Rond de middag kwamen we aan in dit historisch middeleeuws dorp. Het dorp ligt langs de rivier de Odra en staat bekend als de “lange stad”. Pelgrims op de Camino de Santiago leggen namelijk ruim twee kilometer af dwars door de hoofdstraat van dit dorp. Het was een erg rustig dorp met niet veel vertier. In de plaatselijke kroeg zaten een paar mannen elkaar gapend aan te kijken en een hond duwde zijn bakje water om net op het moment dat ik ook een slokje water nam. Spannender werd het die dag niet.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Café the Groove, Sittard
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
De eerste stop van vandaag was de Cascadas de Tobera, een aantal geinige watervalletjes in dit dorpje net naast Frías. Het water van de rivier de Molinar, stroomt hier door een steile kloof dwars door het dorpje Tobera heen. Over het water was een Romaans-Middeleeuwse brug gebouwd. Een mooi moment om Angelica weer eens op de foto te zetten. Even later hoorden we een belletje: de rijdende bakker ! Hmmm.
Video
Museum of Human Evolution (MEH), Burgos
Vandaag bezochten we dit museum wat speciaal gebouwd is om de archeologische vondsten uit het nabijgelegen Atapuerca–gebergte uit te stallen en onderzoek te doen. Deze vindplaatsen waar we gisteren waten staan op de Werelderfgoedlijst van UNESCO omdat ze de oudste menselijke resten van Europa bevatten.
Opgravingen. Opgravingen.Sabeltandtijger kunstwerk. Deze katachtige leefde honderdduizenden jaren geleden in Europa en deelde zijn leefgebied direct met vroege mensachtigen, zoals de Homoantecessor in deze regio. Onderkaak van een uitgestorven soort holenbeer.Linksboven een fossiele onderkaak van een grotleeuw uit de oude steentijd (3,3 miljoen jaar geleden- 10.000 BC.)Fossiele menselijke botten uit de Sima de los Huesos-site. De botten zijn ongeveer 400.000 jaar oud en behoren tot een vroege mensachtige.Fossiele onderbenen en voeten die worden toegeschreven aan Homofloresiensis, een uitgestorven mensensoort. Hij leefde 190.000-50.000 BC. Fossiel van een Neanderthaler arm en hand. 400.000 jaar oud. Miguelón, de bijnaam voor het beroemde Homoheidelbergensis-schedelfossiel. 430.000jaaroud. Hij leefde tijdens het Midden-Pleistoceen.Fossiele schedel van een grotbeer.
Arco de Santa María, Burgos
Deze poort diende in de 14e eeuw als de belangrijkste middeleeuwse toegangspoort tot de ommuurde stad.
UNESCO. Catedral de Santa María de Burgos
En hoppa. Wéér een UNESCO-locatie voor mijn verzameling. De Catedral de Santa María de Burgos is een van de meest indrukwekkende gotische meesterwerken van Spanje. De bouw begon in 1221 en werd pas 336 jaar later opgeleverd. En wij maar klagen dat het handvat van het linkerbovenkastje in de keuken na drie weken nog altijd niet geleverd is 😂. Het is de enige Spaanse kathedraal die helemaal apart op de UNESCO-lijst staat zonder de rest van de historische binnenstad.
In het midden van de kerk vonden we de laatste rustplaats van de legendarische Spaanse ridder El Cid en zijn vrouw Doña Jimena. Volgens zijn laatste wens moest zijn paard ook mee het graf in maar dat hebben ze maar niet gedaan. Het paard werd 40 jaar oud trouwens. De vijftiende-eeuwse kapel Capilla del Condestable is zo uitbundig gedecoreerd dat het wel leek op een ‘kathedraal binnen een kathedraal’.
Video
Het graf van El Cid
Wat Willem voor Oranje voor Nederland betekent zo heeft Spanje El Cid. Deze Castiliaanse ridder leefde van 1043–1099 en hij was een meester op het slagveld en diende zowel christelijke koningen als Moorse heersers. Zijn bijnaam ‘El Cid’ is afgeleid van het Arabische al-sīd, wat ‘de heer’ betekent. Na zijn verbanning door koning Alfonso VI van Castilië en León, trad El Cid in dienst van de Moorse koning van Zaragoza. Daar vocht hij succesvol tegen de christenen en hij had het daar erg druk mee want waar christenen zijn is altijd wel oorlog. Tot op de dag van vandaag wordt hij in Spanje gezien als de ultieme nationale held.
Dit is de Carroza del Corpus Christi, een ceremoniële wagen die wordt gebruikt in de jaarlijkse processie in de Kathedraal van BurgosVolgens de legende werd deze kist door El Cid gebruikt om twee Joodse geldschieters te bedriegen door te doen alsof hij er goud in bewaarde, terwijl de kist in werkelijkheid gevuld was met zand.
Spanish Food
Als voorgerecht had ik de Visichoise-soep. De kok legde uit dat dit een koude soep is gemaakt van gepureerde prei, aardappelen, uien, room en kippenbouillon. Maar ik wilde hem natuurlijk weer warm hebben. Koude soep is voor mij hetzelfde als warme pudding. Gewoon niet doen.
Als hoofdgerecht hadden we allebei de Bacalao a la Vizcaína, een Baskische gerecht bestaande uit kabeljauwfilets die worden gebakken in een saus gemaakt van rode uien en choricero-pepers.
Binnenstad
Paseo del Espolón
Deze geliefde promenade heeft links en rechts prachtig gesnoeide platanen waarvan de de takken van de bomen zo in elkaar zijn gevlochten dat we lekker koel in de schaduw liepen.
Monasterio de las Huelgas
Dit cisterciënzerklooster werd in 1187 gesticht door koning Alfonso VIII van Castilië. Momenteel huist er nog een kerkelijke gemeenschap. Ook liggen er veel Spaanse koningen begraven.
Ruins of the Monastery of San Antón
Deze ruïne is een van de meest iconische locaties langs de beroemde pelgrimsroute naar Santiago de Compostela. Pelgrims lopen dus letterlijk dwars door het voormalige kerkgebouw heen. Het klooster werd in 1146opgericht en deed in de middeleeuwen dienst als een pelgrimshospitaal. Momenteel doet het dienst als pelgrimshostel op basis van een vrijwillige bijdrage want er is geen elektriciteit 😂.
UNESCO. Archaeological Site of Atapuerca
Vorig jaar trok een bericht in de krant mijn aandacht. Er was een menselijk gezicht gevonden van méér dan een miljoen jaar oud. In mijn beleving was het ‘maar’ 500.000 jaar geleden dat de mens Europa had ontdekt. Dit was dus nu dubbel zo lang geleden. Even in perspectief: het oude Egypte ontstond ruim 5000 (!) jaar geleden.
De plek waar deze opgravingen gedaan worden heet Sima del Elefante en daar stonden we vandaag. Dit nieuws zal trouwens 99,9% van alle mensen een bal jeuken. Begrijp ik. Maar voor een archeoloog brengt dit nieuws hetzelfde gevoel als wat de 2-1 gisteren een doorsnee Argentijn bezorgde. Niet dat ik archeologische ambities heb maar de Oudheid (vooral de klassieke oudheid) trekt me gewoon aan. Ik vind het altijd super interessant om hierover te lezen. Op de basisschool bij meneer Feuler hield ik een spreekbeurt over de Germanen en op de brugklas lulde ik een half uur vol over Alexander de Grote en besprak ik de Macedonische Falanx slagorde.
Dat er vroeger gewoon vier menssoorten tegelijkertijd samen hebben geleefd en dat er nu nog maar één menssoort over is van de 15 soorten mens die er ooit waren op aarde en nu dus zijn uitgestorven. Dat er nu nog maar drie soorten olifanten zijn en dat de andere 175 soorten waaronder de Mastodont en de Mammoet, reeds lang zijn uitgestorven. En dan zagen we vandaag jonge mensen met een kwastje en een schepje onderzoek doen in de zijwanden van een rots en ik dacht: de huidige menssoort is nog niet verloren. Er bestaan gelukkig nog mensen die het een bal jeukt dat er bij het Kruidvat 16 soorten lippenstiftjes te koop zijn en bij de DM in Tuddern 22 stuks. Imagine !
Deze abdij werd gesticht aan het eind van de 9e eeuw. De legendarische Spaanse volksheld Rodrigo Díaz de Vivar (El Cid) bracht zijn vrouw Doña Jimena en zijn dochters hier onder toen hij in ballingschap werd gestuurd.
Cartuja de Miraflores
De Cartuja de Miraflores is een prachtig 15e-eeuws kartuizerklooster in de gotische stijl uit de late middeleeuwen in Spanje.
Video
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Café the Groove, Sittard
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Onze eerste stop vandaag was in een historisch, middeleeuws vestingstadje in het noorden van de provincie Burgos. Alleen de naam al was heel mooi: Poza de la Sal. Ik kwam het dorpje tegen op de site: mooiste dorpjes van Spanje. En uiteraard moesten we even gaan checken of de 300 inwoners wel zo mooi woonden. We parkeerden ons busje onder in het dorp op de parkeerplaats en liepen vervolgens omhoog door een doolhof van smalle, steile straatjes met traditionele vakwerkhuizen van wel vier verdiepingen hoog, die perfect waren gebouwd op de bergachtige helling. Grote delen van de middeleeuwse stadsmuur zoals de monumentale toegangspoorten., waren gelukkkig bewaard gebleven. Bovenin het dorp was het gezellige centrale plein. Hier vonden we een kroegje waar iedereen zelf binnen de drank moest halen en waar de dorpsoudsten de hele dag een kaartje legden. Om het kaartspel wat spannender te maken speelden ze met een inzet van muntstukken van 0,01, 0,02 en 0,05€. Hier bevindt zich ook een sort of balkon, een uitzichtpunt waar we een mooi uitzicht hadden over de uitgestrekte regio. Hier namen we een watertje en een tapasje met olijven. Het was zoooo warm bohh. Even afkoelen.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Café the Groove, Sittard
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Vanuit Biarritz was het maar 30 minuten rijden naar de grens bij Irun 🇪🇸 en de brandstofmeter stond net boven het rode streepje. Op deze plek waren we al vaker Spanje binnen gegaan en ik wist nog dat er een tankstation vlak over de grens lag. Gelukkig haalden we het nét (op twee liter na 😂). Wat een prijsverschil zeg. In Biarritz 🇫🇷 stond de diesel op 2,07€ en in Irun 🇪🇸 op 1,67€. Gewoon even een verschil van 31,20€ op een tank diesel. Meteen maar volgegooid ⛽️.
Monumento Natural del Monte Santiago 🇪🇸
Meteen daarna reden we naar het Monumento Natural del Monte Santiago, een beschermd natuurgebied zo groot als Landgraaf gelegen op de grens van de provincies Burgos (Castilië en León) en Álava (Baskenland). Angelica voelde zich niet zo lekker en bleef in het busje om te knorren. Ik besloot een uurtje door de dichte, eeuwenoude bossen te wandelen tot aan het uitzichtpunt bij de waterval Salto del Nervión. Hier had men een stalen platform gemaakt die over de kalkstenen kliffen heen hing. Met een vrije val van 222 meter is dit een van de hoogste en meest spectaculaire watervallen van West-Europa. Het water stortte hier loodrecht naar beneden in de diepe Delika-kloof. Terug bij de parkeerplaats aangekomen stond er een man naakt achter zijn busje op zo’n 15 meter van Angelica af. Hij was zich aan het douchen met zo’n outdoordouche en hij waste zijn poeperd alsof zijn leven er van af hing. Zo dan. Een warme bakker. En of die vanavond nog ergens heen moest. Hierna reden we verder naar de camping nabij de Nela rivier in Villarcayo waar een flink onweer losbarstte en mensen gewoon onder een boom gingen schuilen. Lang leve het de algemene ontwikkeling (!).
Lobera de monte Santiago
De Lobera de Monte Santiago is een historische, monumentale wolvenval van stenen muren in het Monumento Natural del Monte Santiago. Deze ingenieuze constructie getuigt van een eeuwenoude traditie waarbij dorpsgemeenschappen gezamenlijk op wolven joegen. Op de achtergrond is de muur te zien waar ik langs liep. De muren liepen steeds dichter naar elkaar toe en op het eind was een groot gat waar de wolf in liep. Hier kwam hij niet meer uit en daarna werd hij gedood.
Medieval Town Orbaneja del Castillo, Burgos 🇪🇸
We trokken daags erna met ons busje naar dit middeleeuwse dorpje in de provincie Burgos. Deze bijzondere plaats ontstond vele eeuwen geleden rondom een grote waterbron. Samen met Angelica liep ik omhoog door de smalle, steile straten van het historische centrum. We zagen dat de oude straatnamen nog altijd herinneren aan de middeleeuwse geschiedenis. Tijdens de wandeling passeerden we enkele mooie gebouwen van goudkleurige kalksteen, zoals de Casa de los Pobres en de Casa de los Marqueses de Aguilar. Deze traditionele bouwwerken met hun houten balkons stonden prachtig tegen de steile rotswanden van de Ebro-kloof aangebouwd. Omdat we na de flinke klimpartij door de steile stegen behoorlijk hongerig en dorstig waren geworden, zochten we een tafeltje in een lokaal restaurant. Bij restaurant El Gallinero aten we Pluma Ibérica al Ajillo y Romero (gegrild varken) en gegrilde chorizo worstjes. Voldaan stapten we daarna weer in de auto om onze reis door de schitterende regio van Castilië en León voort te zetten.
Video
Monumento Natural de Ojo Guareña
Het Monumento Natural de Ojo Guareña in Spanje is een van ’s werelds grootste grottenstelsels. Dit ondergrondse netwerk strekt zich uit over bijna honderd kilometer aan gangen. We zagen er de unieke, in een rotswanden gebouwde kapel van San Bernabé.
Puente natural de Puentedey
De Puente Natural de Puentedey is een gigantische, natuurlijke kalkstenen boog in de Spaanse provincie Burgos. De rivier de Nela heeft deze indrukwekkende tunnel in miljoenen jaren uitgesleten. Boven op de brug ligt het middeleeuwse dorpje Puentedey.
Video
Cascada de Orbaneja del Castillo
De Cascada de Orbaneja del Castillo is een spectaculaire karstwaterval in de Spaanse provincie Burgos. Het water ontspringt krachtig uit de Cueva del Agua en klatert via kalktervassen 25 meter omlaag. Uniek is dat de stroom het middeleeuwse dorp letterlijk in tweeën splitst alvorens in de rivier de Ebro uit te monden.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Café the Groove, Sittard
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Al rijdend door de provincie Burgos kwamen we dorpjes tegen met de mooiste namen waarbij je meteen zin kreeg op een lollie. Covarrubias, Puentedey, Orbaneja del Castillo, Peñaranda del Duero, Medina de Pomar, Castrillo Mota de Judíos, Santo DomingodeSilos maar ook Frías. Want Frías ligt in de provincie Burgos en is tevens de kleinste stad van Spanje. Hoewel de gemeente tegenwoordig minder dan 300 inwoners telt, mag het reeds vanaf het jaar 1435 officieel de titel ‘stad’ dragen vanwege de belangrijke strategische ligging aan de rivier de Ebro.
We liepen langs de entree en beklommen het op de rots ‘La Muela’ gebouwde kasteel en na een pittige klim helemaal boven gekomen keken we uit over de rivier de Ebro. Daarna wandelden we door de smalle straatjes en het viel ons op dat de huizen letterlijk aan de rand van de klif hingen. Daarna dronken we een biertje op het terras van een kroeg en zochten we een leuke camping in de buurt.
Video
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Café the Groove, Sittard
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
De rit van Teruel naar Albarracin was geweldig en deed ons denken aan Zion National Park in Utah 🇺🇸. Het busje reed langs de omhoogstekende rotsen via allemaal kronkelweggetjes. Eigenlijk jammer dat het maar een uur duurde. Ik parkeerde onderaan de voet van de berg waar het dorpje Albarracin op is gebouwd. Ik kwam dit dorpje tegen in zo’n top-10-mooiste-dorpjes-van-Spanje-site en het was al voor de tweede keer uitgeroepen tot mooiste dorp van heel Spanje (!). We liepen via de smalle en steile straatjes naar het centrale plein, het Plaza Mayor, en bewonderden hier het kleurrijke stadhuis welke dateert uit de zestiende eeuw. Tussen de kale rotsen waren de roze geverfde huizen een lust voor onze ogen. We waanden ons in een sprookje. Vanuit het dorpje verdween de oude stadsmuur Murallas de Albarracín naar boven op de berg. Deze stamt grotendeels uit de veertiende eeuw. Wauww, we waren het er al snel over eens: dit dorpje was héél bijzonder !
Castillo de Albarracín
Teruel
Teruel is de hoofdstad van de gelijknamige provincie Teruel in de regio Aragón. De Moren uit het huidige Marokko veroverden dit deel van Spanje in slechts 15 jaar tijd en bijna 800 jaar lang (711 tot 1492) heersten de moslims over dit deel van Spanje. Op den duur namen christelijke Kruisvaarders steeds meer gebieden in. Hun strijd tegen de ‘Moren’ noemden men later de Reconquista oftewel de herovering. In die 800 jaar tijd werd er natuurlijk veel gebouwd en in Teruel zagen we de Moorse bouwstijl gemixed met de Christelijke bouwstijl heel goed. Deze bouwstijl noemt men de Mudejar-architectuur welke zich kenmerkt door het gebruik van baksteen en de constructie van hoefijzervormige bogen. Al met al een goede reden voor UNESCO om deze bouwstijl op de werelderfgoedlijst te zetten.
Catedral de Santa María de Mediavilla de Teruel Mudejar
Markt
UN. El Salvador Tower Mudejar
UN. Torre de San Martín Mudejar
UN. El Salvador Tower Mudejar
Los Arcos
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
In totaal zijn zowel Angelica als ik vijf keer in Barcelona geweest. Dit is de eerste keer dat we samen er op uit gaan in deze mooie stad.
Drone foto.
Inout hostel
We sliepen in het Inout-hostel buiten de stad op een berg voor 50€ per nacht. Het hostel wordt gerund door Spaanse mongooltjes die begeleid worden door mensen uit de buurt. Iedere dag pakten we de trein en binnen 20 minuten stonden we op Plaça Catalunya (!).
Casa Batlló (Gaudí)
Het bestaande pand werd in de 19e eeuw door Antoni Gaudí verbouwd voor de textielindustrieel Batlló. Kenmerkend voor de werken van Gaudí zijn toch wel de mozaïek tegeltjes die je in elk creatie van hem tegen komt. Gaudí is Barcelona en Barcelona is Gaudí. In heel Barcelona kom je de creaties van deze kunstenaar tegen. Van huizen (Casa Batlló) tot straatverlichting (op Plaça Reial). Van een kerk (Sagrada Familia) tot een heel park (Park Güell). Dit is mijn 5e bezoek aan Barcelona en ik heb ze nu bijna allemaal gezien. Sommige zelfs een aantal keer zoals bijvoorbeeld de Sagrada Familia die ik in 15 jaar tijd drie keer heb gezien en de ontwikkeling goed heb kunnen volgen. Al zijn werken staan overigens op de UNESCO-wereldefgoedlijst.
De voorgevel van Huize Batlló is bedekt met mozaïeken die doen denken aan visschubben.Het thema in Casa Battló is Joris de Drakendoder. De zuilen op de gelijkvloerse verdieping lijken wel de poten van dinosaurussen te zijn en het golvende mozaïeken dak, de geschubde ruggengraat van een enorme draak. De balkons van Huize Batlló zijn als enorme kaken van zeedieren, die als het ware uit de zee ontspringen.
Casa Amatller (Gaudí)
Dik twee uur later liepen we het gebouw ernaast, Casa Amatller, binnen. Óók een Gaudí-beauty en in mijn ogen: één van de meest bijzondere modernistische herenhuizen op de Passeig de Gràcia, de duurste straat van Barcelona.
Casa Milà (Gaudí)
Na een uurtje liepen we richting Park Güell en op de hoek van Calle de Provença en Passeig de Gràcia kwamen we langs Casa Milà oftewel Casa la Pedrera, de volgende creatie van Gaudí. Het huis is eigenlijk een flatgebouw in de wijk L’Eixample maar Jezus zeg, wie wil hier niet in wonen ?? Het schijnt dat Gaudí flinke herres kreeg met zijn opdrachtgever meneer Milà omdat de laatste vond dat hij de appartementen maar moeilijk verhuurt kreeg omdat de kamers allemaal rondingen hadden. Gaudí zei op een gegeven moment dat ie naar de pomp. kon lopen en stapte uit het project.
Op de vierde verdieping is een ingericht appartement (begin 20e eeuw).Op het golvende dakterras konden we de bijzondere ventilatietorens en schoorstenen bezichtigen. De schoorstenen hebben grillige vormen die kenmerkend zijn voor het gebouw en vanaf dit dakterras hadden we een prachtig uitzicht over Barcelona.
La vila de Gràcia (Gaudí)
Gràcia is een typisch Spaans wijkje met dit mooie Gaudí werk. Lange tijd was Gràcia een onafhankelijk dorp ten noorden van Barcelona en rond de 20e eeuw werd Gràcia bij de stad getrokken. We zagen echter nog steeds de karakteristieken van het dorp toen we door de wijk wandelden.
Parc Güell (Gaudí)
Ik denk niet dat er in de hele wereld een park ligt zoals Park Güell. Werkelijk miljoenen mozaïkstukjes zijn er gebruikt om de creaties in dit park te bekleden. Het hek, de zuilengalerij, de dubbele trap met salamander en de enorme, golvende zitbank. Werkelijk overal zie je de hand van Gaudí in terug. Zelfs na drie bezoeken in 15 jaar tijd blijft dit schitterend om te zien.
In het midden zie je Casa Museu Gaudí.Deze tuinen ‘Jardins d’Àustria’ zijn een deel van het park waar we heerlijk gratis doorheen konden wandelen. Door het park zagen we ook verschillende viaducten om de huizen van water te voorzien.Mooi uitzicht over Barcelona vanaf de berg. ‘Jardins d’Àustria’.
Casa Museu Gaudí
Gaudí heeft hier bijna 20 jaar gewoond in zijn eigen ontworpen stadspark Güell.
Kijk die wc dan (!)
Sagrada Familia (Gaudí)
Ik kon me niet voorstellen dat Gaudí in 1883 deze kerk heeft kunnen ontwerpen. Zooooveel details zijn hier in verwerkt. We zagen ook overal mensen aan het werk. De een is bezig om afgevallen mozaïek stukjes terug te plakken en de ander is met een kwastje bezig met schilderen. 52 weken per jaar wordt hier gewerkt. Niet alleen voltooing van dit project maar ook renovatie want na meer dan 100 jaar begint de kerk links en rechts te piepen en te kraken terwijl hij nog niet eens af is. In 2019 was 70% van de Sagrada Família voltooid en slechts 8 van de 18 torens. De huidige officiële opleveringsdatum is in 2026 (dit is 100 jaar na dood van Antoni Gaudí). Meestal staat de kerk ook in de steigers maar deze keer hadden we geluk. Belangrijk detail: de bouw wordt gefinancieerd met geld dat de kerk krijgt van Jan met de pet.
Sagrada Familia vroeger
Olympisch Stadion Lluís Companys
Helaas had ik me vergist in de planning. We waren eerst een weekje in Barcelona en daarna een weekje in Madrid. Tussendoor moesten we ‘even’ met de hogesnelheidstrein op en neer van Madrid naar Barcelona om de voetbalwedstrijd Barcelona- Getafe in Olympisch Stadion Lluís Companys te zien. Jammer van de tijd maar helaas. Camp Nou wordt momenteel verbouwd en is pas in 2026 klaar. Zeker gaan we dan eens terug.
Museu Nacional d’Art de Catalunya
Hier stonden we bij dit mooie kunstmuseum en keken over de stad Barcelona uit met helemaal rechts de Sagrada Familia.
Plaça Reial
Plaza Reial is toch wel het gezelligste plein van de Gotische wijk Barri Gòtic. Vanaf mijn hostel keek ik midden op de fontein Font de les Tres Gràcies met de twee speciale lantaarnpalen die Antoni Gaudí in de beginjaren van zijn carrière ontworpen heeft. Wat mij zo aantrekt is de typische mediterraanse uitstraling door de omliggende ‘paleizen’ en palmbomen.
Tapas bar Txapela
Heerlijk eten, niet heel duur (zeker niet als je de locatie meeneemt, midden op de Plaça de Catalunya) en erg vriendelijk personeel dus een dikke GO !
Meson del Café lunchroom
Terwijl we ronddwaalden door de sfeervolle oude straten van de Gotische wijk kwamen we toevallig uit bij deze geweldige tapasbar. Ondanks dat Meson Del Cafe in een van de meest toeristische delen van Barcelona ligt, zag ik vrij weinig toeristen maar wel veel Spanjaarden. Meson Del Cafe is gemakkelijk te vinden op Carrer De La Libreteria in de Gotische wijk.
Basilica Santa María del Mar
De basiliek Santa María del Marvan Barcelona, gelegen in de wijk La Ribera, is een kerkgebouw gebouwd in de 14e eeuw. Het is zeer zeker een gothische kerk maar volgens mij is deze kerk vlak na de romaanse periode gebouwd want ik zag veel romaanse invloeden.
Bunkers del Carmel
Onderaan de berg kocht ik een broodje met Spaanse ham en ik besloot deze op te eten boven bij de bunkers. Met mijn huurauto reed ik de berg omhoog en ik had meteen een parkeerplekje gevonden. Tijdens de Spaanse burgeroorlog (1936-1939) werd hier een luchtafweergeschut en een militair kamp gevestigd, met als doel Barcelona te verdedigen tegen de bombarderende vliegtuigen maar nu werd ik omringd door veel hangjeugd die hier net zoals ik van het uitzicht aan het genieten was.
Mercat de la Boqueria
La Boquería aan de Ramblas is de allergrootste versmarkt van Europa en de meest favoriete markt van de 39 overdekte markten in Barcelona. De architect van de Markthal in Rotterdam werd geïnspireerd door deze Boquería.
Ramblas
Vroeger een rivierbedding maar nu een straat van een dikke kilometer lang vol met menselijke standbeelden, proppers, zakkenrollers, hoeren en drugsdealers. Niet zo mijn dingetje tenzij je van übertoerisme houd en een grote kans wilt maken om je beurs of i-phone kwijt te raken aan een Roemeense zakgoochelaar. Maar ben natuurlijk wel een aantal keer van boven (het hoofdplein van de stad Plaça de Catalunya) naar onder naar de haven (Port Vell) gelopen.
Bodega Quimet & Quimet
Voor iedereen die van tapas houdt: deze plek mag je niet missen tijdens je Barcelona bezoek. Op een steenworp afstand van de metro en in het minder bekende theater district. De tapas werd hier voor onze neus bereid terwijl we van onze Estrella nipten aan de bar. Let op: we moesten hier staan want er waren geen stoelen. De tapasjes waren wel heel erg speciaal.
Bubó Barcelona – Pastisseria – Xocolata
Bubo ligt in de wijk Born en is een klein tapas restaurant waar ook erg lekkere desserts geserveerd worden. We hadden een ruime keuze en we hebben diverse tapas geprobeerd en ze waren allemaal erg lekker. De desserts zijn een waar kunstwerk en de moeite waard om te proberen. Kortom, Bubo is een aanrader!
Lunchroom ITapa (all you can eat)
Een all you can eat restaurantje waar ik iedere morgen even ging lunchen (lees; volstampen tot dinner-time).
El Born
De wijk El Born barst van de toffe plekjes om te eten en drinken. We kunnen hier de hele dag wel zitten. Bij veel plekken konden we fijn lunchen, maar ook goed terecht voor diner. Maar het leuke is dat dit eigenlijk dé wijk is voor te gaan bieren. Zo kwam ik wat bekenden tegen (Danny, Will en Maurice). Toen we in een barretje stonden te drinken kwam er een meid langs die ik meende te kennen. Ik liep de bar uit en riep haar naam. meteen draaide ze zich om en zei: ‘ha Ran, auch in Barcelona ?’ Xenia komt uit Sittard en woont nu al bijna 10 jaar in Barcelona. Een dag later zijn we ergens samen gaan uit eten. Ik moest daar naar de wc en toen ik de deur wilde open maken lukte dat niet. Zo zat ik dus 20 minuten op het toilet opgesloten waardoor mijn eten koud was geworden. En Xenia ? Die lachtte er maar mee.
Paradiso cocktailbar El Born
Fantastische zaak! Wat een beleving om hier een cocktail te drinken. Vanaf het moment dat ik de zaak via een soort koelkast deur binnen liep was ik direct in een andere wereld. De bartenders maakten de de meest fantastische cocktails en gaven de mooiste shows.
Plaça de Catalunya
Hier waren we in het hart van Barcelona waar niet alleen alle bekende straten samen komen maar ook alle metrolijnen en bussen stoppen hier. Daardoor is het één van de drukste pleinen en met de vele winkels en eettentjes is er veel te doen. Alleen even uitkijken met het plein oversteken want je hebt zo een duif onder je schoen plakken.
Placa Catalunya in 1920.
People of Barcelona
Formule 1 Catalunya
Ik ben eigenlijk niet zo’n fan van autosport. Voor mijn gevoel een te statische sport en té veel leunend op techniek. Maar goed. Als je er nooit bij bent geweest mag je ook geen oordeel vellen. Dus kocht ik een kaartje voor de Grand Prix om Max te gaan zien. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat de hele kermis er om heen me wel beviel. De race an sich was erg saai. In principe zie je eigenlijk niets want voor je het weet is zo’n karretje alweer voorbij. De beleving haalt bij lange na niet het niveau als dat van voetbal of rugby. Eigenlijk is het één grote poppenkast. Zeer zeker na afloop als iedereen naar het podium rent om de winnaars van dichtbij te kunnen zien. Uiteraard ben ik er ook bij geweest maar een tweede keer hoeft voor mij niet meer. Geef mij maar een voetbalwedstrijd. Been there, done that, got the T-shirt.
Arc de Triomf
De triomfboog “Arc de Triomf” was destijds de hoofdingang van de Wereldtentoonstelling van 1888 die in het Parc de la Ciutadella van Barcelona gehouden werd.
Montserrat
Beetje een tourist trap. De natuur rond Montserrat vond ik zeer mooi. Echter, toen ik door reed naar het klooster moest ik overal voor betalen. De parking kostte me al minstens €20 en daarna moest ik ook nog eens voor alles apart betalen. Het is een bombastisch 19e eeuws gebouw maar ik vind het altijd nog zwaar te verkroppen dat ik moet betalen als ik in een kerk wil bidden tot de heer.
Ant hostel
Het hostel is erg schoon, super gastvrij en ik vond er een superleuke sociale sfeer hangen. Ik heb met twee mannen contact gehad en zelfs met Ramon uit Mexico ben ik een avond gaan uit eten. James uit de VS had een boek geschreven en hij gaf me een exemplaar voor niets. Zijn vrouw zat thuis want ze had nooit zin om te reizen. Zodoende ging hij er altijd alleen op uit. Het hostel ligt aan een prachtig park waar van alles te beleven valt en om de hoek ligt de prachtige bezienswaardigheid Arc de Triompf .
Mercat de la Libertat
De Libertat-markt is 130 jaar oud en is een van de oudste overdekte markten die we in Barcelona hebben gezien. Het werd gebouwd in 1888, toen stadsdeel Gràcia nog een onafhankelijke stad naast Barcelona was.
Casa Vicens Gaudí
Het eerste huis dat Gaudí rond 1883 maakte in Art Nouveau stijl. Tot een paar jaar geleden werd het huis nog bewoond. Wonen in een Gaudí huis. Hoe cool is dat dan ?
Plaça de la Virreina
Dit is één van de favoriete pleinen van de bewoners van de buurt waar ze nog even bij elkaar kunnen zitten zonder overrompeld te worden door de toeristen.
Mercat de la Abacería Central
Deze markt is ook al meer dan een eeuw oud en het behoudt nog steeds de traditionele, populaire marktsfeer.
Tapasbar Morryssom
Goedkope tapas op klassieke wijze. Angelica had hier gemarineerde olijven en ik een ‘bola picante’. Een soort bamibal maar dan gevuld met pittige stampot.
Plaça del Sol
Op dit pleintje zagen we ook alleen maar mensen uit Barcelona die even uit de drukte van de stad wilden stappen.
Plaça de la Vila de Gràcia
Dit plein schijnt een plek te zijn waar in het verleden heel veel protesten zijn geweest.
UN.Palau de la Música Catalana and Hospital de Sant Pau
Hier zagen we een hele mooie concertzaal die net voor WOI werd gebouwd. Sinds 1997 op de UNESCO-werelderfgoedlijst.
Parc de la Ciutadella
We liepen door het grootste park van Barcelona welke aangelegd is in 1888. We zagen een joekel van een waterval, een vijver met allemaal bootjes en een Engelse tuin. Bij de vijver hebben we een uurtje gezeten bij de steiger van waar uit de mensen in het bootje moesten stappen. Helaas viel er niemand in het water haha.
Met de fiets door Barcelona
Zo’n 8 jaar geleden huurde ik een fiets en trok er helemaal alleen op uit. Ik bezocht al fietsend bijna alle wijken van de stad. Barcelona is een prima stad om fietsend te verkennen.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Bel even 06-27339770
Jo Jelmersma massage
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Om 17:25u moesten we boarden voor de trein van Barcelona naar Madrid. Iedereen aan boord van de trein diende van te voren een stoel te reserveren en het inchecken verliep precies hetzelfde als op een luchthaven. Niemand hoefde dus te staan en iedereen die mee ging had een lekkere comfortabele stoel. Gelukkig hoefden we niet lang te wachten om te kunnen vertrekken.
Met een gemiddelde snelheid van 300 km/uur knalde de trein in een dikke tweeëneenhalf uur via Zaragoza, Calatayud en Guadalajara naar Madrid voor een prijsje van 26,85€ per persoon (hallo NS leest u mee ?). Eenmaal aangekomen in Madrid leek het wel alsof we op een luchthaven terecht waren gekomen. Zo groot.
Het hostel lag op loopafstand en nadat we onze koffers in het hostel hadden gedropt aten we ons diner in het Marokkaans restaurant Al Bahia om de hoek. Het hostel kostte voor ons tweetjes 45€ per nacht en het lag in de bruisende multiculturele wijk Lavapiés bekend om zijn smalle middeleeuwse straatjes met veel Marokkaanse en Indiase restaurantjes dus dat wordt smullen deze week.
We besloten het niet laat te maken want morgen stond een druk programma te wachten.
El Rastro vlooienmarkt
’s Morgens liepen we al vroeg over de grootste vlooienmarkt van zowel Madrid als Spanje. Op deze openlucht markt zagen we een ruim aanbod van nieuwe en gebruikte producten in de maar liefst een paar duizend verschillende kraampjes. Van kleding tot kunst en van boeken tot vinyl; hier konden we naar spulletjes zoeken tot onze beurs begon te piepen. Helaas is dat er niet van gekomen want thuis hebben we geen kast meer over. Alle laden zijn reeds vol met spulletjes.
Er wordt gezegd dat de naam van de markt is afgeleid van het feit dat vanaf het abattoir rundvee werd vervoerd naar de nabijgelegen leerlooierijen in de Ribera de Curtidores straat. Dit liet een spoor ( “rastro” in het Spaans) van het bloed achter op de straten.
Faro de Moncloa
Jammer dat de bijna 100 meter hoge zendmast op maandag gesloten was 😔. Maar toch even langs gegaan.
Mooie parkjes op onze route.
Real Basilica de San Francisco el Grande
De San Francisco Basilica is een Rooms-Katholieke kerk gebouwd in de 18e eeuw. Het dak is de grootste koepel van Spanje en de op twee na grootste van heel Europa. Alleen de koepels in Vaticaanstad en Istanboel zijn groter. Toen we binnenkwamen was net de zondagmorgendienst aan de gang. De kerk zat maar voor de helft vol: ook hier in het katholieke Spanje trekken de kerken ook geen volle zalen meer.
Catedral de Santa María la Real de la Almudena
De bouw van de kathedraal van Madrid is begonnen in 1883. Bijzonder is dat het interieur van deze kathedraal een sort of pop-art invloed heeft. De deuren van de kathedraal zijn van brons, de plafonds zijn in alle kleuren geschilderd en de ramen zijn glas-in-lood. Ondanks dat het heel strak toont vonden we het toch mooi.
Een zuid-Koreaans gezin vroeg of ik van hun een foto wilde maken. Daarna maakte de man een foto van ons.
Palacio Real de Madrid
Palacio Real is het Koninklijk Paleis van Madrid. Dit paleis is het werkpaleis van de koning van Spanje, Felipe VI. Het is het grootste koninklijke paleis ter wereld maar sinds de jaren ‘30 woont de Koning met zijn familie niet meer in dit paleis, maar wonen ze in het eenvoudiger Zarzuela Paleis in een buitenwijk van Madrid. Alle ramen zijn van hout en was heel nodig aan een beurt toe 🎨. We konden het paleis ook van binnen zien maar de rij wachtenden was zo lang dat we vreesden morgenvroeg pas aan de beurt te zijn. Big skip (!)
Mercado de San Miguel Madrid
De San Miguel Markt ligt in het hart van het oude Madrid en fungeert een bieteke als het culinair centrum. Op deze markt konden we terecht voor luxe tapas. Heerlijke tapasjes eten voor best hoge prijzen.
Zwaardvis !Onze tapasjes die we besteld hadden.
Plaza Mayor
Plaza Mayor is het bekendste plein in Madrid. Rond het rechthoekige plein staan prachtige facades en liggen gezellige terrassen en restaurants. Dit plein mocht niet ontbreken tijdens ons bezoek aan Madrid.
Tempel van Debod
De “Templo de Debod’ uit de 4e eeuw werd in 1968 verplaatst van Egypte naar Madrid als een gift van de Egyptische regering als dankbetoon voor de inzet van Spaanse archeologen die de tempels van Abu Simbel hadden beschermd nadat een gebied was overstroomd bij de bouw van een dam in de Nijlvallei. De tempel werd steen voor steen afgebroken en per boot naar Spanje gebracht.
Plaza Puerta del Sol Madrid
Één van de beroemdste pleinen in Madrid en daardoor heel toeristisch.
Edificio Metrópolis
Gewoon een heel mooi gebouw dat vlak voor WOI werd gebouwd.
Gran Vía Madrid
Dit is dé winkelstraat van Madrid en hier zagen we de poppetjes met dure handtasjes lopen.
Plaza de Cibeles Madrid
In het midden van de omheining staat een mooie fontein en daarachter ligt het Buenavista-paleis, bewoond door het hoofdkwartier van het leger en daterend uit de achttiende eeuw.
Puerta de Alcala
Koning Carlos III liet deze triomfboog bouwen om de aankomst van de monarch in de hoofdstad te vieren. Geld spielt keine Rolle (!).
UN. Parque del Buen Retiro
Centraal in het park ligt een vijver met een zuilengalerij in de vorm van een halve maan met een standbeeld van koning Alfons XII. Hier konden de mensen nog brood voeren aan de eendjes zonder dat er een wokey iets van zou zeggen. Men kan er ook roeiboten huren zagen we want de hele vijver lag er vol mee. Een meisje maakte foto’s van personen en drukte deze ter plekke af op oud papier zodat het leek alsof hij of zij 100 jaar geleden in de krant had gestaan.
Jardín Vertical Caixaforum
Ruim 15.000 planten bedekken deze grote muur. De planten zitten niet in de grond maar op een vochtige deken.
Dinosaurus expositie Caixaforum Madrid
Patagonië heeft de meeste succesvolle opgravingen van dinosaurussen op het zuidelijk halfrond opgeleverd. We bezochten hier de dinosaurustentoonstelling “Dinosaurussen van Patagonië” omdat we volgend jaar naar Patagonië willen gaan.
Multihostel Calvario wijk Lavapiés
Poging tot beroving
Het was al donker en we liepen na het avondeten de hoek om richting het straatje waar ons hostel lag. Een klein groepje Marokkanen (ze hadden petjes op met de Marokkaanse vlag 🇲🇦) kwam ons tegemoet. Ik beet Angelica nog snel toe:’ zeg s.v.p. niks terug bij alles wat ze zeggen tegen je’. Haar lieten ze gelukkig met rust maar mij hadden ze helaas in het vizier. Tegen de gevel van een woonhuis stond een steiger en ik paste er net onderdoor. Zodoende ontweek ik de groep want er was een stuk plastic gespannen tussen het looppad en de straat.
Één Marokkaan maakte zich los uit de groep, kwam ook in het steigergedeelte staan en pakte me vast. Hij deed alsof hij lol had en schreeuwde lachend: ‘INGLÉS, INGLÉS’. Hij probeerde me daarbij met de bekende Marokkanen-heupklem vast te zetten zodat hij een hand vrij had om mijn broekzak te rollen. Ik had deze greep al eens gezien bij Opsporing Verzocht dus maakte ik me snel los. Geheel verbouwereerd keek hij me na terwijl ik me weer bij Angelica voegde en we snel het hostel naar binnen liepen. 1-0 voor team ‘INGLÉS’ (Engelsman).
Onze kamer die we deelden met twee Spaanse jongens, daarna een jong stel uit Kazachstan en een jongeman uit Congo. Shapla indian restaurant. La taberna de al Lado.Libanees restaurant Al Bahía.
Plaza de Toros de Las Ventas
Deze arena wordt beschouwd als het centrum van het stierenvechten in Spanje en zelfs in de wereld. Het is gebouwd in Mudéjar (Moorse) stijl. Machtig mooi om hier rond te lopen en ik kan me voorstellen hoe het is om door 25.000 toeschouwers te worden toegejuicht als je een stier van 800 kg met je blote handen (en zwaard) hebt gedood. Veel mensen vinden hier uiteraard wat van. Dat mag.
Estadio Santiago Bernabéu
Real Madrid-Alavés ⚽️
We liepen langs het één miljard kostende vernieuwde Bernabeu stadion en wilden een stadionrondleiding doen. Echter, vandaag werd geen rondleiding gegeven omdat het wedstrijddag was. Ik besloot dan maar de ‘grande tour’ te doen en voor 90€ p.p. zaten we een paar uur later mee te brullen met de andere 80.000 fans van Real Madrid. Al na één minuut voetballen stond Real met 1-0 vóór door een goal van Lucas Vázquez. Mbappé en Rodrygo maakten 2-0 en 3-0. Met nog tien minuten te spelen besloten we alvast richting metro te lopen om de 80.000 mensen voor te zijn. In de metro kregen we te horen dat het nog spannend was geworden. Einduitslag 3-2 (!)
Merchandise store zo groot als een half voetbalveld.
Estadio Metropolitano (Atletico Madrid)
Nieuw stadion aan de rand van de stad. Heel kil en winderig. Louis Aragonés (Wijze Man van Hortaleza). Man van het volk.
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !
Jo Jelmersma massage
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
Dit wordt mijn vierde bezoek aan Ibiza. De vorige edities stonden in het teken van Bed & Bier d.w.z. bierkloeken tot de haan begon te kraaien en de dag erna met een knallende hoofdpijn proberen een hap binnen te houden. Repeat. Deze keer zou anders worden.
We hadden een hotelletje geboekt i.p.v een camping. Sowieso zijn er op Ibiza maar vier campings en die waren waarschijnlijk al vol. Maar de voornaamste reden was de extreem hoge temperatuur. Tot een buitenluchttemperatuur van 30 graden is slapen in ons busje goed te doen. Daarboven wordt het te warm. Dus pakten we een cheap hotelletje want de thermometer gaf buiten 37 graden aan.
Tip
In het hoogseizoen moet je nooit via Booking.com boeken want die zijn dan té duur. Gewoon via de site van het hotel even een belletje doen en over de prijs onderhandelen. Weet dat Booking.com 15-20% van de kamerprijs aan de hotels vraagt als vergoeding. Dat is je onderhandelingsruimte. Het hotel waar wij boekten vroeg 125€ per nacht op Booking. Na een beetje onderhandelen kreeg ik de kamer voor 100€ per nacht. Die 20% die Booking.com telt waren nu dus voor ons ! Maar we zaten wel in een hotel met allemaal poppetjes. Van die vrouwen met ET-vingers. Althans, door die lange nagels lijken de vingers zo lang als die van mijn jaren ‘80 lievelingsmonstertje.
Cala Salada
De parkeerplaats was helemaal boven op de berg dus het was even een ‘paar’ trapjes omlaag klimmen om het kristalhelder, fel turkoois water te zien. Er omheen zagen we roodbruine hoge rotsen en dennebomen die het geheel omsloten.
Hotel H.Anibal
Een simpel hotelletje voor een aardige prijs. Hier bleven we vier nachten voor 400€.
Santa Gertrudis
Santa Gertrudis is een traditioneel, pittoresk Ibiziaans dorpje met een heel leuk witgekalkt kerkje aan een klein dorpspleintje met typische Ibizaanse bars en restaurantjes maar ook winkeltjes en kunstgalerijen.
Bar Costa is een legendarisch barretje met zonnig terras. Binnen in de zaak hangen de hammetjes te drogen boven de bar.
Playa Benirràs
Benirras is een groot zandstrand met ondiep water, omgeven door hoge kliffen en aan de rechterzijde van het strand staan van die houten steigers waar we op klommen. Leuk voor een kiekje te maken, met of zonder bikini !
Platja de Cala Xarraca
Het is een kleine baai met kristalblauw water en grijs zand.
Hotel Ibiza Portinatx
Dit hotel ligt in Portinatx, in het noorden van Ibiza. Dit is het rustige gedeelte van Ibiza waar niet gefeest wordt. De meeste mensen zijn al wat ouder en komen hier om te relaxen. Even langs de balie glippen om binnen wat kiekjes te maken. Prachtig maar te duur voor onze manier van low-budgetreizen.
San Juan Bautista
Vele trekken steeds meer naar het noorden op zoek naar rust. En dat is hier te vinden! Hier vind je nog een goedkope cana of espresso in één van de barretjes in het dorp.
Bar Anita Sant Carles de Peralta
Hier zijn we twee keer gaan eten. Vanuit ons hotel was het 45 minuten rijden maar dit restaurant was zó traditioneel om te gaan eten dat we het er voor over hadden. Een terras met eenvoudige houten tafels en stoelen, en héél opvallend: de brievenbusjes. Bar Anita fungeerde vroeger namelijk als postkantoor, afgelegen huizen zijn immers te moeilijk te bereiken voor de postbode en daarom werd de post hier geleverd.
Met vrienden Mark en Sjef uit Papenhoven.
UN. Dalt Vila oldtown Ibiza stad
Nadat we ons busje op de parkeerplaats in de haven gezet hadden maakten we een wandeling door Dalt Vila, helemaal tot boven aan de kathedraal. Een spectaculair uitzicht en dito vakantiefoto waren onze beloning voor deze steile wandeltocht. In dit historische, oude stadsgedeelte ‘Dalt Vila’ dronken we een lekkere fruitcocktail in de plaatselijke cocktailbar die gerund werd door een grappige Sardijn.
Hotel Garbi Ibiza & Spa
In dit hotel maakte ik zo’n 15 jaar geleden mijn grootste blunder ever. We waren eerst naar Solar in Roermond gegaan en de dag erna al vroeg met het vliegtuig vertrokken naar Ibiza. Daar aangekomen gingen we meteen naar een strandparty en daarna bezochten we ‘s werelds grootste club Privilige om verder te kloeken 🍺. Lang verhaal kort: om 06:00u ‘s morgens had ik zo’n stuk in mijn Zwitser dat ik nog niet meer wist wat links en rechts was. Mijn vrienden waren al eerder terug naar het hotel gegaan en ik was de naam van het hotel vergeten. Het enige wat ik wist was dat ze paarse neon-gevelverlichting hadden. Al ronddolend door Platja d’en Bossa kwam ik een groepje meiden tegen en ene ervan wist welk hotel ik bedoelde en wilde me er wel heen brengen omdat ik zo lazarus was. Tien minuten later stond ik met haar aan de deur van mijn kamer en besefte ik pas dat mijn begeleidster een dame van lichte zeden was 🤦🏻♂️😂. Die wilde natuurlijk nog in de touwen maar daar had ik géén interesse in.
Ik moest echter nodig naar de wc dus ik opende de deur van mijn kamer. Ik zag nog dat ze achter me aan kwam en op mijn bed ging zitten en vanaf dat moment ging alles fout wat er maar fout kon gaan. Vergeet niet dat ik ontiegelijk veel gezopen had de laatste 40 uur (!). Alleen twee uurtjes slaap bij een vriend thuis en de vlucht naar Ibiza waren biervrij. Toen ik van de wc afkwam zag ik nog net hoe ze van het bed opstond en naar me toe kwam lopen. Ze gaf me een knuffel en wenste me een goede ‘nacht’. Daarna trok ze de kamerdeur achter zich dicht. Ik kleedde me uit en eenmaal in mijn onderbroek kwam ik erachter dat mijn beurs weg was. Gestolen natuurlijk ! Zo snel als ik kon rende ik in mijn onderbroek langs het druk bezochte ontbijtbuffet de straat op. De aanwezigen keken natuurlijk raar want dit beeld verwachtten ze niet om 08:00 uur ‘s morgens.
Eenmaal op straat zag ik haar lopen en rende naar haar toe. Ik pakte haar beet en nam haar terug naar het hotel. Dat ging niet gemakkelijk want ze schreeuwde, sloeg en beet er op los. Eenmaal binnen de deuren van het hotel werd me verteld dat het niet de bedoeling was dat ik hoertjes mee de kamer op mocht nemen. ‘Nee dude, ze komt er net vanaf. Ze heeft mijn beurs gestolen en die wil ik gewoon terug’. De man achter de balie keek me verbaasd aan en belde meteen de Guardia Civil. In de tussentijd stond ik er maar wat hulpeloos bij in mijn onderbroek en met een Afrikaans hoertje stevig in mijn armen geklemd. Ze huilde er stevig op los maar ze had zich er al bij neergelegd dat ik haar niet los ging laten. Een kwartier later stopte een politiewagen van de Guardia Civil. Het moet een rare aanblik zijn geweest voor de Spaanse tweestrepers. Een schaars gekleed zwart hoertje in de houtgreep bij een 38-jarige jongeman uit Nederland in zijn onderbroek. Het pasje van de deur van mijn kamer lag natuurlijk in mijn kamer dus ik had wat hulp nodig om binnen te komen. De receptioniste opende de deur en op dat moment gingen vier mensen van de Guardia Civil mijn kamer binnen. Op mijn kamer werd het hoertje ondervraagd en ze bleef weigeren toe te geven dat ze mijn beurs had gestolen. Hierop werd ze gefouilleerd maar helaas: géén beurs te vinden. Hierop startten de rechercheurs een onderzoek in mijn kamer en al na twee minuten werd mijn beurs gevonden want blijkbaar had ik hem in mijn ladderzatte bui verstopt achter de televisie. Ik stond perplex en ineens maakte schaamte zich meester over mij. Niet alleen het hoertje keek mij boos aan maar ook vier rechercheurs en de receptioniste. Die welgemeende ‘sorry’ uit mijn mond maakte weinig indruk en ook mijn voorstel om met het hoertje op mijn kosten te gaan uit eten bleef onbeantwoord (uit eten met een hoertje, hoe kwam ik er op 🤦🏻♂️). Ik mocht in ieder geval in het hotel blijven dus ik was al héél erg blij.
Nu 15 jaar later stond ik weer in de lounge waar dit ‘drama’ zich destijds afspeelde en moest er wel mee lachen.
Ushuaïa hotel
Hier was ik in 2014 met Eva uit Munstergeleen om een optreden van de Nederlandse DJ Joris Voorn te gaan zien. Ik ken haar al vanaf de basisschool waar we bij elkaar in de klas zaten. In dat jaar gingen we vaak samen op pad. Zo gingen we naar een concert van de Pearl Jam in Berlijn en naar een concert van David Guetta in Amsterdam. In 2014 betaalde we in dit hotel al 50€ entree en 12€ voor een warm biertje Heineken (33cc).
Geer en Goor
In die tijd waren TV-opnames met Geer en Goor waar we toevallig langs kwamen. Natuurlijk ging ik na de opnames even op de foto met die twee gekken.
Gerard Joling.Later op TV zag ik me terug (met die witte hoed). Gordon.
Murphies bar
In deze rockkroeg stond ik helemaal alleen aan de bar. Mijn vrienden waren al naar het hotel terug gelopen maar ik had nog dorst. Ineens kwamen een man of 20 binnen en gingen om me heen staan. Ze waren van een of andere motorclub verraadde hun kleding. Ze waren niet echt vriendelijk en door me in te sluiten probeerden ze me te intimideren. Ik besloot gewoon te blijven staan en te doen alsof er niks aan de hand was. Ik was immers hier voor het rockbandje dat hier speelde. Een half uur later werd het me echter te gortig en zei tegen de barman:’ geef mij 20 halve liters bier’. Ik dokte 100€ en begon met uitdelen. Het resultaat was geweldig. De president van de club kwam naar me toe en stootte mijn glas aan om te proosten. Vervolgens kwam iedereen een praatje met me maken en had ik nog een leuke avond. Toen ik naar het hotel terug liep kreeg ik een patch van de motorclub in mijn handen gedrukt. Ik kon me altijd aanmelden om lid te worden zei hij 😂.
Platja d’en Bossa
Sa Trinxa
Platja de ses Salines
Playa es Bol Nou
Mirador Es Cubells
Hippie markt Las Dalias de Ibiza, Santa Eulària des Riu
Met Mark en Sjef bezochten we deze hele leuke hippiemarkt deels overdekt en deel open. We zagen veel kraampjes met kleding, maar ook tassen, sieraden, telefoonhoesjes en souvenirs waren te koop. Zowel vrouwen als mannen liepen hier rond in linnen broeken. Dat hoort er bij op Ibiza. Ik viel een beetje uit de toon met legerbroekkie maar ach.
San Jose
Platges De Comte
Sunset Ashram
Iedere week komen ze langs om te bieren of wijnen. En ja, als ze Angelica te lang missen pakken ze gewoon het vliegtuig en komen ze hier op bezoek 😂🥳. Angelica wist van niks dus big surprise ! ⬇️⬇️⬇️
Busje weg !!
De boot zou pas om 12:30u vertrekken dus we hoefden niet al te vroeg op. De avond ervoor was erg gezellig geweest met een grappige jongeman uit Zwitserland en een stel uit Italië. De ene meid was Italiaanse afkomst en de andere meid van Mexicaanse. Ze was blond en had blauwe ogen dus best raar voor ons ware het niet dat haar opa van Europese afkomst was.
We bleven ‘s morgens lekker lang op de kamer hangen omdat het hier lekker koel was. Om 07:00u was het hier immers al 29 graden. Toen ik uiteindelijk naar ons busje liep was de parkeerplek waar ik hem de dag ervoor had neergezet, leeg. WTF 😳?? Paniek. Gestolen ? Afgesleept ? Waarom dan ? Hier parkeerden we al vier dagen op advies van de receptioniste. Stond ik daar met mijn bruine campingkop. Mijn altijd brandende mentale waakvlam kleurde helblauw. Meteen belde ik een taxi en deze bracht ons met een rotvaart naar het politiebureau van Sant Antoni de Portmany. De vrouw achter de desk was niet al te vriendelijk en op mijn verzoek om maar meteen alles te betalen omdat we anders de boot zouden missen, ging ze niet in. Eerst moest ik de shit van dat gebakjesporem aanhoren wat we allemaal fout hadden gedaan. De klokte tikte want het inschepen was begonnen. Het grootste betonbedrijf van Nederland zou jaloers zijn geweest op de dikte van de plaat die ze voor haar kop had. Het zal me een bos wortelen schelen wat ze zich allemaal uitkraamde. Ik wilde gewoon betalen en weg. Gelukkig duwde ze na vijf minuten geblêr een pinautomaatje onder mijn neus. 100€ voor verkeerd parkeren en 100€ voor het afslepen. Discussiëren had weinig zin in deze situatie dus ik vroeg waar mijn busje stond. ‘De taxi-chauffeur weet dat wel’, beet ze me toe.
Op het politiedepot aangekomen zagen we ons busje achter een gesloten hek staan. Nadat ik op de deurbel had gedrukt bleef het vrij rustig. Het depot scheen onbemand te zijn. Ik vroeg de taxichauffeur om het nummer te bellen wat op een papiertje op de deur stond geschreven. De vrouw aan de andere kant van de lijn zei dat er zo iemand zou aankomen. We waren al een half uur aan het wachten en het boarden van de boot was al begonnen (!). Verdomme. Wat nu ? Ik voelde aan het hek en bewoog er aan. Het stond open !? Mijn gedachten gingen opeens heel snel. Nog langer wachten en de boot -voor de tweede keer- missen of mijn busje pakken en maken dat we op die boot kwamen. Het was immers nog 20 minuten rijden. Men zou het kunnen opvatten als het onbevoegd betreden van overheidsgebied hetgeen wel een flinke boete zou kunnen opleveren. In principe was dit gewoon inbreken. Wat gingen we doen ??
Nou, huppakee. Ik vond het goed geweest. De boot van Valencia naar Ibiza hadden we al gemist dus de boot terug wilden we absoluut niet missen. Ik duwde de autosleutels in het contact, startte mijn busje en reed het depot af. Angelica maakte het hek dicht en weg waren we. We hoopten dat de Spaanse politie genoeg andere zaken te doen had. ‘Alles gaat hier een beetje met de Franse slag dus waarom zouden ze zich druk maken om ons’: dacht ik nog. Bij de douane aangekomen zwaaiden ze dat we door konden rijden dus voor zover géén probleem. Een uurtje later zaten we in onze stoel en zeven uurtjes later reden we in Valencia van de boot af. We made it ! 😂🤦🏻♂️
Vrienden van Dutch Traveljunk
Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂
Rowan Falchi Jewelry
Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).
Voor sport-,ontspannings- of therapeutische massages moeten jullie bij Jo zijn. Een oude rot in het vak met heul veel ervaring. Jo ken ik van de dance-festivals en we hebben altijd leuke gesprekjes. Ook met zijn dochter Maud ben ik bekend in het stap-circuit. Kijk even op zijn mooie website.
Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !
Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !
Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.
Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !
In het binnenland was het niet uit te houden. In het busje was het goed te doen zolang het gaspedaal maar was ingedrukt en de raampjes allebei helemaal omlaag. Lekker die koele wind langs onze lijven. Maar zo gauw we ergens stopten was het zweten en puffen geblazen. De thermometer gaf 34 graden aan maar het voelde aan als boven de 40 graden. We hadden nog de zware, drie uur durende El Parrizal-hike op het programma staan maar die hebben we gezien de hoge temperatuur maar geskipt.
We besloten de verkoeling op te zoeken en reden naar Valencia aan de zee.Hier was ik al eens geweest in 2015 toen ik het Tomatina-festival wilde meemaken. Lekker de hele dag met tomaatjes 🍅 naar elkaar gooien.
Aangekomen op de camping bij Valencia hadden ze gelukkig nog plek. Nadeel, er stond geen wind dus ook daar was het puffen. Géén grote blij bohhhh 🤯. We zaten tegenover een Nederlandse familie. De man was helemaal van top tot teen getatoeëerd met allemaal teksten. Van ‘Dutch powerman’ tot ‘live to the max’. Dat soort crap. Ik zet mijn levensverhaal wel in blogs. Te weinig plek op mn arm. Wel genoeg buik. Geserveerd voor bier én vlees. Géén inkt.
Torres de Serranos & Torres de Quart
De Torres de Serranos en de Torres de Quart zijn de oude toegangspoorten van de stad Valencia. Ze zijn gebouwd in de 14e eeuw en tot 1887 gebruikt als gevangenis. De stadstorens vormen de grootste gotische stadspoorten in Europa.
Torres de Serranos.Toegangspoort Torres de Serranos..Torres de Quart
Barrio Del Carmen Valencia
Dit is de oudste volkswijk van Valencia en tegenwoordig het levendige middelpunt van moderne kunst. Hier zagen we helaas niets van terug maar dat kwam omdat we hier overdag waren en niet ‘s avonds.
Iglesia del Carmen
Mercado Central
In deze markthal zagen we meer dan 1.200 kraampjes met verse groenten, fruit, sinaasappels, tomaten en bonen maar ook vlees, kaas, vis en schaal- en schelpdieren en zelfs levende palingen.
UN. La Lonja de la Seda
Handelsgebouw uit de 15e eeuw en al jaren op de UNESCO-werelderfgoedlijst
Parroquia de San Nicólas de Bari
De parochiekerk is opgericht in de 13e eeuw en verbouwd in de 15e eeuw. Men noemt dit ook wel de Valenciaanse “Sixtijnse Kapel”
Plaza de la Virgen
In het midden van het plein zagen we een mooie fontein en overal gezellige terrasjes.
Place de la Reina
Ook hier zagen we een schitterend plein met de kathedraal op de achtergrond en de talrijke restaurants aan weerszijden
Catedral La Seu
De kerk werd tussen 1262 en 1356 gebouwd en is een mix van meerdere bouwstijlen zoals de Romaanse, Gotische en de Barokstijl. In de 800 jaar dat de Moren hier zaten was het een moskee.
Ciutat de les arts i les ciències
Omdat de gevoelstemperatuur rond de 38c schommelde besloten we naar stad van Kunst en Wetenschap’ te gaan, een cultureel en wetenschappelijk complex waar we allerlei spelletjes konden doen en we waren zelfs getuige van een kuiken die uit een ei kroop
L’Oceanogràfic
In 2014 bezocht ik het grootste aquariumcomplex van Europa met 40.000 dieren. Nu bezoek ik geen dierentuinen en aquaria meer. Ieder dier moet vrij zijn.
Food
Platja de la Malva-rosa
Het bekendste strand van Valencia en met mijn gehuurde fietsje gemakkelijk te bereiken.
Jardín del Turia
De Turiarivier overstroomde regelmatig, waarbij het stadscentrum veel schade ondervond en zelfs mensen verloren hun leven hierdoor. Na een ernstige overstroming in 1957 en meer dan 100 doden besloot men de rivier om te leggen naar de rand van de stad en de oude drooggelegde rivier om te toveren tot een park.
Parque Natural de la Albufera
In het gehucht El Palmar huurde ik een bootje en voer door de rijstvelden. Daarna maakte ik een wandeling door de bossen. Daarna snel terug met de trein naar Valencia.
