San Fermin feesten 🎈 , Pamplona
Vanuit regio Aragón staken we over naar regio Navarra. In Pamplona zouden we het San Fermin feest gaan meemaken. Voor de camping stond een lange rij wachtenden maar er was nog genoeg plek. De camping an sich was best mooi maar de douches en wc’s werden niet op tijd schoongemaakt waardoor het één grote derrie werd. Het voordeel was dat we in de campingkroeg voetbal konden kijken met andere gasten. We kwamen zelfs jonge jongens tegen uit Born. Ze kwamen naar hier om hun mannelijkheid te tonen.
Hieronder een pechvogel die wordt geraakt door een stier
De pendelbusjes naar de feestpleinen in Pamplona vertrokken niet vanaf de camping maar vanuit een naastgelegen dorp wat een pokkenend lopen was. Toch maar aan de wandeling begonnen. Maar na welgeteld drie minuten trok ik een briefje van 20€ uit mijn beurs en hield dat omhoog. Een wat ouder vrouwtje stopte haar wagen en binnen 15 minuten stonden we in Pamplona om onze weg te vervolgen naar één van de twee feestpleinen. Zo doen we dat.
Op de Plaza consistorial en Plaza del Castillo stonden tienduizenden mensen op elkaar gepakt om precies om 12:00u na het afsteken van de ‘chupinazo’ helemaal los te gaan. We hielden onze rode kiel voor ons, net zoals alle anderen. En toen ineens die oorverdovende knal. Iedereen ging uit zijn plaat en begon met de rode kiel te zwaaien. De rode wijn vloog door de lucht. Witte shirts kleurden rood. Glazen flessen vielen in stukken op de grond. Jong en oud juichte ¡ GORA SAN FERMIN ! terwijl ze dansten, dronken en zongen tijdens de opening van het festival op zaterdag. Dit was dag één van de acht dagen San Fermin feesten. 1 miljoen mensen uit alle windstreken verdeeld over de hele stad Pamplona vieren dit jaar dit eeuwenoud feest. De bierprijzen zijn op veel plekken verlaagd naar 0,45€ per glas zodat iedereen, van arm tot rijk mee kan genieten. Maar men mag ook eigen drank meenemen. Emmers worden eerst gevuld met pakken rode wijn en eenmaal op het feestplein hoeven ze maar met een leeg glas uit de emmer te scheppen. Overal waar we kijken plannen meisjes en jongens aan elkaar en wordt er naar hartelust geknuffeld zoals bij ons met carnaval.
Een meisje had ruzie met overstekende tuinhekjes, na een middagje stevig tetteren in de kroeg 🍻 Toen ze weer opkrabbelde stak er nog een lantaarnpaal over. Ze dacht nog; “zal ik er nou links of rechts voorbijgaan?” Maar ze nam de gulden middenweg. Met hetzelfde gevolg🙄.
En overal krijg je hier van die lekkere broodjes met vlees. Hier is géén plek voor vegas. Hier wordt vlees geknaagd en kan men niet foetelen door mensen ‘stiekem’ een vega variant van iets te geven en dan zoals bij ons te zeggen: “ze hadden het niet eens door dat ze vega aan het eten waren” . Best gek eigenlijk. Je moet het eens omdraaien. Dat je vegas een vlees variant geef. Dan heb je meteen poppenkast. Dan komt meteen die tube lijm uit hun jasje en plakken ze zich vast aan tafel, gooien ze tomatensoep op je communiefoto aan de muur en gooien ze zich jenkend op de oprit voor je Mazda. Lekkere vrienden.
In een taberna kwamen we Tony en Bryan tegen. Twee welshmen uit Cardiff en beide meer dan 100 keer met de stieren gerend. Tony is nu 74 jaar en zijn laatste run was twee jaar geleden. Hij werd tweemaal op de horens genomen en vitale onderdelen van zijn lijf werden maar net gemist. De bullrun kostte hem zijn huwelijk. Op de vraag van zijn vrouw voor wat hij zou kiezen: zijn huwelijk of de bullrun antwoordde hij kort:’ fuck off, I go’. Ook Bryan had geluk. Vorig jaar brak hij zes ribben door een clash met een stier maar dit jaar staat hij er weer. Getrouwd, vier kinderen en als ZZP-er in de bouw maandenlang er uit gelegen vanwege de kneuzingen. Ga er maar aan staan. Maar het typeert ook de betrokkenheid bij dit evenement.
Ik vertelde hem dat ik wat kritiek had gekregen nadat ik in 2014 zelf had meegerend. ‘HYPOCRITS’ schreeuwde hij meteen. ‘Zeker hebben de stieren wat stress als ze moeten rennen. Maar vergeet niet dat de stieren vanaf de geboorte in de watten zijn gelegd en jarenlang het allerbeste leven hebben gehad met het eten van de lekkerste grasjes. Het laatste uur van hun leven ervaren ze inderdaad stress maar niet zoveel stress als een paard ervaart tijdens het dresseren. Als het tijdens een wedstrijd een poot breekt mag ze als dank ook nog sterven. Dus iemand die mij verwijt dat ik een slecht mens ben is een ‘hypocrite’, aldus de beste man en ik kon me daar wel in vinden.
Tel daarbij nog op de vele vogeltjes in onze kooitjes thuis, de kat op 12 hoog, een vis in een kom, een hond die slechts drie keer per dag buiten komt. Onder het mom ‘hij heeft het bij ons heel goed’ wordt het ware streven van ieder dier nl. vrijheid de grond in geboord. Als dit vergelijk wordt gemaakt antwoordt men meestal met: ‘ja maar dit is anders’.
Dat is het dus niet. Misschien vinden de Spanjaarden het wel zielig dat wij mosselen levend koken. En natuurlijk mag iedereen een mening hebben over de bull-run en het stierenvechten ? Pas op het moment dat je je mening gaat ventileren met het doel om de activiteit van een ander te bekritiseren, kijk dan ook eerst even kritisch naar je zelf (nooit mosselen of kreeft gegeten voor je eigen plezier) ?
Overigens, de controversiële races duren slechts enkele minuten, waarna de rest van de dag voor de hardlopers gevuld is met uitbundige feesten, culinair eten en het bijwonen van culturele evenementen. Vorig jaar werden er tijdens het festival vier lopers geraakt door stieren. Sinds 1910 zijn er zestien mensen omgekomen bij het stierenrennen, voor het laatst in 2009.
The day after 7:11 uur
Om op tijd te zijn voor de bullrun moet je eigenlijk niet naar bed gaan. Duizenden mensen trekken de nacht door in de kroegjes die speciaal open blijven tot het startschot om 08:00u klinkt. We moesten uitkijken voor de spekgladde straten anders gingen we geheid op ons gezicht. Mensen slapen gewoon op straat, in een dixie, in het park of gewoon in de auto.
Running with the bulls ‘Dead Man’s Corner
Dit is het gevaarlijkste plekje. Een hoek van 90 graden waar de stieren wel eens de houten afscherming willen rammen.
Plaza de Toros de Pamplona
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/
Jo Jelmersma massage
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
https://www.jojelmersmamassage.nl/
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
https://www.facebook.com/eetcafesanblas
Café the Groove, Sittard
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
https://www.facebook.com/cafethegroove
Gastrobar Olijf, Sittard
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
https://www.facebook.com/olijfsittard
Restaurant MEDS
https://www.restaurantmeds.nl/
NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
https://www.facebook.com/NOUSlofts.France
