Tag: Berlin-Tiergarten

Vandaag waren Angelica en ik twee van de dagelijks 8.200 gasten die het Rijksdaggebouw in Berlijn bezochten.  Het Rijksdaggebouw is het Duitse parlementsgebouw in de hoofdstad Berlijn aan der Platz der Republik. Het huidige gebouw dateert van 1894. Tot 1933 zetelde hier de Rijksdag, een voorganger van het huidige parlement, de Bondsdag. Het gebouw heeft het Duitse keizerrijk, de Weimarrepubliek en het ‘Derde Rijk’ meegemaakt. We wandelden via een rond looppad schuin omhoog naar de koepel van het gebouw en vanaf dit plekje genoten we van het panoramisch uitzicht over de hoofdstad. Maar niet alleen het uitzicht vanaf de Reichstag bood ons een prachtig uitzicht. We keken goed naar de honderden ornamenten, zandstenen figuren en reliëfs. Onder de gevelfries staat het opschrift “Aan het Duitse volk” over een lengte van 16 meter in letters van 60 centimeter. In 1915, tijdens de eerste wereldoorlog werden deze letters geplaatst. De letters werden gemaakt door de Joodse gebroeders Loevy die een bronsgieterij hadden. Tijdens de oorlog werden ze vermoord in Auschwitz. Het Rijksdaggebouw zelf wordt gekenmerkt door de vier hoektorens, die staan ​​voor de vier koninkrijken Pruisen, Saksen, Beieren en Württemberg die in 1871 hebben bijgedragen aan de eenwording van het Duitse Rijk. Het gebouw werd beschadigd in de Rijksdagbrand van 1933. De Nederlandse communist Marinus van der Lubbe werd toen opgepakt voor het aansteken van de brand. Hitler maakte dankbaar gebruik van deze gebeurtenis door de noodtoestand uit te roepen waardoor de NSDAP de macht kon overnemen.

Arrestaties

Naast vele arrestaties gingen de autoriteiten en SA over tot het massaal en willekeurig arresteren, intimideren en afranselen van communisten en andere tegenstanders van de nazi’s. Goebbels buitte de brand uit als propagandastunt, terwijl Göring de arrestaties dirigeerde. Er werd gebruikgemaakt van het proces om eens en voor altijd met communistische aanhangers af te rekenen. De Rijksdagzetels van de communisten werden vervallen verklaard en hun partij werd verboden. Van der Lubbe werd uiteindelijk op 10 januari 1934 te Leipzig onthoofd. Op 10 januari 2008 is het doodvonnis tegen Marinus van der Lubbe per direct opgeheven. Er bestond al decennia het vermoeden dat de nazi’s zelf de Rijksdag in brand hadden gestoken en dat Van der Lubbe slechts een zondebok was om de communisten aan te pakken.

Video

Gedenkteken ter ere van de Sovjet-soldaten die gevallen zijn bij de Slag om Berlijn

We vertrekken nu voor de 8^e keer naar Berlijn. Eén van de meest opvallende monumenten in Berlijn is de Siegessäule. Het rare is dat als we Berlijn binnen rijden we de ene keer wél langs de Siegessaüle rijden en dan weer niet. Blijkbaar heeft het te maken met een stukje willekeur van Google Maps. In ieder geval: wil je de zuil niet missen dan kun je beter in Maps als ‘next stop’ de Siegessaüle toevoegen. Eigenlijk is hij ook niet te missen. De Siegessäule (overwinningszuil) straalt je, door het grote bronzen beeld van Victoria (Romeinse godin van de overwinning), al van ver tegemoet. Doordat de zuil midden in wijk Tiergarten (het grootste park van Berlijn) staat, valt de zuil nog eens extra op. Met zijn hoogte van bijna 67 meter torent de zuil boven zijn omgeving uit. De Siegessäule is gebouwd na de overwinning, in de oorlog van 1864, van Pruisen (toen de belangrijkste staat van Duitsland) op de Denen. Toen de bouw van de zuil was afgerond waren er inmiddels nog meer overwinningen behaald in andere oorlogen (Oostenrijkse-Pruisische oorlog en de Frans-Pruisische oorlog). Vanwege deze laatste overwinningen werd op de zuil een bronzen beeld geplaatst. De bouw van de zuil heeft ongeveer negen jaar geduurd en was in 1873 voltooid. Vroeger stond de zuil op het grasveld vóór de Bundestag maar de Nazi’s versleepten het naar deze rotonde. Dit alles om plaats te maken voor de toekomstige bouw van de Nazi wereldhoofdstad Germania. Omdat de Siegessäule midden op een groot verkeersknooppunt staat, is er een voetgangerstunnel gebouwd om bij de zuil te komen. Vier neoklassieke poortgebouwen uit 1939 geven toegang tot deze tunnel. Dit alles naar een ontwerp van Albert Speer (dus nog altijd origineel !). Om op het uitkijkplatform te komen, moesten we een wenteltrap met zo’n 285 treden omhoog klauteren. Om de tien omwentelingen besloten we een korte pauze te nemen.  Dan kon Angelica even bijgrommen want trapjes lopen is niet haar favoriete hobby. Het uitzicht dat we voor de inspanning kregen, was zeer de moeite waard. Entree was vier euro.