De Eglise Saint Ouen is een majestueuze kerk in Rouen. De kerk, gebouwd in de 14e eeuw, is een meesterwerk van gotische architectuur. Haar imposante torens en gedetailleerde gevel trokken onze aandacht. Binnenin de kerk zagen we prachtige glas-in-loodramen en indrukwekkende gewelven. Helaas werd de kerk beschadigd tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar dankzij restauratiewerkzaamheden werd haar oude pracht hersteld.
Évreux Cathedral Cathédrale Notre-Dame de l’Assomption
De Évreux Cathedral, ook wel bekend als de Cathédrale Notre-Dame de l’Assomption, was een prachtig religieus monument gelegen in Évreux. Deze kathedraal, gebouwd in de 11e eeuw, was een meesterwerk van gotische architectuur. Het imposante exterieur was versierd met indrukwekkende torens en uitgebreide gevels. Binnenin was de kathedraal gevuld met prachtige glas-in-loodramen en gedetailleerde sculpturen.
House of Claude Monet in Giverny
Het House of Claude Monet in Giverny was in het verleden de woonplaats van de beroemde Franse kunstenaar Claude Monet. Gelegen in een pittoresk dorpje op het platteland, diende dit huis als de inspiratiebron voor veel van Monet’s meest geliefde schilderijen. Helaas kan ik zijn werken niet waarderen. Zo schilderde hij binnen een jaar tijd 25 hooibergen (haystacks) om zodoende met kleuren te oefenen. Een kind had het ook kunnen maken.
Enkele van de duurste schilderijen van Claude Monet zijn onder andere “Meules” uit 1890, dat in 2019 werd verkocht voor meer dan 110 miljoen dollar, en “Nymphéas en fleur” uit 1914–1917, dat in 2018 werd verkocht voor meer dan 84 miljoen dollar. Zovéél geld uitgeven voor dit type schilderijen gaat er bij mij niet in.
De Nachtwacht, in de 17e eeuw geschilderd door Rembrandt van Rijn laat tenminste nog iets zien waarbij je je iets kunt voorstellen (groep schutters, onderdeel van de Amsterdamse burgerwacht, die zich klaarmaakt om te vertrekken). Dit schilderij wordt op 500 miljoen euro geschat. Maar dit vind ik het dan wél waard. Raar toch ?
Maar goed. Het blijft een van ‘s werelds bekendste impressionisten en het lag op mijn weg naar Parijs dus wilde ik het huis waarin hij woonde wel zien. Ik moet zeggen: de man leefde in een heel mooi groot houten huis met een gigantische tuin. Ook het dorpje waarin hij woonde (Giverny) staat vooral bekend om zijn historische en culturele betekenis. Verder lag het dorpje in een rustige en charmante sfeer, omringd door groene landschappen en platteland. Het dorp heeft pittoreske straatjes met traditionele Normandische architectuur en prachtige bloementuinen. Het is wel over de koppen lopen want toeristen van over de hele wereld bezoeken het dorpje om het huis en de tuinen van Claude Monet te bezichtigen.
Huis tuinzijde. De geweldige tuinen.Woonkamer.Entree.Slaapkamer.Uitzicht slaapkamer.Keuken.Claude Monet.Buurtschap. Buurtschap.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.
Met eigenaresse Natascha heb ik vroeger op school gezeten en drink af en toe nog een kopje koffie met haar. Een hele leuke serieuze dame met een prima zaak. Gewoon eens binnen lopen !
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
De Pont de Normandie, een indrukwekkende tuibrug, verbindt Le Havre en Honfleur. Met een lengte van meer dan twee kilometer was het een belangrijke verkeersader. Geopend in 1995, werd het al snel een iconisch symbool van Normandië en toen ik in mijn busje er overheen reed merkte ik pas hoe steil de brug was.
Étretat kust
De kust van Étretat is een prachtig natuurlijk wonder. Nadat ik mijn busje op de grote parkeerplaats in Etretat had gezet beklom ik via een trap de imposante kliffen en eenmaal boven zag ik de adembenemende uitzichten. De kustlijn staat bekend om zijn beroemde kalkstenen bogen, zoals de Porte d’Aval en de Porte d’Amont. Het is even klimmen maar het was het waard !!
Café des Tribunaux Dieppe
Café des Tribunaux in Dieppe is een charmant en levendig café in het hart van de stad. Ik zag dat het een geliefde ontmoetingsplek was voor zowel locals als toeristen. Hier genoten ze net zoals ik van een heerlijke pot bier, traditionele Franse gerechten en de levendige sfeer van het café.
Café in 1736.
Abdij van Jumièges
De Abdij van Jumièges was een indrukwekkend en historisch kloostercomplex uit de 7e eeuw en stond bekend om zijn prachtige romaanse architectuur en uitgestrekte tuinen. Helaas werd de abdij tijdens de Franse Revolutie grotendeels vernietigd, maar de overblijfselen dienen nog steeds als een herinnering aan het glorieuze verleden en vandaag stond ik er middenin.
Camping Base de Loisirs Jumièges – Le Mesnil
Overnachting 18,55€.
Halverwege mijn wandeling zag ik vier kinderen midden op de weg gehurkt bij elkaar zitten. Toen ik ze passeerde, zag ik wat ze bestudeerden: een plat gereden egel met de darmen uit zijn kont hangen. ‘Kijk dat bloed!’, zei de een. ‘ Kijk die sliert !’, zei de ander. Toen ik doorliep en achterom keek, zag ik dat de vierde zijn vinger onder zijn neus hield en er aan rook. Er klonk ge-ieuw en gegiechel. Wat moet het heerlijk zijn om kind te zijn en de wereld te ontdekken, dacht ik, terwijl ik over het natte weggetje naar de camping liep.
Place du Vieux-Marché Jeanne d’Arc brandstapel, Rouen
Het was op deze plek dat de beroemde Jeanne d’Arc werd veroordeeld en verbrand op de brandstapel in 1431. Op de plek waar nu het megakruis staat stond vroeger de brandstapel.
Jeanne d’Arc, ook wel bekend als de Maagd van Orléans, was een opmerkelijke historische figuur in het verleden. Ze werd geboren in 1412 in Domrémy, Frankrijk en speelde een cruciale rol in de Honderdjarige Oorlog tussen Engeland en Frankrijk. Jeanne beweerde dat ze goddelijke boodschappen ontving en leidde het Franse leger naar verschillende overwinningen. Ze werd uiteindelijk gevangengenomen door de Engelsen en beschuldigd van ketterij. In 1431 werd ze op de brandstapel verbrand in Rouen. Jeanne d’Arc werd postuum gerehabiliteerd en erkend als een nationale heldin van Frankrijk. Haar dapperheid en geloof hebben haar een blijvende legende gemaakt en ze blijft een symbool van moed en inspiratie tot op de dag van vandaag.
Place du Vieux-Marché Jeanne d’Arc.
Rue du Gros Horloge, Rouen
Rue du Gros Horloge was in het verleden een iconische en historische straat die bekend stond om zijn prachtige architectuur en rijke geschiedenis. Het hoogtepunt van de straat was de imposante Gros Horloge, een astronomische klok uit de 14e eeuw die boven de straat hing en diende als een van de belangrijkste symbolen van de stad.
Cathédrale Notre-Dame de Rouen
De Cathédrale Notre-Dame de Rouen was een majestueus religieus monument en een van de meest opmerkelijke gotische kathedralen in Europa. Gebouwd in de 12e eeuw, stond deze prachtige kathedraal bekend om zijn indrukwekkende torens en adembenemende gebrandschilderde ramen.
Rue Saint Romain, Rouen
Rue Saint Romain was in het verleden een levendige straat vol geschiedenis en cultuur. Het was een belangrijke doorgangsroute in de middeleeuwse stad en stond vol met prachtige vakwerkhuizen uit de 15e en 16e eeuw.
Église catholique Saint-Maclou, Rouen
De Église catholique Saint-Maclou, gelegen in Rouen was een prachtig voorbeeld van gotische architectuur. Gebouwd in de 15e eeuw, was deze katholieke kerk een belangrijk religieus en architectonisch monument. Helaas werd de Église catholique Saint-Maclou verwoest tijdens de bombardementen van de Tweede Wereldoorlog in 1944.
École régionale des Beaux-Arts de Rouen
De École régionale des Beaux-Arts de Rouen was in het verleden een gerenommeerde kunstacademie opgericht in 1741. De gemummificeerde kat kijkt al eeuwenlang de bezoekers aan.
Bij de ingang rechts zit in een nis achter een glazen kastje deze gemummificeerde kat.
Rue Damiette, Rouen
Rue Damiette was vroeger een bruisende straat vol geschiedenis en charme. Gelegen in het historische centrum van de stad, stond Rue Damiette bekend om zijn pittoreske vakwerkhuizen en levendige atmosfeer. Dit merkte ik ook toen ik langs de talloze boetieks, ambachtelijke winkels en gezellige cafés liep. Wandelen door de straat met zijn geplaveide paden en architectonische pracht was als een reis terug in de tijd,
Rue Martainville, Rouen
Rue Martainville was een charmante en pittoreske straat die bekend stond om zijn historische betekenis en architectonische schoonheid. De straat was versierd met oude vakwerkhuizen en geplaveide paden, waardoor het een sfeer van vervlogen tijden uitstraalde.
Abbatiale Saint-Ouen
De Abbatiale Saint-Ouen was in het verleden een indrukwekkend religieus gebouw en een van de mooiste gotische kerken in Europa. Het dateerde uit de 14e eeuw en stond bekend om zijn imposante architectuur.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.
Met eigenaresse Natascha heb ik vroeger op school gezeten en drink af en toe nog een kopje koffie met haar. Een hele leuke serieuze dame met een prima zaak. Gewoon eens binnen lopen !
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Op deze grote Duitse militaire begraafplaats liggen 21.160 soldaten begraven. In het midden van de begraafplaats staat een groene heuvel waarop een zwart kruis geplaatst is. De grafstenen zien uit als platte tegels waartussen basalten kruisen liggen.
Batterij van Maisy
De Maisy-batterij werd in het geheim gebouwd met behulp van dwangarbeiders die waren aangevoerd uit de Sovjet-Unie, Tsjechoslowakije en Polen. Zodoende konden bewoners van Maisy het bestaan van de site niet aan het Franse verzet doorgeven. Helaas voor de Duitsers waren de geallieerden tijdens D-day goed op de hoogte van het bestaan. Ze hadden zelfs kaarten van de aangelegde elektriciteitleidingen (!).
Een originele Landing Craft Vehicle Personnel (LCVP).Toegang munitiekamer.De munitiekamer.De uitgang naar buiten.
Pointe du Hoc
Bij La Pointe du Hoc stond ik op een hoge klif ten oosten van Utah Beach en ten westen van Omaha Beach te turen over de oceaan. De Duitsers hadden zich op dit punt verschanst en gebruikten het als een van hun uitvalsbasissen. Met grote kanonnen beschoten ze de Amerikanen die met boten de kust naderden. De dag voor D-Day was Pointe du Hoc al erg beschadigd geraakt door aanvallen van de Amerikaanse marine, maar het was van groot belang voor de Amerikanen om de strategische plek helemaal in te nemen. De soldaten moesten de 30 meter hoge steile klif beklimmen en slaagden er uiteindelijk in om de plek in te nemen.
Grote kraters in het landschap.Uitzicht over de oceaan.De Baileybruggen die ter plekke in elkaar konden worden gezet.
Omaha Beach Memorial
Het opschrift luidt: ‘Ik heb dit beeld gemaakt om de moed van deze mannen te eren: zonen, echtgenoten en vaders, die hun leven in gevaar brachten en vaak opofferden in de hoop het Franse volk te bevrijden’.
Normandy American Cemetery and Memorial
In het plaatsje Colleville-Sur-Mer, vlakbij Omaha Beach bezocht ik de grootste Amerikaanse begraafplaats van de regio. De Normandy American Cemetery beslaat een gebied van maar liefst 70 hectare en ik keek uit op het beruchte strand. Op deze plek liggen 9386 Amerikanen begraven die tijdens de invasie op D-Day of in de daaropvolgende dagen overleden. 307 van hen konden niet geïdentificeerd worden. Daarnaast staat er ook een herdenkingsmonument voor de 1557 soldaten die vermist zijn en wiens lichamen nooit gevonden of geïdentificeerd werden. Er ligt ook één Amerikaanse soldaat begraven die tijdens de Eerste Wereldoorlog om het leven kwam. De duizenden graven worden gesierd door een wit kruis en op de graven van Joodse soldaten werden enkele witte davidsterren aangebracht. De graven werden in rechte lijnen naast elkaar gelegd en het geheel ziet er symmetrisch uit.
Een verloren Amerikaanse veteraan stond te huilen bij de graven van zijn gevallen strijdmakkers.
Croix de Guerre 5th Engineer Special Brigade
De plaquette herdenkt de 5th Engineer Special Brigade voor hun acties op Omaha Beach tijdens Operatie Overlord. Ze kregen de opdracht om strandobstakels te verwijderen en wegen aan te leggen om voorraden en troepen vanaf de schepen het strand op te kunnen verplaatsen.
Heinrich Severloh alias het beest van Omaha Beach in Widerstandsnest 62
Heinrich Severloh zag rond 05:00u honderden boten de kust van Normandië naderen en sloeg in paniek meteen alarm. De landingsboten kwamen steeds korterbij en vanaf een afstand van 500 meter opende hij het vuur. Zijn MG42 schokte op de tweepoot, terwijl een patroonband leeg ratelde. Hulzen rolden door zijn machinegeweernest en kruitdampen sloegen al snel op zijn ogen en de scherpe rook trok in zijn longen. In de verte klotsten de Amerikaanse boten op de golven. Voordat hij trillend van de spanning gericht kon schieten, was de eerste patroonband al verschoten en moest hij opnieuw laden. Ook bracht hij meteen maar een nieuwe loop aan. Toen hij weer opkeek, waren de eerste troepen al op het strand en lagen ze onder vuur van de Duitse artillerie. De eerste mortierengranaten vlogen ook al over het strand. Verder dreunden de kanonnen onophoudelijk. Het kabaal was enorm en overal begon het zicht in een mist van rook wazig te worden. Daar zag Severloh weer een bootje aankomen, nu dichterbij, maar hij was zo bang. Voordat de klep viel schoot hij weer en hij meende te zien dat zijn kogels voor de boot in het zand sloegen, hij richte iets hoger, en daar sloegen een paar kogels tegen de landingsklep aan. Toen de klep viel ratelden zijn kogels aan een stuk door en joegen meteen de eerste rij Amerikaanse jongens aan boord de dood in. Severloh bleef maar schieten en schieten en bezorgde de ene na de andere Amerikaan de dood. Opeens merkte hij dat iemand in zijn buurt was. Hij schrok maar het was een onbekende Unterfeldwebel met een bloedende nekwond. Deze sergeant vroeg aan Severloh; ‘brauchen sie hilfe ?’ Munitie, munitie had hij nodig. En weg was de sergeant, om even later met enkele kistjes patroonbanden terug te keren. Severloh had al bijna geen muntie meer. Hij had al verschillende banden door zijn MG42 gejaagd. Hij zat in zijn eigen wereldje vast en in een trance werkte hij het hele strand af maar steeds die loop vervangen, dat begon vervelend te worden. Hij was nu een uurtje aan het schieten en er was al een loop die door de hitte iets krom leek te zijn getrokken . Zijn ogen brandden uit de kassen en die verdomde berg hulzen werd steeds groter. Het gras onder de hete loop rookte ook en die stank en damp ervan prikte ook in zijn neus en zijn ogen traanden. De dreunen van het zwaar geschut uit de kazematten deden de aarde trillen, hij kreeg hoofdpijn en zijn oude kwalen, opgelopen aan het Oost Front begonnen op te spelen. Maar hij bleef korte vuurstoten uitdelen. Hij was erg moe en kon zich niet zo goed focussen op de bewegende figuren enkele honderden meters voor hem. Hij was al twee dagen door zijn voorraadje Pervitin-pilletjes heen (een drug die nu bekend staat als Chrystal Meth en werd geproduceerd in de fabriek van Temmler bij Berlijn). Maar Heinrich ging door. Alles voor der Führer.
Heinrich’s dood
Heinrich “Hein” Severloh overleed in 2006 op 83-jarige leeftijd. In Engelstalige media werd en wordt hij ook wel het “Beest van Omaha Beach” genoemd. Hij was een soldaat in de Duitse 352e Infanterie Divisie tijdens de Tweede Wereldoorlog en gestationeerd in Normandië in 1944. Hij kreeg bekendheid voor het massaal doden of verwonden van honderden Amerikaanse soldaten toen ze landden tijdens Operatie Overlord op 6 juni 1944. Vanuit een eenvoudig schuttersputje nam hij met een machinegeweer en twee karabijnen de aanvallende Amerikaanse soldaten onder vuur. In zeven uur tijd had hij ongeveer 12.000 kogels afgevuurd met het machinegeweer en 400 kogels met de twee karabijnen. Na de oorlog claimde hij 2000 geallieerden te hebben gedood. Een van de overlevenden van het machinegeweervuur van Severloh was de toen 19-jarige Amerikaanse soldaat David Silva, die zwaar gewond raakte. Toen Severloh na de oorlog erachter kwam dat Silva in Duitsland woonde zocht hij hem op en er ontstond een hechte vriendschapsband die tot aan hun dood duurde.
De ingang van de bunker.Dit is het uitzicht wat Heinrich 79 jaar geleden moet hebben gehad.
Widerstandsnest 61
WN61 was tijdens de landing op Omaha Beach verantwoordelijk voor veel slachtoffers aan de kant van de geallieerden. Hier lag voor de Amerikaanse troepen een belangrijke doorgang voor de ontsluiting van de troepen op Omaha Beach. Het grote 8,8 cm kanon werd al vroeg in de ochtend uitgeschakeld door een drijvende Sherman tank. Even later was het hele Widerstandsnest overmeesterd.
Een vogeltje heeft nu hier haar nestje gebouwd.
Overlord Museum
Deze unieke collectie van meer dan 10.000 items illustreert de geschiedenis van de Slag om Normandië tot aan de bevrijding van Parijs. De zes legers die hier vochten worden in levensgrote reconstructies gepresenteerd met soldatenbezittingen en meer dan 40 voertuigen, tanks en wapens.
Longues-sur-Mer Goldbeach
Gold Beach was het middelste van de landingsstranden. Hier landde op D-Day de Britse 50e Northumbrian Infanteriedivisie onder leiding van generaal Graham. Ze wisten al snel op te rukken tot Bayeux en namen die stad in op 7 juni. Daarnaast bestond de missie van deze divisie er ook in om Arromanches zo snel mogelijk in te nemen om er een haven aan te leggen. Op die manier konden ze contact maken met de troepen die op Juno Beach geland waren. Dit was dé toegangspoort om soldaten, materiaal en munitie aan te voeren.
Gold Beach.Arromanches.Mulberry Harbour.In de verte de restanten van de haven die snel werd aangelegd.
Batterij van Longues-sur-Mer
Dichtbij het strand in het plaatsje Longues-sur-Mer zag ik nog verschillende bunkers die deel uitmaakten van de Duitse Atlantikwall. In die bunkers stonden tijdens de oorlog kanonnen die gebruikt werden om de aanstormende geallieerde troepen te beschieten. Een groot deel van de bunkers werden niet beschadigd en zien er nog precies zo uit als tijdens de Tweede Wereldoorlog. De bunkers van Longues-sur-Mer liggen in openbaar gebied en ik kon ze gratis bezoeken.
Camping Les Bas Carreaux
Leuke camping op een berg met uitzicht op zee. 17,20€ per nacht. Iedere dag is hier BBQ.
Bayeux Cathedral
Bayeux Cathedral is een prachtig voorbeeld van gotische architectuur. Het werd gebouwd in de 11e eeuw en diende als het religieuze centrum van Bayeux, Frankrijk. De kathedraal stond bekend om zijn imposante torens en uitgebreide gebeeldhouwde details. Het interieur was gevuld met prachtige glas-in-loodramen en indrukwekkende fresco’s. Helaas werd de kathedraal beschadigd tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar het werd later gerestaureerd en blijft een belangrijke historische bezienswaardigheid in de regio.
Arromanches
In Arromanches trof ik een schilderachtig kustplaatsje aan welke erg beroemd is om zijn rol tijdens de invasie van Normandië in 1944. Ik zag prachtige stranden en historische overblijfselen, waaronder de kunstmatige haven Mulberry Harbour. Met zijn charmante straatjes, gezellige cafés en adembenemend uitzicht is Arromanches een van de betere plekjes om te verblijven.
Courseulles-Sur-Mer Juno Beach
Op Juno Beach vlakbij het plaatsje Courseulles-Sur-Mer kwamen meer dan 14.000 Canadezen en 9000 Britten van de 3e Canadese Divisie van Graye aan land. Ze kregen de opdracht om Courseulles-Bernières te veroveren en vervolgens aan te sluiten bij de Britten op de stranden Gold Beach en Sword Beach. De Canadezen leden hier grote verliezen omdat Juno Beach na Omaha Beach het zwaarst verdedigd werd, maar op het einde van D-Day waren zij wel het verst opgerukt van alle divisies. Ze slaagden er uiteindelijk ook in om dit kustgebied helemaal in te nemen.Aan het strand ligt het Juno Beach Centre. Dit museum is helemaal gewijd aan de rol die de Canadezen gespeeld hebben in de Tweede Wereldoorlog. Bezoek de museum site. Je kan er ook een bezoek brengen aan het Canadese kerkhof: Bény-sur-mer Canadian War Cemetery.
Widerstandsnest 28 – OB 50mm
Heel af en toe kom je een bunker tegen die dienst doet als woonhuis met dakterras. Hoe vindingrijk !
En in ieder dorpje langs de kust zag ik deze banners als eerbetoon aan de bevrijders.
Site fortifié Hillman
Site Fortifié Hillman was een indrukwekkend verdedigingsfort tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het diende als een belangrijk bolwerk van de Duitse verdediging. Het fort was strategisch gelegen en uitgerust met bunkers, loopgraven en kanonnen. Het speelde een cruciale rol tijdens de geallieerde invasie in 1944. Na hevige gevechten werd het fort uiteindelijk ingenomen door de geallieerden.
Musée du Mur de l’Atlantique Ouistreham, Sword beach
Sword Beach, vlakbij het dorpje Ouistreham, is het meest oostelijke landingsstrand dat gebruikt werd tijdens Operatie Overlord. Op dit strand landde de 4e Frans-Britse Commandobrigade onder leiding van commandant Kieffer. Deze soldaten hadden de opdracht om de bruggen van de plaatsjes Ranville en Bénouville in te nemen samen met de parachutisten van de 6e Airborne-divisie. Musée du Mur de l’Atlantique Ouistreham vond ik een heel fascinerend museum dat de geschiedenis van de Atlantikwall en de verdediging van de kust op deze plek tijdens de Tweede Wereldoorlog laat zien.
Via de trap belandde ik onderin de bunker van vijf etages hoog.
Église Saint-Michel Pont-l’Évêque
Église Saint-Michel in Pont-l’Évêque was een meesterwerk van religieuze architectuur dat me betoverde. Deze gotische kerk, uit de 15e eeuw, torende majestueus boven de stad uit. De prachtige gebrandschilderde ramen brachten het interieur tot leven met levendige kleuren en bijbelse taferelen.
Deauvillle is een zeer luxe badplaats
Deauville is een bruisende badplaats aan de kust van Normandië, Frankrijk. Hier zag ik luxe hotels, prachtige stranden en chique boetiekjes.
Honfleur
De geur van vis was zo doordringend dat je je afvroeg waarom er niet meteen een vismarkt geopend werd in je hotelkamer. De charmante straatjes zijn geplaveid met klinkers die je goed in de gaten moet houden want voordat je het weet ga je horizontaal. Zeker het haventje vond ik erg mooi om te zien en er liggen drie mooie kerkjes !
Lekker mosselen met camembert. Om van Honfleur naar Étretat te komen moet je via de Pont de Normandie de Seine oversteken.
Boerderij Saint-Siméon Honfleur
Deze schitterende 17e-eeuwse boerderij was ooit een bruisende plek vol nieuwe ideeën en vooruitzichten. Rond 1840 vertoefden vele jonge kunstenaars tussen deze beroemde muren. De jonge schilders werden hartelijk verwelkomd door ‘Moeder Toutain’, de herbergierster in die tijd, en laafden zich aan de natuur en de frisse buitenlucht. Een aantal van de unieke kunstwerken die daar ontstonden, worden vandaag de dag nog steeds gekoesterd. Deze bijzondere bijeenkomsten hebben geleid tot de oprichting van de befaamde School van Honfleur, een beweging voor impressionisten die ook wel bekend stond als de School van Saint Siméon.
Sint-Catherinakerk Honfleur
In de vijftiende eeuw werd de kerk gebouwd door de inwoners van de stad na het vertrek van de Britten. Het is de grootste kerk in Frankrijk gebouwd van hout door scheepsbouwers met een aparte klokkentoren.
Église Saint-Étienne Honfleur
Église Saint-Étienne in Honfleur was een historisch juweeltje dat een diepe indruk op me maakte. Deze gotische kerk, daterend uit de 15e eeuw, was een meesterwerk van architectuur. De prachtige glas-in-loodramen vertelden religieuze verhalen en gaven de kerk een betoverende gloed. Binnenin waren de gewelfde plafonds en gedetailleerde houtsnijwerken adembenemend.
Église Saint-Léonard Honfleur
Deze kerk was een verborgen parel die mijn nieuwsgierigheid prikkelde. Deze romaanse kerk, oorspronkelijk gebouwd in de 11e eeuw, straalde een gevoel van geschiedenis uit. Het kenmerkende ronde torentje en de imposante façade trokken meteen mijn aandacht. Binnenin werd ik verwelkomd door prachtige fresco’s en elegante pilaren. Het verhaal van deze kerk, gewijd aan Sint-Leonardus, een beschermheilige van gevangenen, gaf me een dieper begrip van de lokale cultuur.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.
Met eigenaresse Natascha heb ik vroeger op school gezeten en drink af en toe nog een kopje koffie met haar. Een hele leuke serieuze dame met een prima zaak. Gewoon eens binnen lopen !
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Al héél vroeg opgestaan om die dagelijkse 14.000 toeristen vóór te zijn. Ik stond als eerste in de rij voor het gratis pendelbusje die me er naartoe zou brengen (08:00u). Ik had ook kunnen lopen maar dan was ik te laat geweest want gemiddeld doe je er een uur over. Vanaf 10:00u kun je over de koppen lopen. Parkeren kost 17€. Toegang dorpje gratis maar voor de abdij betaal je weer 12€.
Oorspronkelijk werd het eilandje Mont Tombe voor de kust van Normandië alleen gebruikt bij laagtij omdat het dan alleen te bereiken was. Zelf ben ik om het eilandje heen gelopen daar waar normaal de zee is. Mocht je dit doen bezoek dan eerst het dorpje zelf !
Hier stopt het shuttlebusje. De rest deed ik te voet.Uitzicht op het vaste land. Meneer pastoor wilde me bekeren. Ieniemienie kerkhof.Nog even klimmen.Abdij van Mont-Saint-Michel van binnen. Abdij van Mont-Saint-Michel van binnen.Het duurste restaurant: 45€ voor een omelet met truffel. Ik hoop dat ze aan de schijt komen. Wadlopen.
Utah Beach
Utah Beach was het meest westelijk gelegen strand. De geallieerden wilden vanuit deze sector zo snel mogelijk een groot deel van het schiereiland innemen. Daar bevonden zich namelijk een aantal belangrijke havens, waaronder die van Cherbourg. Zo’n 21.000 Amerikanen van de 4e Infanteriedivisie kwamen aan op dit strand. Omaha-beach is het bekendste strand maar Utah-beach vond ik het indrukwekkendste.
Veel bunkers hadden hun schietluik aan de zijkant i.p.v. de voorkant. Zo waren ze minder kwetsbaar (een aanvaller schiet meestal vooruit) en ze konden schepen sneller raken (groter raakvlak van opzij).Vanaf hier konden de Duitsers het hele strand onder vuur nemen.
Het Musée du Debarquement de Utah Beach
Het Musée du Debarquement de Utah Beach bij La Madeleine ligt in de duinen op het strand verscholen. Dit museum liet me in chronologische volgorde zien wat er precies op het strand gebeurde. Ik zag veel voorwerpen tentoongesteld die vroeger aan de Amerikaanse soldaten toebehoorden. Ook zag ik verschillende oorlogsvoertuigen, maar hét pronkstuk van het museum vond ik toch wel de originele Martin B-26 Marauder, een Amerikaanse tweemotorige middelzware bommenwerper.
Het leven in de stad draait in hoofdzaak rond de haven. Ben hier een uurtje geweest. Even bootjes kijken. Ik zag heel veel restaurantjes.
Camping Seasonova, le Mont-Saint-Michelle
Camping gevonden voor 13,55€ p.n. 😂. Meteen het restaurant in en de reis afblussen met paar bekers Affligem. 20:30u keuken dicht. Zo lang mogelijk wachten om goede honger te krijgen. De ene na de andere steak 🥩 komt voorbij op een bordje. 20:15u: ik bestel. Campingknaap: ‘Al het vlees is op’. Ik draai door. Zit ik hier te knagen op een groenten tagine. GROENTEN !!! En te veel bier op om naar een ander dorp te rijden.
Voetbalkast blijft hangen. Eigenaresse klapt kast open en maakt vasthangend balletje los. ‘ATTENTION’, schreeuwt ze en laat deksel omlaag komen. Alarm gaat af. Kindje van 6 met haar jatten ertussen. Duitse kindjes van 6 hebben nog geen frans op school. Voel me een beetje die Stätler.
Vraag me sowieso af wat Duitsers hier komen doen. Alsof ik naar het Soccer city stadion in Johannesburg ga om te kijken waar Oranje in 2010 tweede werd.
Camping Municipal le clos Marin
Deze camping, de dag erna, was véél beter. Er kwam zelfs iedere dag een frietenboer met zijn kar. Op het strand staat een strandbar incl. BBQ en live-muziek.
Toast de Chinchard Mariné. Camembert Rôti. Even de duinen in voor het stranddinner.
Sainte-Mère-Église
In de kerktoren van dit dorpje hangt een pop aan een parachute. Die pop herdenkt een parachutist die tijdens zijn landing vast kwam te zitten met zijn parachute aan de kerktoren. Hij deed twee uur lang alsof hij dood was en op die manier wist hij zijn leven te redden. Hij hield er wel gehoorschade aan over door de luide kerkklokken. Toen ik begin 20 was bezocht ik deze plek al eens. Er is nog steeds niets veranderd.
The château de Gratot
Een mooie ruïne met rondom een gracht. Ik liep lekker zonder gids rond en mocht zelfs de oude torens met hele smalle trappetjes in klimmen. Helemaal alleen.
Abbey of Hambye
De abdij Notre-Dame de Hambye is een voormalig benedictijnenklooster, gesticht in de 12e eeuw en gedeeltelijk verwoest. Ik kreeg een half boekwerk mee met allerlei lulverhalen over prinsesjes die zich uit een toren lieten vallen. Ze doet maar.
La Batterie d’Azeville
Bij het complex lagen ook enkele kelders en munitieopslagplaatsen. De gebouwen waren allemaal met elkaar verbonden via een ondergronds gangenstelsel van ongeveer 800 meter. Zie video hieronder:
Met één goed gericht schot werd de post uitgeschakeld. Een tweede inslag dwong de Duitsers tot overgave.
Batteries de Crisbecq
Hieronder een foto van de toegang tot het munitiemagazijn. De munitie werd vervoerd in wagens op rails tussen de geschutsputten en de magazijnen. Deze schuilplaatsen werden gecamoufleerd door grasplakken van de omliggende weilanden. De soldaten liepen van de ene naar de andere schuilplaats via 2 meter diepe loopgraven die de 22 bunkers van de Batterij met elkaar verbonden en die op eenvoudige wijze gecamoufleerd werden door takken of camouflagenetten om niet op te vallen.
Major Richard Winters Memorial
Veel mensen rijden dit monument gewoon voorbij, maar wie de serie Band of Brothers gezien heeft, zal ongetwijfeld beter weten. Vooral Amerikanen zijn fan van Richard Winters en kennen hem allemaal. Hij was een van de vele helden die ervoor zorgde dat Europa bevrijd werd. De heldendaden van Richard Winters en zijn manschappen in Normandië en Bastogne zijn het dus ook zeker waard om even te stoppen bij het monument.
Camping des Pommiers, la Cambe 🇫🇷
Voor 9,20€ per nacht een koopje ! Zonsondergang Grandcamp-Maisy.La terrine maison (paté) en la tartinade de poissons (vissalade).
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.
Met eigenaresse Natascha heb ik vroeger op school gezeten en drink af en toe nog een kopje koffie met haar. Een hele leuke serieuze dame met een prima zaak. Gewoon eens binnen lopen !
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
