Eigenlijk is het halve dorpje gewoon één grote urbex plek. We hadden ons busje iets verderop geparkeerd en de laatste meters naar dit schitterende huis liepen we maar te voet. Onderweg stond het ene na het andere huis leeg. Ze waren weliswaar niet zo mooi aan de buitenzijde maar als urbexer loopt je dan het water toch wel in je mond. Casa da Praça is het oudste huis in Frazão, een klein dorpje in de gemeente Paços de Ferreira. Het herenhuis werd gebouwd in de 17e eeuw en het wordt nog altijd beschouwd als een van de mooiste huizen in de regio waarschijnlijk vanwege het feit dat de bouw van het huis is uitgevoerd in de barokke architectuur. Het behoorde meerdere generaties toe aan de illustere criminele familie Álvares. Op de hoeksteen lazen we de datum 5 maart 1799 maar waarschijnlijk zal het huis nog ouder zijn. Het kapelletje, gewijd aan São Paulo, werd gebouwd in de 18e eeuw. De vroegst geregistreerde eigenaar was volgens internet Manuel Alvares, een bankier, rechter en eigenaar van een tabakszaak. Zijn zoon trouwde met Catarina Barbosa en tot op de dag van vandaag is het huis nog steeds eigendom van de familie Barbosa. Tegenwoordig is het hele huis aan de buitenzijde volledig door de natuur overgenomen. Men is er ooit aan begonnen te verbouwen met de bedoeling er een hotel van te maken maar met de kredietcrisis heeft men de bouw stil gelegd. Gelukkig voor ons want we hebben er weer een pareltje bij (!) GPS-coördinaten onder aan de blog.
De Romeinen noemden Sagres het Promontorium Sacrum, oftewel het einde van de wereld. De kleine nederzetting ligt op het meest zuidwestelijke punt van Europa. In de oudheid was dit het laatste verkende punt.
Kerkje in het fort.Vuurtoren van Sagres.Foto van internet geplukt. Op deze foto is goed te zien hoe groot het fort is.Cactus.
Ponta da Piedade, Lagos
Ik gleed uit en viel zo op mijn kont op de grond. En toen zag ik dit schelpje. Het zat helemaal vast in de rots. Een fossiel ! Ik ram blij andere mensen aan het roepen dat ik wat heel ouds gevonden had. Ze kwamen terstond een kijkje nemen. Zegt zo’n dikke Duitse paleispater dat een paar meter verderop zoveel van die schelpjes liggen dat ze bij wijze van spreken emmers ermee aan het vullen zijn. Mijn blijdschap was van korte duur. Vind ik ook eens wat. Ik gun hem spetterdiaree. De godganse week.
Overigens ongelofelijk hoeveel Eucalyptus bomen hier staan. Van oorsprong eigenlijk niet eens uit Europa maar vroeger door de plaatselijke machthebbers naar ons continent gehaald. Angelica wilde even ruiken of het wel Eucalyptus was. Dus scheurde ze zo’n blad van een boom en wreef dat tussen haar vingers op en neer. Had er een vogeltje aan de achterkant op gescheten. Maar ze rook wel nog een beetje Eucalyptus aan haar vingers. Voor de rest zagen we trouwens geen Koala-beertjes hier want die eten die blaadjes zoals wij de frietjes. De godganse dag op Eucalyptus-blaadjes zitten sabbelen terwijl vrouwlief met haar knuffelige Teddy-beentjes uit elkaar voor hem zit. Te lui om haar te bespringen maar wel lopen zeiken dat ze uitsterven. Come on.
GPS fossielen: 37.0875501, -8.416946
De vorige keer dat ik hier was bekeek ik de kliffen van de landtong van Ponta da Piedade vanuit een bootje in het water. Maar nu bekeken we de kalkstenen kustlijn vanaf de bovenzijde. We zagen van die stenen pilaren uit de zee omhoog komen. Zeepilaren, fragiele goudkleurige rotsbogen en verborgen grotten, die allemaal zijn uitgesleten door de woeste zee die 24/7 op die rotsen beukt. Op de rotsen liepen we over wandelpaden gemaakt van hout. Aan beide zijden aangebrachte balustrades zorgden ervoor dat we geen tientallen meters omlaag zouden vallen. Her en der staan aangebrachte bordjes die ons waarschuwden voor een zachte berm. Hier kon de grond afbrokkelen en dan lag je dus onder op het strand. Nooit zagen we een bordje met ‘kijk uit harde berm’ maar alleen maar bordjes met ‘zachte berm’. Waarschijnlijk omdat ze bij harde grond de bordjes er niet in kregen ? Uiteindelijk konden we het toch niet laten om er over heen te springen. Dan was het uitzicht omlaag nóg mooier.
Dorpje Lagos
In dit dorpje hadden we een korte stop. Lagos is een van de meest bezochte dorpen in de Algarve en Portugal. Hier zagen we een verscheidenheid aan leuke stranden, barretjes, restaurants en natuurlijk de Ponte de Piedade. Hier dronken we een cocktail in de Bonvivant cocktail bar.
Bonvivant cocktail rooftopbar
Benagil grotten Lagos
Bij het kleine strandje Praia de Benagil zagen we een wel hele mooie grot. De natuur heeft hier een imposant, natuurlijk afdak gemaakt met een groot gat er in. Wij keken omlaag naar een mooi strandje met mensen. Zij keken omhoog naar een strakblauwe lucht en twee nieuwsgierige aapjes die omlaag keken.
Foto van de binnenzijde van de grot (van internet geplukt).Cherimoya oftewel de Jamaica-appel.
Fossielen schatkist
Ik gleed uit en viel zo op mijn kont op de grond. En toen zag ik dit schelpje. Het zat helemaal vast in de rots. Een fossiel ! Ik ram blij andere mensen aan het roepen dat ik wat heel ouds gevonden had. Zegt zo’n dikke Duitse paleispater dat een paar meter verderop er zoveel liggen dat ze bij wijze van spreken emmers ermee aan het vullen zijn. Mijn blijdschap was van korte duur. Vind ik ook eens wat. Ik gun hem spetterdiaree. De godganse week.
GPS van de plek met de fossielen: 37.0875501, -8.416946
Nossa Senhora da Rocha
Aan de kust van Porches zagen we een aantrekkelijke kapel en enkele adembenemende baaien en stranden. Vrij vertaald betekent dit plekje ‘Onze Lieve Vrouw van de Rotsen’. Kapel Nossa Senhora da Rocha is een mooi klein wit gebouw met een spitse toren aan het einde van een hoge smalle klif. Het herbergt een 16e-eeuws beeld van een Madonna met kind, beschermd door glazen deuren, zodat we naar binnen konden kijken. Naast de kapel hadden we een prachtig panoramisch uitzicht op Armação de Pêra en de kust naar Albufeira.
Praia de São Rafael, Albufeira
Orada Marina De Albufeira
Heart Rocks, Marinha, Lagoa
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Lekker gezellige restaurantjes en kroegjes. Altijd wel wat te doen 🙂
Ik heb dus totaal geen moeite om over een hangbrug op 750 meter hoogte te lopen maar als ik over een stadsmuur als deze moet lopen krijg ik knikkende knieën. Waarschijnlijk vanwege het feit dat er geen houten leuning aanwezig is en dat ik dan gewoon eventjes te pletter kan lazeren of zo. Dan gaat het echt stapje voor stapje. Het uitzicht over het landschap is echter geweldig en we waanden ons echt even terug in de tijd. Van bovenaf lijkt zo’n dorpje met die terracotta kleur dakpannen altijd wel leuker. Na een wandeling over de stadsmuur liepen we ook even door de straatjes van dit middeleeuwse dorpje. De kinderkopjes en witte huizen bedekt met bloemen zijn heel erg sfeervol. In het enigszins toeristische dorpje vonden we nog leuke winkeltjes waar men handgemaakte spulletjes verkocht. Ook waren er enkele restaurantjes waar genoeg volk over de vloer kwam. Het eten in Portugal is sowieso heel lekker, de porties zijn groot en de prijzen zijn ongeveer de helft van in NL. Hier dus geen Sonja Bakker Lockdown Club Sandwich met zuurdesem brood met een schijf augurk voor 18,50€ maar normaal goed vreten. Ik vertelde Angelica dat ik er heel slecht tegen kan als mensen hun bordje niet leeg eten. Verschrikkelijk. Géén honger en toch mee gaan uit eten omdat ze anders niks te doen hebben. Zo vertelde ik dat ik eens drie joekels van tigerprawns van iemands bord heb gepikt. Die meid (ik kende haar) had geen honger maar maakte wél een foto van haar bord welke ik daarna terug zag op haar instagram. Zónder overigens haar betalende date te taggen. Ze had één tigertje gegeten en daarna wilde ze naar huis. Tussen het afrekenen en het afruimen door greep ik mijn kans door de overgebleven drie tigertjes van haar bordje op de mijne te wippen. Lekker man ! En nu gaan we naar ‘s werelds hoogste golven in Nazaré !
Praia do Baleal Sul
Santuário de Nossa Senhora da Nazaré
De hoogste golven ter wereld in Nazaré
De Hawaiaanse surfer Garrett McNamara werd in 2011 wereldwijd bekend toen hij in ‘Praia do Norte’ (het strand bij de vuurtoren) de op dat moment grootste golf ter wereld surfte. Hij won de Billabong XXL Global BigWave Award en kwam tevens in het Guinness Book of World Records. Sindsdien trekken big-wave surfers van over de hele wereld tijdens het winterseizoen naar Nazaré om het op te nemen tegen deze monstergolven. Het record staat nu op naam van de Duitser Sebastian Steudtner met een golfhoogte van 26.21 meter (3 huizen hoog !) Dit is te danken aan het grootste ravijn onder water in Europa met een diepte van maar liefst 5000 meter waardoor het snel ondiep worden van de zeebodem ervoor zorgt dat de golf omhoog wordt gestuwd.
Angelica en ik waren er tijdens het zomerseizoen waarin de golven wat rustiger waren. Desalniettemin konden we vanaf de vuurtoren genieten van een prachtig uitzicht en vonden we in de vuurtoren een leuk surfmuseum waar surfboards van verschillende big-wave surfdudes mét knotje hingen.
Foto even gepikt van het net om een indruk te geven hoe hoog de golven hier in de winter zijn. Hieronder een video van het record.
Klooster van Alcobaça
Dit klooster uit de 12e eeuw staat in een klein stadje zo groot als Sittard. De grond werd beloofd aan de cisterciënzers als de slag tegen de Moren zou worden gewonnen. Zo geschiedde. Daarna werd op de grond dit mega klooster gebouwd. Heel mooi om te zien en zeer zeker van de binnenzijde heel indrukwekkend. Dit klooster behoort tot de zeven wonderen van Portugal en staat op de Unesco-lijst.
Hele hoge middenbeuk.De graftombe van koning Peter I van Portugal.
Vestígios do Forte
Het schiereilandje bereikten we door over één enkele rijbaan te rijden. Best grappig want zowel links als rechts van de straat stond zeewater en de straat zelf lag vol met aangespoeld zand. Het zou me niet verbazen dat bij een storm de bevolking afgesloten werd van de bewoonde wereld. Op het eilandje liggen enkele B&B’s, een restaurantje en we zagen enkele vissers die met deze wind wel zorgden voor de nodige spanning want als ze zouden vallen….. 💀
Slechts één weg gaat er heen. Links en rechts de zee.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Lekker gezellige restaurantjes en kroegjes. Altijd wel wat te doen 🙂
Hoe zuidelijker we komen des te beter wordt het weer. Niet dat het veel regent maar bij de zee is het steeds bewolkt en wat kouder zoals we dat ook kennen bij onze Noordzee. ‘Even uitwaaien’, is dan ook de meest begeleidende tekst bij foto’s die ik lees op social media als mensen een dagje naar Zandvoort of Zeeland gaan. Hier precies hetzelfde. De Atlantische oceaan is nu eenmaal een bak met koud water waar altijd wel wat koude wind over heen waait. Vandaag stond Sintra op het programma. We vertrokken al vroeg van onze gratis camperparkeerplek en moesten even een plekje zoeken om ons te douchen en om naar de wc te gaan. Er zijn genoeg campings waar je voor een paar euro even mag douchen. Meestal verdwijnt dat geld in de zak van diegene die achter de balie staat maar who cares. Gun die jongen dat biertje 🍺.
Om Sintra binnen te komen moesten we een hele smalle slingerweg op. Eenmaal langs de weg geparkeerd zagen we er tegenover een Portugese rommelmarkt. Allemaal leuke spulletjes voor thuis. We hebben daar zo’n la voor waar je alles in kunt leggen zodat je je al na een jaar afvraagt waar je de shizzle ooit gekocht hebt. Ohhh kijk nou, van die midlifecrisiswielertruitjes. Wat leuk ! Daar wil ik wel ene van. Niet dat ik ga fietsen. Hell no. Maar als ik dit truitje over 25 jaar in m’n handen heb zal ik toch wel niet meer weten of ik op mijn 50e wel of niet gebiked heb.
Parkeren like a boss (met hulp van Angelica natuurlijk haha)
Quinta da Regaleira
We bezochten als eerst Quinta da Regaleira, de meest sprookjesachtige plek van Portugal. Een indrukwekkend kasteel van een of andere rijke pief. Er omheen allemaal mooi aangelegde tuinen vol mysterieuze gangenstelsels en ondergrondse cryptes. Op het terrein zagen we onder andere een hele diepe put van wel 27 meter diep zo stond er op het bordje ernaast geschreven. Via een wenteltrap liepen we omlaag naar het binnenste van de aarde woehoe 👻. Op ons gemakkie wandelden we door de groene tuinen en bewonderden we de kleine kunstwerken vol met symbolen. Het lijkt wel een beetje op Gaudí’s Parc Güell in Barcelona. We beklommen trappen in alle soorten en maten en we liepen door donkere, ondergrondse gangen. In de omgeving rondom Sintra, eigenlijk een piepklein stadje, zagen we al veel paleizen en kastelen. Hier hebben we veel gezien en we konden gemakkelijk nóg een hele dag ronddwalen door alle bezienswaardigheden maar helaas: we moesten verder met ons programma.
Casa Piriquita
Bij bakkerij Casa Piriquita II (er zijn er hier twee van) stond een flinke rij op straat. Deze zaak werd in 1862 opgericht en dankt de naam aan Koning Carlos I, die een dagelijkse bezoeker was tijdens zijn verblijf in Sintra in de zomermaanden. We aten hier enkele travesseiros en queijadas die allemaal met de hand gemaakt werden in de keuken die aan de bakkerij vast zit.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Lekker gezellige restaurantjes en kroegjes. Altijd wel wat te doen 🙂
Even vooraf: deze strandjes hebben we allemaal zelf bezocht en we zagen géén barretje, ligstoeltjes of wc dus weet waar je aan begint.
Het was niet gemakkelijk om op het Amália-strand te komen (zie video). We liepen door de todder en moesten bijna helemaal gebukt onder een ingestorte haag doorlopen maar eenmaal aangekomen zagen we zo’n mooi strand ! Wat mooi bohhh. We stonden boven op een rots en keken de bijna lege baai in.
Onder ons zaten wat jongeren. Zo’n instagram poppetje van 32 kg trok toch wel wat bekijks met haar kippekontje. Ze trok met veel poeha haar bikini uit om naakt te gaan zonnen. Het ging heel langzaam. Zoals die vertraagde beelden in een film. Alsof er iets heel moois uit zou komen. Uiteindelijk zag ik twee bultjes alsof een mug haar gestoken had en na de pauze nog eens was teruggekomen om haar nog eens te prikken. Méér eten lieverd !! Er is niks mis met een normaal vrouwenlichaam of een paar kilootjes méér op je botten. Of zoals cabaretier Ton Kars ooit zei over zijn ideale buste: ‘Borsten als postzakken en tepels als sigarenpeuken’.
We zitten momenteel helaas in een tijd waar het ideaalbeeld wordt gevormd door meisjes die niets eten. Je ziet het overal: op billboards, bushokjes, TV. Waarom is in films degene die overleeft altijd een superknappe vrouw met dikke neptieten, afgezogen buikspek en nooit een vrouw met obesitas, een hinnikend kunstgebit en mentale overgangsissues ? Geen idee ? Maar laat ik jullie de adressen verklappen van deze strandjes zodat jullie deze goed kunnen bewaren want ze zijn zeer zeker een bezoekje waard. En niet alleen voor insta-poppetjes !! 😂🇵🇹
Praia da Zambujeira
GPS-coördinaten in je google maps plakken: 37.52326606, – 8.7874171
Praia Amàlia
Auto parkeren op 37.4809647, -8.7904445. In het hoekje zie je een smalle doorgang. Deze helemaal doorlopen tot aan het strand in 10 minuten tijd.
Vanmorgen waren we al om 07:00u vertrokken zodat we op tijd in de hoofdstad Lissabon waren. Deze stad is één van de oudste en mooiste steden van Europa en staat misschien net in de schaduw van Parijs, Berlijn en Londen maar de gezellige straatjes, authentieke gele trams en kleurrijke architectuur zorgden ervoor dat Lissabon een schitterende ervaring bij ons achterliet. Van hier uit vertrokken eeuwen geleden de Portugese ontdekkingsreizigers om zeilend over zee er achter te komen dat de aarde rond was. Op vandaag lukt dat helaas niet meer. Beveiliging op zee is véél te streng. Hulde aan het bedrijf dat die beveiliging regelt tegen die duizemensen die iedere dag richting de rand van de aarde koersen om foto’s te maken als bewijs dat de aarde plat is. Hell of a job die push-backs. Zo, het sarcasme weer mijn keel uitgerocheld vandaag 😊😉.
Santa Justa Lift
Om twee buurten met elkaar te verbinden werd een 45 meter hoge lift gebouwd geïnspireerd op de Eiffeltoren. Tót 1902 moesten de inwoners van Lissabon iedere dag met een zak aardappels die steile heuvel omhoog banjeren.
Pink Street (Rua Nova do Carvalho)
Vroeger de hoerenbuurt maar nu een uitgaansgebied met cafés, bars en een mooie roze straat die nog verwijst naar de tijd dat de dames van de lichte zeden hier hun knaken verdienden.
Tram 28
Al sinds 1901 rijden gele, elektrische trams door Lissabon. Inmiddels zijn ze op veel routes vervangen door bussen en de metro. Maar zes tramlijnen, vooral over steile hellingen en door krappe straatjes, rijden nog steeds. Op vijf van de zes lijnen stap je in een vintage, vooroorlogs tramstel. Tram 28 is de bekendste !
Toren van Belem
De toren van Belem is een voormalig afweermechanisme en later (1519) een door water omgeven gevangenis.
Estátua do Marquês Sá da Bandeira
Choquinhos à Algarvia (inktvis).
Praca do Comercio
Op dit indrukwekkend grote plein konden Angelica en ik ons goed voorstellen hoe hier in de 16e eeuw de schepen werden gelost als ze van hun expeditie in de beide Amerikas terug kwamen. De spullen werden op de kade gelegd en meteen gesorteerd. Daarna werden de spullen overgeladen op karren die weer getrokken werden door Lusitano-paarden uit de noordelijke districten van Portugal. Bij de Arco da Rua Augusta werd in die tijd belasting geheven waarna je er door heen mocht. Nu, 500 jaar laten liepen we over diezelfde weg -nu een winkelboulevard- naar het centrum van Lissabon. Verbeelding kan zo leuk zijn.
Op dit plein werd van alles te eten aangeboden.Arco da Rua.
Amalfa portas do sol
In de eeuwenoude Alfama-wijk zagen we een van de oudste en meest fotogenieke plekjes van Lissabon in de stad. Het staat bekend om zijn smalle, steile en kronkelende geplaveide straatjes. We zagen meerdere schilderachtige uitkijkpunten die ons een panoramisch uitzicht gaven op nabijgelegen kathedralen, de klassieke rode daken en de rivier de Taag. Hier was het eventjes mijn tijd om kiekjes te maken😊.
Doors of Lissabon
Vanaf onze eerste dag in Portugal bewonderde ik de voordeuren. Nu staan we in Lissabon en ook hier zijn ze heel mooi. Gelukkig voor mij zijn ze overal en hoef ik niet mijn best te doen om interessante deuren te vinden. Je loopt een bocht om pats boem, je ziet er weer ene 😊.
Escadinhas da Saúde Martim Moniz
De ‘gezondheidstrappen’ gaan 32 meter heel steil omhoog. Nu hebben ze roltrappen gebouwd om Martim Moniz met het kasteel te verbinden. Gelukkig maar haha.
Martim Moniz Square
Martim Moniz was een beroemde nobele man die, zoals de legende gaat, het kasteel van Lissabon redde van de Moorse bezetting tijdens de Reconquista van 1147, door zijn leven te offeren. Dit deed hij door zijn lichaam tussen de zware kasteeldeuren te stoppen waardoor de Moren het niet konden sluiten. Hierdoor konden de Christelijke soldaten het kasteel heroveren en zo ontstond de geboorte van het land Portugal
Praça da Figueira
Hier liepen we over een groot plein in de wijk Baixa Pombalina. De mooie pastelkleurige huizen vielen ecbt op.
Praça Dom Pedro IV
Dit plein is al sinds de middeleeuwen een van de belangrijkste pleinen van de stad. Vroeger stond het bekend als een plaats van executies en stierengevechten.
Duiven in bad.
Campo das Cebolas
In de 13de eeuw werd op Campo das Cebolas een dagelijkse groentemarkt gehouden. Het is ook uit deze tijd dat het plein zijn naam dankt.
Teatro Nacional D. Maria II
Teatro Nacional Dona Maria II is een prachtig gebouw. Het staat op een zeer historische locatie en in een van de meest prestigieuze delen van de stad.
Internacional Design Hotel
Het moderne, trendy Internacional Design Hotel bevindt zich op een fantastische locatie aan de zuidkant van het Rossio-plein in het centrum van Lissabon.
Rua Augusta winkelstraat
De Rua Augusta is de bekendste en belangrijkste winkelstraat van Lissabon. Hier zagen we hoe een Engelsman die niet wilde betalen in de boeien werd geslagen.
Street Art Bordalo II
Elevador da Glória
Elevador da Glória is een knalgele tram die mensen voor 3,80€ vervoert over de steile klim van het Praça dos Restauradores in Baixa naar het naburige Bairro Alto.
Café Nicola.De wachten zijn hier vriendelijker dan op Buckingham Palace😂.
Padrão dos Descobrimentos
Het Padrãodos Descobrimentos is een monument ter ere van de Portugese ontdekkingsreizigers die in de 15de en 16de eeuw de wereld hebben verkend.
Parque das Nações
Parque das Nações is een stadsvernieuwingswijk aan de Taag. Parken met openbare kunst verbinden opvallende moderne gebouwen zoals het Camões Theatre en het gigantische Oceanarium van Lissabon.
Jardim da Alameda dos Oceanos.Iberian Lynx by Bordalo II.Rizoma van Antony Gormley.Pavilhão Atlântico (MEO Arena).Gare do Oriente.Vasco da Gama brug.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Lekker gezellige restaurantjes en kroegjes. Altijd wel wat te doen 🙂
Tegenover ons zat zo’n macrobiotisch klankschaalmormel haar nek vol te stouwen met allemaal eiwitrijke gluten en een lactose intolerant symbiotisch veganistisch onbespoten pruimentaartpuntje als toetje toe. Iedere keer als ze een hapje nam keek ze met opgetrokken bovenlip de hele zaak rond zo van:” kijk mij nu eens gezond doen, kijk mij eens deze culinaire hel doorstaan”. Het liefst zou ik haar bij haar kippennekvel pakken en haar gezicht door dat bord met groene drek trekken. Niet vanwege datgene wat ze at maar omdat ze zo verontwaardigd naar mijn spareribjes keek. Zo van:”eet jij nog vlees 🥩?” Man, man. Één keer per week eten bij mijn biologische moeder vind ik al gezond genoeg. Zero fucks voor haar dit jaar.
We zitten hier in Porto. Laten we het daar even over hebben want de Portugezen zelf zijn het er nog niet over eens welke stad nu mooier is. Het kleine Porto of zijn tweemaal zo grote broer Lissabon ? Angelica en ik brachten twee dagen door in deze pittoreske stad. We verkenden te voet de talloze, smalle steegjes en struikelden in ieder steegje wel over een uitstekende straatklinker. We brachten de eerste dag in de stad door rondom de Ribeira terrasbuurt langs de Douro en al zijn trappen. Angelica heeft nu eindelijk de techniek onder de knie hoe ze tijdens het traplopen moet ademen zodat ze boven kan komen zonder staan te hijgen als een Belgische trekhengst. Via die trappen kwamen we op talloze uitkijkpunten over de stad, genaamd “Miradouros” in Portugees. We zagen de belangrijkste bezienswaardigheden op loopafstand van kerken tot kathedralen. Jammer alleen was het moeilijk vinden van een parkeerplek voor ons busje maar daar hadden we ons al op ingesteld dat dat een eitje zou worden.
Half Rabbit
Deze gigantische sculptuur van afval is de kritiek van kunstenaar Bordallo II op de verspilling van de samenleving.
Pastelkleurige huisjes aan de Douro-rivier
De perfecte plek is eigenlijk op de ‘verkeerde’ stek. Ik zal het uitleggen. The place to be is natuurlijk de noordzijde van de Douro. Maar wil je het uitzicht hebben van wat onderstaande foto’s laten zien dan moet je dus aan de zuidzijde van de Douro een tafeltje reserveren. Wij zaten bij Restaurante Cais do Bacalhau in de kunstenaarsbuurt Wow en daar aten we een kilo Bacalhau voor nog géén drie tientjes. En of het te pruimen was ! Héérlijk ! Bacalhau is eigenlijk een gezouten en gedroogde kabeljauw. Op de Antillen noemen ze het Bakkeljauw. Omdat wij het vroeger verkeerd verstaan hebben noemen wij het kabeljauw 🤦🏻♂️
NOW- kunstenaarsgebied zuidzijde Douro. Kijk het treintje op de vrug. Restaurante Cais do Bacalhau helemaal rechts (gele gebouw)Ribeira buurt.Ribeira buurt.Ribeira buurt.Bacalbau (kabeljauw op zijn Portugees)Heerlijk wijntje voor the queen 👸.
Luís I brug
De meest beroemde brug van Porto is de Ponte Dom Luis I. De brug bestaat uit twee wegdekken die 44 meter boven elkaar liggen. Het bovenste dek, met prachtig uitzicht over de stad en de rivier, is voor de metro en voetgangers. Op het onderste dek rijden de auto’s. Ook is er een smalle strook waar je kunt wandelen. De Ponte Dom Luís I is rond 1880 gebouwd door de Belgische Théophile Seyrig, een voormalig leerling van Gustav Eiffel. De brug is vernoemd naar de toenmalige koning van Portugal.
Foto genomen vanaf I Cais da Ribeira.Foto genomen vanaf de kathedraal.
Cais da Ribeira
We vermeden hier de restaurants en bars op de kade, de prijzen liggen hier namelijk (veel) te hoog. Het is er wel gezellig druk en het is een beetje zien en gezien worden. Vanaf de terrassen troggelen de jonge meiden hun date een drankje af om vervolgens op instagram met hun dure drankje indruk te maken op de jongen die ze écht willen hebben. Diegene die hun drankje betaald zie je natuurlijk niet terug in hun hele love, live, laugh-verhaal. Ja beste mensen, zo gaat dat op vandaag.
I Cais da Ribeira, promenade aan de Douro.
Porto Old town
Angelica en ik liepen door de op een na grootste stad van Portugal, een moderne metropool met 210.000 mensen, maar the place to be is nog steeds de middeleeuwse oude stad Porto Ribeira. We begonnen aan de Ribeira-promenade bij de Douro, draaiden onze rug naar de rivier en dan gewoon verstand op nul en trapjes klimmen. Op deze manier bezochten er Old Town op de simpelste manier. Toen we slechts een paar straten van de drukte van het plein verwijderd waren werd het ineens rustig en leek het wel of we een paar eeuwen terug in de tijd waren gestapt. Er lag nog geen klinker recht, alles was schots en scheef en de lak op de kozijnen was overal verweerd. Héérlijk !!
São Bento treinstation. Porto Old town.Een insta-poppetje bezig met haar business. Kruidenier A Pérola do Bolhão.Teatro Sá da Bandeira.Porto Old town.El gato de Cobalto gemaakt door de Spaanse kunstenaar Liqen.
De kathedraal De Sé
Aan de kathedraal de Sé van Porto hebben ze in totaal zes eeuwen gesleuteld waardoor zij qua stijl een mix van romaanse, gotische en barokke elementen is geworden. Toen we op toren en de kantelen stonden dachten we dat we in een middeleeuwse burcht stonden. In die tijd was dat ook nodig want een deel van Portugal was toen veroverd door islamitische Moren en die hakten je kop er af als ze je zagen.
Porto van boven
Igreja de Santa Clara
We hebben even moeten zoeken en zijn er tweemaal langs gelopen. Enigszins verstopt tegen de oude stadsmuren van Fernandinas ligt de kerk van Santa Clara. Een politieagent wees ons de weg en via een sellie binnenpleintje kwamen we terecht in een van de mooiste kerken van Porto. Vooral de binnenkant van de kerk is spectaculair mooi. Prachtig houtsnijwerk, vergulde versieringen, prachtige zuilen, sjonge jonge wat kan Barok mooi zijn.
Kerk van Sint Ildefonsus
De kerk van Sint Ildefonsus is een rooms-katholieke kerk gelegen in de buurt van het Batalha-plein.
Iglesia de San Antonio de los Congregados
Camara municipal in historisch centrum Porto.
Igreja dos Carmelitas
Livraria Lello
Hier kwamen we alleen binnen met een online ticket. Wisten wij veel. Snel op internet ! De wereldberoemde boekenwinkel was tot 21:30u open. Helaas werd de kaartverkoop om 17:30u gestopt. Het was 17:33u. Arghhhhh……. Deze hebben we dus moeten skippen. Maar om te laten zien hoe mooi deze boekenwinkel is enkele foto’s van internet geplukt. Zo jammer dit 🥺.
Praça de Gomes Teixeira
Onze camping voor twee dagen.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Lekker gezellige restaurantjes en kroegjes. Altijd wel wat te doen 🙂
Zo heb je vrouwen die er op staan dat ze hoffelijk bediend worden. Zo van ‘jij moet mij vóór laten gaan omdat ik vrouw ben’. Eeuwenlang laten mannen al vrouwen vóór gaan. Niet uit hoffelijkheid. Nee gekkie, gewoon om daarna die kont te kunnen checken natuurlijk. ‘Ga jij maar eerst’ zei ik dus tegen Angelica.
Ik weet niet meer wie me ooit getagged heeft in een FB-bericht over deze hangbrug maar het moet een paar jaar geleden zijn geweest. Destijds was dit namelijk de langste hangbrug ter wereld. Momenteel is dat de Skybridge 721 in Tsjechië. Met zijn lengte van 721 meter verbreekt de brug het record van de 516 meter lange brug waar we vandaag met onze neus vóór staan. Bij dit soort dingetjes ben ik weliswaar niet bang maar wel héul alert haha. Als ik er over heen loop dan kijk ik altijd of de boutjes nog goed vastzitten en of er niet ene is losgetrild door de wind. Zo’n brug is namelijk continu in beweging. Toen ik in Rusland was werden om de 500 km alle wielen van de treinwagons ‘gehamerd’ met een hamer met een verlengde steel. Vanaf het perron sloeg een onderhoudsmonteur met die hamer op het wiel en luisterde naar de klank. Zit één boutje los dan maakt dat een heel ander geluid dan dat die zou vastzitten. Nu had ik vandaag én géén hamer in mijn broekzak én het ging me net iets te ver deze check te gaan uitvoeren. Ik betaalde immers geen 12€ voor nop. De vloer en zijleuningen waren gemaakt van metalen roosters zodat we helemaal vrij om ons heen konden kijken. De brug zelf was goed gestabiliseerd door de kabels links en rechts. Zodoende had je niet het gevoel dat je van links naar rechts ging. Vandaag hadden we zin in een beetje avontuur en natuur. Angelica heeft het normaal niet zo op dit soort bruggen maar zonder te mekkeren liep ze hem heen én terug. Chapeau ! Er waren ook mensen die de brug éénmaal liepen en aan de overkant bleven. Die moesten dan acht km omlopen om weer bij de auto te komen. Tijdens onze terugweg kwamen we door een bos en een klein dorpje. Het was even uitkijken waar we liepen want het pad lag bezaaid met stapstenen en de laatste 300 meter ging wel erg steil omhoog bohhh….
Voor degene die dit ook eens willen doen. Zet je auto op GPS: 40.957260, -8.180557 (Canelas) of aan de andere kant van de vallei op 40.969252, -8.163733 (Alvarenga).
Video
Foto door de raatvloer van de brug genomen. De schaduw van de brug is zichtbaar (grijze streep).Linksboven de brug.
Onderweg er naar toe
De weg naar de brug leidt door een klein dorpje. De weg wordt gevormd door dikke stapstenen en gaat vrij steil omhoog. We waren ongeveer 20 minuten onderweg naar de brug. De weg terug is alleen maar omhoog !
Wat een mist hier in de bergen. We zagen geen hand voor ogen en in gedachte begon ik spontaan ‘Wuthering heights’ te zingen. Voor mijn jonge lezers die niet weten wie Kate Bush is: Kate was een ‘lekker wijf’ uit de jaren ‘80 die ook nog eens goed kon zingen. Angelica stoort zich wel eens aan het feit dat ik Kate een mooie vrouw vind. ‘Ran, die hebben ze strak gespoten met botox !!’
Ohjee, nu wil ze ook botox. Ik heb getracht haar er van te weerhouden. Pas als haar huidje uitziet als mijn 50-jarige balzak dan mag er een naald in.
In dit park liggen heel veel eeuwenoude dorpjes met allemaal hun eigen bouwstijl. Angelica en ik bezochten er een paar maar in het dorpje Soajo zagen we iets heel aparts. In het begin dachten we dat het graven waren omdat ze de vorm van een doodskist hadden en op het dak twee kruizen omhoog staken. Op een bordje stond de uitleg maar mijn Portugees is niet meer wat het vroeger was 😇. Een ouder mannetje vertelde ons dat dat de Espigueiros do Soajo waren. Het zijn 24 granieten stenen opslagplaatsen voor koren of mais waarvan de oudste dateren uit 1782. Op het plateau was ook een gemeenschappelijke dorsvloer die nog steeds door de bevolking wordt gebruikt. De ‘doodskisten’ bevinden zich op de top van een enorme granieten rots van waaruit we een prachtig 360 graden-uitzicht hadden. In het plaatselijke restaurant aten we een lekker stukje bief met als bijgerecht héérlijk gebakken varkensoren 🐽.
Nationaal park Peneda-Gerês
Vanuit Spanje reden we de grens over richting de provincie Braga. Hier ligt het Gerês Nationaal Park. Het park is niet al te groot maar we kozen er wel voor om dit met de auto te doen omdat de dorpjes best ver uit elkaar liggen. De tijd leek hier wel te hebben stilgestaan. Tegen de bergen aan zagen we wel honderden dorpen waarvan de huizen vaak gebouwd waren met graniet. Alles leek nog op de traditionele manier te gebeuren, van het verbouwen van groenten tot het houden van vee. En ja hoor, even remmen, koeien met joekels van horens op de weg. Sommige delen van het park liggen boven de 1.000 meter en zelfs nu in het begin van de zomer hadden we het soms koud
Chapel of São Frutuoso
In de kapel bevindt zich het graf van heilige Frutuoso die vooral populair werd na de christelijke herovering in de 12e eeuw.
Jardim de Santa Barbara
De tuin van Santa Barbara is een stadstuin in de stad Braga in het noorden van Portugal.
Praça da República Braga
Gedurende onze dagtrip in Braga liepen we twee keer over dit plein. Van ‘s morgens vroeg tot laat in de middag waren de terrassen gevuld met locals die aan het genieten waren van een hapje in de cafés en restaurants aan het plein. Gezellig !
Capela dos Coimbras
De kapel werd in de 16e eeuw gebouwd. Aan de binnenzijde zagen we hele mooie tegelpanelen uit de 18e eeuw.
Palácio do Raio
Het paleis van Raio is een residentie uit de baroktijd.
Sameiro Sanctuary Bom Jesus do Monte
In Bom Jesus do Monte zagen we een unieke barokke trap, een prachtige kerk, veel heiligdommen en kleine tuintjes maar het mooiste vonden we het het ongelooflijk vette uitzichtpunt over Braga. Geen wonder dat dit een van de 17 UNESCO-werelderfgoederen van Portugal is.
Palace of the Dukes of Braganza Guimaraes
Het paleis van de hertogen van Braganza is een middeleeuws landgoed gelegen in het historische centrum van Guimarães.
Centro Histórico Guimarães
Het historisch centrum van Guimarães is een gebied met veel gebouwen uit de middeleeuwen welke ook op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staan. Hier aten we in een restaurantje superlekkere varkenswangetjes 🐷.
Obras do Fidalgo
We zagen hier de voorgevel van een 18e-eeuws gebouw. Dit wordt beschouwd als een van de meest uitgebreide en imposante barokke gevels van de Portugese architectuur. Men beeft nog steeds geen idee waarom dit gebouw nooit is afgemaakt.
Ponte do Arco (Rota do Românico)
Een mooie brug waar we helaas niet over heen konden rijden tijdens onze route de Romanico. De huizen naast de brug werden goed bewaakt door een witte en zwarte hond. Ze sprongen van gekkigheid bijna door het openstaande raam. 🐶 Hethuize. Naast de
Igreja de São Gonçalo (Amaranto)
Géén idee wat we hier kwamen doen maar het zag er leuk uit. Vooral de laatste foto met onderin het bootje is erg mooi.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Lekker gezellige restaurantjes en kroegjes. Altijd wel wat te doen 🙂
