestaande uit een door DSM ontwikkeld bouwmateriaal (Polymeren) Glasvezel Versterkt Cement (P)GVC.

De bolwoningen die even buiten ‘s-Hertogenbosch zijn geplaatst zijn bestemd voor één- en tweepersoons huishoudens zonder kinderen. Het model heeft een ruime binnendoorsnede van 5,5 meter en bij een inhoud van 124 m³ bieden de “Bossche Bollen” een totale vloeroppervlakte van 55m². Veel te klein voor ons want zo groot is onze woonkamer alleen al 😂.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Bazaar, Beverwijk 🇳🇱

De Bazaar stond bij mij vroeger altijd bekend als de ‘Zwarte Markt van Beverwijk’. Ik was er nog nooit geweest maar vandaag had ik een uitgelezen kans om de met een bezoekersaantal van twee miljoen mensen, de grootste overdekte markthal van Europa, van binnen te zien. Één hal ? Nee hoor. De Bazaar bestaat uit wel 16 hallen met diverse winkels en marktkramen, twee buitenmarkten, een Goudsouk en twee grote Food-courts. 

Kledingzaken.

Food

Niet alleen zag ik hallen vol speelgoed,  sieraden, kleding en meer vrouwenstuff maar er waren ook veel kraampjes met etenswaren te vinden. Het is echt een walhalla voor foodjunks als ik. Ik zag  er niet alleen groenten en vruchten, maar ook de lekkerste specerijen en exotische kruiden. Én op de Oosterse Markt waar ik door heen liep was dit allemaal te krijgen voor een zacht prijsje (uiteraard contant want alleen dan is je gulden een daalder waard).

Boulevard.
Foodcourt.

Proeven

Ik mocht ook alles ruiken, voelen en proeven. Bij een Jemenitisch restaurant kreeg ik een lepel vers bereide rijst aangeboden die ik ook meteen in mijn mond stopte. Bingo ! Dit smaakte perfect en voor de lunch bestelde ik een bord Jemenitische Mandy met lamsvlees voor 20€ incl. een blikje cola. Héérlijk mals lamsvlees bereid in een soort tagine. Hier zag ik een vent zitten met blote voeten in zijn slippers en een briefje van tien in zijn hand. Dit deed me denken aan mijn vriend Mark die me eens op Bospop een verhaal vertelde waarom hij in een zatte bui voor het slapen gaan een tientje tussen zijn tenen stopte. Als hij dan ‘s morgens wakker werd en zich van de avond ervóór niets meer kon herinneren kon hij kneiterblij worden van het feit dat er zo’n vrijgevig persoon op aarde rondliep die hem een tientje tussen zijn tenen had gestopt. Dat was voor hem een heel mooi moment om de dag te beginnen. 

Boulevard.

Turks brood

Tegenover me werden in een winkeltje Turkse broden verkocht. De broden die de mensen kochten waren zó vers, dat ze net uit de oven werden gehaald toen ik aankwam. De broden werden met de hand bereid en in een echte steenoven gebakken wat ze natuurlijk extra lekker maakt.  Hier liep niemand naar buiten met een lege tas. Tassen werden volgepropt met etenswaar afkomstig uit alle delen van de wereld zoals groene pruimen, granaatappels, Hollandse appels, ananassen, groene pepers, gember, koriander, olijven, gedroogd fruit, Ras al Hanout, tajines, Turkse broden, komkommers, couscous, salades en dadels. De overdekte versmarkt werd met name door islamitische mensen héél drukt bezocht gezien het feit dat zij heel veel waarde hechten aan verse groente, fruit, vlees en gevogelte uit het midden-Oosten. Tussen de groentestraten lag het kruidenplein met kruiden, specerijen en theesoorten en daarachter de kraampjes met noten, olijven en andere hapjes.

Multicultureel

De Bazaar staat bekend om het multi-culturele aanbod. Echter, het overgrote gedeelte van het aanbod komt uit het midden-Oosten, één van mijn favoriete gebieden qua eten. Altijd smullen ! 

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

GP Zandvoort 🇳🇱

Het bedrijf waar ik voor werk heeft op het Formule 1-circuit in Zandvoort een privat lounge tussen de lounges van Shell en Mercedes-Benz in. Mijn baas krijgt ieder jaar een stapel vrijkaartjes en hij verloot die dan onder zijn personeel. Dit jaar was ik één van de gelukkige winnaars van een geheel verzorgd dagje Grand Prix Zandvoort. Naast het gebruik van onbeperkte spijs en drank in de lounge kon ik ook gebruik maken van een stoeltje op de overdekte tribune tegenover de pitstraat. Helaas ben ik geen grote fan van de Formule 1 sport en dat heeft o.a. te maken met sommige rare regels die ik verderop in mijn blog verklaar. Uiteraard was het een superleuke ervaring met die tienduizenden race-fans die van alle kanten van de wereld naar dit kleine Nederlandse badplaatsje kwamen om hun helden te zien knallen op het circuit.

Edje

Op weg van het circuit naar de partyzone in het dorp liep ik over de Zeestraat. Heel lang geleden -in mijn vrijgezellentijd- bracht ik hier regelmatig met een scharrel een weekend door als ik weer eens zin had in een lam-zullen-we-leven-weekendje. Ik dacht: even langs de eigenaar Edje om te kijken of hij nog leeft. Hij zag me zittend achter het raam aankomen, maakte zich snel los uit zijn luie stoel en liep met zijn dikke eelt patatten naar de deur om deze voor mij open te maken. Ik vroeg of hij me nog kende (hij noemde me vroeger Limbo) en hij knikte bevestigend maar zijn lichaamstaal vertelde me dat hij géén idee had wie hij net binnen had gelaten. Ik besloot hem te helpen met een verhaal van vroeger. Over zijn zoontje van 15 die iedere keer als ik naar Zandvoort kwam, ‘s nachts geen oog dicht deed omdat de staanders van het hemelbed op de kamer waar we sliepen tegen de muur beukten als we een nummertje maakten. Op een middag toen we terug kwamen van de lunch stond de deur van onze kamer wagenwijd open. Edje was naar de Gamma geweest en had materiaal gehaald. Hij boorde met zijn boormachine een paar gaten in de muur en de staanders van het hemelbed werden middels beugels in de muur verankerd. Zijn zoontje kon nu rustig slapen. Toen ik hem dit verhaal vertelde begonnen zijn ogen te fonkelen. Nú pas kende hij mij en de oude baas begon te lachen. ‘Dat klopt !’, zei hij en riep zijn zoon erbij die zich dat allemaal niet meer kon herinneren natuurlijk. Edje is nu 80 jaar oud maar hij praatte net als 25 jaar geleden nog altijd over hetzelfde thema nl. hoe hij een miljoenenerfenis misliep nadat zijn ouders waren gestorven. Edje had daarbij altijd méér oog voor mijn scharrels dan voor de man die de kamerhuur betaalde. Ik wenste de oude baas met een stevige handdruk nog een paar mooie jaren en nam alvast afscheid want dit was de laatste keer dat ik hem zou zien.

Rare regels

Ik begrijp bijvoorbeeld de volgende regel niet en ik zal hem proberen te vertalen naar het voetbal. Stand Ajax-Feyenoord in de 88e minuut 6-0. De scheidsrechter staakt tijdelijk de wedstrijd vanwege racistische spreekkoren uit het Feyenoord-vak. Na 10 minuten komen de ploegen weer het veld op om de laatste twee minuten uit te spelen en de stand wordt terug gezet naar 0-0. In de 90e minuut maakt Feyenoord 0-1 en ze winnen de wedstrijd. Dit is dus wat gebeurd bij een ‘Safety-car’-situatie. Pak de titelstrijd in 2021. Hamilton had 2 seconden voorsprong op Verstappen, maar de superieure snelheid van Mercedes was de Red Bull van Verstappen te veel. Onze Limbo moest lijdzaam toezien hoe Hamilton langzaam wegreed. Op weg naar de wereldtitel, zo leek het. Maar dankzij een virtual safety car kon Verstappen wel efkes een nieuwe set banden halen, waarop hij beetje bij beetje het gat met Hamilton dicht kon rijden. Dat ging veel te langzaam, het gat met Hamilton bleef te groot, en Verstappen leek kansloos.

Na een crash kwam een Williams bolide overdwars op de baan te staan. Er werd een safety car uitgeroepen, waardoor de achterstand van Verstappen verdween. In zo’n situatie moeten de coureurs – in verband met de veiligheid op de baan – langzamer rijden en mogen ze elkaar niet inhalen. Wat ze wel mogen is even de pitstraat induiken en zodoende kreeg Max een setje zachte banden. Mercedes durfde dat niet, die waren te bang om de positie van Hamilton op te geven. De wedstrijdleiding besloot daarnaast om de auto’s tussen Hamilton en Verstappen, die een rondje achter lagen, er tussenuit te halen. De twee rivalen  reden daardoor weer pal achter elkaar. Met dank aan de safety car was de voorsprong van Hamilton verdampt. Met nog één ronde te gaan was de baan weer vrij en ging de safety car terug naar binnen. Verstappen wist op zijn snellere banden handig langs zijn rivaal te komen en op het allerlaatste moment de overwinning in de race én het wereldkampioenschapkampioenschap te grijpen. Dit gaat er bij mij niet. Had de boel afgebroken.

OCI Global lounge

Grandstand

Fanzone

Zandvoort

Camping Adrichem

21,50 per nacht was niet te veel.

Partycrashen op de feestavond van de plaatselijke tennisclub.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Deventer, Netherlands

Om 07:00u zat ik al in mijn busje op weg naar Deventer. Niet meteen een stadje waar je normaal gesproken aan denkt voor een dagtripje maar ik kreeg deze maand van twee mensen dezelfde tip: ga eens naar dit historisch stadje. Na wat onderzoek thuis bleken gelukkig de mooiste plekjes geconcentreerd te liggen tussen de rivier de Ijssel en de buitengracht.

Pontje

Ik parkeerde mijn busje niet in de dure binnenstad maar even buiten de stad op het gratis parkeerterrein Melksterweide. Op mijn fiets, die ik had meegenomen, reed ik naar het pontje die me voor 1,90 euro naar de overkant bracht. Gelukkig was het mooi weer en kon ik van deze Hanzestad aan rivier de IJssel en één van de oudste steden van Nederland, mooie foto’s maken.

Middeleeuwen

In de middeleeuwen, vooral in de 11e en 12e eeuw, was Deventer samen met de twee andere Hanzesteden aan de IJssel Kampen en Zwolle, een bloeiende handelsplaats en dat zag ik meteen aan de oude, prachtige gebouwen. Alleen al in het stadscentrum staan 500 historische panden. Deze stad werd in de tweede wereldoorlog zwaar gebombardeerd. Van de 11.000 historische gebouwen bleven er maar 2.500 gespaard. De rest ging plat. Wat me opviel in Deventer was dat van haar rijke historie zeer veel bewaard is gebleven.

Bergkwartier

Het middeleeuwse Bergkwartier vond ik het mooiste gedeelte en is eigenlijk één groot museum want dit was vroeger het oude handelshart van de Hanzestad, waar de kooplieden woonden en hun koopwaar verkochten op het stadsplein de Brink. Ik bezocht tientallen pittoreske straatjes en ook het Grote Kerkhof met daaraan de Lebuinuskerk, en het hoogwaardig architectonische Stadhuis maakten een bezoek meer dan waard.

Deventer is qua inwonertal drie keer zo groot als Sittard. Het gebied met de rode pinnetjes is de ‘oude stad’.

Pontje Deventer

Now and then (1842).
Veerpontje.

Lebuinuskerk

De Grote of Lebuinuskerk is een gotische hallenkerk aan het Grote Kerkhof in Deventer.

Nieuwe Markt

Graven

Hofstraat

Kleine Poot

Papenstraat (now and then)

De Proosdij, het oudste stenen huis van Nederland

Rond 1130 begon proost Philipp van Katzenhoek met de bouw van een grote tufstenen residentie, een representatief gebouw waarin hij de fundering van een oudere vrijstaande kapel integreerde. Zijn nieuwe huiskapel (nu de begane grond van Sandrasteeg 8) kwam op de plaats van deze fundering. Zijn opvolger proost Gerard van Are zette na 1149 de bouw voort en de trachiet als gezichtsbepalend bouwmateriaal in het tot dan toe geheel in tufstenen opgetrokken gebouw: hij voegde een kelder van Buckelquader (trachietblokken met een ruwe voorzijde) toe en nam vanaf de eerste verdieping vlakke trachiethoekblokken op

Achter de Muren Vispoort

Kranensteeg

Het smalste steegje van Deventer.

Het Klooster

In dit huis woonde de Joodse familie van Mozes Salomon Noach (1864-1938) die de winkel ‘De Sajetbaal’ heeft opgericht. Bij de restauratie is de op het pand geschilderde naam weer zichtbaar gemaakt. Hier verkocht men o.a. sajetten (wollen) kousen, diverse andere wollen zaken, artikelen voor gas- en petroleumverlichting, schorten, kramerijen, zijden linten, tabakspijpen en nog verschillende artikelen voor o.a. naaisters, kleermakers, drogisten, kappers en behangers.

Papenstraat

Bagijnenstraat

Keizerstraat

Keizerstraat (now and then)

Korte Bisschopstraat

Stromarkt

Pontsteeg

Grote Overstraat

Brink

Museum De Waag.
VVV-kantoor.

Assenstraat

Ook werd veel gehandeld met het Duitse Rijnland, de namen “De Wezel” en “die Köln” in de gevel van het pand Assenstraat 10 herinneren hier nog aan. De stad was tot aan het einde van de middeleeuwen in het gebied dat nu Nederland is een vooraanstaande handelsstad met Duits keizerlijke privileges, zoals het slaan van gouden munten.

Grote Poot

Grote Kerkhof

Polstraat

Boterstraat

Muntentoren

Bussink’s Deventer Koekwinkel

In de Franse tijd, op 4 mei 1809, bracht koning Lodewijk Napoleon een bezoek aan Deventer. Hij werd rondgeleid bij een aantal bedrijven, onder andere bij koekbakkerij Bussink. Hij kreeg de koek te proeven en plaatste meteen een bestelling. Toen hij vertrok vergat hij te betalen, zoals een koning betaamt, maar daar werd hij meteen door de vrouw van de bakker op gewezen.

Bergkwartier (mooiste plekje Deventer)

Roggestraat

Menstraat

Bergschild

Pothoofd

DAVO Brewpub

Meadow op het Deventer Stadsstrand | Zomerbar aan de Ijssel

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Concentratiekamp Vught 🇳🇱

Naast kamp Amersfoort en kamp Westerbork had Nederland nóg een concentratiekamp nl. kamp Vught. Voor wat betreft gebouwen was er niet zo veel te zien maar de documentatie was wel interessant. Zo las ik dat de bouw van het kamp werd betaald met in beslag genomen Joods geld wat ze hadden ingeleverd bij de Amsterdamse nazi-bank Liro en dat de bouw werd uitgevoerd door Joodse gevangenen. Er was plaats voor 15.000 mensen en in totaal hebben er 30.000 gezeten waarvan er 750 stierven en ter plekke gecremeerd werden in de ovens. 

Bunkerdrama

Het meest bekende verhaal is dat van het Bunkerdrama waarbij als represaille een cel werd volgepropt met veel te veel vrouwen waarvan er 10 bleken te zijn gestikt nadat ze 14 uur opgesloten hadden gezeten.  

Now and Then foto.

Fusillade plaats

Ik wandelde in 20 minuten tijd naar de fusillade plaats in het bos. Hier werden nog snel een paar honderd gevangenen neergeschoten vlak voordat de bevrijders kwamen. 

Na-oorlogse functie

Tijdens de bevrijding werd het terrein gedurende een half jaar bestemd als opvangkamp voor 6000 Duitse burgerevacués uit het grensgebied bij Sittard, de ‘Selfkant’. Nadat de geallieerden het zuiden van het land veroverden, kwamen deze burgers in de frontlinie terecht. Ze werden geëvacueerd naar Vught. Toch wel netjes van de Canadezen. Toen ze op 20 mei 1945 naar de Selfkant terugkeerden waren veel huizen verwoest door bommen of nadat ze geplunderd waren als vergelding in brand gestoken door boze burgers uit Nederland. Nu nog zie je oude huizen waarvan de gevel is gestukadoord. Toen de huizen gerepareerd werden was het niet belangrijk of er eenzelfde steen in de gevel werd gemetseld. Naderhand werd de gevel gestukadoord zodat de verschillende stenen werden bedekt met een pleisterlaag.

In de jaren ‘50 werden in kamp Vught geëvacueerde Molukse KNIL-soldaten met hun families  opgevangen. Tegenwoordig is een gevangenis op de plek gebouwd. 

Vught-kruis Selfkant-Wehr

Dit monument is geplaatst om de zestien inwoners van Wehr te herdenken die in Kamp Vught gestorven zijn. De inwoners maakten deel uit van een grote groep Duitsers die in het najaar van 1944 door de Britten werden gevacueerd.

Video

https://www.limburger.nl/regio/limburg/video-na-75-jaar-terug-naar-de-barak-van-kamp-vught/21935909.html

Verbrandingsovens.
Verbrandingsovens.

Delft 🇳🇱

Markt

De laatste tijd ontdek ik steeds meer leuke plekjes in Nederland, en Delft hoort daar zeker bij. Wat een gezellige en sfeervolle stad ! Gezellig rondslenteren door de straatjes en luieren op de terrassen. Vergeet niet dat ze bijvoorbeeld in de Verenigde Staten het begrip ’terrasje pikken’ niet kennen. Gewoon vanwege het feit dat ze daar nauwelijks terrasjes hebben. Amerikanen drinken hun koffie in de auto. Zeker met mooi weer is Delft een prachtige stad waar ik héél veel kon zien van onze vaderlandse geschiedenis. Ik kon helaas mijn busje niet op de markt zetten naar eigenlijk was dit maar goed ook want als iedereen dit zou doen dan had een van de grootste historische marktpleinen van Europa geen mooie aanblik meer. Vanaf een terrasje keek ik naar de Nieuwe Kerk in het oosten en het stadhuis van Delft in het westen. 

De eerste bouw van het stadhuis dateert van 1200. In 1400 werd het her- of verbouwd. Het gebouw overleefde de grote stadsbrand van 1536, maar op 4 maart 1618 brandde het stadhuis af.
De meeste panden op de markt stammen uit de 17e en 18e eeuw en staan daarom onder monumentenzorg. Je kunt dit zien aan het blauw-witte schildje van de Haagse Conventie.

Nieuwe kerk

De kerk werd gebouwd tussen 1381 tot 1572 (bijna 200 jaar) en is verder bekend vanwege het Praalgraf van Willem van Oranje. Onder het praalgraf bevindt zich de grafkelder van Oranje-Nassau, de grafkelder van het Koninklijk Huis.
Praalgraf van Willem van Oranje. Tijdens een grote renovatie ontdekte men in 1997 een kistje in het praalgraf. Zeer waarschijnlijk bevat het de ingewanden van Willem van Oranje. Het kistje mocht niet gefilmd en niet geopend worden en is ongeopend teruggeplaatst bij de reconstructie van het monument.

De grachten van Delft

Gewoon door de stad Delft slenteren is al zo leuk ! Met alle mooie gebouwen en zeker de grachten en gezellige straatjes voelde ik echt de fijne sfeer die hier hangt. Onderweg kwam ik genoeg leuke huizen en grachtjes tegen.

De Voldersgracht is een van de oudste grachten in de stad en dateert minstens van 1348.
Nieuwe Delft.

Prinsenhof

Ik liep het Prinsenhof binnen en kwam erachter dat dit deel uitmaakt van het Sint-Agathaklooster. Willem van Oranje, die van 1572 tot 1584 regelmatig in het Sint-Agathaklooster verbleef had hier zijn eigen plekje. Daardoor staat het sindsdien bekend als ‘Het Prinsenhof’. In 1584 werd hij in het Prinsenhof vermoord door Balthasar Gerards. Op de plek waar dit gebeurd is zag ik de kogelgaten nog altijd in de muur. De meeste geschiedenisboeken stellen dat Willem in zijn laatste adem de woorden ‘Mijn God, heb medelijden met mij en met dit arme volk’ uitsprak. Het leuke is dat men na jarenlang onderzoek van het sectierapport van 440 jaar geleden er achter is gekomen dat de prins helemaal niet meer praten kon door zijn verwondingen. Middeleeuwse bullshit dus.

De beroemde kogelgaten in de muur van Het Prinsenhof in Delft, zijn daadwerkelijk de gaten die de kogels achterlieten die Willem van Oranje in 1584 hebben gedood. Alleen zijn ze nu wat groter omdat mensen 400 jaar lang met hun jatten er in hebben zitten pulken.

Prinsentuin

In de tuin waar ik nu rondliep heeft Willem van Oranje zijn laatste jaren doorgebracht. Als prins van Oranje heeft hij heel wat gevechten aangevoerd en was hij leider van de Nederlandse Opstand tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Helaas heeft hij dat met de dood moeten bekopen. Omstreeks 1584 werd hij vermoord door Balthasar Gerards op de trappen van het Prinsenhof. Hieronder staat de man waar onze koninklijke familie nog altijd van afstamt. Niet via de mannelijke lijn maar wel via de vrouwelijke lijn.

Van Haersma Buma tuin.

Woonhuis het Wapen van Savoyen

Even later zag ik dit prachtige grachtenpand dat ooit gebouwd is voor de rijkste man van Delft: Jan Peris Buzijn. Deze kerel verdiende zijn vermogen als bankier met het verstrekken van leningen in het land. Het grappige is de plaquette met Latijnse tekst boven de deur. Ik heb vroeger zes jaar Latijn gehad en altijd als ik een Latijnse tekst tegenkom op een gebouw meen ik de vertaler te moeten uithangen. Zo nu ook. In het kort komt het er op neer dat hier begin 17e eeuw een gymnasium was gehuisvest.

Gemeenlandshuis van Delfland

Dit huis vond ik toch wel het mooiste gebouw van Delft toen ik langs de Oude Delft terug naar mijn busje liep. Vlak bij de Oude Kerk zag ik een waar stadspaleis waarvan de gevel is versierd met kleurige wapens. Achter de deur bevindt zich een waterschap.

Het Gemeenlandshuis van Delfland rond 1680.

Oude kerk

Lopende langs de grachtjes ving ik een glimp op van deze kerk. Hierin liggen onder andere Johannes Vermeer en Piet Hein begraven. Let vooral ook op de (glas-in-lood) ramen van deze kerk. Sjun sjun !

De Oude Kerk dateert uit 1246 en is de oudste kerk van Delft. Karakteristiek aan de Oude Kerk is de scheefgezakte toren.

Nog méér gezellige plekjes !

Kasteel Doorwerth 🇳🇱

Deze druilerige, natte dagen nodigden perfect uit om eens samen met Angelica het stoere en romantische Kasteel Doorwerth te gaan bezoeken. Het was niet al te ver rijden en we konden praktisch voor de deur van het kasteel parkeren. Het slot ligt in de uiterwaarden van de Rijn, niet zo ver bij Arnhem vandaan. De geschiedenis van dit Kasteel Doorwerth met gracht en meerdere torens gaat terug tot 1268 toen het kasteel voor het eerst genoemd werd in middeleeuwse geschriften. Tijdens operatie Market Garden in WOII kreeg het kasteel de volle laag en raakte zwaar beschadigd. Eigenlijk bleef er niet veel meer over dan een ruïne. De heropbouw en restauratie nam maar liefst 37 jaar in beslag en het resultaat vonden we verbluffend (!). We liepen door de diverse kamers van het kasteel. Links en rechts stonden informatiebordjes waar e.e.a. werd uitgelegd. Via de keuken, helemaal onder in het kasteel liepen we via smalle wenteltrappen omhoog en bezochten talloze vertrekken om zodoende een leuk inkijkje te krijgen in het leven tijdens de Middeleeuwen. In die tijd werd het eten in de eetzaal vaak lauw opgediend omdat het gewoon een tyfuseind lopen was van de keuken naar de eetzaal. Warmhoudertjes had men in die tijd helaas niet dus je moest flink doorschransen (!).

Luchtfoto van internet geplukt.

Hongerige en verwilderde soldaten

In tijden van belegering moesten er op het kasteel voldoende voorraden zijn om iedereen te voeden. In 1794 staken Franse troepen de rivieren over en trokken al plunderend door de omgeving. Ook deserterende soldaten die aan de kant van de Republiek streden, zwierven uitgehongerd door de streek. Op een avond benaderden zo’n 100 hongerige en verwilderde soldaten het kasteel, dat op dat moment slechts door drie man kon worden verdedigd. Huismeester Windt bedacht een list, stuurde de mannen richting herberg en liet brood, brandewijn, kaas, haring, appels, peren en uien aanrukken. De vertraging was net voldoende om gewapende ondersteuning van de dorpelingen te krijgen. Kort daarna arriveerde een regiment van de Oranjetroepen van 237 man onder leiding van de kleinzoon van Charlotte Sophie Bentinck, vrouwe van Doorwerth. Voor korte tijd ontmoetten enkele militaire hoofdrolspelers in de strijd tegen de Fransen elkaar op Doorwerth. Een deel van de manschappen bleef met 25 paarden op het kasteel achter. Ook de gewonde officieren werden er verzorgd. Al deze monden moesten wel een half jaar worden gevoed, wat het landgoed en de kas behoorlijk uitputte.

Binnenplaats.

Keuken

De keuken is hier sinds het einde van de 14e eeuw gevestigd.  De huidige inrichting is 19de-eeuws.  De bakoven, de ingebouwde ijzeren fornuis en het warmwaterreservoir zijn uit de tijd van baron van Brakel. De keuken is altijd het hart van de huishouding geweest. Hier bevond zich alles wat voor de bewoners van belang was: water en vuur en daarnaast alle middelen om voedsel en dranken te bereiden of om groenten, fruit en vlees voor de winter te bewaren.

Keuken.
Voorraadkamer.

De zaal

Kasteel Doorwerth was in de 13de eeuw een woontoren ter grootte van deze zaal. De toegang bevond zich toen op de plek van de huidige nis met het harnas. In deze zaal werd gewoond, geslapen en gegeten door de kasteelheer en zijn huishouding. In tijden van nood was het een toevluchtsoord, in perioden van rust een ruimte voor ontvangsten, partijen en vermaak. De schouw bevat het wapen van de heerlijkheid Doorwerth en de wapens van vroegere kasteelbewoners Daem Schellart van Obbendorf en Walrave van Voorst.

Woonkamer.
Wc met rioolafvoer naar de gracht.

Bedkamer

Omstreeks 1400 werd het kasteel uitgebreid, waardoor de omvang bijna verdubbelde. Deze ruimte is ingericht op basis van 17de-eeuwse schilderijen. Het bed is naar oude afbeeldingen nagemaakt. In de vroege middeleeuwen was het nog gebruikelijk dat kasteelheer, familie en leden van de huishouding de ruimte deelden; later trok de familie zich terug in privé-vertrekken. In deze kamer ontving de kasteelheer en/of – vrouwe gasten en werden zaken afgehandeld

Bedkamer.

Eetkamer

De eetkamer is ook ingericht op basis van 17de-eeuwse schilderijen. Het behangsel is een replica gebaseerd op een beschrijving van de inboedel uit 1681. Met een behangsel aan de muur pronkte de eigenaar niet alleen met kostbaar textiel, het behang was ook bijzonder functioneel voor het weren van tocht en kou. De tafel is gedekt voor bezoek. In de 18de eeuw werd het steeds gangbaarder om de maaltijd af te sluiten met een vermaak als kaarten, muziek of schaakspel

Eetkamer.
Jachttrofeeën.

Wapenkamer

In deze ruimte brengen voorwerpen de militaire functie van het kasteel in beeld. Er liggen enkele replica’s van wapenuitrusting. Op de vaandels staan familiewapens van de geslachten die ooit Doorwerth bewoonden. Angelica moest natuurlijk weer e.e.a. aantrekken.

Die pet past ons allemaal.
Vergaderzaal.

Gevangenis

Sinds de 19de eeuw is hier een gevangenis ingericht met een spijkerplafond. Het verhaal gaat dat je het plafond met een mechanisme kon laten zakken om gevangenen te martelen. Of op deze plaats écht mensen gevangen hebben gezeten, is niet bekend, maar een mechaniek om het plafond te laten zakken is nooit aangetroffen! Vóór de 19de eeuw was er een gevangenis onderin de aangrenzende toren. In deze kelder was het slecht toeven, aangezien deze zo laag ligt dat bij hoge waterstanden het grachtwater de gevangene “tot aan de lippen kwam”.

Gevangenis.

Tijdens de tweede wereldoorlog

Duitse soldaten bij de noordvleugel van het kasteel tijdens de Slag om Arnhem, september 1944. In de nasleep van de Slag om Arnhem werd het kasteel bezet door een compagnie van de Duitse Waffen-SS. Ze veroorzaakten grote verwoestingen en maakten het kasteel tot doelwit van geallieerde beschietingen vanaf de andere kant van de Rijn. Een Britse bevoorradingsparachute bleef aan het dak hangen.

Zaanse schans, Zaandam NL

Zaanse Schans

Angelica en ik besloten een dagje naar het oudste industriegebied van West-Europa te gaan nl. de Zaanse Schans. Rond de 18e en 19e eeuw, in de hoogtijdagen van de Nederlandse economie draaiden hier maar liefst 600 molens tegelijkertijd. Vandaag de dag staan er nog maar twaalf op het terrein van de Zaanse Schans. Het barst natuurlijk van de toeristen die speciaal uit China hier naar toe komen om leuke plaatsjes te schieten van de twaalf molens die allemaal aan de oevers van de rivier de Zaan staan. In combinatie met de uitgestrekte weilanden op de achtergrond zorgt dit voor een bijzonder fotogeniek beeld. 

De meeste molens zijn ook van binnen te bewonderen. Met name een bezoek aan molen de Kat is een echte aanrader. Dit is namelijk de laatste nog werkende verfmaalmolen ter wereld. De Kat werd gebouwd in 1664 en is tot de dag van vandaag nog in gebruik voor het vervaardigen van hoogwaardige verf en pigmenten. Ook de andere molens zijn natuurlijk een bezoek waard maar houd je vast: bij één molen vroegen ze 23,50 euro entrée. Daarnaast ben je nog eens tien euro kwijt aan parkeerkosten. Van de buitenzijde zijn ze echter gratis te bezoeken.

Bestellen tickets:

Zaanse Schans Card – online tickets