Oostenrijk 🇦🇹

Karinthië

Ik moet zeggen dat ik na zo’n lange rit door Duitsland aardig moe was toen we op onze camping in Golling nabij Salzburg eindelijk aankwamen. Bij de receptie hoorden we ineens in onvervalst Limburgs een gesprek tussen een man en een vrouw aan de andere zijde van de telefoonlijn. “Nondeju”: dacht ik nog, die Limburgers kom je overal tegen. Het bleek een man te zijn uit Weert. Vanaf het moment dat we ons bekend maakten bleef hij maar praten. Maar dan met een hoog Lambik-gehalte. Je kent het wel: alles wat ie had gedaan veranderde in goud en iedereen van Weert tot Eindhoven kende hem. Na 10 uur rijden is het dan niet prettig om aan te horen. Dan wil je als kerel gewoon ijskoud bier in je keel voelen. Uiteindelijk viel hij gewoon door de mand. Hij bleek NL te zijn ontvlucht vanwege een of andere reden en doodde zijn tijd op deze camping door wat klusjes te doen. De dag erna echter werden we aangenaam verrast door de schoonheid van een stukje Oostenrijk n.l. de provincie Karinthië oftewel in het Oostenrijks: Kärnten. We zagen onderweg het glooiende, maar toch ruige landschap en reden langs vele groene meren in het zonnige zuiden van Oostenrijk. Ook het landschap vonden we erg mooi met een  mengeling van berglandschap en Mediterraan aandoende wateren.  In de verte zagen we de hoogste berg van Oostenrijk, de Grossglockner (3.798 meter). Wat ons opviel was het warme klimaat. Wellicht omdat Karinthië redelijk dicht bij de Italiaanse kust ligt. We reden door Nationalpark Hohe Tauern naar de grens van Slovenië waar één van onze hoofddoelen van onze Balkan-reis lag nl.: Nationaal Park Triglav ! We komen hier zeker eens terug als we wat meer tijd hebben !

Ossiachersee
Dom zu Gurk
Dom zu Gurk
Camping Martina, Golling

Geboortehuis Adolf Hitler

Ieder jaar op 20 april herdenken neo-Nazi’s op bij dit huis de geboortedag van Adolf Hitler. In 1889 werd hij hier geboren en woonde hier ongeveer drie jaar. Om te voorkomen dat het een bedevaartsoord wordt voor neo-Nazi’s gaat de gemeente Braunau am Inn er het politiebureau in vestigen. Zelfs de extreem-rechtse Oostenrijkse FPÖ stelde voor om het pand te laten slopen om te voorkomen dat neo-Nazi’s het bezoeken.

Voor het huis staat een stuk steen uit concentratiekamp Mauthausen met daarop de tekst:
FÜR FRIEDEN FREIHEIT UND DEMOKRATIE NIE WIEDER FASCHISMUS MILLIONEN TOTE MAHNEN
VOOR VREDE, VRIJHEID EN DEMOCRATIE NOOIT MEER FASCISME HERDENK MILJOENEN DODEN

Tijdens Nazi-tijd

Het pand werd in de zeventiende eeuw gebouwd als brouwerij met restaurant en erboven huurappartementen. Hitler werd in een ervan geboren en bracht er zijn eerste drie levensjaren door. Zijn privésecretaris Martin Bormann kocht het in 1938 en liet het verbouwen tot cultureel centrum. In 1952 wees een rechtbank het gebouw toe aan de vorige eigenaars, de familie Pommer. Zij verhuurde het vanaf 1972 aan de Oostenrijkse staat

Het pand tijdens de nazitijd.
Hitler in de pubertijd
Hitler als peuter

Teksten

Hier en daar zagen we extreem-rechtse teksten in het stucwerk gekrast. Ook zagen we dat de muren vaak van een nieuwe laag kalk en latex waren voorzien. Waarschijnlijk om oude teksten onleesbaar te maken. Kijk maar eens links en rechts van de regenpijp. Schijnbaar klom men langs de regenpijp omhoog om hun tekst op de muur te krijgen.

Sagt niemals “nie”. Das Zeitalter “politischer Korrek…” wird vorübergehen und die Wahrheit ans Licht kommen. —> Zeg nooit nooit”. Het tijdperk van “politiek correct …” zal voorbij gaan en de waarheid zal aan het licht komen.
Ehre und True —> eer en trouw. “Meine Ehre heißt Treue” was het motto van de SS. Sinds 1932 werd dit motto op de gesp van de SS gedragen. Hier staat het gewoon op de muur gekalkt.
Tip top geschrieben. Bravo ! Eines Tages wird die historische Wahrheit siegen. Lass uns dafür kämpfen. —> Tiptop geschreven. Bravo! Op een dag zal de historische waarheid zegevieren. Laten we ervoor vechten.
Zowaar een hakenkruis !?
Achterdeur van het pand.
De achtertuin waar Adolf als peuter speelde.
Naast het huis is een ijssalon gevestigd.

Braunau am Inn

Het stadje telt 16.000 inwoners en ligt op de grens met Beieren (D). De Inn-rivier vormt de grens tussen Duitsland en Oostenrijk. We maakten een kleine wandeling en zagen veel in kleur geverfde huisjes. “Een klein slaperig stadje”: zei ik nog tegen Angelica. Ik zou er geen hele week boeken”.