Berggasthaus Aescher…

De weg er naartoe

Aangekomen in het dorpje parkeerde ik mijn auto vlakbij het vertrekpunt van de gondel. Met de gondel ging ik vervolgens 500 meter omhoog. Boven aangekomen volgde er een steile afdaling waarna ik door een opening het grottenstelsel in liep. Aan de andere kant van de berg kwam ik er weer uit en wandelde verder over een heel smal pad langs de steile rotswand. Het pad was gelukkig afgezet met een houten leuning zodat ik niet naar onderen kon vallen. Na een kleine wandeling kwam ik aan bij dit mooie gasthuis, een 170-jaar oud pension gebouwd tegen de zijkant van de berg. Het uitzicht was adembenemend mooi. De nacht bracht ik door in het “varkenshok”. Door een heel klein deurtje kwam ik in een hok terecht waar een aantal bedjes stonden. Toen ik eenmaal lag moest ik me onder de steile rotswand die boven mijn hoofd hing persen, anders staken mijn voeten achter het bed uit. Ik dacht maar aan één ding: als ik vannacht wakker schrik en ik kom met mijn hoofd omhoog dan heb ik een bult van jewelste.

IMG_2048 2

aescher2

Menukaart

Het bijbehorende prachtige restaurant is letterlijk tegen de bergwand gebouwd en de zijwand bestaat dus uit rotssteen. De menukaart is typisch Zwitsers. Niet echt heel speciaal maar goede kost. Naast ons zaten twee van die Insta-poppetjes hun vreetplankje te fotograferen. Zo van: ”kijk wat ik dalijk allemaal mag uitpoepen”. Ze waren de hele tijd nog niet buiten geweest. Waarschijnlijk omdat er een beetje wind stond. Sucht…

Eigenaars

Het hotel bestaat al 170 jaar en was oorspronkelijk een thuis voor boeren; het gastenboek gaat overigens terug tot 1940. Het is geopend van mei tot november. Het pension gebruikt alleen regenwater en er zijn geen douches. In de weekenden komen vaak rumoerige groepen Zwitserse wandelaars en tokkelen tot laat op hun meegebrachte gitaren. aescher3Het wordt gerund door Claudia en Beny Knechtle-Wyss en hun vijf kinderen. Daarbij is het is de thuisbasis voor 35 schapen, 20 konijnen, 5 kippen, 3 varkens, een ezel en een hond. Het gastenverblijf is slechts een paar honderd meter verwijderd van de grotten van Wildkirchli. Deze grotten werden vroeger bewoond door Neanderthalers, ongeveer 40.000 jaar geleden. Wil je dit hotel bezoeken dan is het raadzaam om van te voren te reserveren. Bel: 00 41 71 799 11 42

Omgeving

Je kunt vanuit het hotel via een stenen trap helemaal omlaag lopen maar denk er aan dat je de trap ook weer omhóóg moet 🤦🏻. Het is best een zware klim dus trek de juiste schoenen aan en neem een flesje water mee. Onderweg kom je mooie vergezichten tegen dus hou je fotoapparaatje klaar ! 📷

Gps

Tik deze code in je google maps: 47.283446, 9.414514

aescher5

Icehotel Winterfell, Lapland…

In het noorden van Zweden, in de buurt van de stad Kiruna, ligt het eerste hotel dat volledig uit sneeuw en ijs bestaat. Ik bezocht Icehotel Jukkasjärvi in Zweeds Lapland omdat ik wilde zien hoe ze ieder jaar weer dit hotel compleet van de grond af aan opnieuw moeten opbouwen gewoon vanwege het feit dat het in het voorjaar helemaal wegsmelt. Het bouwen gebeurt tegenwoordig niet meer alleen door de lokale inwoners, maar door een internationaal team van vrijwilligers. Architecten en kunstenaars komen ieder jaar vanuit de hele wereld naar Jukkasjärvi om het Icehotel vorm te geven. De tijdsdruk voor de bouwers is groot, want er kan pas met de constructie begonnen worden als het koud genoeg is. In amper een maand tijd is de bouw af en kunnen bezoekers vanaf half december hun droom verwezenlijken: slapen op een bed van ijs. Iedere hotelkamer in IJshotel Jukkasjärvi heeft een ander thema, met ieder z’n eigen design. Het blijft dus altijd een verrassing in wat voor kamer je overnacht. Welke vind jij de mooiste ?

Winterfell,
The northern girl. Winterfell’s daughter. We heard she killed the king with a spell, and afterward changed into a wolf with big leathery wings like a bat, and flew out a tower window. Sleep well in your Ice castle Sansa and Arya, daughters of the house of Stark ❄️❄️❄️

Ik was op tijd terug van de Ice-bar en ik ben na een hete douche meteen maar naar bed gegaan. Vannacht rond 01:30u schrok ik echter wakker van een enorm hard gedreun. Het hele huis beefde en ik dacht aan een aardbeving zoals toen in 1992 in Roermond. Ik overnacht in een lekker cheap Air Bnb-tje onder in de ingerichte kelder. In mijn onderbroek snelde ik de trap op om te kijken wat er aan de hand was. De eigenaar zat nog TV te kijken en keek me een beetje raar aan. “Logisch”: dacht ik nog. “Ik sta hier in mijn weinig verhullend onderbroekje”. Ik hoefde me niet druk te maken werd me medegedeeld. De stad Kiruna ligt bovenop de grootste ijzerertsmijn ter wereld. Overdag worden er in de mijn explosieven geplaatst en ‘s nachts worden die ontstoken zodat de dagploeg iedere dag 16 treinen met elk 80 wagons à 160.000 kg ijzererts kan vullen. De bevolking is gewend geraakt aan dat gedreun iedere nacht. Maar de regering heeft toch maar besloten de hele stad een paar kilometer te gaan verplaatsen. Huizen worden “turn key” opgetakeld en verderop weer neergezet. Zo doen ze dat hier.

Ik ging weer pitten want om 07:00u zou mijn wekker gaan. Ik ga Zweden weer verlaten en rijd terug naar Finland. Naar het koudste dorpje van Europa: Pokka. Hier is laatst een temperatuur gemeten van -51c. Misschien vragen jullie je af of mijn schommel vroeger niet heel dicht bij een muurtje heeft gestaan. Maar ik hou gewoon van aparte plekjes. Liefst niet te duur maar lekker goedkoop. Het geld klotst me namelijk niet tegen de plinten op. Verlaten dorpjes in Italië, Chernobyl, Casa del Arbol, boomhutten, speciale treinreizen, maffe roadtrips, zelfmoordbos in Japan. Of restaurantjes. Het hóeft niet persé lekker te zijn. Als de locatie maar apart is. Dat is voor mij veel belangrijker dan het eten zelf. Of ik nu eet in Maastricht of bij ons op de Markt in Sittard. Het eten is prima hoor maar er is weinig tot geen vermaak. Geen entertainment. Je zit bijna bij je buurman op zijn knie en ik krijg altijd de neiging mee te discussiëren met het thema van het tafeltje 30 cm naast me. Hoop geld kwijt en weer sjokkend op huis aan. Zo’n lala-net-niet-avond. Ik doe het ook wel geregeld hoor maar liever rijd ik een uurtje naar het blindenrestaurant in Keulen of misschien wel zes uur naar Berghaus Aescher in Zwitserland of vlieg ik naar restaurant Rozengrals in Riga, Letland. Dat soort locaties. Hélemaal af. En duur is het allerminst. Voor 80€ retourtje Riga en voor 12€ per nacht een louzy hotel in een achterbuurt. Eten daar kostte 15€ pp. Verras je wederhelft voor de verjaardag en maak er gewoon een leuk weekend van. Ik heb thuis een hele verzameling met honderden van dit soort interessante dingetjes. Allemaal bestemmingen die een doorsnee mens echter liever niet doet. Te ver van de hut of teveel gedoe. Maar ik krijg ook wel dagelijks verzoekjes van mensen zoals laatst iemand die voor drie dagen naar de Sunset strip in de VS gaat en me vraagt wat nu echt de bom is daar. Dan kijk ik even in mijn verzameling en roep de Lemmy-bar 😍! Nee. Voor mij geen drie weken aan de Franse rivièra, Griekse eilanden, Garda-meer of de Canarische eilanden. Misschien wel luxe en zeer zeker mooi, maar voor mij oer en oersaai. Maar natuurlijk wel super ok voor mensen die het hele jaar door hard gewerkt hebben en heerlijk tot rust willen komen. Ieder zijn ding toch ?
Ik ga vertrekken. Doei ! 🚗