Met mijn busje reed ik naar de grote parkeerplaats naast het paleis waarvan de vader van Zonnekoning Lodewijk XIV de bouw startte in 1624. Eenmaal in het paleis aangekomen viel me gewoon de mond open van verbazing. Het hele complex bestaat uit honderden woningen en appartementen. Zeker op de bovenverdieping was het één pracht en praal met mooi beschilderde plafonds. Alleen al de metershoge gordijnen moeten in die tijd kapitalen hebben gekost. En wat een volk kwam daar op af. Het was zo druk dat ik met mijn borst tegen iemands rug aan moest lopen. Even snel ergens door heen lopen ging dus niet maar ik had dan wel de tijd om alles goed te zien. In de 17e eeuw liepen hier tussen de 3000 en 10.000 mensen rond waarvan de meesten hier hun brood verdienden. Een kleine stad op zich dus. Dit paleis diende daarna als voorbeeld voor de bouw van talloze paleizen in heel Europa zoals bijvoorbeeld het Paleis Het Loo in Apeldoorn maar ook Schloss Schönbrunn in Wenen.
Het interessantste voor mij was de spiegelzaal waar een half jaar na de wapenstilstand van de Eerste Wereldoorlog het verdrag van Versailles werd gesloten en WOI formeel werd afgesloten. Hier zaten de kopstukken van keizerrijk Duitsland, Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk (de centralen) tegenover afvaardigingen van de rest van de wereld (de Entente). Hier begon als het ware de ellende voor Duitsland wat weer aanleiding was voor WOII.
OnDe koninklijke appartementen met de prachtig versierde kamers van de koning en koningin, de Chapelle Royale,en de L’Opéra Royal,de prachtige gouden operazaal en last but not least de Galerie des Batailles, een galerij met afbeeldingen van grote veldslagen. Alles wat de Fransen uit Afrika hadden weggehaald aan grondstoffen zag je hier terug in de vorm van weelde en luxe.
De tuinen ben ik even in geweest. Van bovenaf ziet het allemaal geweldig uit maar qua bloemenaanleg valt het allemaal wel mee. Hier heb ik niet teveel aandacht aan besteed. Ik zag mensen die werden rondgereden in een golfkarretje omdat ze geen zin hadden om zo ver te lopen.
Het paleis geschilderd in 1715.Luchtfoto van internet geplukt.
Video
De Kapel gezien vanuit de Koninklijke Loge. De Spiegelzaal.
Reisschema Parijs
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Ik wilde er toch even zijn geweest om de club met eigen ogen gezien te hebben. In het Bataclan theater in Parijs vond op 13 november 2015 een terreuraanslag plaats tijdens een concert van de Amerikaanse band Eagles of Death Metal. Terroristen openden het vuur op de menigte, waarbij 89 bezoekers omkwamen en 350 anderen gewond raakten. Deze aanslag was onderdeel van een serie terroristische aanvallen in Parijs die avond, die samen de dodelijkste aanslagen in Frankrijk sinds de Tweede Wereldoorlog waren.
Video
De aanslag tijdens het concert.De metro helemaal voor mezelf.
Cimetière du Père-Lachaise, Ménilmontant
Vanuit club Bataclan was het een half uurtje lopen naar de beroemde begraafplaats Cimetière du Père-Lachaise. Ik liep door de wijk Belleville wat niet echt als toeristvriendelijk bekend staat maar gelukkig was het nog licht en liepen er veel mensen. Op de cimetière lagen vele beroemde personen begraven, waaronder de muzikanten Jim Morrison en Édith Piaf, de schrijvers Oscar Wilde en de componist Chopin. Ook de Nederlandse schilder van de COBRA-groep Karel Appel heeft hier zijn laatste rustplaats gevonden.
Ik heb natuurlijk niet alle graven gezien maar ik heb wel een mooie indruk gekregen van dit kerkhof. Van te voren had ik een aantal graven van beroemdheden opgezocht en de GPS bepaald. Zodoende liep ik over de smalle paadjes binnen een aantal minuten van graf naar graf zonder lang te hoeven zoeken want zoeken naar een graf kan hier anders wel dagen duren, zo groot is het.
Toen ik de laatste twee graven van Jim Morrison en Édith Piaf op mijn lijstje wilde aftikken werd ik aangesproken door een Amerikaanse vrouw . Ze zei in het Frans dat we de begraafplaats moesten verlaten want ze was vijf minuten ervoor aangehouden door een bewaker van de begraafplaats. Ze vroeg me waar de uitgang was en ik antwoordde dat er meerdere in-en uitgangen waren. Ze draaide zich om en liep de kant op die ik aan wees. Even later zag ik een autootje aankomen waarvan de bestuurder aan een belletje rinkelde. ‘Ijsjes’, dacht ik nog, maar helaas verkocht hij géén ijsjes. De beste man waarschuwde me voor een naderende storm en iedereen moest subiet de begraafplaats verlaten. ‘Bien sur’, antwoordde ik in mijn beste Frans. Het wagentje reed door en ik dacht alleen maar aan die twee laatste graven die ik nog wilde zien. Maar ik dacht er ook aan dat als ze me nog één keer zouden zien in mijn fel oranje hoodie, de rapen gaar waren. Als een klein kind speelde ik daarna verstoppertje en ontweek de weggetjes zodat de bewaker in dat autootje me niet kon spotten. Ik besloot tussen de graven door te lopen, en uiteraard keek ik uit dat ik niet op een graf zou gaan staan. Zodoende bleef ik een beetje uit het zicht van de begraafplaats-polizei. Na een aantal foto’s te hebben gemaakt bij het graf van Édith Piaf liep ik naar het graf van Jim Morrison. Deze was best moeilijk te vinden omdat hij begraven lag achter een joekel van een steen van een ander graf. Net toen ik de foto’s had gemaakt en het graf goed had bekeken werd ik getrappeerd door een mevrouw in een auto. Ze begon meteen te schreeuwen wat ik hier nog deed. Ze maakte weinig indruk en vertelde haar dat ze veel mooier zou zijn als ze eens zou lachen. Maar dat maakte ook weinig indruk bij haar. Ik had de indruk dat haar mondhoekjes zouden inscheuren als ze eens een goede mop zou horen. Ze bleef achter me aan rijden toen ik op mijn dooie gemak richting de uitgang liep. Daar stonden alle begraafplaats-beulen me aan te kijken en twee er van keken zo nors alsof ze twee weken spruitjes hadden gehad. De poort zwaaide open en ik mocht naar buiten. Daar stond het rijen dik van mensen die nog een bezoekje wilden wagen maar helaas voor hun was morgen een nieuwe dag.
Video
Frédéric Chopin (1810-1849)
Karel Appel (1921–2006)
Tombe de Victor Noir (1848-1870)
In 1891 werden de stoffelijke resten van Victor Noir, een journalist die in 1870 door een neef van Napoléon Bonaparte werd vermoord, naar deze begraafplaats overgebracht. Noir was een symbool van de Republiek geworden omdat de moordenaar een volle neef van keizer Napoleon was. Deze moord wekte in die tijd grote verontwaardiging onder de bevolking en versterkte de vijandigheid jegens het Tweede Keizerrijk, zozeer zelfs dat Noir uitgroeide tot een symbool van de republiek. De kunstenaar die dit beeld maakte koos er voor om Victor Noir precies zo af te beelden zoals hij er na de moord bij lag. Zo heeft hij de mond nog halfopen en heeft hij nog handschoenen aan. De kleding is opengeknoopt en duidelijk is het schotwondje te zien. De hoed was naar beneden gevallen en naast hem terecht gekomen. Victor was een groot geschapen man want zijn penis was goed zichtbaar. Bijgelovige mensen hebben het beeld de laatste 130 jaar zo vaak aangeraakt dat het brons is aangetast. De plekken die het meest zijn aangeraakt zijn het gezicht, het kogelgat, de broek, de schoenen en last but not least zijn penis. Het schijnt zelfs dat vrouwen die maar niet zwanger kunnen worden op zijn Dirkje kruipen om vruchtbaar te worden. Victor moest eens weten. Hij stierf op zijn 22e.
Oscar Wilde (1854-1900)
Oscar Wilde was een schrijver en dichter van Ierse afkomst. Zijn komedies staken de draak met de Victoriaanse samenleving en de dubbele moraal van de aristocratie, wat een breed publiek aansprak. Het is het enige graf op deze begraafplaats wat is afgeschermd door glas. Mensen hebben decennia lang geprobeerd teksten op de tombe te schrijven. Nu nog zag ik niet alleen met lippenstift aangebrachte kusjes op het graaf staan maar ook waren attributen als een condoom achter het glas gegooid.
Een durex-condoom.Rode kusjes voor Oscar.
Édith Piaf (1915-1963)
Zij werd op twintigjarige leeftijd als zangeres ontdekt door de eigenaar van het Parijse Cirque Médrano. In 1936 trad zij voor het eerst op in dat theater en ze was bloedje nerveus. Toch zette ze door en rondde haar optreden af. De nachtclubeigenaar Louis Leplée gaf haar daarna de bijnaam La Môme Piaf (De kleine mus). Leplée werd korte tijd later vermoord. Piaf werd verdacht van medeplichtigheid, maar ze werd vrijgesproken. Tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog schreef Piaf haar befaamde lied La vie en rose. Zij was toen zowel bij de Duitse bezetters als onder de Franse bevolking een zeer geliefde zangeres.
Édith was de maîtresse van een bokser di egetrouwd was en kinderen had. Toen hij overleed kwam Édith haar verdriet niet te boven en ging ten onder aan een alcohol- en morfineverslaving. Piaf overleed in1963 op 47-jarige leeftijd aan een inwendige bloeding. Haar begrafenis trok honderdduizenden belangstellenden en de plechtigheid bij de begraafplaats werd overspoeld door meer dan veertigduizend bewonderaars. De begrafenis van Piaf was het enige moment na de Tweede Wereldoorlog waarop het verkeer in Parijs stil lag.
Jim Morrison (1943-1971)
Jim Morrison was een Amerikaans zanger en frontman van de psychedelische rockband The Doors en een van de meest invloedrijke personen uit de rockgeschiedenis. De muziek van The Doors (Light my Fire, The End) was zeer populair bij zowel hippies als soldaten, die in Vietnam moesten vechten. Helaas had hij te doen met een alcoholverslaving, wat soms zijn optredens op het podium beïnvloedde. Op 3 juli 1971 stierf Morrison onverwachts op 27-jarige leeftijd in Parijs in de badkuip op de badkamer, waarschijnlijk ten gevolge van drugs. Door zijn voortijdige dood hoort hij bij de 27 club samen met Janis Joplin, Jimi Hendrix, Brian Jones, Amy Winehouse en Kurt Cobain die toevalligerwijs allemaal op 27-jarige leeftijd overleden.
Op de ‘kauwgomboom’ plakken fans traditiegetrouw een kauwgom’ als eerbetoon aan de eeuwige rebel. Deze traditie is zo populair geworden dat de boom door begraafplaatsmedewerkers is omhuld met een bamboe omhulsel om de ophoping van kauwgom tegen te gaan.
De kauwgumboom.Het huis waar Jim Morrison is gestorven (Rue Beautreillis 17).
Café le Cropoce
Hier stichtte Procopio dei Coltelli in 1686 het oudste koffiehuis ter wereld en het beroemdste centrum van het literaire en filosofische leven van de 18e en 19e eeuw. Het werd bezocht door La Fontaine, Voltaire en de Encyclopedisten: Benjamin Franklin, Danton, Marat, Robespierre, Napoleon Bonaparte, Balzac, Victor Hugo, Gambetta, Verlaine en Anatole France.
Jardin du Luxembourg, Luxembourg
In dit park zag ik Palais du Luxembourg, de Medicifontein, het Vrijheidsbeeld van Bartholdi en vele andere standbeelden. Leuk om te zien waren de modelzeilbootjes op de vijver , het poppentheater en de vele mensen die een potje jeu de boules of schaak speelden.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Vandaag zou ik de arrondissementen Élysée, Quartier Latin en Hôtel de Ville gaan verkennen en ik begon met het Parc Monceau. Vanuit mijn hotelletje was ik binnen een uurtje daar en liep door een van de grote smeedijzeren poorten naar binnen. Het park werd aangelegd in de 17e eeuw in opdracht van de hertog van Chartres en het park heeft kunstenaars, waaronder Claude Monet, geïnspireerd tot het schilderen van zijn landschappen. Overal zaten mensen op bankjes en had schoolgaande jeugd een van hun laatste gymlessen buiten. Helaas was het poppentheater gesloten maar in de plaats daarvan schoten kinderen met een soort lasergun op poppetjes die wel of niet omvielen. Ik zag meteen gelijkenissen met de Russische jeugd die nu al, op hun achtste verplichte gevechtstraining krijgt en leren hoe ze met granaatwerpers en automatische wapens moeten omgaan.
Nostalgische draaimolen.Schietles op school.
Arc de Triomphe, Élysée
Aan het drukke Place Charles de Gaulle zag ik dit gigantische, alom bekende bouwwerk. De bouw begon in 1806, ter ere van de overwinning van Napoleon bij Austerlitz (Tsjechië) waarbij hij de Oostenrijkse en Russische legers versloeg en een einde maakte aan het Heilige Roomse Rijk. De bouw duurde 30 jaar voordat het voltooid werd. Duidelijk was dat de klassieke triomfbogen van het Romeinse Rijk als voorbeeld hadden gediend. Ik zag het woordje ‘Maestricht’ staan en moest eventjes googlen waarom de hoofdstad van onze provincie daar op stond vermeld. Ik vond wel liefst 14x het beleg van Maastricht. Ik wist niet dat Maastricht op 600 jaar tijd zo vaak de klos was geweest. Maar de tekst op de Arc de Triomphe wees op het beleg welke plaats vond aan het einde van de 80 jaar dat Nederland bij Oostenrijk hoorde (1715-1795). Frankrijk had een leger op de been gebracht van één miljoen mensen en trok al plunderend door Europa. Hier begint het verhaal waarom de mensen in het noorden van Nederland ‘patat’ zeggen en wij in het zuiden ‘friet’ en waarom Nederlanders kozen voor een achternaam als ‘Naaktgeboren’ en ze in Maastricht iedere dag ‘kemissies’ doen.
De verovering van Maastricht door de Fransen duurde 45 dagen. Maar ook steden als Luik, Roermond, Venlo en Heerlen werden veroverd. De beroemde Mosa-saurusschedel van Maastricht verdween naar Parijs waar hij nog altijd in een museum staat opgesteld en we na talloze pogingen nog steeds niet terug krijgen van de Franse regering. Maastricht werd de hoofdstad van het departement Nedermaas (ongeveer het huidige Belgisch en Nederlands Limburg). Omdat onder Napoleon de inwoners een achternaam moesten bedenken werd vaak een stad of dorp genoemd waar ze vandaan kwamen. Mensen uit Den Haag kregen als achternaam Lahaye of Delahaye (La Haye betekent ‘Den Haag’ in het Frans). Ook kozen mensen de achternaam van hun vader. Hendrik’s zoon werd Hendriks, Pieter’s zoon werd Pietersen, Dirk’s zoon werd Dirksen of Derksen, Daar kantoorklerken van de gemeenten niet op één lijn zaten werden verschillende spellingen gebruikt. Derhalve werd Jan’s zoon ‘Janssen’, ‘Jansen’, ‘Janzen’ of ‘Jans’. Ook waren er mensen die schijt hadden aan de Franse overheersers en als teken van weerstand verzonnen zij namen waarvan de Fransen niet wisten wat ze betekenden. Namen als ‘Boterkop’, ‘Armoedzaaier’ en ‘Naaktgeboren’ werden op een blaadje geschreven en letterlijk door een Franse administrateur van de gemeente, overgenomen. Allemaal achternamen als resultaat van anti-Napoleontische weerbarstigheid. Vóór de Franse tijd kende de Nederlanden een hele lange Spaanse tijd waarin in Nederland ook veel Spaans werd gesproken. Het Spaanse woord voor aardappel is ‘patata’. In heel Nederland gebruikte men voor gebakken friet het woord ‘patat’. Tijdens de Franse overheersing werd er veel Frans gesproken in Nederland en met name in het zuiden van het land. Gefrituurde aardappelen werden in het Frans ‘patates frites’ genoemd. In het zuiden van het land spreken we daarom nog steeds van ‘friet’. Wellicht heeft het er mee te maken dat het midden en noorden van het huidige Nederland zich weliswaar in de invloedssfeer bevond van de Eerste Franse Republiek, maar nog wel onafhankelijk was van Frankrijk en daarom bleef vasthouden aan het Spaanse ‘patat’.
Nu nog maken we in het Nederlands gebruik van woorden die uit de slechts 18 jaar durende Franse overheersing stammen. Denk aan ‘cadeau’, ‘douche’, ‘fauteuil’, ‘bureau’, en ‘garage’. In Maastricht spreken ze zelfs nog van de ‘kemissies doen’ hetgeen betekent dat ze boodschappen gaan halen (commissions betekent boodschappen). Acte de présence geven, à propos, bon vivant, carte blanche, cordon sanitaire, crème de la crème, déjà vu, en passant, femme fatale, force majeure, de honneurs waarnemen. Allemaal Franse woorden en zinnen die we nog steeds gebruiken. Zelfs de wapenspreuk van het huis Oranje-Nassau en het Koninkrijk der Nederlanden) ‘Je maintiendrai’ komt nog uit het Frans en staat op ieders paspoort (!) terwijl bijna niemand het fatsoenlijk kan uitspreken. Als eens geprobeerd ?
Departement Nedermaas.Ter ere van de gevallenen van WOI.Zie je Maestricht staan ?
Trocadero plein, Élysée
Op de Place du Trocadéro op een heuvel aan de oostelijke oever van de Seine had ik een mooi uitzicht op de Eiffeltoren en het stond er vol met toeristen die foto’s kwamen maken. Hier was ook de openingsceremonie van de Olympische Spelen van Parijs in 2024.
De enige plek van de Seine in Parijs waar de loop nooit is veranderd. Hij staat op de UNESCO-lijst (!).
Place de la Concorde, Élysée
De Place de la Concorde is een monumentaal plein op de rechteroever van de Seine. Het grootste plein van Parijs werd gebouwd in 1755. Tijdens de Franse Revolutie werden op het plein 1119 executies met de guillotine voltrokken waaronder die van de koning en de koningin. Na 200 jaar monarchie vond men het tijd voor een republiek onder het motto Liberté, égalité, fraternité, oftewel vrijheid, gelijkheid en broederschap. De Franse revolutie diende als voorbeeld voor veel landen in de wereld.
Obélisque de Louxor.Poppetjes kijken.Fontaine des Fleuves.
Shakespeare and Company boekwinkel, Quartier Latin
Tegenover de Notre-Dame ligt deze beroemde boekhandel met alleen Engelstalige boeken. Leuk om even binnen te wippen. Binnen mocht niet gefotografeerd worden. Let’s go (!)
Panthéon, Quartier Latin
Het Panthéon is een gebouw in het Quartier Latin. Het is sinds de Franse Revolutie bekend als begraafplaats van beroemde Fransen.In dit mooie gebouw bevinden zich vele graven waaronder die van het echtpaar Curie en Joséphine Baker die bekend stond als Variété-artieste, destijds een vorm van vermaak wat met de intrede van de TV verdween. Grappig is dat in 1744 koning Lodewijk XV beloofde dat hij, als hij zou herstellen van zijn ernstige jichtaanval het Panthéon zou laten bouwen. Hij hield woord en pas 13 jaar later begon men met de bouw. Lodewijk werd trouwens koning op zijn vijfde levensjaar (!) zo las ik op wikipedia in de metro. Het Panthéon was trouwens gesloten vanwege de voorbereidingen van de de Franse president Macron.
Sainte-Chapelle eiland Île de la Cité, Hôtel de Ville
De Sainte-Chapelle is een koninklijke kapel op een eiland in de Seine (Île de la Cité). Hier staan veel belangrijke monumenten zoals de Notre-Dame kathedraal. De Sainte-Chapelle, gebouwd in de 13e eeuw door koning Lodewijk IX, was eigenlijk bedoeld om de Doornenkroon van Christus te bewaren. Het frappante is dat er omheen het paleis van justitie is gebouwd dus iedere bezoeker van de kapel moet door een metaal detector.
Notre Dame, Hôtel de Ville
De bouw van deze kathedraal startte rond 1161 door een 9 meter diepe fundering te graven. De formele eerste steen van de Notre-Dame werd in 1163 door paus Alexander III geplaatst. In 1250 werd de bouw afgerond wat betekent dat ze bijna 90 jaar er over hadden gedaan. In 2019 brak er tijdens restauratiewerkzaamheden een hevige brand uit waardoor het dak en de centrale torenspits instortten. Parijs was in rep en roer.
Video
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Vandaag bezocht ik de wijken Louvre, Palais Bourbon en Observatoire want hier lagen de catacomben van Parijs. Ik was een half uurtje te vroeg voor mijn tijdslot dus ik moest even wachten. Daarna mocht ik binnen en daalde meteen in hartje Parijs een wenteltrap af, 20 meter naar beneden. De eerste 100 meter zag ik niet veel maar daarna zag ik alleen maar muren van beenderen en schedels.
In de catacomben van Parijs liggen de beenderen van 6 miljoen mensen afkomstig van de sinds de 18e eeuw geruimde Parijse begraafplaatsen. Al eeuwen lang haalden de Parijzenaars het materiaal voor hun huizen uit de grond. De catacomben van Parijs zijn eigenlijk niet minder dan een deel van de vroegere steengroeven die zich uitstrekten over een groot deel van de stad. Het huidige Parijs bevindt zich dus eigenlijk bovenop zo’n 350 kilometer ondergronds gangenstelsel, als een enorme stad op palen.
Cata-gekte
Sinds de jaren ‘70 ontstond hier de zogenaamde ‘cata-gekte’ toen -voornamelijk- studenten er de gewoonte van maakten om die catacomben in te duiken om er te feesten. Het was zelfs zo erg dat de Franse inlichtingendienst in de jaren ’80 infiltreerde in de groep cata-gekken om ze beter te leren kennen. Vanaf de jaren ’90 werd 95% van de catacomben dichtgemetseld om de toegang te blokkeren. Wat ik vandaag dus zag was maar 5% van het hele gangenstelsel.
Het moet in die tijd toch geweldig zijn geweest. Ik zie momenteel sommige jongeren op zaterdagavond met een dekentje op de knieën op het terras van een kroeg zitten. Voorzichtig nippend aan een kop alcoholvrij heet water met een citroentje er in omdat ze zondagmorgen om 09:00u een date hebben bij Anytime. Ze moeten dan vroeg naar bed want om 07:00u staat de wekker omdat om 07:30u hun bestie hun gezicht komt plamuren.
Nee, die gasten van toen liepen op zaterdagavond honderden meters lang gebukt met een zaklantaren door nauwelijks begaanbare kruipgaten en baanden zich een weg door overstroomde gangen waar het water soms tot aan hun middel kwam en ze alleen maar ratten tegen kwamen. Dat zijn de verhalen die nu in de Parijse buitenwijken in de kroegen de ronde doen. Ik heb geen idee wat de jeugd op vandaag nog allemaal uitvreet ? Spannende dingen ?
Video
Da catacomben liggen op 20 meter diepte.
Tour Montparnasse, Observatoire
Geweldig om over Parijs heen te kijken vanaf de rooftop van dit 210 meter hoge gebouw.
Eiffeltoren.Cathédrale de Saint-Louis-des-Invalides.Gare de Montparnasse. Montparnasse Cemetery.Sacrecoeur met daarachter Stade de France. Jardin du Luxembourg.Rue de Rennes.
Dôme des Invalides, Palais Bourbon
Ik nam de metro om naar de tombe van Napoleon in de Dôme des Invalides te gaan kijken. Deze dictator ontketende vele oorlogen in Europa met miljoenen doden tot gevolg.
Maar wat deed Napoleon goed ? In continentaal Europa werd overal ineens rechts gereden en er was geen willekeur meer. Oude lokale maten werden afgeschaft en de kilo, meter en liter werd overal gebruikt. De Burgerlijke stand werd ingevoerd, iedereen kreeg een achternaam en iedere geboorte, scheiding en huwelijk werd vanaf nu geregistreerd. Privileges van de geestelijken en de aristocraten werden afgeschaft, iedereen was gelijk. Dezen hadden voortaan dezelfde rechten en plichten als de burgerij. Veel versnipperde kleine staatjes, vorstendommen en heerlijkheden werden samengevoegd tot grotere overzichtelijke eenheden. Bijvoorbeeld in Nederland werd het departement Nedermaas opgericht (het latere Limburg). Onderwijs en gezondheidszorg werden beter geregeld en beter toegankelijk gemaakt voor de gewone burgers
Dit alles kostte miljoenen mensenlevens want hij voerde continu oorlogen in Europa. Je kunt je afvragen of het dit waard was.
De M1917 uit WOI.Graf van Joseph Bonaparte (1768-1844). Hij was de oudere broer van Napoleon Bonaparte. In 1806 maakte Napoleon hem koning van Napels, Spanje en Indië.Graf van hofmaarschalk Ferdinand Foch.
Crypte van Napoleon (1769-1821)
De sarcofaag bevat vijf doodskisten: één van tin, één van mahoniehout, twee van lood en één van ebbenhout. Daar omheen zag ik twaalf engelen die waakten over het graf. Op de grond stonden de namen van acht belangrijke overwinningen van Napoleon.
In de relikwieënkamer worden de hoed van Eylau, het zwaard van Austerlitz en de kraag van het Legioen van Eer bewaard.
Afdalen naar de crypte van Napoleon.
Cafe de Flore, Palais Bourbon
Het café werd waarschijnlijk in 1885 geopend, ten tijde van de Derde Franse Republiek en werd al snel een belangrijke ontmoetingsplek van de Parijse intellectuele elite. Sinds 1994 wordt hier elk jaar de literatuurprijs Prix de Flore uitgereikt.
Eifeltoren, Palais Bourbon
Uit 700 ingestuurde tekeningen werd het constructieplan van de firma Eiffel unaniem door de jury gekozen om de 330 meter hoge toren te bouwen voor de wereldtenstoonstelling in 1889.
Heel belangrijk voor die unanieme keuze was het feit dat de firma Eiffel in het verleden had bewezen binnen tijd en budget te kunnen werken want ze hadden nog maar twee jaar de tijd. In die twee jaar werkten 250 bouwvakkers aan de bouw van deze iconische toren en heel uitzonderlijk voor die tijd: er vielen geen doden. Ieder jaar bezoeken zes miljoen mensen de toren en zelfs Buffalo Bill 🇺🇸 is vlak na de opening helemaal boven in geweest.
Lady Diana memorial
Op deze plek overleed Lady Di in een auto-ongeluk op 31-8-1997. Zelfs na 28 jaar brengen mensen bloemen naar deze plaats.
Lavirotte Building, Palais Bourbon
Het Lavirotte-gebouw bestaat uit een appartementengebouw aan Avenue Rapp 29 en werd rond 1900 gebouwd. Hier zag ik het bekendste bewaarde voorbeeld van Art Nouveau (Jugendstil) in Parijs welke in 1901 de prijs won voor de meest originele nieuwe gevel in deze wijk.
Les Ombres rooftopbar, Palais Bourbon
Gewoon een mooi uitzicht vanaf de rooftop van deze bar.
UNESCO. Kades van de Seine, Palais Bourbon
Van een bedelende vrouw tot een jong bruidje in haar mooie trouwjurk. Van Chinese super filmster tot een arme straatmuzikant uit LA. Het leven op de kades langs de Seine is heel divers maar oh zo fotogeniek. Een UNESCO-hotspot bij uitstek (!).
Bedelend duivenvrouwtje.Pont des Invalides.Pont Alexandre-III.Chinese filmster Liu Xuanchengisme. Nooit van gehoord haha.
Place de la Concorde
Het grootste plein van Parijs werd gebouwd in 1755. Tijdens de Franse Revolutie werden op het plein 1119 executies met de guillotine voltrokken waaronder die van de koning en de koningin. Na 200 jaar monarchie vond men het tijd voor een republiek onder het motto Liberté, égalité, fraternité, oftewel vrijheid, gelijkheid en broederschap. De Franse revolutie diende als voorbeeld voor veel landen in de wereld.
Obelisk van Luxor.
Louvre, Louvre
Het Louvre museum kon ik gemakkelijk bereiken via het uitgebreide metro-stelsel van Parijs. Via een aantal trappen stond ik meteen in het museum zonder naar buiten te hoeven (vergelijk NS en Schiphol). Ik stond nu niet alleen in het grootste museum ter wereld maar ook in het drukbezochtste. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik hier niet het doorsnee museumpubliek tegen kwam. Ik zag voornamelijk jong volk met het mobiel op standje ‘selfie’ staan en ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat de doorsnee gast van vandaag eerder de deurklink van de Primark wist te vinden dan een willekeurige museumdeur in den lande. Ik snap het wel. Niet alleen is het een supermooi museum maar er staan ook veel bekende werken zoals de Venus van Milo, de Vrijheid leidt het volk van Delacroix, de Mona Lisa van Da Vinci en de Eed der Horatiërs van Jacques-Louis David, een van de meesterstukken van het neoclassicisme, welke ik vroeger tijdens de lessen kunstgeschiedenis tot in den treure heb moeten analyseren. Niet alleen qua compositieschets maar voornamelijk waarom het getal drie hier zo belangrijk was (ik zal het nooit vergeten haha).
Erg druk voor de Mona Lisa.De kroning van Maria met Sint-Hiëronymus, Sint-Franciscus, Sint-Bonaventura en Sint Lodewijk.De kroon van Lodewijk XV. De originele edelstenen zijn verkocht en vervangen door glazen replica’s.Venus van Milo. Echte kunstliefhebbers.
Le Cafe Marly, Louvre
Deftig restaurantje waar je 10 euro betaalt voor een biertje pff.
59 Rue de Rivoli
UNESCO, Immeuble locatif à la Porte Molitor (architect le Corbusier), Passy
Moderne architectuur is niet zo mijn dingetje anders had ik natuurlijk nooit een boerderijtje gekocht van bijna 220 jaar oud. Maar goed, ik heb me voorgenomen om veel UNESCO-sites te bezoeken en dan hoort dan ook een stukje moderne architectuur bij. Meneer le Corbusier was in de jaren ’20-’30 heel beroemd en werd door vakgenoten omschreven als de nieuwe Michelangelo of Picasso en dat is natuurlijk niet mis (!). Hij ontwierp vele huizen en werkte veel met natuurlijke materialen en glas. De meeste huizen die hij ontwierp bestaan nog steeds en twee er van liggen in Parijs. Ik heb er ene bezocht en ik schrok een beetje van het verval. Ik kwam binnen omdat een vertrekkende bewoner de deur had open gelaten. De opgaande trap was heel smal en overal zag ik afbrokkelend pleisterwerk en afgebroken tegeltjes. Jammer, ik had me er meer van voorgesteld.
Louis Vuitton Foundation
Mooi museum ontwerpen door Frank Gehry. Ik ben niet binnen geweest maar heb het alleen van buiten gefotografeerd.
Parc des Princes
Het voetbalstadion van Paris Saint Germain. De omgeving van het stadion was ooit een bos dat eeuwenlang diende als privé-recreatiegebied en jachtgebied voor de zonen van de koning (de prinsen), vandaar de naam Parc des Princes.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Vandaag bezocht ik de wijken Opéra en Bourse en ik begon bij een luxe warenhuis. Een warenhuis (!). Het plaatselijke zandbakje voor iedere vrouw met al die kleding, handtasjes, parfummetjes, nagellakjes en weet ik niet wat voor een troep ik allemaal tegen kwam. De meest vreselijke dingen. Ik zag zelfs een hele babykledingafdeling van het modehuis Dior. Je baby zal zijn rug maar helemaal moeten volknallen in een rompertje van de Hema. Dat kan toch niet meer op vandaag 😂?
Voor mij is dit de hel op aarde. Allemaal die kakwijven om me heen met nagels zo lang als Freddy Krueger en lippen zo dik en rood als een ontstoken bavianenkont. De kruitdampen van het startschot van de Parijse kampioenschappen ‘verveeld en blöd kijken’ begonnen net op te trekken en ik zag de koploopster al hijgend bij kassa 1 met de creditcard van haar man staan wapperen. Ze deed me een beetje denken aan een rozijntje. Een rozijntje is eigenlijk niets anders dan een afgekeurde vrucht die liever in een flesje wijn had gezeten dan in een klein muf doosje. Zó keek ze. Maar misschien was ze vroeger ook wel begonnen als een fris, jong meisje met rode wangetjes en een lieve, frisse lach, bedacht ik me. En dan op haar 18e pardoes gestruikeld over de openstaande poederdoos van haar pas gescheiden moeder die haar man had verlaten omdat hij méér op de zonnepanelen-app zat dan aan haar. ‘Goed voorbeeld moest volgen’: corrigeerde ik me snel. Maar het zou ook kunnen dat ze misschien wel de vrouw van zo’n Parijse maffiaboss was ? Uit voorzorg besloot ik niet langer naar haar te kijken. Ik had geen zin om ergens op een statistiekenlijst van de Parijse recherche te belanden. Daarbij drink ik liever een biertje met zo’n Hornbachpot dan met haar. Die weten tenminste hoe ze een loszittend schroefje tenminste moet fiksen.
Maar ik kwam eigenlijk meer om de architectuur van het gebouw te bewonderen en zeker de indrukwekkende Art Nouveau-koepel uit 1901 die het centrale atrium overspant en last but not least het gratis toegankelijke dakterras op de zevende verdieping waar ik een spectaculair 360-graden uitzicht over Parijs had.
Video
Palais Garnier Main Gallery, Opéra
In de hoofdgallerij van Opéra Palais Garnier was het gewoon smullen geblazen om de weelderige Barok-architectuur te kunnen bewonderen. De marmeren grote trap en de gouden, fluwelen inrichting maakten het allemaal voor me af. Ik had een voorstelling kunnen bijwonen maar opera blijf ik nog eventjes van af.
Overal insta-poppetjes die zich sjiek hadden gemaakt voor hun volgers op social media. En ja, dan loop je ook het risico dat er foto’s van je worden gemaakt tegen je zin in 😂😜.
Video
Passage des Panoramas, Bourse
In Passage des Panoramas, Parijs’ oudste overdekte passage liep ik eigenlijk gewoon doorheen zonder speciale reden. Eigenlijk gewoon omdat de winkeltjes hier heel divers zijn. Ze verkopen allemaal echt speciale spulletjes. Het ene winkeltje verkoopt afdrukken die zijn gemaakt met de lithografie techniek en een ander winkeltje verkoopt boeken waarvan de pagina’s op een hele speciale manier waren omgevouwen. Als het boek was dichtgeklapt zag je aan de niet-rugzijde van het boek een leuke tekst of figuur. Het is hier gewoon een keivette omgeving met allemaal winkeltjes en restaurantjes met een 19e-eeuwse karakter, met glas-in-loodramen en antieke gevels. Leuk toch ?
Als je de pagina’s van een boek op een bepaalde manier omvouwt.
Bibliothèque Nationale de France, Bourse
Ik mocht de bieb niet in want dan zou ik de mensen storen. Ik mocht alleen tot het hekje komen wat ik dan ook graag deed. Hier had ik een mooi overzicht over een wel hele mooie bibliotheek. En niet één zaal maar meerdere. Toch anders dan de bieb in Sittard.
Video
Galerie Colbert, Bourse
De Galerie Colbert werd gebouwd in 1826 en staat op de plek van het voormalige Hôtel Colbert, dat meneer Colbert in 1665 had kocht. Je hebt zo veel van dit soort mooie gebouwen in Parijs. Waanzinnig (!).
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Het mooie van Parijs is dat het vlakbij is en dat ik er dus met mijn busje binnen vijf uurtjes zou kunnen zijn. Het nadeel was dat net deze week Paris Fashionweek werd gehouden en dat Parijs overloaded zou worden met van die modekoekwauzen uit alle uithoeken van de wereld waar ik misschien last van zou kunnen hebben. Ach, ik zou wel zien. Aangezien ik twee weekjes vrij had sprong ik snel achter het stuur met mijn reisprogammaatje uitgeprint in mijn achterzak. Ik had zo’n 60 ‘must see-punten’ verzameld in de loop der jaren dus wilde ik die eens een keer aftikken. De laatste keer dat ik in Parijs was geweest was al langer dan 10-15 jaar geleden toen ik iemand naast me in mijn busje had zitten die moeilijk tegen drank kon en op volle snelheid op de rotonde bij de Arc Triomphe helemaal los ging en totaal lazarus kotsend uit het zijraampje hing, cobblestones nat maken. Die liet zich helemaal gaan zeg. Gelukkig nu andere tijden (!). We hebben vroeger gezopen, gerookt, gefeest en gevogeld en kijk naar de jeugd van nu. Sommigen zijn alleen maar bezig met hoe het weer er over 100 jaar uit ziet 😂.
Even buiten Parijs ligt een klein dorpje met de naam Goussainville. Hier had ik voor weinig geld een appartementje gehuurd maar toen ik gearriveerd was en aanbelde kwam er uit het huis ernaast een negerinnetje naar buiten gelopen die me op hele vriendelijke wijze in het Spaans vertelde dat de huurder in de gevangenis zat en dat de politie de deuren had afgesloten. Ze vertelde me op subtiele wijze dat ik voor een week een drugspand had gereserveerd (!) waarop meteen haar mooie witte tanden onder die rode rastapruik tevoorschijn kwamen 😂. Ik moest er zelf gelukkig ook mee lachen.
Dju, gelukkig had ik al zo’n donkerbruin vermoeden dat er iets niet in de haak was want de verhuurder reageerde noch op emails noch op app-berichten van mijn kant. Het geld terug krijgen was een zorg voor later. Het was al donker en de buurt zag niet al te koosjer uit.
Optie twee werd een klein net hotelletje waar ik voor 74€ per nacht mocht knorren. Het belangrijkste was dat het treinstationnetje op loopafstand van het hotel gelegen was want ik wilde de hele week met de trein naar Gare de Nord gaan. Binnen 22 minuten zou ik dan daar zijn en voor de prijs van 2,50€ per rit hoefde ik het ook niet te laten. Dit treinstation is met een enorm aantal jaarlijkse reizigers (meer dan 211 miljoen in 2022) niet alleen het grootste station van Frankrijk, maar ook een van de drukste ter wereld en het drukste station van Europa. Naar Parijs moet je niet met de auto heen willen gaan. Parkeren is superduur en probeer maar eens een betaalbaar hotel te vinden incl. parkeerplek.
Het mooie was dat naast het hotel een vreetschuur lag waar ik in buffetvorm onbeperkt kon kluiven voor 22€. Anderhalve liter flesje cola kostte me 6€ dus voor deze veelvraat kon de week niet meer kapot. Niets meer aan doen.
Treinstation Goussainville.
Funiculaire
De eerste dag wipte ik om 07:00u uit bed en rond 08:30u zat ik al in de trein. 🚆. Via Gare de Nord liep ik in 20 minuten tijd naar de Funiculaire de Montmartre, een automatische kabeltreintje, die me in ongeveer anderhalve minuut van de voet van de Montmartre-heuvel naar de Sacré-Cœur bracht. Hier had ik een mooi overzicht over Parijs. Ik stond in de wachtrij voor de Sacré-Cœur en het zag er niet naar uit dat ik binnen een half uur binnen was. Bohh wat een volk.
Rue Foyatier of La Butte
Op de terugweg liep ik over de Rue Foyatier, een beroemde straat in Parijs die uit een reeks trappen bestaat, en die bekend staat als “La Butte Montmartre”. Ik liep hier over een van de steilste en meest iconische straten van Parijs met in mijn rug de Sacré-Cœur basiliek die ik net had bezocht. Hier begon de levendige sfeer van de wijk met hippe caféetjes. Biertje ? Why not. Ik heb de tijd 🍻.
Basilique du Sacré-Cœur
In deze mooie rooms-katholieke basiliek, gebouwd in 1875 na de Duits-Franse oorlog zag ik een groot mozaïek van Jezus, een crypte, religieuze schilderijen en beelden, en een wondermooie de koepel. Ik stond op de top van de Butte Montmartre, een van de hoogste punten van Parijs, en keek over de mooie stad heen zover als ik maar kon. Een leuk weetje is het feit dat de basiliek is opgetrokken uit travertijn, een steensoort die calcium uitscheidt wanneer het nat wordt, waardoor de kerk ondanks de luchtvervuiling steeds wit blijft. Superhandig !
Allemaal slotjes.
Video Sacré-Cœur
La maison Rose
Even later kwam ik aan bij een van de meest iconische plekken in Montmartre: la Maison Rose. Het is een roze huisje op de hoek van rue de l’Abreuvoir en rue des Saules. Het was ooit een populaire ontmoetingsplaats voor de grootste kunstenaars van Parijs waaronder Pablo Picasso.
Moulin Rouge
The place to be om een spectaculaire dinnershow bij te wonen maar helaas ben ik niet het type man wat zich amuseert met Franse Cancan, acrobatiek, zang en mooie rokjes. Geef mij maar een fles bier in een club in een Berlijns of Hamburgs rockcafé.
Le mur des je t’aime
Een kunstenaar claimde deze muur in het Jehan Rictus parkje en schreef in alle talen van de wereld ‘ik hou van jou’. Ook in het Nederlands, maar helaas fout gespeld.
Deze dag 20.000 stappen gezet 👊🏻.
Metrostation Abbesses
Alleen al bij het schrijven van deze woorden lopen de rillingen over mijn rug. Met zijn 36 meter diepte en 176 treden is het station Abbesses een echte uitdaging voor mij 😂. Wel een mooie creatie in Art Nouveau stijl (!).
Restaurant No Limit
De vreetschuur die ik al hierboven had beschreven. 75 meter lang lopend buffet.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Eetcafé San Blas, Schin op Geul
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
