Tomatina Festival Valencia

Limbo op la Tomatina Buñol, Valencia

Samen met nog 25.000 mensen stond ik met mijn reservesetje kleding op de Calle del Cid in Buñol te wachten op de vrachtwagens die vol waren geladen met tomaten. Hier kon ieder moment de grootste foodfight ter wereld van start gaan. Een tomatengevecht tussen de mensen op straat enerzijds en de mensen in het laadgedeelte van de vrachtwagens anderzijds. In totaal zouden 150.000 tomaten op ons kapot worden gegooid. Mensen zouden tot aan hun enkels in de tomatenpuree komen te staan. Midden op de marktplaats van dit Valenciaans boerendorpje van nog geen 2000 inwoners stond een paal die was ingevet met een glibberige substantie. Hierdoor was het voor de jonge mensen moeilijker om er in te klimmen. Helemaal bovenin de paal hing namelijk een Pata Negra ham aan een touwtje en die moest men proberen te pikken. Het stelen van de ham wordt al sinds 1945 gezien als het startpunt van La Tomatina festival. Schermafbeelding 2019-11-02 om 20.58.10IMG_8637IMG_8702IMG_8649IMG_8640Deze morgen was ik al om 06:00u opgestaan en had de avond ervoor de eigenaresse van de B&B in Valencia gevraagd of ze al een ontbijtje voor me zou willen klaarzetten. Maria was een oud vrouwtje met diepe rimpels in haar getekende, zongebruinde gezicht. Haar eerste en laatste liefde was jaren geleden gestorven en het karige pensioentje dat hij haar had nagelaten was bij lange na niet genoeg om van rond te komen. Om deze uitkering aan te vullen verhuurde ze een aantal kamers van haar huis. Al twee dagen keek ik vanuit mijn houten bed naar een grote zwart wit foto van haar en haar man aan de muur. Op de foto stond het jaargetal 1962. Ze zullen ten tijde van het maken van deze prent rond de 18 jaar zijn geweest rekende ik snel. Hij had destijds glanzend, pikzwart haar en zij zag er uit als een temperamentvolle jonge vrouw met alles op haar plek. Schermafbeelding 2019-11-02 om 21.00.38IMG_8690IMG_8652IMG_8697IMG_8653IMG_8727Ik trok de grote Jugendstil-voordeur achter me dicht en haalde het grote hangslot van mijn gehuurde fiets die ik aan een lantaarnpaal had vastgemaakt. Het was al 20 graden en nog op mijn broodje kauwend kwam ik na tien minuten aan bij treinstation Estación del Norte. De buitenkant van het treinstation is prachtig. Op de façade waren bloemen, sinaasappels en oranjebloesem geschilderd. Bovenop het gebouw keek een arend uit over deze mooie stad. De sinaasappel stad, de geboorteplaats van de paella. Bij het originele hardhouten treinloket uit 1850 kocht ik een retourtje naar Buñol. Uiteraard was ik niet alleen want alle festivalgangers bleven natuurlijk slapen in Valencia en pakten vandaag de trein. Ik zat in een coupé met allemaal jongemannen die gisteravond tot laat hadden zitten bieren. Onder hun ogen plakten wallen waar ze in Amsterdam jaloers op zouden zijn geweest. Links van me zat een Chinese meid continu op haar iphone te pingen. Zo te zien vermaakte ze zich goed. Blijkbaar had ze beet op Tinder. Ze vertrouwde me toe dat ze thuis in Beijing een vriendje had maar ze vond het ook wel eens leuk om met iemand uit Spanje te daten. Omdat ze zich anders verveelde. De wereld is veranderd mensen. Onze jeugd gaat uit verveling op de sjans-toer. Mijn moeder knipte me vroeger een gat in mijn broekzak. Dan had ik wat om mee te spelen. Schuin tegenover me zaten twee Spaanse meiden. Een eeneiige tweeling nog wel. Ik vind zoiets altijd heel interessant om naar te kijken.  Bij ons in de kroeg hebben we ook zo’n stelletje: Jennifer en Jessica. Ik doe al acht jaar mijn best om ze uit elkaar te houden. Ik ben er maar mee gestopt want ieder gesprek begint altijd heel pijnlijk omdat ik de juiste meid met de verkeerde voornaam aanspreek. Maar ze vinden het niet zo erg en ze nemen het me niet kwalijk. Maar toch vraag ik me wel eens af of er tijdens de zwangerschap ook moeders zijn die zich al druk maken om ooit nummer twee te moeten gaan uitleggen dat ze eigenlijk niet gepland was.Schermafbeelding 2019-11-02 om 21.06.27Schermafbeelding 2019-11-02 om 21.06.11IMG_8659IMG_8670IMG_8704 Een klein uurtje later begonnen de remmen te piepen. Het station van Buñol was bereikt. De mensenmassa stapte uit en zette zich in beweging richting het centrale marktplein. Onderweg probeerden verkopers uit noord-Afrika slim op de situatie in te spelen. Ze verkochten poncho’s en duikbrillen. Een duikbril leek me geen gek idee. Als zo’n mafketel een overrijpe tomaat in mijn oog kreeg gemikt dan waren de spreekwoordelijke rapen natuurlijk gaar. Valencia is een hele mooie stad. Daar heb je twee ogen voor nodig. Voor zeven euro kocht ik dan maar een mooie zwarte duikbril. Ineens begon het jeugdige publiek te joelen. De ham was van de paal getrokken ! Tien seconden later werden de zware dieselmotoren van de vrachtwagens gestart en kwamen zij richting het marktplein gereden. De mensen in de laadbak begonnen met tomaten te gooien. Zo goed als mogelijk werden deze tomaten opgevangen en teruggegooid. Dit deed me denken aan mijn carnavalstijd in Munstergeleen waar we eenmaal gevangen sinaasappels ook terug probeerden te gooien. Meestal was de muts van de prins boven op de wagen het doelwit. Als je die er af kreeg gegooid dan had je je credits verdiend die carnaval. IMG_8687IMG_8708IMG_8711IMG_8685De eerste vrachtwagen minderde vaart en zijn laadbak ging langzaam de lucht in. De tomaten rolden uit de vrachtwagen maar ook de mensen die erin zaten gleden omlaag en kwamen boven op de berg tomaten terecht. Nu had het publiek de beschikking over tienduizenden tomaten en al snel begon men die te verzamelen om de mensen in de tweede vrachtwagen te bekogelen. Het werd één groot gevecht. Meiden en jongens zaten helemaal onder het pulp. De eerste tomaat die mijn gezicht raakte spatte uiteen op mijn bril. Helaas zag ik niets meer. Ik kon wrijven wat ik wilde: de rode vlek werd alleen nog maar groter. Niemand klaagde over stukjes tomaat in zijn oren en iedereen deed fanatiek mee. Het wegdek was verdwenen onder een dikke laag rode smurrie. De voorgevels van de huizen had men geprobeerd af te schermen met plastic zeilen maar helaas, ook hier zat de rode pulp op. Aan de zijkant van de weg stonden mensen klaar met tuinslangen en Kärchers. Inmiddels was de temperatuur gestegen tot 30 graden. De rode tomatenpuree droogde heel snel op je huid en de mensen met de waterslang moesten goed hun best doen om je schoon te krijgen. Meiden en jongens stonden in hun bh en onderbroek op de stoep in een rij. Op de blote voeten liepen ze naar het straatje waar de lockers stonden. Hier lag hun reservekleding voor in de trein naar Valencia. Vanavond is er een gigantische afterparty op Plaza Ayuntamiento in Valencia. Hier gaan we met zijn allen heen. Wil je dit festival ook eens bezoeken ? Combineer dit dan met een citytrip naar Valencia. Voor Tomatina ben je een dag kwijt en om de leukste dingetjes in Valencia te zien ben je zo’n 4-5 dagen kwijt. Valencia is goed te doen met een huurfiets. Binnenkort meer over Valencia 🙂Schermafbeelding 2019-11-02 om 21.54.39IMG_8712IMG_8689IMG_8723IMG_8688IMG_8650

Colours of Ostrava, Czech Republic

This blog is in English and Dutch. For the Dutch version scroll down.

English version:

I like music festivals. For the last few years I’ve been trying to attend a few each year, but usually they were just in the Netherlands and Belgium. After hearing amazing things about Colours of Ostrava, the biggest international music festival in Czech Republic, my girlfriend Angelica and I decided to give it a try.

Schermafbeelding 2018-09-17 om 19.11.56
Photo: Пражский Телеграф

IMG_7485.jpgAnd it was a perfect decision as the event turned out to be amazing. Colors of Ostrava was awarded the Festival Award in 2017 in the ‘best location’ category.IMG_7435.jpgWhat a cool venue ! In the middle of an abandonned Coal plant. There were 21 different stages offering more than 350 programme items – concerts, theatre, films, workshops, discussions and art / design. There wasn’t just one kind of the music played but a big variety so everyone could find something for themselves, from hard rock to jazz and indie to electro. The artists weren’t only a local bunch but came from all over the world, including some big names like …… and even a band very famous in my country the Netherlands: Kensington.IMG_7365 2.jpgBut music wasn’t the most important thing for us at Colours of Ostrava. The fact why this festival stole our hearts was a great atmosphere and an amazing location. The industrial site really work well for such events and Dolni Oblast Vitkovice, a former iron and steel mill, was just incredible. IMG_7410.jpgSchermafbeelding 2018-09-17 om 19.12.48.pngThe other advantage of the location was that all the stages were fairly close to each other yet the concerts didn’t interrupt each other. Walking around all the amazing industrial remnants was an excellent experience, the one we will not forget for a long time.IMG_7420.jpgWe were so impressed with the laid back, chillout atmosphere at the site. Everybody was so relaxed, enjoying the good music with friends. Unlike on the Dutch festivals there was an excellent choice of drinks and food, including many delicious meat options. A festival for meatlovers. IMG_7481.jpgThere was even a map telling where you can get each kind of beer (dark, pilsner, wheat). What’s even better the prices were really affordable, no one took an advantage of the big event and didn’t charge three times more than usual. After buying an empty 0.3 liter glass for 0,75€ you can fill and refill it for 1,40€.IMG_7451.jpgHow to get there ? 

Park your car in the parkhouse at 49.8290138 18.2857640 (copy/past these GPS-code in Google Maps). During Colours OA it’s for free 😊✌🏻. Walk to the train station 49.8326245 18.2870291 (6 minutes). Take train 2. Get out after 3 stops and follow the festival people. The venue is right in front of you. Have fun !IMG_7393.jpgAftermovie Colours of Ostrava https://www.youtube.com/watch?v=6AYjesFh6gY#action=shareIMG_7427.jpg

Dutch version:

Ik hou van muziekfestivals. De laatste jaren probeer ik er elk jaar een paar bij te wonen. Meestal gewoon lekker kortbij in Nederland of België. Na het horen van geweldige verhalen over Colors of Ostrava, het grootste internationale muziekfestival in Tsjechië, besloten mijn vriendin Angelica en ik het eens te proberen. IMG_7412.jpgHet was een juiste beslissing, want het evenement bleek geweldig te zijn. Colours of Ostrava is in 2017 bekroond met de Festival Award in de categorie ‘beste locatie’. Wat een gave locatie ! In het midden van een verlaten kolencentrale. Er waren 21 verschillende podia met meer dan 350 programma-items bestaande uit concerten, theater, films, workshops, discussies en kunst / design.IMG_7427.jpgEr was een grote verscheidenheid van muziekstijlen zodat iedereen iets voor zichzelf kon vinden. Van hard-rock tot jazz en van indie tot electronic music. De artiesten kwamen niet alleen uit de regio maar ook uit het buitenland, waaronder enkele grote namen zoals Paul Kalkbrenner, London Grammar en N.E.R.D. en zelfs een band die erg beroemd is in mijn eigen land, Nederland: Kensington.IMG_7467.jpgMaar muziek was niet het belangrijkste voor ons bij Colors of Ostrava. Het feit dat dit festival onze harten heeft gestolen was een geweldige sfeer en een geweldige locatie. De industriële site past echt goed bij dit evenement en Dolni Oblast Vitkovice, een voormalige ijzer- en staalfabriek, was gewoon heel apart om te zien. IMG_7469.jpgZodoende kon ik twee hobby’s combineren: Urban Exploring met op de achtergrond lekkere muziek. Het andere voordeel van de locatie was dat alle podia redelijk dicht bij elkaar lagen en dat de concerten elkaar niet beïnvloedden qua geluid. IMG_7459.jpgWandelen rond alle verbazingwekkende industriële overblijfselen was een uitstekende ervaring die we niet snel zullen vergeten. We waren erg onder de indruk van de relaxte, ontspannen sfeer. Iedereen genoot met zijn vrienden van de goede muziek. Anders dan op de Nederlandse festivals was er een ruime variatie aan keuze spijs en drank, waaronder veel heerlijke vleesopties. Een festival voor vleesliefhebbers. IMG_7403.jpgEr was zelfs een kaart die je kon vertellen waar je welk soort bier (donker, pilsener, tarwe) kon krijgen. De prijzen waren goed betaalbaar en niemand liep er echt stomdronken rond. Na het kopen van een leeg 0,3 liter glas voor 0,75 € kon je het opnieuw laten vullen voor 1,40 €.IMG_7414.jpgHoe kom je daar ?

Parkeer je auto in de overdekte parkeerplaats op 49.8290138 18.2857640 (kopieer / verstuur deze GPS-code in Google Maps). Tijdens Colors OA is het gratis 😊✌🏻. Loop naar het treinstation 49.8326245 18.2870291 (6 minuten). Neem trein 2. Stap uit na 3 haltes en volg de festivalgangers. De locatie ligt recht voor je. Veel plezier !

Aftermovie Colours of Ostrava https://www.youtube.com/watch?v=6AYjesFh6gY#action=shareIMG_7418.jpgIMG_7401.jpgIMG_7415.jpgIMG_7397.jpg