19 jaar geleden ging ik naar Gambia, mijn eerste ervaring met een Afrikaans land. Ik was toen nog samen met een meid waarbij het me tijdens de eerste kennismaking bij haar ouders thuis lukte me zodanig te laten gaan op de wc dat deze niet meer doorspoelde omdat ik teveel wc-papier had gebruikt. Haar vader moest toen met zijn blote handen de wc ontstoppen. Dat waren toch van die momenten dat ik me een beetje schaamde. Gelukkig mocht ze van haar pa en ma wel met me mee naar Gambia (!).
Mannen gaan naar Pattaya, vrouwen gaan naar Gambia
’s Avonds in het restaurant aan de Senegambia road zagen we blanke vrouwtjes op middelbare leeftijd over de platgereden lemen straatjes van Kololi schuifelen. Op zoek naar een goed gespierde donkere Gambiaan waarvan bekend is dat ze een extreem hoge potentie hebben en bijna overal een warme lollie van krijgen. Jaja lieve mensen, hier in Kololi beach is het een seksparadijs voor voornamelijk wat oudere, alleenstaande vrouwtjes. In ruil voor wat knaken werden ze de hele avond begeleid door een afgetraind lijf. De boys werden overdag meegenomen naar het strand, ze smeerden de rug in van hun blanke minnares en ’s avonds gingen ze lekker uit eten in het lokale restaurantje. Daarna werden de omaatjes op verzoek op een voorzichtige manier door de slaapkamer gegooid. Gambianen proberen op deze manier aan een one way ticket naar het Europese vasteland te komen. Het El Dorado wat hun wordt voorgelogen door mensensmokkelaars. Maar natuurlijk verdienden ze ter plekke ook genoeg cash. Vanachter ons tafeltje keken we naar een blank vrouwtje van rond de 75 jaar schat ik. Ze leek verloren te hebben met paintballen zo dik was ze opgemaakt. Om haar lippen zat zo’n vieze dikke zwart getekende rand. Daarbij was haar schmuck om hals en polsen way too much. Op haar linkerknie zat een jongeman van 18 en op haar rechterknie een jongen die niet veel ouder was. Na het drie gangen diner verdwenen ze in de duisternis op weg naar haar hotelkamer in hetzelfde hotel als waar wij sliepen. Het was een heel raar gezicht. Ik kom geregeld in Azië en kijk ook altijd weer verbaasd op als ik zo’n bejaarde man met zo’n jong Aziatisch catalogusmeisje zie lopen. De oudere vrouw in kwestie zal zich waarschijnlijk in de 7e hemel voelen en die twee jongens kregen waarschijnlijk de komende twee weken een fatsoenlijke bak voer. Op twee weken tijd ging zij waarschijnlijk méér worst zien dan ik op mijn boterham kreeg gedurende mijn hele communiejaar. Beste mensen, dit was geen liefde maar lust. Dit was hetzelfde liefdesverhaal als dat van Jack en Rose. Die kenden elkaar net twee dagen voordat de Titanic zonk. Zij ging vreemd, hij wilde gewoon een potje rossen op de achterbank van een auto. Als dit liefde was geweest had ze hem niet laten verdrinken. Er was plek genoeg op dat vlot in zee. Bekijk de film nog maar eens en huiver. Zo ook hier. Er werd veel beloofd maar na twee weken verdronken ook deze jongens. Niet in zee maar in een reeks niet nagekomen beloftes. Overdag hingen de jongemannen wat doelloos rond het hotel. Druk in de weer met hun mobieltje. Ze zwegen en hingen futloos rond, tot ze weer in actie moesten komen. En dat meerdere malen per dag. Maar ook voor de blanke mannen was er genoeg te doen. We zagen twee kalende vijftigers met een bierbauch hand in hand lopen met twee smalle meiden van nog geen twintig jaartjes oud. Ze kwamen naast ons zitten en hadden de grootste lol met die twee meiden. Na vijf biertjes vertrouwden ze ons toe dat ze broers waren en uit Rotterdam kwamen. Zo’n drie keer per jaar maakten ze hun vrouwen wijs dat ze gingen vissen in Gambia. Ze zaten hier nu al een dikke week en hun hengels zaten nog altijd in de reistas. Bulderend van het lachen sloeg hij de jonge meid op haar kont. Je zou hem zo een plukje laag rughaar op zijn bordje willen smijten. Langs de mooie witte stranden van Gambia is een nieuw sexparadijs geboren. Gambia is spotgoedkoop en binnen de helft van de tijd waarin je normaal in Pattaya bent, sta je met een pot bier in je handen op een mooi strandje . Het is overigens wel uitkijken voor de homosexuelen onder ons. Mijdt liever dit land want op homoseksualiteit staat net zoals in veel islamitische Afrikaanse landen een gevangenisstraf van enkele jaren.
Kachikally Crocodile Pool
We hadden Boy en Dakka een dagje ingehuurd om ons rond te rijden door de omgeving. In de arme sloppenwoonwijk Kachikally in Bakau lag een grote groene zoetwatervijver welke beheerd werd door de Bojang-clan. Dagelijks komen hier van verre jonge vrouwen om zich onder te dompelen in het water omdat dit de vruchtbaarheid zou verhogen. Zo’n 500 jaar geleden zou deze gedachte geboren zijn toen een oud vrouwtje wier dochter in deze plas verdronken is blahblah….. deze verhalen kende ik inmiddels, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik wilde op de rug van die krokodil !!!
Charlie
Tijdens het regenseizoen gaan veel krokodillen naar de stad en het platteland. Je hoort af en toe verhalen over mensen die wakker worden en een jonge krokodil naast hun bed vinden. De grootste van deze reptielenreuzen, een 70-jarig 3 meter lang mannetje genaamd Charlie (naar verluidt genoemd naar de eerste toerist die het lef had hem aan te raken) was een flinke joekel maar niet zo groot als die wat ik jaren later zag in Australië (bijna zes meter). Hij deed de hele dag niks anders dan brulkikkers opvreten. Die groeien daar als kool en willen er ook niet meer weg. Wat een køtleven !
Senegambia Hotel, Kololi
Het Senegambia Beach Hotel is populair bij veel mensen die van vogelfotografie houden. Het hotel dient dan ook als uitvalsbasis om het vogelleven in Gambia te ontdekken. Dit komt niet alleen door het comfort van dit hotel, maar vooral door de vele vogels in de ruime hoteltuin. Voordat we ook maar een stap buiten het hotel zetten, had ik al acht verschillende vogels gefotografeerd op weg van ons appartement door de tuin naar de uitgang van het hotel. In het gras zaten allemaal bonte gieren die één keer per dag werd gevoerd met keukenafval of grote brokken vlees 🥩. Ze zaten altijd rustig in de hoteltuin en ik wandelde er gewoon doorheen zonder dat ik gepikt werd.
Dagtour
Met de jeep maakten we een dagtour. We bezochten een klein dierentuintje waar een dikke landschildpad zat. Diverse slangen kwijnden weg in een kooitje met een stuk plexiglas ervoor welke 24/7 werd volgekotst met gif uit hun beider giftanden. Iedere bezoeker wilde zo’n slang natuurlijk eens van dichtbij zien. Die slang meende altijd dat hij er geweest was dus die schoot bij iedere schaduw die hij zag in de verdediging. Vermoeiend. Ik mocht een slang vasthouden maar dat ging niet lang goed. Hij kronkelde om mijn arm heen en toen merkte ik pas hoe sterk die beestjes waren. We gingen langs bij Lisa die een avondmaaltijd voor ons kookte op drie stenen waarop een ketel stond te pruttelen. Onder de ketel was een vuurtje gemaakt en af en toe gooide ze een paar stokjes er op. Met een stamper stampte ze uien en kruiden fijn die later dienden als marinade voor de verse vis die ze te voet (!) 8 km verderop had gekocht bij de visafslag.
Visafslag
We parkeerden de jeep en liepen richting de visafslag. Hier kwamen de vissers met hun bootjes na een dag lang vissen om hun lading te lossen. Vrouwen met manden op hun hoofd liepen tot aan hun middel in de zee richting de bootjes. Met hun handen wierpen de vissers de gevangen vis in de manden en als ze gevuld waren liepen de vrouwen ermee op hun hoofd terug naar het strand. Hier werden de manden leeg gekiept in een kruiwagen. De volle kruiwagen werd vervolgens naar de rokerij gereden alwaar de vis eerst werd schoongemaakt, daarna tussen stokjes werd geklemd en vervolgens boven een vuurtje werd gehangen om gerookt te worden. Het stonk er trouwens verschrikkelijk naar rottende vis. Sommige toeristen konden de stank niet aan en maakten kokhalzend rechtsomkeer. Toen ik een foto maakte van een jongetje op het strand kwam een Gambiaan boos naar me toe en wilde geld hebben omdat ik de jongen had gefotografeerd. Ik zei dat ik geen geld bij me had en draaide me meteen om en liep weg. Gelukkig niets gebeurd.
Handicraft centre
Zo rond de middag kreeg ik ineens last van een zonnesteek. We hadden de hele morgen achterin de open jeep gezeten met de volle zon op mijn knikker. We stopten even langs de kant om verkoeling op te zoeken in het handycraft centre. Hier werden allemaal spulletjes gemaakt van hout. De mannen waren hier heel handig in. Met een stuk hout tussen hun voeten geklemd sloegen ze met hamer en beitel het geheel in de vorm welke ze wilden hebben. Langzaam kwam ik weer bij en na een liter water gedronken te hebben konden we de tocht weer voortzetten.
River Gambia National Park
Riviertochtjes zijn altijd leuk om te doen. Ik vind het ontspannend en geeft me een totaal andere kijk op het leven van een land dat je normaal alleen vanaf de weg ziet. Gambia is hierop geen uitzondering. De reis voerde ons door het River Gambia National Park dat vijf onbewoonde eilanden omvat. Het landschap is verbluffend mooi, met de rivieroevers en daarachter stukjes tropisch regenwoud, riet, savanne en mangrovemoerassen. De dieren in het wild zijn hier qua populatie niet zoals in Kenia en Tanzania maar we hadden het geluk krokodillen, bavianen en een enorme verscheidenheid aan vogels, waaronder papegaaien, ijsvogels, Afrikaanse visarenden, gieren en zilverreigers te spotten.
Bijilo Forest Park
Bijilo Forest Park in Gambia werd ons door de kamerbediende aanbevolen vanwege de enorme hoeveelheden apen die hier leven. De bijnaam ‘Monkey Town’ is alles zeggend over dit park en we zouden dit gaan bezoeken voornamelijk voor de enorme hoeveelheid aan apen. In het park zagen we de Rode Colobus apen, de Green Monkey en de Campbell Mona Monkey. De laatste twee worden in Nederland ook meerkatten genoemd. Onderweg naar het park kochten we enkele zakjes nootjes waarmee we de apen dichterbij konden lokken voor een paar goede foto’s en om ze nog luier te maken dan dat ze al waren.
