Kopieer deze GPS-coördinaten eens in Google Maps of Google Earth en je staat versteld wat een atoombom met de aarde doet als hij tot ontploffing wordt gebracht.
GPS: 37.1266667, -116.0630556.
Atomic Bomb museum
Ik sta hier in het Atomic Bomb museum in Las Vegas. Dit zijn niet de plekjes waar het vol loopt met toeristen maar toch vind ik het interessant. Vorig jaar stond ik voor de poort van Area 51. Ik weet niet wat me bezielde. Hoopte ik binnen te komen in één van de meest geheime plekjes van de VS 🇺🇸?
Test site
Ik wilde het kraterachtig terrein op de Yucca Flat zien. Die honderden schotelvormige kraters, variërend in diameter en diepte, creëren een maanlandschap op de Nevada Test Site. Er zijn in die jaren bijna 1000 ondergrondse kernproeven uitgevoerd. Ondergrondse testen laten vaak zichtbaar bewijs achter in de vorm van kraters. De temperatuur die vrijkomt bij de atoomreactie maakt het gesteente in één keer gasvormig. Gasvormige gesteente verdampt en verlaat de plek. Datgene wat niet verdampt condenseert en wordt weer steen. Wat achterblijft is een groot gat in de grond: de krater.
Test site. Krater na explosie.Meetapparatuur.
Verliefd op de kernbom
Met de komst van de atoombom in 1945 verwonderden de Amerikanen zich over deze uitzonderlijke prestatie en verheerlijkten zij kernbommen. Vier jaar lang voelden ze zich the best country in the world. Totdat spionnen de atoombompapieren voor veel geld verkochten aan de Russen. Er volgde een wapenwedloop. Aangekondigde testen met atoombommen werden toeristische attracties in Nevada. Het publiek raakte verliefd op de enorme paddestoelwolken die door atoombommen werden geproduceerd en deze werden een populair symbool van de macht van Amerika. In de jaren ‘50 en ‘60 was de atoombom zeer geliefd en de media en producenten speelden hier handig op in.
Allemaal spullen die destijds verkocht werden met als thema: atomic bomb.Originele Enigma-vertaalmachine.
Trinity-proef
De eerste kernproef met een Plutonium bom werd gehouden op de Trinity-locatie in New Mexico. De flits van de explosie was 400 kilometer verderop te zien. De geproduceerde warmte was vier keer heter dan het oppervlak van de zon en de explosie had méér vernietigende kracht dan alle bommen die Duitsland op Engeland liet vallen tijdens de Slag om Groot-Brittannië in de Tweede Wereldoorlog.
Einde van alle testen ?
Nog altijd worden er testen met atoombommen gedaan hetzij dan met zeer geavanceerde computermodellen die precies de impact uitrekenen. Gelukkig hoeven er géén echte testen meer gehouden te worden.
Een kans die ik niet wilde laten liggen. Met drie jongens die ik al ken sinds mijn tijd bij de SVM voetbaljeugd in Munstergeleen en mijn overbuurmeisje die in de jaren ‘80-‘90 tegenover het café van mijn ouders woonde, ging ik naar een concert van U2 in de gloednieuwe 2,3 miljard dollar kostende venue ‘the Sphere’ in Las Vegas 🇺🇸.
Video
Food
Eerst gingen we eten bij restaurant Flour & Barley. Het laatste stukje pizza liet ik liggen zodat ik zo lang mogelijk kon genieten van de gratis ‘refill-procedure’ 😂😜. Daarna gingen we lopend naar de Sphere, een 115 meter hoge en 160 meter brede bolvormige venue die al van ver in het oog springt. The Sphere van Las Vegas is als je er vóór staat, net zo krankzinnig woest als ik al had gezien in video’s op Tiktok.
We hadden de kans om deze bruisende nieuwe locatie die alleen al aan de buitenzijde 11 voetbalvelden aan LED-verlichting draagt, zelf mee te maken en het showspektakel binnen maakte de virale hype waar. Wellicht heeft U2 de Sphere vanaf de opening op 29-9-23 geholpen de mondiale krantenkoppen te halen tijdens de openingsweek en de maanden erna maar deze locatie wordt de nieuwste must-see attractie van Las Vegas.
Interieur
Via roltrappen kwamen we op onze bestemming. Er zijn eigenlijk 6 verdiepingen waar 18.600 mensen kunnen zitten. Een 160.000 vierkante meter groot 16k LED-display met 1,2 miljoen LED-lampjes en 160.000 luidsprekers zorgden ervoor dat de 40 uitverkochte UV Achtung Baby shows van U2 (die oorspronkelijk in december zou eindigen, maar is verlengd tot februari), ons kippenvel bezorgden.
We konden bier halen aan barretjes waar het voor je werd getapt of je kon zelf 660 ml blikjes bier à 19$ kopen bij een onbemande kassa. Je zet je blikjes dan onder een scanner en met je creditcard betaal je je drank. Omgerekend naar liter en euro zit je dan op 26,50€/liter. Bij café Tapas in Sittard betaal ik 15,55€/liter dus het is 70% duurder dan in de kroeg. Nadeel van veel drinken is ook dat je vaak moet piesen. Als je dan net zoals ik een stoel hebt die zich precies in het midden van een rij bevindt dan moet dus die hele rij opstaan om je langs te laten als je naar de wc moet. Krapjes krapjes. De wc’s zien er overigens heel mooi en verzorgd uit.
De prijslijst.Onbemande bar.
Setlist
In mijn jonge jeugd (ik was 12 jaar) kon ik voornamelijk genieten van hun enige uitgebrachte live-LP ‘Under a Blood Red Sky’, de daarop volgende studio elpee ‘The Unforgettable Fire’ en hun meest succesvolle album ‘The Joshua Tree’. Hierna ging het richting jaren ‘90 en maakten pop en softrock in mijn hoofd plaats voor hardrock, grunge en metal 🤘🏻🤘🏻🤘🏻. Gezien de leeftijd van de inmiddels zestigers met uitzondering van de Nederlandse gastdrummer Bram van den Berg, mocht ik niet verwachten dat ze hun ‘ruigste’ nummers gingen spelen. Come on, daar hebben ze de energie niet meer voor. Deze Ierse vriendengroep die al 50 jaar samen muziek tokkelt spelen nog écht live daar waar -met alle respect- de Rolling Stones 100% begeleid worden door een tweede band achter het gordijn of dat andere 60-plussers als bijv. Madonna gedurende hun hele show gebruik maken van de ‘backing track’-techniek. En ook hiervoor alle begrip: je kunt niet als semi-gepensioneerde twee uur lang over het podium stuiteren en dan zonder te hijgen nog fatsoenlijk in de microfoon zingen. Zelf kom ik op mijn 52e al hijgend van het toilet na de grote beurt.
De ontwikkeling van de show nam twee jaar in beslag en moet in totaal 270m $ gaan opleveren. Dit gaat wel lukken denk ik. Ik had het goedkoopste kaartje en die kostte door het Amerikaanse systeem Dynamic Pricing, al snel 472€. Voor VIP-kaartjes betaal je 2500$ maar dan hoef je wel niet je biertje zelf te halen. Dat wordt je dan zur stelle gebracht. De show is tot in detail één vloeiend samenspel tussen beeld, geluid en muzikanten zonder te kort te doen aan de interactie met het publiek want af en toe moet je eens wat met je fans kunnen babbelen.
Beste plekken
Aangezien ik vrij laat een kaartje kocht had ik dus niet de beste plek. Wil je het scherm van onder tot boven kunnen zien dan moet je de sectienummers hebben die eindigen op vijf, zes en zeven van de 200, 300 en 400 niveaus (d.w.z. 205, 206, 207, 305, 306, 307, 405, 406 en 407). De rest ligt gedeeltelijk onder een overstek (balkon) die door de bovenste secties is gecreëerd. Je ziet dus maar de helft van het scherm op die plekken. Je kunt wel in het gangpad naar onderen lopen maar dat mag officieel niet. Toch heb ik het gedaan en werd maar zes keer weggejaagd 😇.
Mobile ticketing
Voor het eerst kreeg ik te maken met dit nieuwe kaartverkoopsysteem. Je kunt dus geen ticket meer uitprinten want er staat niet eens een barcode op. Je hebt je ticket dus gewoon in je wallet op je mobiel staan. Het was even wennen maar het schijnt veel geld op te leveren voor de ticketverkoper. Het verschil met een E-ticket is dat laatstgenoemde wordt geleverd als een PDF die bij een e-mail is gevoegd, die je vanuit je e-mail kunt openen. Mobiele tickets zijn net als e-tickets, behalve dat je ze alleen rechtstreeks in de app kunt openen en je het ticket moet ‘activeren’ voordat je het gebruikt. Mobiele tickets kunnen niet op meer dan één apparaat worden gedeeld of gebruikt. Ook bij een no-show kan het ticket binnen seconden weer bij iemand in de wachtrij worden doorverkocht. Het voordeel is dat er geen woekerprijzen meer gevraagd kunnen worden voor kaartjes.
Tot slot
Al met al was het een ware once-in-a-lifetime belevenis en we waren blij dat we de keuze gemaakt hadden. Ik ben dan geen diehard fan van U2 maar mijn vrienden zijn dat wél en zij verzekerden me dat deze show helemaal AF was. Glunderend en nagenietend van deze happening zochten we nog een restaurantje op waar de show nog eens dunnetjes doorgenomen werd. Hier hoorde ik de nodige ins en outs van U2-fans van het eerste uur. Leuk om naar te luisteren ! Thanx dat ik met jullie mee mocht genieten 🫶🏻🤌🏻
Vóórdat we vertrokken naar Las Vegas werden we al door kennissen die er waren geweest gewaarschuwd dat de 650.000 zielen tellende stad één grote playground voor volwassenen was en dat de stad synoniem stond voor Sodom en Gomorra. Alles zou mogen en alles zou kunnen. Achteraf gezien viel dat best mee. Zeker, een playground was het wel gezien de vele casinos maar voor de rest mag de stad nog niet ruiken in de hoek waar Berlijn en Hamburg gescheten hebben. Dit zijn namelijk twee steden waar een ruig nachtleven heerst. Bij de Coyote Ugly bar stonden drie medewerksters op een bar de hele tent bij elkaar te schreeuwen. Ene had een fles drank in haar hand en iedereen die op het podium een quasi-sexy dansje durfde te doen kreeg een shotje in haar nek gemikt. De hele zaak zette het dan op een schreeuwen. We vroegen ons af waarom die meiden zo hard blèrden. Dit gekrijs hield de hele avond aan. We hoorden kreten als ‘awesome’, ‘crazy’, ‘mental’. Ik dacht alleen maar: ‘meid, in welk gat woon jij ? Je luistert naar een plaatje van Beyonce, je bent verre van bezopen met je Breezertje in je hand en er staan 30 andere mensen in de zaak. Maak het niet spannender dan het is. Waarschijnlijk ook de reden dat ze in Berlijn Amerikanen in clubs weigeren: ze schreeuwen altijd zo hard 😂😂😂.
Over de top
In Las Vegas is iedere zaak over de top en hier draait natuurlijk alles om zo snel mogelijk het geld uit de beurzen van de toeristen te kloppen. Een biertje voor 10$, een colaatje voor 8$, een Magnum-ijsje voor 6$, een burgertje voor 18$. Dan gaat het natuurlijk snel. Nóg harder gaat het in de casino’s en vooral in het bekende Wynn Las Vegas Casino waar we even binnen waren geweest. In ieder hotel waar we binnenliepen werden we eerst door een casino ger grootte van een half voetbalveld geloodst voordat we de incheckbalie bereikten. Niet om in te checken natuurlijk want we lagen een week op een fijne camping op zo’n 12 minuten rijden van the roemruchte Strip. Maar natuurlijk wilden we wel even de hotels van binnen zien. Dit doet trouwens iedereen en dat hoort erbij. Bij de grotere hotels zagen we gamehallen waar kinderen de modernste spelletjes konden spelen. Voor wat betreft de beveiliging hebben ze hier heel goed nagedacht. Bij het betreden van de grotere attracties of clubs werden we gescreend door een detectiepoortje en werd ons paspoort ingescand. Dit gaf veel mensen toch wel een veilig gevoel. We zitten immers in het land van de massa-shootings (dit jaar al 200) en het land waar iedereen een wapen kan kopen.
The Strip
De Strip (6-baans weg) is een bijna 7 km lange aaneenschakeling van hotels, restaurantjes, winkeltjes met pompende muziek en locale artiesten die je vermaken met de leukste vorm van entertainment. Als je nergens pauzeert kun je de Strip in twee uurtjes helemaal zien. Dat doe je natuurlijk niet. Je wilt ook eens ergens in zoals wij deden bij het reuzenrad met de naam High Roller. Een hele vette rit waarbij je gedurende 30 minuten over de hele stad kunt kijken. Gedurende de tocht kreeg Angelica last van oorsuizen. Ik vroeg of ze niet iets had voor op te zuigen. Meteen keek ze me verlekkerd aan waarop ik stellig antwoordde:”nee schat,niet hier”. We waren immers niet alleen in de 15 m2 grote, gesloten gondel.
Gokken
Halfnaakte mannen en vrouwen met een rooie veer op hun kont proberen je voor 10$ te verleiden met hun op de foto te gaan. Als we ergens hadden gegeten duwden ze me de rekening al onder mijn neus terwijl mijn bordje nog half vol is. Gezellig natafelen is er hier niet bij. Omzet is belangrijker. Dat gebeurde trouwens overal op de plekken waar we gegeten hadden tijdens onze roadtrip. Zouden ze dat in Nederland flikken dat had je er de laatste keer gegeten en gedronken. Her en der zagen we zwervers of junkies op straat liggen. Ze slapen in tentjes of gewoon in de buitenlucht op een stuk karton naast hun boodschappenkarretje vol geladen met hun spulletjes. We liepen over de Strip en we wisten niet waar we moesten kijken. Om de 10 seconden werd onze aandacht wel door weer iets anders getrokken. De 75 casino’s worden vooral bezocht door mensen met een normaal inkomen. Het zijn dus niet alleen de rijken die naar las Vegas gaan om te gokken. Massa is kassa. Buiten op straat is het erg warm maar binnen staan de airco’s te loeien. Iemand vertelde me dat ze zelfs zuurstof aan de airco toevoegen om de gokkers in de casino’s fit te houden. Die jaarlijkse 800 miljoen dollar aan gokgelden moeten toch binnengeharkt worden. No matter how. Sinds de drugs in Nevada gelegaliseerd zijn is het gebruik op straat toegenomen. Dat merkten we goed want overal waar we kwamen wandelden we door een dermate dikke deken van wietlucht dat je bij wijze van spreken je fiets er tegen aan kon zetten. Je ziet dus ook overal drugsverslaafden op de stoep liggen of bij de casinos rondhangen. Allemaal dragen ze een petje met Iraq-vet of Vietnam-vet om zo in de gunst van de potentiële gulle gever te vallen. Want dat is nog altijd een dingetje hier in de VS. Als je 10.000 km van huis je eigen land verdedigd hebt dan heb je eeuwige roem vergaard. Ook al is je baas zonder enige reden een land binnengevallen. Deze situatie zorgde wel voor een wat ongemakkelijke houding bij het publiek want ja, het zijn mensen en ze horen er bij. Maar van de ene kant wil je niet geconfronteerd worden met mensen die de dood in de ogen hebben staan. Misschien is het wel goed die confrontatie. Het drugsgebruik onder jongeren is immers nog nooit zo hoog geweest. Het is al normaal op vandaag dat je een pilletje neemt als je op stap gaat. Veel goedkoper dan drank en hetzelfde effect.
Fremont Street
Het oude gedeelte van Las Vegas (Fremont Street) vonden we eerlijk gezegd nog het leukst. Het is wat overzichtelijker en compacter. Ook hier zorgden veel straatartiesten voor het nodige vermaak. Het eten in het restaurantje waar we gegeten hadden was zo pittig 🌶 dat ik er de dag erna en de dag dáárna en zelfs de dag dáárna nog heel veel last van had. Ik had net zo goed de matras op de wc kunnen zetten. De hele week heb ik hier in Vegas met zo’n rode bavianenkont rondgelopen.
Placebo effect
Wat me hier in de winkeltjes verder opviel is dat je hier in Vegas van die Nike-shirts kunt kopen in XXXXL formaat. Waarschijnlijk heeft het zo’n placebo effect op het lichaam zodat het denkt dat je aan het sporten bent. Als je niet te lang in dit soort winkeltjes rondhangt kun je Las Vegas doen in twee dagen. Het ziet allemaal erg groot uit maar het is allemaal van hetzelfde. Je word meer geprikkeld door de massa’s mensen dan dat je iets nieuws, iets verrassends ziet. En dat is het mooie van rondreizen. Iedere dag wat anders zien. Wij waren zelf een week hier. Een week die we hebben gebruikt om de omgeving van Las Vegas te verkennen maar ook om even een paar dagen pauze te nemen en te ontspannen. Viva Las Vegas.
Welcome to Fabulous Las Vegas Sign
Stratosphere
Vanaf dit gebouw van 450 meter hoog hadden we een mooi uitzicht. De Amerikanen doe net alsof dit gebouw de top of the World is maar in feit komt het gebouw qua hoogte nog niet eens in de top-100 voor.
Fremont street
Dit is absoluut het gezelligste straat van Las Vegas. Véél gezelliger dan de Strip. Veel straattheater en live muziek op diverse podia. Aan de zijkanten van de straat heb je barretjes om bier te kopen maar er is ook supermarkt waar je blikken bier kan kopen voor 3$. Nog altijd goedkoper dan de 12$ voor een 0,7 liter op straat.
Heart Attack Grill Las Vegas
SlotZilla Zipline Las Vegas
Trevi Fountain
The High Roller at The LINQ
Caesars Palace (hotel)
Gordon Ramsay Hell’s Kitchen
The Las Vegas Strip
The Fountains of Bellagio
Dick’s Last Resort restaurant
Replica Statue of Liberty
Seven Magic Mountains
Luxor
Ghost Town
Pawn Stars
Shirt Messi: 10.000$.
Hoover Dam
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.
Met eigenaresse Natascha heb ik vroeger op school gezeten en drink af en toe nog een kopje koffie met haar. Een hele leuke serieuze dame met een prima zaak. Gewoon eens binnen lopen !
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Op weg naar Las Vegas passeerden we dit beruchte spookdorpje. Na de burgeroorlog was dit één van de grootste goudzoekgebieden van Nevada. Alleen al in dit kleine dorpje werd in de aangrenzende Techatticup-mijn voor miljoenen aan goud, zilver, koper en lood uit de grond getrokken. Veel deserteurs uit de burgeroorlog vonden hier hun geluk. De huidige eigenaar deed me vanwege zijn dikke grijze snor denken aan Hulk Hogan.
Lynchpartijen
Hij vertelde dat rond 1865 vele meningsverschillen over eigendom en arbeidsconflicten resulteerden in moedwillige moorden die zo vaak voorkwamen dat ze routinematig en gewoon waren. Even de sheriff bellen ging natuurlijk niet gewoonweg omdat telefonie destijds nog niet bestond. Daarbij zou het een week duren voordat de beste man op zijn paard aanwezig was. In die tijd nam men liever zelf het recht in hand. Als je iemand op de korrel had dan zorgde je eerst met roddel en achterklap dat je genoeg steun vergaarde. Daarna beschuldigde je diegene van diefstal en vervolgens gooide je een dik touw over een tak en knoopte je samen met je matties op. Tijdens ons verblijf zagen we twee mensen met een pistool op hun heup rondlopen. Hier in Nevada kan en mag dit nog. Na een gesprek met zo’n moderne cowboy compleet met cowboyhoed kwam ik erachter dat met dit niet alleen deed om zichzelf te beschermen tegen geweld maar meer om zich te kunnen bewapenen tegen de overheid als deze van plan was het Amerikaanse volk te onderwerpen. In Europa zou men gewoon niet meer stemmen op zo’n partij die dat voornemens was maar in de VS denken velen er anders over.
Cowboy en indiaantje
De huidige eigenaren van het spookdorpje kochten dit stuk grond lang geleden op en besloten e.e.a. in de de oude staat te herstellen. Het is eigenlijk één groot openluchtmuseum met allemaal oude auto’s en prullaria wat ons deed denken aan de nog jonge Amerikaanse geschiedenis van een paar honderd jaar oud. Toen ik hem vertelde dat mijn huis 217 jaar oud was viel hij bijna achterover van verbazing. ‘’Jaja ‘,zei ik. ‘Toen Europa werd voorzien van de eerste stroom speelden jullie nog cowboy en indiaantje’.
Ratelslangen
De vrouw des huizes waarschuwde ons voor ratelslangen die ze deze week al drie keer gespot had. Ook moesten we uitkijken voor de gevaarlijke cactussen rondom de huisjes. Eenmaal gestoken door zo’n naald betekenden een rit naar het ziekenhuis want de naald bevatte gevaarlijke weerhaakjes die uit je vel gesneden moesten worden. De man was een genie qua inrichting. We hebben zeker twee uur binnen gezeten om alle spulletjes goed te bekijken. Op de bar stonden nep-monstertjes op sterk water. Een slaapkamer was ingericht als verzamelplek voor Aliens. Naast het huis was een kapelletje waar een bruiloft werd gevierd.
Heidi Klum
Overal stonden old American cars en het zicht op het behang van de muren in de huisjes werd grotendeels ontnomen door foto’s van beroemdheden die deze plek ooit bezocht hadden. Of voor een foto-shoot (Heidi Klum) of voor de opname van een film (Kevin Costner 3000 Miles to Graceland). In totaal is de huidige locatie te zien in 13 films.
Video
Het vliegtuig uit de Kevin Costnerfilm ‘3000 miles to Graceland’.Het vliegtuig uit de Kevin Costnerfilm ‘3000 miles to Graceland’.
Oud keukenblokje.Oude benzinepomp ⛽️.Oktoberfest 1971 in de 🇺🇸.Oude brandweerwagen 🚒.De gevaarlijke cactus.De eigenaar (Hulk Hogan look-a-like).Soda blikjes. Een oude snoepautomaat.De rivierwolf. Alien chamber.Het dorpje zoals het vroeger uitzag.De bar.Op de foto met de eigenaars.Heidi Klum.Wie ligt hier nu op bed ??Het kapelletje.Gevaarlijke cactussen.
GPS
Wil je een gratis bezoekje brengen aan dit spookstadje ? Type dan de volgende GPS-coördinaten in google maps (35.7098425, -114.8029676)
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met Nestor heb ik rondgereisd door Guatemala, Honduras, el Salvador, Nicaragua en Costa Rica. Hij woont nu met zijn gezin in Dubai en verhuurt luxe limousines. Wil je eens lekker een dagje rondkarren in één van onderstaande wagens neem dan even contact met hem op via het contactformulier door op de website hieronder te klikken.
Met eigenaresse Natascha heb ik vroeger op school gezeten en drink af en toe nog een kopje koffie met haar. Een hele leuke serieuze dame met een prima zaak. Gewoon eens binnen lopen !
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
