Bounty island Koh Rong, Cambodia 🇰🇭

What can Koh Rong ?

Ik zou met Marc en Roel op een eiland gaan snorkelen vandaag. Aangezien zij al boottickets gekocht hadden moest ik nakomen met een andere boot. Bij aankomst heb ik even met ze geappt in welke strandbar ze uithingen. Maar op dat eiland waar ik zat hadden ze nog nooit van die strandtent gehoord. Uiteindelijk bleek ik op het verkeerde eiland te zitten🙈. Hadden ze me het verkeerde ticket verkocht. Blijken twee eilanden met dezelfde naam te bestaan. Zo bestond er Koh Rong en Koh Rong Samloen. “What can Koh Rong ? “

Het eiland

Eilanden in Zuidoost-Azië staan toch wel bekend om hun wilde dansavonden met vreugdevuren op het strand. De full-moon parties worden bijna iedere dag gehouden ook als er geen volle maan is. Wein, Weib und Gesang staat dan op nummer één. Koh Rong Samloen is echter een plek waar zowel backpackers als oudere reizigers samenkomen om te relaxen en te genieten van het perfecte verkeersvrije paradijs met wuivende palmbomen en witte stranden. Er is zelfs geen pinautomaat dus moest ik in het haventje van Sihanoukville zorgen voor genoeg cash. Achteraf viel dat best mee want een lekkere curry scoorde ik al voor 5$. Ook de prijs van cocktails was een lachertje.

Video

Paradise Restaurant

Dit is de plek om een middagje te chillen en iets lekkers te eten en te drinken. Lekker op zo’n luierbank of een lazy hangmat. Het is er allemaal. Het witte strand lag op 10 meter afstand en daarachter meteen de blauwe, warme zee. Het zeewater was 24c dus heerlijk warm om eens in te duiken.

Paradise Restaurant Koh Rong Sanloem.
Paradise Restaurant Koh Rong Sanloem.
Paradise Restaurant Koh Rong Sanloem.
Paradise Restaurant Koh Rong Sanloem.
Luchtfoto (van internet geplukt).

Angkor Wat 🇰🇭.

Rond 04:30u werd ik wakker gemaakt door de nachtwaker. De tuktuk-driver stond al voor de deur van mijn hostel The Siem Reap Chilled Backpacker waar ik drie nachten had geboekt voor in totaal acht euro. Je leest het goed: 8 euro. Incl. zwembad want dat had ik wel nodig na zo’n dagje in de jungle. Voor dag en dauw zou Arun me voor 15 euro van Siem Reap naar Angkor Wat brengen en me een dag lang rondkarren door het 1000 km2 (200.000 voetbalvelden) grote tempelcomplex, goed verborgen in de jungle en één van de hoogtepunten van mijn reis door Cambodja. Begin jaren ’90 kwamen hier nog geen 10.000 toeristen per jaar. Nu zijn het er al 2,5 miljoen. Vóórdat ik het gigantische complex binnen mocht moest ik eerst een dagpas laten maken met een foto van mijn hoofd er op.

Daarna reden we het complex binnen: tussen de ruim duizend mooie tempels lagen dorpjes met restaurantjes, markten, winkeltjes en barretjes. De bouw van deze stad begon in 890 n.Chr. en duurde in totaal 500 jaar. Angkor was de hoofdstad van het Khmer-rijk en domineerde van het jaar 800 tot 1432 een groot deel van Zuidoost-Azië. Op haar hoogtepunt woonden er één miljoen mensen tegen 25.000 mensen destijds in Londen. Rond 1900 werd de stad pas herontdekt, 400 jaar nadat de regering had besloten de hoofdstad te verkassen naar de huidige hoofdstad Phnom Penh. Angkor Wat werd teruggenomen door de jungle en alleen de stenen tempels waren blijven staan. Overal zag ik eeuwenoude tempels overwoekerd door bomen en struiken. Jongeren uit mijn hostel gingen drie dagen lang tientallen tempels bezichtigen. Ik vond één dagje wel genoeg omdat ze in principe allemaal wel een beetje op elkaar leken en ik wilde het niet saai laten worden. Daarnaast zijn van de 1000 tempels er nog maar 100 een bezoek waard. De rest is gedegradeerd tot een bergje stenen waar je niet meer goed uit kan opmaken wat het is geweest. Derhalve koos ik de drie mooiste tempels uit en liet de rest links liggen. Achter op mijn tuktuk sprong ineens een aapje en bleef zeker 10 minuutjes lang met ons meerijden. Te lui om te lopen zeker. Hij bleef me maar aankijken alsof ik een zak banaantjes voor hem had. Eenmaal aangekomen bij Angkor Wat hupte ik uit de tuktuk. De chauffeur liep even mee om af te spreken waar we elkaar weer zouden treffen. Hij vertelde me dat de rode steentjes waar we over liepen allemaal scherven waren van eeuwenoude potten. Ik stapte meteen opzij, bang dat ik wat fouts deed maar aan zijn lach zag ik dat het niet erg was om er over heen te lopen. Miljoenen mensen waren we immers voor gegaan in deze toeristische attractie die door Lonely Planet met stip op nummer één staat. Zeker, Las Vegas is met 40 miljoen bezoekers de drukstbezochte attractie ter wereld. Vergeet echter niet dat 95% van alle bezoekers Amerikanen zijn die nooit het land uit gaan. Gewoon vanwege het feit dat ze gemiddeld maar 12 verlofdagen per jaar hebben en dat ze zich buiten de VS onveilig voelen. Ik ben nog nooit in Vegas geweest maar ik weet ook niet zeker of ik dat wel wil. Buiten het feit dat alles over de top is hou niet zo van Amerikanen die denken dat ze de enigen zijn op de wereld en dat ook uitstralen naar hun medemens.

De mooiste tempels die ik heb bezocht vond ik:

Angkor Wat

Omdat het de grootste tempel is met een mooie vijver ervoor waarin de tempel mooi weerspiegelt.  

Mooie zuilengangen
Bhoeddistisch offerblok
Angkor Wat van boven gezien
Vanuit de helicopter kun je goed zien hoe groot Angkor Wat is. De stad ligt diep verscholen in de jungle van Cambodja
Cambodjaanse monnik beklimt de trappen van de Angkor Wat tempel
Boeddhistisch offerblok

Ta Prohm

Eigenlijk de meest bekende. Ta Prohm is de tempel die onder het grote publiek vooral erg bekend is geraakt vanwege de film Tomb Raider met Angelina Jolie in de hoofdrol De tempel was helemaal overwoekerd met Ceiba Pentandra bomen en struiken. Ta Prohm vond ik toch wel de allermooiste tempel in het Angkor gebied, vooral vanwege de samensmelting met de jungle. Doordat de tempel zo overwoekerd wordt door de jungle leek het wel rechtstreeks uit een filmset zoals die van Indiana Jones of Tomb Raider afkomstig.

Tomb Raider met Angelina Jolie

 

Bayon tempel

Waarom ik deze ook mooi vond weet ik niet. Waarschijnlijk omdat ik al kapot moe was na het bezoeken van die andere twee tempels. Ik had nog twee uur de tijd dus dacht:”why not”. Vergis je niet. Je bent de hele dag aan het klimmen over blokken waarvan sommige zo hoog zijn dat je je knieën er aan stoot. Trappen zijn zo steil dat je bijna achterover valt (en niet allemaal met leuning). Hierna gingen we een dorpje in om wat te eten. Ik bestelde een Amok, een curry met vis, gestoomd in bananenblad. Wanneer je de Cambodjaanse kookwijze vergelijkt met die van de buurlanden, valt op dat de Cambodjanen minder kruiden en specerijen gebruiken. Ik vond dat wel goed zo. Lekker mild ! Ik probeerde net zoals Cambodjanen op een van riet of rijsthalmen gevlochten mat te eten in een kleermakerszit. En dan i.p.v. mes en vork met mijn rechterhand (linkshand is voor het toilet) het eten naar mijn mond te brengen. Als toetje had ik Sticky rice. De rijst had de hele nacht geweekt en werd daarna in bananenbladeren in een sigaarvorm in een op maat gezaagde bamboekoker gedaan, zodat de binnenkant bedekt was.  

Amok, een curry met vis, gestoomd in bananenblad
Sticky rice (bamboe gevuld met rijst en zoete kokosmelk)
Bayon tempel
Bayon tempel
Rijstboeren
Het aapje dat met ons mee reed
Dit meisje was 10 jaar en werkte in het restaurant van haar moeder. Ze ging niet naar school.
Meisje in schoolkleding

De gemene maar slimme eendenman 🇰🇭

Vandaag ging ik met de boot van Siem Reap naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja. Je vaart dan over het Tonlé Sap meer. In regentijd groter dan de helft van Nederland. We deden er ongeveer zes uur over. Onderweg legden we aan bij een klein dorpje om wat te gaan eten. Onder het eten keek ik naar een oud mannetje met een kromme rug. Hij stond aan de rand van het water en keek over het meer. Hij bracht ineens zijn handen langzaam naar zijn mond en maakte een raar, heel luid kloekkloek-geluid. Dat deed hij drie keer. In de daaropvolgende minuten overspoelden honderden, misschien wel duizend eenden de waterkant. We wisten niet wat we zagen. Één groot gespetter in het water vergezeld door een kakofonie van eendengekwaak. Eenden vind ik sowieso leuke beestjes. Het is de enige vogelsoort die loopt alsof ze de hele dag paard heeft gereden. Enfin. Het oude mannetje pikte een willekeurige eend eruit en heel liefdevol pakte hij haar op en stopte haar onder zijn stoffig grijze jasje. Het mooi gekleurde kopje van de eend stak ter hoogte van zijn borst naar buiten. Wederom bracht de man beide handen naar zijn mond en een tweede raar, hard geluid overstemde het eendengekwaak. Plotsklaps was het één groot geroezemoes in het water en alle eenden maakten zich uit de “voeten” en vlogen weg. Het mannetje liep over de steiger onze kant op. Onder het lopen pakte hij de eend onder zijn jasje vandaan, aaide het beestje een paar keer en brak vervolgens, vergezeld door een laatste kwaak, zijn nek. We waren met stomheid geslagen. Ik stond op en al kauwend op mijn kip-curry liep ik het mannetje achterna. Hier moest een verhaal achter zitten en ik zou het te weten komen ook. Ik haalde hem in en in mijn beste gebarentaal -engels spreken ze hier nauwelijks- vroeg ik hem waarom hij de eend zijn nek had gebroken. Hij had dit gedaan om de eend te kunnen verpatsen aan een klant, zo zei de oude heer. Hij nam me vervolgens mee naar zijn houten paalhuisje op het water. Eenmaal binnen liep een tiental kuikentjes onder luid gepiep hem tegemoet en hield halt bij zijn slippers. Verderop zat een tiental eenden in een soort broedhok op een ei . Hij maakte me duidelijk dat als een ei op barsten stond, hij de moeder snel van het ei af trok. Vervolgens ging hij met zijn gezicht voor het uitkomende ei zitten en zorgde ervoor dat hij degene was die het kuikentje als eerste zou zien. Zoals jullie weten wordt diegene die het kuikentje, nadat ze uit het ei is gekomen, als eerste ziet, geacht de moeder te zijn. Het kuikentje zal je continu volgen waar je ook heen gaat. Zich geheel inlevend in die moederrol voedde hij dus heel wat kuikentjes op en leerde hen met een kloekkloekgeluid te komen en te gaan wanneer hij dat wilde. In de laatste jaren had hij dus zodoende honderden eenden “opgevoed”. De oude geeltandige rotzak bestierde aan huis een lucratief eenmanseendenzaakje en verkocht eenden aan de mensen uit zijn dorp. Ik stond versteld van zijn uiterst inventieve manier van “running a business”. Hij hoefde de diertjes niet te voeren en hij hoefde niet te jagen. Het enige wat hij hoefde te doen was eenmaal per dag naar de kant van de rivier te lopen en zijn brul te laten horen. Magnificent !! 😎
 
 
IMG_0124
IMG_4338
IMG_4317
IMG_0120
IMG_0130
IMG_4332
IMG_0144

Bamboo train, Battambang 🇰🇭

Bamboetrein

De volgende dag neem ik een locale taxi naar Battambang. Een tochtje met de bamboetrein staat al jaren op mijn verlanglijstje en nu ben ik toch in de buurt. Misschien is ‘trein’ niet de beste omschrijving voor dit bamboeplatform op wielen. Het is eerder een soort vlot waarmee inventieve locals zich over het bestaande spoor kunnen verplaatsen nu er geen treinen meer rijden. Deze creatieve low-tech oplossing is ideaal om snel mensen en goederen in de omgeving te vervoeren. Er is maar één treinspoor voor beide richtingen en natuurlijk is er geen uurregeling. Passeert er een tegenligger? Dan moet de bamboetrein die het lichtst beladen is, ontmanteld worden zodat de andere trein kan passeren. Ondertussen in dit originele transport uitgegroeid tot een toeristische attractie. En terecht: het is een mooi ritje door een mooie omgeving en zo dicht bij de sporen aan hoge snelheid voorbij rijden, dat lijkt op een van de betere pretpark attracties. Op het eindpunt staan stalletjes met drank,  fingerfood en bedelende kinderen. Een jongen van zes heeft geleerd hoe je Westerse toeristen het snelst geld afhandig kan maken: “1 dollar, please. Then I can go to school”. Tja, je raakt er wel aan gewend. In arme landen zien ze je gewoon als wandelende pinautomaten.

Schermafbeelding 2020-02-17 om 19.51.18.png

Cambodia (dutch blog) 🇰🇭

Ik was in slaap gevallen op het voordek van de boot van Siem Reap naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja. Je vaart dan over het Tonlé Sap meer. In regentijd groter dan de helft van Nederland. We deden er ongeveer zes uur over en ik was helemaal rood verbrand. Onderweg legden we aan bij een klein vissersdorpje om wat te gaan eten.

img_4338
Jaren 50 cruiseboot op het Tonlé Sap meer

Onder het eten keek ik naar een oud mannetje met een kromme rug. Hij droeg een oud grijs jasje met een beige pet. Aan zijn rechterhand  fonkelde een blauwe zegelring. Hij stond aan de rand van het water en keek over het meer. Hij bracht ineens zijn handen langzaam naar zijn mond en maakte een raar, hard kloekkloek-geluid. Dat deed hij drie keer. In de daaropvolgende minuten overspoelden honderden, misschien wel duizend eenden de waterkant. Ik wist niet wat ik zag en keek het streekmeisje dat naast me zat te spelen met haar armbandje, verbaasd aan. Ze lachte terug.

img_4135
Cambodjaans streekmeisje

Er volgde terstond één groot gespetter in het water vergezeld door een kakofonie van eendengekwaak. Eenden vind ik sowieso leuke beestjes. Het is de enige vogelsoort die loopt alsof ze de hele dag paard heeft gereden. Enfin. Het oude mannetje pikte een willekeurige eend eruit en heel liefdevol pakte hij haar op en stopte haar onder zijn stoffig grijze jasje. Het mooi gekleurde kopje van de eend stak ter hoogte van zijn borst naar buiten. Wederom bracht de man beide handen naar zijn mond en een tweede raar, hard geluid overstemde het eendengekwaak. Plotsklaps was het één groot geroezemoes in het water en alle eenden maakten zich uit de “voeten” en vlogen weg. IMG_4074.jpeg
Het mannetje liep over de steiger onze kant op. Onder het lopen pakte hij de eend onder zijn jasje vandaan, aaide het beestje een paar keer en brak vervolgens, vergezeld door een laatste kwaak, zijn nek. We waren met stomheid geslagen. Ik stond op en al kauwend op mijn kip-curry liep ik het mannetje achterna. Hier moest een verhaal achter zitten en ik zou het te weten komen ook.

img_3996
Ta Prohm Temple, Banteay Chhmar, Cambodja

Ik haalde hem in en in mijn beste gebarentaal -engels spreken ze hier nauwelijks- vroeg ik hem waarom hij de eend zijn nek had gebroken. Aangezien hij verbaal niet in staat was het me uit te leggen nam hij me mee naar zijn houten paalhuisje op het water. Hier zou alles duidelijk worden. Eenmaal binnen liep een tiental kuikentjes onder luid gepiep hem tegemoet en hield halt bij zijn slippers.

img_4502
Koh Rong Sanloem, Sihanoukville, Cambodja

Verderop zag ik een tiental eenden in een soort broedhok op een ei zitten. Hij maakte me duidelijk dat als een ei op barsten stond, hij de moeder snel van het ei af trok. Vervolgens ging hij met zijn gezicht voor het uitkomende ei zitten en zorgde ervoor dat hij degene was die het kuikentje als eerste zou zien. Zoals jullie weten wordt diegene die het kuikentje, nadat ze uit het ei is gekomen, als eerste ziet, geacht de moeder to be te zijn. Het kuikentje zal je daarna continu volgen. Overal waar je ook maar heen gaat.

img_0242
Rode Khmer curry

Zich geheel inlevend in die moederrol had hij dus heel wat kuikentjes opgevoed en hen geleerd met een kloekkloekgeluid te komen en te gaan wanneer hij dat wilde. In de laatste jaren had hij dus zodoende honderden eenden getrained. De oude geeltandige rotzak bestierde warempel aan huis een lucratief eenmans eendenzaakje en verkocht na de slacht de eenden aan de mensen uit zijn dorp !

img_4487
Otres Beach, Sihanoukville, Cambodja

Ik stond versteld van zijn uiterst inventieve manier van “running a business”. Hij hoefde de diertjes niet te voeren en hij hoefde niet te jagen. Het enige wat hij hoefde te doen was éénmaal per dag naar de kant van de rivier te lopen en zijn brul te laten horen. Nietsvermoedend kwamen de eenden dan regelrecht naar hun “moeder”  die hun vlak na hun geboorte zoveel warmte en liefde had gegeven.  Magnificent !! 😎

Moraal van het verhaal: het geluk fladdert in het rond. Grijp je kans ! 😉

img_0238
Koh Rong Sanloem, Sihanoukville, Cambodja

IMG_4502.jpegBinnenkort zullen ook reportages verschijnen van de Bamboo-train in Battambang, ’s werelds meest bezochte plek: de tempels van Angkor Wat in Siem Reap en de Killing Fields nabij Phnom Penh van de Rode Khmer.

 

42444e56-a671-4d3b-bede-b4072f08f411
The old bastard

Eating tarantulas and Scorpions in a bug cafe 🇰🇭

Click here for video “Eating a complete sheep-head”

Click here for video “Eating a giant bug”

Click here for video “Eating cuy (Guinea pig)”

Ooit een tapasschoteltje dodelijke tarantula’s, schorpioenen en andere maffe insecten gegeten ? Nee, lekker was het niet. Toch vind ik het een uitdaging om eenmaal in andere landen eens te proeven van de locale lekkernijen. Zo had ik tijdens mijn tocht van Siem Reap naar Battambang in Cambodja een tussenstopje in een klein dorpje. Kleine jongetjes vingen vogeltjes in hun vangnetje en brachten de vangst naar hun moeder die langs de weg een eetkraampje bestierde. Met haar linkerhand haalde ze het vogeltje uit het netje en met haar rechterhand propte ze een dun stokje in hun aars. Daarna hield ze het vogeltje twee minuten in kokend vet waarop het gebakken diertje op een stapeltje soortgenoten verdween. Af en toe stopte er iemand op een scootertje, kocht zo’n lekkernij en at het diertje met huid en veren op. Tja, wat moest ik hier van vinden ? Wij koken mosselen levend in water. Geen mens die er wakker van ligt. Geen mens die er om maalt. Zolang het knuffelgehalte van het slachtoffer niet te hoog is accepteren wij de wijze waarop het diertje wordt gedood toch ?

Met mijn Limburgse vrienden Roel en Mark van vriendenclub de Barbaren uit Roermond bezocht ik het Bug Café in Siem Reap in Cambodja. Ik was als eerste daar en had al een halve liter bier besteld. Voor me kregen twee Europese meiden een bordje met allemaal wormen. Lekker klaargemaakt met een sausje. Na twee hapjes gingen ze al over hun nek. Hevig kotsend werden ze met een hand voor hun mond door toegesneld personeel naar binnen gebracht om naar het toilet te gaan. Lekker dan. Als voorgerecht hadden we een tapas schotel met allemaal insecten die je 100 meter verderop in de bosjes tegenkomt: tarantula’s uit eigen tuin, dikke woeste wormen, sappige sprinkhanen en akelige schorpioenen. Met een halve liter bier waren de beestjes goed weg te happen. Ze smaakten heel muf. De Franse restauranteigenaar vertelde ons dat de tanden van de tarantula´s eerst werden getrokken. Zodoende werd 90% van het gif al verwijderd. De overige 10% werd met 160 graden in de pan weg gebakken. We moesten het maar allemaal geloven. Daarna kregen we een curry van een tygerpython. Ook zo’n beestje wat je bij ons niet bij de slager tegen komt. Deze was overigens wél lekker. Om de avond af te sluiten gingen we flink stappen op Pub-street, een hele straat vol leuke, gezellige barretjes met een halve liter bier voor nog geen 0,50€.

Ran, Roel en Marc
Siem Reap, Cambodja
Wazig beeld van een kotsende meid op het terras tegenover ons tafeltje
Nightlife Siem Reap, Cambodja
Tijgerpython curry
Gefrituurde vogeltjes
Nightlife Siem Reap, Cambodja