image_pdfimage_print

Brussels 🇧🇪

Brussels 🇧🇪

Restaurant Fin de Siècle

In de trendy Dansaertwijk bezochten Angelica en ik dit restaurant. Op internet had ik al opgezocht dat het bekend stond om zijn gulle porties authentieke Belgische kost. Meestal ben ik iemand die eerder van kwantiteit houdt dan van kwaliteit. Krijg echt een afknapper als ik met honger de buitendeur moet opzoeken. Toen we aan tafel schoven hadden we meteen al in de smiezen dat dit de perfecte plek was om de échte Brusselse gezelligheid te ervaren.

Het interieur ademde nostalgie uit met houten meubels, hoge plafonds en grote krijtborden aan de muur waarop het menu met de hand in het Frans was geschreven. Niemand kon dat lezen dus om beurten stonden ze met hun google translate de kaart te vertalen. Maar ik hoefde niet te kijken want tegenover ons zaten drie zuid-Koreaanse meiden die alledrie een joekel van een stapel spareribs op hun bordje hadden liggen. WANNA HEF ! 

Angelica moest wel even het bord checken en zij kwam uit op een stoofpotje van Carbonnade Flamande die urenlang zachtjes had gesmoord in een donker abdijbiertje. 

Het personeel had geen kleding van de zaak aan dus gewoon vrije tijdskleding. Je krijgt dan ook te maken met de smaak van de persoon en niet dat ik zelf nu een modieus wonder ben maar de vrouwelijke pompeuze bediende liep eigenlijk in een veel te kort rokje en haar shirtje was eigenlijk ook twee maatjes te klein maar ach, ze deed uitstekend haar best en niemand stoorde zich eraan.  

Ze hadden ook een paar jongens in dienst en ene droeg een sleutelbos aan zijn broek die continu klingelde als hij langs liep. Dude (!). We hadden vroeger bij mijn ouders in de kroeg ook zo’n klant die altijd heel opzichtig een dikke sleutelbos buiten zijn broek had hangen. Zolang hij rustig op zijn krukje bleef zitten was er niets aan de hand. Ging hij piesen dan had ik bij iedere stap die hij zette het gevoel dat de kat in de kerstboom zat te spelen. 

Onderstaande teksten zijn m.b.v. AI geschreven en zijn puur informatief ℹ️.

Parc du Cinquantenaire

Het park werd in 1880 aangelegd onder koning Leopold II. De aanleiding was de 50e verjaardag van de Belgische onafhankelijkheid (vandaar de Franse naam Cinquantenaire, wat ‘vijftigjarige’ betekent) en de Wereldtentoonstelling die destijds in Brussel plaatsvond. Het terrein deed daarvoor voornamelijk dienst als militaire exercitieplaats.

Stoclet House

Het Stocletpaleis (ook wel bekend als het Stoclet House) is een van de meest verfijnde en luxueuze monumenten in Brussel, gelegen aan de Tervurenlaan in Sint-Pieters-Woluwe. In tegenstelling tot de typische Brusselse art nouveau is dit paleis het absolute meesterwerk van de Wiener Secession (de Oostenrijkse variant van de jugendstil). Sinds 2009 staat het gebouw op de UNESCO Werelderfgoedlijst.

Onze Lieve Vrouw ter Zavelkerk

Onze-Lieve-Vrouw-ter-Zavelkerk is een van de mooiste en architectonisch meest indrukwekkende kerken van Brussel. Gelegen in de chique en historische Zavelwijk, is deze kerk een schoolvoorbeeld van de Brabantse laatgotiek.

Coudenbergpaleis

Het Coudenbergpaleis is een fascinerende ondergrondse archeologische site vlak onder het huidige Koningsplein in het centrum van Brussel. Eeuwenlang was dit paleis op de Coudenbergheuvel het politieke hart van Europa en de hoofdresidentie van keizers en hertogen, waaronder Keizer Karel V.

Musée des Instruments de Musique

Het museum bevindt zich deels in het voormalige warenhuis Old England, dat in 1899 werd ontworpen door de architect Paul Saintenoy. Het gebouw is een meesterwerk van de Belgische art nouveau, met een opvallende gevel van staal en glas, sierlijk smeedijzerwerk en een kenmerkende hoektoren. Samen met een aangrenzend neoklassiek pand vormt het een van de mooiste blikvangers in de historische binnenstad van Brussel.

Koninklijk Paleis van Brussel

Het Koninklijk Paleis van Brussel, gelegen aan het Paleizenplein tegenover het Warandepark, is het officiële werkpaleis van de Belgische koning. Hoewel het fungeert als de administratieve residentie waar officiële staatszaken, audiënties en koninklijke recepties plaatsvinden, woont de koninklijke familie hier niet; hun feitelijke woonplaats is het Koninklijk Kasteel van Laken. 

Mont des Arts

Mont des Arts is het beroemde culturele en historische stadscomplex in het centrum van Brussel dat de hogere koninklijke wijk verbindt met de lagere historische binnenstad. Vanaf het brede terras hadden we een van de mooiste panoramische uitzichten over de skyline van de stad.

Justitiepaleis van Brussel

Justitiepaleis van Brussel, gelegen op de Galgenberg aan het Poelaertplein, is het grootste gerechtsgebouw ter wereld en een van de meest imposante monumenten van België. Het gebouw is met zijn gigantische afmetingen zelfs groter dan de Sint-Pietersbasiliek in Rome.

Sint-Katelijnekerk

De kerk werd gebouwd tussen 1854 en 1874. Ze staat op de plek waar voorheen een belangrijk havenbekken van de oude haven van Brussel lag.

Black Tower

De toren dateert uit het begin van de 13e eeuw en staat tegenwoordig bekend om zijn opvallende, bijna surrealistische ligging: hij staat volledig ingeklemd tussen de moderne gebouwen van een hotel.

Zinneke Pis

Het Zinneke is een bronzen standbeeld van een urinerende hond dat in 1998 in het centrum van Brussel werd geplaatst. Dit kunstwerk completeert het informele trio van ‘plassende’ iconen in de stad, naast Manneken Pis en Jeanneke Pis. In het Brusselse dialect betekent Zinneke een straathond of bastaardhond. De naam verwijst naar de rivier de Zenne (Zinne), waar in de 16e eeuw zwerfhonden in werden verdronken.

Jeanneke-Pis

Dit is de vrouwelijke tegenhanger van het wereldberoemde Manneke Pis. Waar haar “broertje” al eeuwenlang een symbool van de stad is, werd dit bronzen standbeeldje van een plassend meisje pas in 1985 ontworpen. Het is een prachtig voorbeeld van de typische, oneerbiedige Brusselse humor (bekend als zwanze).

Historische binnenstad

De historische binnenstad van Brussel (de Vijfhoek) is het kloppende, middeleeuwse hart van de stad waar eeuwenoude architectuur, smalle kasseistraatjes en een bruisende moderne hoofdstad elkaar ontmoeten.

Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen

Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen (geopend in 1847) behoren tot de oudste en meest prestigieuze overdekte winkelgalerijen van Europa.

Sint-Michiels- en Sint-Goedelekathedraal

De Sint-Michiels- en Sint-Goedelekathedraal is de belangrijkste katholieke kerk van Brussel en een van de mooiste voorbeelden van de brabantse gotiek. De bouw van deze monumentale kathedraal begon al in de 13e eeuw en nam maar liefst driehonderd jaar in beslag, waardoor de imposante gevel met zijn twee kenmerkende, 64 meter hoge torens pas aan het einde van de 15e eeuw werd voltooid.

Manneken Pis

Manneken Pis is het wereldberoemde en eigenzinnige symbool van de Brusselse folklore, een klein bronzen standbeeldje van een plassend jongetje dat de dwarse en spottende humor van de stad belichaamt. Al in de 15e eeuw stond er een fontein met een plassend ventje dat een cruciale rol speelde in de drinkwatervoorziening van de stad. Het bronswerk dat je vandaag op straat ziet, is een kopie uit 1965. Het originele beeld uit 1619 van beeldhouwer Hiëronymus Duquesnoy de Oudere wordt wegens veiligheid en behoud bewaard in een museum.

Grote Markt

De Grote Markt (Grand-Place) is het absolute historische, culturele en geografische hart van Brussel. Dit monumentale plein, dat sinds 1998 op de UNESCO-werelderfgoedlijst staat, wordt wereldwijd beschouwd als een van de mooiste pleinen ter wereld vanwege de unieke mix van gotische, barokke en lodewijk XIV-architectuur.

Bar Le Cercueil (The Coffin)

Bar Le Cercueil (Frans voor “De Doodskist”) is een van de meest excentrieke en beruchte themabars van Brussel en trekt al sinds 1976 nieuwsgierige toeristen, goths en studenten aan met zijn duistere, macabere sfeer. Binnen zaten we in een schemerige, fluorescerend verlichte ruimte waar echte doodskisten als tafels dienden. Aan de muren en het plafond hingen skeletten, schedels en doodskoppen. De achtergrondmuziek bestond voornamelijk uit rock, metal en gothic muziek

Nightlife Brussels

Zelfs op een doordeweekse maandag was het hier erg druk maar gelukkig vonden we overal een plekje. In get weekend kun je hier zeker over de koppen lopen dus een no go !

Atomium

Het gebouw stelt een 165 miljard keer vergroot ijzerkristal voor. Het is 102 meter hoog en bestaat uit negen grote bollen van roestvrij staal. Elke bol heeft een diameter van 18 meter en zijn met elkaar verbonden via buizen waar roltrappen en liften doorheen lopen. De lift in de centrale buis brengt je in amper 23 seconden naar de top waar we jaren geleden een keer hebben geluncht met een mooi uitzicht over de stad.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Meeting rats 🐀 in the sewers of Brussels 🇧🇪

Meeting rats 🐀 in the sewers of Brussels 🇧🇪

Video

Bij 0:20m springt de rat naar links.

Romantisch dieptepunt

Vandaag bereikte mijn lange lijst met aromantische visits wederom een dieptepunt. Welke vrouw van middelbare leeftijd vindt het nu leuk om af te dalen in de wereld van stront, pies en ratten ? Met dit soort bezoekjes ben ik oud genoeg om te weten dat ik het eigenlijk niet zou moeten doen. Maar gelukkig ben ik ook nog jong genoeg om het tóch te doen 😈.

Aldus gingen we naar binnen en er werd ons nog gevraagd of we een gids nodig hadden. ‘Ben jij dat dan ?’, vroeg ik. ‘Ja’, zei hij en ik keek recht in het gezicht van die Milchbube. ‘Hoeft niet’, zei ik. Die stond strak van de energie en die ging zolang over een pijp met afvalwater lopen lullen dat mijn ziel gegarandeerd mijn lichaam ging verlaten van verveling. Met een morele highground van ‘je zult wel een zwaar weekend hebben gehad 🍻, dus blijf maar plakken in je stoel’, draaide ik me om en daalden we de trappen af naar iets wat op ‘Facebook’ leek: het afvoerputje van onze samenleving maar dan zonder een echokamer van de schreeuwende hordemens wiens schapenvel nog niet zo lang geleden van zijn schouders is afgegleden. Maar wél met de typische rioollucht en stukjes poep en pies en…… ‘een dikke RAT 🐀’: schreeuwde Angelica ineens. Ik meteen erachter aan met mijn camera maar hij vluchtte snel een rioolstreng in maar ik heb hem nog kunnen ‘schieten’ zoals je in de video ziet bij 0:20m.

En nu maar hopen dat niemand de wc doortrekt.

Zenne

Het ontstaan van het Brusselse riool is onlosmakelijk verbonden met een rivier die volledig uit het stadsgezicht is verdwenen: de Zenne. In de middeleeuwen en de eeuwen daarna was de Zenne de belangrijkste levensader van Brussel voor transport en handel

Er was destijds echter geen centrale riolering. In de 17e eeuw werd weliswaar een eerste kleinschalig rioolnetwerk aangelegd, maar het overgrote deel van het huishoudelijke en industriële afvalwater bleef rechtstreeks in de Zenne stromen.

Tegen de 19e eeuw was de situatie onhoudbaar geworden. De Zenne was in een dikke, stinkende smurrie van afval veranderd en de vervuilde rivier trad regelmatig buiten haar oevers, wat leidde tot catastrofale overstromingen in de lagergelegen volkswijken. Dit zorgde voor enorme uitbraken van dodelijke ziekten zoals cholera.

De grote overwelving (1867-1871)

Er werd besloten tot een radicale ingreep: de overkapping van de Zenne. De rivier werd ingekapseld in enorme ondergrondse kokers en volledig uit het zicht onttrokken. Bovenop deze kokers werden de brede centrale lanen van Brussel gebouwd (zoals de huidige Anspachlaan). Dit vormde het startschot voor de aanleg van het gigantische, moderne rioolnetwerk dat vandaag de dag bijna 350 tot 400 kilometer lang is. We daalden dus daadwerkelijk af in de Brusselse ondergrond en wandelden over een afgedekt rooster langs een actief hoofdriool en zagen het afvalwater van de Brusselaars letterlijk onder onze voeten door stromen. Ook zagen we hier een stuk van de overwelfde Zenne zelf.

Ook wordt er veel aandacht besteed aan het zware en gevaarlijke werk van de rioolwerkers. Zij moeten dagelijks ondergronds afval weghalen, de stroming controleren en de stad beschermen tegen overstromingen. Donkerbruin respect ! 💩 

Vrienden van Dutch Traveljunk

Loop eens binnen bij de vrienden van Dutch Traveljunk. Allemaal leuke mensen die ik persoonlijk ken 🙂

Rowan Falchi Jewelry

Rowan leerde ik een jaartje of 12 geleden kennen in mijn stamkroeg. In die tijd was ze al heel kunstzinnig en haar hoofd zat boordevol ideeën. In 2014 studeerde ze af als sieraden ontwerper aan de kunstacademie in Maastricht waar ze het vak goudsmid leerde. Als ik langs haar huisje op de Putstraat loop zie ik vaker een lampje schijnen aan een tafeltje. Achter dat tafeltje maakt ze weer wat héél moois :).

Kijk even op haar website: https://falchi-jewelry.com/

Pascal Verjans

Pascal maakt speciaal voor jou iedere taart op maat, kleur en smaak zoals jij het wilt. Laatst nog een taartje bij hem gehaald in Tüddern. Bel even 06-27339770 en bestel die taart !

Eetcafé San Blas, Schin op Geul

Met eigenaar/kok Johnnie heb ik heel wat leuke momenten beleefd in onze stamkroeg Tapas. John dook vroeger wel eens van de bar af en ik ving hem dan op. Slecht voor de rug maar goed voor de borrelpraat. Samen met zijn vrouw Sonja runnen ze nu dit zuid-Amerikaanse restaurant. Wil je lachen vraag dan naar zijn beroemde broodje ‘gitaar’ als je daar gaat eten ! Of vraag eens naar de beroemde sok van hotel Atlanta in Amsterdam !

https://www.facebook.com/eetcafesanblas

Café the Groove, Sittard

Eigenaar Patje ken ik inmiddels ook al 15-20 jaar. Vroeger stond Patje vóór de bar en nu erachter. Prima gast en zorgt voor een geweldige stemming in zijn kroegje op de Putstraat in Sittard. Zoek de kroeg eens op ! Véél live-bands !

https://www.facebook.com/cafethegroove

Gastrobar Olijf, Sittard

Beryl en Lars ken ik van het stappen en onze vaste Pinkpop-camping groep. Hele lieve mensen met het hart op de goede plek én een hart voor hun nieuwe zaak. Hun tapas-kaart onderscheidt zich van de andere tapas-zaken. Zeker in de zomer is het op het terras héérlijk toeven en ook binnen is het heel gezellig.

https://www.facebook.com/olijfsittard

Restaurant MEDS

https://www.restaurantmeds.nl/

NOUS – Petits Lofts B&B van Angela & Kay Steuns

Onlangs nog een verrassingsbezoek gebracht aan Angela en Kay uit Sittard. Zij had een zaak in Sittard en hij werkte bij defensie. En wat doe je op een dag. Je pakt je boeltje bij elkaar en vertrekt met de kids naar Frankrijk en begint een bed & breakfast. Halloooo dan !

https://www.facebook.com/NOUSlofts.France

Luik 🇧🇪

Luik is Luik. de een vindt het een foeilelijke stad, de ander bewondert het verval van de ooit zo welvarende industriestad.  In de negentiende eeuw floreerde de stad o.a. door de kolenmijnen en de staalindustrie en gedurende deze periode groeide de stad uit tot een van de rijksten van België. Heden ten dage is Luik eigenwijs maar vooral werkeloos en arm. Ondanks het dubieuze imago zien we in deze stad in Wallonië ieder jaar wel weer opnieuw een groot aantal verrassingen en komen we op hele leuke plekjes om er een leuke dag van te maken.

Ik heb ze op een rijtje gezet compleet met GPS-coördinaten en de plekken waar je het beste kunt parkeren zodat er géén minuut verloren gaat en je dus optimaal van je tijd kunt genieten in deze stad.

Voorwaarde voor een leuke dag

Je moet echt op een zondag gaan als je Luik overdag wilt ervaren. De zaterdag is meer geschikt voor het Luikse nachtleven. Als je om 10:00u aanwezig bent op de zondagsmarkt dan komt het helemaal goed.

Place saint Paul

Een gezellig plekje nabij de kathedraal waar de hele week door eet-en drinkkraampjes staan en de Luikenaren ‘jeu de boules’ spelen.

GPS: 50.6396380, 5.5707299

Afrikaans restaurant Yaka Afrotoria

GPS: 50.643669116220636, 5.576313116898296

Namasté Indiaas restaurant

GPS: 50.62731, 5.56516

Gare futuriste (station Luik-Guillemins)

Hier zagen we wellicht één van de allermooiste treinstations die we ooit hebben gezien. Zo kortbij ! Luik is een belangrijke stad voor de hogesnelheidstrein de Thalys. Omdat het oude station perrons had die in een bocht lagen werd voor een nieuw te bouwen station gekozen. Zeg nu zelf. In 2009 was het klaar en zie hier een schitterend staaltje van moderne techniek met staal, glas, wit beton en Belgische blauwe hardsteen. De overkapping, het pronkstuk van het station, is maar liefst 160 m lang en 35 m hoog. Zeker voor hobby-fotografen een must see (!)

GPS: 50.624464408673035, 5.566698670899797. Parkeren: 50.62447655734604, 5.5699778850319195

Sint-Pauluskathedraal

Het huidige kerkgebouw in gotische stijl ontstond van de dertiende tot de vijftiende eeuw en is dus een dikke 800 jaar oud. Op de tweede zondag van de maand kun je de zolder betreden maar daar waren Robert en ik dus te laat voor. De kerk werd zesmaal beschadigd door overstromingen van de Maas en eenmaal in 1755 door de grote aardbeving in Lissabon, Portugal 🇵🇹 (!). Interessante vermelding: die aardbeving was tot in Finland te voelen en vloedgolven van 20 meter bereikten de kust van Marokko.

GPS: 50.6314861, 5.5649356

Rue de Volière

Een héél gezellig, mooi straatje waar de bewoners iedere dag bezig zijn hun bloemen en plantjes te onderhouden. De straatnaam vindt zijn oorsprong in het feit dat héél vroeger op nummer 15 een rijke notabele woonde die in de 16e eeuw met veel passie exotische vogels kweekte en grootbracht.

GPS: 50.64757201894974, 5.571932289533305

Rue de Volière, gezellig straatje.
De Sint-Rochelkapel in Rue de Volière.
Rue de Volière, gezellig straatje.
Rue de Volière, gezellig straatje.

Lou’s bar

Deze op bluesrock georiënteerde bar is zo klein dat op zondagmiddagen wanneer er livemuziek is (vanaf 16.00 uur), de band het grootste deel van de ruimte in beslag neemt, terwijl drinkers vanaf de straat buiten luisteren. We hadden hier even een tussenstop voor wat te drinken.

GPS: 50.64583970732377, 5.5783967640074845. Parkeren: 50.645487873270646, 5.578680951956977

Lou’s bar.
Lou’s bar.
In Lou’s bar met Angelica en schoonzusje Jessica.
Met mijn buddie Robert.
Met Roger en Dreke Rutten.

Opéra Royal de Wallonie

GPS: 50.6434195, 5.5704345

Het is een van de drie grote operahuizen van België, gevestigd in Luik en gebouwd in 1820.

Zangcafé Les Olivettes

Toen Robert en ik het geslenter over de markt moe waren doken we even deze kroeg binnen. Even rustig zitten en je dood lachen met alles wat staat te zingen op het podium. Deze kroeg staat bekend als een zangcafé maar de eerlijkheid gebied me te zeggen dat de meeste mensen die op het podium klimmen hun stem niet meester zijn. Het zijn dan ook meestal mensen van de straat, de uitzonderlinge, markante types die hier hun kunsten vertonen. Maar dat maakt het net zo leuk. Zonder schaamte wordt een lied twee tonen te hoog ingezet waardoor de durfal een minuut later niet meer uit komt en klinkt alsof je een haan op zijn staart trapt. Les Olivettes is een familiekroeg. De grootmoeder van de manager opende de kroeg reeds in 1965 en de gezelligheid staat hier voorop !

GPS: 50.644166405023675, 5.577816163466939

Al méér dan 25 jaar bevriend met Robert. Even lekker de kroeg in.

Café Lequet

Je vindt het lekker of je vindt het niet lekker. De gehaktballen smaken zoals bij oma. Iedereen eet hier “boulets liegeois”. De gehaktballen zijn overheerlijk en de in olie gebakken friet met de zure vlaamse mayo gaat er gemakkelijk in. Zorg er voor dat je een tafeltje bij het raam hebt want dan heb je net zoals wij een zeer aangenaam uitzicht over de Maas. Ze willen hier ook nog wel eens vette feestjes houden waarbij het water over de bar klotst.

GPS: 50.64237657294579, 5.576828839589407

Met Roger en Dreke Rutten.

Marché de la Batte (zondagsmarkt aan de Maas)

Lekker vroeg op staan en dan meteen naar Luik karren. Want al héél vroeg begint op de Quai de Maestricht elke zondagmorgen de markt. Aan de oevers van de Maas staan dan over een lengte van vijf kilometer honderden kramen met van alles en nog wat. Van telefoonhoesjes tot kleding, van patatkraam tot fruit. Werkelijk alles wordt er te koop aangeboden, zelfs parkieten, kippen en puppies. De naam ‘Marché de la Batte’ is afkomstig van het Franse woord ‘batte’, wat dijk of kaai betekent. Sinds de 16de eeuw werd hier al een veemarkt gehouden en de veehouders werden al snel vergezeld van fruit- en groentehandelaren. Tegenwoordig is het een van de grootste markten van Europa en alvast de grootste van België.

GPS: 50.645607427206926, 5.58040019065607. Parkeren: 50.645487873270646, 5.578680951956977

Cafe Rock ‘n Roses

GPS: 50.6414191, 5.5687584

Cafe Pot au Lait

GPS: 50.6404615, 5.5733128

Met Roger en Dreke Rutten.

Restaurant Alla Grappa-Pizza

GPS: 50.6457358, 5.5782367

Café Warzone

GPS: 50.6421100, 5.5678079

Iron church

Eén van de blikvangers bij Borgloon (B) is de doorkijkkerk van het Belgische architectenduo Gijs Van Vaerenbergh.

‘Reading Between the Lines’ is een constructie van tien meter hoog en bestaat uit honderd op elkaar gestapelde lagen staal, geplaatst in de vorm van een klein kerkje in Borgloon. Door de unieke manier van bouwen zagen we het landschap altijd door de kerk heen.

GPS

50.794155162835715, 5.351742158422992

Fort Breedonk 🇧🇪

Dit is mijn 11e concentratiekamp welke ik bezoek. Vandaag gingen we naar Fort Breendonk, het voormalige concentratiekamp van de nazi’s en nu een Nationaal Gedenkteken. De verschrikkingen die we zagen zullen wel nooit wennen.

Het Fort van Breendonk was in eerste instantie gebouwd als verdediging rond de stad Antwerpen. In de Eerste Wereldoorlog werd het fort al ingenomen door de Duitsers.  Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het Fort gekozen als standplaats voor de koning voor het geval van een aanval op België maar slechts een aantal dagen later moest het fort zich al overgeven.  De Duitsers trokken in het gebouw en maakten er een kamp van voor Joden en politieke gevangenen. Toen de gevangenis steeds voller en voller raakte, werd Fort Breendonk eerder een transitkamp, van waaruit gevangenen op een trein werden gezet naar andere kampen zoals Auschwitz waar ze meteen bij aankomst werden vergast.

In Fort Breendonk zagen we voornamelijk hoe het leven er in het concentratiekamp er aan toe ging. We zagen overal informatieborden en schermen met interviews van getuigen, in ieder geval heel veel documentatie. Wanneer we door de koude lange gangen en ruimtes dwaalden, leek het alsof de tijd hier had stilgestaan. Pijlen zorgen voor een parcours met eenrichtingsverkeer door zowel de buiten- als binnenruimtes van het Fort.  Vooral de slaapbarakken maakten natuurlijk flinke indruk. In de eerste barak telden we 32 bedden. 32 mensen die in één ruimte sliepen is echt veel. Tot we op de foto’s zagen dat één bed vaak door 2 of door 3 mensen werd gedeeld en die 32 mensen in werkelijkheid nog veel meer waren. Bohh zeg.

Richard de Bodt (de beul van Breendonk).
Overzicht van concentratiekampen in Europa.
Stortdouche.
Ouderwetse zeepbakjes in de muur.
Doucheruimte.
Samen met je buurman poepen.
Martelwerktuig.
De originele martelkamer.
Cellenblok.

De Dodendraad 🇧🇪

Op 4 augustus 1914 viel het Duitse leger zonder formele oorlogsverklaring België binnen. Om de grens tussen België en het neutrale Nederland hermetisch af te sluiten, begon het Duitse bezettingsleger vanaf 1915 met het plaatsen van 450 kilometer elektrische draad tussen Knokke en het vierlandenpunt bij Vaals. De draad moest het onmogelijk maken voor spionnen, verzetslui, smokkelaars en vrijwilligers voor het Belgische leger om via Nederland berichten en personen tot aan het front te krijgen. We gingen op diverse plekken de herinneringen aan destijds bekijken.

Doden

Elektriciteit was in het begin van de 20e eeuw voor veel mensen een onbekend fenomeen, en dat leidde ondanks de waarschuwingen tot onvoorzichtigheid, en dus meer slachtoffers. Schattingen van het aantal aan de Draad gedode mensen variëren van enkele honderden tot enkele duizenden. Hoeveel precies zal altijd onduidelijk blijven.

Foto’s uit 1915

Slachtoffer van de draad.
Iemand probeerde te ontsnappen en het liep slecht af.

Video

Den Dodendraad, Maasmechelen

GPS: 50.95440455859919, 5.73290852388389.

Triest is het verhaal van de kleine Hendrik-Jacob Opsteyn die hier in Maasmechelen tragisch de dood vond. Eén dag na wapenstilstand, op 12 november 1918, zou zijn vader via Nederland terugkeren naar huis. Hier, op Geneuth, stond de 10-jarige Hendrik met de hele familie zijn papa op te wachten toen zijn vader op het veerpont stapte, rukte Hendrik zich los uit de hand van zijn moeder. Blij van vreugde kroop hij onder de draad om als eerste bij zijn vader te zijn. Ongelukkigerwijs bleek de stroom nog niet uitgeschakeld en werd de kleine Hendrik geëlektrocuteerd voor de ogen van zijn familie 😢.

Dodendraad WOI site Molenbeersel

GPS: 51.172617426331385, 5.773749547040346

De Ophovense smid en landbouwer Joseph Brouns had 21 kinderen en stiefkinderen uit twee verschillende huwelijken. Twee van zijn kinderen overleden aan de elektrische draad. Zijn zoon Pieter overleed op 30 mei 1916 op 23-jarige leeftijd in Molenbeersel. Volgens het parochieregister is hij “onverwacht en door elektrocutie overleden”, vermoedelijk als een van de eerste slachtoffers van de draad in deze streek.

De tweede was zijn dochter Maria Elisabeth (Betje van de Masterd). Zij overleed op 8 januari 1918 op 27-jarige leeftijd. In het overlijdensregister schreef pastoor van Ophoven dat ze geëlektrocuteerd was. Op het einde van zijn leven was Joseph Brouns “aangedaan van krankzinnigheid”…

Den Doodendraad Hamont Achel

GPS: 51.28204000442966, 5.528227550767588

Dodendraad, Reusel

GPS: 51.32508787226338, 5.199756581824159

Schakelhuisjes van Dodendraad, Baarle-Hertog

GPS: 51.40438672998254, 4.9085918805345425

Dodendraad, Wuustwezel

GPS: 51.42193825450642, 4.534197799827888

Dodendraad Kalmthout

GPS: 51.38737048191825, 4.448347814769002

Duiker onder ‘Doodendraad’ door

GPS: 51.2732201565854, 3.7226614023416227

Met ballonnen werden overdag de grenzen vanuit de lucht bewaakt.

Dodendraad Assenede

GPS: 51.2729248259354, 3.721926477118335

De route duurt vijf uur en beslaat 250 km.

Ontsnappen

Door dit houten blok tussen de draden te zetten kon men er door heen kruipen zonder geëlectrocuteerd te worden (passeursramen).

Gent 🇧🇪

Sarah’s appartementje

Angelica was om 17:00u klaar met werken. De koffers, fietsen en boodschappen had ik al in ons busje gedropt zodat we meteen konden vertrekken. Rond 19:30u kwamen we aan op de Engelstraat in Gent bij het appartement van Sarah. Ze verhuurt haar stekkie in het weekend aan toeristen en verdient zo een paar eurootjes bij. Van de ene kant voelde het een beetje raar om tussen de spulletjes van iemand die je niet kent, te mogen verblijven. Van de andere kant wekte het wel onze nieuwsgierigheid wie zij is want we zagen o.a. welke boeken en tijdschriften ze leest. Ze had geen TV maar wel twee gitaren en een keyboard. Een muzikant ! Ze was wel nog van de patatgeneratie want ik zag een hele stapel CD’s. Wat een tijd was dat toch. Ik betaalde vroeger 39 gulden voor 1 CD met 12 nummers waarvan er maar twee goed waren. Zoomers denken vaker dat hun leven moeilijk is. Ze hebben echt totaal geen idee. Ze betalen verdorie €9,99 per maand voor een Deezer-abonnementje met een miljard liedjes. En natuurlijk verdwijnen alleen de leuke liedjes in hun ‘favorieten’. Zij hoeven géén liedje te skippen.

Ene drinken bij de Django bar-restaurant.

Sint-Baafskathedraal

Het is maar goed dat we de fietsen hadden meegenomen. Zodoende konden we de dure hotels in het centrum vermijden en het zoeken naar een parkeerplek was ook niet nodig. Gent was dit weekend absoluut niet autovriendelijk. Op veel plekken werd aan de weg gewerkt en er was met de auto geen doorkomen aan. Binnen 10 minuten stonden we met onze fietsen bij de St.Baafskathedraal, een Rooms-Katholieke Kerk uit de 12e eeuw welke De aanbidding van het Lam Gods van de gebroeders van Eyck uit 1432 herbergt. Toch wel een van de beroemdste schilderijen van de westerse kunstgeschiedenis. 

Belfort van Gent

Het Belfort is de middelste toren van de beroemde torenrij, tussen de Sint-Baafskathedraal en de Sint-Niklaaskerk en staat op de Unesco werelderfgoederenlijst.

Sint-Niklaaskerk

Gotische kerk uit de 13e eeuw.

Navalny nagedachtenis.

Omgeving St-Michiels brug

De Sint-Michielsbrug is een stenen boogbrug in het centrum van de Belgische stad Gent. Vanaf de brug hadden we een leuk uitzicht naar beide kanten.

Begijnhof Sint-Elisabeth

Begijnen waren alleenstaande vrouwen die samen in een ‘begijnhof’ leefden. Ze legden geen geestelijke geloften af maar moesten beloven de regels van het hof te volgen zolang ze begijn bleven. De drie voornaamste regels waaraan ze zich moesten houden waren gehoorzaamheid aan de oversten, kuisheid en sober leven. In tegenstelling tot kloosterlingen moesten begijnen gewoon keihard werken. Ook deze begijnenhof staat op de Unesco-werelderfgoederenlijst.

Kasteel Gravensteen

In deze middeleeuwse burcht in het hartje van de stad maakten we een excursie over de smalle torentrappen, forse kantelen, tot de verbeelding sprekende vertrekken en hadden we een machtig uitzicht over het St.Veerleplein met zijn mooie huisjes.

St.Veerleplein.

Grasbrug

Op deze metalen draaibrug over de Leie keken we over de Pensmarkt en de Hooiaard en zagen we allemaal schitterende huisjes.

Graslei omgeving

Alle invoer van graan in het Graafschap Vlaanderen verliep via Gent en de Gras- en Korenlei samen met de Korenmarkt het centrum van de graanhandel in Vlaanderen.

Vrijdagmarkt

De “wekelijkse” markt wordt sinds 1199 op vrijdagmorgen gehouden. Hier speelde zich het grootste deel van het openbare leven af en werden allerlei spulletjes aan de man gebracht.

Het Torenke

Op deze plek hadden in de 14de-eeuw de pelswerkers hun ambachtshuis.

Werregarenstraat (Graffiti Street)

In dit Graffitistraatje zagen we een straatkunstenaar die bezig was met zijn pittige ‘spuitbuskunst’.

Cafe Dulle Griet

In De Dulle Griet is het gebruikelijk, als men een Max van ’t Huis bestelt, een schoen in te leveren als onderpand voor het glas waaruit men drinkt. De schoen wordt sinds jaar en dag in een mand buiten handbereik omhoog gehesen met behulp van een touw dat bediend wordt van achter de toog. De koetsiersglazen worden speciaal geblazen voor De Dulle Griet en hebben een inhoud van 1.2 liter en je betaalt 13,70€. Opgelet glasbreuk = € 90,00!

Beurs kwijt

Ik was onder het fietsen in Gent m’n beurs verloren. Door het gewiebel over die kinderkopjes was hij waarschijnlijk uit m’n achterzak gewipt en had ik dat met 1,2 liter speciaal bier achter mijn kiezen niet gemerkt. Wij als een gek de hele weg teruggefietst. Op een gegeven moment zijn we maar gestopt want er waren zoveel mensen op de been dat de kans wel heel erg klein was hem terug te vinden. Stap ik af zie ik m’n beurs op de bagagedrager liggen. Heeft hij daar de hele rit gelegen !! Hij lag er gewoon nog losjes op hahaha. 👼

Are you a Sinner or a Saint? 🇧🇪

Een schaars geklede meid swingend op stelten, burleske grieten die dansen alsof hun leven er van af hangt, een jonge man die met messen jongleert, uitdagend kijkende danseressen waarbij ik even stopte met aan mijn Australian ribeye te knagen. Zie daar het unieke concept van het adults only-restaurant op nog geen half uurtje rijden. Wij gingen proeven en beleefden een bijzondere avond !

Video

Occult

Parkeren konden we onder het restaurant in de parkeergarage. We waren als eerste binnen en we proefden meteen al de occulte sfeer. Overal skulls en uitdagende spreuken. Niet verwonderlijk !!

Kapel

Omstreeks het jaar 800 stond er op deze plek een houten kapel, die om onbekende redenen verdween in het holst van de nacht. Het volk sprak over een grondverzakking, één die niemand hoorde, voelde of zag. Mogelijk door een occult ritueel of andere hekserij, iets wat geen mensenoog mocht zien. Dit alles herleeft in dit restaurant op nog geen half uurtje rijden (!).

La Chapelle, Genk 🇧🇪

Reserveren: 100 dagen van te voren en alléén een show op maandag.

Leeftijd: Adults only (21 jaar en ouder)

www.lachapelle.one

Enkele foto’s van hun site

Now and Then, Battle of the Bulge 🇧🇪

Bastogne (Bastenaken)

101st Airborne Infantry Division op de weg tussen Bastogne en Houffalize terwijl ze oprukken om de Duitse opmars tegen te gaan.

GPS: 50.00706868399134, 5.720866319565523

Generaal Troy H. Middleton schudt op 18 januari 1945 de hand van generaal Maxwell D. Taylor van de 101st Airborne Division in Bastogne.

GPS: 50.001093928515346, 5.71447792157457

Infanteristen van het 1e Amerikaanse leger verzamelen zich in Bastenaken, België, om zich te hergroeperen nadat ze door Duitsers van hun regiment zijn afgesneden tijdens de vijandelijke opmars in dit gebied.

GPS: 50.00143832403921, 5.713758315567434

Vijandelijk granaatvuur landt op een gebouw in Bastogne, de stad die de 101st Airborne Division tien dagen lang tegen de Duitsers stand hield. Let op de nonchalante houding van mensen op straat ondanks granaatvuur.

GPS: 50.00303594215921, 5.718385412892669

M-4 Sherman Tank, 101st Airborne Division in december 1944.

GPS: 50.007921, 5.727966

Duitse krijgsgevangenen begraven gesneuvelde soldaten op de gemeentelijke begraafplaats van Bastogne.

GPS: 50.0083855552396, 5.716755420685775

Malmedy

M4 Sherman uitgerust met een sneeuwschuiver in december 1944.

GPS: 50.42443369555313, 6.032245388267788

Stavelot

Königstiger 105 van SS-Obersturmführer Jürgen Wessel van Schwere SS-Panzer-Abteilug 501. Achtergelaten op 18 december 1944.

GPS: 50.39347883682376, 5.929466475083568

Dode Duitser op het marktplein

GPS: 50.3948673, 5.9300392

Ligneuville

Drie Amerikaanse soldaten staan ​​voor Hotel des Ardennes achter een uitgeschakelde Panther in december 1944.

GPS: 50.37507281148026, 6.05469964921398

Verlaten tank voor een hotel waar Amerikaanse soldaten door de SS werden geëxecuteerd.

GPS: 50.37512606792664, 6.0549699659137985

Foy

Ambulances geparkeerd op straat in Foy, België, januari 1945. De foto is hoogstwaarschijnlijk genomen bovenop de vernietigde Panzer IV-tank. Zie foto onder.

GPS: 50.044763658788085, 5.748858927748187

Vernietigde Panzer IV-tank midden op het kruispunt in Foy

GPS: 50.044763658788085, 5.748858927748187

Vernietigde Panzer IV-tank midden op het kruispunt in Foy

GPS: 50.044763658788085, 5.748858927748187

Battle of the Bulge, Bastogne 🇧🇪

Video

Bastogne

Ieder haar rond het weekend van 16 december barst Bastogne uit zijn voegen met duizenden mensen die de slag om de Ardennen komen herdenken. Restaurantjes en kroegen zitten vol en op straat lopen mensen uitgedost in originele WW2-kledij. Hier en daar zie je nog originele voertuigen die ooit Europa hebben bevrijd van dat rare mannetje. Dit jaar waren mijn vriend Sven en ik uitgenodigd om mee te doen aan een ‘display’.

Display

Ik had nog nooit gehoord van ‘display’ en ‘re-enactors’. Als je ‘display’ gaat dan sta je in principe met je boeltje ergens langs de straat of in een wei en mensen brengen een bezoek aan jouw standplaats waar ze kunnen kijken naar datgene wat je aanbied. Daarbij hoort dan ook het beantwoorden van lastige en domme vragen. Re-enactors zijn daarentegen wat actiever en spelen bijvoorbeeld een veldslag na. Zij leven zich geheel in in hun rol. Zo zagen we vier jaar geleden deze veldslag met flink wat explosies:

📸 https://www.facebook.com/story.php?story_fbid=2795410637148732&id=100000394687150&mibextid=KsPBc6

Dag 1

Ik was nog aan het herstellen van Corona dus besloot die drie uur durende rit in de originele Dodge naar Bastogne niet mee te rijden maar gewoon in mijn eigen busje te gaan. De wind had vrij spel in het 80 jaar oude voertuig en ik klonk al niet lekker. No way. De anderen hadden enkele interessante tussenstops die ik helaas moest missen. Ik besloot mijn verzameling Now and Then-foto’s te raadplegen en op zoek te gaan naar de locaties. Rond 15:30u zou ik Sven, William en Mario treffen in restaurant Il Canto waar we een Choufke gingen drinken.

Mario de kok

‘s Avonds ontpopte Mario zich tot een ware kok door van een pak rijst, vier blikken hachée van de Jumbo, een blikje mais en een blikje onbekende inhoud, nog iets te maken wat goed binnen te houden was. Hollandse hachée. Mijn oma rochelde vroeger haar zakdoek vol en geloof me: daar zat écht alles in. Vervolgens veegde ze met die lap door je gezicht om alle chocolade- en jamresten te verwijderen. Nee. Lekker vond ik dat als kind ook niet maar eij, alle gluten, nootjes, lactose en hachée van de Jumbo passen er bij mij in zonder leeg te hoeven lopen. Zijn eigen gemaakte en meegenomen gerstennat scoorde echter beter. Het meegebrachte vaatje bier had echter nog last van de lange rit en aangezien we geen zin hadden in sjüümke trikke bood mijn standaard kratje bier in mijn busje uitkomst. Kijk nou.

Mijn anjer

Er waren twee slaapkamers. Één met een twee persoonsbed en één met een éénpersoonsbed en een stapelbed voor kinderen. Daar zou ik geheid uit lazeren. Naast Mario in een twee persoonsbed gaan liggen vertrouwde ik ook nog niet zo. Ik ken hem nog niet zo goed. Hij is weliswaar getrouwd en heeft kinderen maar het feit al dat ik een seksegenoot de keuze zou bieden aan mijn anjer te kunnen peuteren deed me iets anders overwegen. Ik besloot maar onder op de bank te gaan liggen want ik mag dat thuis van Angelica ook vaker. Géén probleem. Wat wel teringirritant was, was die houten vloer. Die kraakte harder als mijn rug de dag erna.

Going display

Ik had nog nooit gehoord van ‘display’ en ‘re-enactors’. Als je ‘display’ gaat dan sta je in principe met je boeltje ergens langs de straat of in een wei en mensen brengen een bezoek aan jouw standplaats waar ze kunnen kijken naar datgene wat je aanbied. Daarbij hoort dan ook het beantwoorden van lastige en domme vragen. Re-enactors zijn daarentegen wat actiever en spelen bijvoorbeeld een veldslag na. Zij leven zich geheel in in hun rol. Zowel re-enactors als displayers weten heel veel te vertellen over hun hobby.

Dodge WC51

Rond 08:00u vertrokken we richting een verlaten watertoren in een veld ten noorden van Bastogne. Hier liep een wandelroute waar veel bezoekers van het NUTS-weekend zouden langs lopen. Mario parkeerde de Dodge WC51 handig achteruit een bosje in. 80 jaar geleden produceerde Chrysler bijna 400.000 van deze ongeveer 2,5 ton wegende wapenvervoerders. Het pronkstuk van de verzameling van Mario en dat bleek al snel. Zowat iedere wandelaar bleef wel even staan om wat kiekjes te nemen. Voeg daar nog aan toe de rookbommen van William, vijf in originele kledij gehulde woest kijkende mannen, een luchtgekoelde Browning M1919 met wat kogelhulzen en je begrijpt dat we de handen vol hadden om op de foto te gaan met mannen, vrouwen en hele hordes kinderen al dan niet vergezeld door hun leraar.

Vuurtje stoken

Met de meegenomen army-schep haalde ik alles wat kon fikken uit het verlaten kantoortje naast de watertoren en al snel hadden we een vuurtje gemaakt om koffie te maken en hamburgers te bakken.

Oekraïne

Net toen ik stond te piesen in het bosje achter de Dodge kwam een man naast me staan om ook zijn behoefte te doen. Hij was in Oekraïne geweest om te vechten beet hij me toe. Hij leek niet in orde maar dat kon komen door de lange wandeltocht. in ieder geval luisterde ik naar Harry zijn verhaal. Het klonk allemaal zo mooi wat ze hem hadden beloofd: een eigen tank met op eigen verzoek een extra kussentje voor onder zijn Tour of Duty game-kont. Met klassieke Rambo pijl en boog en een opgeschmuckte M60 zou Harry het verschil gaan maken in Oekraïne en de geel-blauwe steden ontdoen van rood tuig. Maar het werd een verschrikking voor hem. Nog geen automaat waar hij een bonnetje kon trekken zoals hij dat thuis deed bij de slager. Iedereen liep maar wat door elkaar. Wat een chaos in dit land. ‘En dat wil lid worden van de NAVO’: dacht Harry nog. Ook begreep hij niet wat ze tegen hem zeiden. Sprak dan niemand Urks dialect ?

Ran, Sven, Mario en Danny. William maakt de foto.
William uit Voorthuizen en ik.
Sven en ik.
Amerikaanse kids krijgen schietles van Sven 🔫.
De Dodge WC51.
De Dodge WC51.
Burgertime !
Making coffee !
Wandelaars willen op de foto.
Selfie !
La Chouffe !
Foxholes van lang geleden.
Foxholes van lang geleden.

‘Shifty Powers’

Op 13 januari 1945, toen Easy Company Foy aanviel, werden verschillende mannen doodgeschoten door een sluipschutter die niemand kon lokaliseren. Plotseling riep Powers: ‘Ik zie hem!’ en vuurde zijn geweer af, waarbij hij de sluipschutter doodde. Later, toen Carwood Lipton en Wynn het lijk van de sluipschutter vonden, waren ze geschokt toen ze het kogelgat in het midden van zijn voorhoofd zagen. Wynn merkte op: “Weet je, het loont gewoon niet om op Shifty te schieten als hij een geweer heeft.” Powers’ bijnaam “Shifty” kwam voort uit zijn basketbaldagen en zijn vermogen om ‘sluw’ ter been te zijn.

Kogelgaten van sniper Sergeant D.’Shifty’ Powers.
Kogelgaten van sniper Sergeant D.’Shifty’ Powers rechtsonder. In het raampje helemaal boven zat een Duitse sniper die hij midden in zijn voorhoofd trof.

Het huisje