Tag: Zuid-Amerika

Het moeilijkste maar tevens ook het leukste van reizen vind ik altijd de planning die ik van te voren maak. Zeker bij zo’n lange reis als die we nu maken is de planning het belangrijkste want: in welke landen gaan we onze dagen en spaargeld inzetten ? Natuurlijk kun je een vliegticket boeken en ter plekke alles gaan uitzoeken. Dat heeft uiteraard zijn charme maar ik hou er meer van om thuis een en ander uit te zoeken zodat we niets hoeven missen. In mijn verzameling van 10.000 ‘must visits’ op google Earth 🌍 had ik al zoveel punten in Peru op staan dat ik wist dat we dit zelfs met de meest accurate dagplanning, niet in vier weken gingen redden. Alleen al in het zuiden in de stad Arequipa hadden we zeker één week nodig. Rainbow mountain gingen we skippen want hiken op 5000 meter is iets voor sado-masochisten die er van houden geen lucht te krijgen 😂 en de Nasca-lijnen skipten we ook omdat je die lijnen het beste vanuit een peperduur vliegtuigje kan bekijken. Daarbij kon ik naar Nasca geen route tekenen die ons minder dan één reisdag zou kosten. Misschien vanuit Ica maar dan moesten we één dagje Huacachina opgeven en die hap was voor mij moeilijk te slikken. Aldus een big skip voor Nasca. Er waren best veel dingen in Peru die we niet gingen zien maar ook heel veel dingen die we wél gingen zien en doen. Af en toe moeten we keuzes maken. Eerst de reis van Bolivia naar Peru met Peru Hop maken. Iedere Peru-reiziger die ik tegen kom maakt gebruik van Peru Hop en om héél eerlijk te zijn: deze busmaatschappij is ook excellent te noemen. Brede slaapstoelen die bijna horizontaal gaan, on board toiletten en zelfs wifi. Ze rijden met twee chauffeurs die elkaar afwisselen en maken de nodige stops. Alleen, dat midden in de nacht op een onverlichte snelweg stoppen om passagiers en koffers om te laden vind ik nog wel een dingetje 😂

Grensovergang Kasani

Lopend de grens over steken vind ik nog altijd één van de apartste bezigheden in den vreemde. Douane beambten worden toch geacht een bepaalde gezag uit te stralen. Ze zijn immers de eerste mensen van het land dat je bezoekt, die je tegen komt. Meestal kijken ze heel stoer en sommige lijken wel een muilkorf nodig te hebben. En dan drukken ze met zo’n heel lief stempeltje wat inkt in je paspoort. Weg imago ! 😂

Hotel Los Balcones de Moral y Santa Catalina

Voor 28€ per nacht zaten we in dit koloniale hotel. De Plaza de Armas lag op vier minuten lopen. Het hotel zelf is prachtig en het ziet eruit als een oud klooster uit de 19e eeuw. De kamer die we kregen was zeer ruim. We hadden vanaf het balkon uitzicht op de twee torens van de basiliek. Het ontbijt was er helaas karig en meestal sloegen we dat over en gingen ergens in de buurt lunchen. Tja, voor 28€ hoefden we zeer zeker niet te klagen.

Santa Catalina Monastery

Het klooster werd in de 16e eeuw gebouwd en was bedoeld om hier als non te komen wonen en werken. Ik zag hier net zoals in Andalusië Spaanse en Moorse architectuur met prachtige, kleurrijke kleuren. We waren wel een dikke twee uurtjes zoet met door de blauwe, witte en rode gangen te zwerven. We zagen de slaapkamers van de nonnen en de indrukwekkende zwart geblakerde keukens. Zelfs nu na honderd jaar rook je de brandlucht nog. 

Iglesia de la Compañia

Dit huis van God uit 1698 liepen we even binnen in de zuidoosthoek van de Plaza de Armas en hoort ook bij het UNESCO-gedeelte van de historische binnenstad. Toen we binnenkwamen liep net de mis ten einde. We doen dan altijd even snel mee in een van de laatste banken. Even kruisje slaan en zo.  Het viel ons op hoeveel jongeren hier de kerk bezoeken. Ik heb totaal geen idee hoeveel jongeren in Nederland naar de kerk gaan maar volgens mij zijn het er niet zo veel. Zoals veel koloniale gebouwen werd het gebouw door meerdere aardbevingen verwoest en links en rechts zagen we nog wat gerepareerde schade. 

Casa de Moral

Carnaval

Ook in Peru wordt natuurlijk carnaval gevierd en hebben ze een druk feestprogramma. Helaas hebben we het niet mogen meemaken dat de straten van de binnenstad gevuld waren met dansers en muzikanten, gekleed in typische Arequipa-carnavalskleding. We hebben wel de opening van de Carnaval mogen meemaken. De dag dat er gespeeld werd met water, gekleurde bloem en schuim. Één onderdeel van de tradities en gebruiken van carnaval in Arequipa behelst het naar elkaar toegooien van ballonnen met water, slingers en bloem en elkaar helemaal volspuiten met schuim uit grote liter-bussen die men overal kon kopen (Spuma). Her en der probeerden straatverkopers hun waar aan de man te brengen en net voor onze neuzen viel een met water gevulde ballon recht op het dienblad van een verkoper van bekertjes met yoghurt. Dat was dus vette pech voor de man. 

Plaza de Armas

De Plaza de Armas is eigenlijk het bekendste gedeelte van het historisch centrum wat op de UNESCO-lijst staat, naar het schijnt het mooiste plein van  het hele land.  Het werd aangelegd in de 16e eeuw toen Arequipa werd gesticht door de Spanjaarden en was eigenlijk bedoeld als plek om wapens uit te delen aan de verdedigers van de stad als deze werd aangevallen. Het plein wordt omringd door de kathedraal van Arequipa, winkels en de Iglesia de la Compania.

Plaza de Armas by night

Restaurant Sonccollay

Bij dit restaurant at ik voor de tweede keer in mijn leven Cuy oftewel cavia 🐹. In ons land een knuffeldier maar hier in zuid-Amerika een delicatesse. Het smaakt erg zoutig en er zit weinig vlees aan. Na dit gerecht hadden we dus nog honger. Nadat we klaar waren met eten kwam een straatverkoper aan tafel en vroeg of hij de restjes eten mocht meenemen. Met een vork schraapte hij onze borden leeg in een plastic zakje. Ik wilde hem nog een sigaretje voor na het eten geven maar dat sloeg hij vriendelijk af. 

Rooftop Katari Hotel at Plaza de Armas

Plaza de Armas staat bekend om zijn rooftopbarretjes en restaurantjes. Het nadeel is dat er blijkbaar een wet is dat je de rooftopjes zo’n 12 meter van de dakrand moet bouwen. Bij veel rooftoprestaurantjes kijk je dan vanaf je stoel tegen bouwmateriaal aan. Behalve bij de rooftop van het Katari hotel !

Lunchroom Casona Salen

Precies voor 7,50€ p.p. incl. drie verse jus en een cappuccino konden we hier héérlijk lunchen.

Calle Santa Catalina

Dit straatje lag om de hoek van ons hotel en in het weekend kon je hier op straat eten. Een plaatselijke schone wilde een dansje met me maken. Túúrlijk deed ik mee. 

Peruvian restaurant-bar Las Gringas

Na een weekje in Arequipa geweest te zijn kunnen we met een gerust hart stellen dat je beter niet kunt eten op de Plaza de Armas. Je betaalt ongeveer het dubbele aan geld en de kwaliteit is fraglich. We houden sowieso niet zo van die ‘proppers’ die je twintig meter nalopen om je een stuk vlees te verkopen. Als je goede kwaliteit biedt dan heb je zo’n propper niet nodig zeg ik altijd. De mensen vinden de weg dan wel vanzelf. In bijvoorbeeld restaurant Las Gringas hebben we een aantal keren gegeten en gedronken. Zeker de cocktails Peruvian blood en Pisco Sour zijn overheerlijk en de glazen waren goed gevuld. Het ligt maar één blok verwijderd van de plaza.

Restaurant Zig Zag

Nadat Angelica van de wasserette te horen had gekregen dat haar broek kwijt was geraakt gingen we hier in dit mooie restaurantje haar verdriet vereten. Anna en Allen 🇮🇪 hadden ons dit als tip meegegeven. We zaten in een soort gewelfde ruimte die heel gezellig was ingericht. Via een wenteltrapje gemaakt door de wereldberoemde Franse architect Gustave Eifel, klommen we naar de eerste verdieping. De ober was heel vriendelijk en ik gaf hem zelfs fooi. Iets wat ik normaal nooit doe in restaurants en bars. We hadden een gerecht met verschillende stukjes vlees van eend, lam en varken. Voor 26€ hadden we met zijn tweeën gegeten en gedronken. 

Calle San Francisco

Een straatje met allemaal leuke inkijkjes, winkeltjes en restaurantjes.

Mercado San Camilo

Aangekomen bij de San Camila Market merkten we al snel dat we nagenoeg de enige toeristen waren. Deze markt was echt alleen voor locals die er hun verse producten haalden. Bij iedere ingang stond een beeld van onze lieve Heer welke met een kleine aanraking begroet werd. Aan de ene kant van de markt stonden de kraampjes met vis en vlees, aan de andere kant de kraampjes met groenten en fruit. Ons viel op dat zowel de vis als het vlees ongekoeld werd gepresenteerd. Niet eten dus als je hier bent. 

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Vóórdat we naar Peru 🇵🇪 zouden gaan maakten we een tweedaagse stop in Copacabana aan het Tititaca-meer, het grootste meer van Zuid-Amerika, zeven keer zo groot als het Ijsselmeer. Het ligt helaas niet in Brazilië aan zee maar hoog in de Andes op 3.800 meter hoogte. Hier ligt tevens de Boliviaanse marine met 5000 mensen in dienst. Ze hebben één krijgsschip maar die ligt dan weer niet hier maar die zagen we in de haven van Buenos Aires 🇦🇷. Op 3800 meter hoogte valt immers niet veel te knokken. Dus wat die mannen daar doen op die hoogte is voor mij een vraagteken. 

Waarschijnlijk iets met drugscontrole. Copacabana ligt op een schiereiland dat gedeeld wordt door Peru en Bolivia en heeft slechts 6000 inwoners. Het is aardig ingericht op toerisme vanwege Isla del Sol, het heilige eiland van de Inca’s. Klinkt allemaal schitterend zo’n eilandtour maar als het twee dagen zou gaan regenen dan krijg je ons niet buiten. We hebben niks met regen. De lokale verkoper die ons dit tripje wilde aansmeren deed nog een laatste verwoede poging en zei dat het op het eiland nooit regende. ‘Waarom meen je dat het Isla del Sol heet ?’ Toen ik antwoordde dat op Groenland ook geen bomen groeien, gaf hij de moed maar op. Waar we wél zin in hadden waren de vele kleurrijke barretjes en restaurantjes met hun lekker eten want de koks hier verstonden hun vak erg goed. Wat een lekkere steakjes hmmm 🥩.

Overal zagen we hondjes los rondlopen en ze lieten zich door iedereen aaien. Ze renden met z’n allen in groepjes iedere dag over de stranden en straten en leken een spel te spelen. En als een auto te hard langs reed renden ze er met zijn allen blaffend achteraan. Met de honden van Copacabana moest je niet lopen fucken. 

De reden waarom we hier geen kippenvlees eten is het feit dat we werkelijk op iedere markt zagen dat het vlees ongekoeld aangeboden wordt. Dat is natuurlijk vragen om problemen. We hebben in La Paz allebei éénmaal voedselvergiftiging gehad. Hoogstwaarschijnlijk een Salmonella-bacterie want we zaten 10x per dag op de pot dus een rolletje wc-papier op een dag is niks. Je hebt niet echt honger dus je valt kilo’s af. Voor de rest moet je even je activiteiten goed inplannen. Geen lange busritten ondernemen en zorgen dat je binnen vijf minuten een pot in de buurt hebt. 

In de hotels zijn geen verwarmingen en op de kamer was het ijskoud. Niet dat ze niet aanstaan, ze zijn niet eens gemonteerd (!). Mensen zitten ook met een dikke jas aan in een restaurant te eten. Stoken is veel te duur. We moesten ons voor het slapen gaan drie keer beschijten om het enigszins warm te krijgen maar dat deden we dan ook graag. Morgen gaan we naar Arequipa in Peru 🇵🇪. We gaan weer naar een plekje waar we fatsoenlijk kunnen ademen, waar we niet als een trekpaard staan te hijgen als we een trap hebben genomen. Héérlijk ! 

Veerboot Tiquina

Aankomst Tiquina San Pedro

Copacabana

Lake Titicaca

Basilica of Our Lady of Copacabana

Plaza 2 de Febrero

Mercado Copacabana

Playa de Copacabana

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Valle de Rocas ligt langs het meest noordelijke deel van de beruchte Lagunas Route. De weg er naar toe betreft kuilen-en wasbordweggetjes die uitgesleten zijn door gewoon eens over een fris stukje ongerept woestenij te rijden en dan te hopen dat er meerdere 4×4’s zouden volgen. Uiteindelijk ontstaat er dan een spoor op deze grote hoogte van 3800 meter. Na een korte stop bij een kloof vervolgden we onze weg naar een gebied vol rotsformaties in alle mogelijke vormen. We vonden het alle zes geweldig om tussen de stenen ‘bouwwerken’ rond te dwalen en de contouren van dieren en andere gedaanten die door wind en water waren geërodeerd, te herkennen. Zo zagen we de ‘broken heart’-rots, de Italië-rots, de Copa del Mundo-rots en de kameelrots. We waren ook verrast hier zoveel vicuña’s en lama’s te zien want wie wil er nu leven in dit troosteloze gebied ? Hier bleven we een aantal uurtjes om te kunnen genieten van de verzameling eeuwenoude, grillige en surrealistische rotsformaties die door de natuur zelf zijn gemaakt. 

Mirador Laguna Vinto

Op een hoogte van bijna 4000 meter kwamen we deze groep lama’s tegen toen ze de weg wilden oversteken. Ze zijn beschermd in Bolivia maar ze staan ook op het menu.

Cactus 🌵 valley

Hier namen we een kleine tussenstop om deze machtig mooie, grote cactussen te bekijken. Sommigen waren wel zes meter hoog en groeiden twee centimeter per jaar. De vruchten kon je afsnijden en op eten (hetgeen we ook deden).

Mañica village

Hier namen we een break van 45 minuten. Even op adem komen na deze ‘massagetour’. We gingen deze hobbelige paadjes wel merken na twee dagen.

Lama valley

Hier zagen we twee lama’s paren. Nummer één was nog niet klaar of nummer twee stond al in de rij om aan te vallen. Hij duwde met zijn neus nummer één van het vrouwtje af maar daar was nummer één niet van gediend.

Hier stapten we uit en konden we tussen de lama’s door lopen. Ze waren ietsje schuw maar een kwartiertje later kenden ze me al en stonden ze stil om te poseren.

Alota village

Salthostal Quissal

Hier sliepen we in een zouthostel. Muren, bedden, nachtkastjes, alles was gemaakt van zoutblokken. Vanuit hier zouden we morgenvroeg vertrekken naar de grootste zoutvlakte ter wereld.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

De grensovergang Chili-Bolivia

Rond 06:00u werden we door een busje opgehaald bij ons hostel in San Pedro de Atacama 🇨🇱 en reden we richting de Chileens-Boliviaanse grens. Rond 06:30u kregen we ontbijt aan de voet van de Licancabur vulkaan. Tevens was hier ook de Chileense immigratiecontrole  waar we weer een stempeltje in ons paspoort kregen. Klinkt misschien raar maar voor reizigers in het algemeen zijn stempeltjes een soort souvenir waar we veel waarde aan hechten. Over een jaar is mijn paspoort helaas verlopen en wordt het ongeldig gemaakt met een perforator. Drie duimdikke gaten worden dan door mijn stempeltjesverzameling geboord. Geen tranen in mijn ogen of hysterische toestanden maar ik vind het toch wel jammer dat er geen andere optie is 😔. 

Alle passagiers die op deze plek bij de  grens samenkwamen werden herverdeeld over 4X4 Toyota V8 Landcruisers. Wij kwamen terecht in de 4×4 van Lucio, een 56-jarige Boliviaanse vader van vier kinderen. Hij sprak géén woord Engels maar hij sprak gelukkig héél traag Spaans zodat wij hem enigszins konden volgen. Net zoals een paar andere chauffeurs mistte hij ook de complete rij boventanden. Ik vroeg me hardop af of dit iets te maken had met de combinatie slechte hobbelige wegen, kleine mennekes en het daardoor op ooghoogte zittende stuur ? 

Naast Angelica en ik werd het groepje gecompleteerd door de 28-jarige Charlotte en de 37-jarige Dan uit Frankrijk. Charlotte heeft Algerijnse roots en Dan heeft Israëlische roots en wonen nu als getrouwd stel in Parijs. Zij is journaliste en fotografe en Dan werkt als social worker en verzorgt samen met zijn collega’s 300 Clochards in Parijs. 

Dit was hun huwelijksreis. Een héél bijzondere keuze daar de meeste huwelijksreizen naar bounty-eilanden gaan. Veel eten, drinken en rusten en weinig avontuur. Het andere koppel kwam uit Cork, Ierland. Alan was een grappige accountmanager die er van hield zijn reisgenoten uit te dagen om spelletjes te spelen. Zo kwamen we samen tot alle 50 staten van de VS. An sich een beste prestatie omdat er niet veel Amerikanen zijn die dit klaarspelen. Hij was samen met Anna, een 29-jarige hoogblonde wetenschapper die wel eens op zoek was naar een haarföhn. Ze kennen elkaar al heel lang en altijd maakte wel iemand de keuze om te verhuizen waardoor de ander maar volgde. Toen Anna naar Canada emigreerde volgde Allan al snel. Ze konden niet lang zonder elkaar. Gelukkig voor ons hadden ze de altijd aanwezige Ierse regen thuis gelaten ☔️ 😜. 

Bij de grens aangekomen moesten we natuurlijk zo’n immigratieformulier invullen. Ik kreeg er een beetje de pest aan want wat doet men nu met die ingevulde formulieren ? Helemaal niks. Ze werden nog niet eens gelezen. Om dat te bewijzen zette ik bij de post ‘beroep’ het woord ‘pornstar’.  Geen haan kraaide er naar. 

Eduardo Avaroa Andean Fauna National Reserve

Na drie kilometer asfaltkrabben draaiden we een onverharde weg op  onder luide jaren ‘80 muziek. Wat we niet wisten was dat dit type wegen de komende drie dagen onze uitdaging zou worden. Iedere weggetje in dit nationaal park wat drie keer zo groot is als Limburg, lag bezaaid met rotsblokjes zo groot als een voetbal. En daar moest Lucio zich een weg door zien te banen. Vulkanen hadden hier hun werk gedurende duizenden jaren goed gedaan. Er komt natuurlijk heel wat puin vrij bij zo’n uitbarsting. Alleen ruimen ze het hier niet op. Inmiddels zaten we op 4691 meter hoogte.

Video‘s

Mirador Sur Laguna Blanca

Het Eduardo Avaroa Andean Fauna National Reserve is het meest bezochte nationaal park van Bolivia. Met 67.000 bezoekers nog altijd wat minder toeristisch als de Efteling met 5,6 miljoen bezoekers.

Iedere keer dat we stopten controleerde Lucio de koffers op het dak. Ondanks dat hij ze goed had ingepakt met een zeil zaten onze koffers toch vol met stof. Maar ook de binnenzijde van de 4×4 kreeg stof binnen. Het vervangen van het interieur filter had geen zin. Een schoon filter zou binnen een half uur weer vol zitten met stof. 

Mirador de la Laguna Verde

Salvador Dali’s Desert

Aguas Termales Chalviri

Geíser Sol de Mañana

Op 5000 meter hoogte ten zuiden van de Laguna Colorada kwamen we in dit gebied met geothermische activiteit. We zagen bubbelende modderpoelen en onder veel lawaai vrijkomende stoom van 200 graden. Hier kwamen de ingrediënten van moeder Aarde naar buiten.

Hotel Saelita in Villa Mar

Dit hotel was echt een blamage. We lagen gezellig met Allan en Anna uit Ierland 🇮🇪 op één kamer maar we was geen mogelijkheid om een raampje open te zetten. Er was al zo weinig zuurstof op deze hoogte hetgeen er voor zorgde dat ik na drie uur slapen wakker schrok vanwege het feit dat ik niet meer kon ademen. Ik heb dus de hele nacht wakker gelegen. De douches hadden alleen koud water en we moesten ons eigen wc-papier kopen. Er waren één douche voor 25 personen dus als iedereen zich 10 minuten de tijd nam duurde dit douchespektakel vier hele uren. Zie je het voor je ‘s morgens ?

Het ontbijt bestond uit droge pannenkoeken met jam en ‘s avonds kregen we hardgebakken stukjes kip met slapgefrituurde stukjes aardappelreepjes.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

We zitten nu in Ushuaia, de meest zuidelijke stad van de wereld. Van de ene kant voelt het héél speciaal aan omdat we op ‘het einde van de wereld’ zitten maar ook omdat mijn moeder me net appte dat mijn vader hier vroeger altijd graag heen had gewild. Van de andere kant is het gewoon een stad, twee keer zo groot als Sittard qua aantal inwoners waar mensen gewoon naar de winkel gaan, een kop koffie drinken in een lunchroom op de altijd drukke winkelstraat Avenue San Martin of even een frisse neus halen in de haven waar de cruiseschepen liggen aangemeerd. De meesten kennen Ushuaia (spreek uit Oesoewaja en niet Oesjoewaja) echter van de wereldberoemde partyclub met dezelfde naam op Ibiza. Maar ondanks het feit dat ik niet weet wanneer Ushuaia haar deuren voor de eerste keer opende ga ik er stiekem van uit dat haar naam ontleend is aan de plek waar we nu zitten en niet andersom. 

Ushuaia is echter niet de meest zuidelijke plek op aarde die permanent bewoond wordt. Om die plek te bezoeken konden we voor 800$ het Beagle-kanaal (genoemd naar de naam van het schip van Darwin) oversteken naar buurland Chili 🇨🇱 want daar ligt de nederzetting Puerto Toro met wel liefst 26 inwoners die ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat bezig zijn met de vangst van King’s crab 🦀. We hebben het gezien de belachelijk hoge prijs maar niet gedaan.

Verder is het hier best frisjes en staat er altijd wel een matige wind van 20-25 km/uur. De thermometer doet zijn best om in hartje zomer boven de 13° uit te komen hetgeen wellicht de reden is dat veel mensen hier lopen te snotteren want ‘s avonds koelt het natuurlijk flink af. Voor ons op straat liep een man die zo hard en hoorbaar iets omhoog rochelde dat hij volgens mij het resultaat eerst in twee stukken moest snijden om het weer te kunnen doorslikken.

Hanta-virus

Op 6-5-2026 (jaar later) overleden een Nederlandse man en vrouw die hier besmet waren geraakt met dit virus.

BBQ Hostel

‘s Avonds zitten we aan de barbecue en iedereen heeft de mooiste verhalen maar ze zijn ook heel scheutig met de meest praktische tips. Ze vertellen dan bijvoorbeeld hoe ze een methode hebben gevonden om bepaalde activiteiten gratis te kunnen ondernemen. Hoe ze een studentenpasje namaken om 50% korting te krijgen want het is hier stervensduur. Duurder als in de VS of Canada. Maar zo werd ons ook verteld dat we absoluut niet naar Venezuela moesten gaan want een kennis van zo’n gast was bij de douane op het vliegveld gesommeerd zijn koffer open te maken. Hij moest daarna naar een andere kamer en toen hij terug bij zijn koffer kwam had de politie ineens cocaïne gevonden terwijl die jongen van niks wist. Hij moest ter plekke de keuze maken of $ 200 betalen of een straf accepteren van 10 jaar cel. Daar sta je dan en je weet dat je genaaid wordt want die cocaïne heeft die agent er natuurlijk zelf ingestopt. Maar je kunt er niks tegen doen.

‘La gente esta muy loca !’

Hostel Yaghan

We hadden een groot hostel in het centrum van de stad geboekt. Er lagen een aantal supermarkten in de buurt waar we onze dagelijkse boodschappen konden doen. We sliepen in een 6-dome voor 21€ p.p.p.n. hetgeen best wel duur was in vergelijk met andere hostels in Argentinië waar we 10€ p.p.p.n. betaalden. In de keuken was het ieder moment van de dag wel tamtam want er moesten zeker 25 mensen koken. Dan krioelde iedereen door elkaar en probeerden ze een kookpitje te bemachtigen. Ook hoorden we hier de meest leuke verhalen. Reizigers maken natuurlijk allemaal de raarste maar ook de leukste dingen mee. Petro uit Frankrijk had in Ecuador een motor op de kop getikt. Hij reed al jaren door zuid-Amerika, werkte af en toe op zijn laptop en sliep in zijn tentje op een berg maar koos ook vaker voor een 6-dorm in een hostel en heel af en toe nam hij zich de luxe van een éénpersoonskamer om even tot rust te komen. Slapen met zes personen op een kamer kan best zwaar zijn want als ene het ‘s nachts moet piesen dan is de halve kamer wakker. As we speak kwam Petro de keuken met een net gevangen visje. Hij maakte de vis schoon in de keuken en even later lag de vis op zijn bordje. Weer geld gespaard. Zo gaat dat (!).

Nomads

Deze Argentijn had een oude bus gekocht en reisde er mee door zijn land 🇦🇷. Hij werkte online dus besloot hij zijn huis te verkopen en in deze bus te gaan wonen. Achterin de bus had hij twee slaapkamers en een douche met bad. Op onderstaande foto zie de keuken annex woonkamer en helemaal links de houtkachel die de bus verwarmt.

Haven Ushuaia

Hier zagen we de grote cruiseschepen 🚢 met rijke Amerikanen. Ook vertrekken vanuit deze haven de expeditieschepen naar Antarctica 🇦🇶.

Stappen in Ushuaia

Ze vroegen ons om mee te gaan stappen. Letterlijk één minuut om de bocht was een Irish pub waar het eigenlijk iedere avond van de week druk was. De pub lag op een helling van 20-25%. Dat was vooral moeilijk met terug naar het hostel lopen 😰. Ook in de pub zelf liep de vloer niet helemaal recht.  Daarbij was de vloer omhoog gekomen waardoor er een flinke bult was ontstaan. Een echte trampoline. Het bier was overigens niet te drinken. Bohh wat een bocht 😩.

National Park Tierra del Fuego (Vuurland 🔥)

In dit nationaal park maakten we een korte wandeling van een uur en zagen we een treintje rijden. Ook zagen we wilde paarden die hier lekker los liepen zonder een hek voor hun neus. We kwamen bij een postkantoortje welke het meest zuidelijke postkantoortje ter wereld was. Helaas was het gesloten. 

Bahia Lapataia in NP Tierra del Fuego (Vuurland 🔥)

Start Ruta 3 pan-American highway in NP Tierra del Fuego (Vuurland 🔥)

Dit is de 10e keer dat ik op een stukje van de langste weg ter wereld, de pan-American Highway rij. Eerder deed ik het in Costa Rica (3x), Nicaragua, Ecuador, Honduras, El Salvador, Guatemala en de Verenigde staten (2x). Maar deze keer is anders. We staan nu namelijk op het beginpunt van deze 30.000 km lange highway die helemaal naar Prudhoe Bay in het uiterste noorden van Alaska, voert. Dit is ook het startpunt van motorrijders en zelfs fietsers die de hele Pan American highway tocht willen volbrengen. Er is echter één probleempje en dat is namelijk de Darian gap in Panama. Dat is een weg door het oerwoud die je niet kunt berijden zonder beroofd te worden.

Tren del Fin del Mundo 🚂 in NP Tierra del Fuego (Vuurland 🔥)

Vroeger was het station een gevangenis en werd de trein gebruikt om gevangenen en materiaal te vervoeren. Tegenwoordig is deze spoorlijn bedoeld voor het toerisme en is het de meest zuidelijke spoorlijn ter wereld.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

We zitten nu een week in dit kleine, toeristische stadje met 25.000 inwoners. Het appartement wat we hebben gehuurd ligt op een steenworp afstand van het Argentinomeer in het zuidwesten van Argentijns Patagonië in de provincie Santa Cruz. Dit stadje wordt als uitvalsbasis gebruikt om alle hikings en trekkings in de omgeving te doen. We zagen ook overal mensen rondlopen in van die dure outdoorkleding als Northface en Patagonia. Ze gaan met de Nordic walking sticks nog naar de bakker om de hoek hier. En als ze terug naar hun vakantiehuisje lopen laten ze drie keer de boodschappentas uit hun flossen vallen omdat die stokken natuurlijk in de weg zitten. Wij lopen tijdens die hikes gewoon rond in onze jeans en hoodie. En wie stonden er altijd als eerst boven op de berg ?? Nou, huppakee ✌🏻. En dan komen die parels een voor een binnen met hun walking sticks, hijgend als een Belgische trekpony. Niet roken, niet zuipen en alleen maar groene troep vreten de hele dag door. Zo’n vegastakker met nog een stukje gember in de mondhoek van haar gebakjes porum kwam net boven en keek me strak aan met haar meest hulpeloze blik. Ik dacht maar aan één ding: wat zou er vroeger in haar babymelk hebben gezeten ? Kijk maar meisje, we hebben al een sigaretje op ! Eet eens wat meer vlees schattebout !

Peperduur

Argentinië is een erg mooi land. Supermooi om van te genieten. Het enige nadeel zijn op dit moment de hoge prijzen die we hier overal betalen. Het land is niet alleen wereldkampioen in voetbal ⚽️ maar ook in inflatie. Waar bij ons de inflatie per jaar 2-3% is, is dat hier méér dan 100% wat wil zeggen dat ieder jaar de prijzen van goederen zowat verdubbelen. De Argentijnse peso is de afgelopen jaren ontzettend gedevalueerd. In de jaren negentig kenden ze in Argentinië tijden waarin de peso evenveel waard was als de dollar, maar in de jaren die volgden is dit sterk veranderd. Het land heeft sinds 2018 te maken met hyperinflatie, iets dat vóór de jaren negentig ook al een paar keer is voorgekomen. Toch gaat het momenteel wel erg hard. Eind 2018 stond één euro gelijk aan 40 peso, op het moment van schrijven – januari 2025 – is dat al 1100 peso voor één euro. Kun je nagaan hoe hard het momenteel gaat. En dat terwijl Argentinië tussen 1880 en 1920 een van de rijkste landen ter wereld was. Zo betaalden we hier 3,50€ voor een blikje merkloze energydrink wat bij ons bij de Aldi 0,50€ kost. Een Hardrock-magneet die ik verzamel kost hier 45€ i.p.v. 10€ zoals in Spanje bijvoorbeeld. Angelica wilde een nagelvijltje kopen. Hier 6€ terwijl precies dezelfde nagelvijltje (hallo China 🇨🇳 !) bij ons 1,50€ kost. Het zou mooi zijn als de lonen dan ook zouden verdubbelen maar je raad het al: dat gebeurt dus niet. 

Maar goed, we hadden natuurlijk e.e.a. reeds ingecalculeerd maar voor de mensen hier is het erg sneu. Ze kunnen niet aan hun toekomst bouwen zoals een huis of auto kopen en ze breken zich het hoofd of ze wel aan kinderen moeten beginnen. Jonge Argentijnen die we tegenkwamen in hostels zinspelen daarom al een tijdje om te verkassen naar een buurland of zelfs Europa. Ondanks de hele hoge armoede in dit land hebben we tot nu toe géén last gehad van opdringerige straatverkopers, bedelaars noch werd ons geld afhandig gemaakt. We kwamen alleen maar leuke, vriendelijke en behulpzame mensen tegen. Diep respect voor dit volk wat zo geslagen wordt door haar eigen overheid en ondanks alle ellende en onzekerheid de moed er in blijft houden. 

Appartement

Een klein knus appartement maar wel veel hommeles met de verhuurster. Via booking.com had ik een prijs gezien die goed was. Na een week daar te zijn geweest kreeg ik op de laatste dag de rekening via Paypal. Die was ineens 50% hoger. Hallooo !

Parrilla’s

Hoewel de ranglijsten nog weleens verschillen, is Argentinië een constante in de top 3 van de consumptie van rundvlees. Het land staat dan ook wereldwijd bekend als een waar paradijs voor carnivoren zoals ik. Een plek waar het altijd een onsje meer mag zijn. Met de nationale BBQ, de parrila’s, als lichtend voorbeeld. Onze zomerse BBQ’s, hoezeer ik ook mijn best doe, steekt er altijd nog schraal bij af. Als BBQ liefhebber keek ik verlekkerd naar de grote stukken vlees boven het open vuur. Bij voorkeur vlees rechtstreeks van de pampa’s. Zonder al al te veel gedoe en geklooi met BBQ-sausjes, gewoon naturel. Mooie hompen vlees met exotische namen als ‘bife de lomo’ (ossenhaas) of ‘bife de chorizo’ (entrecote) roosteren Argentijnse gauchos op speciale grills waarvan de roosters zo zijn geconstrueerd dat ze overtollig vet afvoeren. Argentijnen houden niet van rook en al te rood vlees maar wel van Archuras, orgaanvlees. Denk dan aan ‘Rinones de novello’ (nieren van jonge runderen), de chunchulines (schapendarmen), of gegrilde hartzwezerik. Alles wat ooit een hartslag heeft gehad knalt men hier op het vuur 🔥. 

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

We reden ‘s morgens met de bus naar het meest westelijke puntje van het Magelhaans Schiereiland, net tegen de grens met Chili 🇨🇱 om deze gletsjer te verkennen. We waren voor de tweede keer deze week in het Nationaal park Los Glaciares in het zuiden van Argentinië en begonnen de bezichtiging met een boottocht in Canal de los Témpanos. De boot kon helaas niet té dichtbij de gletsjer komen want om het half uur viel er wel een ijsklomp zo groot als een klein appartementencomplex in het water. Dat afbreken van de ijsberg ging gepaard met een enorme knal 💥 en veroorzaakte golven. De kapitein was gelukkig voorzichtig en liet ons genieten van het schitterende uitzicht.

De gletsjer is ongeveer 60 meter dik en strekt zich uit over een lengte van vijf kilometer breed en schuift per dag tot wel twee meter richting het land wat gepaard gaat met een enorm gekraak en gepiep. De vrouwelijke gids Marena vertelde dat de gletsjer 300 jaar nodig had gehad om te groeien tot het formaat wat hij nu heeft. 

Een uurtje later stonden we weer aan wal en liepen naar de bus. Ik besloot nog snel een sigaretje te roken bij de rookpaal. We hebben wereldwijd alle begrip voor drugs-, alcohol-, en gokverslaafden en vinden het zielig voor deze mensen maar owéé als ze één minuut in de bus moeten wachten omdat Winky zijn laatste trekje 🚬 aan het nemen is: ze breken de kar af. Goed, heb hem maar uitgemaakt voordat de zeik begon.  

We stopten even later bij de trails. Je had er enkele maar wij besloten samen met de Russische Julia uit Koersk de Paseo Central (600m) te doen want dit was de meest interessante trail omdat we hier met onze neus bij het puntje van de gletsjer stonden. Dit is ook hét punt waar de stukken ijs afbreken en zich onder oorverdovend lawaai in de Canal de los Témpanos storten. Dit gebied noemt met de ‘zona de ruptura’. De Paseo de la Costa is ook niet interessant want dit is een boardwalk van één kilometer maar dan zouden we de gletsjer alleen vanaf de zijkant zien en die hadden we ‘s morgens al vanaf de boot bekeken. De Paseo inferior was ook niet interessant (hoho wat klinken we verwend), omdat je hier gewoon één kilometer aan het lopen bent voor de kat zijn k.. want je loopt dan door een bos van waaruit je geen zicht hebt op de ijsmassa. Eenmaal onder bij het uitzichtplatform aangekomen hadden we een geweldig zicht en we hoorden een luide knal gevolgd door een gigantisch geraas ! Er brak een flinke ijsbrok af en die plonste in het water ! Het hele platform trilde. Wat een kracht ! De video van de vallende ijsbrok heb ik in onderstaande blog geplaatst. Op de parkeerplaats kwam trouwens een Mexican Eagle 🦅 een kijkje nemen. Hij zat 1,5 meter van me af zodat ik een mooie opname kon maken. Ook deze video staat in de blog hieronder.

Video

Video afscheurende ijsblok

Mexican Eagle

De gletsjer

Boottocht in Canal de Los Témpanos

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Om 07:30u reden we over de Ruta Nacional 40 richting het noorden, een route van 200 km door een semi-woestijn met alleen maar struikjes en Guanacos (soort lama). We gingen vandaag naar het Nationaal Park Los Glaciares in de Andes, sinds 1981 op de UNESCO-werelderfgoedlijst en bekend om zijn talloze watervallen, gletsjers en bergen. 

Reuzen

We staken de rio Santa Cruz over, een smaragdgroene rivier met dezelfde naam als de provincie waarin we nu zijn. Tobias, de gids, vertelde dat de naam Patagonië ‘grote voet’ betekent. Vroeger woonden hier mensen die een lichaamslengte hadden van méér dan twee meter. Uitzonderlijk groot voor die tijd temeer omdat de lengte van de doorsnee Europeaan ten tijde van de ontdekking rond 1500 gekrompen was tot maar 1,60 meter. Toen de Europese ontdekkingsreiziger Magelhaes zuid-Amerika ontdekte keek hij raar op toen hij deze reuzen zag.

Parador la Leona

Anderhalf uur later hadden we onze eerste stop bij een kleine nederzetting waar welgeteld één hotelletje stond. La Leona stond vroeger bekend als een uitvalbasis voor avonturiers die vanuit deze plek bergen als Fitzroy wilden verkennen. Ook de beruchte Amerikaanse bandieten Butch Cassidy en Sundance kid overnachtten hier na een bankoverval in Rio Gallegos waar ze in 1905 omgerekend naar nu 100.000$ buit maakten.

Onderweg zagen we veel condors. Mooie sierlijke roofvogels die in de lucht zweven en speuren naar pas gestorven dieren zodat ze die op kunnen peuzelen. Mannetje en vrouwtje blijven zolang samen tot er ene sterft. Sterft het mannetje eerst dan gaat het vrouwtje meteen op zoek naar een ander mannetje zodat hij haar kan onderhouden en beschermen. Sterft het vrouwtje eerst dan pleegt het mannetje zelfmoord. Dan laat hij zich gewoon uit de lucht vallen of vliegt onder een trein in. 

Parque Nacional Los Glaciares

Het busje stopte even later bij ingang Los Cóndores van het Parque Nacional Los Glaciares en nadat we ons toegangskaartje hadden laten zien aan de parkranger begonnen we aan de klim van de berg. Via een looppad bereikten we binnen een uur de top vanwaar we bij het heldere maar winderige weer een mooi uitzicht hadden op de eeuwige sneeuw van de hoogste berg van het nationaal park: de Fitzroy oftewel Cerro Chaltén. 

Mirador de los Cóndores

Fitzroy

Ondanks zijn bescheiden hoogte van 3400 meter heeft de berg de naam extreem moeilijk te beklimmen te zijn: zijn haast verticale granieten flanken vereisen een zeer hoog technisch klimniveau. Ter vergelijking: terwijl op één dag wel honderd klimmers de top van de Mount Everest kunnen bereiken, is er maar een enkele expeditie per jaar die de top van Fitzroy haalt.

Barba de Viejo

In de bomen hangen overal pluimen die ze hier de Barba de Viejo noemen oftewel ‘oude mannenbaard’. Het is een plantensoort die een boom of struik uitkiest als gastheer maar niet parasiteert door energie uit de boom te trekken. De boom of struik lijdt dus niet door zijn aanwezigheid. 

Senda Chorrillo del Salto

El Chaltén

El Chaltén is een spiksplinternieuw stadje ontstaan in 1985 door een grensconflict met buurland Chili. Er werden destijds huizen gebouwd om de Argentijnse soldaten te kunnen huisvesten. Die wilden ‘s avonds ook een biertje drinken dus kwam er een kroegje etc.etc. Nu is het een dorpje wat dient als uitvalsbasis voor trektochten door de bergen maar ook voor skifanaten. De naam betekent in de uitgestorven taal Tehuelche ‘rokende berg’ omdat de Fitzroy altijd wel wolken om de top heeft hangen zodat het lijkt alsof de berg rookt.

El Chaltén ligt naast de rivier Rio de Las Vueltas en er wonen 3000 mensen maar in de winter trekken de mensen weg en blijven er maar 800 achter. Het is hier dan bij -15 graden té koud om te wonen. Zeker bij de extreme wind van 150 km/uur die over het land raast.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Om 06:30u vertrokken we met een Overlander-truck met een internationaal gezelschap van 35 personen, een gids en twee chauffeurs vanuit El Calafate 🇦🇷 via grensovergang Cancha Carrera naar buurland Chili 🇨🇱, een land met een naam die de oude Inca’s hier ooit aan hebben gegeven. Het zou een dagtrip worden van 18 uur waarvan het grootste gedeelte in de truck werd doorgebracht. El Calafate aan het Argentino meer is helaas met zijn 6.500 inwoners het grootste dorp (met eigen vliegveld 😂) in de omgeving dus wilden we dit nationaal park bezoeken dan hadden we géén andere keuze dan dit te doen vanuit deze plek. De 270 kilometer lange weg er naartoe kronkelde door het desolate landschap vergelijkbaar met Ijsland en eigenlijk is er maar één geasfalteerde weg die vanuit El Calafate naar Chili leidt: de Ruta 7. We zagen hier géén bomen maar wel andere vegetatie zoals struiken, heide (black bushes) en veel grassoorten (Coridon). Af en toe zagen we een nederzetting met wat huisjes. Hier had men bomen geplant om hun huizen te beschermen tegen de altijd aanwezige wind. Her en der zagen we kleine kuddes Guanacos (soort lama) knabbelen aan lekkere, frisse grasjes terwijl ze hun ogen goed de kost gaven om niet opgevreten te worden door hun natuurlijke vijand: de bergpoema. Onderweg zagen we ene lopen, hij had een mooie roodbruine vacht met een witte kop en een dikke staart. Helaas ging het te snel om een mooie foto te maken. Na 1,5 uur rijden hadden we onze eerste plaspauze in een klein gehuchtje met de naam Esperanza. Er stond één tankstation, een hotel en een paar huisjes maar dat was het dan ook. 

Video

Grensovergang Argentinië 🇦🇷

Een paar uur later draaide de bus de hoofdweg af en kwamen we op het landgoed van een grote ranche. Via een gravelweggetje met kuilen arriveerden  we bij de Argentijnse grens waar we moesten uitchecken. Je zult maar die boer zijn met al die toeristen op je grond. Onze chauffeur pakte een gitaar van de bijrijdersstoel en stak deze door het geopende raam. Een jongeman pakte de gitaar aan en liep er mee weg. We waren dus meteen ook een of andere bezorgservice geworden. Één kilometer verder was de Chileense grens ‘Don Guillermo’ waar we weer een stempeltje kregen in ons paspoort. Van de 34 pagina’s zijn er nog zes blanco. Ik hoop dat ik het ga redden met dit paspoort. Vol is vol ! Onze rugzak ging door het röntgenapparaat om gecontroleerd te worden op fruit want ze willen hier geen fruitzaden in het land anders dan hun eigen zaden. De 35 lunchpakketten die klaar stonden in het bagagerek bevatten allemaal een appeltje. Waarschijnlijk ingepakt door een overijverige stagiair die niet wist dat we naar Chili 🇨🇱 gingen. Die moesten we dus achterlaten. De naastgelegen coffeeshop deed vandaag goede zaken want de meesten stormden op de koffiehoek af om hun dagelijkse portie caffeine binnen te krijgen om zodoende de startmotor aan de praat te brengen.  Daarna zetten we koers richting Torres del Paine NP, een nationaal park wat bezocht wordt door maar 300.000 bezoekers per jaar (de Efteling heeft er bijna zes miljoen).

Een flinke wind stak op. De Humboldt-stroming vanuit Antarctica gaat richting Galapagos en zorgt voornamelijk in Chili en het zuid-westen van Argentinië voor het koude weer met weinig neerslag. Ik vond het raar dat men hier in El Calafate bij 14 graden de tuintjes besproeide. In ons land doet men dat alleen in de zomermaanden. Even googlen leerde dat men vanwege die koele zeestroming in combinatie met windsnelheden tussen de 50-130 km/uur (!) een droog ecosysteem heeft hetgeen het dagelijkse bewateren verklaart.

Grensovergang Chili 🇨🇱

Voor ons zat een jong Italiaans koppel. Ze zag mooi uit en had een strakke kont maar dat wist ze dan ook. Ze was gedurende de hele rit met Jan en alleman aan het appen en als de Overlander even stopte bij een viewpoint bleef madam zitten om iemand te bellen. Voor de rest was ze continu bezig met foto’s op Instagram te posten over hoe leuk ze het had. Waarschijnlijk maakt ze thuis overuren in de keuken om straks de ideale bondgenoot te kunnen zijn. Waarschijnlijk woont ze nog thuis met haar ouders en poes Bella en heeft ze sinds kort naast haar Only Fans-account ook haar diploma Maatschappelijke Zorg Niveau 4 op zak. Op liefdesgebied kabbelt het want ze gunde haar reisgenoot, waarschijnlijk haar vriend, géén blik. Als hij wat wilde vertellen weken haar ogen géén moment van haar debieltje. Waarschijnlijk heeft ze haar lange, gespierde droomprins met een hart van goud en een dikke Ferrari nog niet gevonden.

Mirador del Lago Sarmiento de Gamboa

Laguna Amarga 

Entree park

Cuernos del Paine

Rijdend over de Ruta del Fin del Mundo (route van het einde van de wereld) kwamen we aan bij onze eerste stop bij Mirador del Lago Sarmiento de Gamboa en zagen een grote groep struisvogels. Struisvogels in zuid-Amerika ?? Bij onze tweede stop bij Laguna Amarga hadden we een mooi zicht op de Cerro Almirante Nieto. Op de oever van het meer lag pure witte calcium. Helaas mochten we van de gids er niet naar toe lopen om te voorkomen dat we de biosfeer zouden aantasten. Daarna maakten we een hike door de Cuernos del Paine waar we her en der skeletten zagen van opgegeten Guanacos. Op de terugweg naar El Calafate zagen we overigens skeletten hangen in de prikkeldraad die de dieren moesten beschermen tegen het verkeer op de weg. Helaas hebben die beestjes geprobeerd over het hekwerk heen te springen maar zijn ze met hun pootje blijven haken in de prikkeldraad met een afschuwelijke hongersdood tot gevolg. 

In El Calafate teruggekomen lieten we ons afzetten bij ons favoriete restaurantje hier. Een echt Parrilla restaurantje met hoofdzakelijk vlees 🥩. Op het terras hing weer een varkentje aan het spit en de geur trok door de hele straat wat veel mensen aantrok. We betaalden iedere keer zo’n 50-60€ voor eten en drank. Twee jaar geleden was dat nog 15€ volgens sommige recensies op google. Dit is wat hyperinflatie doet met een land.

Nordenskjold lake

Salto Grande

Lake Pehoé

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Van de top 5 van de mooiste watervallen ter wereld heb ik alleen de Plitvice meren in Kroatië 🇭🇷, de Gullfoss in Ijsland 🇮🇸 en de Victoria watervallen in Zambia 🇿🇲 gezien. De nummer één staat al 25 jaar op mijn lijstje en het komt er maar niet van. Tot op vandaag. De watervallen bevinden zich in twee nationale parken, Nationaal park Iguazú in Argentinië 🇦🇷 en Nationaal park Iguaçu in Brazilië 🇧🇷. We hadden besloten de eerste dag naar de Braziliaanse kant te gaan en de tweede dag naar de Argentijnse kant omdat deze volgens vele reisblogs die ik had gelezen het mooiste zou zijn.

Braziliaanse zijde 🇧🇷

Na het passeren van de Argentijns-Braziliaanse grens kwamen we met de bus aan in het Nationaal Park Cataracas Iguaçu, de Braziliaanse zijde van de wereldberoemde watervallen. De chauffeur parkeerde de bus heel handig in een van de vele bussenparkeervakken. Naast deze parkeervakken lagen de parkeervakken voor auto’s en daarnaast de parkeervakken voor dure auto’s zoals vette cabrio’s.

Mijn vader vertelde me vroeger dat mensen die een cabrio reden eigenlijk arme mensen waren die auto’s moesten kopen zonder dak. Dat dat te duur was voor deze arme mensen. Als ik dan een jaloerse bui had en naar die van plezier gillende leeftijdsgenootjes op de achterbank keek dacht ik stiekem:’wacht maar tot het gaat regenen gna’.

Onze gids Marcello gaf ons in vloeiend Engels enkele tips and tricks en waarschuwde met klem dat we moesten oppassen voor de Coatí (honingbeertjes) want die hadden altijd wel zin op wat lekkers. Later zagen we ook hoe ze heel handig op tafel sprongen en met een halve empanada in hun mond er weer van af sprongen.

De eerste aanblik van de watervallen was overweldigend mooi. De Plitviçe-watervallen in Kroatië 🇭🇷 en de Victoria-watervallen in Zambia 🇿🇲 zijn prachtig maar dit wat we vandaag zagen is toch wel next level. Uiteraard waren we niet de enigen die hier waren, het is toch één van de pronkstukjes van zowel Brazilië 🇧🇷 als Argentinië 🇦🇷 (in Brazilië zelfs de meest bezochte locatie). Deze landen mogen deze mooie plek op aarde samen delen. Ik vroeg me af wat de eerste Europeaan gedacht moet hebben toen hij dit zag.

Zeker van boven gezien hadden we een mooi panorama over de ongeveer 300 watervallen die zich uitstrekten over een lengte van drie kilometer. Ook al zijn deze watervallen bijna twee maal zo groot als de Niagara watervallen, ze zijn dan wel weer kleiner dan de Victoriawatervallen in Zambia. Maar Iguaçu vind ik met afstand de mooiste met name die aan de Braziliaanse kant waar je méér panorama hebt dan bij de Argentijnse kant. 

Foz do Iguaçu National Park

Park das Aves

Het grootste vogelpark van zuid-Amerika ligt net vóór de ingang van het Iguaçu-park. Met meer dan 1000 vogels een uitgelezen kans om het te bezoeken. We zagen ze in alle kleuren van de regenboog 🌈.

Argentijnse zijde

Anders was het aan de Argentijnse zijde van de watervallen. Bij de ingang al verbaasden we ons over de hoge toegangsprijs. Hier betaalden we 45€ p.p. terwijl we in Brazilië maar 19€ p.p. betaalden. Bohhh. Wat een geld. Geeft iemand de zuurstof even door ?

Eerst werden we met een treintje naar een station gebracht wat dichtbij de watervallen lag. Daarna liepen we niet over een trail lángs de watervallen zoals aan de Braziliaanse kant maar over houten loopbruggetjes náár de watervallen toe.

Je hebt hier enkele uitzichtpunten die weliswaar heel erg mooi zijn maar daarna moet je wel weer een kilometer over vlonders in het water terug lopen. En dat bij temperaturen van 37c. Gelukkig hadden ze her en der douches opgesteld waar mensen lekker konden afkoelen. Overal liepen die leuke honingbeertjes rond op zoek naar eten. Ze waren helemaal niet mensenschuw. Waarschijnlijk omdat de mensen ze met rust lieten want bij de ingang van het park stond een waarschuwingsbord met een foto met een hand er op die lelijk was toegetakeld door de beet van zo’n beertje. We besloten de lower trail niet te doen want het was gewoon niet te doen met deze temperaturen. Een ware martelgang. Het zweet gutste langs onze benen en armen en mijn T-shirt was kletsnat van het zweet. We verlangden naar het hostel met een lekker koel zwembad. Vanavond zouden we meedoen met een BBQ georganiseerd door Peto. Ook lekker. Het spaart in ieder geval gebroken benen en armen want als we naar een restaurant zouden gaan zouden we op de stoep moet lopen en hier wil je net niet op de stoep lopen. Er zitten gaten in waar een communicantje met gemak in kon kruipen en de gemeente doet er niets aan.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France