Belgrado (blog)

Rauwe schoonheid

Op mijn rondreis door Australië maakte ik kennis met Jonathan en Iva. Een jong Zwitsers/Servisch stel in de bloei van hun leven. Soms heb je maar een paar dagen nodig om er achter te komen dat iets gewoon klikt. Zo ook met deze twee. Op Fraser Island mocht ik al meteen op hun kamer slapen omdat er voor mij anders geen slaapplaats zou zijn. Nu, bijna 4 jaar later werden Angelica en ik uitgenodigd om in Belgrado de 30e verjaardag van Jonathan te vieren samen met hun Zwitserse en Italiaanse vrienden en enkele familieleden van Iva.

Uitzicht over de Sava rivier, op de Brankov brug
Boven Februari 2015 en onder December 2018.
De rest van de genodigden uit Zwitserland, Italie en Nederland

Om eerlijk te zijn moest ik even wennen aan deze stad. Angelica en ik landden pas heel laat in de avond op de luchthaven en deze deed heel oost-Europees aan. Véél politie op de been, oude wc’s, veel beton en kapotte wegen. In principe niets mis mee maar het viel gewoon op. Na een dag kwamen we er achter dat het misschien de moeheid was die ons deze eerste indruk gaf. Nu, overdag zagen we een hele andere stad. Een stad met een urban vibe, waar altijd iets te doen is en met een nachtleven waar je ‘u’ tegen zegt. Achter de soms grauwe gebouwen vonden we de gaafste plekjes. Oude littekens veranderden in hippe barretjes en restaurants. En behalve dat is haar uitstraling zo mooi, haar behulpzame en vriendelijke bewoners, die zo trots vertellen over hun stad. Ze ligt op het kruispunt tussen oost en west en is daardoor boeiend anders. Het beste van twee werelden. Belgrado, fantastico !

Een typisch Servisch banketzaakje met lekkernijen
Uitzicht vanuit rooftopbar Restaurant Caruso

Bijzonder Belgrado

Belgrado is een stad die moeilijk in één woord te vangen is. In twee woorden zou ik wellicht ‘rauwe schoonheid’ zeggen. Het is geen klassieke schoonheid zoals Parijs, maar een stad waar de mooie plekjes zeker te vinden zijn. Misschien kun je het een beetje vergelijken met Berlijn. Het is een stad die leeft, een stad die zich niet anders voor doet dan dat hij is. Zoals de locals er leven, zo leef je mee. Volgens toonaangevende reisbladen zoals de Lonely Planet heeft Belgrado zelfs het beste nachtleven ter wereld maar dat trek ik in twijfel. Voor mij blijft het nachtleven van Berlijn nog altijd op nummer één. Parijs, Barcelona en Londen mogen niet ruiken in de hoek waar Berlijn geplast heeft. In Belgrado is daarentegen wel elke avond een feestje te vinden. Als voormalig Joegoslavië en Oostblokland verwacht je grauwe betonnen flatgebouwen en die zijn er ook. Maar toch is de stad allesbehalve grauw en grijs. Er heerst een fijne en gemoedelijke sfeer, de stad is super groen en staat bol van de groene parken en er zijn prachtige historische bouwwerken. Omdat de stad nog niet heel toeristisch is nemen de locals de tijd om je eens uitgebreid te vertellen over hun stad. Dit hebben Angelica en ik ook gedaan. Zo spraken we heel uitgebreid met de tante van Iva, Olgica en haar 40-jarige zoon Ivan. Niet alleen over de stad maar ook over de oorlog. Vergeet niet dat deze stad in 1999 79 dagen achter elkaar gebombardeerd is door de NAVO. Hierbij vielen 550 doden te betreuren. Ivan heeft in die tijd zijn land verdedigd en hij vertelde me zijn verhaal. Opmerkelijk detail was dat na dag 20 van het bombardement het volk de beschietingen dermate beu was dat men tijdens de bombardementen gewoon de kroeg in dook om de week door te bieren.

Bewogen geschiedenis

Als hoofdstad van het voormalige Joegoslavië is Belgrado een stad met een verhaal. Nog niet zo heel lang geleden, op 10 juni 1999, vielen de laatste bommen in de stad. Ook vandaag de dag is nog te zien dat Belgrado onder vuur lag. Her en der staan ruïnes als stille getuigen van dit verleden. De ruïnes zijn niet opgeruimd of opgeknapt maar staan als een soort van monument in de stad. Na de val van Joegoslavië was Belgrado de hoofdstad van Servië -en Montenegro en nu dus alleen van Servië.

Gebombardeerd gebouw van ministerie van Defensie
Gebombardeerd gebouw van ministerie van Defensie

De Witte Stad

De Witte Stad is de bijnaam van Belgrado. In de stad, bovenop de hoogste heuvel, uitkijkend over het water stond een imposant fort van witte steen. Beligrad betekent ‘wit fort’ of ‘witte stad’. De Serven zelf noemen hun stad Beograd. De karakteristieke witte steen is nog steeds in de stad te vinden. Ook delen van het fort staan nog overeind en kan je bezoeken. Rondom het fort vind je een enorm park met uitzicht op de beide rivieren van de stad.

Top 8 Bezienswaardigheden Belgrado

Wat mag je nou echt niet missen tijdens je tripje Belgrado? Hieronder som ik een aantal must see plekjes op:

The Blue train (Tito’s trein)

Tito’s Blue Train is een luxetrein , ooit gebruikt door Josip Broz Tito , terwijl hij president was van de voormalige Socialistische Federale Republiek Joegoslavië . In deze presidentiële trein reisde hij door Europa. Toen Tito overleed in Slovenië werd hij met deze trein naar Belgrado vervoerd. Langs de gehele route stonden mensen naast de rails te huilen en brachten deze staatsman de laatste groet. De trein wordt nu geëxploiteerd als een toeristische attractie in een hangar van de Servische Spoorwegen. Er is bijna geen toerisme omdat het net even buiten Belgrado ligt. De kaartjes moet je kopen op het centrale busstation in de stad zelf. Ze kosten 2,50 Euro per stuk. Het gemakkelijkste is om een taxi te bestellen. Voor 15 euro brengt de taxichauffeur je heen en terug. Hij blijft dat uurtje dat je in de trein bent gewoon buiten op je wachten.

De eetzaal

Badkamer van president Tito
Hangar waar de trein in staat

House of Flowers

House of Flowers” werd in 1975 gebouwd met werk- en rustplekken van president Josip Broz nabij de woonplaats waar hij woonde. In het centrale deel, naar aanleiding van zijn persoonlijke wens, werd Tito begraven in mei 1980. De naam House of Flowers komt van het feit dat veel bloemen het graf omsingelden totdat het voor het publiek werd gesloten na het uiteenvallen van de Socialistische Federale Republiek Joegoslavië. Ministerie van defensie (gebombardeerd door NAVO)Het gebouw van het Joegoslavische ministerie van Defensie is een gebouw dat voorheen werd gebruikt door het ministerie van Defensie van Joegoslavië , een regeringsafdeling die verantwoordelijk is voor de verdediging van de Federale Republiek Joegoslavië tegen interne en externe militaire dreigingen. Het werd beschouwd als een meesterwerk van naoorlogse architectuur en werd gebombardeerd en zwaar beschadigd tijdens het NAVO-bombardement op Joegoslavië in 1999. Angelica en ik zagen nu goed wat de gevolgen kunnen zijn van de inslag van enkele bommen.

Tito’s graf
Tito’s vrouw Jovanka’s graf

Belgrado Fort en Kalemegdan Park

Het grootste park in de binnenstad van Belgrado is Kalemegdan Park en hier vind je ook het oude Belgrado Fort. Het park en het Fort zijn gratis toegankelijk en een heerlijke plek om rond te wandelen. Hier bevindt zich een militair museum en buiten staat veel artillerie opgesteld. Niet alleen is het park een fijne oase van rust en groen, maar ook het uitzicht van de heuvel is erg mooi. Je kijkt vanaf hier over de Sava rivier, over de nieuwe stad én ziet een deel van de oude stad. Zeker het ’s avonds heb je een heel mooi uitzicht over de rivier met zijn verlichte bruggen. Locals komen hier graag om te picknicken of gewoon ‘te chillen’. Het Fort is meer dan 2000 jaar oud en op het complex van je overblijfselen van kerken, poorten en torens. Het Fort is ook te bezoeken en huisvest een museum over de geschiedenis van Belgrado. Wij hadden een rondleiding van twee uur geboekt met een hele vriendelijke vrouwelijke gids die ons meenam in de tunnels onder het fort. Na de rondleiding kregen we een wijnproeverijtje met nog twee Duitse meiden.

Uitzicht over de Sava rivier

Oude stadscentrum, Kneza Mihailova

Een boulevard met oude gebouwen, winkels en restaurant. Dit is het kloppende hart van Belgrado. Overdag kan je hier goed winkelen en ’s avonds is het hét uitgaanshart van de stad. Behalve winkels vind je er veel restaurants en cafeetjes. Ook in de zijstraatjes zag het heel gezellig uit. De meeste gebouwen zijn gebouwd in een klassieke art nouveau stijl. Republic Square is het middelpunt van het oude stadscentrum, hier begint of eindigt de Kneza Mihailova. Hier zijn we een aantal malen overheen gewandeld. Ook wordt hier veel gedemonstreerd tegen alles en nog wat. Wat opvalt zijn overal de kleine bakkerijtjes en eetkraampjes waar je allerlei lekkernijen kan kopen voor op de vuist.

St. Sava Kerk

Eén van de meest gefotografeerde bouwwerken van de stad en een icoon voor Belgrado is de St. Sava kerk. Dit is één van de grootste orthodoxe kerken van de hele wereld. De meeste Serviërs zijn orthodox en trots op dit bouwwerk. We zijn hier echter niet binnen geweest omdat men volop aan het werk was.

Wijk Savamala

Savamala is een populaire wijk aan de rivier met oude gebouwen en betonnen pakhuizen. Ooit waren deze betonnen pakhuizen gevuld met goederen bedoeld voor de scheepvaart, maar tegenwoordig een hippe ‘place to be’. De waterkant is een bruisende plek waar je ’s avonds lekker kan eten en borrelen. In de oude pakhuizen zitten nu trendy tentjes die er stuk voor stuk gaaf uit zien. Vanaf de terrassen heb je uitzicht op de voorbijvarende bootjes in de Sava rivier. De zon zie je langzaam zakken achter de nieuwe stad. Onze B&B lag midden in deze wijk. Op zaterdagavond bezochten we “the Hype”, een hippe club waar een chilled sfeertje hing. 

Marcus kerk

De Kerk van de Heilige Marcus een Servisch-orthodoxkerkgebouw in de Servische hoofdstad Belgrado. De kerk is gelegen in het Tašmajdan park, in de buurt van het Servische parlement. 

The National Assembly

Het Huis van de Nationale Assemblee van de Republiek Servië is de zetel van de Nationale Vergadering van Servië . Het gebouw bevindt zich op het Nikola Pašić-plein in het centrum van Belgrado en is een belangrijke en toeristische trekpleister . Tussen de voltooiing ervan in 1936 en 2006 was het de zetel van het parlement van Joegoslavië en het parlement van Servië en Montenegro.

In een oorlog heb je altijd aan twee kanten slachtoffers

Overnachten in Belgrado

Overnachten in de stad is, vergeleken met de Nederlandse prijzen, nog steeds erg goedkoop. Net buiten de binnenstad heb je nóg meer waar voor je geld en het vervoer naar de stad is makkelijk en goedkoop. Wij verbleven in Bed and Breakfast Savamala. De kamers zijn ruim en voorzien van een boxspring. De Kneza Mihailova winkelstraat bereik je in 10 minuutjes te voet. https://www.savamalahotel.rs/

Food Belgrado

Stevige maaltijden en veel vlees. De Servische keuken is typisch oost-Europees: veel vlees en hartig. Het klopt hoor, dat de Serven wel houden van een stevige maaltijd met worst. Zeker de Ćevapčići – worstjes gemaakt van gehakt – zijn een echte aanrader. En probeer ook zeker de saus Ajvar – een smaakmaker van rode paprika en aubergine – die men hier royaal op een boterham met vlees smeert. Maar er is meer! Een verfijnde keuken met mediterraanse maar ook met Turkse invloeden. Hieronder op de foto zie je:Lile punjena stuffed paprika.Pihtije: Is in wezen een concentraat van varkenssoep. In feite is het geen soep die is gemaakt van vlees, maar van varkenspoten of andere delen van het varken, die veel gelatine bevatten.Sarme: betekent opgerold. In dit geval gekruid gehakt gerold in koolbladeren.Prebanac: een bonengerecht.

Advertenties

Tito’s Blue Train

Decades after the death of the communist revolutionary Josip Broz Tito and the fall of Yugoslavia, the Blue Train remains one of the most beloved symbols of a country that no longer exists. 

The Art Deco interior of the train is mostly made of mahogany, pear and walnut wood, according to Serbian Railways, the country’s national railway company. The saloons and hallways are decked out with intricate marquetry, wool carpets, velvet and silk.

The carriages include apartment saloons for Tito and his guests, a “ceremonial” conference room, dining car, a kitchen and sleeping quarters.

The train used to take Yugoslavia’s president-for-life, his wife and their entourage to Brijuni islands in Croatia, Tito’s favourite place in summertime. It was on this train that he hosted important guests from around the world, from Queen Elizabeth II to Haile Selassie, Yasser Arafat, Jawaharlal Nehru… The Blue Train is also remembered for Tito’s last journey, after he passed away on 4 May 1980, when it transported his coffin from Ljubljana to Belgrade.

Vertigo and Moon bar, Bangkok

C6C66B78-501D-4076-8442-C56B28F4223EThis night we had a reservation in the Vertigo and Moon bar but we had totally overslept. The taxidriver drove us with high speed to this bar, because we did not want to miss out place at the bar. The Banyan Tree is a renown landmark in Bangkok with most TukTuk and taxis using it as a reference point. The Vertigo and Moon Bar on top of the Bangan Tree gave us a stunning view of the city with a variety of cocktails. Angelica chose a Cosmopolitain and I ordered a bottle of beer (of course).7A7184E6-9935-4B41-8F72-ED0248E75703The Vertigo and Moon Bar was worth experiencing and when we return to Bangkok we will try again to get out on that rooftop and drink in beautiful Bangkok by night – even in the rain. Cheers🍺🍹🍸4C0D4BA8-0D6E-494F-B022-E9F1F95E8D9A7C3FFD2C-2C60-4C22-8FFC-B88F300B90E37B7035AC-52DB-4720-A87F-7699FE83D9A63314AA4D-90EA-4671-90E8-6B36F6589EA01EEF87C0-9777-42A0-826C-D042F83BC5F8F65BDA95-C639-4D7E-A2BC-001FA30F78DA

Twinkling Thailand (Dutch blog)

Dag 10-13 Thailand (Phi Phi islands)

Al heel vroeg vertrokken we met een bootje om de Phi Phi-eilanden te bezoeken. In het hotel was een groepje meiden bezig met yoga. Ik begrijp nog altijd niet wat men leuk vindt aan yoga. Eind jaren ‘90 kwam de yoga pas écht in opmars. Deze Indiaase traditie speelt al sinds duizenden jaren blijkt uit een nieuwe studie van oude geschriften in het Sanskriet. Oorspronkelijk was dit in de Indiaase cultuur een straf voor vrouwen die de lippen maar niet op elkaar konden houden. Vrij vertaald betekent Yoga dan ook:”kalme vrouw”. Grappig om te lezen dat mannen vroeger ook al last hadden van dat oeverloze getetter. Voor straf moesten ze niet alleen zwijgen maar ze moesten ook eerst hun schoenen uit trekken. Die schoenen werden vervolgens in een hoekje geplaatst. De vrouw werd vervolgens in een voor mannen onmogelijke positie geknoopt zodat ze alleen naar háár schoenen en niet naar die van anderen kon kijken. Dat scheen duizenden jaren geleden te werken om de vrouw te laten zwijgen. Op vandaag worden Yoga-lessen gegeven onder het mom: breng geest en lichaam in balans. Je reinste bull-shit dus. Maar goed, ik moet kappen, ik krijg al van Angelica de opmerking waarom ik zo vrouwonvriendelijk ben vandaag. Ik ga er overigens wel van uit dat dit met een knipoog gelezen wordt. Het positieve aan de yoga: toch alweer 13 meiden om 07:00u uit de veren om oefeningen te doen. Een wonder !6A3A5D9F-8C30-427D-B74E-42A8A2B8C974De Phi Phi-eilanden bestaan uit het hoofdeiland Phi Phi Don en nog vier andere eilandjes. Hier is géén gemotoriseerd verkeer met uitzondering van het caddy-wagentje van de eerste hulp post. Daarnaast hebben een aantal mensen een vergunning om met een brommertje te mogen rijden zoals de vuilnisbrommer. Met een gemonteerde zijspan haalt de goede man de zakken vuilnis op. Voor de rest doet iedereen zijn dingetje te voet. Bagage en handelswaar wordt verplaatst met een handkar. Wil je van het zuiden van het eiland naar het noorden dan pak je de watertaxi: voor een paar Baht start de man de motor. 

Buiten het hoofdeiland zijn er nog de andere eilandjes: Phi Phi Lee met Maya beach waar de film The Beach is opgenomen met Leonardo DiCaprio. DC17C86D-9AE2-46BC-9190-775123511C85Tevens is hier een mooie grot met de naam the Viking Cave.BABBB082-A4DC-40B6-ACBD-E1A57DCBE248 Dan nog Ko Yung, Bamboo island en nog een eilandje waarvan ik de naam ben vergeten. D5E63D1C-9AEF-4AD0-BC55-DFE76E97ACBBD860EB4E-D628-41BB-9517-E8D11C3093E777FED9CF-E475-4A87-B49F-A74DDDB1DCBCOp al deze eilanden zie je nu bordjes met de evacuatieroute aangegeven voor het geval zich een Tsunami voordoet. Velen zullen zich de beelden van Tweede Kerstdag nog kunnen herinneren. Golven van soms wel 6 meter hoog sloegen met een snelheid van 900 km/uur over de eilandjes heen met als gevolg wereldwijd 230.000 doden. C8E6374F-68B4-473C-897F-36CA3C90DF4BOp Koh Phi Phi werden vrijwel alle gebouwen en constructies weggevaagd. Hieronder een kort filmpje van de Tsunami op Koh Phi Phi. De beelden zijn best heftig. De twee mannen die dachten veilig te staan voor de naderende vloedgolf werden helaas meegesleurd door de kracht van het water. Het is niet bekend of ze het overleefd hebben. 

https://youtu.be/e9VY7y3Pico

Momenteel is het eiland gelukkig weer helemaal hersteld van een van de grootste rampen uit de geschiedenis. 

De tocht langs de eilandjes was erg mooi. De rotsen kwamen loodrecht uit de zee en waren helemaal bedekt met een groene laag struiken en bomen. De eilandjes hebben witte stranden en vooral de remote beaches zijn erg schoon.DBCF895C-54A8-4B6D-80B8-2F65744FD59ED829F934-F7A8-46DD-B6A4-FAE30BB6D88A1316EE81-25C6-4411-8CF1-BB1E595DAB59 We kwamen aan op Monkey Beach. Hier lopen de aapjes gewoon los op het strand. Ze zijn gewend aan toeristen dus ze kunnen wel eens brutaal doen en je koekjes afpakken of bovenop je gaan zitten. Omdat ik mijn fotorugtas om had dachten de aapjes dat ik daar voedsel in had verborgen. Meteen werd ik besprongen door een flinke aap maar met een flinke zwieper gooide ik hem van me af. Voor hem niet mijn laatste Rolo. Sommige toeristen die niet snel genoeg hun boterhammen wilden afgeven werden zelfs gebeten door de aapjes. Even uitkijken dus. DCIM100GOPROG0015317.

Maya beach was ook heel mooi. Vooral van de entree in de baai werden we heel stil. Het leven onder water is hier niet zo interessant. We zagen veel dood koraal en maar een paar visjes. Al met al duurde de tocht veel te lang. Een hele dag is niet nodig. De kapitein vroeg wie de sunset NIET wilde zien. We zaten op dat moment al acht uur op het water en hadden alleen water, een bakje rijst en een schijf ananas gehad. Niemand durfde zijn vinger op te steken. We hadden honger als een paard en ik verlangde naar een ijskoud biertje. De kapitein stelde voor dat hij Angelica en ik eerst zou afzetten op het strand en dan met de rest zou terugvaren voor de sunset te gaan zien.7BC86657-3A41-4CC2-B93C-867DF9ADD631.jpeg Uiteindelijk gingen maar drie van de dertien mensen mee terug. We waren klaar voor vandaag. Na een lekkere douche genomen te hebben gingen we uit eten in het haventje. Lekker tonijn van de grill ! 🍺. Morgen gaan we weer terug naar Phuket voor een dagje en daarna weer naar Bangkok. We hebben weer twee weekjes kunnen genieten van een aantal mooie plekjes op Aarde🌎. We hopen dat we nog lang kunnen reizen en iets van de wereld kunnen zien ❤️. In Februari staat Namibië op de planning. Ik heb zeker een maand nodig om me daar op voor te bereiden. Maar eerst nog naar een verjaardag in Belgrado. Jonathan en Iva, een Zwitsers-Servisch stel waar ik vier jaar geleden in Australië mee heb gereisd, hebben ons uitgenodigd. Hier verheugen we ons nu al op 🍺👌🏻446816D4-1540-4724-974D-36A51BEE4A6FACD8BAA9-9674-4F3F-BD44-C7FD14E2CB8530B370F6-872B-4404-B711-C213EE8667564732CED3-FC2B-4655-A424-B08695328A931B2598C1-8C1C-4B43-95CA-4A652A086962

 

Dag 8-9

 Na ons ontbijt vertrokken we met de auto en kwamen drie uur later aan in Phuket. Waarom Phuket zou je zeggen ? Thailand is een heel mooi land met heel veel mooie natuur en hele lieve, vriendelijke mensen. Deze hartelijkheid kom je in Europa weliswaar ook nog tegen maar je komt goed aan het zoeken.Phuket en Pattaya zijn twee steden waar de gemiddelde Europeaan naar toe gaat als het thuis qua liefde allemaal niet zo wil lukken. Phuket-Patong slaat dan haar armen om die mannen  heen en biedt ontelbaar veel vrouwen aan om die mannen zich een paar weekjes weer “man” te laten voelen. Via een online, sort of Wehkamp gidsje, komen ze uit bij hun ware liefde , kwebbelen ze een paar uur over de digitale snelweg en drie weken later staat de man in kwestie, in zijn pyama naast het bed slurpend aan zijn instant koffie te kijken naar zijn nog immer slapende score in bed. Je ziet vaak rare, lachwekkende combinaties. Zoals die kleine überdikke kleine 55-jarige Duitser, hand in hand lopend met een bloedmooi 28-jarige Thais meisje van 48 kilo. Ik ga dan meteen lopen invullen. Ik weet, ik moet dit niet doen. Maar kom op. Mijn fantasie slaat dan op hol en ik wil ook eens lachen op vakantie, toch ? Of die 62-jarige Engelsman met een Grieks behaarde rug. Vóórdat zijn rug  in de zon verbrand heeft hij eerst twee dagen bosbrand. Ik zie ze al lopen. Hij, smoorverliefd met kleine pasjes om haar heen dribbelend om haar het hof te maken. Zij, continu met haar linker oog loerend naar zijn dik gevulde portemonnaie, berekend gewillig in bed maar ondertussen denkend aan de twee mondjes die thuis gevuld moeten worden. Want dat is natuurlijk de keiharde werkelijkheid. En als je een man zich een man laat voelen kun je buiten het afgesproken tarief om ook nog eens rekenen op een flinke fooi. Zo werkt het nu eenmaal in deze business. 

Na aankomst in Phuket, Patong beach namen we eerst een massage met zijn tweeën. Voor 7€ p.p. werden we gedurende een vol uur onder handen genomen. Héérlijk. Alweer de tweede keer deze reis. Daarna aten we een lekkere Massaman Curry aan de overzijde van de straat. Deze soort curry is toch wel mijn favoriet.

En dan de reden waarom we hier zijn: het nachtleven van Phuket in Bangla Road. Deze straat is hét uitgaanscentrum. Ik ga graag naar Berlijn vette clubs bezoeken. Géén betere plek in Europa om op stap te gaan. In Azië ben ik wat minder bekend maar voor wat mij betreft spant deze straat de kroon. B348630B-F6CB-4ADC-B343-F861C1B9C9DF.jpegDuizenden mensen. Vrijgezellen maar ook koppels. Supervette themaclubs, speelhallen waar je de nieuwste spellen kon spelen, eettenten en overal staat de vrouw centraal. We bezochten een GoGo-bar. De entrée was gratis. Toen we eenmaal binnen waren kregen we de menukaart te zien. Een klein flesje bier kostte omgerekend 32€. Ik ging op de bluf en zei dat ik gisteren de helft had betaald. Dit truukje kon ik me nog herinneren van 10 jaar geleden. Ze hebben drie menukaarten met allemaal andere prijzen. Ze beginnen met de duurste. Als ze merken dat je het te duur vind dan halen ze snel een goedkopere. De jongedame vond het ok en toen betaalden we “maar” 16€ voor een flesje bier. Nog altijd veel te veel natuurlijk. Ze kosten hier 0,50€ inkoop maar ach: de dames van de show willen ook hun centje verdienen.78EE736C-09D7-4AD2-B192-676797574417.jpegWat we daarna te zien kregen gaat gewoon een stap te ver. Een dame die een blauw parkietje in haar prut duwt, een sexy dansje doet en het beestje vervolgens weer tevoorschijn tovert. Een andere dame die een blaaspijp van onderen inbrengt en vervolgens een pijltje in mijn richting afvuurt en de ballon die ik vast houdt kapot doet knallen. Om me heen werden mannen die alleen de zaak waren binnengekomen beglückt door drie, soms vier vrouwen tegelijk. De shirtjes gingen uit en de man mocht met zijn handen in het rubber, wat vakkundig achter de tepels  was geplaatst, knijpen. Het was de dames natuurlijk te doen om de drankjes á 32€. Een rondje zou hem al snel 125€ gaan kosten. Soddom en Gomorra alom. 

Na een kroegentocht van vier uurtjes vonden we het welletjes. Morgenvroeg zouden we met de boot naar Koh Phi Phi gaan en we wilden een beetje fit zijn.

Na een tocht van twee uur kwamen we aan op het eiland. We sliepen in een cheap hotelletje voor 20€ per nacht maar vanwege een overboeking kwamen we terecht in een cottage met een zwembad voor de deur. En dat voor drie nachten haha. Lekker meegenomen.9C7FB438-8E2A-4134-BE65-D5DC324B8231B7C0C32F-9608-4DF9-8A03-C850C0900B79FE644248-2D5C-4086-8B31-9F1328891C3C5C89FE10-49C4-4A04-B95F-31376A35C8135ABE14D6-1251-4B3D-BE11-8B35E2F1CC1DOp onze eerste avond op Koh Phi Phi hadden we een romantisch etentje aan het strand. Ik vind mezelf helemaal niet romantisch. Voel me meer zo’n boer op klompen. Maar goed, Angelica vindt me gelukkig wél romantisch. Ik probeer wel van te voren reeds thuis de gezelligste plekjes uit te zoeken om te gaan eten. Daar gaat heel veel tijd in zitten. Ik wil hiermee voorkomen dat je een keus ter plekke moet gaan maken als je honger hebt. Als je honger hebt maak je meestal de foute keuzes. Dan zit je ergens in een vreetschuur te bikken terwijl net om de hoek dat superleuke restaurantje ligt. Zo gaat half Nederland jaarlijks naar Mallorca maar niemand die daar is geweest heb ik ooit horen vertellen dat ze de Abaco bar hebben bezocht. Éen van de mooiste cocktailbarretjes ter wereld. Het ligt alleen niet langs de gangbare wandelroute. Gemiste kans toch ? Het is zo’n kleine moeite om thuis een avondje even géén tv te kijken en een en ander te onderzoeken. CC67EA2A-DEDD-4697-B7C2-7B878A075540.jpegAls afsluiter gingen we naar de Reggae bar. In deze tent staat een originele boksring. Hier staan echte Muay Thai fighters zich af te matten. Kromme ruggen, dampende lijven: hier worden klappen uitgedeeld. Nondeju. Maar hier mag ook het gewone volk het tegen elkaar opnemen. Bezopen of niet. Je mag de ring in. Uiteraard met bokshelmpje op. Dan zie je ook hele rare situatie’s. Je ziet van die bitchfights waarbij twee jonge kippen elkaar naar het leven staan maar ook twee van die opgespoten haantjes die met zes bokslessen ervaring de ander wel eens een lesje willen leren. Meestal is het wel lachen maar soms loopt het uit de hand. Zo werd één partij van te voren afgebroken omdat de één zich wat te grimmig opstelde tegenover de ander. Die wilde hem echt slopen en ging heel gemeen te keer. De scheidsrechter zag dat en maakte er meteen een eind aan. 069F746E-E007-4510-AFC6-7ABF16FE44556AEB496E-0A68-4480-9A28-BB01C6D6404163711FEF-9997-4577-9893-FFE65825C6D4Morgen gaan we een eilandtour maken. We zijn benieuwd !

 

Dag 6-7 Thailand (Khao Sok NP)

De hitte hier maakt ons moe. Het is continu 30c. Zodoende liggen we best vroeg in bed. Maar dat houdt dus ook in dat ik iedere nacht rond 4:00u wakker ben. Na een uurtje plafonddienst sta ik dan maar eens op of ga ik wat schrijven op de veranda. Buiten stond een Engelse fotograaf waarmee ik  de praat raakte. Hij werkte voor een grote oliereus en woonde in China. Vandaag zou hij zijn vrouw en dochter gaan ophalen aan land. We besloten samen wat foto’s te gaan maken van de mooie mistnevels op het meer.5F7DE943-ABE0-4E92-B8EA-DFFC5704F573.jpeg47E1E83C-A948-42D4-B267-E71F22927C8D.jpegHet paaldorpje wordt omringd door torenhoge kalksteen rotsen. Sommige rotsen zijn wel 300 meter hoog. Het meer is zo indrukwekkend en zo gigantisch dat je je even helemaal alleen op de wereld waant. Rond 08:00u hadden Angelica en ik ontbeten en werden we weer met de longtailboot naar de pier gebracht. We kwamen langs groen beboste rotsen, kleine eilandjes en kleine drijvende huisjes waar je kunt slapen.

 

 

 

 

 

 

5C953764-ECAA-484B-849F-1200DCBD3FE9.jpeg Onze driver Seksan stond reeds te wachten en na een uurtje rijden kwamen we aan bij een plek waar we konden kanoën. Ik had mijn fotoapparatuur bij me waardoor het me niet verstandig leek om mee te gaan. De kano was van rubber en het zag er allemaal niet echt stabiel uit. Angelica ging derhalve alleen met de begeleider de rivier af. Een uurtje later en een leuke ervaring rijker hadden we weer samen lunch. Klongsok Village in het Khao Sok NP was ons volgende doel. Dit is een heel klein dorpje dat dient als uitvalbasis voor het immens grote Nationaal Park. D43DC27D-B72B-48FB-BCDB-F35BF12B059B4E85CAC8-E224-432E-B23A-D69BFE181762Het park herbergt één van de oudste regenwouden op deze planeet en het staat bekend als één van de mooiste natuurparken in Thailand. Het is een populaire bezienswaardigheid in Thailand, maar gek genoeg is het er nooit heel erg druk. Je hoort hier niets anders dan kabbelende riviertjes en de geluiden van krekels. 6AF7F57E-4A25-45FF-8562-76CA30AFAB0BB59D6848-1C40-410F-8646-F6B16C0BED5D164B1A44-E4C3-4CA8-9E76-7533AD74086585408302-6D48-4A87-A39E-6F30203C93BBBij aankomst in onze river-cottage liepen de aapjes al rond het zwembad. Ene wilde onze kamer binnen lopen maar die jaagde ik al snel weg. Achter onze cottage stroomde het riviertje. Hier zouden we twee nachten blijven. 7DC62724-C841-466A-B8D6-1BB2768C65EE.jpeg278E0DE6-CFC5-4582-9241-5C032E992890.jpegWat me opvalt hier is het lekkere eten. Allemaal eerlijk eten. De net geslachte kippetjes draaien boven het vuur gestookt met hout. De hele straat is continu bezig met koken. Heerlijke Thaise curries zoals zij het alleen kunnen maken. Hier hebben ze het niet over lactose intolerantie en gluten shizzle.  Ik stoor me vaker aan vooral die vrouwtjes die in principe niets mankeren maar wél interesssant willen doen.  “Heeft U een glutenvrij menu ?”. Een aantal jaar geleden was dit voor iedere tweede gehuchttrut dé vraag in een restaurant om de dienstdoende bediende aan het zweten te krijgen. Wist hij veel wat zij bedoelde ? Ineens keek het hele restaurant naar dat vrouwtje die heel verontwaardigd keek met zo’n weet-je-niet-waar-ik-het-over-heb-blik in haar ogen. Sinds nu echter op de menukaart alle in’s and out’s staan beschreven krijgen die aandachtsgeile vrouwtjes geen aandacht meer. Ze hoeven het niet meer te vragen want de info is in te zien. Vanaf dat moment wordt er 50% minder glutenvrije shit verkocht. 

We zijn een aantal uurtjes door het park gelopen en hebben olifanten gewassen in een modderbad. Het zijn oude werkolifanten die nu met pensioen zijn. In Thailand worden olifanten helaas nog altijd ingezet als werkolifant. C07E66A4-62DD-49CA-8EDE-17EA1FAD7188.jpegDit speelt zich voornamelijk af in onbegaanbare gebieden waar teakhout wordt gewonnen. Net door de publieke opinie én het feit dat steeds méér toeristen weigeren een ritje op de rug van een olifant te maken worden olifanten weer de vrijheid gegund. Deze giganten worden dan opgevangen in een olifantenpark waarbinnen de olifanten vrij kunnen rondlopen. CF512666-5952-4256-9045-2420D727F765.jpegBezoekers zijn wel toegestaan, maar mogen alleen op een diervriendelijke manier met de dieren omgaan, door ze te voeren en helpen met badderen. Er is volgens hun begeleiders geen sprake van dwang alhoewel het ons ook niet logisch leek om 4x per dag gewassen te willen worden. Maar goed. Het verzorgen van olifanten kost natuurlijk ook geld. Dat moeten de toeristen betalen natuurlijk. Tijdens de wasbeurt zagen we wel een olifant die het superlekker vond om verwend te worden. Wij vonden het ook een leuke ervaring. Mijn hele gezicht zat onder. Toen de olifant op stond scheet hij in het water. We wisten meteen waar die “modder” waarmee we haar aan het insmeren waren, vandaan kwam. Dit zat dus ook op mijn gezicht 🙈.

 

 

 

 

 

DCIM100GOPROGOPR5142.DCIM100GOPROG0045203.DCIM100GOPROGOPR5210.

Dag 4-5 Thailand

Zaterdagmiddag deden we een aantal uurtjes Chinatown aan. Je hebt van die hele smalle straatjes die je eigenlijk over het hoofd ziet. Deze zijn het leukst omdat je hier bijna geen toeristen ziet en praktisch bij de TV-kijkende Chinezen op schoot zit. Beide namen we een massage zónder happy ending voor 12€ voor een uurtje.Toen ik na een half uur naar Angelica keek zag ik hoe de masseuse haar tietjes zat te masseren. Nee echt. Vol met haar jatten aan iets wat normaal gesproken voor mij bestemd is. Damn. Het scheen normaal te zijn.78260584-5AC7-4DBB-B9AE-6B990B0AD2AE.jpegF8F9A3C6-33CF-4D6E-98D0-464918710C01FA533233-62F7-4994-BD41-6FCF0BDD0D52 Daarna maar op weg naar de insectenbar. Net op het moment dat ik  zo’n dikke tor op een stokje naar binnen wilde werken hoorde ik achter me een vrouwenstem in het Limburgs iets tegen me zeggen. Chantal woonde vroeger ook in Munstergeleen en ze had me in een stad met 14 miljoen inwoners gespot. Grappig. De tor moest maar even wachten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rond 18:30u zaten we in de nachttrein naar Surat Thani achter een joekel van een fles Chang-bier. In de jaren ‘70 kreeg je de melk in zo’n soortgelijke fles door de melkboer aan de deur geleverd. Ik had er vier gekocht. Gewoon lekker voor het slapen gaan op de veel te smalle en korte bedjes. Na drie slokjes stond een Thaise oom agent al voor onze stoelen te brullen dat we geen bier mochten drinken in de trein. Snel kiepte ik de twee flessen leeg in de wc. Maar hij stond er op dat ik de twee niet-geopende flessen in mijn koffer zou opbergen. Gezien de krapte in het gangpad kon ik hier mijn koffer nooit openen dus ook de inhoud van deze twee flessen verdween in de wc. God vergeef me. Ik zal dit nooit meer doen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na een rit van 12 uur kwamen we rond 06:30u aan in Surat Thani. Die nacht had ik zeker vier keer goed geslapen. De trein met voornamelijk backpackers wiebelde continu heen en weer. Angelica had het bedje boven me. De Thaise coupé-verantwoordelijke was wat laat dus hadden we zelf maar het bed afgebroken. Het is zo’n verfijnd kliksysteempje welke het niet meer doet als je iets te hard ergens op duwt. Eigenlijk meer iets voor de kleine vingertjes van die Thaise meid. Op het station in Surat Thani stond onze chauffeur Seksan ons op te wachten met een groot bord met mijn naam er op in zijn handen (Rindi 😂). Hij bracht ons eerst naar de Ta Khun market in To Rung. Hier aten we snel een klein hapje.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een kwartier laten zaten we op een longtailboot op het Ratchaprapha stuwmeer. Lang geleden heeft de regering besloten om een groot gedeelte van het Khao Sok National Park onder water te zetten om zodoende stroom op te wekken. Her en der zie je de boomtoppen uit het water steken. Uitkijken dus. Niet zoals in 2008 toen we met de schroef zo’n boomtop nét onder de waterspiegel raakten en de boot stuurloos was geworden. Een uur lang heb ik toen rondgedobberd op het meer samen met Siska en Orlo. We zijn toen het water ingedoken om de boot voort te duwen maar dat houd je natuurlijk geen uren vol. Daarbij zitten er ook slangen in het water dus niet een al te beste situatie. Net toen we de moed hadden opgegeven zagen we een bootje in de verte. Orlo en ik begonnen zo hard als mogelijk op onze vingers te fluiten. Dat bleek gelukkig te werken. Een half uur later zat ik op de paalhut van die visser met een nijptang een net iets te grote gietijzeren schroef op maat te knippen zodat hij in zijn behuizing pastte. Na de montage konden we terug naar onze eigen drijvende lodge op het water waar onze thuiskomst werd gevierd met een joekel van een gebakken vis en veel bier. Ik was zo blij als een pas gescheiden vrouw in een Dildo-shop.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na een uurtje varen over dit sprookjesachtige mooie meer met zijn ontelbare groen begroeide inhammen kwamen we aan bij onze floating lodge. Een hele aardige local met de naam Yod bracht ons naar ons hutje. Het was erg klein en er lagen twee matrasjes op de vloer. Als je de steiger af liep kwam je in het sanitaire gedeelte. De wc’s moest je doortrekken door er bakje water overheen te gooien en in de douches stond een ton met water. In het water lag ook een bakje. Duidelijk. In de keuken was het personeel al bezig met de lunch. Aan de muur hing een poster van Hugh Heffner met enkele van zijn Playboy-bunnies. Wellicht als ode aan de man die ons puisterige pubertjes vroeger met één hand leerde lezen. 7132310A-5956-46C2-818A-2617E5DC42C7.jpegNa een overheerlijke Thaise curry gingen we even naar ons hutje. Pal voor ons lagen enkele kayaks aan de steiger vast gemaakt. Vier Engelse meiden maakten met zo’n melkfles bier in hun linkerhand en de peddel in hun rechter aanstalten om een kayak te gaan betreden. Wat er in het kwartier daarna gebeurde zorgde voor buikpijn van het lachen. Sowieso, dat heerlijke accentje, vooral als iets misgaat. Voeg daaraan toe een paar twintigers die hun prioriteit méér bij de melkfles bier hebben liggen dan bij het betreden van de kayak zelf, dan speelt er iets moois voor je ogen af. Net toen ze eindelijk in de kayak zaten  deelde ik hun mede dat ze achterste voren in de kayak zaten. Stomverbaasd keken ze me aan. Ach gut ja…. er is een voor-en achterzijde 🙈😂. Dat werd draaien geblazen. De kayak stond met de voorzijde gericht naar de steiger. Ze begonnen te peddelen en de kayak dook onder de steiger in i.p.v. dat deze van de steiger áf bewoog. Ze hadden niet in de gaten dat je ook naar achteren kon peddelen. Misschien kun je je die gezichten vol ongeloof voorstellen. Wat voor een normaal mens een no-brainer zou zijn geweest breekten zich hier vier Engelse “hoogblonde dolly’s” zich het hoofd hoe ze achteruit moesten peddelen. Met tranen in mijn ogen legde ik ze uit hoe het werkte. Ze waren gelukkig sportief en lachten met ons mee. Daarna gingen ze het meer op maar ze wisten niet hoe ze moesten sturen dus knalden ze op een gemotoriseerde boot. Wederom volgde een uitleg. Ze hadden het blijkbaar nog altijd niet gesnapt want twee minuten later zaten ze vast bovenop een grote boomstam welke in het water lag. Op dat moment maakte een druppeltje zich los van van mijn bijna 47- jaar oude blaas. Ook voor haar beginnen de jaren te tellen. Het verbaasde me trouwens dat er best veel van die gespierde dudes stonden toe te kijken en niks deden. Blijkbaar wisten zij zich ook geen raad. Onder het mom: brains are the new six-pack trokken we nog maar eens een melkflesje open.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het is 04:00u in de morgen dat ik dit schrijf op de steiger voor ons loeihete hutje. Om me heen is het stikkeduister en muisstil. Behalve dan het continue gesjirp van alles wat kruipt en springt in de jungle. Ik ga maar weer eens proberen te slapen in deze hitte. Helaas géén airco wat ik op standje Elfstedentocht kan zetten maar een lafjes langzaam draaiende piepende ventilator.

Dag 1-3 Thailand

De vlucht van Amsterdam-Dubai-Bangkok was rustig verlopen. Op het traject Dubai-Bangkok zaten maar 100 mensen in het vliegtuig. Dat betekende dus lekker languit met gestrekte benen over vier stoelen liggen. Met de juiste pilletjes slaap je dan de hele vlucht en kom je lekker uitgerust op de plek van bestemming. Met de taxi werden we voor 20€ bij het Krungkasem Srikrung hotel afgezet. Dit hotel is me de vorige keer goed bevallen. Niet omdat het zo mooi is want dat is het niet. Het is zelfs spuuglelijk met zijn nepgoudvissen welke in een glazen kom op de plaats zijn gefixeerd met een visdraadje aan een stukje lood.  Maar het hotel ligt dicht bij het treinstation en je kunt vanuit hier zowat alle leuke plekjes in Bangkok bezoeken. Daarbij ligt aan de overzijde van het hotel een eetzaakje waar je voor een paar euro lekker kan eten en bierflessen van 0,620 liter kan leeglebberen.528CA400-9413-4E1D-A8A0-994F34B7DD23.jpeg Bier uit een fles is zoveel lekkerder als uit een glas. Daarbij mis je gelukkig ook de altijd weer opduikende, misselijkmakende discussie over een goed getapt biertje. Hele volkstammen kunnen het er uren over hebben: hoe tap je een goed glas bier ? Hoe dik moet de schuimkraag zijn ? Wat een onnozel gedoe. “Om de koolzuur in het bier af te sluiten van de lucht”: roeptoetert dan weer zo’n 20-jarige Lacoste-trottel. Échte goedkope Hollandse bullshit. Je moet gewoon doorzuipen en niet zoveel aan de bar zitten op te scheppen over de meisjes, dude. Nee. Schuim op bier hoeft voor mij niet. Zonde van het volume. Gewoon zo dik als vroeger de Nutella op mijn boterham. Basta. In Sittard hebben we zelfs een tapperie. Daar kunnen ze het beste glaasje bier tappen. Ik kom echter liever in een kroeg dan in een zaak. Ieder zijn ding. 

Het is alweer de vijfde keer dat ik in Bangkok ben. Het begint vertrouwd te voelen. De laatste keer was vorig jaar januari: de bruiloft van Paul en Porn in Sawan. 

De tweede dag hebben we het koninklijk paleis bezocht. Weer eens leuk om te zien. We hadden natuurlijk gezien het lekkere weer onze korte broeken aangetrokken maar daar kwamen we niet mee binnen. De beentjes moesten bedekt worden. Aldus werd er ter plekke zo’n kingsize joggingding gekocht die we over onze korte broekjes heen konden trekken.F415F721-7970-4E81-A165-98610BA1A128.jpeg Eenmaal binnen was er weer zo’n Chinees feestje aan de gang. Ze waren er vroeg bij vandaag. Gevaarlijk zwaaiende selfiesticks ontwijkend baanden we ons een weg door het rochelende volk met dichtgeknepen spleetoogjes. Een goed gerichte dikke fluim belandde vlak voor mijn Adidasjes. Een seconde later en mijn linkergymp was verdwenen onder een dikke laag longinhoud. Chinezen hebben niets met zakdoekjes. Alles verdwijnt op de bodem.82BF5125-2C4C-4F34-9A16-F5068B899FA35AEB1FCF-61C2-4CAC-96F3-03634EF89467 En laten we eerlijk zijn. Je neus ophalen is vies maar ik doe dat ook altijd. Ik heb ook nooit een zakdoek bij me. Er moet toch ook ooit iemand de eerste zijn geweest die een oester open maakte en dacht:”dat snotje zal ik eens lekker opzuigen” ?EFD775D4-3907-4526-8729-9615914BA307.jpegWe zijn hooguit een uurtje binnen geweest. Bij de buren was het minder druk. De grootste liggende Buddha ter wereld lag er nog net zo vredig bij als mijn eerste keer in Bangkok in april 2008. BDE6F9D8-79D1-4FBF-885C-426AB699AC47D8783972-EB48-4F60-9DDB-C74CBFD71353Daarna hadden we zin in iets speciaals wat eigenlijk niemand hier doet: Urban Exploring in Bangkok. Best spannend, temeer omdat je niet weet wat de straffen in Thailand zijn. Dus oppassen geblazen. Een en ander hebben jullie al kunnen lezen in mijn vorige blog. Ghosttower of Bangkok C640092D-3122-49E7-820B-F945CE3E8B1C‘s Avonds werd het avondje afgeroomd met een drankje in the Vertigo and Moon bar boven op het Banyan Tree hotel. Súper uitzicht ! Ook hier heb ik al over geblogged: Vertigo and Moon bar, BangkokC6C66B78-501D-4076-8442-C56B28F4223EEn nu is het zaterdagmorgen. Angelica ligt nog naast me te ronken. Vanavond vertrekken we met de nachttrein naar Surat Thani en vandaar uit richting Khao Sok NP😍. Keep in touch ! Doei !

Vertigo and Moon bar, Bangkok

C6C66B78-501D-4076-8442-C56B28F4223EThis night we had a reservation in the Vertigo and Moon bar but we had totally overslept. The taxidriver drove us with high speed to this bar, because we did not want to miss out place at the bar. The Banyan Tree is a renown landmark in Bangkok with most TukTuk and taxis using it as a reference point. The Vertigo and Moon Bar on top of the Bangan Tree gave us a stunning view of the city with a variety of cocktails. Angelica chose a Cosmopolitain and I ordered a bottle of beer (of course).7A7184E6-9935-4B41-8F72-ED0248E75703The Vertigo and Moon Bar was worth experiencing and when we return to Bangkok we will try again to get out on that rooftop and drink in beautiful Bangkok by night – even in the rain. Cheers🍺🍹🍸4C0D4BA8-0D6E-494F-B022-E9F1F95E8D9A7C3FFD2C-2C60-4C22-8FFC-B88F300B90E37B7035AC-52DB-4720-A87F-7699FE83D9A63314AA4D-90EA-4671-90E8-6B36F6589EA01EEF87C0-9777-42A0-826C-D042F83BC5F8F65BDA95-C639-4D7E-A2BC-001FA30F78DA