Laatst kwam een video in mijn feed waarin een Amerikaans-Spaanse vrouw met de naam Aryana een verhaal vertelde en haar hele publiek muisstil kreeg. Als 45-jarige alleenstaande vrouw met twee kinderen werd ze verliefd op de 29-jarige Franse Jean-Michel en er bloeide iets moois.
Bruniquel (drone)
Jean-Michel
Ze kon niet geloven dat een man van zijn leeftijd, schoonheid en talent verliefd kon worden op een vrouw van middelbare leeftijd. Tot ze op een dag ergens achter kwam en een onbaatzuchtig besluit moest nemen wat niet alleen haar eigen leven maar ook dat van Jean-Michel op zijn kop zette. Een besluit dat haar tot op de dag van vandaag bleef achtervolgen maar haar uiteindelijk wel iets moois opleverde.
Brok in keel
De rest van dit verhaal staat op video in de link onder deze blog en is al door 25 miljoen mensen bekeken. Het hele verhaal begon in dit middeleeuwse dorpje in Frankrijk waar ik nu expres naar toe gereden ben gewoon omdat ik verhaal zo mooi vond. Angelica kende het verhaal niet maar ik stuurde haar de link op youtube, zo’n 20 minuten voordat we arriveerden. Ik zag duidelijk de brok in haar keel toen ze uit het busje stapte en we richting het dorpje liepen.
RAL9010
Het dorp ligt in het zuiden van Frankrijk en is helemaal ommuurd, waarbij het merendeel van de muren dateert uit de 14e eeuw. Het grootste deel van het dorp is uitsluitend voor voetgangers toegankelijk. Ik zag twee historische kastelen. Het oudste dateert uit de 13e eeuw en het jongste uit de 15e eeuw. De 600 inwoners moeten toch wel trots zijn op dit hele mooie dorpje waarin ze wonen. We sprongen gewoon even 500 jaar terug in de tijd. Dit vind ik nu het mooie aan Frankrijk. De huizen zijn schots en scheef gebouwd en geen vloer ligt waterpas. Daar waar bij ons steriele woningen met een RAL9010-kleurtje tot standaard verheven zijn ligt men hier niet wakker van onregelmatig stucwerk met grote scheuren waar je als puber je verboden sigaretjes in kan verstoppen. Lopend over de straten moesten we goed uitkijken want hier breekt een aap nog zijn poten. Géén enkele klinker ligt gelijk aan de klinker ernaast. Hier fietsen is praktisch onmogelijk. In één woord: G-E-W-E-L-D-I-G ! Vive la France !
De video met het verhaal van Aryana Rose
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Op de terugweg reden we door de Elzaswijnroute en kwamen we in een van de mooiste dorpjes van Frankrijk. Na Colmar en Riquewihr schittert ook Eguisheim vanwege de mooie bouwstijl van de huisjes waarvan sommigen in de 16e eeuw waren gebouwd zo zagen Angelica en ik aan de jaartallen die in de deurpost gekerfd waren. We parkeerden ons busje net buiten het centrum en binnen vijf minuten lopen zagen we het eerste gezellige straatje vol met vakwerkhuisjes. Van te voren had ik een route uitgestippeld maar we hadden net zo goed willekeurig door de kleurrijke geplaveide straatjes kunnen slenteren. Er was immers geen risico om te verdwalen, Eguisheim is niet erg groot. We konden vele Elzasser vakwerkhuizen met heldere kleuren bewonderen en boven op een huis zagen we een ooievaarsgezin met kleine ooievaartjes !!
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.
Met eigenaresse Natascha heb ik vroeger op school gezeten en drink af en toe nog een kopje koffie met haar. Een hele leuke serieuze dame met een prima zaak. Gewoon eens binnen lopen !
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Ik maakte met mijn drone deze beelden gedurende onze reis door Corsica 😍😍😍.
Dag 2
Klokslag 09:00u ging het gaspedaal in. In de buurt lag een supermarkt met een locale bakker waar we ons ontbijt aten aan een tafeltje. Snel kochten we nog een paar flessen water en ijsblokjes om het bier onderweg koud te houden. Hierna vertrokken we door de bergen met als einddoel de Golf van Porto met de Calanche of Piana, Gulf of Girolata en het Scandola Reserve.
UNESCO. Gulf of Porto: Calanche of Piana, Gulf of Girolata, Scandola Reserve
De route ging door de bergen in het ruige westen van Corsica. Onderweg keken we omhoog naar mooie groene bergtoppen en reden we over tientallen stenen bruggetjes. De wegen waren erg smal dus snel rijden was er niet bij. Vooral in de bochten was het even uitkijken want ik zag natuurlijk niet wat er om de bocht aankwam. We volgden de kustweg en zagen de figuren van roze graniet omhoog komen uit de turquoise zee beneden ons. Een grote groep bromfietsers wilde langs. Ze hadden een vrijgezellenfeestje. Ik minderde vaart en met mijn linkerhand gebaarde ik dat de hele groep langs kon rijden. Met luid getoeter en geschreeuw reed de groep jonge Corsicanen lachend langs. We zouden ze nóg vier keer tegen komen vandaag. Omdat ze zo aantrekkelijk zijn en nu op de werelderfgoedlijst van UNESCO staan, zijn de Calanches die we zagen ook erg populair en was de weg plaatselijk redelijk druk. De weg is echter vrij breed op de lookout-punten en er zijn een groot aantal passeerplaatsen maar we zijn ook blij dat we niet in het hoogseizoen hier zijn want dan stonden we geheid uren op deze berg te wachten.
Gulf of Girolata.Calanche of Piana.Gulf of Porto.
Osani
Er wordt veel gezegd en geschreven over dit 100 koppen tellende dorpje maar het enige wat we echt leuk vonden was de koe die hier los rond trappelde. Ze kon zowaar traplopen zodat ze ieder uitstekend grassprietje in de tuintjes van het dorpje kon opeten. In dit dorpje was geen grasmaaier te vinden maar voor iedere voordeur stond wel een platte schop om de dampende koeienflatten op te kunnen scheppen. Een héérlijke reuk vind ik dat. Als ze bij ons in Hillensberg het land hebben bemest hangt er zo’n meters dikke laag bruine koeienstrontlucht waar je je fiets tegenaan kan zetten, over het dorp. Meestal zet ik dan de verwarming van mijn busje aan. Zodoende ruikt het nóg verser. Héérlijk ! Hoorde ik dat nu goed dat de koe naar me had gemoeeeëd ? Ik voel me er nu wel officieel bijhoren ! 🐮 🐮🐮
De koe.
Plage de Porto
Een klein kiezelstrandje met niet veel zonaanbidders. Ideaal voor je eens goed alleen te voelen 😬.
Haventje Porto
De marina ligt langs de rand van een rivier en op de achtergrond zagen we de met bomen bedekte bergen. Er is niet zoveel te doen in dit dorpje maar dat hoeft ook niet. Lekker rustig sfeertje.
Camping Les Oliviers ****
We parkeerden ons busje op een ruime, schaduwrijke plek, met prachtig uitzicht op de bergen. De gastvrouw van de camping was erg vriendelijk en leek op Debra Morgan, de zus van bloedspatpatroononderzoeker én seriemoordenaar Dexter. We mochten onze flessen water in haar diepvries leggen. De komende drie dagen hadden we dus weer ijskoude flesjes bier !! Ook het sanitair was schoon alleen moesten we iedere keer die steile trapjes op als we naar de wc gingen. De camping heeft ook een mooi zwembad maar minstens zo leuk is de ligging aan de rivier.
Tot hier gekomen (dag 2 Corsica).
Dag 3
Ik werd rond 05:00u wakker en ging meteen naar buiten om de zon te zien opkomen. Aan het optimistisch gefluit van de vogeltjes te horen zou het een mooie dag worden. Aan de zijkant van de camping was een hekje wat open stond. Aan de andere zijde bevond zich de rivier la Porto. Hierin lagen van die mega rotsblokken die ooit van de berg ernaast waren gerold. Gezien het erosiepatroon was dit niet vorige week gebeurd. Er was een heel stuk rots door het wassende water uit gesleten en had een soort grot gecreëerd: La Grotte aux serpents !
La Grotte aux serpents
Tamasha Piana
Calanches de Piana
Even later reden we verder want we waren gisteren middenin de route van de Calanches bij deze camping uitgekomen. Vandaag zouden we wederom veel Calanches gaan zien. Wat is dit toch mooi zeg. Het deed me denken aan Zion NP in Utah VS.
Le cœur de la Corse
Mooi uitzicht op Piana
Plage de Menasina
We stopten bij enkele leuke strandjes en kwamen bij een verlaten strandtent terecht. Deze lag op een prima A-locatie langs de weg, had een mega parkeerplaats bij het strand, een leegstaand zwembad en een restaurant. Als dit in NL had gelegen was het binnen vijf minuten verkocht geweest voor een miljoen. Hier liggen de leegstaande horeca-locaties echter voor het oprapen. Zou het aan Covid hebben gelegen?
Plage de Stagnoli
Plage de Sagone – Arinella di Saone
Angelica wilde even wat rondneuzen op een locale markt. Kunstenaars maakten van wreckwood mooie spulletjes zoals bijv. lampen. Ik doe dat zelf thuis ook. Ik maak mijn eigen tafels en geef oude kasten een tweede leven. In principe zijn -bijna- alle meubels en lampen in ons huis zelf gemaakt met gerecycled materiaal. Of door mij of door een ander. Ik hecht er veel waarde aan om zelf iets toe te voegen aan de uitstraling van een huis. Je kunt de creatie van een ander kopen maar ik vind het leuker zelf te creëeren.
Bocca di San Bastianu
Place Foch, Ajaccio
Ajaccio, Musée National de la maison Bonaparte
Door de hoofdstad Ajaccio waren we eigenlijk zo heen. Helaas hadden we de Cotê d’Azur al achter ons en dat was de reden dat we stiekempjes al te verwend waren. Het museum van Napoleon Bonaparte was wel interessant om te zien. Dit kleine mannetje veroverde een groot gedeelte van Europa in de 19e eeuw. Ons boerderijtje werd gebouwd in het jaar dat Napoleon Polen binnenviel. Héél oud dus !
Mythe
Een wijdverbreid misverstand over Napoleon Bonaparte is, dat hij klein van stuk zou zijn geweest. In werkelijkheid was Napoleon ongeveer 1,67 meter lang wat een gemiddelde lichaamslengte was voor mensen uit de vroege 19e eeuw.
De linkerhandschoen van Napoleon. Zijn slaapkamer. Zijn studeerkamer.De vergaderzaal.Slaapkamer van zijn vrouw.Dinerkamer.Zijn keizerlijke kroon.Brief aan zijn vrouw.De keuken.Buitenzijde huis.
Ajaccio, old town en Kathedraal van Ajaccio
Camping U Prunelli, Cauro
Tot hier gekomen (dag 3 Corsica).
Dag 4
Vandaag stond niet veel op het programma. Het bergdorpje Sartène was wel aardig om te zien. Net toen we een kerk wilden binnenlopen was de dienst afgelopen en stormde iedereen naar buiten om de tegenovergelegen terrassen te bevolken. Er waren een paar leuke steegjes welke ons deed denken aan Nice. De steegjes waren zo smal dat de restaurantjes hun terrastafeltjes achter elkaar moesten opstellen i.p.v. naast elkaar.
View Casalabriva
Viewpoint Olmeto
Bergdorpje Sartène
Porto-Vecchio
Dit kleine dorpje had een kleine jachthaven en we hadden geluk dat er net een zeepkistenrace aan de gang was.
Plage de Palombaggia
The cliffs of Bonifacio
Camping des Iles, Bonifacio
Dit is een super mooie camping (21€) met heel vriendelijk personeel. Om 06:30u kreeg ik van de man die het badgebouw schoonmaakte een hele uitleg over hoe de campingspecht een gat had geklopt in een Eucalyptusboom en daar zijn eitjes in had gelegd. Hieronder de video hoe mamma haar babies voert.
Dag 5
Bonifacio
Bastion de l’Etendard
King of Aragon staircase
Gouvernail et des Souterrains
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.
Met eigenaresse Natascha heb ik vroeger op school gezeten en drink af en toe nog een kopje koffie met haar. Een hele leuke serieuze dame met een prima zaak. Gewoon eens binnen lopen !
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Het inschepen ging vrij vlot en om 21:00u zette de ferry koers van Savona 🇮🇹 naar Bastia in Corsica 🇫🇷. De tickets waren vanuit Italië stukken goedkoper dan Nice 🇫🇷 vandaar onze keuze om ietsje om te rijden. Rond 07:00u kwamen we aan in Bastia op Corsica. Het was vervolgens een heel gedoe om door dit stadje heen te rijden want het hele verkeer stond stil vanwege de overload aan extra voertuigen die ineens in dit stadje terecht kwam.
Nonza Beach View
Golfe de Saint-Florent
De rit door de bergen van Bastia (oostzijde eiland) naar Saint Florent (westzijde eiland) was schitterend. Overal mooie vergezichten en avontuurlijke baaitjes waar het nog koude zeewater tegen het strand klotste.
Saint-Florent
Tramonte
Plage de Lozarri
Plage de Bodri
Sant’Antonino
We bezochten het bergdorpje Sant’Antonino dat op de top van een berg lag. Het was hier moeilijk lopen over die uitstekende kasseien. Een aap brak zich hier nog zijn poten. Maar eenmaal boven keken we uit over de baai bij Golfe de Saint-Florent. Even genieten van dit wijdse uitzicht ! Het was al laat en de pilletjes tegen zeeziekte welke eigenlijk niet nodig waren geweest, hadden nog hun nawerking. We besloten om in Calvi aan de noordwest kant van Corsica een camping te nemen.
Plage de Sainte Restitude – Arinella di a Santa Ristituta
Camping Calvi, Calvi
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.
Met eigenaresse Natascha heb ik vroeger op school gezeten en drink af en toe nog een kopje koffie met haar. Een hele leuke serieuze dame met een prima zaak. Gewoon eens binnen lopen !
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
We waren net bij de camping weggereden of we zagen een Lidl, onze favoriete winkel (!). Hier nemen we -zoals we thuis ook doen- iedere dag verse broodjes en wat beleg. Ik neem zelf altijd worstjes. Dat kan ik de hele maand eten en ik blijf het lekker vinden zeker met scherpe mosterd hmmm. We kochten ook wat lamskoteletjes, aardappeltjes en groenten voor op de BBQ. Na het ontbijt gingen we door naar Cannes. Het was maar 45 minuten rijden.
Bubble House
Het hek van het iconische Bubble Palace uit de jaren 70 van de Hongaarse architect Antti Lovag was gesloten. Jammer, anders waren we even binnengesneaked. Ik wilde nog even mijn drone starten maar besefte dat er ook andere huizen naast lagen. Het schenden van andermans privacy is natuurlijk not done.
Deze foto van internet geplukt.
Haven
Le Suquet Old town
Le Suquet is de oude binnenstad van Cannes waar we even goed moesten uitkijken waar we liepen want de kronkelende geplaveide straatjes met gezellige restaurantjes zijn van die brekebeentjes. Vanaf het fort met de klokkentoren van de kapel van Sainte-Anne hadden we een prachtig uitzicht op de baai van Cannes en de openluchtmarkt daarnaast. Hier zagen we eeuwenoude gebouwen, ieniemienie bistrootjes en gepensioneerde mannen die schaak speelden.
Les Murs Peints – Cinéma Cannes
Door het hele stadje vonden we wel mooie murals.
Marché Forville
We liepen door deze overdekte markt met veel lokale maar ook buitenlandse producten. Vooral veel vlees viel ons op. Héérlijk !
Palais des Festivals et des Congrès (filmfestival)
Over twee dagen gaan ze hier weer helemaal los op het jaarlijkse filmfestival waar veel bekende acteurs en actrices op af komen. De filmsterren worden in luxueuze limousines vervoerd tot aan de beroemde rode loper waarna zij de trappen bestijgen om mee te dingen naar de Palme d’Or. Wij deden alleen mee met de generale repetitie 😎😇.
Timothy Dalton (007)De steen van Stone.Michael Douglas. The Muscles from Brussels. Dennis Hopper. Het beroemde Carlton hotel 🏨.
Rue d’Antibes
De duurste winkelstraat van de streek. Niet dat we hier iets gingen kopen maar dit was de kortste weg terug naar ons busje.
Les Murs Peints – Marilyn Monroe
Croisette Beach Cannes
Aan dit strand heb je ook strandtentjes waar je voor maar 70€ een lekkere biefstuk kunt eten.
Camping Les Embrunes, Antibes
We hadden een fijne kleine camping voor 37€ per nacht incl. stroom. Nog even gekletst met onze Zwitserse buren. Het belangrijkste van een camping is dat er een diepvries is waarin we onze vijf flesjes water kunnen laten bevriezen. Dan hebben we twee, drie dagen koud bier 🍺!
En de eerste blaar van deze reis gaat naar mevr. Lemmens. Wat een Jaap (!).
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.
Met eigenaresse Natascha heb ik vroeger op school gezeten en drink af en toe nog een kopje koffie met haar. Een hele leuke serieuze dame met een prima zaak. Gewoon eens binnen lopen !
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
We zitten pas op nummer 7 van de 223 stopplekken van deze roadtrip. Vandaag toch maar eens de voorruit schoon gemaakt. Wil diegene die het hardste roept dat het slecht gaat met de bijen-en insectenpopulatie morgen even mijn busje komen wassen ? Zelfs een klein stukje aangekoekte duif van de loeihete motorkap verwijderd. In Luxemburg knalde hij in de grille en dat stukje overgebleven duif lifte helemaal gratis mee naar de Côte d’Azur. Mijn broer had dat eens tijdens zijn vakantie met een eend. Pas uren later kwam hij er bij thuiskomst achter dat die eend nog leefde. De dierenarts heeft die kwek met veel pijn en moeite uit de grille moeten lospeuteren 🦆.
Saint-Tropez
Na het bezoek aan de Gorges du Verdon reden we naar St.Tropez aan de Côte d’Azur, de plek van het oude ‘chique’. De plek van van Louis de Funes, de benen van Brigitte Bardot en de ogen van Romy Schneider. Als ik aan St. Tropez denk dan denk ik aan de jaren ‘50-‘60. Ik denk dat dat komt omdat ik tijdens mijn jeugd in de jaren ‘70 vaak TV-beelden zag uit die tijd.
Nu zagen we voornamelijk 70-plussers met zo’n nonchalant Rick Felderhof-strohoedje nippend aan een glaasje Svalbardi-water van 12,50€. We zagen veel metro-mannen lopend over straat met verschillende gekleurde papieren winkeltasjes aan hun schouders. De broekspijpen twee keer omgeslagen en hun voetjes zonder sokjes in van die leren, lage instapmodellen. Waar zijn de mannen die ruiken naar zware shag, bier en zweet ?
Dan dat vrouwtje midden op straat. Ze werd gefilmd door zo’n boy die je hier kunt inhuren voor veel centen. Hij filmt dan hoe ze zich hier in St.Tropez héél gelukkig voelt en zowaar een dansje waagt op straat. Keek je haar diep in haar ogen dan zag je een midden dertiger wier kruis nu niet het plekje van haar lichaam was waar ze het zuinigst op was geweest. Zou je de situatie daaronder in een gemiddeld weekend willen omschrijven met horeca-jargon dan zou ‘gezellig druk’ het dichtst in de buurt komen.
Port de Saint-Tropez
Hier trokken de miljoenenjachten natuurlijk onze aandacht. Wat een luxe bootjes zeg. Geweldig om te zien. De eigenaren zijn de superrijken onder ons. Rijk worden doe je niet door iedere dag uit te slapen en de hele dag risicoloos niets te doen dus toch wel veel respect voor hun. Niet mijn type volk om mee aan de bar te hangen maar allez, iedere zijn dingetje. Een beetje jaloezie is mij niet vreemd. Maar al te graag zou ik op zo’n boot de Polynesische eilanden willen bezoeken.
Musée de la Gendarmerie & du Cinéma Saint-Tropez
In dit kleine museum zagen we allerlei spullen gewijd aan de geschiedenis van de gendarmerie van Saint-Tropez en de geschiedenis van de filmindustrie in dit stadje welke als trekpleister dient voor de beau monde. Wie heeft er niet vroeger niet gelachen om Louis de Funes ? Wie keek er niet naar de benen van Brigitte Bardot, het Europese antwoord op Marilyn Monroe, of de ogen van de Tunesische Claudia Cardinale ?
Brigitte Bardot.
Place des Lices Market
Hier werden allerlei spulletje aan de man gebracht. Zeker met dit prachtige weer een aaneenschakeling van mooie kleurtjes.
Old town
Af en toe was het even oppassen als we over de spekgladde klinkers liepen. De pastelkleurige huizen waren schitterend om te zien. Zeker met de mooi in de bloei staande bomen en kleurrijke struiken.
Metro-mannen met shopping bags. 11 euro voor een bakje oer-Hollandse rode besjes 😂
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.
Met eigenaresse Natascha heb ik vroeger op school gezeten en drink af en toe nog een kopje koffie met haar. Een hele leuke serieuze dame met een prima zaak. Gewoon eens binnen lopen !
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Vanmorgen regende het een beetje en het zag er niet zo goed uit. Toch zijn we maar op de badslippertjes door de regen naar het badgebouw gelopen om ons te douchen. Rond 09:00u vertrokken we naar de Lidl om een ontbijtje te scoren en meteen eten te kopen voor vanavond. Twee stuks rib-eye, spinazi met mozzarella bolletjes en twee aardappeltorentjes zouden deze dag gaan afronden.
Toen we de Lidl uitliepen brak de zon door en al snel zaten we op 23c. Onze eerste stop was bij de Russische kathedraal Saint-Nicolas de Nice. Deze orthodoxe kathedralen zijn altijd heel overdadig beschilderd met verschillende kleuren. Meteen kreeg ik een flashback naar de mooie tijd die ik had in Moskou en St.Petersburg waar ik veel van dit soort kerken had bezocht.
Ons busje parkeerden we een uurtje later op de parkeerplaats van de haven voor 8€ voor vier uurtjes. Daarna begon de klim naar boven naar Colline du Château.
Promenade des Anglais
Saint-Nicolas de Nice
#ILoveNICE
Colline du Château
Het was nog vroeg dus we hadden genoeg energie om de 213 treden tellende trap te nemen om het hoogste punt te bereiken. Eenmaal boven werden we beloond met een prachtig uitzicht, dit is de plek om foto’s te maken ! We keken uit over het oude gedeelte van de stad Nice met haar rood gedekte daken, de boulevard des Anglais en de Baie des Anges. We zagen zelfs de vliegtuigen landen op de luchthaven van Nice. Aan de andere kant van de heuvel zagen we de haven.
Grand Panorama de Nice
Port of Nice
Place Garibaldi
Place Rossetti
Hier zagen we de barokke Cathédrale Saint-Réparate die dateert uit de 17e eeuw. Het pleintje stond vol met tafeltjes en stoelen en we aten een ijsje bij de populaire ijssalon Fenocchio.
Nice Cathedral en old town
In totaal verbleven we twee uurtjes in de oude stad en de invloed van de Italiaanse heersers zagen we goed terug in de pastelkleurige huizen met de mooie openstaande houten luiken. Helemaal niets zagen we hier terug van de drukke stad met 350.000 inwoners. Hier was het lekker rustig. De hele stad Nice staat trouwens op de UNESCO-werelderfgoederenlijst. Het is nog vroeg in het jaar want in de zomer kun je hier over de koppen lopen want deze stad is dé toeristische trekpleister aan de Franse Rivièra.
Even op rust komen met een watertje.
Nice at night
Camping de la Laune, Peillon
Wat een verborgen juweeltje!! Dicht bij Nice maar toch in de prachtige heuvels. Douches en wc’s zijn brandschoon. De plaatsen zijn een beetje klein (niet allemaal) maar het is easy om een gezellige, rustige plek te vinden. Eigenaar is gastvrij en nam de moeite om ons rond te leiden.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.
Met eigenaresse Natascha heb ik vroeger op school gezeten en drink af en toe nog een kopje koffie met haar. Een hele leuke serieuze dame met een prima zaak. Gewoon eens binnen lopen !
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
En als ik dan zo naar Angelica kijk dan ben ik van mening dat er een leuk prinsesje aan verloren is gegaan. Ze had niet misstaan in zo’n bont koningshuisgezelschap. Ik heb één kledingbox. Zij twee. Bij mij is er nog 10 cm plaats, bij haar beide boxen uiteraard niet. Sterker nog, er steekt zeker 10 cm kleding bovenuit hetgeen straks bij het in-en uitladen van het busje ‘proppen’ wordt. En dat ‘proppen’ wordt -geloof me maar- begeleid door gegrom en gevloek waar here Jezus niet blij van wordt. Dan haar ‘verzorgingsbox’ want zo noemt ze het. Ik heb er niet in gekeken maar geloof me hier zit alles in voor het groot en klein onderhoud van haar hele lichaam. Na l’Alpe-d’Huez kwamen we langs een leuk dorpje wat we niet in de planning hadden maar we zijn toch maar even uitgestapt.
La Salette
Moustiers-Sainte-Marie
Na het bezoek aan de lavendel-velden (ze stonden helaas nog niet in de bloei) waren we erg moe en kwamen per toeval door Moustiers-Sainte-Marie. Dit dorpje ligt tegen een berg aan geplakt en ligt aan het begin van de bekende kloof Gorges du Verdon waar we morgen heen gaan. Er wonen net 700 mensen en het pittoreske plaatsje wordt ook wel het dorp onder de ster genoemd omdat er tussen de twee steile rotsen aan weerszijden van het dorp een vergulde ster hangt. Er zijn meerdere verhalen over de vraag waarom de ster hier zo is opgehangen maar toe nu toe is er niet één van bevestigd.
Lac du Sautet.
Col d’Ornon
Camping Saint Jean
Hele leuke camping waar we de nacht verbleven voor 23,42€ incl. stroom. ‘s Avonds hadden we dit uitzicht ⬇️ op het bergdorpje Moustiers-Sainte-Marie 😍😍😍.
Gorges Du Verdon
De dag erna was ik al om 5:00 uur wakker. Na een lekkere warme douche gingen we op weg naar Gorges du Verdon, de grootste en bekendste kloof van Europa. Miljoenen jaren lang heeft het water tijd gehad om deze kloof van 25 km lang uit te slijten. Deze kloof staat al jaren op mijn verlanglijstje en zeker na mijn bezoek aan de Grand Canyon in Arizona eerder dit jaar wilde ik ook wel eens steile rotsen en het kristalheldere ijskoude water van de Grand Canyon van Europa zien en voelen. Het is nog vroeg dit jaar maar toch zagen we al mensen die er met een kayak op uit gingen. Links en rechts zag ik diverse stroomversnellingen dus toch even oppassen geblazen.
Aan beide kanten van de kloof liggen wegen met talloze uitkijkpunten. Wij reden de route ten noorden van de rivier (Route des Crêtes). Deze begint bij Moustiers Ste. Marie en loopt via het bergdorp La Palud-sur-Verdon tot Castellane. Alles bij elkaar waren we zeker drie uurtjes zoet.
Foto met de drone. Bergbeklimmers maken zich klaar voor de afdaling.
Lunch bij de bakker
Onderweg kwamen we langs deze bakker. Alles in zijn winkel was zelf gebakken.
Camping les Mûres, Grimaud
Gezellige camping waar we via een tunnel onder de weg naar de Middellandse zee konden lopen. We betaalden 42€ voor een nachtje incl. stroom.
Angelica aan de grill.Lekker koel plekje onder de boom.Badgebouw.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.
Met eigenaresse Natascha heb ik vroeger op school gezeten en drink af en toe nog een kopje koffie met haar. Een hele leuke serieuze dame met een prima zaak. Gewoon eens binnen lopen !
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
We schrijven 16 juli 1984. Ik was destijds 12 jaar en zag samen met mijn ouders en broertje Dave, de Colombiaan Luis Herrera de 17e etappe van de Tour de France winnen. Voor de zomervakantie had mijn vader dit appartement in l’Alpe d’Huez geboekt om één van de koninginnenritten van de Tour te bekijken. Alpe d’Huez is in Nederland vooral beroemd als finish plaats in de Tour de France wielerwedstrijd. Meestal 1 keer per 2 jaar fietsen ongeveer 180 Tourrenners de 21 haarspeldbochten van deze loodzware Alpencol. De finish ligt na 14 km in dit 1860 meter hoge ski dorpje met de eeuwige sneeuw. Net in de jaren tachtig waren de Nederlandse oppermachtig op deze berg. Vandaar de naam: de Oranje berg, die helemaal oranje kleurt tijdens deze etappe dag. Nederlandse winnaars waren o.a. Joop Zoetemelk, Hennie Kuiper, Peter Winnen (allemaal 2 keer gewonnen), Gert Jan Theunisse en Steven Rooks. De Nederlandse pastoor Jaap Reuten luidde iedere keer als een Nederlander de etappe won de kerkklokken.
Hennie Kuiper.
Na de zege van Luis Herrera nodigde mijn vader en moeder mensen uit Munstergeleen, die ook daar waren, uit om bij ons in het appartement bier te komen drinken. Terwijl de hele bubs (Netty Laudy, Paul Remmers, Paul Paas, Wil en Riet Coumans en Gardien en John Geurts) bier zat te drinken kneep ik hem er tussen uit om op handtekeningenjacht te gaan. Van te voren had ik mijn huiswerk goed gedaan en wist precies in welk hotel de renners zaten. Ik sloop het hotel in waar het team Cafe de Colombia zich klaar had gemaakt voor het diner. Ik zag dat de man voor wie ik kwam er niet bij zat en klom de trappen van het hotel omhoog om te kijken waar hij was. Op de eerste verdieping had ik al prijs. De deur zwaaide open en daar stond hij dan: Luis ‘Lucho’ Herrera. Een formidabel klimmer die samen met Bahamontes de enige wielrenner is die erin slaagde in alle grote ronden de bergprijs te winnen. Ik vroeg of ik zijn handtekening mocht hebben en ik liep met hem zijn kamer op omdat daar een tafeltje stond waar hij mijn papier kon neerleggen om me een fatsoenlijke handtekening te kunnen geven. Trots als een pauw liep ik terug naar het appartement om dit verhaal te vertellen.
Laurent Fignon.
De dag erna waren we er natuurlijk als de kippen bij om de renners te zien vertrekken. De Fransman Vincent Barteau keek een beetje sip maar dat kwam omdat hij hier -na twee weken koersen- de gele trui was kwijt geraakt aan zijn ploegmaat Laurent Fignon. Fignon was de coming man die het opnam tegen zijn medelander Bernard Hinault. In 1983 had Fignon ook al gewonnen maar dat kwam omdat Bernard Hinault niet mee deed kan ik me nog goed herinneren. Helaas voor Hinault was Fignon veel te sterk. In de tijdrit op de voorlaatste dag boekte hij zijn vijfde ritwinst en vergrootte hij zijn voorsprong op Hinault tot bijna 11 minuten en won easy deze tour. Hieronder de foto’s met mijn broer Dave in de bolletjestrui en ikzelf in de gele trui.
Dave en ik met krijt aan de slag. Robert Millar en Dave. Jacques Hanegraaf (mijn vader kon hem vreten).Joop Zoetemelk.Vincent Barteau.Met Dave mijn broer.Luis Herrera.
Verrassing
We besloten eens op zoek te gaan naar het appartement waar we 40 jaar geleden hebben overnacht. Ik wist echter alleen nog de naam van het appartement: le Richelieu. Ik had thuis nog een oude ansichtkaart gevonden maar op een of andere manier bestond de straatnaam die mijn moeder er in 1984 op geschreven had niet meer. Dan maar op de gok er naar toe. Er was een straatnaam die er wel op leek dus deze ging het worden. En jawel hoor: 10 minuten later stonden we voor het appartement waar ik zo’n mooie jeugdherinneringen aan heb. Die herinneringen zijn bij mij schijnbaar iets aparts want ze zijn heel sterk. Bijna alles van vroeger kan ik me nog herinneren. Zelfs tot in de kleinste details. Zo wist ik nog dat we vóórdat we vanuit Bourg-d’Oisans de klim naar de l’Alpe-Huez gingen maken eerst een brug over moesten rijden en dan een scherpe bocht naar links moesten maken. Dit soort kleine details weet ik nog. Heel akelig 😂. Toen ik de voordeur van het appartement open maakte wachtte een kleine verrassing. Zelfs die sterke houtgeur herkende ik nog !! Ik heb daar zeker twee minuten lucht staan snuiven ! Angelica was aan het lachen. Als iemand me daar had gezien had hij de dokter gebeld. Dit is de straat waar het appartement nog altijd staat. 40 jaar na dato. Alleen mijn moeder had zich vergist in de straatnaam op de kaart. Rue de marquise d’Lausanne moet zijn d’Oisans want een straat met Lausanne bestaat niet hier.
Het appartementje van 40 jaar geleden staat er nog altijd en toen ik binnen liep herkende ik zelfs de geur.Deze kaart werd in 1984 naar mijn oma gestuurd (40 jaar oud dus).De kerk van de Nederlandse pastoor Jaap Reuten (destijds).Lunchen in het busje 🚐. De finish van de etappe van de Tour de France 🇫🇷.
l’Alpe-d’Huez anno 2024
Ik herkende het bergdorpje nauwelijks terug. Het is zeker twee keer zo groot geworden. Overal zag ik skiliften die er destijds niet waren. De enige weg die ik herkende was de boulevard waar de finish van de etappe was. Destijds was dit het meest oostelijke punt van het dorp.
Camping la Cascade in Bourg d’Oisans voor 26,12€ per nacht.
Lac Besson
Naar dit meer gingen we vaker heen om te zwemmen en om te picknicken. Ik kan me dat zelfs 40 jaar na dato nog goed herinneren. Ik weet zelfs nog dat mijn vader hier zijn trouwring is kwijt geraakt en dat mijn broertje stond te vissen met een oude sok aan een touwtje. Een hond wilde met die sok spelen maar mijn broertje vocht dapper terug om zijn sok te beschermen tegen de woeste kaken van het beest. Mijn vader en moeder klapten natuurlijk dubbel van het lachen. Nu ik hier 40 jaar later rondloop met Angelica komen al die mooie herinneringen weer voorbij en denk ik terug aan de mooie tijd. Natuurlijk ook even een traan bij de gedachte aan mijn pa die in 2013 overleed.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.
Met eigenaresse Natascha heb ik vroeger op school gezeten en drink af en toe nog een kopje koffie met haar. Een hele leuke serieuze dame met een prima zaak. Gewoon eens binnen lopen !
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
De Eglise Saint Ouen is een majestueuze kerk in Rouen. De kerk, gebouwd in de 14e eeuw, is een meesterwerk van gotische architectuur. Haar imposante torens en gedetailleerde gevel trokken onze aandacht. Binnenin de kerk zagen we prachtige glas-in-loodramen en indrukwekkende gewelven. Helaas werd de kerk beschadigd tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar dankzij restauratiewerkzaamheden werd haar oude pracht hersteld.
Évreux Cathedral Cathédrale Notre-Dame de l’Assomption
De Évreux Cathedral, ook wel bekend als de Cathédrale Notre-Dame de l’Assomption, was een prachtig religieus monument gelegen in Évreux. Deze kathedraal, gebouwd in de 11e eeuw, was een meesterwerk van gotische architectuur. Het imposante exterieur was versierd met indrukwekkende torens en uitgebreide gevels. Binnenin was de kathedraal gevuld met prachtige glas-in-loodramen en gedetailleerde sculpturen.
House of Claude Monet in Giverny
Het House of Claude Monet in Giverny was in het verleden de woonplaats van de beroemde Franse kunstenaar Claude Monet. Gelegen in een pittoresk dorpje op het platteland, diende dit huis als de inspiratiebron voor veel van Monet’s meest geliefde schilderijen. Helaas kan ik zijn werken niet waarderen. Zo schilderde hij binnen een jaar tijd 25 hooibergen (haystacks) om zodoende met kleuren te oefenen. Een kind had het ook kunnen maken.
Enkele van de duurste schilderijen van Claude Monet zijn onder andere “Meules” uit 1890, dat in 2019 werd verkocht voor meer dan 110 miljoen dollar, en “Nymphéas en fleur” uit 1914–1917, dat in 2018 werd verkocht voor meer dan 84 miljoen dollar. Zovéél geld uitgeven voor dit type schilderijen gaat er bij mij niet in.
De Nachtwacht, in de 17e eeuw geschilderd door Rembrandt van Rijn laat tenminste nog iets zien waarbij je je iets kunt voorstellen (groep schutters, onderdeel van de Amsterdamse burgerwacht, die zich klaarmaakt om te vertrekken). Dit schilderij wordt op 500 miljoen euro geschat. Maar dit vind ik het dan wél waard. Raar toch ?
Maar goed. Het blijft een van ‘s werelds bekendste impressionisten en het lag op mijn weg naar Parijs dus wilde ik het huis waarin hij woonde wel zien. Ik moet zeggen: de man leefde in een heel mooi groot houten huis met een gigantische tuin. Ook het dorpje waarin hij woonde (Giverny) staat vooral bekend om zijn historische en culturele betekenis. Verder lag het dorpje in een rustige en charmante sfeer, omringd door groene landschappen en platteland. Het dorp heeft pittoreske straatjes met traditionele Normandische architectuur en prachtige bloementuinen. Het is wel over de koppen lopen want toeristen van over de hele wereld bezoeken het dorpje om het huis en de tuinen van Claude Monet te bezichtigen.
Huis tuinzijde. De geweldige tuinen.Woonkamer.Entree.Slaapkamer.Uitzicht slaapkamer.Keuken.Claude Monet.Buurtschap. Buurtschap.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.
Met eigenaresse Natascha heb ik vroeger op school gezeten en drink af en toe nog een kopje koffie met haar. Een hele leuke serieuze dame met een prima zaak. Gewoon eens binnen lopen !
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
