Agatha Christie hotel, Aswan 🇪🇬

Egypte, tot de schijt ons dood.

Tja mensen, het is zover. Vorig jaar drie weken lang de Delhi-belly weten te ontlopen in India. In Cambodja een driepersoons schotel schorpioenen en tarantulas weggewerkt. Een week lang met een Indiaan in de Amazone de grootste shizzle gegeten. Maar nu na een dikke week reizen in noord-Afrika kregen we toch allebei te maken met de alom bekende Egyptische anale regendans. Het is niet zozeer een probleem als je op je kamer zit maar als je even naar buiten wilt en het begint down under te knagen dan moet je heel snel met hele kleine stapjes een locatie zien te vinden waar je je even kunt terugtrekken, zeg maar. In een islamitisch land kan dat best problematisch zijn want je hebt hier in het zuiden van Egypte bijna alleen maar van die sta-wc’s met tuinslangen waar we onze billetjes mee kunnen schoonspoelen. Nu vind ik het spoelen met zo’n tuinslang prettiger dan afvegen met wc-papier. De eerste keer dat ik het probeerde (15 jaar geleden) spoot ik bijna de rand van mijn kont af. Wist ik destijds veel dat je eerst het kraantje aan de muur moest afstellen voordat ik het spuitstuk op mijn derrière richtte ? Sinds ik het truukje onder de knie heb doe ik het zelfs graag met de tuinslang. Geen gedoe met papier en het is veel gezonder naar het schijnt. In ieder geval loop je geen week met zo’n rood geschuurde bavianenkont rond.

Old Cataract hotel

We besloten te gaan eten in het Old Cataract hotel in de hoop daar iets te eten te krijgen wat niet alleen zou smaken maar ook onze darmen te vriend zou houden. Bij het zien van de oprijlaan viel onze mond open. Wowww….. wat mooi ! Maar we waren niet de enigen. Voor ons stond een groepje meiden content te verzamelen voor hun instagram. Influencers ! Fully dressed en met hun duckgezicht in de plooi gaven ze zich over aan de fotografiekunsten van hun vriendinnetje. Hey wat zag ik daar ? Een influencer die verticaal foto’s maakte ? Sjongejonge, de wereld is kapot 😂

Old Cataract Hotel anno 2021
Oprijlaan hotel.
Na het bezoek aan dit peperdure hotel in een gare taxi stappen uit 1978. Contrast is wel erg groot 😂.
Uitzicht op zwembad.
Overdekt terras.
Oprijlaan hotel.

Agatha Christie

We kwamen aan in een hotel welke door Thomas Cook in 1899 gebouwd was in de stijl van die tijd toen Egypte nog een Engelse kolonie was. In die tijd zat half Engeland hier in de winter te bieren omdat het hier héérlijk warm was en het bier vooral goedkoop. Veel beroemde gasten spendeerden hun tijd in dit hotel. Zo waren Tsaar Nicolaas II, Winston Churchill, Howard Carter, Margaret Thatcher, Jimmy Carter, François Mitterrand en Prinses Diana hier vaker te gast. Dame commander of the British empire Agatha Christie verbleef hier zelfs één jaar en schreef hier haar klassieker Death on the Nile. Je kunt zelfs overnachten in haar kamer van destijds. Haar mahonie schrijftafel en stoel staan nog altijd in de entree. Vanuit die stoel keek ze over de Nijl naar Elephant Island recht tegenover het hotel. Kijk zelf naar de foto’s hoe mooi dit uitzicht is. Voor mij was het al snel duidelijk waarom ze een jaar in dit hotel verbleef. Ze is overigens ‘s werelds best verkopende auteur met een verkoop van 3,2 miljard boeken (!). Als je al die boeken in treinwagons langs station Sittard zou laten razen zou het negen uur duren voordat alle wagons het station waren gepasseerd.

Buro en stoel Agatha Christie
Agatha Christie 1924.
Uitzicht vanaf terras.

Lunchtime

Een overnachting zat er helaas niet voor ons in. 350€ voor een nachtje gaat ons ver boven onze pet. Maar als je een lunch van 15€ p.p. nam konden we een uurtje lang rondbanjeren rondom het hotel. Wat moet het hier in die begin jaren mooi zijn geweest. Het hele hotel ademt nog steeds de nostalgie van destijds uit. Ik zag een meid een sort of tompouce eten zonder eerst de pudding er tussen uit te lepelen. Ook hier is de jeugd op vandaag helemaal naar de klote 😂.

Soepje vooraf
Spaghetti (goedkoopste op de kaart).
Eetzaal.
Uitzicht op Elephant island.
Lounge.
Zwembad met uitzicht op Elephant island.
Ingekleurde foto van de jaren ‘20.

Vrienden van Dutch Traveljunk

Gwen Gehl maakt overhéérlijke taarten in alle soorten en maten. Onderstaande chocolade taart is gemaakt voor échte “sjlokmoele” gezien de vulling van chocolade ganache en Zwitserse meringue botercrème. De topping van allerlei chocolade stukjes zorgt er voor dat het water in jouw mond loopt !

Kijk even op haar pagina en bestel gewoon lekker die taart 🎂. Man gönnt sich ja sonst nichts 😜.

FB:

https://www.facebook.com/gwen.gehl

Instagram:

https://instagram.com/gwengehl?utm_medium=copy_link

Email Gwen:

Gwengehl@hotmail.com

B&B Casale Rappini

Apart

Zo nu en dan komen we tijdens onze reizen overnachtingsplekjes met een apart verhaal tegen. Zo ook deze B&B waar we in de tuin hebben gekampeerd. Man wat is deze boerderij immens groot én indrukwekkend. Alleen het woonoppervlakte besloeg al 2500 m2 en de grondstuk waar het op was gebouwd besloeg 10.000 m2 (!) Op weg van Rome naar Napels waren we op zoek naar een camping en de app park4night toonde ons deze boerderij. Het was nog licht toen we in het dorpje arriveerden. Angelica had ik even gedropt bij pizzeria Nardoni zo’n 200 meter verderop. We waren bang dat als we eerst met zijn tweeën samen naar de B&B zouden gaan, de pizzeria daarna al gesloten zou zijn. Derhalve leek het me beter ons even op te splitsen. Ik werd welkom geheten door mevrouw Nuria Rappini en haar dochter Raquel die haar haar nog nat had van een frisse douche. Ze wilde met een vriendin iets gaan eten maar ik veranderde helaas haar plannen. Ondanks dat ze weinig tijd had stond ze me in goed Engels te woord en nam zich de tijd om me e.e.a. uit te leggen. Voor 20 euro hadden we een slaapplek en voor 5 euro maakte ze morgenvroeg een lekker ontbijtje (!). Druk doende met het inchecken had een Duitse meid opgevangen dat ik nog een pizza zou gaan eten met Angelica. De Berlijnse had nog honger en vroeg of ze een lift kon krijgen naar de pizzeria. Natuurlijk kon dat ! Met zijn drieën aten we die avond pizza en de dames dronken twee flesjes wijn. Aan de tafels naast ons werd een Italiaanse verjaardag gevierd dus we hadden ook nog genoeg te kijken. Met zijn drieën moesten we nog geen 30 euro betalen. Hier eet en drink je dus nog gewoon voor 10 euro per persoon. Dit krijg je in Sittard nergens klaar. Met zijn drieën reden we naar de B&B en dronken we in het donker nog een paar biertjes bij ons busje waar we muzikaal werden begeleid door een ware krekelband.

Video

De mooie binnentuin
De achtertuin
Zijgevel met onder de overkapping de toegangsdeur naar de binnentuin
De binnentuin met ontbijttafel

De B&B

Rond 07:00u werd ik wakker en besloot maar meteen op te staan en een rondje om en door de boerderij te maken. Onder ons busje lag één van de vier honden die hier ook woonden (Diarka, Dida, Gioia enLuna). Alsof hij me wilde beschermen liep het zwarte hondje als een schaduw achter me aan. In de keuken zag ik moeder en dochter Rappini. Deze twee vrouwen hielden sinds de dood van hun man/vader deze B&B in stand en organiseerden bij tijd en wijle kleine feestjes. De dochter vertelde me dat dit kolossale pand al een dikke 500 jaar oud was en ook al 500 jaar in bezit van de familie Rappini (!!). De eerste bezitter van de boerderij was dus de Edeloudbetovergrootvadervan Raquel (ik heb het moeten opzoeken 😲) en zij was de laatste telg van deze familie. Wat interessant !! Dat het pand heel oud was zagen we meteen al aan de wijze waarop het gemetseld was maar dat we in de tuin van een agrarisch pakhuis van méér dan vijf eeuwen oud hadden overnacht hadden we niet gedacht.

De ezelopgang
Aparte plantjes
De voorzijde
De achtertuin
Uitzicht op de binnentuin

De Paus

De geschiedenis van deze oude boerderij gaat terug tot de zestiende eeuw, toen de grond waar het op staat nog toebehoorde aan de paus. In die tijd heerste er in Italië malaria en was het vooral in de agrarische sector heel moeilijk om je werk fatsoenlijk te doen. Paus Pius VI stelde Gaetano Rappini uit Venetië aan om het hele gebied rondom deze boerderij te ontginnen en klaar te maken voor de landbouw en veeteelt. Hierop veranderde de lokale economie en de boerderij werd langzaam een productiecentrum van agrarische goederen. Als dank mocht de familie Rappini de boerderij en de landerijen van de Paus behouden. Door de eeuwen heen is de boerderij vergroot en dan weer verkleind. In het begin was er een kleine kerk en enkele kamers voor woongebruik, daarna deed het dienst als pakhuis waarbij kleine boeren van heinde en verre hier naartoe kwamen om hun oogst veilig te stellen.

Rond het huis stonden enkele sinaasappelbomen
De keuken met mevrouw Rappini en de Duitse meid die met Angelica een paar flesjes wijn op zoop.
De ezelopgang

De ezelopgang

Met ezels werden de goederen naar boven gebracht. Via deze weg omhoog moesten we naar de badkamer lopen. Zoals je op onderstaande foto’s kunt zien kon je gemakkelijk met een Fiat Cinquecento omhoog rijden. Boven de toegangspoort waren twee schietgaten waardoor eventuele overvallers van de boerderij onder schot konden worden genomen. De oogst werd dus goed bewaakt ! Later werd er nog een uitkijktoren bij gebouwd. Jaren later nóg meer stallen, een dorsvloer, schuilplaatsen, een school, een ziekenboeg, een bakker. Ze hadden zelfs hun eigen munt ! Ooit bood het onderdak aan boeren en pelgrims.  Tegenwoordig kunnen reizigers en kunstenaars van over de hele wereld hier terecht. We kwamen een Duitse meid tegen die hier studeerde en werkte. Ze zou een paar maanden blijven en daarna wist ze nog niet wat ze ging doen. We hadden nog even getwijfeld om nóg een nachtje te blijven maar Sorrento lag om de hoek en daar wilden we eigenlijk zo snel mogelijk naar toe. Niet dat het hier niet mooi was. Integendeel, deze locatie was super maar we hebben een strakke planning waar we ons aan proberen te houden. Wie wat wil zien moet immers bewegen !

De ezelopgang. Je kunt hier gemakkelijk met een Fiat Cinquecento omhoog rijden
De camping
De toegangspoort tot de binnentuin
De toegangspoort tot de binnentuin
De zijgevel
De achtergevel
De achtergevel
Campingplekje
Net wakker !
Er stonden her en der sinaasappelbomen
Zwembad in de achtertuin

Binnen

Ontspanningsruimte
Cozy ingerichte kamers
Eten bij de open haard
Luchtfoto van hun site geplukt
De eetzaal

GPS

(41.3397880, 13.1741710)

 Via degli Albucci 24, 04019 Hermada, Italië

Website

http://casalerappini.it

Maagdenburg

Hundertwasser haus, die grüne Zitadelle von Magdeburg.

In het stadje Kawakawa op het Noordereiland van Nieuw-Zeeland stapte ik uit de bus voor een sanitaire stop. Wat ik niet wist was dat ik voor het eerst een publiek toilet van de Oostenrijkse kunstenaar Friedensreich Hundertwasser zou gaan bezoeken. Nu, hier in Maagdenburg werden we allebei opnieuw verrast door een creatie van deze meester: een hotel, compleet gebouwd naar zijn hand. Dit hotel ziet kleurrijk, apart en schilderachtig uit. Prachtig !

Jahrtausendturm

We waren op weg naar de Jahrtausendturm, met een hoogte van 60 meter het hoogste houten bouwwerk van Duitsland. Onze navigatie leidde ons naar de achteringang maar dat wisten we toen nog niet. Het hek van het park was gesloten en we vroegen ons af hoe we nu binnenkwamen. Opeens dook een groepje mensen op die via de intercom geregeld kreeg dat het hek zich automatisch opende. Wij er natuurlijk achteraan. Later bleek dat die mensen genodigden waren van een of ander feest. Bij binnenkomst van de Turm hebben we toch maar entree betaald. Omdat we zo eerlijk waren geweest het aan te geven hoefden we maar 10€ te betalen i.p.v. 16€. Binnenin zagen we een museum van maar liefst vijf verdiepingen hoog. We zagen één grote expositie van uitvindingen van beroemdheden die de wereld veranderd hebben zoals bijv. de halve Maagdenburger bollen van de burgemeester van Maagdenburg die het principe van het vacuüm ontdekte. Het hele museum is interactief. Je draait aan knoppen en trekt aan hendels. Zodoende werden we een paar uur meegenomen door de techniek die in de voorgaande eeuwen werd uitgevonden.

Uitzicht over Maagdenburg
Foto genomen met drone

Dom van Maagdenburg

De dom van Maagdenburg is de grootste kerk in Oost-Duitsland. De bouw er van heeft 300 jaar geduurd en men begon met de bouw in de 13e eeuw. Het was vandaag 28c dus de meisjes op de achtergrond speelden lekker in de fonteinen.

Sint-Johanneskerk

De Sint-Johanneskerk is een kerkgebouw gewijd aan de apostel Johannes. De kerk is vier maal herbouwd.

Bezoekje Lucia en Sebas

Lucia heb ik leren kennen in Darwin, Northern Territory, Australië. Ik zat daar een week in een hostel en heb met haar Kakadu NP verkend. Zij leerde daarna Aussi Sebas kennen. Hij zat 10 jaar op een boot in de pacific en heeft ieder bounty eiland inmiddels wel al gezien. Nu zijn ze getrouwd en wonen in Duitsland. Check even zijn fotoalbum toen hij een jacht van 50 meter van Fiji naar Florida moest brengen.

La Balade des Gnomes

La Cabane dans la forêt

Een B&B zoals deze hebben we nog nooit gezien ! Dju, wat apart. Alles staat hier in het teken van een grenzeloze fantasie. Het zijn niet alleen de keuzes die de kunstenaar heeft moeten maken maar wat dacht je van de uiteindelijke uitvoering ? Ik zat zo’n 10 minuten in onze slaapkamer stil in het bos rond te kijken. We werden teruggebracht naar de drie bronnen: aarde, water en vuur. De goudvisjes zwommen onder een watervalletje achter het bed door. De vloer was gemaakt van kiezelstenen welke in een bepaald mozaïkpatroon gelegd waren. De muren waren gestukadoord met leem en stro en daarna verzegeld met een coatingslaag. De lichtschakelaars bedienden we met een hendel.

Maar ook aan de buitenzijde van de B&B hoefden we ons niet te vervelen. Buiten staat het paard van Troje. De ophaalbrug welke als toegang dient moet eerst door de receptioniste omlaag gelaten worden en pas dan kun je naar binnen. Zie filmpje hierboven.

Het mooie bed helemaal gemaakt van hout
Achterzijde B&B
Het bad is uniek, helemaal met de hand gemaakt

Hier draait alles om de details. Vergeet even de standaard stoffige hotelkamer met een ongelezen bijbel in het nachtkastje en blader even door de foto’s van deze prachtige locatie in de Ardennen.

Slapend vosje aan de rand van het bed
Goudvisjes zwemmen onder het bed
Entree B&B
Slapen in het paard van Troje ? Het kan !
Mooi uitzicht vanuit de Pipo-wagen

De andere kamers

In totaal heeft deze B&B een 12-tal kamers met allemaal andere thema’s. Zo word je door twee majestueuze dansers hemels betoverd in een Marokkaanse artisanale lounge of is er een kamer met een organisch eerbetoon aan de Spaanse architect “Gaudi”. Of neem je liever la casa Tireli-rela met bubbelbad in een wijk in een klein “Andalusisch” dorp met gekke vormen en verrassende kleuren ? Ook heel spannend is de kamer in een magisch bos die je deelt met trollen, kabouters en feeën maar je kunt ook buiten slapen in de Latcho-Drom, een soort pipowagen met een wel heel mooi uitzicht.

Kamer: La legende des Trolls
Kamer: Sur un quartier de lune
Kamer: Les étoiles du désert
Kamer: Le désespoir du moine
Kamer: La route du vin
Kamer: La casa Tireli-rela

Locatie:

Geef onderstaande GPS in op je google maps en binnen anderhalf uur sta je watertandend voor hun deur: (50.3538601, 5.5404175).

Klik hier voor naar hun site te gaan

Berggasthaus Aescher…

De weg er naartoe

Aangekomen in het dorpje parkeerde ik mijn auto vlakbij het vertrekpunt van de gondel. Met de gondel ging ik vervolgens 500 meter omhoog. Boven aangekomen volgde er een steile afdaling waarna ik door een opening het grottenstelsel in liep. Aan de andere kant van de berg kwam ik er weer uit en wandelde verder over een heel smal pad langs de steile rotswand. Het pad was gelukkig afgezet met een houten leuning zodat ik niet naar onderen kon vallen. Na een kleine wandeling kwam ik aan bij dit mooie gasthuis, een 170-jaar oud pension gebouwd tegen de zijkant van de berg. Het uitzicht was adembenemend mooi. De nacht bracht ik door in het “varkenshok”. Door een heel klein deurtje kwam ik in een hok terecht waar een aantal bedjes stonden. Toen ik eenmaal lag moest ik me onder de steile rotswand die boven mijn hoofd hing persen, anders staken mijn voeten achter het bed uit. Ik dacht maar aan één ding: als ik vannacht wakker schrik en ik kom met mijn hoofd omhoog dan heb ik een bult van jewelste.

IMG_2048 2

aescher2

Menukaart

Het bijbehorende prachtige restaurant is letterlijk tegen de bergwand gebouwd en de zijwand bestaat dus uit rotssteen. De menukaart is typisch Zwitsers. Niet echt heel speciaal maar goede kost. Naast ons zaten twee van die Insta-poppetjes hun vreetplankje te fotograferen. Zo van: ”kijk wat ik dalijk allemaal mag uitpoepen”. Ze waren de hele tijd nog niet buiten geweest. Waarschijnlijk omdat er een beetje wind stond. Sucht…

Eigenaars

Het hotel bestaat al 170 jaar en was oorspronkelijk een thuis voor boeren; het gastenboek gaat overigens terug tot 1940. Het is geopend van mei tot november. Het pension gebruikt alleen regenwater en er zijn geen douches. In de weekenden komen vaak rumoerige groepen Zwitserse wandelaars en tokkelen tot laat op hun meegebrachte gitaren. aescher3Het wordt gerund door Claudia en Beny Knechtle-Wyss en hun vijf kinderen. Daarbij is het is de thuisbasis voor 35 schapen, 20 konijnen, 5 kippen, 3 varkens, een ezel en een hond. Het gastenverblijf is slechts een paar honderd meter verwijderd van de grotten van Wildkirchli. Deze grotten werden vroeger bewoond door Neanderthalers, ongeveer 40.000 jaar geleden. Wil je dit hotel bezoeken dan is het raadzaam om van te voren te reserveren. Bel: 00 41 71 799 11 42

Omgeving

Je kunt vanuit het hotel via een stenen trap helemaal omlaag lopen maar denk er aan dat je de trap ook weer omhóóg moet 🤦🏻. Het is best een zware klim dus trek de juiste schoenen aan en neem een flesje water mee. Onderweg kom je mooie vergezichten tegen dus hou je fotoapparaatje klaar ! 📷

Gps

Tik deze code in je google maps: 47.283446, 9.414514

aescher5

Icehotel Winterfell, Lapland…

In het noorden van Zweden, in de buurt van de stad Kiruna, ligt het eerste hotel dat volledig uit sneeuw en ijs bestaat. Ik bezocht Icehotel Jukkasjärvi in Zweeds Lapland omdat ik wilde zien hoe ze ieder jaar weer dit hotel compleet van de grond af aan opnieuw moeten opbouwen gewoon vanwege het feit dat het in het voorjaar helemaal wegsmelt. Het bouwen gebeurt tegenwoordig niet meer alleen door de lokale inwoners, maar door een internationaal team van vrijwilligers. Architecten en kunstenaars komen ieder jaar vanuit de hele wereld naar Jukkasjärvi om het Icehotel vorm te geven. De tijdsdruk voor de bouwers is groot, want er kan pas met de constructie begonnen worden als het koud genoeg is. In amper een maand tijd is de bouw af en kunnen bezoekers vanaf half december hun droom verwezenlijken: slapen op een bed van ijs. Iedere hotelkamer in IJshotel Jukkasjärvi heeft een ander thema, met ieder z’n eigen design. Het blijft dus altijd een verrassing in wat voor kamer je overnacht. Welke vind jij de mooiste ?

Winterfell,
The northern girl. Winterfell’s daughter. We heard she killed the king with a spell, and afterward changed into a wolf with big leathery wings like a bat, and flew out a tower window. Sleep well in your Ice castle Sansa and Arya, daughters of the house of Stark ❄️❄️❄️

Ik was op tijd terug van de Ice-bar en ik ben na een hete douche meteen maar naar bed gegaan. Vannacht rond 01:30u schrok ik echter wakker van een enorm hard gedreun. Het hele huis beefde en ik dacht aan een aardbeving zoals toen in 1992 in Roermond. Ik overnacht in een lekker cheap Air Bnb-tje onder in de ingerichte kelder. In mijn onderbroek snelde ik de trap op om te kijken wat er aan de hand was. De eigenaar zat nog TV te kijken en keek me een beetje raar aan. “Logisch”: dacht ik nog. “Ik sta hier in mijn weinig verhullend onderbroekje”. Ik hoefde me niet druk te maken werd me medegedeeld. De stad Kiruna ligt bovenop de grootste ijzerertsmijn ter wereld. Overdag worden er in de mijn explosieven geplaatst en ‘s nachts worden die ontstoken zodat de dagploeg iedere dag 16 treinen met elk 80 wagons à 160.000 kg ijzererts kan vullen. De bevolking is gewend geraakt aan dat gedreun iedere nacht. Maar de regering heeft toch maar besloten de hele stad een paar kilometer te gaan verplaatsen. Huizen worden “turn key” opgetakeld en verderop weer neergezet. Zo doen ze dat hier.

Ik ging weer pitten want om 07:00u zou mijn wekker gaan. Ik ga Zweden weer verlaten en rijd terug naar Finland. Naar het koudste dorpje van Europa: Pokka. Hier is laatst een temperatuur gemeten van -51c. Misschien vragen jullie je af of mijn schommel vroeger niet heel dicht bij een muurtje heeft gestaan. Maar ik hou gewoon van aparte plekjes. Liefst niet te duur maar lekker goedkoop. Het geld klotst me namelijk niet tegen de plinten op. Verlaten dorpjes in Italië, Chernobyl, Casa del Arbol, boomhutten, speciale treinreizen, maffe roadtrips, zelfmoordbos in Japan. Of restaurantjes. Het hóeft niet persé lekker te zijn. Als de locatie maar apart is. Dat is voor mij veel belangrijker dan het eten zelf. Of ik nu eet in Maastricht of bij ons op de Markt in Sittard. Het eten is prima hoor maar er is weinig tot geen vermaak. Geen entertainment. Je zit bijna bij je buurman op zijn knie en ik krijg altijd de neiging mee te discussiëren met het thema van het tafeltje 30 cm naast me. Hoop geld kwijt en weer sjokkend op huis aan. Zo’n lala-net-niet-avond. Ik doe het ook wel geregeld hoor maar liever rijd ik een uurtje naar het blindenrestaurant in Keulen of misschien wel zes uur naar Berghaus Aescher in Zwitserland of vlieg ik naar restaurant Rozengrals in Riga, Letland. Dat soort locaties. Hélemaal af. En duur is het allerminst. Voor 80€ retourtje Riga en voor 12€ per nacht een louzy hotel in een achterbuurt. Eten daar kostte 15€ pp. Verras je wederhelft voor de verjaardag en maak er gewoon een leuk weekend van. Ik heb thuis een hele verzameling met honderden van dit soort interessante dingetjes. Allemaal bestemmingen die een doorsnee mens echter liever niet doet. Te ver van de hut of teveel gedoe. Maar ik krijg ook wel dagelijks verzoekjes van mensen zoals laatst iemand die voor drie dagen naar de Sunset strip in de VS gaat en me vraagt wat nu echt de bom is daar. Dan kijk ik even in mijn verzameling en roep de Lemmy-bar 😍! Nee. Voor mij geen drie weken aan de Franse rivièra, Griekse eilanden, Garda-meer of de Canarische eilanden. Misschien wel luxe en zeer zeker mooi, maar voor mij oer en oersaai. Maar natuurlijk wel super ok voor mensen die het hele jaar door hard gewerkt hebben en heerlijk tot rust willen komen. Ieder zijn ding toch ?
Ik ga vertrekken. Doei ! 🚗

7 star hotel Burj al Arab, Dubai

Dit hotel, dat door de pers wel eens aangeduid wordt als het één miljard dollar kostende zevensterrenhotel, is nog steeds één van de meest opvallende bouwwerken van Dubai. Wereldwijd is het zelfs bekender dan de Burj Khalifa, de hoogste toren ter wereld. Dat komt omdat heel veel Dubai-gerelateerde berichten in de pers begeleid worden met een foto waarop Burj al Arab staat. Wat betreft vormgeving is er geen enkel andere gebouw dat zelfs maar in de buurt komt van de Burj al Arab. Angelica en ik hadden een kamer in het OYO 393 Al Wehda Hotel (klik hier) in de arbeidersbuurt van Dubai (Deira) en we betaalden maar 26 euro voor een nachtje.  Dubai is supergoedkoop. Iedereen méént dat het duur is maar dat is absoluut niet zo. Dubai biedt wel de mogelijkheid om het zo duur te maken als je wilt. Dit in tegenstelling tot Amsterdam en Parijs waar er een prijzenplafond is. In de Burj el Arab kun je bijvoorbeeld 15.000 euro voor een kamer betalen. In Parijs en Amsterdam zijn die mogelijkheden niet. Je kunt echter ook héél cheap naar Dubai gaan en wat extra geld uit geven aan de leuke dingen die je daar kunt doen. Zo vonden we het leuk om eens een drankje te gaan doen in de skybar want zoals het een tophotel betaamt heeft ook Burj al Arab een skybar. In dit geval eentje die op 200 meter hoogte boven de zee zweeft. Vanuit de skyviewbar zie je overdag zee en ‘s avonds eigenlijk niets. Uitzondering is als je aan een van de tafeltjes aan de zijkant zit. Dan heb je een zijdelings zicht op Dubai.

We hadden thuis online reeds een ticket besteld. Een soort voucher met een waarde van 150 euro (klik hier). Dat was het allergoedkoopste voucher wat ik kon vinden op hun site. Toen we met de taxi arriveerden opende een grote neger in kostuum het portier en heette ons van harte welkom. Met de roltrap en de lift kwamen we aan in de skybar. We bestelden wat fingerfood en een biertje met een wijntje. Het glas wijn kostte 18 euro en het japanse Asahi biertje koste 17,50 euro. Kijk, zo gaat het snel met die 150 euro haha. Burj al Arab telt geen kamers maar suites. Iedere suite van tenminste 165 vierkante meter heeft ook nog eens een persoonlijke butler, die voor aankomst van de gasten er al voor zorgt dat er aan alle wensen voldaan is. Wat er in Burj al Arab als goud uitziet, is ook daadwerkelijk goud. In het hotel is dan ook 1790 vierkante meter 24-karaats bladgoud verwerkt. Je kunt natuurlijk ook met een Rolls Royce of BMW 7-serie vanaf het vliegveld naar Burj al Arab reizen. Het hotel biedt haar gasten ook een helikoptertransfer aan, waarbij je binnen 15 minuten op het spectaculaire helikopterplatform landt. Kosten? Zo’n 2200 euro…. per persoon haha. Wij ging gewoon met de metro. Voor 20 euro kun je in Dubai drie dagen lang gebruik maken van de metro en in en uit stappen zo vaak je maar wilt. De hotellobby bevindt zich op 180 meter hoogte binnen het hotel. Hiermee is het de hoogste hotellobby ter wereld. Nog een leuk weetje is dat je in de spa van het hotel je een tijdelijke tatoeage laten aanbrengen waarbij de folie voor 99,9% uit platinum of goud bestaat. De duurste cocktail die je in de Skyview Bar kunt bestellen is ‘The Birth of an Icon”. Deze op een daiquiri geïnspireerde cocktail bevat St. Lucia Distillers Nine Cask rum, vers limoensap, gedroogd goudstof met Cointreau, aged Cointreau en huisgemaakte sinaasappelbitters. Kosten per glas is 15.000 AED, wat neerkomt op bijna 3500 euro. Op 211 meter hoogte speelden Roger Federer en André Agassi in februari een vriendschappelijk potje tennis. In oktober 2013 draaide ex-Formule-1-coureur David Coulthard wat rondjes op het platform. Tegenwoordig kun je elkaar ook het ja-woord geven op het helikopterplatform. Liefhebbers van vis krijgen deze niet alleen geserveerd op hun bord in Burj al Arab. Je kunt ook vijftig vissoorten bewonderen in drie aquaria in het hotel: twee in de lobby en eentje in restaurant Al Mahara. In het interieur van Burj al Arab zitten maar liefst 28.000 lampen verwerkt. Ik heb ze niet allemaal geteld maar dat stond hier ergens in een folder. In het hotel is maar liefst 24.000 vierkante meter aan marmer verwerkt. Niet zomaar marmer, maar dertig verschillende soorten van de beste kwaliteit ter wereld. Oorspronkelijk was het de bedoeling dat Burj al Arab gewoon op het vasteland gebouwd zou gaan worden in plaats van op een kunstmatig eilandje voor het strand. Omdat men besefte dat het 332 meter hoge gebouw dan een te grote schaduw op het strand zou werpen, heeft men ervoor gekozen Burj al Arab zo weg te zetten dat het haar gasten nooit in de schaduw zet als die liggen te zonnebaden. Alsof alle luxe in het hotel nog niet genoeg was, introduceerde men in 2013 de gouden iPad als ultieme gadget voor de hotelgasten. Bij iedere hotelsuite hoort een iPad die met 24-karaats goud versierd is. Het is overigens de bedoeling dat je deze dure tablets na het uitchecken in het hotel achterlaat. Wil je er toch eentje hebben, dan kun je ze voor prijzen van rond de achtduizend euro kopen in de boetiek van het hotel. Het heeft 5 jaar geduurd om Burj al Arab te bouwen. Men begon in 1994 met het aanleggen van het eiland, wat twee jaar in beslag nam. De daadwerkelijke bouw duurde drie jaar, om uiteindelijk op 1 december 1999 officieel geopend te worden. Als je dan toch in Dubai blijft zou ik hier zeer zeker naar toe gaan.